Over maandag

Na drie dagen slapen tot wanneer we wilden is het wel even wennen om Rick weer om zeven uur op te horen staan. De zon schijnt zo uitbundig dat ik niet veel later volg. Mijn uitzicht is nog steeds de bloeiende kersenboom, maar het "sneeuwt" nu wel wat meer bloemblaadjes.

Na mijn ontbijt van paddestoelen en ei, want door de vroege sluiting van de Giant konden we gisteren geen tomaten kopen, rijden we naar Starbucks. Tot onze verbazing staat er niemand in de rij. Dat is hoogst ongewoon. 

Rick heeft een foutje gemaakt bij de bestelling en twee nitro brews besteld. Daar houdt hij niet van en hij vertelt Nick dat hij liever zijn gewoonlijke latte heeft. Rick verwacht er voor te betalen, want het was zijn fout, maar daar wil Nick niets van weten. Zo aardig!

Voor ik naar personal training vertrek doe ik iets meer dan een half uur cardio. Ik denk er even over om met de fiets naar Sharon te gaan, maar ik heb te lang gedraald en neem toch maar de auto. 

Sharon heeft nog steeds last van haar gordelroos. Dat schijnt een paar weken te duren. Als ik het zo hoor is het geen pretje. Sharon is allerminst iemand, die niet tegen pijn kan. Gelukkig heeft ze wel een goed half uur met oefeningen voor mij. 

Thuis ga ik verder met mijn cardio en intussen heeft een van de eekhoorns weer besloten naar de vogelvoeder te klimmen. Ik word een beetje moe van het constante geblaf van Orion en laat hem uiteindelijk het deck op. Dat jaagt ze meestal wel voor een tijdje weg. 

Als ik een uur op de mini elliptical heb volbracht, maak ik me klaar om naar Reston te gaan. Daar heb ik bij Clyde's afgesproken om te lunchen met Riekje. Zij hebben een gezellig terras en we krijgen een tafel in de zon. 

Riekje heeft superlief een speciaal baby dekentje voor Katja gehaakt. Het ziet er gewoon professioneel uit! Hij is verpakt in een schattige baby kartonnen doos. Katja zal er zo blij mee zijn! Ricks oma maakte zulke dekentjes voor onze kinderen en die waren jarenlange favorieten. Ik bedank Riekje dan ook uitbundig. 

Riekje en ik hebben elkaar het afgelopen jaar af en toe van verre gezien, maar dit is voor het eerst dat we weer eens samen lunchen. Riekje is volledig gevaccineerd en ik natuurlijk half. We bestellen beiden een salade, voor mij de Lyonnaise salade met een gepocheerd ei en lardons. Erg lekker!

We hebben veel om bij te praten dus het loopt al tegen tweeen als we afscheid nemen. Op de terugweg stop ik bij Total Wine & More voor een krat wijn. Ik heb curbside pick up gekozen en het wordt keurig achterin de auto gezet na het tonen van mijn rijbewijs. 

Op de terugweg besluit ik eens te kijken hoe het tulpen (en andere bollen) veld in het centrum van Vienna erbij ligt. Ik verwacht nog geen bloeiende tulpen, maar tot mijn verbazing zijn sommige vroege soorten zelfs al bijna uitgebloeid. Het blijft een leuke plek om foto's te maken. 

Het is inmiddels 23 graden en tijd om de hangmat op te zoeken. Orion is om te beginnen heel rustig, maar dan komen de Deense doggen en Mia naar buiten. Orion rent langs de hekken en krijgt zo heel wat beweging. 

Helaas krijgt hij het daar ook warm van en voor ik het weet staat hij in de vijver. Rick is een beetje boos, want we hadden afgesproken Orion aan te lijnen om dat te voorkomen. Maar ik vind dat lekker rennen met de andere honden ook goed voor hem. Ik blijf buiten tot Orion weer voldoende opgedroogd is. 

 Saskia heeft gisteren haar appartement in Boston gevonden. Die zijn populair, dus het is zaak zo snel mogelijk het contract te tekenen en de kassier cheque op te sturen. Daarvoor gaat Rick naar FedEx en dan ook maar gelijk naar de Giant voor die nodige boodschappen. 

Nu Rick toch in Vienna is haalt hij gelijk maar avondeten. Dit keer van Plaka Grill. Hun gyro vlees is zo lekker en ik heb de taramosalata dip met komkommer erbij. Het smaakt alsof ik in Griekenland ben. Niet dat ik daar geweest ben, dat staat hoog op het "als we weer mogen reizen" lijstje. 

Tijd om wat kookshows te kijken en Instant Hotel op Netflix. Ik zag dat er iets soortgelijks voor de VS is, zulke shows vind ik ook altijd erg leuk. 

Over het Paasweekend

Om tien voor half acht hoor ik Rick opstaan, maar jee, het is zaterdag, ik blijf nog even doezelen. Een uur later doe ik mijn ogen weer open, oeps! Gauw kleed ik me aan en ga naar beneden. Rick komt net terug van zijn wandeling met Orion en we kunnen meteen op pad. 

Na onze egg bites en koffies van Starbucks te hebben gehaald, rijden we naar Greenheart. Daar koop ik dit keer maar een fles Rooster. Dan kan ik halverwege de week verse halen. Ik ging iedere keer over de houdbaarheidsdatum en dat hoeft nu niet meer. 

Na nog wat Pokemon Go spelen is het tijd voor mijn cardio. Rick heeft altijd een miljoen dingen te doen. Als ik klaar ben print ik de adreslabels voor de shower uitnodigingen en doe de hele stapel in de brievenbus. Vlaggetje omhoog en de postbode zal ze vanmiddag meenemen. Zo handig altijd!

Nog steeds bloeit ons kersenboompje uitbundig. Daar moeten nog meer foto's van komen, dus. De tulpen gaan open en mijn favoriete narcis bloeit. Het is een genot aan kleuren in de tuin. Alleen de arme magnolia heeft te lijden gehad van de nachtvorst van de afgelopen paar nachten en alle bloesem is bruin. 

Voor de lunch stelt Rick voor naar The Boro te gaan. Daar is het gezellig lenteachtig, maar te koud om buiten te eten. Ik haal mijn poke bowl van Poki DC en Rick zijn kabobs van Tasty Kabob. Thuis eten we er smakelijk van. 

Ons internet is al een tijdje heel langzaam, terwijl het supersnel zou moeten zijn. Rick heeft van alles geprobeerd, dus het moet aan onze Verizon lijn liggen. De technicien komt en Rick gaat met hem de basement in om allerlei dingen, waar ik niets van snap, te bekijken. 

Het is inmiddels zestien graden en warm genoeg om in de zon op de oprit te gaan zitten. Daar krijg ik regelmatig kattenbezoek. Eerst Henry van de overburen (op de foto), dan Dr. Ninja van onze buren links en natuurlijk ook de altijd weer superknuffelige Froggy. Zo hoeven wij geen kat te hebben, ik knuffel wel met de buurtkatten. 

Rick komt enthousiast vertellen dat het internet weer werkt zoals het moet. Hij komt bij mij buiten zitten en zo genieten we nog een uur van de zon. We bespreken waar we willen gaan eten en besluiten het terras bij de Ornery Brewing Company weer op te zoeken. 

Daar krijgen we een tafel buiten en ik bestel een portie bitterballen nog voor ik het menu heb bekeken. Alaina, de serveerster, gaat die meteen plaatsen. Ik zie intussen dat ze niet meer op het menu staan en inderdaad komt Alaina terug met die mededeling. Hopelijk is het omdat ze nu een tijdelijke locatie hebben, voor ze in hun permanente onderkomen kunnen eind april. 

Ook de sauvignon blanc, die volgens het menu uit Nieuw Zeeland komt, smaakt vreemd. Ik vraag Alaina of dit dezelfde is als die op het menu staat. Volgens haar wel, maar ze gaat het toch even navragen. Ik ken mijn Nieuw Zeelandse sauvignon blancs en ik zou heel verbaasd zijn als dit er een is. 

En inderdaad, het is een Californische, die ik dus echt niet lekker vind. Alaina maakt uitgebreide excuses, maar zij kan aan dit alles ook niets doen, natuurlijk. Ze brengt me in plaats van de sauvignon blanc een pinot gris, die wel lekker is. 

Wij beginnen dan maar met de gebakken augurk plakjes en het moet gezegd, die zijn ook heel lekker. Rick neemt net als vorige keer de Jaegerschnitzel en ik weer de huissalade met blackened garnalen. Het is allemaal zeer smakelijk. 

Wij zijn lang niet de enigen, die met een graad of elf (ik ben weer blij met mijn Lava Buns kussen) op dit terras zitten. Ik merk op dat vrijwel al die mensen iets meer dan een jaar geleden er waarschijnlijk net als wij niet over gepeinsd hadden met deze temperatuur buiten te eten. 

De pandemie heeft ervoor gezorgd dat het hier in ieder geval Europeser is geworden wat dat betreft en heel veel mensen hopen dat de ontstane terrassen blijven. 

Na dit lekkere maal gaan we thuis uitbuiken. Ik kijk een aantal shows, waaronder Instant Hotel op Netflix. We hebben een plan voor morgen, geen traditionele Pasen, maar wel lekker en leuk.

Zondag

Tot mijn verbazing ben ik eerder wakker dan Rick, maar we staan nog voor half negen op. Als ik beneden kom, zie ik tot mijn verbazing twee cadeautasjes op het eiland staan. Rick heeft Paashaas gespeeld en er komen een paar leuke Paastrollen uit en een doos met lekkere geurtjes voor in de douche. 

Dan verrast Rick me nog eens, want hij heeft twaalf eieren verstopt. Ik zoek ze allemaal bij elkaar en sommigen zijn echt niet makkelijk. Rick moet toch een paar hints geven. De twaalf met M&M's gevulde eieren zijn daarna gauw gevonden. 

Dan is het tijd om onze koffies en ontbijt op te halen. Die koffies komen natuurlijk van Starbucks, maar ons ontbijt dit keer van Crepe Amour. We bestellen allebei de "Dr. Seuss" crepe, boekweit deeg met ei, ham en kaas. Ik neem de mijne zonder kaas.

Aan een van de tafeltjes buiten smullen we er in de zon van. Die voelt al flink warm aan. Dat belooft veel goeds voor vandaag. 

De volgende stop is de markt in het Mosaic District. Die gaat vanaf nu weer om negen uur open in plaats van tien uur. Dat komt ons heel goed uit!

Rick gaat het dozijn eieren kopen en ik ga mijn paddestoelen ophalen. Alleen zijn die er niet en het is, waarschijnlijk vanwege Pasen, niet dezelfde persoon als altijd in het kraampje. Ze vraagt om mijn bestellingsnummer, zodat ze aan haar baas kan laten weten dat er een bestelling is gemist. Gelukkig heeft ze de paddestoelen mee en zo loop ik toch met een zak maitake en een zak nameko paddestoelen weg. 

Precies om tien uur zijn we terug en hebben we afgesproken om te video bellen met Kai en Raquel. We zien hun nieuwe, veel grotere, kamer en horen andere nieuwtjes van hen beiden. Ondanks de lockdown maken ze het goed. Dit keer mogen ze in plaats van een kilometer tien kilometer van huis zijn en ze wandelen zo veel in hun buurt en ontdekken nieuwe dingen. 

Voor we het weten zijn er bijna twee uur voorbij en nemen we afscheid. Het blijft zo fijn dat dit mogelijk is, het is werkelijk of we bij elkaar waren, alleen het fysieke contact ontbreekt. 

We halen salades van Subway voor de lunch en eten die buiten voor het huis op. Dan gaat Rick aan zijn fysiotherapie oefeningen en ik probeer mijn M&M eieren kwijt te raken aan de kinderen in de buurt. Ik heb er een zakje van gegeten en meer hoef ik niet. 

Gelukkig hebben we veel M&M liefhebbers aan ons plein en Jenny komt als eerste met haar jongste. Ik vraag nog of haar andere twee zonen er ook een willen hebben, maar dat denkt zij niet. Ze heeft het nog niet gezegd of haar middelste komt aanrennen, hij wil er ook een. Ik geef er dan ook maar een mee voor de oudste. 

Zack en Lily zien wat hun buurjongetjes krijgen en komen ook enthousiast een ei halen. Dan komt onze Libanese buurvrouw Libanese Paas lekkernijen brengen. Ik zie mijn kans schoon haar ook vier eieren mee te geven voor hun schattige kinderen. Nu heb ik er nog twee over.

Een paar foto's van tulpen in onze tuin

Rick is klaar met zijn fysiotherapie oefeningen en stelt voor naar de Giant te gaan om onze wekelijkse boodschappen te doen. Daar komen we om iets over half vier aan en het hele parkeerterrein is leeg. Een man gaat kijken en het blijkt dat ze al gesloten zijn! Dat is wel heel vroeg voor een supermarkt. Nou ja, morgen is er weer een dag. 

De rest van de middag genieten we op de oprit van het lekkere weer. Het is grappig hoe de kleuren, die we in de bomen zien, lijken op herfstkleuren. Esdoorns hebben in de lente dezelfde kleur als in de herfst.

Rick en ik willen eieren voor ons Paasdiner en gaan naar Coastal Flats. Hun gevulde eieren zijn de lekkerste ooit. Ons plan is om buiten te eten, maar er is niemand op het terras. We gaan de mall in naar het restaurant en daar is vrijwel niemand. 

We besluiten voor het eerst in meer dan een jaar binnen te gaan eten. De mall heeft extra filters geinstalleerd en alle winkels zijn al dicht, dus er komt bijna niemand langs. Zo durven we het wel, maar bij gewone kleine restaurants willen we nog lang niet binnen eten.  

Na dit lekkere maal rijden we een stukje door de bloeiende buurt. We zien Serena bezig in haar tuin en gaan een praatje maken. Niall komt er ook bij en zo zijn we opeens een uur verder. Wat missen we deze contacten erg! Zodra iedereen gevaccineerd is gaan we een happy hour houden in onze bar.

En zo eindigt weer een heerlijk weekend. Zo jammer dat deze dagen altijd zo snel gaan. Ik wens jullie in Nederland nog een fijne tweede Paasdag en de rest een goed begin van de week.  

Over vrijdag

Rick heeft vandaag vrij genomen en we slapen wat langer uit dan gewoonlijk. Ook omdat Rick kennelijk veel later op is gebleven dan ik gisteravond. Soms mist hij zijn vader en dan helpt praten met zijn zus in Arizona, die dezelfde gevoelens heeft. 

Terwijl ik mijn ontbijt maak, zet Rick zijn thee. Eigenlijk heb ik daar ook erge zin in. Rick is vergeten de koffie in het apparaat te doen en daardoor is dat alleen warm water. Teken dat ik vanochtend gewoon thee moet drinken. 

Na ons ontbijt vertrekken we om koffies te halen van Starbucks. Inmiddels kent iedereen ons daar en wordt er direct "mobile for Rick" aangekondigd als we aan komen rijden. Iedereen, die hier werkt, is zo vrolijk! Echt een leuk stel barrista's, dat maakt onze dagelijkse koffie rit extra gezellig. 

De volgende stop is de glasbak en dan spelen we langer dan gewoonlijk Pokemon Go. Het is ijzig koud met een keiharde wind en ik heb mijn stoelverwarming aan. Opeens is de winter terug, maar gelukkig niet voor lang. 

Onze Japanse kers blijft een genot voor het oog, gelukkig heeft de wind nog weinig bloesems eraf gewaaid

Tijd voor mijn uur cardio en Rick gaat intussen iets voor zijn biertappen aan de bar halen. Als we daarmee klaar zijn beginnen we aan de baby shower uitnodigingen. Ik heb de uitnodiging voor de virtuele shower geschreven en uitgeprint, dus nu kunnen de enveloppen gevuld worden.

We maken er een lopende band van, uitnodiging, virtuele shower uitnodiging, luier loterij kaartje en als laatste boek in plaats van kaart kaartje. Het wordt een volle envelop, dus we willen ons ervan verzekeren dat een postzegel genoeg is. 

Het is intussen lunchtijd en we halen eerst mijn pho op van Roll Play. Dan gaan we naar het postkantoor om de envelop te laten wegen. Gelukkig is een postzegel voldoende en we nemen mooie met bloemen mee. Dat past goed bij het Hawaii thema van de shower. 

Nu alleen nog de adreslabels en dan kunnen ze op de post. De virtuele shower uitnodiging gaat ook naar familie en vrienden, die zeker niet in persoon kunnen deelnemen. Ik vind het erg leuk om die online shower te doen. Katja ziet er ook erg naar uit. Ik vind dat ze na de moeilijke jaren ook wel extra leuke feestjes verdient. 

Rick heeft een fysiotherapie afspraak en zal na afloop de papieren met adreslabels gaan kopen. Ik klets online gezellig bij met mijn nichtje in Doorn. Soms is het zo fijn om herinneringen op te halen met mensen, die mij al in ieder geval hun hele leven kennen. Ik zou willen dat ik beter contact met meer nichten en neven zou hebben, maar dat is om allerlei redenen nooit zo geweest. 

Om half vijf komt Maria mij ophalen. Haar Paasvakantie is begonnen. Ze gaat morgen met haar op een na oudste dochter naar Arizona voor een bezoek aan Sedona en de Grand Canyon. Dinsdag is ze weer thuis en later in de week willen wij samen een paar excursies gaan doen. 

We gaan naar Zenola en omdat het gewoon idioot koud is buiten besluiten we binnen te gaan zitten. Dit is voor het eerst in meer dan een jaar dat ik ergens binnen eet of drink. Wij zijn de enige klanten en verder zijn er de ober en de chef. Veiliger kan het bijna niet.  

We bespreken een aantal dagreisjes, die ik heb uitgezocht in de omgeving, die we nog niet gedaan hebben. Sommige zijn wel erg van het weer afhankelijk, dus we kiezen de twee die we sowieso kunnen doen. Woensdag en zaterdag volgende week gaan we samen op pad. 

We toasten met hun heerlijke cocktails en delen de labneh dip met pita's voor Maria en groente voor mij. Wat is het toch leuk om zo'n avontuurlijke vriendin te hebben! Ik wil binnenkort ook de andere ideeen, die ik had, gaan bezichtigen. Het is jammer dat we niet verder weg kunnen gaan vanwege mijn voet, maar we wonen ook in een heel interessant gebied. 

Maria zet me thuis af en Rick vraagt waarom ik niet gelijk avondeten heb meegenomen. Oeps! Ik heb daar werkelijk geen moment aan gedacht. We willen nu wel graag van Zenola eten en bestellen onze favorieten. Rick gaat het ophalen en het is weer smullen geblazen.

Allemaal een heel fijn Paasweekend gewenst! Wij zijn er nog niet uit wat we Paasdag willen doen. Het is zo anders met zijn tweeen en geen kinderen, maar we gaan er zoals altijd een fijne dag van maken.  

Over donderdag

Br, het is opeens zo koud! Ik ben weliswaar om kwart voor acht wakker, maar heb geen zin mijn warme bed uit te komen. Als Rick om vijf over acht boven komt doe ik dat toch maar wel. 

De koffie staat klaar en ik verwelkom een warme kop. Mijn ontbijt bestaat weer uit gepocheerd ei, tomaat en de wilde paddestoelen. Ik ben benieuwd of ik er ooit genoeg van krijg, maar voorlopig nog niet. 

Zodra Rick beneden komt, gaan we naar Starbucks. Ik zie dat de tulpen heel hard hun best doen om te gaan bloeien. Rick heeft er in de herfst een heel aantal bij geplant en ik ben benieuwd welke soort dat ook alweer was. 

Met mijn nitro brew begin ik aan mijn cardio. Een vol uur lukt niet, want ik heb om half elf personal training. Sharon heeft gordelroos en had mij bijna afgezegd, maar toen ging de ibuprofen helpen tegen de pijn, die ze had. Ik ben ertegen ingeent, want ik weet van Rick hoeveel pijn het kan doen. 

Na het halve uur gewichten heffen, wel nog zittend in verband met mijn voet, stop ik op de terugweg bij een paar mooie bomen. In deze tijd moet ik van mezelf tenminste een paar bloesemfoto's maken. Het is werkelijk ijzig met een heel koude wind, dus lang blijf ik niet buiten. 

Het nieuwe maandthema voor onze fotografie groep is "Klein of dichtbij". Ik zie een kleine druppel op een van onze ontluikende tulpen en dat wordt mijn foto van vandaag. 

Te lui om erop uit te gaan voor de lunch laat ik een poke bowl van Poki DC bezorgen. Het is altijd weer een heerlijk, kleurrijk maal. Grappig genoeg zijn alle ingredienten kleine porties, behalve de edamame. Gelukkig vind ik die ook super lekker. 

Mijn nagels zien er niet uit en ik ga naar Pro Nails 3, waar Phuong me al opwacht. Sinds de pandemie heb ik geen kunstnagels meer gehad. Ik heb echter genoeg van mijn telkens weer afbrokkelende nagels en nu ik gevaccineerd ben ga ik weer voor zijde. 

Altijd weer een dilemma welke kleur te kiezen

Phuong is een van de weinige stylisten, die nog zijde doet. En zij is er heel goed in. Een uurtje later vertrek ik zeer tevreden met turquoise glitternagels. Voor het eerst in maanden klik ik weer op mijn keyboard met mijn nagels.

Rick is vroeg klaar met zijn werk en stelt voor naar Whole Foods te gaan voor wat Happy Hour hapjes voor vanavond. We kiezen de voortreffelijke zalmsalade, prosciutto en Engelse Cotswold kaas (die laatste vooral voor Rick). 

Dan bereiden we ons voor op weer een heel gezellig happy hour met Christine en Chuck. We praten veel over onze gezamenlijke reis naar Florida in oktober. Het is nog ver weg, maar reizen is zo populair op het moment dat alles maar beter op tijd geboekt kan zijn. 

Voor ons avondeten bestellen we van BarTaco. Dat hebben we al een tijdje niet gedaan en de taco's in slabladeren smaken er extra lekker door. Rick neemt er een aantal met gewone maistortilla's, maar die vind ik sowieso niet smakelijker. Ik krijg zo ook mijn portie groente binnen. 

Tot mijn verrassing verkondigde Rick vanochtend dat hij morgen vrij neemt. We krijgen hier geen vrije dagen voor Pasen, maar Microsoft heeft vijf zogenaamde "self care" dagen bovenop de gewoonlijke vakantie en persoonlijke dagen gegeven dit jaar. De eerste daarvan gaat Rick dus morgen gebruiken.  Gezellig!