Gezellig shoppen met mijn "baby"

Eerst even een administratieve aankondiging, Accuweather, die het weer boven mijn blog jarenlang aangaf, veranderde zijn "widgets" voor websites dusdanig dat ik een hele pagina over het weer boven mijn tekst zou hebben staan.  Ik heb dus een nieuwe gevonden, hopelijk blijft deze weer jarenlang functioneren.

Rick is al op als ik om kwart voor acht word gewekt door een sms-je van Katja.  Zij vindt het erg moeilijk dat ze in New Jersey helemaal geen vriendinnen heeft en dat kan ik me goed voorstellen.  Ik vind het natuurlijk fijn dat ze mij nu als haar beste vriendin ziet, maar hoop dat ze gauw leuke contacten legt.

Het is een stuk minder vochtig vanochtend en ik drink en eet lekker buiten op het deck.  Dit keer een ontbijtquesadilla van Smart Ones, erg lekker.  Onze tuin is op het moment zo groen, het voelt alsof ik in een bos zit!

Voor mijn uur personal training doe ik een half uur cardio op de elliptical.  Dan komt Sharon me halen en doen we een uur intensief gewichten.  Intussen bespreken we de capriolen van onze diverse kinderen.  Sharons kinderen zijn ongeveer dezelfde leeftijd als de onze dus we snappen elkaar helemaal.

Op weg naar huis is het bewolkt en spettert het wat.  Op de radar zie ik een heel aantal (onweers)buien.  Mijn plan om naar het zwembad te gaan na de lunch laat ik dus maar varen.  Saskia sms-t om te vragen of we met zijn tweetjes naar de mall zullen gaan en daar heb ik eigenlijk ook wel zin in.

Het is sowieso bijzonder als Saskia iets samen met mij wil doen dus grijp ik dat met beide handen aan voor wat kwaliteitspraten met mijn jongste.  Veel daarvan is te prive om te beschrijven, maar laat ik het erbij houden dat ik enorm trots ben op hoe zij omgaat met de problemen in haar leven en daarbij ook anderen met soortgelijke problemen helpt.

Natuurlijk moet er behalve praten ook geshopt worden.  We beginnen bij Sephora waar ik nieuwe mascara koop.  Ik wacht daar eigenlijk altijd veel te lang mee, mijn oude is helemaal gaan klonteren.  Ook probeer ik eens een nieuwe kleur oogpotlood.  Saskia kooopt ook een paar dingetjes.

We kijken in wat kledingzaken en ik probeer een broek en topje aan bij Zara.  Helaas zagen die er op de hanger heel leuk uit, maar mij staan ze absoluut niet!  Mijn Swatch horloge houdt telkens op met lopen en begint dan weer dus ik laat de batterij bij de Swatch winkel vervangen.  Tot mijn verrassing is dat gratis!

Bij Bath and Body Works hebben ze de "klassieke" geuren tijdelijk terug, die ik veel lekkerder vind dan de nieuwere, die me te sterk zijn.  Ik koop dan ook lekkere plumeria spray en komkommer meloen douche gel. 

Saskia wil zoals altijd bij Urban Outfitters kijken of ze iets leuks in de uitverkoop hebben.  Intussen horen we het buiten flink onweren dus helemaal goed dat we iets binnen zijn gaan doen.  Saskia slaagt erg leuk met wat t-shirts en korte broeken.

Als laatste loop ik nog Barnes and Noble binnen in de hoop een papieren kaart van Chili of tenminste Santiago te vinden.  Helaas hebben ze die niet en eigenlijk maar heel weinig kaarten, net alsof ze uitverkocht zijn.  Zouden zoveel mensen buiten de VS gaan reizen deze zomer? (in dit gebied is dat absoluut niet ongewoon)

Gelukkig is het als we buiten komen weer vrijwel droog.  Ik zet Saskia thuis af en rijd dan door naar Lofty Salon. In de zomer laat ik mijn haar wat vaker bijkleuren, want ik wil het (morgen ook) in een paardenstaart dragen met de hitte.  Als er uitgroei is lijken er dan kale plekken te zijn en dat kunnen we natuurlijk niet hebben.

Terwijl de kleur intrekt helpt Carmen me wat met mijn Spaans.  We spelen mijn Trivia Crack Spaanse spelletjes en ze vindt dat mijn uitspraak goed is. Nu moet ik alleen nog zelf op de woorden zien te komen.  Begrijpen doe ik het prima, lezen vooral, maar spreken?

Omdat wij dit weekend op reis zijn hebben we besloten Ricks vaderdag diner vanavond te gaan eten.  Rick kiest er Chef Geoff's voor, want die hebben veel van zijn favoriete Belgische bieren.  De bediening is tergend langzaam tot ik uitroep dat ik omval van de honger (na meer dan een half uur wachten).

Opeens is daar de calamari en het verse brood.  Als "hoofdgerecht" heb ik de gegrilde artisjok en tonijn tartaar, die op een gefrituurde avocado wordt geserveerd.  Van die laatste proef ik een beetje, best lekker, maar natuurlijk zeer machtig.  Al met al is het een gezellig en lekker maal.

Thuis geef ik Rick mijn cadeautje voor Vaderdag, want dat is te groot om mee naar Chili te nemen.  De kinderen zullen hun cadeautjes na onze vakantie geven.  Katja was die van haar vergeten dus zal het ook later geven. Ik heb een bierpul met een fles Chimay blauw en een leuke kaart voor Rick.  Het valt in zeer goede aarde.

Morgen heb ik een rondleiding en maar weer eens hopen dat het droog zal blijven, want we zitten in een warmte onweersbuiten patroon.

Lavendel boerderij

De zon is weer helemaal terug als ik mijn ogen opendoe.  Rick zegt dat het weer flink warm is en dat is niet overdreven.  Om kwart voor negen als ik naar buiten stap is het al dertig graden! Wel wat minder vochtig dan gisteren, de lucht is mooi blauw.

Als ontbijt maak ik een paar gepocheerde eieren met spinazie, Parmezaanse kaas en Tabasco saus.  Op het deck in de zon geniet ik daar met een paar koppen koffie van.  Ik zou hier zo graag gewoon blijven zitten, want zo heerlijk en ontspannend!

Maar nee, dat kan niet, tijd om te sporten.  In de hete sportkamer speel ik Trivia Crack en Word Feud en lees over Chili.  Rick heeft gisteren eindelijk een reisgids op de kop kunnen tikken.  Zo krijg ik een beetje een reisindeling in gedachten.  En, oh ja, ik doe intussen een uur interval op de elliptical.

Als ik daar klaar mee ben spring ik gauw de douche in en doe weer heel luchtige kleding aan.  Ik werk gauw wat correspondentie af en dan gaat de bel en staat Anja voor de deur.  We gaan vandaag het uitje doen wat vorige week door Anja's afgebroken kies geen doorgang kon vinden.

Eerst rijd ik naar Manhattan Bagel waar we twee dunne bagels met gerookte zalm, cream cheese, tomaat, ui en kappertjes bestellen.  Anja heeft dit nog niet eerder op dus het wordt een nieuwe ervaring voor haar.

De rit naar de lavendelboerderij gaat eerst over de I-66 snelweg, maar dan rijden we het mooie Virginiaanse landschap in met de ene boerderij na de andere.  Veertig minuten laten draai ik het terrein van de Seven Oaks Lavender Farm op. 

Gelukkig kan ik nog een plaatsje in de schaduw vinden, want het is inmiddels 34 graden!  We eten eerst even in de airconditioning van de van lunch.  Anja vindt de bagel net zo lekker als ik.  Ieder hapje is genieten!

Dan lopen we naar het winkeltje waar we voor $6 entree per persoon betalen.  Je mag hier de lavendel zelf plukken, maar wij besluiten het bij foto's maken te houden.  Het ruikt overal natuurlijk wel heerlijk!

Gelukkig en jammer genoeg staat er een flinke bries.  Gelukkig, want zo is 35 graden te doen, jammer, want dat maakt fotograferen moeilijker.  Ik begin met mijn macrolens, maar wissel die al gauw uit voor mijn 18-270mm lens.

Groot is de boerderij niet dus we zijn na een uurtje wel uitgefotografeerd.  We maken ook foto's van de schattige konijntjes, die onder een boom in de schaduw ondanks de warmte tegen elkaar aanliggen.  Soms zou ik zo graag weer een konijn willen!  Ik moet opeens aan Ko en Nijn uit mijn kindertijd denken.  We dachten konijntjes te krijgen, maar het bleken Vlaamse reuzen te zijn!

In het winkeltje neuzen we (letterlijk, want alles geurt en ruikt heerlijk) wat rond.  Ik koop een lavendel linnen spray en een spray tegen muggen, die lavendel ook niet lekker vinden (er zit ook citronella in).  Anja koopt ook een paar dingetjes.

Op de terugweg stoppen we nog een paar keer om typisch Amerikaanse silo's te fotograferen.  Ook bloeien er prachtige oranje lelies overal in de bermen en daar riskeren we ook onze levens voor om foto's van te nemen.  Intussen racen de auto's langs ons af en toe!

 

Dan is het weer tijd om richting de drukke metropool te gaan.  Thuis neem ik afscheid van Anja en kleed me dan in bikini en loop naar het zwembad.  Het water is nu heerlijk voor mij, maar te warm voor de echte zwemmers.  Ik dobber wat en lees dan weer in de reisgids over Chili terwijl ik opdroog.

Als het zwemteam het zwembad overneemt loop ik terug naar huis.  Ik kleed me weer in normale kleding en rijd naar Pro Nails 3.  Daar maakt T mijn nagels weer kleurig.  Ik heb een felle blauwe kleur op mijn tenen en een heel lichte blauw met glittertjes op mijn vingernagels.  Ik ben klaar voor de vakantie.

Eigenlijk had ik een boodschappenlijstje voor morgen, maar ik bedenk me dat ik dat allemaal ook nu even kan gaan halen bij de Safeway.   Ik onthoud mijn lijstje als WEB en KG (wijn, eieren, bloemen/bier (voor Ricks vaderdag cadeautje) en kaart (vaderdag)/geld (opnemen)).  Zo, dat scheelt me morgen weer in mijn tijd in het zwembad (je ziet, ik ben vastbesloten daar deze zomer optimaal gebruik van te maken).

Rick en de kinderen zijn al thuis en we drinken gezellig samen wat op het deck.  Ik kleur intussen ook wat verder aan mijn lotusbloemenmandala.  Saskia zegt dat zij ook wel zou willen kleuren en ik geef haar toestemming mijn spullen te gebruiken als ze dat wil.  Het is leuk creatief zonder er veel bij te hoeven denken, een beetje als een puzzel.

Voor het avondeten bestellen we Thais eten en genieten daar op het deck van.  Wij krijgen geen druppel van de voorspelde zware onweersbuien.  Na het eten klets ik op Facebook met Alejandra in Chili, die we hopelijk volgende week gaan zien en die goede tips voor onze reis geeft. 

Foto's van de lavendelboerderij en omgeving staan hier

Internet ontmoeting bij Great Falls

De maandagmorgen daagt bewolkt en zeer vochtig. Rick heeft gisteren vergeten koffie te kopen bij Starbucks en komt lief vertellen dat hij die nu gaat halen.  Hij weet dat ik zonder koffie niet goed functioneer.  Als hij dan toch naar Starbucks gaat neemt Rick gelijk een lekkere ijs skinny mocha Americano mee voor mij.

Hij vertrekt naar zijn werk en ik eet ontbijt.  Voor de verandering eens niet buiten, want daar is het te nat.  Ik facebook met Bianca; gisteren zag ik dat ze hier in de buurt waren en we zijn al jaren bekend via internet.  We spreken af dat ik haar en haar man na mijn personal training en voor hun vertrek naar Nederland zal treffen.

Om toch alvast wat stappen bij elkaar te krijgen doe ik zo'n twintig minuten cardio bij Anytime Fitness.  Dan komt Sharon me halen voor het uur personal training.  Het uur gaat snel en zoals altijd komen alle spiergroepen aan bod.

Op de terugweg naar huis haal ik mijn medicijnen op bij Rite Aid.  Thuis lijn ik Cosmo aan en rijd naar Great Falls waar Bianca en Sjon al zwaaien als ze me aan zien komen.  Ik heb mijn DRAAKJE nummerbord doorgegeven dus ben van verre herkenbaar.

We maken in persoon kennis en lopen als eerste naar het eerste en ruige uitkijkpunt.  Daar nemen we ruim de tijd met het fotograferen van vliegende reigers en kijken naar kayakers en gieren.  We bespreken of we het vlakke of meer ruige pad zullen nemen.

De keuze valt op het ruige pad, want dat soort landschap vind je in Nederland niet.  We kijken af en toe van boven uit over de rivier.  Het is enorm vochtig en voelt letterlijk als een tropisch oerwoud!  Het is leuk eens wat beter kennis te maken met Bianca en Sjon en veel te gauw zijn we weer terug bij de auto's.

Daar krijg ik nog hun rijdende koelbox mee.  Die is lekker groot en kunnen wij altijd wel gebruiken voor feestjes of wat ook.  We nemen afscheid en zij gaan richting vliegveld.  Leuk dat we dit uitstapje nog even voor hun vertrek konden maken.

Onderweg naar huis voel ik mijn maag rommelen.  Het is dan ook al half twee en ik maak een lekkere lunch met overgebleven liflafjes.  Een kopje groene gazpacho, wat prosciutto, quinoa salade en caprese salade, het smaakt allemaal heerlijk.  Ik eet buiten op het deck al ziet het er wat dreigend uit.

Ondanks die dreiging van regen of onweer besluit ik toch Vienna in te gaan en naar Leslie's Pool Supplies te rijden.  Daar hoop ik een kick board (geen idee hoe zo'n ding in het Nederlands is, maar ik wil er baantjes mee gaan zwemmen). 

Helaas hebben ze geen officiele voor volwassen zwemmers, alleen voor kinderen.  Ik kan kiezen uit Disney figuren, hartjes of eentje met een dolfijn erop.  Ik neem die laatste.  Het is uiteindelijk hetzelfde en ach, zo herken ik de mijne in ieder geval makkelijk.

Thuis kleed ik me in mijn bikini en loop naar het zwembad.  Het drupt wat, maar geen donder dus ik kan gewoon zwemmen.  Het is rustig en mijn vriendin Chris trekt haar baantjes naast mij.  Zij zwemt mijlen per dag, haar doel is honderd mijl deze zomer!  Zo ver ga ik niet, maar ik zwem wel mijn eerste kilometer van de zomer.

Chris en ik kletsen wat na en dan is er een of andere geluid wat de lifeguards doet denken dat het een donderslag was.  Die was dan wel bij heldere hemel want de onweersbuien zijn heel ver weg.  Toch moeten we allemaal het zwembad verlaten wat voor tenminste drie kwartier gesloten wordt.

Jammer, maar ik heb mijn zwemmen er tenminste opzitten.  Thuis wacht een verrassing, want Rick is ook al thuis.  Ik neem mijn kleurboek mee naar buiten en ga verder aan de plaat waar ik dit weekend aan ben begonnen.

Op mijn telefoon zie ik dat er nieuwe uitslagen van de hematologe zijn.  Het zijn de uitslagen van de bloedkanker testen, leukemie en lymphoma, en al snap ik er niets van, ik neem aan dat alles goed is, anders had ze het niet zomaar bij de rest van de uitslagen gezet zonder te bellen. 

Nu zijn alle uitslagen terug en al had ik niet verwacht dat er iets te zien zou zijn nadat verder alles goed was, ik kan nu toch eindelijk echt een zucht van verlichting slaken.  Rick maakt een lekkere Aperol spritz om het te vieren.  Wat dit ons geleerd heeft is nog meer van dag tot dag te genieten van het leven. 

Als het onweer ons ook bereikt gaan we naar binnen.  We bestellen kabobs van Friends en ik klets fijn bij met Christine en mijn zus vanavond.  Zo pratend mis ik ze wel erg en we gaan weer eens bedenken hoe we elkaar weer in persoon kunnen zien.  Mijn zus heb ik alweer een jaar niet gezien.  Zij waren hier voor het laatst voor Saskia's graduation, donderdag een jaar geleden en natuurlijk de brand, vrijdag alweer een jaar geleden.

Nog wat foto's van Great Falls hier

Summerfest DC

We kunnen bij het opstaan al zien hoe vochtig het buiten is aan de condensatie die door de airconditioning op de ramen zit.  Mij hoor je niet klagen, ik voel me zoveel beter met dit warme weer!

Na een snel ontbijt gaat Rick een stuk fietsen en ik doe een half uur boven op de elliptical.  Intussen gaat Saskia naar een feestje bij vriendin.  Katja, Kai en Kevin maken intussen ontbijt, want we hebben plannen om naar de stad te gaan.

Als we allemaal klaar zijn rijden we naar de metro.  Daar staat de trein al klaar en we nemen de oranje lijn naar L'Enfant Plaza.  Daar stappen we over op de groene lijn, alleen neem ik iedereen eerst de verkeerde kant op waardoor we de trein net missen.

Niet getreurd, tien minuten later komt de volgende en twee haltes verderop stappen we Navy Yard uit.  Vlak tegenover de uitgang wordt het eerste Summerfest DC gehouden waar wij kaartjes voor hebben.  Wij hebben voor de eerste sessie van twaalf tot drie gekozen.

Het is voornamelijk een bierfestival met 113 verschillende bieren en ciders om te proeven.  Ook staan er een aantal food trucks en is er een live band en DJ.  De stemming zit er al gauw goed in.  Rick vooral is helemaal in zijn element. 

We krijgen allemaal een klein bierproefglaasje en ik koop meteen ook een flesje water, want het is alweer 33 graden.  Rick en de anderen proeven al een paar biertjes en ik een cider.  De kinderen, zoals ik ze voor het gemak nog even noem, gaan op verkenning uit.

Rick en ik bestellen lunch.  Ik heb een heerlijke caprese panini en Rick een crabcake sandwich.  We eten het aan een tafeltje waar al twee mannen staan.  Zij zijn net vanuit Colorado hierheen verhuisd en we hebben een leuk gesprekje over microbrouwerijen en hun trouwringen, die niet de gewone gouden banden zijn, die de meeste Amerikaanse mannen om hun vinger hebben.

Dan gaan we weer op zoek naar de anderen en Kai en ik proeven af en toe wat.  Ik ben nu eenmaal geen bierfan, maar de ciders en fruitbieren vind ik wel lekker.  We luisteren ook naar het bandje en vooral de DJ, die zulke bekende liedjes speelt dat iedereen luidkeels meebrult.

 

Het is genieten met onze twee oudsten en Kevin (Saskia kon niet mee, want je moest 21 zijn om binnen te komen)

Terwijl Rick zijn lijstje van te proeven bieren afwerkt, proberen wij ook bacon jam.  Die vind ik heerlijk, zoet en zout gaan altijd goed samen.  Alleen zie ik niet hoe ik drie potten ervan ooit op zou krijgen dus koop het maar niet.

Kai en ik hebben het op een gegeven moment wel gezien en gaan in de tent in de schaduw mensen kijken en op de anderen wachten.  Rick markeert al zijn geprobeerde bieren op een kaart en heeft duidelijk veel plezier.

Om kwart voor drie wordt het laatste bier voor onze groep geschonken.  Dat is maar goed ook, want de meesten hebben werkelijk wel genoeg gehad.  Gelukkig is vrijwel iedereen met de metro gekomen.

Ook wij lopen terug naar het station en de trein is druk, maar niet overvol.  Katja vraagt met een benauwd gezicht of er in het volgende station een wc is.  Helaas zijn die er vrijwel nooit in metrostations, maar L'Enfant Plaza ligt onder een winkelcentrum.

We laten de mannen wachten op het perron en gaan op zoek naar de "bathrooms".  Na wat zoeken vinden we die in de food court van de mall.  We maken er dankbaar gebruik van en haasten ons dan terug naar de mannen.

Onvoorstelbaar, maar er is nog geen enkele oranje trein langsgekomen!  Er komen nog drie andere treinen voor wij eindelijk in kunnen stappen.  Er zijn goddank wel stoelen open.

Terug in Vienna rijd ik iedereen terug naar huis.  Rick heeft iets teveel lol gehad en duikt zijn bed in.  Ook Kevin voelt zich niet zo lekker, maar Katja haalt hem toch over mee naar het zwembad te gaan.  Daar is Saskia ook en we dobberen zo'n anderhalf uur in het lekker koele, maar niet meer koude, water.

Vandaag kwam ook deze aan, mijn nieuwe Oranje t-shirt, als het lukt wil ik op de achterkant "USA, its where my story continues" laten zetten

Thuis wek ik Rick en we gaan even naar het feestje waar Saskia eerder vandaag was.  Daar is het erg gezellig en we zouden langer zijn gebleven, maar we hebben afgesproken met zijn allen uit eten te gaan.  We nemen dus na een half uurtje al afscheid.

Net als we de oprit oprijden sms-t Katja echter dat Kevin zich niet goed genoeg voelt om uit eten te gaan.  Dan maar plan B, eten halen.  Dat doen we van Sweet Ginger en eten het gezellig hier thuis op.  Het is misschien ook maar beter ook, want het is al 21 uur als we eindelijk aan tafel zitten.

Zondag

Rick en ik staan op en gaan met een lijstje het ontbijt wat iedereen besteld heeft halen.  Ik doe Panera en Rick Starbucks.  Als we terugkomen is iedereen zowaar op!  We eten met zijn allen buiten en bespreken dat we voor zulke warme ochtenden toch wel een parasol willen aanschaffen voor op het deck.  In de zon is het zo vroeg zelfs al bijna niet uit te houden.

Als mijn venti skinny mocha op is is het weer tijd om te sporten.  Boven in de sportkamer lijkt het wel een sauna!  Om de een of andere reden doet de airconditioning het daar niet goed.  Ik bedenk me dat er hot yoga is en ik dus nu hot elliptical doe.  Hopelijk verbrand ik zo ook meer calorieen.

Na drie kwartier zit het er weer op en heeft Rick ook het gras gemaaid.  Zijn rijdende maaier heeft het begeven vorige week en nu moet hij het gazon met de electrische maaimachine doen.  Ach, geeft toch niet, zul je denken, maar we hebben een flinke tuin en het huis ligt op een heuvel. Als je Rick na afloop zou hebben gezien zou je begrijpen waarom hij de rijdende maaier zo snel mogeliijk weer aan de praat wil hebben!

Katja en Kevin willen graag voor de lunch naar BJ's, aangezien dat gisteravond niet doorging.  Saskia en Kai kunnen helaas niet mee, maar het is ook wel gezellig zo met zijn vieren.  Ik bestel de meloen en feta salade en de ahi tonijn "poke".  De anderen nemen ook lichte maaltijden zodat we een van de heerlijke "pizookies" kunnen delen.  We kiezen salted caramel, Katja en mijn favoriet.

 

Zoet en zout, mijn Achilles hiel van desserts!

Thuis halen we gauw Saskia op en gaan boodschappen doen bij Whole Foods.  We willen vanavond na de film grillen voor Katja en Kevin weer huiswaarts gaan.  Op het laatste moment besluit Saskia toch niet mee te gaan naar de bioscoop helaas, maar Kai wel.

Met zijn vijven vertrekken we naar AMC in Tysons Corner.  We hebben kaartjes voor de 3D IMAX van Jurassic World op de derde rij, zo uitverkocht was de film al.  Eigenlijk wilden we naar de eerdere 2D voorstelling, maar die was helemaal vol!

Zo dicht bij het scherm in IMAX 3D zit je wel helemaal in de film!  Af en toe schrik ik echt van de plotselinge effecten.  Het is niet de originele Jurassic Park, maar zeker hoog in het vermaakgehalte.  Ik was eerst niet zeker of ik hem wilde zien, maar ben nu toch blij meegegaan te zijn.

Terwijl we in de bioscoop zaten kreeg ik een "severe thunderstorm warning" op mijn telefoon, maar als we buitenkomen is de regen alweer voorbij.  Gelukkig voor Rick blijft het ook droog terwijl hij de sate grilt en de veggie burgers voor Saskia.

Intussen maak ik mijn komkommersalade, caprese salade met pesto en warm ik de pindasaus op.  We hebben er een quinoasalade van Whole Foods bij, die ook veganistisch is.  Saskia kan dus behalve de caprese salade alles meeeten. 

Het wordt een heel gezellige maaltijd en ik probeer niet te denken dat dit een van de laatste zo met zijn allen zal zijn voor Kai naar Duitsland vertrekt.  Hopelijk nog niet de laatste.  Ik ben blij dat de kinderen het zo goed met elkaar kunnen vinden en hoop dat ze ook contact zullen houden al ze alle drie ver uiteen wonen.

Als Katja en Kevin op weg willen gaan kunnen we Zorro nergens vinden.  Slimme kat, hij weet dat Kevin hem haat (ja, daarmee is niets te weinig gezegd, helaas) en vindt het bij ons wel fijn met al die ruimte.  We hebben het zoeken al bijna opgegeven als Rick hem ergens achter zijn bureau verstopt vindt!

Met wat moeite krijgen ze hem in zijn drager en dan is het dieren in de auto en wegwezen.  Hopelijk treffen ze weinig verkeer onderweg, want 400 kilometer is altijd weer een flinke rit.  Het weekend is weer omgevlogen, maar we hebben er alles uitgehaald!

Een beetje een andere rondleiding en een afscheidsetentje

Het is warm, zelfs onze airconditioning boven kan er niet echt tegenop.  Daardoor zijn Rick en ik een stuk eerder uit de veren.  Ik zelfs nog voor mijn wekker, die ik voor kwart voor acht had gezet.  Ik heb vandaag een rondleiding en nu lekker veel tijd om me klaar te maken.

Zo vroeg is het al 25 graden.  Dat belooft wat!  Ik kleed me dus zo koel mogelijk in een van mijn nieuwe skorts en een topje van heel dunne stof.  Mijn haar gaat in een paardestaart, want anders zie ik er helemaal als een verzopen rat uit met al het transpireren.

Rick en ik eten samen ontbijt en dan brengt hij me op weg naar zijn werk naar de metro.  Online had ik gekeken naar vertrektijden van de treinen en ik dacht dat ik de vorige trein net had gemist.  Maar er staat nog een trein op het perron en in plaats van 8:35 vertrekt die om 8:40.  Er klopt dus niets van het schema online, want dit is nu al de zoveelste keer.  Ik klaag niet, want zo kom ik op tijd voor mijn afspraak van half tien.

Vandaag beginnen we voor de verandering bij Capitol South in plaats van Smithsonian, twee stations verder dus.  Ik kom er om kwart over negen aan en het valt me op dat de mensen, die uit het station komen over het algemeen heel anders gekleed zijn dan bij Smithsonian.  Daar komen namelijk voornamelijk toeristen naar buiten, hier overwegend politici en medewerkers in het Capitool en de ministeries hier.

Niet veel later zie ik een man wat zoekend rondkijken en het blijkt J. te zijn met wie ik vandaag op stap ga.  J. is rechter in Nederland en is dus erg geinteresseerd in het Supreme Court (Hooggerechtshof).  Daar zijn om de zoveel tijd lezingen en we lopen erheen.

We gaan door de veiligheidscontrole en piepen beiden.  Ik moet mijn horloge afdoen wat bij de Library of Congress nooit hoeft en dan piep ik niet meer.  Eenmaal binnen horen we dat we de rondleiding net gemist hebben en de volgende pas over iets minder dan een uur is.

Er is een film, die we zouden kunnen kijken, maar ik stel voor om de Library of Congress dan eerst van binnen te bekijken.  Daar is het rustig en we zien de grote leeszaal en dan de bibliotheek van Thomas Jefferson.  Het is en blijft zo'n prachtig gebouw, iedereen is ervan onder de indruk, terwijl J. zegt dat hij hier zonder mij niet binnen zou zijn gegaan.

We lopen weer terug naar het Supreme Court en gaan wachten op de lezing. Om half elf worden we de rechtszaal ingeleid.  We krijgen een leuke docente, die interessant vertelt over hoe het allemaal werkt hier.  Dat is nogal gecompliceerd en er komen dan ook heel wat vragen na haar praatje.

Een clandestiene foto van de rechtszaal, want er mag eigenlijk niet gefotografeerd worden

Het rechtssysteem hier is heel anders dan in Nederland en J. vindt het erg interessant.  Voor mij is het goed om het weer eens te horen, want het is alweer een paar jaar geleden.  Het is zo ingewikkeld dat de details moeilijk te herinneren zijn.  Er zijn negen rechters (justices) en die horen gemiddeld 80 zaken per jaar, maar lezen er 8000 (!). 

Na het interessante halve uur hier gaan we even koffie drinken in het cafetaria.  De koffie is lekker sterk, ik gooi er een paar ijsblokjes in, want ik heb het nu al te warm overal.  We bespreken wat we verder willen doen, want er is natuurlijk ook nog die film hier.

J. heeft echter maar anderhalve dag in de stad en geeft de voorkeur aan de rondleiding door het Capitool.  Wetend dat we dan niet om kwart over twaalf zoals gereserveerd bij de Old Ebbitt Grill zullen zijn bel ik Mark om te zeggen dat we tegen kwart voor een zullen komen.

We gaan door de veiligheidscontrole van het Capitool en J. moet weer naar buiten want hij heeft een flesje water mee.  Geen enkel eten of drinken mag hier naar binnen (stiekem smokkel ik dus pepermuntjes naar binnen, want die zitten standaard in mijn tas).

We sluiten aan in de rij voor mensen zonder reserveringen, die vrij lang lijkt.  Wij zijn echter maar met zijn tweeen en kunnen vrijwel meteen mee met de volgende film/rondleiding.  Die film vind ik altijd prachtig, het doet me realiseren dat ik burger ben van dit enorme land.  Ik denk daar niet vaak over na, maar vind het wel bijzonder en houd ook van dit land met al zijn tegenstrijdigheden.

Onze gids vandaag is heel enthousiast.  Alleen heb ik het allemaal wel gehoord en ben meer geinteresseerd om in het Capitool en vlakbij het Huis van Afgevaardigden te zijn terwijl er daar gestemd wordt over de handelsovereenkomst waar de president nog geen uur voor wij hier waren een zeldzaam bezoek aan het Capitool voor bracht.

We zien allerlei pers, maar helaas verder niets.  Het is sowieso interessant om in het hart van de wetgevende macht van de VS te lopen.  Het kantoor van de Speaker of the House ligt op onze route.  J. vraagt of ik er niet moe van word dit telkens weer mee te maken, maar nee, het Nederlandse meisje in mij vindt dit nog altijd geweldig.

Om kwart voor een zijn we klaar en duidelijk was ik dus te optimistisch in mijn schatting voor Mark.  Ik bel hem dus nog eens en hij is blij dat ik dat doe want hij hield een tafeltje voor ons vast.  Ik beloof dat we zo snel mogelijk erheen zullen lopen.

J. denkt dat het allemaal wel meevalt met de afstanden hier in Washington.  Hij is dan ook verbaasd dat we bijna drie kwartier lopen over vijftien stadsblokken!  Natuurlijk stopte hij wel af en toe voor foto's, maar over het algemeen lopen we gewoon door.

Gelukkig heeft Mark meteen een tafel voor ons als we het restaurant binnenlopen.  Het is heerlijk weer in de airconditioning te zitten, want die wandeling zorgde ervoor dat we beiden druipen.  Het is niet elegant, niet netjes, maar ook niet te voorkomen.

We bestellen ijsthee met een smaakje, J. met perziksmaak, ik een Arnold Palmer, met lemonade.  J. neemt de pastrami sandwich, "Walter's favorite", wie Walter is of was weet niemand.  Ik houd het weer bij mijn favoriete zalmburger.  Het smaakt ons goed. 

Als we weer naar buiten stappen worden we meteen weer overvallen door het licht en de hitte.  We gaan als eerste even de White House Gifts winkel binnen.  Dit is een van de grootste souvenirwinkel in de stad en ik koop er een afscheidscadeautje voor Karin en Frank.  We hebben ons afscheidsetentje met hen vanavond. Zij verhuizen begin juli terug naar Nederland. J. koopt er ook wat souvenirs voor de mensen, die voor zijn drie katten zorgen in Nederland. 

Dan lopen we naar het Witte Huis en bekijken de voor- en achterkant.  We mogen aan de achterkant niet tot aan het hek komen, waarschijnlijk omdat de president vandaag thuis werkt.  Gewoonlijk loop ik nu langs Pennsylvania Avenue, maar vandaag zijn de monumenten voor de middag.

Dat is wel fijn, want dichter bij de rivier staat er meer een briesje.  Alleen voelen we die niet in het heel hete Tweede Wereldoorlog Monument of vooral het zwarte graniet van het Vietnam Memorial straalt hitte uit.  Het is overal dan ook bijzonder rustig, de meeste toeristen zullen zich in de koele musea bevinden.

Na het Lincoln Memorial en Koreaanse oorlogsmonument, beiden zoals altijd indrukwekkend lopen we naar het Tidal Basin. Intussen heb ik echter ook op mijn radar app gekeken en daar komt een lijn van onweersbuien aan.  Ik denk dat we het nog wel rond het Tidal Basin zullen halen. 

J. is een amateurfotograaf net als ik en we hebben meer dan genoeg gesprekstof daardoor, maar sowieso voelt het gewoon gezellig vandaag. Ik vind het altijd weer even afwachten als ik met een persoon op stap ga, maar ook vandaag is dat helemaal ok.

We bekijken de drie monumenten rond het Tidal Basin en koelen even af boven in het tochtige Jefferson Memorial.  In de winter is het daar ijzig, maar 's zomers is het zeer welkom.  Dan lopen we naar het Smithsonian metrostation waar de oranje trein al aan komt rijden.

Bij Metro Center nemen we afscheid, want J.'s hotel ligt daar dichtbij, we beloven via Facebook contact te houden.  Eenmaal weer boven de grond in Vienna ziet de lucht er wel heel dreigend uit.  Ik sms Rick, die me gelukkig van het Vienna station kan halen.

Alleen haal ik het net niet voordat de hemelsluizen zich helemaal openen en de bliksemschichten langs ons schieten met vijwel meteen een enorme donderslag erop volgend.  Met heel veel andere mensen wacht ik het ergste maar even in het station af, want ik zou doorweekt zijn als ik naar Ricks auto zou lopen.

Het duurt een minuut of tien en dan wordt het wat droger.  We haasten ons naar huis waar ik gauw de tweede douche van de dag neem.  Weer helemaal keurig en opgefrist rijden we een kwartiertje later naar Clarity.  Daar komen Karin en Frank ook net aan.

Dit is een vrij nieuw restaurant en Rick en ik hebben er maar een keer eerder gegeten.  We worden naar een speciaal kamertje met drie tafels geleid.  Hier staat ook hun wijnvoorraad en we hebben zicht op de keuken.  Erg leuk!

Het is eten is voortreffelijk en het gezelschap ook.  Mijn keuzes zijn tonijntartaar gewikkeld in wagyu biefstuk met een salade van wortel, een lekker hapje vooraf.  Als hoofdgerecht heb ik de soft shell crabs, die ik wel iedere dag zou kunnen eten, zo lekker zijn ze!

De anderen bestellen nog een dessert en ik snoep wat mee, maar een heel dessert is mij teveel.  Voor we het weten loopt het al tegen tienen.  Wij zetten Karin en Frank thuis af en dan komt het toch wel wat moeilijke moment om na tien jaar dicht bij elkaar wonen afscheid te nemen. 

Daar ben ik nooit goed in en ben blij dat ik het verder drooghoud.  Gelukkig zullen we elkaar in de herfst weer zien, want Frank blijft nog een half jaartje in DC wonen.  En als we weer naar Nederland zullen gaan willen we zeker zien hoe zij daar gaan wonen.

Niet ver na onze thuiskomst komen Katja en Kevin binnenlopen.  Zij hebben de rit vanuit New Jersey heel snel volbracht.  Het is gezellig om dit weekend weer een "full house" te hebben!

Foto's van vandaag staan hier

Meadowlark Gardens op een tropische dag

Als ik opsta is het al 26 graden!  De weermensen riepen gisteren al dat we een hittegolf tegemoet gaan.  Mij hoor je niet klagen, al zou ik wel willen dat ik minder transpireerde.  Het warme weer doet me zoveel beter voelen.

Rick heeft al koffie voor me gezet en ik maak vandaag een paar gepocheerde eieren met spinazie en Parmezaanse kaas als ontbijt.  Buiten eet ik het op en geniet even van de rust en toch het vele leven in onze tuin.  Of ze er altijd al waren of dat het voeren er meer heeft gebracht, maar er zijn zoveel vogels en de eekhoorntjes zitten elkaar achterna in de dogwoods.

Lang duurt mijn rust niet, want ik wil voor de personal training nog tenminste een half uur cardio doen.  Dat lukt me goed en tegen de tijd dat Sharon me komt halen heb ik 5000 stappen bijeen.  Sharon heeft weer een heel ander uur dan gewoonlijk in petto voor me.  Hoe ze dat doet iedere keer met de gelimiteerde keuze aan apparaten in deze sportschool is me een raadsel.

Na afloop haast ik me naar huis en kleed me zo licht mogelijk aan.  Dan rijd ik naar Anja en in haar van rijden we naar het Reston Town Center.  Daar vragen we een tafeltje op het terras van Clyde's.  We bestellen beiden een salade met dit hete weer.  Ik heb de salade Nicoise, erg lekker!

Eerst zouden we naar een lavendelboerderij gaan vanmiddag, maar hebben dat uitgesteld tot volgende week.  Anja brak gisteren een stuk van haar kies af en kan later in de middag terecht bij de tandarts.  We hebben ons plan dus veranderd en gaan naar Meadowlark Gardens.

Daar is het heel, heel rustig!  Iedereen verklaart ons waarschijnlijk voor gek om hier met 35 vochtige graden te gaan fotograferen.  Heel veel schaduw is er niet en het zweet gutst van ons af.  Maar het is weer prachtig met allerlei verschillende libelles en heel wat chipmunks, die we proberen te fotograferen, maar dat valt nog niet mee.

De enige vlinder, die we zagen

Ook geniet ik van hun feeentuintje waar ik de inspiratie voor die van mij van kreeg.  Anja heeft me heel lief om te vieren dat ik gezond ben een paddestoel voor mijn tuintje gegeven.  Ook vertelt ze dat Joann Fabrics heel veel feeentuin spulletjes met 70% korting hebben.

We gaan op tijd voor Anja's tandartsafspraak terug en dan rijd ik meteen door naar Joann's.  Ik wil weleens zien wat ze nog hebben. Helaas is er al heel wat uitverkocht, maar ik neem wat diertjes (kikkertje, eekhoorntje en poes) mee en tuinstoeltjes met een koelbox en lantaarntje.  Leuk!

Tijdens de eerste zomer dat ik rondleidingen gaf vond ik al gauw uit dat het belangrijker was om comfortabel te zijn in 35 tot 40 graden dan de laatste mode te dragen.  Natuurlijk wil dat niet zeggen dat ik in korte broeken en afgeknipte topjes loop, maar ik heb toen wel een aantal bermuda's van stof die gauw droog wordt aangeschaft en topjes van soortgelijk materiaal.

Nu ben ik in het vijfde jaar rondleidingen beland en die bermuda's beginnen er wat oud uit te zien.  Ik heb geprobeerd een paar dingen online te bestellen, maar die zaten niet goed.  Ik rijd dus naar een gigantische sportwinkel Dick's Sporting Goods en loop linea recta naar de golfkleding.

Daar pas ik het een en ander aan en slaag met twee skorts en twee bermuda's.  Ik zie ernaar uit weer eens iets anders dan de khaki, grijze of paarse bermuda als "uniform" te hebben.  Nu nog een paar topjes, de ene die ik hier leuk vind is wit en heeft een grote make up vlek aan de kraag.  Jammer, maar ach, ik ben al blij met mijn "buit".

Dick's ligt naast de grote Whole Foods in Fairfax.  Gisteren hadden de mannen en ik het over een maaltijd zonder koken en dat lijkt me wel wat voor vanavond.  Ik koop pesto, mozzarella en druiftomaatjes voor een caprese salade, komkommer, groene gazpacho, prosciutto, salami, zalm rolletjes en rozemarijn crostini.  Dat moet een goede maaltijd kunnen samenstellen.

Thuis haal ik de post uit de brievenbus en daar zijn mijn palazzobroeken.  Die zijn ook heerlijk in de zomer!  Kennen jullie die in Nederland?  Het zijn vrolijke broeken en lijken wel wat op maxi rokken, maar dan broeken.  Ik vind ze heerlijk zitten en ze staan leuk.

Het eten valt in goede aarde bij de mannen en zelfs Saskia eet wat mee van de pesto en komkommersalade.  Het is het perfecte eten op zo'n hete dag.  Ik maak een mentale notitie om die groene gazpacho vaker te kopen, die is heerlijk!

Dit beestje landde op mijn schoot en is een van mijn favoriete insekten: een vuurvliegje!

 

Rick en ik kijken vanavond de aflevering van America's Got Talent van dinsdag.  Het blijft een leuke show, maar ik vraag me soms af waarom sommige mensen door mogen naar de volgende ronde.  Zo is er een man wiens "act" het vallen op punaises is en die mag door??? Er zijn ook een aantal heel goede acts, vooral degene, die ook electronica gebruiken vind ik mooi.

Foto's van vandaag staan hier.

 

Great Falls picknick

 

Weer een heerlijk zomerse dag daagt.  Ik ben wat later op en Rick neemt net afscheid om naar zijn werk te gaan.  Saskia vertrekt naar Richmond voor een dermatoloog afspraak.  Zowel zij als Kai begint binnenkort met Acutane tegen hun acne en daar moeten allerlei testen voor gedaan worden.  Kai moet vanochtend ook zijn bloed laten prikken voor onderzoek.

Op het deck geniet ik van mijn koffie en ontbijt.  Het is in de zomer zo'n heerlijke extra "kamer" met de uitbundig bloeiende geraniums in hun bakken en de tuin helemaal prive met bomen.  We kunnen de achterburen of de straat nauwelijks zien en zij ons dus ook niet.

Dan is het toch weer tijd om me naar boven te begeven. Daar doe ik vijftig minuten op de elliptical.  Een interval dit keer, dus ik stel hem hoger en zwaarder in iedere twee minuten.  Dan krijg ik wel minder stappen, maar ik zal vandaag nog genoeg wandelen.

Na het sporten maak ik me gauw klaar en doe Cosmo in de auto.  Ook denk ik er nog aan om een fles met water te vullen voor de honden na de wandeling,  Het is namelijk flink warm.  Dan haal ik Claudia en Ranger ook op. 

Als ik haar straat inrijd zie ik dat ons vorige huis tegenover Claudia te koop staat.  Lijkt me leuk om naar een Open House te gaan, daar liggen nog veel mooie herinneringen.  Ik vond dat ook altijd een erg leuk huis, maar we hadden te weinig slaapkamers.

Claudia en Ranger stappen in de van en we gaan op weg naar Great Falls.  Onderweg stoppen we bij Manhattan Bagel om een bagel als picknick mee te nemen.  Vanwege de hitte doen we het dakluik en de ramen van de van zoveel mogelijk open voor de honden, al zullen we maar een paar minuten weg zijn.  We hopen maar dat ze niet naar buiten zullen springen, maar het wordt al heel snel snikheet in een auto.

Een minuut of tien later hebben we onze sandwiches en gelukkig zitten beide honden nog in de auto.  Bij het Great Falls Park aangekomen zien we dat de toegangsprijs verdubbeld is.  Nu kost het $10 per auto om er binnen te komen.  Ik heb mijn America The Beautiful pas en hoef voortaan dus maar acht keer te gaan om die eruit te krijgen.

Als eerste zoeken we een schaduwrijk plekje met zicht op de watervallen om onze meegebrachte bagels te eten.  Ik heb een dunne bagel met zalm, cream cheese, tomaat, ui en kappertjes.  Claudia heeft een simpele bosbessenbagel met cream cheese.  Alleen besluit Cosmo de helft daarvan zo van haar schoot te stelen!  Ik schaam me dood, maar Claudia kan er gelukkig om lachen.

Na het eten lopen we richting het adelaarsnest, maar dat is door de bladeren aan de bomen niet meer te zien.  We lopen terug en bekijken de watervallen van de verschillende uitkijkpunten.  Ze liggen er mooi bij vandaag al is het water wat bruin. 

We lopen nog een stuk de andere kant op.  Dit pad is een stuk ruiger en hoog boven de rivier.  Het is en blijft een prachtig park en het is nu zo groen!  De honden genieten ook al vallen ze beiden dankbaar op mijn meegebrachte water aan als we terug bij de van zijn.

Claudia en ik vonden dit uitje wel een heel goed idee en hopen het te herhalen.  Ik zet haar en Ranger weer thuis af.  Ik rijd huiswaarts en onderweg besluit een hele groep Canadese ganzen met babies over te steken.  Als ze eindelijk allemaal aan de overkant zijn staat er een kleine file.

Saskia sms-t dat ze naar Kings Dominion is met haar toekomstige flatgenote Bella.  Kai heeft zijn bloedonderzoek ondergaan en is aan het werk.  Ik kleed me in mijn bikini en loop naar het zwembad aan de overkant.

Helaas gaat buurvrouw Lorraine daar net weg en er is verder bijna niemand.  Ik probeer het water, maar het is me nog steeds te koud, misschien morgen als de hittegolf officieel begint.  Intussen geniet ik op een ligstoel in de schaduw van de rust.  Ik kan alleen even geen boek vinden wat me ligt.  Misschien heb ik weer even genoeg van gewone romans, tijd voor een nieuw genre.

Tegen vijven ga ik naar Whole Foods om avondeten te kopen.  Ook vanavond gebruiken we de grill weer.  Ik koop verschillende soorten worstjes, een paar met gerookte Goudse kaas en bratwursts voor de mannen en kipworstjes met spinazie en knoflook voor mij.  Lekkere koolsla erbij en olijfbrood en het is een lekker zomermaal.

Mijn "Petra" Fitflops zijn aangekomen en ik vind ze leuk

Als Rick thuiskomt haalt hij de post ook uit de postbus.  Daar zie ik een envelop met Goethe Institut voor Kai tussen.  Gauw roepen we Kai naar beneden, want hij wacht al weken op de uitslag van zijn Deutsch als Fremdsprache examen dat zijn toegangskaart voor de universiteit in Germersheim is.
Kai scheurt de envelop open en gelooft zijn ogen niet.  Hij heeft een perfecte score gehaald!  We zijn zo trots op hem (al komt zijn vertrek nu wel dichtbij, maar daar zeg ik maar niets over)!!!

Het eten smaakt prima en we blijven nog een tijdje buiten zitten, zo lekker is het.  Jammer genoeg weten de muggen mij ook weer goed te vinden.  Buren gebruiken de Mosquito Squad en ik denk erover die ook in te huren.  Nu word ik door die bijtende rotzakjes naar binnen gejaagd, terwijl ik zo graag naar de vuurvliegjes kijk.

Foto's van Great Falls staan hier.