Over het Onafhankelijkheidsdag weekend

Zaterdag

We hebben allebei heerlijk geslapen, waarschijnlijk omdat de lamellen dicht waren. Daardoor was de kamer donkerder, want gewoonlijk worden we gewekt door de zon. Monter staan we dus net na achten op.

Rick besluit vandaag ontbijt te halen van McDonald's en ik van Panera. Hun ei, kaas, spinazie en tomaat brioche, waarvan ik het brood niet eet, is weer eens iets anders dan egg bites. Natuurlijk halen we de koffies wel van Starbucks. 

Daar krijg ik een heel lichte nitro brew aangereikt. Het lijkt eerder een latte. Ik ga eens naar binnen om te vragen wat ik nu moet zeggen bij de bestelling. De ene keer krijg ik het veel te donker en de andere keer veel te licht, terwijl ik dezelfde extra splash melk bestel. 

Bij de andere filialen is het altijd perfect bereid, zo vreemd. Ik bestel het juist zegt de barrista, terwijl ze een nieuwe koffie maakt met precies de juiste hoeveelheid melk. Het kan dus wel. Eens kijken wat er morgen gebeurt. 

Het is heel mooi weer met lage luchtvochtigheid en bijna koud voor juli. We gaan naar het wekelijkse marktje, maar stoppen eerst bij een nieuw standbeeld, "Vrijheid". Het is erg mooi gemaakt en staat hier, omdat het hier in Vienna van 19 juni (Juneteenth) tot 19 juli Vrijheidsmaand is. De constitutionele veranderingen, die met gelijke(re) rechten te maken hebben, worden gevierd. 

Na de bordjes gelezen te hebben lopen we het marktje op. We hebben vandaag eigenlijk niets nodig hier, maar het is altijd leuk om te kijken welk groentes en fruit de boerderijen meehebben. Ik had gehoopt op kersen, maar die zijn er kennelijk nog niet. 

Hier bij het Community Center is er een tuin met alleen maar inheemse planten. De bijen en vlinders zijn daar dol op. Opeens zie ik een bij zich wassen en dat vind ik bijzonder genoeg om er een filmpje van te maken. 

Vanavond hebben we een "potluck" bij de overburen. Dat betekent dat iedereen wat te eten meeneemt. Wij hebben een grote schaal garnalen gezien bij de Lidl en die lijkt ons perfect. Duidelijk moet ik er vaker heen om te kijken wat ze hebben, want opeens zie ik een blikje met zalm in mosterd dille saus. Daar ben ik dol op, dus dat gaat mee!

Rick gaat een fietstochtje maken en ik doe mijn stappen op het deck. Als Rick daarna het gras gemaaid heeft frissen we ons op en gaan op pad voor de lunch. Ik kies vandaag voor de bloemkool bowl met zalm van Zoe's Kitchen.

Dat vindt Orion ook erg lekker ruiken en hij mag een paar stukjes feta. Voor mijn schaduwen en reflecties maandthema neem ik een foto van Orions oog. Je ziet mijn telefoon erin weerspiegeld.

Deze vlieg vond mijn stoel ook fijn zitten

Rick is bezig met de hot tub en het water daarvan is vies. Het advies is het water helemaal te verversen en om het oude water uit het bad te laten lopen heeft Rick een pomp nodig. We gaan naar Leslie Pool Supplies en daar hebben ze precies wat Rick nodig heeft. Ik koop ook meteen een nieuw kickboard om mee te zwemmen.

Op de terugweg halen we een ijsje bij Ben & Jerry's. Rick heeft gelezen over Whiskey Biz, ijs met whiskey en caramel. We nemen er beiden een kinderijsje van. Het is heel erg lekker, maar zelfs een kinderijsje is me teveel, dus Orion mag de rest oplikken. 

Eerst had ik het plan om al onze buren vanavond op beschuit met muisjes te trakteren, maar er komen ook veel andere bekenden van de gastfamilie en daarvoor heb ik niet genoeg beschuiten. Ik besluit dan alleen onze directe buren van deze Nederlandse traditie te laten genieten.

Lorraine en Chuck zijn zeer geinteresseerd in het verhaal achter de traditie. Daarna loop ik naar de andere buren, Carole en Chadi en hun vier schattige kinderen. Zij zijn Libanees en ook blij met de beschuiten. Vooral vierjarige Makram en Anissa hebben er wel zin in, maar Makram moet eerst zijn lunch eten.

Carole nodigt me binnen en ik oefen wat Frans met haar en de kinderen. Eigenlijk heel handig, Frans sprekende buren, daar ga ik vaker gebruik van maken. Ik krijg een heel lekker Libanees koekje aangeboden en na een half uurtje loop ik terug naar huis. 

Daar help ik Rick de garnalen te ontdooien. Ik bestel sashimi voor mijn avondeten, want hamburgers en hot dogs zijn niet zo mijn ding. Ik doe mijn patriotische vest met sterren en strepen aan en ben klaar om te gaan. Met drankjes en de garnalen lopen we naar Charles en Susans huis. 

De garnalen worden in dank aangenomen en Charles is al de hamburgers en hot dogs aan het grillen. Anna, hun dochter, maakt een prachtige charcuterie schaal. Dat is hier erg in en ik raad haar aan haar kunsten te verkopen. Het ziet er professioneel uit. 

Het wordt super gezellig, wat hebben wij het toch getroffen met al onze buren! Iedereen kan zo goed overweg en is geinteresseerd in elkaar. De gesprekstof gaat vanavond veel over talen, aangezien nogal wat van ons meertalig zijn. 

En dan begint het opeens te plenzen en we brengen alles gauw naar binnen. Er is natuurlijk ook dessert met allerlei rood-wit-blauwe kleuren. Ik heb vandaag al genoeg gezondigd, dus houd me er verre van. 

Gelukkig is het weer droog als het tijd is voor het vuurwerk. Rick, Chuck, Matt, John en Chadi hebben bij elkaar heel wat af te schieten! De kinderen vinden het prachtig en zitten geboeid te kijken. Chuck en Lorraine hebben veilige sterretjes voor de kinderen en op de onderste foto houdt Jamie daarvan een vast, maar het lijkt wel of hij het vuurwerk aansteekt. 

Na het vuurwerk praten we nog even na en ik geniet van het "vuurwerk" van de insectenwereld: de vuurvliegjes. Ik bekijk een van hen en zie hem of haar aan en uit gaan. Het lijkt erop dat het "lichtje" aangaat als het vliegje omhoog vliegt, maar ook niet altijd. Dit is een van mijn favoriete zomerdingen, natuurlijke kerstlichtjes in juli. 

Baby Fiona deed het vandaag prima. Lekker buiten gewandeld en ze vindt de slaapzak met olifantjes, die ik had gestuurd, duidelijk heerlijk om in te slapen. Over dat laatste gesproken, het is bedtijd voor mij! Rick is nog buiten aan het praten met deze en gene. 

Zondag

Het is gisteren toch nog laat geworden, want ik werd weer naar buiten geroepen. We slapen dus tot kwart voor negen uit. Na Orions wandeling gaan dan maar gauw op pad.

We halen ontbijt van Starbucks en dit keer wordt me een nitro brew, die eruit ziet alsof er helemaal geen melk inzit, overhandigd. Dat is beter dan teveel melk, maar toch, het is niet wat ik heb besteld, zucht!

Bij de Mosaic markt liggen mijn paddestoelen al klaar bij King Mushrooms. Ik koop een fles Rooster groentesap bij Greenheart en maak kennis met een ander lid van de Facebook Foodies groep, die de heerlijkste quiches maakt. 

We brengen de markt buit thuis en maken ons dan klaar om naar Washington te gaan. Het is Onafhankelijkheidsdag en dan moeten we toch echt in de hoofdstad zijn vandaag. We verwachten grote drukte, maar vinden met gemak een parkeerplaats. Parkeren is gratis op zondag, dus dat is ook meegenomen. 

We wandelen richting het Witte Huis en komen langs een aantal kunstwerken, die we nog niet kennen. Bij de souvenirstandjes kun je van alles met sterren en strepen kopen vandaag. Ik heb mijn sterren en strepen vest al aan. 

Bij het Witte Huis kunnen we vandaag voor het eerst weer bij het hek voor het huis komen. Dat is wel twee keer zo hoog als het vorige hek. Een knap iemand, die daar nog overheen kan klimmen! Er is vandaag een groot feest voor militaire families en essentiele werknemers gegeven door President Biden en zijn vrouw Dr. Jill Biden. De sfeer hier is heel anders dan een paar jaar geleden!

Wij lopen door naar de National Mall, maar het gedeelte met de monumenten is tot 13 uur gesloten. Het is pas kwart voor twaalf, dus daar willen we niet op wachten. Dan gaan we maar de richting van het Capitool op, ook leuk!

Als we bij 12th Street moet ik werkelijk ontzettend plassen, maar alle openbare toiletten zijn aan de andere kant van de Mall en onbereikbaar. We besluiten naar Elephant & Castle te lopen en daar dan ook meteen een lichte lunch te eten op hun terras. 

Na van hummus en een geroosterde tomaatjes met feta voorafje genoten te hebben, gaan we terug naar de Mall. Rick heeft zijn fototoestel mee en we maken wat toeristenfoto's met het Washington Monument en daarna met het Capitool.

Het is intussen flink warm en we hebben geen zin de hele weg terug te wandelen (we hebben er al 10000 stappen opzitten!). Er is een Capital Bikeshare station vlakbij en er zijn nog een paar fietsen over. Deze fietsen zijn heel populair vandaag dus we hebben geluk.

Rick wil eigenlijk een van hun e-bikes proberen, maar om de een of andere reden laat de app dat niet toe, dan maar gewone fietsen. Er is heel veel afgesloten en het is superleuk om zonder verkeer op de anders drukke Constitution Avenue te fietsen. 

We stallen onze fietsen dichtbij waar Rick geparkeerd heeft en rijden dan naar de Whole Foods in Vienna. Daar willen we spullen voor ons feestelijke avondmaal kopen. Rick wil daar graag een maiskolf bij eten, maar Whole Foods heeft alleen nog wat bladeren liggen, de kolven zijn allemaal op!

De rest van ons lijstje vinden we wel, maar we gaan bij The Fresh Market kijken voor Ricks mais. Gelukkig is er daar meer dan genoeg. We zien ook dat de kreeftenstaarten maar $7 per stuk zijn! Zoiets bij onze biefstuk zal het echt een feestmaal maken, dus die gaan ook mee.

Intussen stuurt Katja ons foto's van Fiona. Zij heeft haar Onafhankelijkheidsdag jurkje aan. Dit is Fiona's eerste officiele feestdag. Mijn hart smelt bij het zien van de foto's! Ik kan niet wachten het pukje weer te zien!

Rick heeft gisteren de hot tub dus helemaal klaar voor gebruik gemaakt en daar gaan we dus in. Rick heeft de temperatuur van het water wat lager gezet dan gewoonlijk en we bubbelen een uurtje. Het is altijd weer zo ontspannend!

Dan maak ik de tomatensalade voor vanavond en Rick gaat aan het grillen van de filet mignon en kreeftenstaarten. Hij bakt er wat champignons bij. In plaats van een maiskorf heb ik spinazie a la creme als tweede bijgerecht.

Het is werkelijk heerlijk en alsof we in een restaurant eten. We zijn eigenlijk wel benieuwd hoeveel dit maal bij een van de steak restaurants hier zou kosten. We kijken op het menu van Randy's en het is maar liefst $72! Die kreeftenstaarten willen we vaker eten, erg smakelijk. 

Dan hebben we een uurtje om wat te computeren en tv te kijken. Net voor negenen gaan we naar Niall en Serena's huis van waar we het vuurwerk van Vienna gaan kijken. Het is extra speciaal, want vorig jaar was er geen vuurwerk.

Net voor we vertrekken komt Zorro ons trots een cadeautje brengen. Dit is al de tweede muis, die hij heeft gevangen deze week. Hopelijk is er geen nest in de basement. Zorro verrast ons met het feit dat hij de eerste van al onze katten is die op muizen jaagt! 

Het voelt zo fijn om zonder angst om ziek te worden naar vrienden te gaan! Deze 4 juli voel je ook het optimisme. Het land viert echt feest! Er is ook een jubelstemming als we bij Serena en Niall aankomen. Er zijn een aantal andere kennissen, die we al meer dan een jaar niet hebben gezien. 

Het vuurwerk is weer prachtig en zoals iemand in het groepje grapt veel mooier dan vorig jaar. Dat kan goed, want er was vorig jaar geen officieel vuurwerk. Na twintig minuten volgt een prachtige finale en dan gaan we weer huiswaarts.

Dit was een heerlijk weekend en we hebben de 245ste verjaardag van de USA goed gevierd. Heel fijn is dat Rick morgen ook nog vrij is, omdat 4 juli op een zondag valt. Allemaal een heel goede week gewenst!

Over van alles en nog wat

Het is wel weer even afkicken een dag zonder Fiona. Ik wacht met smart tot Katja haar verslag van de nacht uitbrengt. Wij staan veel eerder op dan zij, dus het is even geduld hebben.

Het heeft gisteravond enorm huisgehouden met twee tornado's in onze directe omgeving en veel schade aan bomen op de National Mall in Washington. Velen zitten zonder stroom, dus ik ben blij dat het bij ons enkel aan en uit flikkerde. 

Dit was zo'n onweer dat ik nooit meemaakte in Europa, enkel hier. Het is moeilijk de intensiteit te beschrijven, maar 120km/u wind hier en 144 km/u in het ergste gedeelte is niet voor de poes. Ik ben niet vaak bang, maar bij zulke onweren toch wel een beetje.

Het miezert nog als we op pad gaan. We halen koffies en ontbijt van Nick bij Starbucks. Die zou zo de rol van Iejoor goed kunnen spelen, hij klinkt precies zo! Terwijl we eten en drinken gaan we wat Pokemon Go spelen in Vienna. 

Dan rijden we naar de nieuwe Lidl vlakbij. Die is eergisteren geopend en we zijn heel nieuwsgierig. Het is een grote, nette zaak en er zijn wat unieke dingen. We zullen hier zeker teruggaan, maar zijn wel teleurgesteld dat er maar heel weinig typisch Duitse dingen te krijgen zijn. Ik had tenminste wat worstjes of desserts of zo verwacht. Er is wel wat in de vrieskast, maar veel minder dan je zou denken. 

We halen onze wijn- en bierbestelling op bij Total Wine en dan is het tijd voor sporten. Het deck is nat, maar het is opgehouden met regenen, dus ik doe daar mijn stappen op. Het is altijd fijner buiten te sporten. Een uur en een kwartier later zijn mijn 10000 stappen behaald.

Tijd om uit te pakken, want voor het eerst in weken hebben we geen reisje in het vooruitzicht. Zodra we daar klaar mee zijn is het tijd om aan de lunch te gaan denken. We halen eerst wat boodschappen van de Giant. 

In datzelfde winkelcentrum bestelt Rick lunch van de Souvlaki Bar, een Grieks restaurant. Ik houd het vandaag bij een van mijn Subway salades. Die groentes kan ik goed gebruiken. We eten op het deck en Orion doet allerlei kunstjes voor Rick om stukjes pita te krijgen. 

Mijn VLINDR is vies na al die lange autoritten en we willen hem schoon hebben om de schade van mijn ongeluk duidelijk zichtbaar te hebben. We rijden dus door de wasstraat en gaan dan naar de garage voor de reparatie schatting.

Alles behalve ons eigen risico wordt door de verzekering betaald en dat is maar goed ook. De schade aan mijn auto bedraagt maar liefst $3000! En dat allemaal omdat iemand niet in zijn baan kon blijven. Ik baal er nog steeds flink van!

Van Katja hebben we een autostoeltje en daarbij behorend onderstel om een wandelwagen te maken gekregen. We gaan hem in elkaar zetten, zodat we dat alvast weten. Dat vergt nog wel wat puzzel werk, want de handleiding is niet erg duidelijk. Nu hebben we het door en kan Fiona hier ook in de auto en rondgewandeld worden. 

Het arme kindje was vanochtend helemaal niet happy en Katja was een beetje ten einde raad. Het kan zo moeilijk zijn met een ontroostbare baby, ik herinner het me nog steeds! 

Gelukkig kalmeerde het allemaal na een aantal uur en konden Katja en Kevin vandaag hun eerste wandeling buiten met Fiona maken. Het meiske sliep heerlijk in haar kinderwagen. Zo handig tegenwoordig, de autostoel en haar wandelwagentje kunnen op hetzelfde onderstel. Wij hadden alles nog apart.

Wij willen graag de wedstrijd Belgie-Italie zien en gaan daarvoor naar de nieuwe Britse pub, Hawk & Griffin. Dit is voor het eerst in meer dan een jaar dat we aan een bar gaan zitten met mensen minder dan anderhalve meter van ons vandaan. Het voelt toch wel vreemd.

De wedstrijd gaat niet zoals wij die gewenst hadden, maar verder is het een succes. We delen de mini fish & chips zonder chips en dat smaakt voortreffelijk. Tegen vijven rekenen we af en gaan naar onze volgende bar. 

Mijn nieuwe favoriete mocktail: Spuitwater met cranberrysap

De volgende stop is B Side. Daar zijn we blij de bartender Jag weer te zien na meer dan een jaar. Het is echter niet zoals voorheen. Jag werkt nog bij drie andere bedrijven om de puntjes aan elkaar te knopen en denkt niet dat hij hier gaat blijven. De eigenaren zijn volgens hem te terughoudend en krijgen zo hun vroegere trouwe klanten niet terug. 

Wij kunnen het daar wel mee eens zijn. Wat wij ooit zo leuk en anders vonden hier is er niet meer. Ze hadden een heel uitgebreide bierlijst, nu zijn er maar een paar keuzes. Ook kunnen we niet meer zelf kiezen welke charcuterie en vinden dat echt een misser. 

We betalen veel geld voor een bord met weliswaar veel vlees, maar het meeste salami. De varieteit was juist wat het de moeite waard  maakte, jammer! Jag weet ook niet of dat ooit terug gaat komen. Rick vindt het lekkerder dan ik, want ik ben niet zo'n salami fan. 

Gelukkig is ons derde restaurant Parc de Ville, mijn favoriete Franse restaurant vlakbij. Hier delen we de gerookte zalm rillettes, de aardbeien gazpacho en de kippenlevermousse. Allemaal zijn ze even lekker!! De helft gaat mee naar huis om later van te genieten. 

We zijn het erover eens dat zo van het ene naar het andere restaurant te gaan om voorafjes te eten iets is wat we vaker willen doen. We hebben nog allerlei andere keuzes en zo blijft dat dan interessant. Eens te meer prijs ik ons gelukkig om in dit heel internationale gebied te wonen.

Tot slot kijk ik even vijftig jaar terug. Vandaag zijn mijn jongste tante (zus van mijn vader) en oom vijftig jaar getrouwd. Het was mijn eerste keer om bruidsmeisje te zijn en ik ben het slechts een keer meer geweest voor een vriendin in de VS vele jaren later (hier in de VS zijn bruidsmeisjes volwassen). 

Samen met mijn nichtje, twee maanden jonger dan ik, mochten we de sleep van mijn tante (slechts 11 jaar ouder dan ik) dragen. Mijn tante zond me onderstaande collage toe. Dat dat al zo lang geleden is! We hebben elkaar alweer vele jaren niet gezien, maar de herinneringen blijven. 

Over de laatste dag van dit New Jersey bezoek

We hebben hier iedere keer een latere avond dan gewoonlijk gehad en blijven vanochtend wat langer liggen. Tegen achten staan we op en Rick gaat koffie en egg bites halen. Ik maak me klaar, pak in en loop een tijdje hard op de plaats. 

Tegen de tijd dat Rick terug is, zijn Katja en Kevin ook in het land der levenden. Zij kiezen vandaag ontbijt van Chat & Nibble in Asbury Park. Dit is een nieuw restaurant voor hen en ze zijn zeer tevreden met hun eten. Die gaat op het lijstje om nog een keer te proberen. 

We blijven to haar volgende voeding van Fiona genieten en Katja maakt intussen een boodschappenlijstje. Dat nemen we mee naar de Stop & Shop. Het vergt wat zoeken, maar we vinden alles behalve de soort thee waar Katja om gevraagd had. Ik vind wel Mother's Milk thee, die me perfect lijkt. 

Tegen de tijd dat we de boodschappen naar Katja en Kevin hebben gebracht is het al na twaalven. Het weer ziet er nogal dreigend uit en we besluiten nogmaals naar de Marina Grille te gaan. 

Daar hebben ze een heel groot overdekt terras, zodat we toch buiten kunnen eten. Rick's hamburger zag er gisteren zo lekker uit dat ik er een met sla in plaats van een broodje bestel. Rick probeert de Mahi Mahi sandwich en vindt die ook lekker. We nemen Katja's lunch mee en net als we bij hun huis voorrijden begint het te plenzen. Dat hebben we mooi gedaan! 

We knuffelen nog even met Fiona en dan gebruikt Katja blokken om Fiona's een week oud foto te maken. Dat was ze eigenlijk gisteren al, maar toen is het er niet van gekomen. Katja legt Fiona op een door een vriendin gehaakt avocado dekentje. Het doet me een beetje aan de foto's van Ann Geddes denken. 

En dan moeten we toch echt afscheid nemen. Wat ben ik blij met video bellen, digitale foto's en dat soort dingen. Nog een paar knuffel en aaitjes en daar gaan we. 

De rit gaat vlot tot we net over de grens met Delaware in noodweer terecht komen. We laten ons plan om bij de gewoonlijke service plaza daar te stoppen maar varen. Het regent nog steeds als we het parkeerterrein van de Maryland Chesapeake House oprijden, maar niet zo hard dat een paraplu niet helpt. 

We houden een pit stop en kopen wat drankjes. Zonder verder oponthoud rijden we rond kwart voor zeven Vienna binnen. Daar bestelt Rick fajita's van Anita's en ik sate en knapperige boerenkoolsalade van Natta Thai. Terwijl we wachten tot het klaar is halen we een fles groentesap van Greenheart.

Thuis smullen we daarvan met een blije Orion aan onze voeten. Daarna ga ik mijn achterstallige kookshows kijken. We hebben zo genoten van het kleintje de afgelopen dagen! Ik kan niet wachten tot we haar weer zien!

We zijn nog niet klaar met het zware weer. Onvoorstelbaar hoe het hier kan hozen! Natuurlijk vliegen de weerwaarschuwingen ons om de oren, Overstromingsgevaar is groot, gelukkig wonen wij op een heuvel. Hopelijk is het tegen de tijd dat we naar bed gaan weer rustig.