Over een middagje stad

Zoals gewoonlijk zijn we voor zevenen op. De zon schijnt zowaar! Ik ben dan meteen in een betere bui ondanks dat ik nog net zoveel pijn heb als gisteren. 

We eten ontbijt en dan doe ik mijn drie kwartier cardio. Het is fijn dat af te hebben voor we naar Starbucks gaan. Rick zet me nadat we de koffies hebben gehaald weer thuis af en gaat naar kantoor. 

Omdat ik mijn cardio al af heb ga ik eens kijken naar de 365 Photo groep fotografie thema's voor mei. Ik zet degene voor morgen in scene, dan heb ik die alvast gedaan. Daarna vertrek ik naar Sharon voor personal training. 

Zij heeft een goed nieuwtje, haar tweede kleinzoontje is op komst. Dit keer van haar dochter, die vorig jaar trouwde. Erg leuk dus en we praten de hele training over onze kleinkinderen. 

Na afloop ga ik langs wat tuinen, die ik eerder heb gezien. Ik vind degene met het witte hek en de paarse rhododendrons echt prachtig. Verder kan ik geen genoeg krijgen van de irissen. Ik zie weer een andere kleur in iemands tuin. 

Thuis maak ik een vroege lunch en rijd dan naar het metrostation. De garage is voller dan gewoonlijk, maar ik vind met gemak een plek. Er staat een trein te wachten, die over tien minuten zal vertrekken. 

Dit is nieuw en hard nodig

Bij Farragut West stap ik uit. Hier werkte ik tijdens mijn eerste baan als reisagente. Het is enorm veranderd in die tijd. Ik loop langs 19th Street naar de Mall. Onderweg loop ik langs de Wereldbank, de reden dat ik in de VS ben. 

Een kennis in Denemarken liet me weten dat haar neef op de Vietnam Muur staat. Zij zal waarschijnlijk nooit in de VS komen en vroeg of ik zijn naam misschien kon gaan zoeken. Gelukkig staat er in de boeken bij de ingangen op welk paneel en regel mensen staan. Zo heb ik Soren Prip snel gevonden. Ik stuur haar een foto en ze is er erg blij mee. 

De Reflecting Pool is op het moment leeg en de bodem wordt blauw geschilderd. Ook weer zo'n idee van Trump, ik hoop maar dat de reflecties nog hetzelfde zullen zijn. 

Bij het Tweede Wereldoorlog monument stop ik voor wat foto's, die ik misschien voor thema's in de toekomst zal kunnen gebruiken. Dan loop ik door naar het Natural History Museum waar ik een heel aantal 365 Photo thema's fotografeer. 

Het is de tijd van de schoolgroepen, allemaal kinderen in dezelfde t-shirts overal

Toch nog altijd vreemd om zo even langs het Witte Huis te lopen

De vlaggen van het bezoek van Charles en Camilla hangen er nog

Eenmaal in het museum loop ik meteen door naar de Gems & Minerals tentoonstelling. Daar maak ik foto's voor thema "Amethyst", "Mineralen", "Maan" en "Midden" (de totempalen). Ook hier is het druk met scholieren, maar ik ben dol op deze tentoonstelling en neem er de tijd voor. 

Het is dan ook al half vier als ik terug naar de metro loop. Dit keer stap ik bij Federal Center SW in. Zonder oponthoud kom ik terug in Vienna. Ik besluit nog even naar Whole Foods te gaan om wat garnalen voor ons happy hour te kopen. 

Rick komt ook net thuis en al gauw is het tijd om met Christine en Chuck te keuvelen. Dat uur gaat heel snel voorbij en aan het einde vraagt Chuck altijd wat we gaan eten. Voor mij is dat yakitori en Rick gaat voor Grieks.

Als ik zo naar de stad ga en geniet vraag ik me af waarom ik het niet vaker doe. Het is zo makkelijk met de metro. Ik neem me voor weer regelmatig te gaan.