Over toch verkouden en een gezellig happy hour

Als ik wakker word voel ik het al, ik heb toch Fiona's of Nico's verkoudheid gekregen. Dat is niet verwonderlijk als je nagaat dat er flink gehoest en geproest werd. Ik hoopte er immuun tegen te zijn, maar dus niet.

Gelukkig blijft het tot nu toe bij een beetje schraperige keel. Zoals de afgelopen dagen sta ik om net na zessen op en maak, na de dieren verzorgd te hebben, als eerste koffie. Die warme drank voelt goed aan mijn keel. 

Rick komt naar beneden als ik mijn ontbijt net af heb. We eten gezellig samen, want zijn cereal is zo klaar. Dan ga ik aan mijn cardio en Rick naar boven om zich klaar te maken voor zijn werk.

Als die beide dingen klaar zijn gaan we naar Starbucks. Het plein lijkt wel in brand te staan met de fel oranje bomen. Of eigenlijk is het geel en rood wat oranje lijkt. 

Genieten van mijn nitro brew doe ik Duolingo lessen en maak me dan klaar om erop uit te gaan. Het is een stuk aangenamer qua temperatuur dan gisteren en ik ga als eerste een stuk wandelen op het W&OD pad. Ik ben niet de enige, er zijn heel wat andere wandelaars en fietsers. 

Onderweg maak ik wat foto's van planten. Er is nog wat kleur, maar soms zijn de uitgebloeide planten ook een mooi onderwerp. Hierna doe ik wat boodschappen bij Whole Foods en rijd dan naar Trader Joe's. 

Die supermarkt is tijdens de feestdagen erg leuk om rond te kijken. Ze hebben allerlei lekkers, maar vooral zoetigheden en ik weet me in te houden. Ik neem kaas, yoghurt en komkommers mee. Verder ga ik hun bevroren wilde bosbessen uitproberen. Dat zijn de kleintjes, die je ook in Nederland plukt en die meer smaak hebben dan de dikke bessen hier. 

Net voor de lunch ben ik terug. Ik maak weer een salade van mini paprika en komkommer. Daar strooi ik "Everything But The Leftovers", een mengsel van specerijen van Trader Joe's, overheen. Dat is een heel erg lekkere combinatie!

Als proteine eet ik vandaag garnalen. Dan maak ik mijn gewoonlijke bakje yoghurt en ga dat in de garage in de zon opeten. De zon komt en gaat en als de wolken de overhand krijgen is het te koel. Als ik opsta zie ik onderstaande bidsprinkhaan vlak naast me. Hij zoekt kennelijk warmte in de garage. 

Met een mok zuurzak thee ga ik binnen verder lezen. Die thee moet heel goed voor de gezondheid wzijn en ik wil dat de verkoudheid niet erger wordt. Het is ook een erg lekkere thee. 

Omdat Rick om half vijf een presentatie heeft en mijn happy hour om vijf uur begint brengt hij mij om kwart over vier naar Shilla. Ik kan namelijk niet in het donker rijden en het restaurant gaat pas om vijf uur open. 

Shilla is een cafe dichtbij Sushi Yama dus van hieruit kan ik lopen. Ze hebben een goede selectie van verschillende theesmaken. Ik kies de yuzu, een tegenwoordig erg populaire smaak hier. Joni komt toevallig net binnenlopen en we praten gezellig bij.

Voor we het weten is het vijf uur en tijd om naar Sushi Yama te lopen. Daar zit Susan al aan tafel en uiteindelijk zijn we met zijn zevenen. Het wordt zoals altijd weer heel gezellig. Volgende maand gaan we Chinees eten, dat hebben we gek genoeg nog nooit gedaan.

En nu in mijn luie stoel wat tv kijken. Hopelijk is de verkoudheid morgen minder.