Lekker buiten creatief zijn

Als Rick weer vroeg opstaat draai ik me nog eens om en droom de raarste dingen. Daarom ben ik nog helemaal groggy als Rick terug boven komt met Orion. Toch forceer ik mezelf op te staan. Het is alweer mooi zonnig weer, maar dat gaat niet lang meer duren dus het is zaak ervan te genieten.

Rick heeft de koffie al aan het pruttelen en het is warempel warm genoeg om buiten te ontbijten! Op vijf oktober, het voelt als vakantie. Ik besmeer weer crackers met geitenkaas en schenk een glas wortel-mango sap in. Het is heerlijk!

Dan ga ik op weg naar Anytime Fitness. Als ik daar aankom sms-t Sharon dat ze een kwartier later zal komen dan afgesproken. Maakt mij niet uit dan hoef ik na de personal training minder cardio te doen.

Als Sharon er is heeft ze weer een intensief half uur voor me. Alle spieren komen aan bod en ik vind het fijn dat ze me iedere keer toch weer aanmoedigt om nieuwe oefeningen te proberen. Toch houdt Sharon altijd in gedachten dat ik fibromyalgie heb en probeert dat niet te verergeren. Na het halve uur doe ik nog wat cardio en ga dan van het mooie weer genieten.

Op de terugweg zie ik een paar erg leuk versierde Halloween huizen. Hoogstwaarschijnlijk zijn er na dit weekend nog meer. Dat blijft toch wel het leuke van de herfst hier en vroege winter. Alle versierde tuinen, eerst voor Halloween en dan voor Kerst.

De skeletten hier in Vienna rijden zelfs motor

Orion gaat graag mee voor zijn wandeling, maar niet lang want er zijn wegwerkzaamheden bij het zwembad en als ik de andere kant oploop zijn er de honden van de buren. Orion is flink sterk en ik heb al veel schouderpijn vandaag dus riskeer niet dat te verergeren.

Deze wolf maakt Orion bang, hij staat twee huizen verderop van ons huis

Gelukkig is de tuin groot en het aantal honden van buren waar Orion mee langs het hek kan rennen groot. Ik ben in ieder geval niet bang dat hij zijn beweging niet krijgt zo!

Voor mijn lunch maak ik weer een tosti en de overgebleven tomaat basilicum soep. Alweer buiten smaakt het extra goed. Vanmiddag heb ik helemaal niets gepland dus ik ben van plan honderd procent van dit weer te genieten.

Gewoon zitten is echter niets voor mij dus ik begin aan het projectje waarvoor ik witte pompoentjes kocht bij DePaul's Urban Farm een paar dagen geleden. Ik neem er een van en een Sharpie om mee te tekenen. Makkelijk is het niet, want ik moet telkens de tip van de stift schoonmaken.

Het neemt de hele middag maar dan ben ik best tevreden over het resultaat. Allerminst professioneel, maar dat is met zentangle, allemaal met de hand getekend en op een ronde pompoen een grotere uitdaging.

Voor Rick thuiskomt kijk ik nog wat Tussen Kunst en Kitsch en drink een glas Clamato, zo lekker! Het is zo genieten buiten! Jammer genoeg gaat dit zomerse weer natuurlijk niet duren. Ik denk er nog maar even niet aan dat het echt kouder zal worden. Mijn pijn is op het moment ook te doen.

Het is donderdagavond en dan willen we ergens heen. Rick stelt voor een drankje te drinken bij BJ's en dan naar Neisha Thai te lopen. Zo gezegd, zo gedaan. Ik bestel een schuldvrije Cosmopolitan cocktail bij BJ's en Rick een Chimay. Erg lekker, maar het is zo koud dat ik ondanks mijn jasje zit te klappertanden. Wat haat ik dat toch in sommige restaurants!!

Gelukkig is het bij Neisha Thai om de hoek een stuk warmer. Rick en ik zitten gezellig naast elkaar wat de serveerster zo lief vindt. We delen de "bikini garnalen" en dan heb ik nog een garnalen gerecht met pindasaus en waterkers, enorm lekker! Ook Ricks gerecht met biefstuk ziet er goed uit.  Dit is een van de beste Thaise restaurants in onze omgeving.

Thuis gaan de voeten omhoog en de tv aan. Ik ben best moe om de een of andere reden. Ik hoop mijn bed dan ook binnenkort op te zoeken. 

Een prachtige rondleiding en gezellig etentje met een vriendin

Vandaag moet ik ook wat vroeger op maar Rick is nog steeds sneller. Hij heeft zelfs de koffie al klaarstaan als ik gedoucht en in mijn rondleidingsplunje beneden kom. Ik besmeer een cracker met geitenkaas en schenk koffie en een glas wortel-mango sap in.

Na het ontbijt brengt Rick me naar de metro waar de trein voor de verandering al klaar staat. Het is alweer een nieuwe trein wat me doet afvragen of alle oude treinen op dit traject nu zijn vervangen. Na vier minuten vertrekken we.

Zonder oponthoud stap ik zo'n vijfendertig minuten later bij het Smithsonian station uit. Daar ziet Michael mij meteen en ik krijg weer een hug. Zo'n aardige man! Hij belooft bij de andere uitgang uit te kijken indien mijn groepje verkeerd uitstapt (is al een aantal keren gebeurd). Ik bedank hem hartelijk.

Het is pas half tien en ik heb om tien uur afgesproken dus ik loop naar het Smithsonian "kasteel" en koop daar een flesje water met aardbeiensmaak. Bij het metrostation wacht ik bij de ingang en het is al tien uur geweest als Michael terugkomt en zegt niemand bij de andere uitgang te hebben getroffen.

Opeens zie ik een groepje van vijf mensen en weet meteen dat ik daar vandaag mee ga optrekken. Zij zijn van het L'Enfant Plaza station komen lopen. Ik maak kennis met een groepje vrienden uit Hoogkarspel vlakbij Lutjebroek in Noord Holland.

Het wordt weer een heel leuke rondleiding met geinteresseerde mensen. Het is schitterend weer, we zien de hele dag geen wolkje aan de felblauwe hemel. Dat maakt de gebouwen en monumenten in de stad extra mooi, vooral al het marmer dat helemaal wit lijkt.

We lopen langs het Washington Monument naar het Tweede Wereldoorlog Monument waar weer een Honor Flight groep aanwezig is.  Geen grote groep dit keer dus geen ceremonie kennelijk. We zien maar twee Tweede Wereldoorlog veteranen, maar die lopen beiden nog wel zelfstandig!

De Reflecting Pool wordt meteen herkend als waar Forrest Gump doorheen rende. Niet iedereen heeft die film natuurlijk gezien, maar zij wel. Bij de Vietnam muur is het rustig en het blijft indrukwekkend in zijn soberheid.

Terwijl we door dit monument lopen wijs ik het een en ander aan. Onder anderen door de bomen het standbeeld van Einstein dat bij de National Academy of Sciences staat. Grappig is dat er net een ouder Nederlands echtpaar langsloopt, die mij bedankt dat aangewezen te hebben anders hadden ze het niet gezien.

Bij het Lincoln Memorial is het natuurlijk weer druk, maar het haalt niet bij de zomer. We steken over naar het Tidal Basin en bekijken het Martin Luther King Jr. (die Junior verbaast veel mensen, nu ook weer) monument, Franklin Delano Roosevelt's monument met zijn vier kamers en uiteindelijk Thomas Jefferson.

Dan lopen we terug het bewoonde gedeelte in. Na de achterkant en dan de voorkant van het Witte Huis bekeken te hebben waarvan de bewoners vandaag in Las Vegas zijn lopen we naar de Old Ebbitt Grill.

Daar worden we al gauw naar onze tafel op de binnenplaats geleid. Ik mis Tony en Marc, die ons vast een betere tafel hadden gegeven.  Nu zijn het telkens andere mensen op het podium als je binnenkomt. Daardoor is het moeilijk weer "vrienden" te maken.

Het eten is weer heel goed! Twee van het gezelschap nemen de steak frites, twee de kalkoen club, F. een caesar salade en ik de burrata met prosciutto, vijgen, honing en crostini. Dat smaakt goed, maar ik vind burrata zo'n rare textuur (is daar een beter Nederlands woord voor?) hebben en ik heb besloten dat ik het daarom gewoon niet lekker vind en niet meer ga bestellen. Grappig genoeg heb ik dat niet met mozzarella.

Als we naar buiten stappen zie ik Rob, de veteraan in zijn rolstoel, toch weer. Hij vertelt dat het allemaal maar stroef gaat. Hij benijdt mij dat ik rondleidingen doe want hij heeft ook zoveel te delen. Als hij rondleidingen zou geven zou hij een elektrische rolstoel nodig hebben en die heeft hij nog niet. Zo'n aardige jongeman, ik vind het vreselijk dat hij hier nog steeds moet zitten!

Wij lopen verder naar Pennsylvania Avenue. We zien het stadhuis met protest over hoeveel belasting de burgers hier betalen zonder vertegenwoordiging. Het Trump Hotel wat voor mij nog steeds het "Old Post Office Pavillion" is en altijd zal zijn en de FBI, die noodgedwongen in een afbrokkelend gebouw moet blijven dankzij Trump.

Via de National Archives en het Newseum wat misschien niet lang meer hier zal zijn lopen we naar het Capitool. Daar zijn beide "kamers" in sessie, te zien aan de vlaggen boven de vleugels. Die zijn wel half mast vanwege het drama in Las Vegas. In de hele stad trouwens, het was ook zo vijftig keer bij het Washington Monument.

Met deze staalblauwe luchten vooral ziet alles er super uit! We kunnen niet aan de linkerkant Capitol Hill op zoals gewoonlijk, want er wordt een boom neergehaald. Dan maar achter het gebouw omlopen wat ook mooie foto's toelaat.

Aan de kant van het Huis van Afgevaardigden mogen we wel de heuvel op en ook van voren ziet het Capitool er mooi uit vandaag. Het valt mij op hoe laag de zon al staat in vergelijking met midden zomer. Nu is het niet compleet tegenlicht, dan wel.

Over het Supreme Court vertel ik altijd zo'n beetje hoe het werkt. Het is de juridische macht dus net zo belangrijk als het Congres of de President met entourage maar toch lijken zij altijd het derde wiel aan de wagen. Dat zijn ze allerminst want zij kunnen wetten en presidentiele uitspraken teniet doen.

De Library of Congress van binnen maakt zoals altijd veel indruk en dan zijn we klaar met mijn rondleiding. Zij hebben nog tijd om de rondleiding door het Capitool te doen en kiezen daarvoor. We nemen dus op de trap afscheid. Zij gaan de tunnel naar het Capitool in en ik ga na een toiletbezoek naar het metrostation.

Lorraine heeft vandaag voor Orion gezorgd urenlang, zij zijn zulke dierenliefhebbers en Orion heeft waarschijnlijk meer aandacht gehad dan ik hem zou geven! Ik neem een Uber terug naar huis en Lorraine komt vragen of ik haar hulp nog nodig heb, zo lief! Ik zou me geen betere buurvrouw voor kunnen stellen. Ik laat Orion uit en geef hem eten. Hij heeft best een goed leven zo.

Ik had heel wat oponthoud met de Metro maar dat maakte niet uit vandaag

Rick heeft vanavond een functie van Microsoft en ik heb Chris gevraagd of zij zin heeft samen te eten. Dat heeft zij en komt mij om half zes ophalen. We gaan naar Maru, nieuw voor Chris. We krijgen miso soep en een salade vooraf en ook de heerlijke kimchi.

Chris bestelt de pittige varkensvlees Koreaanse bbq en ik de bibimbap, een rijstgerecht met biefstuk en groentes. Het smaakt ons prima maar ik zou nog steeds de echt Koreaanse bbq willen Toch ben ik blij te zien dat dit restaurant het goed doet.

Chris zet me weer thuis af en gaat door om volleybal te spelen. Ik heb er 21000 stappen opzitten vandaag en kan niet wachten  om mijn voeten omhoog te doen. Rick komt ook moe thuis na een succesvolle avond en we kijken nog wat tv en gaan dan naar boven.

Herfstfoto's maken met zomerse temperaturen

Zoals de meeste doordeweekse ochtenden staat Rick vroeg op en blijf ik liggen tot hij en Orion weer boven komen. Alweer is het een schitterende zonnige dag. Tot nu toe is het werkelijk een prachtige herfst, die nog meer als de zomer voelt. Mij hoor je niet klagen!

Het is wel te koel om buiten te ontbijten dus ik nuttig mijn crackers met geitenkaas, koffie en een glas wortel-mango sap in de keuken. Intussen vliegen de vogeltjes af en aan voor hun ontbijt van onze vogelvoerhouder. Ook het kardinaalpaartje komt, zij zullen de komende maanden weer de kleurigsten zijn nu de kolibries zijn vertrokken.

Christine sms-t wat ik vanochtend doe en of ik zin heb in een "sport en klets" uurtje. Dat deden we vroeger altijd in persoon, maar nu moet dat gecoordineerd worden. Het komt mij prima uit want de elliptical boven staat op mijn sportprogramma.

Het is weer fijn bij te praten met deze vriendin waarmee ik veel gemeen heb.  Zij begrijpt alle gebeurtenissen van het weekend in Canada heel goed. Het uur vliegt dan ook voorbij en voor we het weten hebben we allebei onze dagelijkse stappen bijeen.

Tijd om Orion uit te laten en dat heeft weer wat voeten in de aarde. Bij onze buren komt een jongetje op hem afgerend en natuurlijk laat Orion weten daar niet van gediend te zijn. Hij blaft flink en het jongetje rent weer gauw weg. Hopelijk heeft het jochie er geen trauma van. In ieder geval gromt Orion niet meer en dat is een verbetering.

Jammer genoeg zie ik mij hem dus nog steeds niet mee de natuur in nemen, althans niet op paden waar mensen regelmatig hun honden uitlaten.  Dat vind ik helemaal niet leuk want met Cosmo ging ik overal heen, maar ik neem me voor binnenkort naar de Shenandoah te gaan. Daar kan ik hopelijk wel een pad vinden zonder mensen.

Voor de lunch heb ik enorme zin in pho. Het is weliswaar niet koud buiten maar die soep is zo lekker en in Vietnam is het ook altijd warm. Het smaakt me dan ook weer prima.

Bij Pro Nails 3 krijg ik een nieuwe nagelstyliste, Nancy. Zij maakt mijn handen en voeten weer keurig. Ik kies dit keer een paarse ondergrond met glitters en ben er zeer tevreden over.

Op de terugweg rijd ik langs DePaul's Urban Farm vlakbij. Dit is een fotogeniek marktje met allerlei herfstplanten, herfstvruchten en pompoenen in alle soorten en maten. Ik maak een aantal mooie foto's en koop drie witte pompoentjes. Ik heb daar een idee voor waar ik vanmiddag helaas geen tijd meer voor heb.

Net als ik thuiskom komt Chris van Gutter Helmet ook voorrijden. Gutter Helmet hebben wij al sinds we hier wonen op onze goten. Dit product zorgt ervoor dat onze goten verschoond blijven van bladeren. Alleen zijn met de jaren een aantal beschadigd of zelfs helemaal verdwenen.

Voordat de vele bladeren in onze tuin gaan vallen wil Rick dat gemaakt hebben. Ik ben blij dat ik de goede man onderschepte zodat Orion hem niet ziet. Inderdaad ziet hij dat reparaties nodig zijn en die komen ze binnenkort doen.

Als de goede man weg is laat ik Orion naar buiten en "samen" doen we de lichtgevende "spinnenweb" op de brievenbus en aan een kant van de voordeuren. Vroeger deed ik die spinnenwebben overal op de struiken, maar daar zit het nog vol bijen en vlinders, die erin verstrikt raken.

Dit jaar zijn er heel veel painted lady vlinders. Ik tel er vandaag wel tien. Er zijn ook twee monarchs, die steeds zeldzamer worden helaas. Geen van allen laten ze zich goed met mijn telefoon fotograferen.

Rick klaagt al dagen dat de vloer in de kamer waar Snickers verblijft zo vies is, want die oude kat gaat telkens naast zijn kattenbak. Ik besluit Rick te verrassen en het schoon te boenen. Als Rick thuiskomt verkleedt hij zich gelijk in zijn oudste plunje om het klusje te klaren en is dan heel blij verrast om een schone vloer te zien. Het zijn de kleine dingen...

We zijn beiden moe en bestellen makkelijk Thais. Bangkok Street heeft goed en gezond eten. Mijn kip met groentes en gember is heel erg lekker!

Dan is het weer tijd voor The Middle, een van mijn favoriete sitcoms, en Halloween shows. Morgen een rondleiding en het zal weer prachtig weer worden. Ik heb er zin in!

Eindelijk een nieuwe horrendeur

Ricks wekker gaat weer om kwart over zeven af, maar ik blijf nog een uurtje liggen. Het is weer prachtig zonnig weer, alleen wat koel zo vroeg in de ochtend. Uiteindelijk moet het vandaag 23 graden worden dus helemaal perfect!

Rick vertrekt naar zijn werk en ik bak een paar eieren met Parmezaanse kaas als ontbijt. Dan rijd ik naar Anytime Fitness voor cardio en personal training. Sharon is vandaag begonnen met fitness klassen geven in het nieuwe Community Center in Vienna dus wilde later beginnen met de personal training dan gewoonlijk.

Dat nieuwe Community Center vind ik een grote teleurstelling al ben ik er nog niet in geweest. Er was voor de renovatie een enquete, die vroeg of er een therapeutisch zwembad moest komen. Gezien het feit dat er best veel ouderen in Vienna wonen zal daar best veel animo voor geweest zijn. Ik stemde althans voor.

Maar er kwam geen zwembad, enkel een veel groter gymlokaal, in het gigantische gebouw. Sharon is het met me eens dat het teleurstellend is voor al het belastinggeld wat eraan besteed is. Het halve uur personal training gaat weer snel en daarna doe ik nog wat cardio.

Thuis laat ik Orion snel uit en maak me dan klaar. Vanaf twaalf uur kan de monteur van onze nieuwe horrendeur komen en dan wil ik er toonbaar uitzien. Ik verplaats Orion's bench naar de eetkamer zodat hij die monteur straks niet kan zien en geef hem een extra kalmerende pil. Hopelijk wordt hij dan niet zo paniekerig.

Het is inmiddels lekker genoeg om buiten lunch te eten. Ik maak een tosti en schenk een kop tomaten basilicum soep in. Het smaakt me weer opperbest.

Dan ga ik in de voorkamer wachten tot de monteur komt. Dit bedrijf belt niet van tevoren vertelde Rick en ik wil Orion in zijn bench hebben voor de deurbel gaat. Rick vond dat kennelijk toch vervelend voor mij dus hij belt om te zeggen dat ze een uitzondering maken voor mij.

De buddleia is vol met Painted Lady vlinders, die ik af en aan zie vliegen

Net als ik opgehangen heb (ouderwets eigenlijk, ik heb de "end call" op mijn schermpje geklikt) gaat mijn telefoon weer.  De monteur blijkt maar tien minuten weg te zijn. Ik geef Orion zijn runderknietje in de bench en ga buiten wachten zodat de deurbel niet hoeft te gaan.

Het lijkt wel of ik een slapende baby heb! Orion blijft dan ook keurig stil als de horrendeur wordt geinstalleerd. Eindelijk kunnen we de vliegen, wespen en muggen weer buitensluiten. De monteur probeert onze gewone deur ook makkelijker te laten lopen, maar dat doet die sinds de aardbeving in 2011 al niet meer en het lukt hem ook niet.

Jammer genoeg moet er daarna een raam in de eetkamer opgemeten worden voor een nieuwe hor. Daar zit Orion natuurlijk en hij blaft wel wat, maar lang niet zo erg als gewoonlijk. Waarschijnlijk voelt zijn bench ook veilig voor hem, vooral als de monteur hem helemaal negeert.

Nu Orion toch in zijn bench is ga ik ook gelijk maar mijn boodschappen doen. Ik moet Orions Prozac bij Rite Aid halen want die is weer op. Dan loop ik door Whole Foods, neem mijn favoriete geitenkaas mee en vergeet straal te winkelen voor het avondeten!

Pas weer thuis realiseer ik me dat ik daar ook naar had kunnen kijken. Ik heb veel pijn en vaak gaat dat gepaard met mijn brein op non-actief. Ik besluit mezelf vrij te geven en ga buiten in mijn hangmatstoel liggen lezen. Dat is toch wel speciaal dat dat op twee oktober nog kan! Het wordt de komende dagen zelfs nog warmer.

Tot mijn verrassing komt Rick vroeg thuis uit zijn werk. We hangen nog wat Halloween dingen op en doen een groot net over de vijver zodat de bladeren er straks niet invallen. We hebben er met de jaren een heel bos omheen staan en Ricks nachtmerrie van de herfst begint binnenkort weer, eindeloos bladeren ruimen.

Opeens gaat de deurbel en staat ons zesjarige buurmeisje voor de deur. Zij wil ons laten weten dat ze zo dol is op onze Halloween tuin. Zo schattig en voor de verandering blaft Orion niet. Misschien zijn kinderen nu niet meer iets om bang voor te zijn.

Voor het avondeten haalt Rick Grieks van Skorpio's. Ik heb een heerlijke avgolemono soep en gyro pita. Rick heeft zelfs twee gyro's, die echt enorm zijn van dit restaurant. Ik kan de mijne dan ook niet helemaal op, maar lekker is het wel.

Het sitcom seizoen is weer begonnen en we kijken de Big Bang Theory, nog altijd een favoriet, en een nieuwe show 9JKL over een man, die wordt overweldigd door zijn familie. Het is grappig genoeg dat we het wel willen blijven kijken.

Een leuk herfstweekend met schitterend weer

Zaterdag

Geen wekker voor Rick vanochtend maar toch staat hij iets vroeger op dan ik. Hij moet vlaggetjes in de tuin zetten zodat True Green, die ons gazon (of wat daarvoor doorgaat) behandeld, de sproeierkopjes niet beschadigd.  Rick is er maar net mee klaar als de True Green mannen voor de deur staan. Natuurlijk blaft Orion zich gek, maar gelukkig van achter het raam.

Als de mannen klaar zijn laten we Orion even uit en gaan dan ontbijt halen bij Starbucks. Ik neem nog een ijskoffie, maar vanwege het koele weer (het is maar vijftien graden en waait hard) gaat Rick over op warm. Ik heb de egg bites met paprika als ontbijt, die blijven lekker.

Thuis doe ik een half uur op de elliptical en Rick maakt zich alvast klaar. We wachten daarna tot onze boodschappen door Peapod bezorgd worden. We balen ervan dat zij later komen dan we hadden verwacht.

Daardoor vertrekken we ook later dan we wilden naar het Maryland Renaissance Festival. Ieder jaar is dit populairder en zelfs onze "geheime" omweg zonder verkeer werkt niet meer. We zijn bang dat we te laat zullen zijn, want als het parkeerterrein vol is gaan de kaartverkooploketten dicht.

Gelukkig kunnen we nog helemaal aan het einde parkeren en lopen een flink stuk naar de loketten. Tot onze verbazing zijn de gewoonlijke rijen er niet en zijn we meteen aan de beurt. Onze zorg dat we niet meer naar binnen zouden komen wordt gelukkig niet bewaarheid.

Eenmaal binnen is het een drukte van jewelste! Dat is niet erg want er is zoveel te zien en dan vooral de meest mooie, gekke en interessante kostuums! Het is lunchtijd en Rick gaat in de ellenlange rij voor een crab cake sandwich staan.

Daar heb ik niet zo'n zin in en ik ga verder kijken. Ik zie Schotse eieren en kip kabobs op een menu en die lijken me lekker. Ik sluit dus achteraan die enorm lange rij aan. Het duwt werkelijk eeuwen voor ik aan de beurt ben, maar ik kijk intussen ook mijn ogen uit. Erg vind ik het wachten dus niet.

Eindelijk naar wat volgens mij wel een uur duurde ben ik aan de beurt. Twee kip kabobs, want Rick wil er ook een, en een Schots ei.  Laat ik nu al die tijd gewacht hebben en de Schotse eieren zijn voorlopig uitverkocht! Balen! In plaats daarvan neem ik dan maar een worst op een stok, ook erg lekker blijkt.

Rick heeft intussen een paar plaatsen aan een picknick tafel kunnen bemachtigen. De kip kabob is erg lekker, maar wel heel klein. Ik ben blij met mijn worst op een stok, die me qua smaak wat aan een HEMA worst doet denken.

Wij gaan verder met onze wandeling door het park. Nota bene heb ik mijn DSLR meegenomen en in de auto vergeten! Maar eigenlijk is het ook weleens leuk om niet altijd met mijn gezicht achter een lens hier te lopen.

 

Een bezoek aan het Renaissance Festival is niet hetzelfde zonder honingwijn (mead). Rick probeert eens de frambozenwijn (mij veel te zoet).  Ik neem dit keer een "bijensteek", honingwijn met appel cider. Dat bevalt me heel goed, erg lekker en niet mierzoet.

We kijken bij alle winkeltjes met allerlei fantasiefiguren, sierraden, kostuums en meer. Jammer genoeg zijn er geen kunstenaars meer die feetjes maken. Of misschien maar goed ook anders zou ik er een willen kopen.

Het is altijd weer een kleurrijk geheel, maar we nemen ons voor volgend jaar toch echt vroeg te vertrekken en zo de massa mis te lopen. Wij zijn niet gewend aan zoveel drukte. En dan is het nog niet eens te vergelijken met Artis op een mooie dag.

Als we weer thuis zijn ga ik naar de buren om Patricia te betalen voor vorig weekend. Zij hebben net een paar kittens van negen weken, zo schattig! Wij zijn dierenliefhebbers, maar zij nog vele malen meer!

Voor ons avondeten willen we vis. Ik heb vooral zin in oesters en daarvoor is Brine in het Mosaic District perfect. Ik bestel zes oesters van hier uit Virginia, allemaal even lekker. Als hoofdgerecht bestel ik een voorafje, de tonijn tartare. Die wordt met soba noedels geserveerd en is heerlijk! Rick vindt zijn scallops ook erg lekker.

Orion wacht ons thuis trouw op en we geven hem nog een wandeling naar het zwembad. Daar kunnen we omheen lopen en het gevoel hebben dat we in het bos zijn. Dan gaan de voeten omhoog en kijk ik Halloween Wars, een competitie waar bakkers grote "enge" projecten maken. Wat een creativiteit!

Zondag

Als ik om half negen eindelijk uit mijn bizarre dromen ontwaak zie ik dat Rick al op is. Ik heb daar niets van gehoord. Dan sta ik ook maar gauw op. Het is tenslotte weer een schitterende zonnige dag.

We gaan ontbijt halen in Vienna, koffies bij Starbucks en broodjes van Peet's Coffee.  Die eten we in de auto op, want we gaan op de terugweg boodschappen doen bij Whole Foods.

Als eerste kiezen we er onze pompoenen voor voor het huis uit. Rick is vastbesloten die dit jaar te gaan snijden. We zullen zien, want meestal komt dat op het laatste moment op mijn schouders terecht. We halen ook spullen voor het avondeten en gaan dan weer huiswaarts.

Om elf uur heb ik afgesproken een stuk te gaan lopen met Mary Ellen. Haar heb ik alweer een tijdje niet gesproken en we hebben heel wat bij te kletsen. We lopen zo'n vijf kilometer en begonnen met jasjes aan, want het was maar zestien graden. Halverwege kan die jas uit, de zon is nog steeds heel warm.

Na een uurtje ben ik terug thuis en heeft Rick ook zijn hardlooproutine gedaan. Voor de lunch haal ik een salade bij Chop't. Soms moet ik gewoon heel veel groente hebben. We eten lunch en dan gaat Rick de zolder op.

De afgelopen paar jaar waren we niet hier voor Halloween dus dit jaar willen we er veel aan doen. Het is het perfecte weer om de tuin te versieren. We nemen Orion mee en die ligt lief in de schaduw te kijken wat er allemaal gebeurt. Hij is een beetje bang van de versieringen.

Na een paar uur ziet het er weer allemaal griezelig en leuk uit. Ook andere buren waren vanochtend aan het versieren dus ons pleintje zal er weer eng uitzien de komende weken. Ik vind het altijd zo leuk om te zien wat mensen doen voor Halloween. Zo ben ik benieuwd of de mensen met de skeletten in de tuin dit jaar weer iets grappigs bedenken.

Rick en ik hebben kaartjes voor Victoria and Abdul, een film die we beiden graag gaan zien. Hij speelt (nog) niet in de gewone bioscopen, maar wel bij het Angelika Film Center vlakbij in het Mosaic District.

De film is zeer de moeite waard. Hij is historisch (over het algemeen) correct en natuurlijk is Dame Judy Dench weer voortreffelijk. Interessant dat dit hele verhaal pas een aantal jaren bekend is, omdat koning Edward en zijn zus ervoor zorgden dat alle tekenen van de vriendschap tussen Koningin Victoria en Abdul uitgewist werden direct na haar dood.

Rick bedenkt zich dat hij de vijver aan het vullen was en vergeten is de kraan dicht te doen! Gauw bel ik Lorraine die belooft meteen het water uit te zetten. Voor de zoveelste keer vraag ik me af wat wij zonder die super fijne buren zouden doen!

Wij gaan de Target nog binnen en vinden daar een paar toevoegingen aan onze Halloween versieringen.  Ik wil toch weer een spinnenweb maken en we kopen een skelet dat praat en klaagt om bij de voordeur te hangen.

Het wordt ook hier steeds vroeger donker dus als we de oprit weer oprijden zijn de lichtjes al aan. Dat is iets waar ik echt van kan genieten, hoe mensen hier de feestdagen uitbundig vieren. Dit jaar zal wat vreemd voor ons zijn, want we zullen Thanksgiving missen en pas dertien dagen voor Kerst weer thuis zijn.

Rick grilt kip spiesjes en regenboog worteltjes en daarbij hebben we vers zuurdesem brood. Het is een zomers maal en lekker al is het te koud en al donker om buiten te eten.  Het weerhoudt ons er niet van de grill nog te gebruiken. Voor Nederlandse begrippen zijn de temperaturen ook nog zomers.

Zo eindigt weer een heerlijk weekend wat veel te snel voorbij ging. Het is alweer oktober en ook deze maand is onze kalender voor de weekends flink gevuld!