Over standbeelden en Nico's verjaardagspartijtje

Zaterdag

Om de een of andere reden ben ik om zes uur helemaal uitgeslapen. Alles ligt nog in diepe rust dus ik speel wat op mijn telefoon. Ik heb nogal wat pijn en als ik om zeven uur kinderstemmetjes hoor sta ik op. Rick slaapt nog een tijdje verder, waarschijnlijk omdat hij laat op moest blijven.

De tulpen staan er vanochtend heel mooi bij

Gisteravond werden we door het hondenpensioen gebeld dat Orion op de een of andere manier bij zijn eten was gekomen en heel veel had gegeten. Ze waren daar bezorgd om en op weg naar een spoed dierenartsenkliniek. 

Hoe hij bij zijn eten kwam zal altijd een raadsel blijven. De dierenarts zag gelukkig geen levensbedreigende dingen, maar wilde Orion wel laten overnachten. Daar moesten wij toestemming voor geven en wat doe je dan, wij hadden geen idee hoe Orion eraan toe was. Volgens de manager van Dogs Downtown, de kennel, was dat helemaal niet nodig, maar wisten wij veel. 

Voor dit alles kreeg Rick een rekening van $3000 toegestuurd! Dat zijn we natuurlijk niet van plan allemaal te betalen, aangezien de medewerkers van Dogs Downtown de reden zijn dat Orion naar die dierenarts moest. Nadat ik in slaap viel heeft Rick daar nog een tijdje over gecommuniceerd.

Na het ontbijt bel ik de dierenarts en die wil Orion nog acht tot twaalf uur houden en dan nog een roentgenfoto maken (a $300+). Het klinkt mij allemaal wat overdreven in de oren, maar okay. Direct daarna bel ik Dogs Downtown en spreek met Sofia. 

Zij vertelt dat ze het blijven overnachten al overdreven vond, maar de dierenarts wilde niets van haar horen. Ik laat haar weten dat we wel verwachten dat Dogs Downtown een deel van de rekening betaalt. Daar is ze het gelukkig mee eens. 

Tijdens het overleg met Sofia krijg ik steeds meer het gevoel dat die dierenarts (niet onze gewoonlijke, helaas) er zoveel mogelijk geld uit wil slaan. Ik bel de kliniek terug en zeg dat we Orion terug naar het hondenpensioen willen sturen. Nu is dat opeens prima, want alles gaat goed met hem (???). 

Na dit alles maken we ons snel klaar voor onze excursie van vandaag. Dat wordt Grounds for Sculpture, een enorm park vol beelden. De meesten zijn gemaakt door J. Seward Johnson Jr. Hij is vooral bekend van het enorme beeld van de matroos, die een verpleegster omarmt na de Tweede Wereldoorlog. 

Er staan ook beelden van anderen, maar de leukste beelden zijn de meest levensechte van hem. Behalve een beeldentuin is het ook een prachtige botanische tuin en werkelijk een genot om doorheen te wandelen. 

Deze beelden spreken de kinderen, vooral Fiona, ook aan. Het is ook erg interactief, want je mag ze aanraken. Na een paar uur hebben we allemaal honger en lopen naar het van Gogh Cafe. 

Van binnen is het in de stijl van van Gogh beschilderd. We herkennen Sterrennacht op het plafond en zijn cafe schilderij. Katja en ik nemen een baby boerenkool salade met tonijnsalade erop. De mannen eten een broodje en de kinderen delen een kindermaaltijd. 

Na het eten bekijken we nog een paar beelden, maar de kinderen zijn moe en mijn rug doet super veel pijn. Beide kinderen gaan mee met Katja en Kevin en Rick en ik hebben even wat tijd alleen. 

We besluiten een drankje te halen van 7 Eleven (suikervrije ijsthee voor mij) en dan naar de Belmar boardwalk te rijden. Daar hebben we mooi uitzicht op de oceaan. Rick doet zijn ogen een tijdje dicht en ik kijk naar de mensen, die op de boardwalk langslopen, 

Na zo'n drie kwartier rijden we terug naar Katja en Kevins huis. Daar liggen de kinderen in diepe rust op Katja. We laten ze nog even slapen en dan is het tijd om wakker te worden. We maken ons klaar voor het avondeten en het is zaak vroeg te zijn, want de restaurants zijn hier net zo druk als bij ons. 

Het wordt River Rock en dat blijkt een goede keuze. We kijken uit op het water en het eten is erg lekker. De kinderen eten ook erg goed en dat is altijd fijn. Het is een gezellige maaltijd, die niet zo laat eindigt als de afgelopen paar dagen.  

Zondag

Rick heeft niet goed geslapen en dat heb ik ook gemerkt. Toch ben ik om zeven uur wakker en sta op. De kinderen zijn schattig samen aan het spelen, iets wat steeds vaker gebeurt. 

De tulpen zijn zo mooi! 

Terwijl Fiona en Nico spelen maak ik ontbijt voor Katja en mij. Rick, die inmiddels ook wakker is, maakt een ontbijt burrito voor Kevin en hemzelf. 

"Krukken" die Fiona voor mijn pijnlijke knie (volgens haar) maakte

Na het eten maken wij ons klaar om naar Fiona's schaatsles te gaan. Ze zit nu in groep twee en doet het super goed. Op het moment is alles een competitie voor Fiona en je kunt zien dat ze de beste wil zijn. 

De volgende stop is Dunkin Donuts voor mini donuts voor Fiona en koffie voor de volwassenen. Dan rijden we naar Wegmans waar we ieder onze boodschappen doen. Daarna haalt Katja de van te voren bestelde cupcakes voor Nico's partijtje op. 

Voor we gaan eten we snel even lunch. Nico slaapt intussen. Dan laden we alles in de auto, maken Nico wakker en gaan naar de Allaire Community Farm. Daar ben ik al eerder geweest met Fiona, maar het is nieuw voor Rick. 

De dieren bij deze boerderij zijn allemaal gered van boerderijen waar ze slecht behandeld waren. We leggen alles neer en dan leidt Dylan het groepje eerst naar de pony's. Daar mogen de kinderen een voor een op Freckles, een heel rustige oude pony. 

De kinderen vinden het allebei prachtig

Dit paard is heel nieuwsgierig

Na de pony ritjes gaat iedereen, behalve Kevins ouders, zus en ik in de hooiwagen. Ik vind het geen fijn gevoel met mijn rug dat gehos in zo'n kar. Ik mag Kevins zus en ouders graag en we praten over van alles. 

De volgende activiteit is eieren zoeken. Ieder kind mag een kippen- of eendenei zoeken en in een doos doen. Dat herinnert mij eraan dat ik thuis geen eieren meer heb. Hier verkopen ze ze voor $5 per dozijn en dus koop ik die. 

Als laatste is het treintje aan de beurt. Dat is Nico's grote favoriet. Er zijn achttien kinderen dus die passen niet allemaal in de trein. Nico en Fiona hebben daardoor geluk, want ze mogen nog een keer. 

Iedereen heeft honger gekregen van de koele buitenlucht en er wordt heel goed van de pizza gegeten. Daarna zingen we Happy Birthday voor Nico, die daarna een kaarsje "uitblaast". Hij duikt daarna bijna letterlijk in een van de cupcakes. 

Na dit geslaagde partijtje helpen we mee opruimen en gaan dan terug naar Katja en Kevins huis. Ik ben blij dat we besloten hebben nog een nachtje te blijven, want het loopt al tegen vijven en ik had nu niet meer naar huis willen rijden. 

Nico opent de door ons meegebrachte cadeautjes. Een ervan is een graafmachine met allerlei gereedschappen. De andere is onderstaand wagentje dat als hij groter wordt in een stepje veranderd kan worden. 

De volwassenen, die geen pizza hebben gegeten (Katja en ik) hebben honger en de mannen kunnen er nog wel een maaltijd bij hebben. We bestellen eten van het Vietnamese restaurant hier. Hun lotussalade met garnalen en varkensvlees is heerlijk. 

Na het eten kijken we nog Zootopia 2 met zijn allen. Nico heeft "no" ontdekt en zijn bijna tweejarige willetje is er ook. Met enig protest gaan de kleintjes naar bed. Wij volwassenen grappen dat we daar straks absoluut niet tegen zullen protesteren. 

Het was een heel fijne lange tijd met de kleinkinderen, Katja en Kevin, maar Rick en ik zien ook uit naar een (kortstondige) paar dagen met "niets". Allemaal een heel fijne week gewenst!