Over fossielen en een voor ons nieuw strand in Virginia

Met moeite kom ik om acht uur mijn bed uit. Rick is al beneden maar van de kinderen nog geen teken. We gaan dan maar eerst koffies halen van Starbucks en eten ontbijt.

Intussen is Kai ook beneden en we maken het plan zijn laatste dag hier fossielen te gaan zoeken. Dat is Kai's absoluut favoriete bezigheid in deze omgeving en Saskia vindt het ook leuk. Het weer is bewolkt, maar niet heel koud en tenminste droog.

Kai en Rick gaan naar Whole Foods om een picknick voor Kai en Saskia samen te stellen. Rick en ik hebben nog genoeg overblijfselen van het buffet om van te lunchen. Rond half elf doen we Orion in zijn bench en gaan op weg.

Rick en ik zijn nog nooit in de omgeving waar we heengaan geweest. Kai en Saskia wel afgelopen zomer. We rijden via Maryland naar de Northern Neck, het schiereiland van Virginia. Onderweg komen we langs veel boerderijen. Welke soort is niet te zien in de winter.

Opeens realiseert Rick zich dat hij zijn rugzak met onze lunch erin is vergeten. We zijn al te ver op pad om terug te keren. Zonde, maar we besluiten dan maar ergens dichtbij het park een supermarkt op te zoeken voor proviand.

Dan komen we bij de Harry W Nice brug aan, betalen de $6 tol (op de terugweg is er geen tol) en rijden dan voor het eerst ooit deze brug over, die ik alleen van de verkeersinformatie ken. Opeens zijn we dan weer in Virginia.

Dichtbij Colonial Beach vinden we een Food Lion en lekkere kaas en worst, worteltjes en augurken. Als we niet veel later bij het Westmoreland State Park aankomen betalen we de $6 entree. Er zit niemand in het hokje dus je moet dat geld in een enveloppe doen. Dan legt Rick een bewijs van betaling bij de voorruit.

Bij het bezoekerscentrum maken we gebruik van de faciliteiten en eten dan onze picknicklunch. Vervolgens nemen we het pad naar "Fossil Beach". Dat is ongeveer een kilometer lang en mooi door bos en langs een moeras.

Het strand is leeg op twee mannen na. We zijn dik gekleed want al is het zeven graden we gaan toch meestal stilstaan. Saskia gaat in het zand zoeken, maar Rick en Kai nemen de zeven mee naar het water. De twee mannen wijzen hun succesvolle plekken voor ze vertrekken.

Een tijdje lang assisteer ik Kai en Rick. Kai vindt meteen al een paar mooie haaientanden. Rick gaat zelfs met blote voeten het koude water in. Jammer genoeg heb ik ook veel pijn (er komt slecht weer aan) en na een uurtje zoek ik het bankje aan het water op.

Het is hier ook idyllisch mooi met hoge kliffen en kabbelend water. Ik geniet met volle teugen, maar een half uurtje later ben ik verkleumd. Ik voelde me toch al niet lekker en dit is funest voor mijn spieren. Ik vraag de autosleutels van Rick en loop terug.

Dit uitzicht achterlatend

Opeens merk ik dat ik niet op het juiste pad loop. Er zijn geen rode bordjes meer op de bomen en ik herken ook niet waar ik ben. In de winter is het moeilijk want alles is bedekt met gevallen bladeren. Gelukkig loopt dit pad ook naar het bezoekerscentrum.

In de auto speel ik spelletjes. Opeens is het na vieren en ik bedenk me dat Orion al meer dan vijf uur in zijn bench zit. Gauw bel ik Lorraine, die gelukkig net thuiskomt. De anderen staan er geen moment bij stil dat dat al heel lang is voor de hond. We hadden gedacht dat alles veel sneller zou gaan.

Gelukkig laat Lorraine Orion uit want pas tegen vijven komen de fossielen zoekers terug. Voor we weggingen waren de anderen zo bang dat ik zou klagen dat het te lang duurde. Ik vermaakte me echter prima in de auto. Ze hebben dan ook meer dan twintig fossielen, voornamelijk haaientanden, gevonden!

De buit van vandaag! Meer dan twintig en van verschillende soorten haaien.

Op de terugweg rijden we nog even door Colonial Beach. Hier is het tweede langste strand van Virginia. Grappig genoeg is het aan de Potomac Rivier. Het ziet er leuk uit en misschien een bestemming om deze zomer eens te bezoeken.

Niet veel later komen we vast te zitten achter een erg ongeluk wat de weg verspert. Gelukkig is daar Waze dat ons er omheen leidt. Het regent wat onderweg en we komen nog een paar keer in langzaamrijdend verkeer terecht.

Onderweg bestel ik Griekse salades van Plaka Grill voor Rick en mij. Hij zet mij en de kinderen eerst thuis af en Kai en Saskia beginnen meteen met het koken van hun eten. Rick gaat de salades ophalen.

Kai's recept is in het Duits en tijdens het koken belt Raquel Kai. Saskia moet dus alleen verder. Gelukkig kan ik haar helpen met vertalen. We genieten allemaal van onze maaltijden.

Na het eten kijken we even Gordon Ramsey's 24 uur ommekeer van een restaurant. Dan begint een nieuwe show, Masked Singer. Kai en Saskia vinden dit ook leuk.

Als eerste zingt een "pauw" en ik weet gewoon dat dat Donnie Osmond is. Hij zei dat moeders poster van hem hadden hangen. Ik niet, maar wel tijdsgenoten van mij. Twitter is het met mij eens, maar de rest van ons gezin weet niet eens wie dat is! Zo brengen we Kai's laatste avond hier voor de tv door. We proberen uit te vinden wie achter de maskers zit, maar dat is heel moeilijk!

Het was weer een heel leuke dag, Morgen vertrekt Kai dus weer en vrijdag waarschijnlijk Saskia, de feestdagen zijn echt voorbij. Ik kan ook niet wachten alle kerstspullen op te ruimen! Schone lei voor het nieuwe jaar.

Fossielen zoeken en vinden

Zaterdag

Na heel veel nare dromen over een heel zieke Rick en eigenlijk ook slecht slapen sta ik toch maar tegelijk met Rick om acht uur op. We hebben grootse plannen voor vandaag en dan is het maar beter om ietwat vroeg te beginnen. Rick eet een van zijn dieet ontbijten en dan halen we ontbijt van Starbucks voor Kai en mij.

Thuis pakken we de zeven en schep in en wat handdoeken en water. Dan rijden we naar Calvert County, Maryland. Daar gaan we naar fossielen zoeken in het Calvert Cliffs State Park wat bijna twee uur bij ons vandaan is, omdat we natuurlijk ook nog in een file terechtkomen. Voor we het park binnengaan gaan we bij een dichtbije Giant lunch halen.

Kai neemt een broodje en een beker met appels en pindakaas. Rick en ik scheppen een bakje vol van de salad bar. Daar vind ik van alles lekkers wat ook in mijn dieet past. In tegenstelling tot Rick vind ik salades prima, zolang ze maar verschillenden smaken hebben.

Bij de ingang van het State Park betalen we $7 als entree. Dan nemen we onze lunch mee naar een van de picknicktafels onder een boom en genieten er daar van. Dit park heeft geen vuilnisbakken dus Rick doet de afval terug in de auto om thuis weg te gooien of recyclen.

Dan nemen we het rode pad naar het strand. Dat is een ongeveer drie kilometer lange wandeling, die door prachtige natuur loopt. Onderweg nemen we dus al een aantal foto's. Na zo'n veertig minuten komen we bij het strand aan en daar staan al allemaal mensen zand te zeven.

Er hangen informatie posters met waarom er hier zoveel fossielen worden gevonden en hoe die eruit zien. Ik heb de zeef van het nichtje van de buren geleend en Rick en Kai hebben de professionele zeven, die Rick van Amazon bestelde.

Ten eerste ben ik helemaal verrast door de prachtige kliffen! Daar moet ik foto's van nemen, jammer dat je er niet langs mag lopen vanwege erosiegevaar. Deze kliffen zijn de reden van de fossielen, die uit het Mioceen en Eoceen stammen, miljoenen jaren geleden dus.

Destijds was waar wij nu aan de Chesapeake Baai staan deel van de oceaan. Er zijn dus allerlei haaientanden en andere delen van de skeletten van zeedieren te vinden. Wij zijn wat skeptisch, maar een medewerker, die heel veel informatie heeft, garandeert ons dat we dingen gaan vinden.

Het water is lekker warm en ik heb eigenlijk spijt mijn bikini niet aan te hebben. We hebben heerlijk weer uitgekozen, tegen de dertig graden en weinig vochtigheid. Tot onze knieen staan we in het water en zeven erop los.

Tot mijn verbazing ben ik de eerste, die een haaientand vindt. Dat wordt verder de enige voor mij al vind ik ook nog een krabklauw uit het Mioceen! Kai heeft het meeste succes met een heel aantal haaientanden van superklein tot ietsje groter. Rick vindt er ook een aantal.

Na een paar uur begint mijn rug pijn te doen van het constant voorover buigen. Ik besluit lekker te gaan lezen want het is hier zo rustgevend met het kabbelen van de kleine golfjes van de baai. Er zijn veel families met kleintjes, die ook schattig eindeloos zeven zonder enig idee waar ze naar zoeken.

Er komt zelfs een bald eagle overvliegen

Op een gegeven moment komt er ook een stel met een Australian Shepherd. Deze is rood merle en heeft een prachtige staart. Ik vraag hoe ze hebben voorkomen dat zijn staart gecoupeerd werd en dat weten ze niet want hij is een rescue. De hond geniet zo van het water en ik weet dat Orion dat ook zou doen. Zo jammer dat hij gewoon te paniekerig zou zijn met zoveel mensen.

De mannen houden het nog zeker een uur vol en dan moet Rick van zijn rug ook ophouden. Kai kan er geen genoeg van krijgen! Als ik hem zeg dat we om vier uur gaan vertrekken weet hij het nog met drie pannen te rekken. Daarin vindt hij nog wel twee haaientandjes!

Wat een leuke middag was dit en hoe hebben wij nooit geweten dat dit mooie park in onze omgeving bestond (okay, het is anderhalf uur rijden, maar dat is voor ons doen niet zoveel).  We lopen terug langs het mooie pad en het licht is nu heel mooi dus meer foto's volgen.

  

Kai wordt vrienden met een krekel, die tot aan de auto met hem meereist. Het "gezang" van de krekels en andere insecten plus de enkele kikker begeleidt ons op onze weg. Eenmaal terug bij de auto zijn we dorstig en het meegebrachte water is lauw tot warm te noemen.

We rijden terug naar het winkelcentrum met de Giant en bij een benzinestation kopen we flesjes lekker koud water. Dan gaan we nog even kijken bij de Cove Point vuurtoren, maar jammer genoeg ging die om vier uur dicht. Je kunt ook niet alles hebben.

Met een klein oponthoud vanwege een onverklaarbare file voor de grens tussen Maryland en Virginia komen we rond half acht weer thuis. Orion is goed verzorgd en heeft zelfs al eten gehad. Hij heeft duidelijk genoeg beweging gehad want is heel rustig.

Rick gaat ons avondeten halen bij Plaka Grill. We stellen allemaal onze eigen salade bowl samen en het smaakt prima. Dan gaan Rick en Kai de gevonden fossielen onder een microscoopje bekijken en dat is helemaal interessant! We zien zo de Snaggletooth haaientand met zijn "zaag" aan een kant.

Al met al was het een super interessante dag, iets heel anders dan anders. En we hebben een nieuw strand langs de Chesapeake Bay gevonden, dichterbij dan de Atlantische Oceaan stranden. Volgende keer neem ik zeker zwemspullen mee!

Zondag

Gelukkig heb ik vannacht stukken beter geslapen. Ik wil mijn leuke dromen dan ook niet verlaten en blijf nog liggen als Rick tegen achten opstaat. Het is weer schitterend weer dus niet veel later sta ik toch maar op.

Kai wil vanochtend graag crepes als ontbijt en die hebben we alweer een tijdje niet gehad dus lekker! Eerst halen we koffies bij Starbucks en bestellen dan onze crepes bij Crepe Amour. Ik neem de mijne met zalm, rucola en citroensap, de mascarpone laat ik weg. Het zijn boekweit crepes en die hebben minder koolhydraten, maar toch eet ik maar de helft van het deeg.

We gooien de van nog vol op de terugweg en dan vertrekt Kai naar Richmond om de dag met Saskia door te brengen. Rick gaat het gras maaien en ik doe mijn uur cardio op de elliptische machine.

Daarmee ben ik lekker vroeg klaar en ga op het deck verder lezen in mijn spannende boek. Rick gaat nog een stukje fietsen en dan is het alweer lunchtijd. We halen ingredienten voor een salade bij Whole Foods en voor mij gerookte zalm erbij. Rick heeft een van zijn dieet shakes.

Als ik klaar ben heb ik dubbele hulp om mijn bord schoon te maken

Aan Rick is goed te zien dat hij gewicht kwijt is. Voor mij gaat het nu langzamer, ongeveer een pond per week, maar ik ben dan ook dichtbij een normaal gewicht voor mijn lengte. Zolang de weegschaal nog steeds lagere nummers laat zien is het prima. Bovendien voel ik me stukken energieker nu ik de meeste koolhydraten en vooral suikers uit mijn dieet heb geschrapt.

Na het eten kleden we ons in badkleding en lopen naar het zwembad. Daar laat ik Rick het water testen en hij komt er rillend uit. Aangezien ik vandaag weinig pijn heb wil ik niet riskeren dat mijn spieren verkrampen erdoor. Ik ga dus wel in het ondiepe gedeelte om af te koelen, maar alleen met mijn benen in het water.

Verder lees ik mijn boek weer eens uit. Tijd voor de volgende Nora Roberts. Zij is echt een bewonderenswaardige schrijfster. Haar boeken hebben wel een bepaalde "stem", maar ieder verhaal is zo anders dat de verhalen interessant blijven.

Tegen half vijf gaan we huiswaarts en zien tot onze verbazing een paar tweedehands Disney boeken bij de voordeur. We kunnen niet goed zien wie de man is, die ze achterliet. Zo vreemd dat er geen briefje of wat ook bij zit.

Dan maken we ons klaar erop uit te gaan. We hopen bij Matchbox een tafeltje op hun terras te krijgen en we hebben geluk dat er net een stel weggaat. Hier kunnen we ook Pokémon Go spelen. Helaas verliezen we de raid, maar het telt voor onze speciale research.

We bestellen een cocktail en een voorafje van twee mini hamburgertjes en mini krabcakejes. We nemen onze tijd om ervan te genieten en pas als het op is bestellen we onze hoofdgerechten. Rick neemt de gegrilde zalm met asperges en een mini salade. Ik de sushi tonijn salade met venkel en veel sla.

Het smaakt ons goed en het is heerlijk buiten. Op het grasveld voor het restaurant komen allemaal families met kleine kinderen zitten. Het blijkt dat de film Coco op het enorme scherm daar gespeeld gaat worden. Wij halen herinneringen op aan 2014 toen wij daar de World Cup op keken terwijl we in het hotel woonden.

Thuis gaan de voeten omhoog en de tv aan. Kai komt eerder terug dan wij gedacht hadden en heeft nog niet gegeten, oeps! Wij dachten zeker dat hij met Saskia zou eten. Gelukkig zijn er meer dan genoeg mogelijkheden in Vienna, maar als we dit geweten hadden hadden we natuurlijk gewacht.

Morgen is de laatste volle dag dat Kai hier is. Zijn maand hier is zo snel gegaan! Hij heeft ook wel weer zin om terug te gaan en vooral zijn vriendin weer te zien. Het zal moeilijk worden afscheid van haar te nemen half september, maar tegenwoordig is reizen binnen Europa to goedkoop dat ze elkaar hopelijk wel regelmatig kunnen zien.

En zo eindigt weer een heerlijk zomers weekend. Langzaamaan zijn er wel kleine tekens van de aankomende herfst te bekennen. Zo zijn de dogwoods al een beetje aan het verkleuren. Ook een mooi seizoen als het maar niet zou leiden tot de door mij zo gevreesde winter!