Een wat grijze vrijdag

Het is bewolkt als ik wakker word, maar het lukt me toch om kwart over acht op te staan. Rick vertrekt naar zijn werk voor de laatste keer deze week (ik werk dit weekend dus dit is mijn laatste "weekenddag", ha ha)  en ik schenk een lekkere kop koffie in.  Rick heeft mijn Eeyore kop daarvoor klaargezet en het weer komt wel wat overeen met de regen op die kop.

Er wordt vandaag wat regen voorspeld, maar ik besluit er geen Eeyore om te worden, al heb ik wel meer pijn.  We hebben de regen hard nodig en hopelijk helpt het de branden in Virginia te bestrijden.  Er woeden vier grote bosbranden, waaronder degene waar ik gisteren over schreef.  Allemaal gesticht, wat bezielt mensen toch?

Na een ontbijt van twee gepocheerde eieren met spinazie en kaas vertrek ik naar Lifetime Fitness. Daar "bevries" ik mijn lidmaatschap voor de zomer van 1 juni t/m 30 september.  Heel fijn dat die optie bestaat, ik betaal slechts $10 die maanden om mijn lidmaatschap courant te houden.

Dan loop ik naar boven voor mijn cardio. Ik begin op de laterale machine en na een half uur verplaats ik me naar een van de ellipticals.  Weer een half uur later naar de loopband en dan heb ik 15000 stappen bijeen.  Ik zie de weegschaal met deze meerdere beweging ook een heel klein beetje omlaag gaan en dat is ook een goede trend.

Op weg naar huis drupt het.  Ik douche en kleed me in zomerkleding, want het is warm en vochtig.  Gisteren zag ik bij de Whole Foods in Fair Lakes dat ze soft shell crab hadden.  Dat is een van mijn lievelingseten en slechts kort beschikbaar.

Via de drukke I66 rijd ik erheen en neem plaats aan de visbar.  Daar hebben ze, blijkt, een heel menu met verse visgerechten en oesters voor $2.  Ik heb daar vandaag geen interesse in en bestel het broodje soft shell crab met salade. Het smaakt me opperbest!

Dan rijd ik naar de Shell in Vienna waar ik een uitlaatgasinspectie moet laten doen.  We hebben hier in Virginia, want dat verschilt per staat, een APK-achtige inspectie per jaar.  Daarbij willen sommige counties, waaronder de onze, ook een uitlaatgas inspectie iedere twee jaar.

Gelukkig slaagt DRAAKJE met gemak en kan ik er weer twee jaar tegenaan met de stickers op mijn nummerbord.  De tester parkeerde de van recht naast een pomp en ik heb maar 10 mijl in mijn tank.  Ze zijn wat duur hier, maar ik krijg tien cent korting van Giant, wat het "tijd (om naar de goedkopere pomp te zoeken) is geld" maakt.

Mijn uitgroei is weer te zien en bij Lofty Salon haal ik poeder om die te bedekken tot ik weer een kleurbeurt nodig heb.  Er zijn twee kleuren, die misschien werken voor mij en Carmen probeert ze uit.  We zijn het erover eens dat ik de "rode" nodig heb. 

Als ik thuiskom is het weer droog en komt de zon zelfs voorzichtig weer naar buiten. Tijd om Cosmo aan te lijnen, die er vandaag zin in heeft. Hij stopt geen enkele keer en snuffelt erop los.  Vind ik niet erg, de kleuren in de buurt zijn zo mooi!

Op het deck ga ik wat lezen, maar dan begint het weer te spetteren.  Daar blijft het bij, maar te nat om buiten te zitten.  Ik "klets" wat met Kai, die nog steeds smoorverliefd op zijn Bea is.  Ik kan niet wachten haar te ontmoeten!

Hij kijkt zo onschuldig maar het is duidelijk dat hij iets begraven heeft

Aha!

Rick komt thuis en we gaan naar Pazzo Pomodoro voor het avondeten.  Daar zit de bar vol, maar een van de tafeltjes daar is nog vrij.  Iedereen kent ons hier en dat maakt het zo gezellig.  We bestellen beiden pizza's.  Die zijn net als ik ze uit Italie herinner, die van mij met allerlei groentes en hij is heerlijk!

En zo gaat het weekend in.  Voor mij een werkweekend met beide dagen rondleidingen.  Het weer ziet er redelijk uit met alleen morgenochtend kans op regen.  Hopelijk niet, maar ik neem mijn paraplu mee.

Holland in Haymarket

Het is wat bewolkt als we opstaan, maar er wordt weer lekker en ook zonnig weer voorspeld.  Rick heeft de koffie al klaarstaan en ik rooster snel een paar wafels. Cosmo is op het moment dol op de tuin en ik krijg hem niet naar binnen.

Prima, dan ga ik wel alleen naar boven voor mijn cardio op de elliptical. Vandaag heb ik niet zoveel tijd dus na een uur houd ik het voor gezien.  Gauw douche ik en laat Cosmo dan even uit.  Het is koeler dan ik had verwacht en nog steeds bewolkt.

De voorspelde 24 graden is het zeker niet.  Ik doe dus wel een jasje aan als ik op pad ga.  Ik heb met Anja en Lia afgesproken elkaar bij de Whole Foods in Fairfax te ontmoeten.  Daar hebben ze een enorme salade bar en we nemen een picknick daarvan mee.

Dan rijd ik ons naar Haymarket naar de Burnside Farms.  Hier is het Holland in Haymarket festival gaande met velden vol narcissen en tulpen.  Het is een half uurtje rijden en dan parkeer ik de van op hun parkeerveld. Opvallend is wel hoe heiig het is, terwijl het helemaal niet vochtig is.

We nemen onze salades mee naar de picknicktafels en smullen ervan.  Dan lopen we naar de ingang en betalen entree.  Je kunt de bloemen ook plukken (voor $1 per stuk, nogal duur), maar dat doen we geen van drieen.

Er zijn veel moeders met kleine kinderen aanwezig en ik kan het niet laten van sommigen een foto te nemen.  Ze vinden de bloemen allemaal zo mooi!  De vele klompen zijn er nog steeds, maar nieuw dit jaar is een molen en alle twaalf Nederlandse provincievlaggen.  En gek genoeg hebben de boeren hier niets met Nederland te maken (behalve dat alle bollen daar vandaan komen).

 

De provincie vlaggen

Na een uurtje gaan we weer huiswaarts.  Ik denk de weg wel te weten, maar ga de verkeerde kant op en opeens realiseer ik me dat ik naar het westen in plaats van het oosten rijd.  Gelukkig is er net een rotonde en ik keer om.  Zonder verder oponthoud zet ik de andere twee dames weer af bij de Whole Foods.

Omdat ik nog vlees of vis voor vanavond nodig heb loop ik de winkel binnen, daar vind ik echter niets van mijn gading en besluit satespiesjes te gaan halen in Vienna.  Daar denk ik rook te ruiken, maar dat kan toch niet?  Er wordt niet gegrild of zo hier.

Eenmaal weer thuis ga ik op het deck zitten lezen, wachtend op mijn masseuse.  Ik denk weer rook te ruiken en dan zendt Rick me een email dat de rook van de enorme brand in het Shenandoah National Park deze kant op kwam.  Er wordt zelfs gevraagd niet 911 te bellen, tenzij je echt vuur ziet, zo sterk is het soms. Hopelijk helpt de voorspelde regen morgen de brand wat te blussen!

Lisa komt met haar massagetafel en geeft me weer een prima massage.  Ik heb me de afgelopen tijd een stuk beter gevoeld door het vele bewegen, maar zij merkt dat mijn beenspieren een stuk strakker staan. 

Dat is het gevolg dan weer van het vele lopen, maar hee, het geeft mij minder pijn dus ik blijf het doen.  Lisa vindt dat ik verder lang niet zoveel probleemgebieden heb als gewoonlijk en stelt voor voor de zomer op een maandelijkse massage over te gaan. Helemaal goed.

Rick komt thuis en we maken het avondeten.  Rick grilt de sate en de groente (overblijfselen van gisteren en eergisteren) en ik kook de bruine rijst en warm de pindasaus op.  Die pindasaus doet me erg aan echte satesaus denken.  We smullen buiten op het deck van het maal en zijn er trots op deze hele werkweek al thuis gegeten te hebben.  Het is zo verleidelijk hier om te laten bezorgen!

Vanavond ben ik erg verdrietig.  Al heb ik haar nooit persoonlijk ontmoet, ik had veel online contact met een van mijn Facebook "vriendinnen" met kanker.  Zij is helaas gisteren veel te vroeg, net vijftig, overleden.  Het raakt me meer dan ik zou denken van iemand, die ik feitelijk niet "kende".

Foto's van de tulpen van vandaag staan hier

Genieten van de lentekleuren en het heerlijke weer

Het lukt me deze week redelijk goed bijtijds op te staan.  Ik ben vanochtend zelfs klaarwakker om acht uur!  Denkelijk helpt het ook dat we de lamellen open hebben, zodat de zon zijn werk doet en het licht ons wekt.

Rick vertrekt al gauw naar zijn werk en ik rooster een paar wafels.  Natuurlijk drink ik daar ook rijkelijk koffie bij en lees wat online.  Ik wil echter herhalen wat ik maandag deed, namelijk de helft van mijn cardio voor personal training doen.

Deze prachtige azalea bloeit in de tuin van onze net wegverhuisde buren en ik geniet er ieder jaar weer van, want hij komt boven ons hek uit

Het is vandaag wel wat koeler dan gisteren dus ik doe voor de zekerheid een jasje aan.  Het is echter schitterend weer, geen wolkje aan de lucht.  Ik doe drie kwartier cardio voor Sharon me voor het halve uur personal training komt halen.

Dat gaat snel en ik heb alweer het gevoel veel gedaan te krijgen in een half uur.  Tijdens de rest van mijn cardio kijk ik naar CNN.  Gisteren heeft New York gestemd en Donald Trump weer ruimschoots gewonnen.  Wat bezielt mensen toch??? 

Terug thuis douche ik gauw en besluit dan bij Noodles & Company te gaan lunchen. Ik bestel dit keer een pastagerecht.  Buiten op het terrasje geniet ik ervan.  Het is heerlijk in de zon!

Na het eten loop ik nog even naar Walgreens en Whole Foods voor wat boodschappen en rijd dan naar huis.  Daar lijn ik Cosmo aan, maar volgens mij verveelt de buurt hem.  Hij stopt de hele tijd dat hij niet verder wil.  Misschien moet ik hem binnenkort maar weer de natuur in nemen.  Energie kan het niet zijn, want hij rent de hele middag langs ons hek als er andere honden langskomen.

 

Met dit mooie weer heb ik zin om te fotograferen.  De lente maakt me zo blij!  Al die kleuren en de blauwe luchten en de zingende vogels!  Dit jaar duurt het hier ook wat langer dan gewoonlijk, helemaal goed.

Met mijn fototoestel mee rijd ik naar Meadowlark Gardens.  Daar betaal ik de $5 entree (over een jaar is het maar $2,50, soms is ouder worden leuk).  Er is nog niet veel in bloei, maar ik geniet van mijn wandeling.  Er zijn zonnende schildpadden en bluebirds, die hun nestjes bewaken. 

Ook het feeentuintje hier is altijd mijn favoriet.  Iedere keer is het weer anders en het inspireerde mij mijn tuintje te maken.  Na zo'n anderhalf uur heb ik dorst en loop terug naar de van.  De tuinen zijn altijd weer prachtig en ik voel me naderhand weer helemaal zen.

Het is wat te koel om in de schaduw op het deck te zitten, maar Cosmo en ik genieten van het warme zonnetje voor het huis. Rick komt vroeg thuis om het gras te maaien en dan grillen we weer voor het avondeten.  Vanavond worstjes (de mijne kip met spinazie, Rick bratwurst), broodjes en paprika en ui op de barbecue. Heel erg lekker!

We zijn er trots op al vier avonden thuis te hebben gekookt.  Grillen is ook zoveel makkelijker en lekkerder en ik heb zoveel meer energie op het moment.  Het is gewoon opvallend en ik geniet daar heel erg van!  Lang leve de lente en het rustige weer!

De lentefoto's van vandaag staan hier

"Even" op en neer naar Richmond

Vandaag lukt het me, hallelujah!  Ik sta om acht uur op met Rick als mijn "cheerleader".  Hij vertrekt al snel naar zijn werk voor een vroege presentatie. Het is al zo warm buiten dat ik mijn gepocheerde eieren met spinazie en geraspte kaas en natuurlijk een flinke bak koffie op het deck geniet.  Het is nog niet blijvend, deze warmte, maar het blijft nu wel zeker voor Nederlandse begrippen lenteachtig weer.

Na het eten haast ik me naar boven en doe een uur op de elliptical.  Cosmo wil niet naar binnen dus ik laat de horrendeur dicht, zodat de katten niet naar buiten kunnen, en hem in de achtertuin.  Als ik klaar ben zie ik tot mijn verbazing Cosmo heel nonchalant op de trap liggen.

Hoe is hij binnengekomen?? Duidelijk kan hij de horrendeur openen, een nieuw iets.  Dat betekent echter ook dat Saskia's katten waarschijnlijk buiten zijn.  Inderdaad tref ik ze op het deck.  Gelukkig zijn het knuffelbeesten en heb ik ze gauw weer binnen.

Gauw maak ik me klaar, want ik heb Saskia beloofd haar katten naar haar te brengen.  Ik doe ze in hun dragers en sjouw ze de van in.  Flapjack is zo groot en zwaar dat hij in een drager van een klein hondje reist.  Hij weegt zeker 12 kg!  Pig is een stuk lichter.

Om tien voor half elf sms ik Saskia dat ik op pad ga.  Pig gaat al gauw slapen, maar Flapjack heeft de hele weg een zielig miauwtje, arm dier.  Toch is het niet ergerlijk.  Ik luister naar CNN en kom af en toe in zwaar verkeer terecht.  Dat is gewoon hier op de I-95.

Als ik Richmond binnenrijd bel ik Saskia.  Zij wacht mij voor haar appartement op, want er zijn geen parkeerplaatsen dus ik moet dubbel parkeren om de katten uit de van te halen.  We dragen ze samen naar boven.

Een van de vele muurschilderingen in Richmond op weg naar Saskia's appartement

Saskia heeft veel problemen met haar huisgenote en besloten dat ze volgend jaar niet meer samen kunnen wonen.  Zodra ik het appartement binnenloop snap ik Saskia helemaal.  Het stinkt naar kattenpis en -poep en de kattenbak zit vol!  Saskia's katten waren er niet dus het is van Bella's katten. Zo vies!! 

De rest van het appartement is ook een zwijnenstal en Saskia laat zien dat het allemaal Bella's troep is. Hoe het dan volgend schooljaar moet is nog een discussiepunt.  Saskia en Kaylee willen samen gaan wonen, maar Saskia zit vast aan het huurcontract met dit bedrijf.  Ze zal dus waarschijnlijk naar een ander appartement van het bedrijf verhuizen, hopelijk niet veel duurder.

Eerst dachten we vanmiddag te gaan lunchen en dan naar de mooie botanische tuin in Richmond te gaan.  Saskia heeft echter nog huiswerk te doen voor haar klas vanmiddag en het is meer dan dertig graden, dus wel erg warm.

We besluiten de botanische tuin te laten varen en gewoon gezellig te gaan lunchen.  Ik rijd naar Main Street waar Saskia me aangeeft te parkeren.  Dan lopen we naar de gezellige Cary Street buurt en The Daily Kitchen, ons favoriete restaurant hier.

We krijgen een tafeltje op hun gezellige terras en bestellen al gauw.  Ik neem de quinoa met feta salade en Saskia de veganistische burger.  De salade is enorm, maar blijkt na enig onderzoek vooral heel veel groene groentes.  Ik kan het niet allemaal op, maar het is zeer smakelijk!

Saskia vertelt hoe ze ernaar uitziet deze zomer weer thuis te wonen.  Dat kan ik me na haar appartement te hebben gezien goed indenken!  Behalve Bella's troep zijn hun keuken en badkamer ook verschrikkelijk, schandalig dat ze hier zoveel huur voor vragen!  Hopelijk kan ze volgend jaar ergens anders heen.

Na Saskia weer bij haar appartement te hebben afgezet, begin ik aan mijn terugweg.  Mensen schrijven vaak hoeveel relaxter het rijden in de VS is dan in Europa.  Dat gaat niet op voor de I-95.  Het is constant goed opletten! 

Bij Fredericksburg schrik ik erg, want opeens staat iedereen na een snelheid van 130 km/u stil!  Ik doe mijn knipperlichten aan, want de mensen achter mij vliegen op me af.  Wat dat nu was?  Er stond een politieauto met lichten in de berm.  De I-95 vind ik een vreselijke weg om te rijden in onze omgeving!

Gelukkig heb ik niet veel oponthoud en om een uur of half vier ben ik weer thuis.  Ik lijn Cosmo aan en neem hem mee voor zijn wandeling.  Het is warm, bewolkt en ook wat vochtig.  Terwijl ik wandel "klets" ik op Facebook met Kai, die gisteren weer met school is begonnen.

Een mooie tulp

Een witte en paarse azalea "getrouwd"

 

Kai neemt dit semester een Nederlandse grammatica klas en vertelt over zijn eerste les.  Ook helpt hij Saskia met haar Duitse huiswerk. Als ik Cosmo vraag "Waar is Kai" gaat hij echt zoekend rondkijken.  Dan kijkt hij mij verward aan, eigenlijk gemeen van mij, want Kai is na mij Cosmo's "mens".

Na de wandeling rijd ik naar Whole Foods om vlees voor het avondeten te halen.  Ik kies de "Theo Steakhouse" gemarineerde kip spiezen.  Daar zit zoveel vlees aan dat we aan anderhalve spies genoeg hebben!

Thuis ben ik klaar om mijn voeten omhoog te doen en te ontspannen.  Ik ga lekker op het deck zitten, maar als de zon tevoorschijn komt wordt het opeens een stuk koeler.  Ok, van 30 naar 21 graden, maar met de wind vind ik het te koel om buiten te blijven.

Rick komt thuis en grilt de kip, we hebben er erwtjes en worteltjes bij en zoete aardappel tots.  Hoe die te beschrijven?  Heel klein gesnipperde zoete aardappel gevormd in een ronde vorm en dan gebakken.  Ach, tijd voor jullie Nederlandse en Belgische lezers om die hier in de VS te komen proeven, ze zijn erg lekker!

Vanavond is het dus weer alleen Rick, Cosmo (ons kind, toch?) en ik en onze oude van dagen, Meike en Snickers. Ik ben doodmoe van de 330+ kilometers, die ik vandaag weer even heb gereden.  De fibromyalgiepijnen zijn terug. Gelukkig heb ik donderdag een massage!

Een zomerse maandag

Eigenlijk had ik om acht uur op willen staan, maar dat lukt me net niet.  Ik had vannacht vreemde dromen over rondleidingen, die helemaal misgingen.  Tijdens een ervan luisterde er niemand en zocht ik de stad af naar de deelnemers. De dingen, die je zoal droomt! Gelukkig is zoiets me nog nooit overkomen.

De katten kunnen lekker relaxen

Om half negen loop ik toch met Rick tegelijk naar beneden.  Hij neemt afscheid en ik rooster een paar wafels als ontbijt.  Met een paar koppen koffie kan ik er weer tegenaan.  Ik wil bijtijds naar Anytime Fitness, zodat ik de helft van mijn cardio voor de personal training kan doen.

Dat lukt me goed.  Voor het eerst dit jaar kan ik zonder jas naar de sportschool, want het is half tien al 23 graden!  Ik doe drie kwartier op de ARC trainer en dan komt Sharon me halen.  Het halve uur gaat snel en ik denk dat dat toch genoeg is voor mij voor gewichten heffen. Alle spieren komen aan bod en dan rekt en strekt Sharon me nog even.

Na de rest van mijn cardio ga ik huiswaarts.  Ik denk alle tijd te hebben, want de receptioniste van Airflow zei dat Charles, hun monteur, na tweeen zou komen.  Ik loop naar boven om te douchen en de telefoon gaat.  Ik wil het eerst negeren, maar besluit dan toch maar te kijken wie het is.

Airflow, dus, een andere receptioniste, die enthousiast vertelt dat Charles onderweg is!  Nu ken ik Charles inmiddels best goed als monteur, maar ik wil toch wel mijn douche gedaan hebben en lunch halen.  Ze belooft Charles te laten weten een uurtje later te komen.  Helemaal goed.

Snel douche ik en bestel een flatbread van Panera als lunch. Dit keer die met mozzarella en tomaat, het staat al klaar als ik er aankom.  Buiten op het deck geniet ik ervan, wachtend op Charles. 

Niet echt een straf met dit uitzicht

Het uur gaat voorbij en nog hoor ik geen deurbel.  Ik ga eens kijken en zie de van van Airflow op onze oprit staan. Ik open de voordeur en Charles roept of het veilig is om nu te komen, ha ha.  Ik beaam dat en hij gaat aan het werk.

Gelukkig valt de reparatie aan onze airconditioning onder de garantie en hoeven we enkel zijn werkuren te betalen.  Terwijl Charles bezig is lees ik buiten op het deck.  Ik heb een heel spannend boek van Barbara Freethy, een van mijn favoriete romanschrijfsters.

Na bijna twee uur is Charles eindelijk klaar dus ik vrees al voor de rekening.  Gelukkig valt die heel erg mee.  Charles grapt dat hij hoopt mij lange tijd niet te zien, maar voegt daaraan toe dat we wel ieder jaar onze apparatuur moeten laten schoonmaken en nakijken.

Tijd voor een lange wandeling met Cosmo!  Hij gaat vandaag maar al te graag mee.  Ik loop naar Southside park, intussen weer genietend van alle bloei in de buurt.  We wandelen en wandelen en als ik thuiskom na zo'n anderhalf uur heb ik 25000 stappen bijeen voor vandaag.

Het "sneeuwt" op het moment deze "helicoptertjes"

Eigenlijk wil ik dan nu ook weer de 30000 stappen halen.  Al lezend in mijn boek loop ik rond en bereik mijn doel.  Mijn knieen en heupen doen wat pijn, maar verder voel ik me met dit vele bewegen eigenlijk zeer goed.  Die griepachtige fibromyalgiepijnen over mijn hele lichaam zijn al een tijdje afwezig, plaatselijke pijnen zijn veel makkelijker te dragen.

Als ik mijn doel bereikt heb vind ik dat wel wat rust verdiend heb.  Ik haal de hangmat uit de schuur en hang hem op.  Het is zo comfortabel in het avondzonnetje met een boek!  Het ultieme vakantiegevoel, maar dan in eigen tuin.

Rick komt thuis en ik hoor hem naar mij zoeken.  Eindelijk vindt hij me in de tuin.  We hebben vanavond weer een heerlijk zomers maaltje van de grill.  Ik maak een tomaatsalade van verschillend gekleurde tomaten, terwijl Rick mais en vis grilt.  Ik heb zalm en Rick catfish (die ik er ook erg lekker uit vind zien).  We smullen ervan!

We krijgen allebei emails als het Internationale Ruimtestation over komt vliegen en dat gebeurt vanavond weer. Rick haalt buurvrouw Lorraine ook, want die zei dat het haar nooit lukt het te zien. Als je eenmaal weet waar je op moet letten is het makkelijk, want het is een heldere "ster", die in een rechte lijn overkomt.

Binnen mis ik opeens mijn Fitbit.  Ik dacht hem in de oplader te hebben gedaan, maar die is leeg.  Het is zo'n klein ding, maar ik weet dat hij in de buurt moet zijn.  We zoeken en zoeken en dan doe ik mijn hand in de spleet van de bank waar ik zat en hoor wat vallen.  Gelukkig, daar is ie weer! 

Arme Rick moet nu allemaal formulieren invullen zodat Katja financiele steun kan krijgen voor haar school.  Ik vind dat zo vreemd.  Wij hebben helemaal niets meer met die financiering te maken.  Maar ja, ondanks dat ik hier langer woon dan waar dan ook is het Amerikaanse systeem soms nog een raadsel voor me.

Foto's van mijn wandeling staan hier

Een leuk en prachtig weekend

Zaterdag

We zijn allemaal bijtijds ons bed uit, want we willen nog met zijn allen ontbijten voor Saskia terug naar Richmond moet.  Zij moet om half een werken dus voor tienen terug.  Saskia kiest South Block en Lisa, zij en ik bestellen er een acai bowl. 

Die van mij en Lisa komt met verschillende vruchten en granola (een soort muesli) en die van Saskia met pindakaas en vruchten. Rick moet er niets van hebben en gaat naar Starbucks ernaast om koffies voor ons te halen en een broodje voor hemzelf.  We eten het gezellig met zijn vieren op.

Thuis neemt Saskia meteen afscheid.  Erg leuk dat ze zo wat tijd met Lisa door heeft kunnen brengen.  Ze laat haar katten nog even bij ons, want wil niet te laat op haar werk komen.  We spreken af dat ik de katten de komende week kom brengen.

Lisa zou vanmiddag terug naar huis gaan, maar door een grote sneeuwstorm in Denver is haar vlucht geannuleerd.  Nu gaat ze morgenvroeg naar Dallas waar ze volgende week vergaderingen heeft. Echter, ze heeft geen werkkleding mee.  Zij vertrekt dus naar Target om wat kleding te gaan kopen.

Rick gaat onze voortuin nog netter maken en ik vertrek weer naar boven voor mijn elliptical routine.  Al tv kijkend gaat het uur snel.  Na afloop help ik Rick nog wat in de tuin, die in de lente altijd wat werk vergt. Een van de komende weekends zullen we er nieuwe planten voor gaan kopen, want het risico op nachtvorst is nu miniem aan het worden.

Als Lisa terugkomt van haar shoppen maken we ons klaar om te gaan lunchen.  We nemen Cosmo mee dus kiezen Noodles & Company waar hij op het terras mag.  Lisa en ik bestellen daar en Rick gaat naar Chipotle voor zijn lunch. 

Daar blijkt het heel druk te zijn en Lisa en ik hebben onze Japanese Pan lunches al op als Rick eindelijk met zijn taco verschijnt.  Iedereen lijkt vandaag wel buiten en op pad te zijn.  Het is dan ook zulk schitterend weer!

Wij hebben besloten Lisa mee te nemen naar Great Falls.  Gewoonlijk staat daar op zo'n mooie dag een file om binnen te komen, maar wij kunnen vrijwel meteen doorrijden (bij het vertrek zien we wel een file dus we hebben dom geluk). 

Het is National Parks week en gratis toegang.  Dat is te zien aan de drukte!  Ik heb het pad nog nooit zo vol gezien.  Cosmo ontmoet allerlei vriendjes als we naar de plek waar je het adelaarsnest goed kunt zien lopen. 

Ook hier hebben we weer mazzel, want al zijn ze ver weg, we zien heel duidelijk het adelaarspaar op takken dichtbij het nest zitten.  Duidelijk hebben ze dus weer kroost.  Jammer dat er geen camera's op dat nest staan, ik zou zo graag willen weten hoeveel!

 

We lopen naar de uitkijkpunten van de watervallen en vragen iemand een foto van ons te nemen.  Die is erg leuk geworden!  Ik neem ook nog een foto van de broer en zus en daarop valt me op dat Rick en Lisa veel op elkaar lijken (Saskia lijkt ook op Lisa).

 

Cosmo valt terug in de van meteen in slaap.  Op de terugweg rijden we nog door de buurt en langs het huis waar Lisa vroeger met haar ouders en Rick woonde.  Er is nog niets veranderd in die buurt, terwijl in onze buurt het ene na het andere huis met de grond gelijk wordt gemaakt en er een veel groter huis voor in de plaats wordt gebouwd.

Het is lekker genoeg om op het deck te zitten en we genieten van een Cherry Blossom Lager.  Zelfs ik vind dat een heerlijk biertje, het heeft een beetje kersensmaak.  Een perfect lentebiertje ook.

Vanavond hebben we afgesproken te gaan eten met Karin en Laurens, die een weekendje vanuit New York hierheen zijn gekomen. We verkleden ons en rijden dan naar de stad.  Dat gaat redelijk zonder files, want we vermijden de snelweg, die wel vol staat. Het helpt om sluipwegen te kennen.

Als we eenmaal het Russia House gevonden hebben lukt het niet een parkeerplaats te vinden. Rick zet ons bij het restaurant af en blijft zoeken.  Lisa en ik vinden Karin en Laurens al in de bar met een drankje en bestellen er ook een.

Sneller dan gedacht is Rick terug en we vragen ons tafeltje.  We krijgen er een in een apart kamertje, helemaal top! Sergej is onze serveerder en heel attent.  We kletsen zo dat we nauwelijks het menu bekijken.

Drankjes bestellen we wel en Rick gaat voor de wodka roulette, zes verschillende smaken wodka.  Ze varieren van mierikswortel en dille tot bessen.  Ik probeer er ook een aantal en ze zijn lekker, maar mij te sterk.  De rest van ons houdt het bij wijn.

Dan komen de voorafjes, allemaal even lekker!  Karin heeft de gerookte zalm, die mij ook heerlijk leek, maar net als Laurens heb ik de blini met caviaar genomen.  Ontzettend lekker!  Rick en Lisa vinden hun keuzes ook heerlijk.

Als hoofdgerecht bestellen Karin en ik beiden de zalm met linzen en champignons in bladerdeeg.  Rick en Lisa nemen de kip Kiev en ik ben vergeten wat Laurens bestelde.  Alles ziet er in ieder geval heerlijk uit en is het ook!  Ik had wel wat meer linzen en champignons verwacht, maar daarmee ben ik een kniesoor want het is super smakelijk bereid.

Het is niet alleen een heel gezellig maal, maar ook een nieuw restaurant voor Rick en mij om vaker heen te gaan.  Helaas is het Russische restaurant dichtbij ons gesloten en eerlijk gezegd is dit veel beter.  Ik ben zo blij dat we zoveel keuze in cuisines hebben hier, het doet niet onder voor New York.

Als we na het afscheid nemen van Karin en Laurens terug naar Ricks auto lopen zegt Lisa dat ze zo'n fantastische paar dagen heeft gehad.  Het voelt voor haar als een mini vakantie, ondanks de stress van het zoeken naar een huis voor Luke en Charity.  Dat is een groot compliment en iets wat we graag doen voor gasten. 

Thuis gaan Rick en Lisa de basement in, want Lisa wil ervaren hoe het is om een film te kijken in ons "bioscoopje".  Morgenochtend voor dag en dauw rijdt Lisa weer naar BWI en vliegt dan naar Dallas.  We nemen vanavond dus afscheid. Hopelijk zullen we, nu Luke en Charity en hun twee kleindochtertjes hier niet ver vandaan komen te wonen, Lisa en Luke (haar man) vaker zien.

Zondag

Lisa is allang vertrokken als ik Rick om half negen op hoor staan.  Ik ben werkelijk doodmoe en kan mijn ogen maar niet opentrekken!  Pas ver na negenen lukt het me mijn bed te verlaten.

Rick heeft intussen ontbijt en koffies van Starbucks gehaald en we eten samen ontbijt.  Het is nog net te koel om buiten te eten, maar het zit eraan te komen, heerlijk! Alweer is het super mooi weer.

Rick gaat dan ook in de voortuin werken en ik zoek mijn trouwe elliptical weer op.  Als ik daarmee klaar ben heeft Rick de bedden voor keurig gewied en houtsnippers neergelegd.  Het ziet er net uit alsof een professioneel het heeft gedaan.

We besluiten op het terrasje van Sweet Leaf te gaan lunchen.  We nemen beiden de gerookte zalm sandwich, Rick met extra zalm en ik met heel veel groente erop.  Het smaakt prima zo in het zonnetje. 

Thuis lijn ik Cosmo aan voor een wandeling door de buurt.  Ik wil foto's van de prachtig bloeiende buurt maken, maar meneer Cosmo heeft er vandaag geen zin in.  Hij stopt de hele tijd met een blik van "tot hier en niet verder".  Ik trek hem een paar keer mee, maar geef dan maar toe, misschien heeft hij vanochtend al teveel geravot. 

Met toch een aantal mooie foto's kom ik thuis.  Rick is bezig in de achtertuin en gezamenlijk maken we de plantenbakken op het deck leeg.  Zo kan Rick daar volgend weekend, terwijl ik aan het werk ben, geraniums in planten.

We hebben kaartjes voor The Jungle Book gekocht en rijden naar Fairfax Corner.  Bij deze bioscoop krijgen we geen gereserveerde stoelen dus we gaan wat vroeg.  Denkelijk door het prachtige weer is het echter uitgestorven.

Zin om een half uur in de zaal te wachten hebben we niet dus we lopen even door de straten van het winkelcentrum.  Bij Plow and Hearth gaan we binnen.  Ik hoop wat dingen voor mijn feeentuintje te vinden, maar de keuze is teleurstellend.  Wel zie ik een prachtige schaal, die een vogelbad blijkt te zijn.  Ik zou die graag op onze tafel zien!

Net voor de film begint lopen we de zaal binnen en kunnen nog meer dan genoeg plaatsen met railing voor ons vinden.  Die zijn onze favoriet, want daar kunnen we onze voeten op zetten.  De film is hartstikke leuk!  Zo goed gedaan en het verhaal weer helemaal nieuw, eigenlijk, het jongetje dat Mowgli speelt is ook perfect.  Het is al zo lang geleden dat we de tekenfilm zagen en erg leuk om sommige liedjes weer te horen.

Op weg naar huis stoppen we bij de grote Whole Foods in Fairfax.  Daar halen we spullen voor het avondeten vanavond en morgen.  Met dit weer is het grillen geblazen! Rick kiest burgers en aangezien ik daar niet zo van houd neem ik crabcakes met wat van de exotische salades en een broodje.

Voor het eerst dit seizoen eten we buiten. Zodra het donker wordt is het echter te koel.  We hebben enorm genoten van dit weekend en Lisa's bezoek! 

Foto's van Great Falls staan hier

Foto's van de buurt staan hier

Een schitterende vrijdag!

Rick zei gisteravond dat hij om half zeven op zou staan.  Als ik om kwart over zeven mijn ogen opendoe en hij ligt nog naast me wordt me duidelijk dat hij zich verslapen heeft.  Ik wek hem en verschrikt staat hij meteen op.  Gelukkig vertrekt hij toch nog op tijd voor zijn presentatie.

Nu ben ik ook wakker, maar heb nog geen zin om op te staan.  Ik doezel wat verder en pas een uurtje later ga ik naar beneden. Lisa eet daar ontbijt en zij vertrekt meteen daarna naar Maryland.  De reden voor haar reis hierheen is het vinden van een huis voor mijn neef en zijn gezin. Lisa gaat vandaag de hele dag met een makelaar op pad.

Na mijn ontbijt van ei, spinazie en champignons werk ik wat correspondentie af.  Ik lach me ook rot om Saskia's katten, die genieten van wat "vogel tv" met eekhoorns en vogels op het deck.  Als de eekhoorn weer eens in de horrendeur hangt springt Pig zo hoog als ik een kat ooit heb zien springen!

 

Pig is nieuwsgierig naar mijn draakjes

Dan moet ik er weer aan geloven, de elliptical.  Ik voel me tot nu toe deze week heel goed en denk dat zowel het weer als het vele bewegen daarmee te maken heeft.  Tijdens het sporten kijk ik naar shows op HGTV, een van mijn favoriete zenders.

Net als ik klaar ben gaat de telefoon en ik zie het nummer van mijn zusje verschijnen.  We hebben alweer een tijdje niet gesproken dus we kletsen lekker bij. Alles gaat goed daar in het hoge noorden.

Voor mijn lunch haal ik een Mediterranean flatbread van Panera.  Die eet ik voor het huis op en geniet weer van het lekkere zonnetje.  De hele komende week wordt het schitterend weer, hoera!!!

Cosmo gaat weer al te graag mee voor zijn wandeling.  Ik fotografeer de mooie bloesems onderweg weer en kan het niet laten heel diep in te ademen bij de seringenstruiken.  De mensen in onze buurt houden de struiken keurig bij.

De roze dogwood is een van mijn favoriete bloesems

Het is een graad of achttien en in een jasje prima te doen op het deck waar we 's middags geen zon krijgen.  Ik haal mijn Amy Brown feetjes kleurboek tevoorschijn en kleur een van de feetjes in pastel lentekleuren. 

Dan ga ik nog even naar Whole Foods voor wat snacks en drankjes voor het weekend.  Ik neem ook een fles prosecco mee, zodat we Aperol Spritz cocktails kunnen maken.  Ik heb helemaal zin in dit weekend!

Voor het huis geniet ik nog van het zonnetje, terwijl Cosmo en Apollo ravotten.  Rick komt thuis en we nemen wat pita chips en hummus als snack, want we zullen pas om half negen gaan eten.

Als Lisa terugkomt is haar eerste nieuws dat haar vlucht morgen geannuleerd is vanwege een sneeuwstorm in Denver.  Gezellig, zo blijft ze nog een nachtje!  Ook heeft ze twee geschikte huizen voor onze neef en gezin gevonden en skypet met hen om ze ervan op de hoogte te stellen. Ze kiezen uiteindelijk een van die twee dus Lisa's reis is succesvol geweest.

Saskia komt thuis en eet haar avondeten, want al zal er veel veganistisch op het menu staan waar we gaan eten, zij wil er niet aan.  We gaan Ethiopisch eten bij Meaza.  Dit is nieuw voor Lisa en we smullen van de injera met pittige rundvlees-, vis- en groentegerechten.  Het lijkt niet veel als het wordt geserveerd, maar we krijgen het absoluut niet op!  Het is zeer smakelijk, mijn favoriet zijn het visgerecht en de linzen.

Terug thuis gaan de voeten omhoog.  Het weekend is begonnen en zeker anders dan anders!  Ik zie ernaar uit.  Het zal in ieder geval "wall to wall sunshine" zijn, zoals een van de lokale meteorologen het noemt.

Meer bloesemfoto's hier