Met pijn in mijn neus en hoofdpijn word ik wakker. Ik overweeg of ik wel of geen personal training wil doen. Ik heb dit al meer dan een week dus als het een verkoudheid is ben ik inmiddels niet meer besmettelijk. Maar ik voel aan dat ik vandaag volledige rust moet nemen en zo bescherm ik Sharon ook.
Na de sms dat ik niet kom sta ik op. Het is prachtig zonnig weer, maar het heeft inderdaad flink gevroren dus maar goed dat de planten nog binnen staan.
Voor mijn ontbijt heb ik behalve de gewoonlijke ingredienten ook fiddleheads. Dat zijn de opgerolde uiteinden van de struisvogelvaren lees ik online. Ik ben er dol op en het is maar een heel kort seizoen. Ik heb ze toen ik ze op de markt zag dan ook meteen gekocht. Ze schijnen hier ook in het wild voor te komen, maar ik wil niet per ongeluk een andere soort varen eten.
Rick is vroeg klaar en we gaan op pad. Behalve de koffies spelen we ook even Pokemon Go. We rijden via Church Street, want ik wil weten of alle windvaantjes er nog staan. Er gaat een roddel dat de spa waarbij ze horen gaat sluiten, maar ze staan er nog.
Thuis doe ik drie kwartier op de elliptische machine en rijd dan naar Whole Foods. Daar parkeer ik en ga een wandeling op het W&OD pad maken. Natuurlijk maak ik weer wat foto's. Het is een beetje koud, maar in de zon heel aangenaam.
Het is alweer na twaalven als ik thuiskom. Ik maak mijn lunch, dit keer met gerookte forel als proteine. Rick kan ook nu eten en dat vind ik altijd weer gezellig.
Het is inmiddels een graad of zestien en ik ga in de luwte voor het huis zitten lezen. Ik ben begonnen aan een nieuwe cozy mysteries serie van Donna Andrews. Het eerste boek heet Murder with Peacocks en het leest lekker weg.
Zo is het dan ook opeens half vijf en de zon verdwijnt achter de huizen. Rick is klaar met zijn werk en we planten de geraiums op het deck. Het ziet er weer erg gezellig uit.
Het diner bestaat vanavond uit fajita's. Die hebben we al een hele tijd niet gegeten en ze zijn ontzettend lekker. We hebben er verse pico de gallo en Mexicaanse kaas bij. We nemen ons meteen voor het weer vaker te gaan maken.
En nu is het tijd voor Heel Holland Bakt en Wortelboer en van Rossum. Daarna ga ik weer op tijd naar bed en hopen maar dat ik me morgen beter voel.








1 reacties:
Vervelend zo’n prikkende neus, dat gevoel is zo naar.
Cosy crime boeken lezen altijd lekker weg, leuk om weer een nieuwe serie te kunnen lezen.
Fijne woensdag.
Een reactie posten