Een hele dag kersenbloesems

Vannacht heb ik slecht geslapen en daar baal ik van want daardoor sta ik later op dan ik had gewild. Rick heeft weer lief de koffie gezet en na een paar flinke koppen voel ik me weer op deze wereld.  Het weer is werkelijk schitterend en met de achterdeur open eet ik een broodje met ei en kaas.

Dan doe ik mijn toilet, zoals mijn oma altijd zei, en laat Cosmo uit.  Dit keer niet zo'n lange wandeling, want ik wil voor het hard gaat waaien naar de kersenbloesems.  Net na tienen loop ik naar het metrostation met fototoestel en al.

Bij het stoplicht om de grote weg over te steken zie ik een vrouw, die me bekend voorkomt, aan komen lopen.  Het is inderdaad een van onze kennissen uit de buurt, Tara.  Zij gaat ook naar de stad en kletsen tijdens de metrorit bij over onze kinderen.  Haar oudste is een wielrenner, die hoopt internationaal te gaan.  Eerst gaat hij daarvoor een jaar in Belgie doorbrengen na zijn college.

Tara stapt bij Farragut West uit en ik heb dan nog drie haltes te gaan, want stap dit keer bij Smithsonian met de massa's uit.  Letterlijk de massa's, want met drommen mensen loop ik naar het Tidal Basin.  Het is Paasvakantie, warm weer en de kersenbloesems bloeien, zoals ik meerdere malen vandaag hoor zeggen "a once in a lifetime experience".

 

 

Het waait wel wat, maar ik ben toch blij een aantal goede reflecties op de foto te krijgen.  Ik loop met de klok mee het Tidal Basin rond en geniet met volle teugen.  De lucht is knalblauw en de bloesems helemaal op hun hoogtepunt. 

Tegen de tijd dat ik het meertje om ben is het lunchtijd.  Ik loop terug naar de bewoonde wereld rond het Witte Huis in en denk eerst iets te halen bij de vele food trucks, die rond de pleinen in de stad staan.  Maar ik heb niet genoeg gepast geld en weet niet of ze credit cards aannemen.

Onderweg kom ik langs Le Pain Quotidien waar nog een tafeltje buiten vrij is.  Ik neem gewoon plaats, want ik wil zitten.  Ik bestel mijn favoriete gerookte zalm tartine, die me weer zeer goed smaakt. Vooral ook lekker buiten op een terrasje, heerlijk dat het dat seizoen weer is.

Na het eten koop ik bij een standje een diet Coke en loop terug naar het Tidal Basin.  Daar is het zo mogelijk nog drukker dan vanochtend.  Bij het Franklin D. Roosevelt Memorial vind ik een plekje op een bankje en ga gewoon eens zitten genieten van de pracht om me heen.  Het waait te hard voor mooie foto's helaas.

Deze bever zie je overal, maar helaas kunnen ouders niet lezen, want ik zie ze bloesems plukken (een meisje heeft zelfs een heel boeket!) voor hun kinderen en ze laten hun kinderen ook in de bomen klimmen. Ik moet me zo inhouden! Gelukkig vinden anderen het ook  belachelijk en zeggen wat en gebeurt het niet vaak.

Heel ongewoon voor mij neem ik zo een half uur rust.  Het is ook leuk om mensen te kijken en naar conversaties te luisteren.  Er zijn veel gezinnen met kinderen vanwege de Paasvakantie en dan hoor ik toch ook vaak een angst voor Trump in gesprekken. 

Ze zijn tenslotte vlakbij het Witte Huis hier en dat doet de gedachten naar de president gaan.  Ik ben opgelucht te horen dat het gros van de mensen hier die man niet kunnen uitstaan.  Ik hoor herhaalde malen ouders hun kind geruststellen dat er geen president Trump gaat komen.  Eng is wel dat ze dat niet zeker weten en dat het zover is gekomen.

Rond half vier zet ik mijn tocht voort. Veel foto's maak ik vanmiddag niet, want met de harde wind is het Tidal Basin zeker geen spiegel.  Mijn voeten beginnen me parten te spelen en ik besluit de stad weer in te lopen, afscheid nemend van de bloesems, al hoop ik morgen weer te gaan.

Bij Elephant & Castle krijg ik een tafeltje op hun terras en bestel mijn favoriete bier, een Blue Moon met een schijf sinaasappelsap waarvan ik het sap in het bier knijp.  Rick sms-t dat hij helemaal vast zit in het verkeer. 

Prima, ik loop dan wel vast naar het restaurant waar we zijn vroegere collega's zullen ontmoeten.  Poste heeft een enorm terras en bar en ik zie geen enkele bekende.  Ik ga dus maar op Rick wachten en ga op de trap zitten.  Ook wel leuk om mensen te kijken en een van hen blijkt later bij ons groepje te horen, maar ik kende haar niet.

Als Rick eenmaal komt vinden we het groepje al snel.  Ze stonden daar zeker niet toen ik rondkeek, want ik ken Keith en Lisa goed en had hen niet gemist.  Het wordt gezellig.  We bestellen wat hapjes voor het avondeten en het gesprek is interessant. 

Rond half negen neemt iedereen afscheid en daar ben ik blij om, want ik voel de bijna twintig kilometer die ik vandaag gelopen heb wel.  Maar wat een heerlijke dag en wat zijn die honderden boompjes met bloesems toch bijzonder.

Geen wonder dat het zoveel toeristen trekt!  Als ik mensen hoor zeggen dat dit voor hen een "once in a lifetime" ervaring is prijs ik mezelf toch wel heel gelukkig dat ik dit ieder jaar mag meemaken!

PS: Katja is naar een orthopedist geweest vandaag en gelukkig is het minder erg dan gedacht.  Haar pees is niet beschadigd en ze hoeft haar vingers slechts te tapen, dus die rare splint kan weg.  Zo fijn voor haar, want het alternatief zou problematisch geweest zijn zowel financieel als functioneel.

Bloesemfoto's van vandaag staan hier

Eerste dag kersenbloesems

Als ik opsta kijk ik meteen naar buiten en zie de eerste bloesems aan ons Japanse kersenboompje in de achtertuin.  Dat betekent dat de tijd rijp is om de boompjes in Washington een bezoek te gaan brengen. 

Het is al zestien graden, maar helaas nog wel wat bewolkt.  Rick heeft de koffie al klaar staan en ik gebruik de grote Katrien Duck mok, die hij me vorige week gaf.  Als ik een crumpet klaar wil maken zie ik dat ze beschimmeld zijn, zo jammer!  Dat gebeurt er wel gauw mee, vind ik. Dan maar een broodje met ei, ook lekker.

Eekhoorn acrobatiek, hij heeft het vogelvoer te pakken

Kai vraagt op Facebook wat er wordt bedoeld met een geboortebewijs dat minder dan een jaar oud is.  Oh nee, toch!  We hebben hem zijn geboortebewijs toegestuurd om zijn Nederlandse paspoort te vernieuwen, maar dat is ouder dan een jaar.  Wat denkt Nederland nu, dat er iets verandert aan je geboortebewijs???

In ieder geval betekent het dat we nieuwe geboortebewijzen moeten aanvragen en de apostille ervoor krijgen voor half april!  Saskia moet ook een geboortebewijs laten zien en dan kunnen we maar beter het zekere voor het onzekere nemen en er ook een voor Katja aanvragen.

Natuurlijk gaat dat niet via de post lukken dus zal Rick maandag naar Richmond gaan om de aanvragen te doen en ik dinsdag om ze op te halen. Gelukkig zijn alle drie de kinderen in Virginia geboren.  Grote zucht!  Ik zal blij zijn als we onze nieuwe paspoorten voor tien jaar in handen hebben! En dan hoeven wij nog niet eens ver te reizen om ze te vernieuwen zoals veel mensen hier in de VS.

Als ik de formulieren alvast heb ingevuld en uitgeprint voor Rick lijn ik Cosmo aan voor een lange wandeling door de buurt.  Met dit weer kan ik me er niet toe zetten binnen te sporten.  Ik loop zo snel mogelijk en ren de heuvels af.  Zo krijg ik in een uur 8000 stappen bijeen.

Gauw maak ik me klaar, want vandaag is de eerste van drie dagen dat ik naar de kersenbloesems wil.  Ik loop naar de metro en eenmaal in de stad zie ik meteen de vele bloeiende bomen.  Voor het Witte Huis in Lafayette Park zijn het enorme magnolia's.

Mensen genieten van het heerlijke weer, intussen zeker 21 graden, en picknicken er.  Tot mijn verbazing zit het protest van Concepcion, die een paar maanden geleden overleed, er nog steeds tegenover het Witte Huis, inmiddels in zijn 35ste achtereenvolgende jaar. 

We moeten aan de overkant van het Witte Huis blijven, waarschijnlijk vanwege de aanslagen in Brussel gisteren.  De president is niet eens thuis en zo moeten mensen veel meer op elkaar lopen, veiliger voel ik me er zeker niet door.

Het is lunchtijd en ik ga eens kijken welke restaurants er zijn langs 17th Street.  Ik ken Cosi en Potbelly, maar wil eens iets anders.  GCDC heeft een terrasje en ik ga hun menu bekijken.  GC blijkt voor "grilled cheese" te staan, m.a.w. tosti's.  Eerst denk ik dat die A makkelijk zelf te maken zijn en B nogal wat calorieen hebben en wil al bijna weglopen.

Het menu is echter niet vol traditionele tosti's.  Ik zie heerlijke combinaties en wie houdt er nu niet van gesmolten kaas.  Ik besluit het toch te proberen en bestel een tosti met brie, verschillende groentes en vijgen chutney.  Ik krijg er geen spijt van!  Heerlijk en de verse salade, die erbij wordt geserveerd, ook.  Als mensen deze zomer niet bij de Old Ebbitt Grill willen eten is dit ook een optie.

Buiten in het zonnetje geniet ik van mijn lunch.  Dan begin ik aan mijn eerste kersenbloesems wandeling.  Het maakt niet uit hoe vaak ik deze bloemenpracht al gezien heb, ieder jaar is het weer een genot en iets wat niet in foto's over te brengen is. 

Helemaal op zijn hoogtepunt is het nog niet.  Ik schat dat de helft van de boompjes volop bloeien wat genoeg bloesempracht geeft.  Vaak wordt er aangeraden de menigtes rond het Tidal Basin te vermijden, want er zijn in de omgeving meerdere bosjes met Japanse kersen.

Die zullen vast prachtig zijn, maar hebben het Washington Monument, Jefferson Memorial, Martin Luther King Memorial en Franklin D. Roosevelt Memorial niet als achtergrond.  Juist die monumenten en het water van het Tidal Basin maken het speciaal.

Eerst loop ik tegen de klok rond het meertje en na het Jefferson Memorial doe ik het rondje de andere kant op.  Het wordt steeds drukker, maar iedereen is vrolijk en geniet van het moois.  Mensen wachten op elkaars foto's en mij wordt een paar keer gevraagd of ik hun foto kan nemen.

Ik neem gewoon maar een selfie

Tegen half vijf ben ik terug bij het Smithsonian metrostation.  Daar is het vooral druk in de richting dat ik moet reizen en ik wil een zitplaats.  Ik pas dus een foefje toe dat vaak werkt.  Ik neem eerst een trein in de tegengestelde richting. 

Bij het Capitol South station stap ik drie stations later uit en mijn oranje trein naar Vienna komt net aanrijden.  De laatste wagon is helemaal leeg en de airconditioning staat lekker aan.  Die paar minuten in de tegengestelde richting waren het weer helemaal waard.

In Vienna loop ik naar huis en zie dat ik voor het eerst in tijden de meeste stappen van mijn Fitbit vriendenlijst ga krijgen.  Twee vrouwen zijn me meestal ver vooruit, maar nu lukt het me ze beiden voorbij te gaan.  Ik heb dan ook meer dan 25000 stappen en 18 km gelopen vandaag.

Thuis klets ik nog even met Lorraine en dan gaan de voeten omhoog. Rick komt thuis met proviand.  Hij maakt een paar overheerlijke crabcakes voor mij en burgers voor hem.  We hebben er verse salade bij.  Het smaakt lekker en zomers.  Het grilseizoen is weer begonnen!

Katja sms-t dat ze naar de urgent care (SEH) gaat.  Ze is gisteren gevallen tijdens het hardlopen en ze vreest dat haar rechter middelvinger gebroken is.  Helaas blijkt dat het geval en ze wordt ook doorverwezen naar een handchirurg, want de dokter is bang dat een pees niet werkt. Ik weet van anderen dat je een hand niet moet onderschatten, vooral niet een dominante hand, dus raad Katja van harte aan die afspraak snel te maken.

En zo is er altijd wel wat al wonen er geen kinderen meer thuis.

Foto's van de kersenbloesems staan hier.

In een onzekere wereld en met pijn proberen toch te genieten

Rick is dus op reis, maar ik word toch voor mijn doen vrij vroeg wakker.  Ik doezel nog wat en lees dan weer even op mijn telefoon voor ik opsta.  Met schrik zie ik de berichten uit Brussel waar ik een aantal mensen ken.  Gelukkig zie ik van hen berichtjes dat ze ok zijn, al zitten sommigen vast in de stad.

Beneden zet ik NBC aan, de Today Show.  Dat duurt niet lang, want al gauw komt Donald Trump zijn zeer enge gal spuwen.  Voor mij is die man een groter gevaar voor de wereldvrede en zelfs de binnenlandse vrede dan welke terrorist ook!

De tv gaat uit en ik maak een lekkere crumpet met amandel"kaas" en peper jelly als ontbijt.  Het is prachtig weer buiten, maar nog wel koud.  Na een paar koppen koffie moet ik van mezelf de laptop uitzetten.  Het is te verleidelijk te blijven lezen, maar er moet gesport worden.

Vorige week lukte het me telkens niet naar Lifetime te gaan dus vandaag moet het ervan komen.  Ik moet zeggen het vergt flinke zelfdiscipline vandaag, want om de een of andere reden heb ik heel wat pijn.  Eerlijk gezegd merk ik niet dat de CBD olie ook maar enig effect heeft en daar baal ik van.

Bij Lifetime loop ik meteen naar boven naar de laterale machine.  Daar doe ik een half uur op en dan verplaats ik me naar een elliptical.  De tv's hier staan ook op de nieuwskanalen en ik probeer niet teveel naar de nare beelden te kijken.  Het brengt de angst van 9/11 altijd weer helemaal terug.

Ik ben trots dat ik hier sta!

Als ik meer dan 10000 stappen bijeen heb vind ik het weer genoeg geweest. Thuis maak ik me klaar en bedenk me dan wat ik als lunch wil hebben.  Ik besluit een dunne bagel met tonijnsalade te halen bij Manhattan Bagel. 

Dan rijd ik naar Safeway. Ik heb daar een klein boodschappenlijstje af te werken. We gaan Pasen in New Jersey vieren.  Het was Katja's verjaardag dus ik zoek, naar Amerikaanse gewoonte, een kaart voor haar.  Dat valt niet mee, want de meesten hebben het over de verjaardag zelf, maar uiteindelijk lukt het wel.

We gaan de paaslunch bij Kevin's ouders eten dus voor hen neem ik een fles met champagne mee. De narcissen zijn in de uitverkoop en $1 per boeket van tien.  Ik neem dus wat van die zonnetjes mee.  Gauw ga ik nog naar huis, want die bloemen moeten in water.

Om twee uur heb ik een afspraak bij Mint om mijn nagels te laten doen. Thu is vrij op dinsdag dus ik krijg "Katie" (duidelijk niet haar Vietnamese naam).  Katie herken ik en zij blijkt ook van Pro Nails te zijn gekomen, net als Thu.  Ik kies een blauwgroene nagelkleur met glittertjes en een uur later zien mijn nagels er weer keurig uit.

Thuis lijn ik Cosmo aan voor zijn wandeling.  Het is inmiddels zo'n zestien graden dus erg lekker om te lopen.  De bloesems komen ook steeds meer uit.  De komende dagen wordt het warmer dus ik heb de kersenbloesems in mijn agenda staan.

 

Rick komt terug uit Philadelphia en we bestellen makkelijk Zpizza.  Alleen ziet mijn pizza er helemaal niet als de Thai kip pizza uit!  Hij ziet er zelfs helemaal niet lekker uit.  Gelukkig brengen ze heel snel een superverse juiste pizza.

Gezellige lunch met een vriendin, die ik al jaren niet heb gezien

Gelukkig, de zon is er weer!  Zowaar lukt het me voor negenen op te staan, al is Rick al naar zijn werk vertrokken.  De koffie staat klaar en ik drink het tot de laatste druppel.  Samen met onze eekhoorn (of althans een van de drie) eet ik mijn ontbijtbroodje.

Dan is het tijd voor mijn sporten.  Terwijl ik op de elliptical "loop" doe ik ook bovenlichaam gewichten.  Sharon is deze week op vakantie dus geen personal training.  Ik heb een enorme hekel aan sporten, geloof het of niet, en met gewichten is er geen afleiding zoals tijdens de cardio.  Daarom heb ik die personal training echt nodig en ben blij dat Sharon zo goedkoop is (personal trainers zijn hier veelal heel erg duur).

Na een uur heb ik tienduizend stappen bijeen en besluit de rest vanmiddag met Cosmo bijeen te krijgen.  Ik heb niet veel tijd vanochtend, want ik heb voor de lunch afgesproken met Annemarie, die ik al een aantal jaren niet gezien heb.  Zij woont iets meer dan een half uur rijden hiervandaan.

Gauw maak ik me klaar en rijd naar Sterling. Onderweg kom ik nogal wat verkeer tegen en besluit op de terugweg een andere route te nemen.  Toch op de afgesproken tijd parkeer ik voor Annemarie's huis.

Het is zo leuk elkaar weer te zien!  Gek genoeg heb ik haar man nog vaker gezien, want die is flight attendant met United tussen Washington en Amsterdam en was vorig jaar op onze vlucht terug uit Nederland.  Annemarie en ik kunnen het super met elkaar vinden, maar zij werkte tot voor kort en we kunnen beiden niet in het donker rijden.

Enfin, het is meteen weer als vanouds.  We kletsen wat en dan rijdt Annemarie ons naar het lunch restaurant van haar keuze, Ford's Fish Shack. Van dit restaurant had ik nog nooit gehoord, maar vis is altijd een favoriet.

Als we binnenlopen zien we meteen een hele groep dames van de Red Hat Society.  Jaren geleden overwoog ik daar lid van te worden, maar het is me net iets te veel om met zo'n rode hoed en paarse kleding te lopen. 

Over het algemeen zijn het ook wel vrouwen, die nog 15 tot 25 jaar ouder zijn dan wij. Ze hebben veel plezier, maar ik zie me het niet doen en Annemarie ook niet.  Toch te nuchter, kennelijk, al bestaat deze club in Nederland ook.

We hebben zoveel te bepraten dat de arme serveerder telkens komt vragen wat we willen, maar we hebben het menu nog niet eens bekeken!  Eindelijk maken we onze keuzes.  Ik kies de gerookte zalm bruschetta en Annemarie de crab cake.

De bruschetta is heel anders dan ik me had voorgesteld.  De gerookte zalm is verse zalm en de tomaten en uien salade ernaast, het knapperige brood apart.  Het is werkelijk fantastisch!!! Ik zeg dat niet vaak, maar die zalm is voortreffelijk bereid en de presentatie voor mij ook goed, want ik hoef al dat brood niet.  De crab cake ziet er ook heerlijk uit.

Natuurlijk kletsen we gezellig verder en dan rijdt Annemarie ons terug naar haar huis.  Het loopt al tegen drieen en ik zou graag blijven, maar wil ook Cosmo nog een flinke wandeling geven.  Ik neem dus afscheid en we spreken af niet weer zoveel tijd voorbij te laten gaan voor we elkaar weer zien!

Op de terugweg neem ik de tolweg en dat gaat zoveel sneller dan de heenweg!  Onderweg geniet ik weer van alle bloeiende bomen.  Het is nog maar het begin, want dit gebied staat natuurlijk bekend om zijn bloeiende bomen en dan vooral de kersenbloesems.  Onze boom in de achtertuin staat op springen en ik hoop ze eind deze week ook in Washington te genieten.

Deze bloesems fascineren me, de bomen lijken wit, maar er is ook paars en groen

Met Cosmo loop ik de rest van mijn 5000 stappen door de buurt.  Eerst is het koud, maar ik voel aan de zon toch wel dat we hier op de hoogte van Rome zitten.  In de zon heb ik het gewoon warm, ondanks de koude wind.  Ik geniet van de wandeling en Cosmo ook.

Onze eigen kersenbloesems zijn bijna uit!

 

Mijn maatje

Rick komt vroeg uit zijn werk, want hij moet vanavond naar Philadelphia.  Hij pakt zijn spullen in en stelt dan voor naar het Turkse restaurant in Vienna te gaan. Istanbul Blue is vrij nieuw en ook vrij leeg als we er aankomen, maar het is dan ook maandagavond.

De bediening is super aardig en allemaal Turks.  We krijgen heerlijk net gebakken brood met olijfolie en kruiden.  Dan een kop overheerlijke linzensoep, die zelfs Rick lekker vindt.  Dan heeft Rick de Doner kebob en ik de Iskender kebob. 

Het smaakt allemaal heel authentiek volgens Rick, die in Istanboel is geweest.  Ik vind mijn maal zeker erg lekker, maar wel wat veel.  Geeft niet, we hopen dat dit nieuwe restaurant overleeft, want zeer echt Turks en lekker.

Rick doet zijn spullen in de auto, die hij de afgelopen uren heeft opgeladen.  Ik vroeg hem nog of hij de van mee wilde nemen.  Maar nee, hij wil met zijn electrische auto. Nou ja, het is ook niet zo heel ver dus hij zal maar een keer of drie moeten stoppen om twee gallons benzine te tanken. 

Als Rick weg is, is Cosmo echt mijn vriendje.  Hij komt zijn kop naast me leggen en dan berust hij in zijn lot dat ik genoeg met hem heb gespeeld en gaat naast me liggen slapen.  Ik hoop echt binnen afzienbare tijd op nog een hond, want die zijn toch echt mijn liefde, hoe schattig de katten ook zijn.

Koud eerste lenteweekend

Zaterdag

Tjonge, jonge, ik heb gewoon helemaal geen zin om op te staan!  Ik heb gisteravond voor het eerst CBD olie geslikt en hoopte dat die meteen zou helpen, maar ik werd toch midden in de nacht wakker met veel pijn.  Daardoor val ik pas tegen zevenen weer in slaap en dan komt kwart over negen toch snel, grrr!

Rick is allang op en heeft mijn koffie klaar staan.  Heel lief ging hij gisteren naar de Disney Store om te kijken of mijn Grumpy mok, die gebroken was, daar voorradig was.  Dat was niet het geval, maar hij gaf me gisteren een lekker grote Minnie mok.  Een sloot koffie gaat er zeer goed in!

Het is koud en regenachtig en ik heb ook moeite aan de beweging te beginnen.  Om een uur of elf zie ik opeens Rick en Cosmo op de straat achter ons huis lopen.  Als hij dan aan het bewegen is moet ik er ook aan.  Ik ben blij dat Rick Cosmo uitlaat, want het is mij te koud buiten opeens weer.

Mijn doel is echter om zo vaak mogelijk 15000 stappen per dag bijeen te krijgen.  Dat is een stuk makkelijker als ik lekker buiten kan wandelen met de natuur of stad om me heen.  Op de elliptical is het een grotere uitdaging, maar het lukt me vandaag in iets meer dan anderhalf uur!

Inmiddels regent het flink en Rick en Cosmo komen kleddernat terug. Rick en ik maken ons klaar en vinden beiden dat we gezond bezig zijn geweest.  Voor de lunch wil Rick naar Potbelly en dat vind ik prima, want op zo'n koude dag is hun mushroom melt met hete pepers "just the ticket", zoals we hier zeggen.

We bespreken wat we vanmiddag willen doen en zijn het erover eens dat een film met dit weer het leukst is.  Rick koopt kaartjes voor de film van half vijf.  Thuis gaat hij in zijn "man cave" (de basement) X-Box spelen en ik probeer mijn zus en broer te bellen, maar geen van beiden zijn thuis.  Dan maar lekker "pinteresten".

Al is het grijs buiten, de bloesems maken veel goed

 

Nog even genieten van de magnolia, want hij valt alweer uit

Als we naar Tysons Corner mall rijden lijken de regendruppels heel natte sneeuw te worden.  Rillend rennen we de mall binnen.  We gaan Zootopia kijken, een heel populaire Disney film.  Tot ons genoegen heeft AMC nu een bar en kun je drankjes mee de bioscoop in nemen.  Met een heerlijk glaasje chardonnay voor mij en een biertje voor Rick lopen we dus de kinderfilm binnen.

Niet voor niets krijgt deze film enorm goede recensies!  Wat een leuk verhaal en ook zeer actueel over tolerantie.  Na afloop volgt er dan ook applaus van het publiek wat ik altijd grappig vind. Het is niet alsof degenen, die de film maakten, dat kunnen horen.

Het is inmiddels etenstijd en Rick wil eigenlijk naar het Indiase restaurant hier.  Dat eten vind ik echter altijd zo zwaar.  Gelukkig vindt Rick Seasons 52 ook prima en daar zijn nog precies twee stoelen open aan de bar.

Er is een zanger, die allerlei bekende liedjes zingt op verzoek van mensen langs de bar.  Hij zingt zelfs "Paradise by the Dashboard Lights" van Meat Loaf, zo'n lang lied!  Hij is werkelijk erg goed en maakt het maal hier extra leuk.

Mijn maaltijd bestaat uit vooral verschillende paddestoelen.  Ik bestel een kop van de overheerlijke wilde paddestoelen soep, daar zou ik een pan van opkunnen!  Dan een warme salade met paddestoelen en rucola en gevulde champignons met spinazie en garnaal.  Allemaal even lekker!  Rick vindt zijn maal ook overheerlijk. 

Thuis klets ik wat met de meisjes en kijk tv. Morgen nog een heel koude dag met misschien zelfs sneeuw.  Bah, maar gelukkig is de lente echt om de hoek, vroeger dan vorig jaar.

Voor het eerst in lange tijd heb ik zin in drop en gelukkig een hele pot om van te kiezen!

 

Zondag

Alweer een grijze dag en moeite met opstaan.  Ik moet mezelf echt trainen om voor negenen uit bed te komen!!  Dat lukt me vanochtend echter ook niet.  Rick is er stukken beter in.

We willen vandaag eens iets anders voor ons zondagse ontbijt en de keuze valt op de heerlijke verse donuts van Duck Donuts.  Eerst halen we koffies bij de drive thru Starbucks en kiezen dan onze donuts.  Rick wil toch ook een broodje van Starbucks en neemt daarom maar een donut. 

Mijn favoriet hier is maple icing met bacon.  Een donut is wel erg weinig dus ik bestel er ook een pinda icing en pindastukjes.  Er staat op de doos dat ze thuis 10 seconden in de magnetron moeten en dan zijn ze hapje voor hapje verrukkelijk (Rick neemt toch maar de helft van mijn pinda donut, want dat is me teveel).

Dan is het weer tijd voor de elliptical.  Ook vandaag doe ik er 15000 stappen op.  Hopelijk knapt het weer genoeg op dat ik die de komende week buiten bij elkaar kan krijgen.  Rick werkt intussen in de tuin, want de stormen van de afgelopen weken hebben allerlei takken de tuin in geblazen.

Voor de lunch gaan we naar Panera.  De sneeuw, die voorspeld was, is nergens te bekennen, gelukkig.  We hebben geen vlok gezien.  Het is wel waterkoud en de quinoa linzen bowl smaakt me prima!

Vandaag is de lente dus begonnen en ik heb van Rick wat lente- en Paasspulletjes voor Fairyville gekregen.  Ik zet ze neer en het ziet er gelijk heel vrolijk uit in die buurt van het dorpje.  Binnenkort zal ik even ontruimen, want onze voortuin zal gedaan worden en ik vertrouw de laarzen van de tuinmannen niet om voorzichtig met mijn kleine spulletjes om te gaan.

Eindelijk heb ik tijd om de laatste aflevering van Downton Abbey te kijken.  Rick gaat lekker X-Box spelen.  Intussen belt mijn zusje nog gezellig om bij te kletsen dus de middag vliegt voorbij.  Ik ga Downton Abbey missen, zo'n super serie!

Laat in de middag gaan Rick en ik nog wat puzzelen.  De puzzel schiet helaas niet erg op, want hij is heel ingewikkeld en ik heb alleen maar heel kleine voorbeelden van de tekening.  Maar leuk is hij zeker, de Verenigde Staten van Jan van Haasteren. Er is ook een stukje met Washington.

Rick gaat ons eten halen bij Natta Thai.  Sharon raadde de knapperige boerenkool salade aan en die is inderdaad superlekker!  Een nieuwe favoriet en de rest van het eten smaakt ook prima.  Dit is het beste Thaise restaurant in onze omgeving naar mijn mening.

Deze zomer komt mijn favoriete opera naar Washington, The Phantom of the Opera.  Die muziek is zo prachtig.  Katja en Saskia willen hem ook al heel lang zien en op 16 juli gaat het gebeuren!  De mannen gaan ook mee, want dat is geen "vrouwelijke" musical volgens Rick.

Het hele weekend kijk ik al naar de webcam van het adelaarsnest in het arboretum in Washington.  Inmiddels zijn de twee eieren uitgekomen.  Het is zo prachtig om gade te slaan hoe die enorme vogels voor hun kleintjes zorgen!

Magnolia's en orchideeen

Wat zou ik toch graag eens een keer zo uitgerust willen zijn dat ik meteen opgefrist uit bed spring.  Maar misschien is dat alleen weggelegd voor jonge kinderen.  Rick heeft een vroege vergadering en is dus al vertrokken als ik met moeite mijn lekkere bed gedag zeg.

Het is wel prachtig weer en tijdens mijn ontbijt geniet ik van de bloeiende magnolia voor.  De lucht is ook staalblauw. Cosmo ontsnapt en rent naar de buren waar Patricia hem "vangt".  Nu ik zo buiten ben kan ik mezelf er niet toe zetten weer saai binnen op de elliptical te gaan sporten.

Het is perfect weer voor een lange power walk door de buurt!  Cosmo is er helemaal enthousiast over en loopt vief voor me uit.  We lopen heuvels op en neer en na iets meer dan een uur heb ik 8000 stappen en maar liefst 23 trappen gelopen volgens mijn Fitbit.

Gauw maak ik me klaar om naar de stad te gaan.  Het is nog een beetje te vroeg voor de kersenbloesems, maar de magnolia's bloeien voluit.  Het toeristenseizoen is duidelijk begonnen, want de metro is vol jongeren, die spring break hebben.

Bij Federal Center SW stap ik uit en loop naar het American Indian Museum.  Ook daar is het druk, maar het is al wat laat voor lunch dus het restaurant valt mee qua drukte.  Ik bestel de inktvis ceviche, die werkelijk heerlijk is.  Als inktvis goed bereid is, is het absoluut niet taai, maar smaakt meer als kip.

Na het eten loop ik naar de Enid E. Haupt Garden achter het Smithsonian kasteel.  Deze tuin is eigenlijk het dak van drie musea en iedere lente bloeien er prachtige magnolia bomen.  Ik fotografeer erop los en geniet van al het moois. 

Dan bedenk ik me dat de jaarlijkse orchideeententoonstelling er is in de Botanic Garden, of eigenlijk om het jaar, want ze delen met het Natural History Museum.  Ik loop erheen en maak wat foto's.  De tentoonstelling dit jaar heet "Focus on Orchids" en ik ben eerlijk gezegd wat teleurgesteld.

De vorige keer hadden ze Orchid Symphony, fonteinen die op klassieke muziek dansten en zoveel orchideeen dat het prachtig was.  Dit keer zijn er veel orchideeen, maar misschien verder uit elkaar, want ik vind het teleurstellend. 

Veel van de bloemen zien er ook al uit alsof ze bijna uitgebloeid zijn.  Onze orchidee thuis bloeit al sinds augustus dus die bloemen doen het gewoonlijk lang.  Toch krijg ik wat mooie foto's.  Ik blijf echter lang zo lang niet als andere jaren.

Op weg naar het metrostation "klim" ik Capitol Hill op.  Ook daar zijn een aantal mooie magnolia's en vroege kersenboompjes.  Jammer genoeg staat de koepel nog in de steigers, hoewel het standbeeld nu wel weer vrij is.

Mijn voeten doen na bijna 20000 stappen pijn en ik loop naar de metro.  Ik zie weer uit naar mijn rondleidingen, de eerste staat voor 2 april gepland.  Het is gewoon zo'n mooie stad en gek genoeg in het buitenland lang niet zo bekend.

De metro brengt me terug naar Vienna en ik loop de kilometer terug naar huis.  Met niet zulk heel warm weer is dat goed te doen, maar als het 30+ graden is niet zozeer.  Er is nog zon voor ons huis en ik zit nog een uurtje te genieten van het mooie weer.  Dit weekend komt de winter namelijk terug.

Rick heeft van een collega een cadeaubon voor McCormick & Schmick's gekregen als dank voor hulp met hun persoonlijke pc.  Hier hebben we al een tijdje niet gegeten, maar het is lekker als altijd.  Ik bestel mijn eigen cocktail, wodka martini met bloody Mary mix en Old Bay kruiden aan de rand van het glas, en het is een prima begin van het weekend.

Als voorafje bestelt Rick de garnalencocktail, die hier eigenlijk wat je in Nederland gamba's zou noemen zijn.  Ik neem twee van iedere soort oester, die ze op het menu hebben staan.  Acht oesters, dus, en ze smaken heerlijk! De Bluepoint zijn wel helemaal mijn favorieten.

Mijn hoofdgerecht is de sushi tonijn met komkommersalade en sushi rijst.  Heerlijke tonijn, maar ik vraag wat meer komkommersalade, want voor de prijs is het werkelijk nauwelijks iets.  Gelukkig is dat geen probleem. 

Rick vindt zijn barramundi ook lekker en de bediening is ook prima.  We genieten van deze maaltijd en na dit blog ga ik een goede recensie schrijven op Yelp waar het restaurant onterechte slechte recensies krijgt.

Thuis gaan mijn benen omhoog op mijn luie stoel.  Ik heb vandaag niet alleen 20000 stappen gelopen volgens Fitbit, maar ook 58 trappen en 15 km.  Ik geniet van de lente en vind het heel vervelend dat de voorspelling voor dit weekend meer winters is.  Maar we gaan de goede kant op!

Foto's van de bloemen staan hier