Over een frisse maandag

Welkom op mijn 7005e blog! Vijf dagen geleden schreef ik dus mijn 7000ste. Dat deed ik op mijn telefoon en daar kan ik niet op zien welk nummer blog het is. Een beetje een late viering dus en dank aan iedereen, die trouw meeleest en vooral reageert!

Om kwart voor zes ben ik wakker en blijf nog een half uurtje liggen. Helaas heb ik wel veel pijn en liggen maakt dat erger. Ik sta stilletjes op, kleed me in mijn sportkleding en ga met Orion naar beneden. 

Daar miauwt Zorro luid om zijn zakje met vis. Ik geef Orion zijn medicijnen en doe dat zakje in een bakje. Ik heb al geleerd dat boven de gootsteen te doen, want bij het openmaken spettert het altijd alle kanten op, ook op mijn handen. Orion krijgt zijn tanden"botje" en dan zijn de dieren even stil.

Het maken van mijn ontbijt en koffie neemt altijd zo'n twintig minuten in beslag. De wind van de afgelopen dagen heeft de meeste bladeren van de bomen in de achtertuin gewaaid. Er is nog wel wat kleur, maar niet meer zo mooi. 

Rick komt om zeven uur naar beneden. Ik heb zijn thee klaar staan. Hij heeft dit weekend een koptelefoon aan de televisie verbonden, zodat hij zonder mij te storen naar het nieuws kan luisteren. Ik heb dat ook liever dan dat hij in de basement ontbijt. 

Mijn cardio is gedaan als Rick Orion uit heeft gelaten en gereed is om naar Starbucks te gaan. Voor het huis is er nog wel volop kleur. De esdoorns langs ons plein bloeien vroeg en verliezen hun blaadjes laat. Die voor ons huis is nu knalrood. 

Met mijn nitro brew doe ik mijn Duolingo lessen. Het gaat goed dus ik doe mijn Griekse en Arabische bijhoud oefeningen en Franse verhaaltjes. Ik heb er vandaag echt zin in. Dat is niet altijd het geval, maar toch houd ik het al 1689 dagen achtereen vol. 

Je kunt nu ook pluche Duolingo uilen kopen zag ik. Ik vind het een leuke app, maar zo'n uil hoef ik niet. Ik heb Rick daarvan op de hoogte gesteld, mocht hij hem tegenkomen. 

Eigenlijk heb ik geen zin om de kou in te gaan, maar ik heb een paar dingen nodig van Whole Foods. Het is van dat gure weer en maar zes graden. Dat is echt koud vergeleken met de 20+ graden het afgelopen weekend!

Mijn lunch bestaat uit mini paprika's en komkommertjes. Daarbij heb ik pittige gerookte tonijn, die was vandaag in de aanbieding. Als toetje een bakje yoghurt met frambozen, bosbessen en gemengde zaden. Zorro gooit tot mijn ergernis het eerste bakje om, maar door stofzuiger Orion hoef ik dat niet zelf op te ruimen.

Om een uur heb ik een afspraak met Phuong voor mijn nagels. Ik lees in Dan Brown's The Secret of Secrets en dat is al gauw spannend. Ik vind het bijna jammer als Phuong klaar is! Thuis plak ik er Thanksgiving stickertjes op. Als het goed is blijven deze nagels tot na Thanksgiving goed.

Mijn auto heeft een waarschuwingslichtje dat ik moet tanken. Dat doe ik op weg naar huis bij de Safeway. Het is een goede prijs per gallon, $2,89. 

De rest van de middag lees ik op de bank. We hebben hier een uitdrukking "painfully tired" en dat beschrijft precies hoe ik me voel. Het is wel vaker dat drukke dagen gevolgd worden door fibromyalgiedagen. 

Er zit niets anders op dan hopen dat het beter wordt. Ik kan weleens jaloers zijn op Ricks steroide injecties, die de pijn voor redelijk lange tijd weghalen. 

We warmen de quiches van de markt op en eten die met een komkommersalade. De mijne is een asperge en prei quiche zonder korst. Die van Rick is een quiche Lorraine, want Peggy had per ongeluk maar een van de korstloze gemaakt en Rick wilde de Lorraine sowieso al eens proberen. Haar quiches zijn werkelijk heerlijk!

Intussen genieten Katja en Kevin en de kinderen van een welverdiende vakantie. De lange reis van gisteren is alweer vergeten. Met een beetje geluk is de regering weer open als ze vrijdag terug vliegen.