Old Town Alexandria

Helaas geen zonneschijn om me uit bed te helpen vanochtend.  Ik heb ook aardig wat pijn en wat zou het toch makkelijk zijn om de dekens over mijn hoofd te trekken en in bed te blijven.  Dat is echter het domste wat ik kan doen, dus eruit spring ik (nou ja, misschien niet meteen "spring").j

Rick heeft beneden al een lekker sterke bak koffie voor me gezet.  Hij heeft ondanks zijn hartmonitor goed geslapen.  Vanmiddag wordt die er weer afgehaald en hopelijk hoort hij snel het resultaat.  Volgens mij maak ik me er meer zorgen over dan Rick zelf.  Hij vertrekt vrolijk naar zijn werk.

Kai en ik maken gepocheerde eieren als ontbijt.  De mijne maak ik me met flink wat spinazie en een beetje Parmezaanse kaas.  Kai maakt een ei en ham sandwich in zijn sandwichmaker.  Het smaakt ons prima.

Voor mijn cardio vandaag staat een interval van een uur op het programma.  Met behulp van House of Cards, Wordfeud en Trivia Crack (wat komt die naald vaak op "sport" terecht, of lijkt dat omdat dat mijn minst favoriete categorie is!?) gaat het snel. 

Het wordt vandaag maar een graad of acht, dus ik kleed me vrij warm.  Wat zal het weer fijn zijn lente- en zomerkleding aan te trekken.  Ik ben ernstig uitgekeken op mijn winterplunje!

Anja komt om half twaalf en we rijden via de mooie George Washington Memorial Parkway naar Old Town Alexandria.  Anja is hier wel geweest, maar heeft nog geen van de musea bezocht.  Dat zijn we vanmiddag dus van plan.

Na de van in de garage onder het stadhuis geparkeerd te hebben gaan we op zoek naar een restaurant om te lunchen.  Er zijn hier legio restaurants, maar toch strijk ik vaak bij dezelfde neer en dan niet eens omdat ik dat zo regel, maar omdat hun menu iedereen altijd aanstaat.

Een van die restaurants is de Fish Market.  Anja ziet meteen de salade van boerenkool en meer waar zij zin in heeft.  Ik kies dit keer de avocado gevuld met crab, die werkelijk heerlijk is! 

Het eerste museum dat we na de lunch gaan bezoeken is het Carlyle House.  We hebben geluk, want we zijn net op tijd voor de rondleiding.  We kijken eerst de film over het leven van John Carlyle, de Schot, die Amerikaan werd.

Dan komt Chuck ons ophalen voor de rondleiding door het huis.  Chuck vertelt best interessant, maar ik hoor zelfs een paar Amerikanen na afloop opmerken dat hij wel heel snel sprak.  Hij valt over zijn woorden en ik zou me kunnen voorstellen dat mensen, die niet zo heel goed Engels volgen, hem niet bij zouden kunnen houden.

Het blijft een interessante rondleiding, want dit huis was belangrijk in de geschiedenis van Alexandria, maar ook van de VS.  Er wordt zelfs gezegd dat hier de Amerikaanse revolutie begon.  De Britse generaal Braddock logeerde hier namelijk en keek dusdanig neer op de Coloniale edelmannen, waaronder John Carlyle, dat hij misbruik maakte van diens gastvrijheid. 

Na een uurtje staan we weer buiten en zien dat onze volgende rondleiding pas twintig minuten later begint.  We besluiten intussen wat rond te lopen en te fotograferen.  Ik heb een historische wandelroute uitgeprint gisteren met wat informatie over historische huizen waar we langslopen.

Keurig om kwart voor drie komen we terug bij de Stabler-Leadbeater apotheek.  We betalen weer de $5 entree en we zijn dit keer de enigen, die meegaan op de rondleiding.  Deze apotheek fascineert me. Alles is nog precies zoals het in 1933, toen ze hun deuren sloten, was.

Er zijn dus ook allerlei kruiden en "medicijnen" uit die tijd.  De gids vertelt interessant hoe veel van die dingen nog in moderne medicijnen voorkomen.  Ik heb al vaker deze rondleiding gedaan en iedere keer leer ik weer wat nieuws.

Vandaag is het dat in "drop" hier in de VS meestal geen echt drop voorkomt.  De smaak komt van anijs.  Reden is dat de Amerikaanse regering drop gevaarlijk vindt voor het hart.  Het veroorzaakt o.a. hartkloppingen en hoge bloeddruk.  Ik heb dat wel vaker gehoord, maar hele volksstammen in Nederland eten al eeuwen drop zonder problemen. 

Intussen is de zon tevoorschijn gekomen en we lopen nog een stuk door het oude stadje.  Wat een genot is het met prachtige gietijzeren hekken, gekleurde huisjes en meer.  Pas tegen vieren lopen we terug naar de van.

We kunnen van de HOV regels op de I-66 gebruikmaken met zijn tweeen en komen alleen even voor onze afrit in langzaamrijdend verkeer terecht.  Ik neem afscheid van Anja, maar niet voor lang, want we hebben morgen ook weer plannen er samen op uit te gaan.

Na Cosmo een korte wandeling te hebben gegeven ga ik verder aan mijn puzzel.  Ik schiet goed op, maar het lukt me nog niet hem vandaag af te maken.  Wat zijn duizend stukjes toch veel! 

Nu ben ik echt uitgeteld en ik neem toch maar eens een paar ibuprofen in de hoop de pijn een beetje te verlichten.  Ik ben een meesteres in negeren, maar het maakt wel erg moe. 

Rick sms-t dat hij Grieks of Turks eten mee wil nemen.  Ik vind beiden te zwaar en vraag of hij naar de overkant kan gaan en voor mij eten van Sunflower kan ophalen.  Dat is geen probleem en ik smul van mijn veganistische maaltijd.  Saskia zou trots op me zijn!

Tijdens het eten kijken we naar de live webcam van het adelaarspaar in Pennsylvania.  Vanochtend is daar een kuikentje geboren en we zien toevallig hoe het voor het eerst wordt gevoed.  Zo schattig!  Ik heb een video gemaakt van mijn computerscherm.

Foto's van Alexandria staan hier

Weerzien met Pat

"Piep", hoor ik luid als ik om half vier naar de wc ga.  Een van de rookmelders of andere alarms moet nieuwe batterijen hebben. Die piep is altijd doordringend en begint zonder uitzondering in het midden van de nacht.  Om de zoveel tijd volgt er nog een en iedere keer horen Rick en ik het.  Zo irritant, want het is ook nog eens moeilijk te horen welke van de vele melders het is!

Een beetje geradbraakt staan we een aantal uren later op.  Gelukkig is er lekker sterke koffie, dit keer van Peet's.  Die vind ik lekker en een leuke naam, want dat is mijn koosnaam van Rick.  Een paar wafels met Old Amsterdam smeerkaas erbij en ik kan er weer tegenaan.

Het is mooi zonnig weer, maar nog koud voor de tijd van het jaar.  Het heeft vannacht zelfs gevroren.  Maar heel langzaam ontwaakt de natuur toch.  De esdoorns hebben hun rode gloed en het zal niet lang duren voor de narcissen gaan bloeien.  Het loopt wel heel erg achter, zelfs op vorig jaar toen we ook een lange koude winter hadden.

Sharon wacht me al op bij de sportschool.  Al ontzien we mijn knieen, die pijn doen, toch trillen de meesten van mijn spieren na het uur met gewichten.  Ik besluit nog tot 5000 stappen cardio te doen daarna.

Thuis ga ik op jacht naar de piepende boosdoeners.  Ik moet letterlijk bijna een half uur wachten tussen piepjes, maar zie dan dat het het koolmonoxide alarm aan de ingang van de basement is.  Ik vervang de drie batterijen en weg is het piepje gelukkig.

Gauw maak ik me klaar om naar Rosslyn te rijden.  Daar heb ik met Pat afgesproken te gaan lunchen.  Zij was dit weekend in Washington als leidster van een fotografiegroep uit New Jersey.  Rosslyn ligt aan de overkant van de rivier van de monumenten en andere bezienswaardigheden van Washington.

In de parkeergarage van het Holiday Inn hotel waar Pat logeerde is het gratis parkeren.  In de lobby zie ik mijn vriendin met wie ik, toen ze in Vienna woonde, zeker wekelijks op fotografieexcursie ging, na een paar jaar weer terug.

We lopen naar Wilson Boulevard waar heel wat restaurants zijn.  We kiezen Tom Yum District, een "fast food" Thais restaurant blijkt.  Je kiest eerst je soort rijst of noedels, dan je vlees, vis of tofu, groentes (lekker veel!) en saus.  Het is heel erg lekker!

We moeten wel erg lachen om het behang in hun toiletten!  Die olifanten??

Pat en ik hebben elkaar natuurlijk heel wat te vertellen en voor we het weten is het drie uur!  Pat moet nog terug naar New Jersey rijden en wil het verkeer wat voor zijn.  We nemen afscheid en beloven elkaar er niet weer zoveel tijd overheen te laten gaan voor we elkaar zien!

Op de terugweg haal ik nieuwe tulpen en dit keer ook een bosje hyacinten bij Whole Foods.  Ik neem ook gelijk wat andere boodschappen mee.  Eigenlijk had ik ook hun zalm e.d. voor vanavond willen hebben, maar er is vandaag geen zalm.

Om kwart voor vijf komen Chris en PJ voor een wandeling door de buurt met Cosmo en mij.  Het is zo fijn dat het met de zomertijd al tot bijna half acht licht blijft!  We lopen ook wat langer daardoor, want het is lekker weer.  Onderweg komen we heel wat andere honden en hun baasjes tegen en natuurlijk moet Cosmo daar flink tegen blaffen.

De eekhoorn lijkt de katten uit te dagen, alsof hij weet dat er glas tussen hen inzit

 

Thuis kijk ik de laatste aflevering van Boer Zoekt Vrouw.  Toch wel een zeer succesvol seizoen dit jaar, vooral bij de boeren, die niet werden gevolgd.  Ik vind het zielig hoe die Hetty Geert probeert te veranderen.  Neem die man zoals hij is!  En zo grappig dat de meest moeizaam lijkende echt haar "dekseltje" lijkt te hebben gevonden.

We bestellen makkelijk pizza voor het avondeten.  Dan zijn het de knock out rondes van The Voice.  Er zit heel veel talent tussen dit seizoen.  Ik ga eens proberen het tot het einde te volgen.  Meestal verlies ik mijn interesse na de knock outs.

Films inhalen

Zaterdag

Gisteren is onze airconditioning gemaakt en het was heerlijk koel in onze kamer vannacht.  We hebben dan ook bijzonder goed geslapen en worden pas na achten wakker.  Ongekend dat we beiden zo lang echt slapen.  Rick had het zeker nodig na alle drukte van de afgelopen week plus jet lag.

De orchidee blijft zo mooi bloeien!

Kai was al een stuk eerder op vertelt hij.  Hij heeft een heel saaie catalogus om te vertalen en werkt er zoveel mogelijk uren per dag aan om het gauw klaar te krijgen.  Ik hoop dat dat hem lukt, want hij is er flink sikkeneurig van.

Terwijl ik mijn wafels met Old Amsterdam smeerkaas zit te eten gaat de telefoon.  Het is Christine met wie ik alweer een tijd niet heb gekletst.  Voor ik het weet is er dan ook een uur voorbij!  Grote kans dat zij in mei hierheen komt, hopelijk gaat dat door.

De eekhoorn gebruikt zijn "stoel" nu

Hoog tijd voor mijn sporten van vandaag.  Op het programma staat cardio.  Vandaag besluit ik een half uur interval op de elliptical te doen en dan een kwartier het heuvelprogramma op de loopband voor de verandering.  Ik neem ook gelijk mijn Foto7daagse "Sport" foto van de loopband.

Inmiddels schijnt de zon en belooft het een lekkere lentedag te worden.  Ik heb een gratis You Pick Two van Panera en ga die uitzoeken.  Rick en Kai nemen hele sandwiches.  Ik vind juist die soep met een halve sandwich erg lekker, vooral de groentesoep en tonijnsalade op tomaat basilicum brood.

Het is een graad of vijftien en ik ga met mijn Kindle voor het huis zitten lezen.  Onvoorstelbaar gisteren sneeuwde het nog en nu is het buiten de wind heerlijk warm.  De cardinaal komt ook weer vrolijk zingen en het ruikt en klinkt helemaal naar lente. 

Er zijn inmiddels een paar films uit, die Rick en ik willen zien.  We rijden naar Tysons Corner en drinken daar eerst iets aan de bar van Gordon Biersch.  Rick wil nu nieuwe seizoensbier uitproberen.  Ik probeer een drankje met komkommervodka, maar dat is geen succes.

We hebben kaartjes voor The Second Best Marigold Hotel.  Rick heeft de eerste film niet gezien, maar dat is gelukkig niet nodig.  Ik vind deze film minstens zo leuk en Rick vermaakt zich ook prima.  We lachen regelmatig hardop.

Door de film hebben we allebei zin in Indiaas eten gekregen.  Rick wil ook graag naar India, maar mij trekt dat niet zo.  We gaan naar Turmeric in Vienna waar we meteen een tafeltje kunnen krijgen. 

Het eten is heel goed.  Ik bestel de kadai paneer, Indiase kaas met tomaat, ui en paprika in een heel pittige saus.  Rick neemt hetzelfde gerecht met lamsvlees.  We delen ook kulcha, brood met ui, en krijgen verschillende lekkere chutneys en rajta erbij. 

We zijn intussen alweer aan onze volgende reis aan het denken.  We willen beiden vaak eindelijk eens naar Zuid-Amerika en Brazilie staat bovenaan de lijst.  Zou die droom dit jaar uit kunnen komen?  We gaan er eens naar kijken.  Dit zal het eerste jaar zijn dat we niet met zijn vijven op vakantie gaan deze zomer, dat staat wel vast.

Thuis krijg ik een sms van Saskia.  Haar favoriete "kussen", een zachte kikker gevuld met heel kleine witte kraaltjes, is stuk en ze is er verdrietig over.  Ebay biedt voor de zoveelste keer uitkomst, ik vind precies die kikker en hij is alweer onderweg hierheen.  Lang leve internet!

Meike ligt iedere avond naast me te spinnen, maar Flapjack schrikt haar op

Zondag

Bah, ik hoop echt niet nog eens zo'n nacht vol nachtmerries mee te maken.  Ik droomde de hele nacht dat Katja ongeneeslijke kanker had en later Kai ook.  Het was zo'n droom waar ik maar niet uit wakker kon worden, heel naar! 

Van de weeromstuit sms ik Katja dan ook meteen als ik wakker word om zeker te zijn dat ze ok is.  Zij wel, maar ze stuurt Kevin naar de dokter, want die heeft ernstige keelpijn.  Het blijkt bacterieel te zijn en hij krijgt antibiotica.  Hopelijk krijgt Katja het niet.

Rick heeft intussen al ons zondagse ontbijt gehaald en we genieten van de koffie en sandwiches.  Intussen lachen we hardop om Cosmo en de katten, die elkaar voor het raam verdringen.  De eekhoorn is namelijk doodgemoedereerd aan zijn maisontbijt bezig, slechts centimeters van de neuzen van onze huisdieren.

 

Boven rent Cosmo me weer vooruit naar de sportkamer.  Ik doe de elliptical tot ik 5000 stappen bijeen heb.  In het weekend heb ik zoveel meer moeite gedisciplineerd te sporten!  Rick zet intussen ons uit Nederland meegebrachte molentje in elkaar.  Het staat erg leuk in de voortuin.

Kom je nog?

 

Nu nog wat wind om het boertje te laten werken

Een van de onderwerpen op het "Bingo" lijstje wat ons maandthema is deze maand is "Tegenstellingen".  Ik heb daar letterlijk van wakker gelegen, bedenkend hoe ik dat in beeld kan brengen.  Ik dacht aan leeg-vol, groot-klein, warm-koud, maar kon geen creatieve foto daarmee bedenken.  Vanochtend krijg ik opeens een ingeving en onderstaande foto is het resultaat. Ik ben er best trots op, echt een ei gelegd!

Voor de lunch ga ik naar Noodles & Company.  Het is weer heerlijk buiten de wind in het zonnetje.  Ik eet voor op het stoepje en neem Cosmo mee.  Na wat rondrennen komt hij schattig naast me liggen terwijl ik zit te lezen.  Het weer brengt iedereen naar buiten en het is gezellig op het pleintje.

Na mijn portie vitamine D binnen te hebben gekregen ga ik nog even puzzelen, want dat stond ook op mijn weekendprogramma.  Mijn doel was de puzzel af te krijgen, maar het was te lekker weer om veel binnen te zijn.  Het schiet wel lekker op nu.

De tweede film, die we dit weekend willen zien, is Cinderella.  Van tevoren drinken we wat aan de gezellige bar van T.G.I.Friday's.  Rick is helemaal blij, want zijn team Michigan State University wint en gaat door naar de "Sweet Sixteen" van March Madness, het belangrijkste landelijke college basketbaltoernooi.  

Voor Cinderella begint krijgen we Frozen Fever te zien, een erg leuk mini tekenfilmpje met de hoofdpersonen van Frozen.  De film zelf vinden Rick en ik beiden erg goed.  Het is grappig om een paar actrices uit Downton Abbey erin terug te zien in heel andere rollen.  Een aanrader is het zeker, echt Disney!

Voor het avondeten stoppen we op de terugweg bij Paladar, een Latijns Amerikaans restaurant.  Het is niet mijn favoriete cuisine, maar ik moet zeggen dat ik vanavond heerlijk eet.  Eerst garnalen ceviche, die lekker licht en pittig is en als hoofdgerecht spinaziesalade met gegrilde zalm, die perfekt gegrild is.  We hebben er ook allerlei verschillende salsa's bij, zeer smakelijk.

De uitgebreide rumbar die we ooit zullen uitproberen

We nemen een burger mee voor Kai.   Thuis heeft Flapjack mijn stoel weer eens overgenomen.  Hij is ook heel speels en ik stuur er een filmpje van aan Saskia.  Zij is gelukkig weer veilig terug in Richmond na meer dan duizend kilometer te hebben afgelegd dit weekend.  En zo is dit eerste lenteweekend ook weer voorbij!

Foto's van onze deckbezoekers staan hier

Koning Winter kwam op de valreep nog even langs

Het is donker in de kamer waardoor ik maar met moeite wakker genoeg word om op te staan.  Eigenlijk zou ik zo graag blijven liggen, maar dat is vooral op koude dagen als vandaag helemaal geen goed idee.

Gisteren zag ik dit toepasselijke en mooie plaatje

 



Als ik de lamellen opendoe zie ik dikke witte vlokken vallen.  De daken en het gras beginnen wat wit te worden.  Gelukkig is het te warm om op de wegen te blijven liggen.  Rillend laat ik Cosmo uit, Koning Winter wil zijn grip op ons nog niet aan de lente, die vandaag begint, overgeven, duidelijk.

Koning Winter denkt er dus anders over

Aan de andere kant zijn die sneeuwvlokken ook wel weer mooi.  Ik heb het liever dan grauwe regen, als het dan toch koud moet zijn.  Het is wel een vredig gezicht, die dwarrelende vlokjes.  Ik neem ook een paar foto's vlak voor het huis.

 

 

Terwijl we ontbijt eten, twee wafels met Old Amsterdam smeerkaas voor mij, komen de vogeltjes ook weer.  De eekhoorn laat zich nog niet zien, maar Rick ziet hem wel als ik naar de sportschool ben.

Rick blijft thuis werken om te wachten op de airconditioning man.  Ik ga naar Lifetime Fitness voor een uur cardio en dan de hot tub en sauna voor mijn spieren.  Tijdens het uur cardio sms ik met Katja en Saskia. 

Mijn tablet besluit halverwege de "House of Cards" updates op te laden

Die laatste heeft het op het moment echt moeilijk en ik hoop maar dat ze haar semester afmaakt.  Dit weekend gaat ze met een vriend helemaal naar Pittsburgh om een vriendin, die daar studeert, te bezoeken. 

Nu gingen wij vroeger uit Utrecht weleens in Leiden of Eindhoven vrienden opzoeken in het weekend, maar Pittsburgh is meer dan 500 km van Richmond en een rit van 7 uur.  Maar ja, hou ze maar eens tegen.  Het sneeuwt ook harder in Pennsylvania dan hier.  Al met al zal ik een zucht van verlichting slaan als Saskia zondagavond weer veilig in Richmond is!

Na het afzien op de machine is het weer heerlijk in de hot tub en sauna!  Ik zet de stralen op mijn zeer pijnlijke heupen en benen en dat helpt wel wat.  Voor de zoveelste keer zegen ik de beslissing om hier weer lid te worden.  Het is op dagen als deze zo broodnodig spierontspannend.

Op de terugweg haal ik bij Total Wine mijn favoriete sauvignon blanc en krijg dan van Rick zijn lunchbestelling door.  Bij Panera haal ik een late lunch voor ons beiden.  Ik neem de soba noodle bowl, lekker met dit kille weer.  Intussen motsneeuwt het enkel nog dus gelukkig weinig witte wereld.

De vlag in een druppel

Na de lunch komt de airconditioning man en Rick laat hem weten wat hij wil.  Ik ga de twee afleveringen van Boer Zoekt Vrouw, die ik nog niet gezien heb, eindelijk kijken.  Daarna lach ik weer om wat Nynke erover schreef.  Jammer dat het zondag alweer de laatste aflevering is.

De rest van de middag ga ik verder aan de golf puzzel van Jan van Haasteren.  Ik schiet lekker op en hoop hem dit weekend klaar te krijgen, zodat we aan de puzzel, die we van Naomi kregen, kunnen beginnen.  Rick kon vandaag niet helpen, maar hopelijk dit weekend wel weer.

Voor het avondeten willen we eerst naar Blackfinn.  Ik ben niet dol op hun menu, maar ze hebben heerlijke spruitjes.  Helaas is het daar beredruk, want March Madness is begonnen.  Dit is een enorm college basketbaltoernooi waar iedereen mee bezig is. 

Zin om een uur of meer te wachten hebben we niet.  We lopen dus naar de overkant waar er bij Ovvio nog meer dan genoeg plaats is.  Ze hebben er heerlijk Italiaans brood en ik bestel de ravioli van kalfszwezeriken met spaghetti squash.  Werkelijk een exquisiet gerecht wat ik met heel kleine hapjes eet.

Thuis sms-t Saskia dat ze in Pittsburgh is aangekomen.  De helft van de rit is veilig volbracht.  Ik blijf er maar aan denken hoe ver wij Eindhoven vroeger vonden en deze Amerikaanse college studenten draaien hun hand niet om voor een rit verder dan Amsterdam-Parijs voor een weekendje.  Maar ja, dan bedenk ik dat Rick en ik ook een weekendje naar Canada gingen, nog verder weg. 

Onvoorstelbaar dat we vorige week nog in Nederland waren, over reizen gesproken.  Het is nu lente en ik hoop dat dit weekend ons ook wat lenteweer zal laten zien na de sneeuw van vandaag!

Laatste klusje na de brand: nieuwe horren voor de ramen en deuren

Het gezang van de cardinaal maakt me wakker vanochtend.  Een leuk en gezellig wekkertje is het.  Ik zie dat hij en mevrouw Cardinaal in een van onze dogwoods zitten met uitzicht op ons vogelvoer.  Even later vliegen ze inderdaad gezamenlijk ons deck op.

Cosmo ziet echter een andere hond en blaft voor de deur.  Weg zijn de vogeltjes, maar lang duurt dat niet. Zodra Cosmo weer binnen is komen alle paartjes weer langs.  De zwartkop meesjes zijn het brutaalst.  Die vliegen zelfs niet weg als Snickers op een van de stoelen op het deck zit.

Veilig in de boom tot Cosmo weg is

 

Na een lekker ontbijt van gepocheerde eieren met kaas en ettelijke koppen koffie vertrek ik naar de sportschool.  Daar zie ik bij het restaurant onder Anytime Fitness blauwe ballonnen hangen.  Gisteren las ik op de Facebook pagina van de eigenaresse Julie dat die er hangen om de verjaardag van Jack, het jongetje uit Vienna dat in 2011 door het vloedwater van tropische storm Lee is meegetrokken en verdronk.

Een mooie gedachte en ik maak er gauw een foto van voor mijn dagelijkse foto.  Ik streep "Blue/blauw" ermee van mijn lijstje.  Grappig dat de dagfoto soms gewoon "verschijnt" als ik er nog niet eens over heb nagedacht.  Achteraf hoor ik van Julie dat het maar goed is dat ik de foto al maakte, want zij mocht de ballonnen niet laten hangen van een of andere functionaris van Vienna!

Sharon wacht me al op en ik ben maar weer blij met mijn personal training, want ik heb vandaag veel pijn en dan is het extra moeilijk met tot gewichten doen te zetten.  Na het uur gewichten doe ik nog een half uur cardio tot ik 6500 stappen bijeen heb.  Of ik de 10000 haal vandaag weet ik niet, maar dit is al goed genoeg voor nu.

Thuis ga ik wachten op de "horrenmannen".  Het aller-, allerlaatste klusje nog over van de brand gaan zij doen: alle horren voor onze ramen en schuifdeuren vervangen.  Om een uur of half een arriveren ze en beginnen aan de 34 ramen en deuren, die nieuwe horren krijgen.

Eigenlijk had ik gehoopt pho te eten als lunch, maar het vervangen van de horren neemt veel meer tijd in beslag dan ik had verwacht.  Dan maak ik maar een paar beschuiten met smeer Old Amsterdam en regenboogworteltjes als lunch.  Smaakt ook prima.

Pas na tweeen zijn alle horren geinstalleerd.  Ik geef de mannen een goede fooi, want het is keurig gedaan.  Ze zijn er blij verrast mee.  Ik vind het altijd leuk als mensen die fooi niet als vanzelfsprekend aannemen.

Bij Rite Aid haal ik herhaalrecepten op en schrik van de kosten van een zalf, die ik moet gebruiken!  Kennelijk hadden we vorig jaar ons maximum uit eigen zak al bereikt, want nu mag ik er bijna $250 voor neertellen!  Gelukkig hebben we een speciale verzekerings credit card, maar het is werkelijk belachelijk duur!

Bij Pro Nails 3 maakt Thu mijn nagels weer helemaal keurig.  Ik laat ook mijn teennagels doen.  Niet dat ik denk binnenkort sandalen te gaan dragen, maar zo zijn ze netjes als ik bij Lifetime in het zwembad loop.  Ik kies dit keer een mintgroene kleur.

Thuis heb ik allerlei huishoudelijke plannen en wilde nog verder aan mijn puzzel, maar ik ben doodmoe van de pijn in mijn benen en schouders.  Helaas belt Laura ook nog dat ze niet kan komen voor een massage.  Ze heeft haar enkel ernstig verstuikt.  Ik ken weinig andere mensen, die zo vaak iets aan de hand hebben!

Gelukkig is Kai er om met Cosmo te spelen

Rick daarentegen heeft energie voor tien en tuiniert zelfs nog een uur na thuiskomst.  Hij maakt de bedden voor ons huis weer netjes met houtsnippers.  Het is een hels werk en ik had liever dat Rick het aan de tuinmannen over zou laten, maar daar wil hij niets van weten.

De eekhoorn komt nog even dineren

We bestellen Thais eten, mijn gerecht komt met verse peperkorrels en is enorm heet!  Ontzettend lekker, dat wel.  Voor vannacht wordt er, je gelooft het niet, sneeuw voorspeld.  Ik hoop dat het niets wordt, maar dat er slecht weer aankomt laat mijn lichaam me goed voelen!

Hillwood Mansion

Rick is ergens midden in de nacht thuis gekomen.  Ik heb er niets van gehoord en ben dan ook blij hem naast me te zien als ik wakker word.  Zachtjes sta ik op om hem nog wat rust te gunnen.  Tot mijn verbazing hoor ik Rick echter ook al snel bezig boven.  Hij moet een presentatie geven dus kon niet uitslapen.

We eten samen ontbijt en dan vertrekt Rick naar zijn werk.  Ik drink nog een paar flinke koppen koffie uit mijn Blond mok. Opeens zie ik Meike gebiologeerd naar het deck kijken.  Flapjack komt aanrennen en Cosmo piept.

 

Wat blijkt?  "Onze" eekhoorn heeft eindelijk de maiskolf speciaal voor hem neergezet op de tafel ontdekt.  Ik dacht al zoiets, want de maiskolf, die er wekenlang stond, was afgekloven toen we zondag thuiskwamen.  Voor een filmpje klik hier.

Het is een schattig eekhoorntje en hij poseert goed.  Ik neem de nodige foto's en ook een filmpje.  Zelfs na 31 jaar vind ik het nog steeds zo leuk, die beestjes gewoon in de tuin. 

Ons cardinaaltje was er ook weer

 

Dit keer heb ik me eens ingeschreven voor een Foto7daagse in Nederland.  Vandaag was alweer de derde dag en het thema "Op Straat".  Ik bedacht me dat het wel leuk zou zijn daar een echt Amerikaans plaatje voor te vinden.  De basisschool begint net na negenen en ik hoop een schoolbus op de foto te krijgen, maar wat er ook langskomt, geen schoolbus.  Onderstaande foto is het uiteindelijk geworden, noem de typisch Amerikaanse dingen.



 

Dan is het tijd om mijn elliptical weer op te zoeken.  Een uur "gluteal" oefent de bilspieren vooral goed.  Net als ik klaar ben hoor ik de schoonmaaksters bovenkomen.  In mijn beste (nog steeds zeer gebroken) Spaans vraag ik ze beneden te beginnen, zodat ik snel kan douchen.  Gelukkig begrijpen ze het meteen, waarschijnlijk al een clue gekregen door mijn bezwete voorkomen.

Anja komt en vandaag gaan we naar de Hillwood Mansion in Washington.  Daar zijn we al vaker geweest, maar er is zoveel te zien dat een bezoek eens per jaar leuk is.  Dit museum ligt zo ongeveer naast de Nederlandse ambassade, trouwens.

Zonder oponthoud rijd ik ons erheen.  We kopen kaartjes en gaan dan eerst lunchen in het gezellige cafe.  We nemen beiden een salade, Anja een met walnoten en blauwe kaas en ik een zalm salade Nicoise.  Erg smakelijk allemaal.

Als we klaar zijn hebben we nog ongeveer een half uur voor de rondleiding in het huis begint. Perfekt om de orchideeen tentoonstelling in de kas te fotograferen.  De verlichting is hier stukken beter dan bij de tentoonstelling in het Natural History Museum en we maken een aantal mooie foto's.

In het huis geven we onze jassen af en maken dan kennis met de gids, James (zo noem ik hem even voor het gemak, aangezien de helft van de Amerikaanse mannen zo heet en ik zijn naam vergeten ben).  James komt uit Oklahoma en was vroeger een logopedist hoor ik hem aan een van de andere nieuwsgierige gasten vertellen.  Ik kan het aan zijn accent horen.

James weet heel interessant te vertellen en weer heel andere dingen dan we vorig jaar hoorden.  Je kunt ook zonder gids door het huis lopen, maar het is veel interessanter met.  Anja en ik fotograferen ook veel van de schatten, die er staan.

Marjorie Merriweather Post wist tijdens haar leven al dat dit een museum zou worden en liet huis, toen zij het kocht, verbouwen zodat er meer dan genoeg tentoonstellingskastjes zouden zijn.  Toch voelt het ook echt als een woonhuis, gezellig en sfeervol.  Alleen wel ietsje groter dan het gemiddelde onderkomen.

Het was een interessante dame.  Een zakenvrouw, die het door haar vader begonnen cereal bedrijf groot maakte en maar liefst vier keer trouwde en ook weer scheidde.  Een van haar dochters, Dina Merrill, die actrice was, leeft nog, maar is 90 jaar oud.

Na een dik uur is de rondleiding afgelopen.  We kijken nog even rond in de kamers waar James ons niet doorheen leidde en lopen dan naar de "dacha", een nagemaakt Russisch gebouwtje, waar een tentoonstelling van kleine doosjes en mandjes e.d. te zien is.  Ook weer erg mooi, maar hier mag niet gefotografeerd worden.

Als laatste lopen we nog door de prachtig aangelegde tuinen.  Ik wil die ook wel een keer helemaal in bloei zien.  Ook nu is het er mooi, maar nog erg winters.

Zo ongemerkt is het al half vier als we aan de terugrit beginnen.  De GPS leidt ons dit keer door het mooie, maar drukke Georgetown.  Op de radio horen we dat er een ongeluk op de snelweg bij onze afrit is, dus ik ga net voor de file de snelweg af om binnendoor te rijden.  Het helpt weer eens de sluiproutes te kennen.

Thuis neem ik afscheid van Anja tot volgende week.  Het is echt gezellig zo'n fotografie vriendin, die in dezelfde dingen is geinteresseerd. 

Rick komt vrij laat uit zijn werk en heeft eten van Friends mee.  Rick zal dit weekend wel flink bij willen rusten, zo druk als hij het meteen na de vakantie al heeft! 

Foto's van de eekhoorn staan hier

Foto's van de orchideeen staan hier

Foto's van de Hillwood Mansion staan hier