Dag 3 met Fiona: Over dieren en bloemen

Als ik om vijf voor zeven wakker word liggen Rick en Fiona nog in diepe rust. Tenzij er de komende nacht rare dingen gebeuren slaapt het kind hier als een roos. Pas om half acht komt ze bij mij in bed klimmen en niet veel later is Rick ook op. 

Het ontbijt bestaat vandaag uit een bosbessen wafel met slagroom haren, neus en mond. De ogen en neus zijn ogen snoepjes en op de mond gaan muisjes. De baard is van frambozen. Fiona smult ervan.

Zorro krijgt zijn ontbijt ook van Fiona

Fiona eet hier ook goed, want er verdwijnen ook drie mini Starbucks scones in haar maagje. We gaan langs de paarse glasbak en stoppen een paar keer zodat ik foto's van de prachtige Kanzan kersenbloesems kan maken. Ook het tulpentuintje bij de kerk staat er nu heel mooi bij. 

Rick moet wat werk verrichten en Fiona en ik gaan een wandeling maken. Zij wil dat op haar stepje doen. Dat wordt meer Omi duwt Fiona op de step dan dat ze zelfs stept, maar goed. Het is koel, maar lekker weer en de kleuren in de buurt zijn op hun hoogtepunt. 

Toen we Orion wegbrachten vergaten we dat hij dit weekend ook nog in het hondenpensioen zal zijn. We hadden te weinig medicijnen meegegeven en gaan die nu even brengen. Fiona vindt het ook leuk bij Dogs Downtown waar toevallig allemaal puppy's spelen. 

Vlakbij is Frying Pan Park met de Kidwell boerderij. In de lente zijn daar vaak babydieren en we hebben geluk. Twee geitjes zijn zelfs maar twee dagen oud. Er zijn lammetjes en Fiona kan de wat oudere aaien. 

Verder zien we een kalf in de wei en de altijd weer schitterende pauwen. Toevallig draag ik mijn pauwenveren trui en pauwenveren oorbellen. Fiona merkt dat meteen op. Het is leuk hier en de perfecte activiteit net voor de lunch. 

Thuis krijgt Fiona Paw Patrol macaroni met kaas en appelsaus. Ik maak mijn gewoonlijke lunch. Rick heeft een korte vergadering en Fiona en ik vermaken ons tot hij klaar is. Ik kan aan haar merken dat ze moe is, want alles gaat niet meer zo van harte. 

Het is dan ook geen verrassing dat Fiona op weg naar de tulpenvelden bij het Netherlands Carillon vrijwel meteen in slaap valt. Rick werpt zich op in de auto te blijven met haar zodat ik mijn jaarlijkse tulpenfoto's kan gaan maken. 

Het is goed dat we vandaag zijn gegaan, want de tulpen zijn op hun hoogtepunt. Sommige soorten zijn al uitgebloeid en de meeste staan in volle bloei. Over een week zal dat ook weer voorbij zijn. 

De skyline van Washington, want geen hoge gebouwen

Bij het Iwo Jima Memorial praat ik een tijdje met een park ranger. Hij vertelt dat er op 5 mei een concert zal zijn bij het carillon ter ere van Bevrijdingsdag. Ik zoek het online op, maar kan het voor dit jaar niet vinden. Vorig jaar was het logisch, want de 80-jarige viering van de bevrijding. 

Fiona ligt nog in diepe rust en dit is een goede gelegenheid om bij H Mart paddenstoelen voor het ontbijt te kopen. Dan gaan we door naar Whole Foods en onderweg wordt Fiona wakker. Dat komt mooi uit, want dan kan ze meehelpen uitkiezen wat ze wil eten.

Het is mooi barbecue weer en Rick en ik eten gemarineerde kip spiesjes. Fiona smult van een hot dog. Die van Whole Foods zijn gezond zonder nitraten etc. Daarbij koos Fiona worteltjes als groente en zij en Rick eten een maiskolf. Het is een zeer smakelijk maal op deze laatste avond van de logeerpartij. 

Wat is de tijd snel gegaan en wat hebben we herinneringen gemaakt. Het is fijn dat het zo goed is gegaan, want dat betekent dat Fiona tijdens haar vakanties vaker kan komen logeren.