Ons pleintje nu:

maandag, oktober 31, 2016

Dag 11 Europa: Parijs met prachtige blauwe luchten

Vannacht is, zoals al mijn Europese lezers weten, de klok een uur terug gezet.  Voor ons heel fijn, want we zijn om half acht al uit de veren.  Rick gaat koffies halen bij Starbucks (vindt hij leuk om te doen in het buitenland) en ik was eens mijn haar wat ik in Epernay niet deed omdat ze een irritante haardroger hadden.

Als Rick ook klaar is lopen we naar buiten om een restaurant voor het ontbijt te vinden.  Dat neemt even, maar dan vinden we Cafe Benjamin aan de Rue de Rivoli.  We nemen plaats aan een tafeltje buiten, want het is heerlijk weer.


Voor mij is een cafe au lait, jus d'orange en een croissant genoeg.  Rick neemt er ook nog een crepe met Nutella en banaan bij.  Ik neem er ook een hapje van, maar het is me veel te zoet.  Rick loopt dan naar de auto om de laatste spullen eruit te halen en ik reken af.

Op weg terug naar het hotel speel ik even Pokemon Go.  Het is echter heel vreemd, want er zijn alleen Ghastly en Haunter om te vangen.  Later vind ik uit dat dat voor Halloween is.  Ik krijg er zo wel meer punten bij, maar wil zo graag de Europese Pokemon vangen en die is er dus niet vandaag en waarschijnlijk morgen ook niet.

Wat ik leuk blijf vinden aan het spel zijn de Pokestops.  Die zijn meestal niet gewoon gebouwen of zo, maar grappige dingen, die je gewoonlijk niet opvallen.  Er is ergens op een muur zomaar een Sesamstraat figuur geschilderd en dat is een Pokestop.  Of een mozaiek, of weggestopt figuur, zo kan ik het "hoofd in een raam" nergens vinden.

In een klein supermarktje koop ik een paar flesjes vinaigrette.  Dan heb ik die maar alvast, misschien dat ik later nog meer vind.  Ik houd niet zo van de Amerikaanse dressings, maar een beetje vinaigrette is altijd heerlijk.

Vrijwel tegelijkertijd komen Rick en ik terug bij de kamer.  Hij heeft niet veel meer uit de auto gehaald en we lopen terug naar de garage.  Het kost 40 euro voor de overnachting, terwijl in het hotel 24 euro stond.  Nou ja, niets aan te doen, het is maar een nacht.

Zonder problemen rijden we naar Rue de la Paix, vlakbij de luxe Place Vendome.  Daar is het dichtstbijzijnde Sixt filiaal.  Tien minuten later zijn we auto vrij en beginnen aan het lopen door de stad. 

We lopen door Place Vendome langs alle dure winkels.  Dan de Jardin de Tuileries in waar we een hele groep kinderen en volwassenen in Halloween kostuums zien.  We horen allerlei talen dus duidelijk een internationale groep.  Voor mij voelt het wat vreemd om Halloween helemaal niet te vieren, voor het eerst in 33 jaar.

Hier is ook de Orangerie waar de waterlelies van Monet te bezichtigen zijn.  Rick en ik besluiten een museumpas te kopen, want we zijn van plan nog een heel aantal andere bezienswaardigheden te bezoeken. De waterlelies had ik nog nooit gezien en ik vind ze prachtig! 

Eenmaal weer buiten lopen we de brug over de Seine over en langs de Invalides richting Eiffel toren.  Daar hopen we naar boven te gaan, maar we zien het einde van de rij niet eens!  Het is al na twaalven en we hebben geen zin om uren in de rij te staan.  Ik heb sowieso niet zo'n behoefte naar boven te gaan, maar Rick wil morgenochtend vroeg weer proberen. 


Vlakbij hebben we een paar leuke brasseries gezien en nemen plaats op het terras in de zon van Le Champs de Mars.  We bestellen beiden een salade, die van mij met gerookte ham en toastjes met geitenkaas en Rick neemt de Amerikaans aandoende club salade.  Het smaakt ons prima en ik zou hier zo de hele middag kunnen zitten.

Maar dat gaat niet door, het graf van Napoleon in Les Invalides is onze volgende stop.  Met onze museumpas Erg indrukwekkend en ik ben hier vast al eerder geweest, want ik herken de schilderingen. Maar de enorme sarcofaag en beelden rond de tombe herinner ik me niet.

We lopen de prachtige Alexandre III brug over, volgens mijn leuke kaart een van de mooiste bruggen ter wereld.  Langs het Grand Palais (gebouwd voor de 1889 Wereldtentoonstelling en net als de Eiffeltoren nooit weggehaald) en Petit Palais, iets later gebouwd, lopen we naar de Champs Elysees.

Het eerste stuk is net als de National Mall in Washington, waarmee ik het vaak vergelijk, groen.  Daarna komen we natuurlijk tussen de vele winkels terecht.  We moeten beiden plassen en vinden een PointWC.

We hebben werkelijk nog nooit zoiets gezien!  We moeten 2 euro per persoon betalen en er zijn allerlei dingen, zoals gekleurde toiletpapierrollen, bijzondere brillen etc. te koop. Het behang is gekleurde toiletpapierrollen!  

Mijn bril wordt voor me schoongemaakt en dan mag ik plaatsnemen. Gelukkig mag ik verder mijn behoefte alleen doen!  Rick voelt zich achtergesteld, want er was niets bijzonders aan de mannen wc en het ontgaat hem waarom hij meer dan $2 moest betalen. Grappig vind ik dat wij beiden aan muntgeld denken als minder dan een dollar.  Dat is met de euro natuurlijk niet het geval.

We lopen verder naar de Arc de Triomphe, die we van alle kanten fotograferen.  We nemen de ondergrondse tunnel naar het midden en sluiten eerst in de rij voor kaartjes aan. Dan zie ik dat we met onze passen zo door kunnen.  Niet alleen dat, we hebben zelfs een speciale ingang.  Daar ga ik beter op letten voortaan!

Via veel treden komen we eindelijk boven aan.  Ik negeer lekker mijn knieen. Met af en toe een tablet ibuprofen voel ik slechts een beetje pijn.  Boven hebben we prachtig uitzicht over de stad.  De Sacre Coeur en de Eiffeltoren zijn goed te fotograferen en we genieten van het vrij heldere weer.


Eenmaal weer beneden ben ik echt uitgeteld.  Rick gaat naar Orange om een nieuwe simkaart te kopen.  Hij is eindelijk ook overtuigd van het feit dat dat beter is dan telkens een buitenlandse sim op te laden. 

Terwijl hij dat doet neem ik plaats in de brasserie, Chez Clement, ernaast.  Ik bestel een glas champagne terwijl ik op Rick wacht.  Daarbij krijg ik een bordje pretzels, ik eet er een paar, maar ze zijn niet vers.

Als Rick met simkaart bij mij komt zitten bestel ik nog een champagne en hij een biertje. Dan toasten we officieel op de verloving van onze oudste.  De hele dag hebben we een blije Katja op onze Facebook chat gehad. Ik weet dat veel mensen het niet meer doen, maar ik herinner me dat mijn verloving ook een van de belangrijkste dagen in mijn leven was.

We hebben beiden inmiddels meer dan 20000 stappen gelopen en kunnen niet meer terug wandelen.  Ik heb al veel te veel van mijn knie gevergd.  We nemen dus een taxi terug naar het hotel.  De chauffeur weet precies waar hij ons af moet zetten dus helemaal goed.

Nadat we onze fototoestellen e.d. terug in de kamer hebben gelegd zijn we klaar om te gaan eten.  Ik vraag bij de receptie nog even na welk restaurant met visgerechten zij gisteravond aan mensen voor ons aanraadden.

Het blijkt Au Chien Qui Fume te zijn. We krijgen een kaartje mee wat ons een aperitif van de bar geeft (kir vin blanc). Erg lekker.  Dan nemen wij het menu Brazil, een voorafje en hoofdgerecht.  Ik neem de escargots, heerlijk, en de dorade, ook zeer smakelijk.  Rick heeft de gerookte zalm en de lamskoteletten.  Een goed restaurant, dat is het zeker, maar de atmosfeer van gisteravond ontbreekt wat.

Terug in het hotel moet ik mijn benen rust gunnen. Rick gaat er nog wel op uit en komt terug met hilarische verhalen over hoe hij Frans probeert te spreken en de Fransen dat verkeerd interpreteren. Volgens mij zei hij tegen een serveerster dan hij een fee is. Ik lig er nu nog dubbel om, maar hij probeert tenminste!

We hebben een fantastische dag gehad en hopelijk is het morgen weer zulk mooi weer.  Parijs blijft een van mijn favoriete steden. Gelukkig hebben we nog drie dagen hier.

Meer foto's hier

7 reacties:

Anoniem zei

Heerlijke stad, heerlijk weer, wat wil een mens nog meer? Genieten maar!
Groetje van Henny Breedijk.

Anoniem zei

Mooie indrukken gemaakt in Parijs zie en lees ik.
Ja heerlijk dat het zonnetje erbij is,heel aangenaam ook.
Dan is het buiten goed vertoeven.
Jullie hebben aardig wat stappen gezet vandaag,pfff,
dan ben je blij als je de voeten savonds wat hoger kunt leggen.
Echt genieten voor jullie daar..

groetjes Joke

Anja L. zei

Ik heb altijd het idee dat mensen het in ieder geval waarderen als je probeert hun taal te spreken. Versprekingen horen erbij en zo krijg je vaak hele leuke gesprekken.
Ik krijg wel zin om naar Parijs te gaan. Maar dat moet nog even wachten want begin December gaan we een weekje naar Schotland.
Fijne dinsdag!

An zei

Wij namen de mooiste foto's vanop Tour Montparnasse, één van de hoogste gebouwen in Parijs. Je kan er (betalend) omhoog met de snelste lift van Europa. Zeker doen als je er nog tijd en zin in hebt. Is niet zo ver van Dome des Invalides, weet niet of je daar nog in de buurt komt.
Een boottochtje op de Seine is ook leuk.
Een heel lekker restaurantje is Les Enfants Perdus (Rue des Récollets).
Geniet er nog van!
An

Tineke zei

Leuk om zo parijs weer te zijn, we zijn er samen met mijn zus en echtgenoot geweest; ons grapje was dat we er een paar schoenen hadden versleten en verder stukken met de metro.

Hester zei

Wat ontzettend leuk nieuws voor Katja! Gefeliciteerd. Jullie nog een paar hele fijne dagen in Parijs. Groeten Hester

TOG zei

Alnog van Gefeliciteerd, vooral voor Katja zelf natuurlijk! En wat leuk weer met jullie mee te mogen reizen!