Over Great Falls en Alexandria

Eigenlijk zou ik gewoon op moeten staan als ik wakker word. Dat is namelijk weer kwart over zes en daarna lukt het me niet meer in slaap te vallen. Klopt ook wel, want ik ging om tien uur slapen en heb dan ruim acht uur slaap gehad.

Toch blijf ik liggen om Rick niet te wekken. Ikzelf kan het wel stil doen, maar Orion wordt dan ook wakker. Hij gaat zich schudden, luid gapen en op het tapijt rollen. Daar slaapt Rick natuurlijk niet doorheen. 

Maar om iets na zevenen zijn we allemaal op. Het heeft vannacht weer geregend en ook vandaag worden er (onweers)buien voorspeld. Niet de hele tijd dus hopelijk zijn wij tijdens de droge periodes buiten. 

Na mijn ontbijt en Ricks douche halen we de koffies van Starbucks. Ik heb nog even tijd voor ik naar de stad moet, maar niet genoeg om wat te sporten. Dat is jammer, want met dit weer heb ik heel wat pijn. 

Rond kwart over negen vertrek ik richting Capitool. M., T. en B. hebben daar om negen uur een rondleiding en ik schat dat die om tien uur af is gelopen. Ik kom precies om tien uur voor het Capitool aan, maar ik zie ze nog niet.

Je mag hier niet blijven staan dus ik rijd een paar rondjes en wacht dan in een zijstraat tot kwart over tien. Dit keer zijn ze er wel als ik voor kom rijden en we vertrekken naar Great Falls Park. Daar laat ik mijn Nationale Parkenpas zien en ik parkeer bij het bezoekerscentrum.

Duidelijk hebben ze hier ook last van de bezuinigingen op het budget van de National Park Service. De wc's zijn gesloten en er staan alleen mobiele toiletten. Die zijn niet zo mijn ding, maar het moet maar, want ik moet nodig plassen. 

We lopen als eerste naar het verste uitkijkpunt. Het is zwaar bewolkt maar nog even droog. Dat duurt niet lang, want als we naar het tweede uitkijkpunt lopen begint het al te spetteren. Eenmaal weer in de auto komt het met bakken naar beneden. 

Dat blijft een groot deel van de rit naar Alexandria het geval, maar het is zowaar droog als we daar aankomen. Ik parkeer onder het stadhuis en dan lopen we de gezellige King Street af. Onderaan de heuvel gaan we lunchen bij Virtue Feed & Grain. 

Dat is een goed restaurant en alle drie de anderen kiezen de wagyu hamburger. Die ziet er lekker uit, maar ik heb liever de tonijn salade met macademia noten op een salade van diverse bladgroenten. We praten gezellig en de bediening is goed. 

Na de maaltijd beginnen we aan onze wandeling door het oude stadje. B. heeft eerst zin in een ijsje en er zijn twee zaken aan de overkant. Pitango heeft gelato, maar daar kost het kleinste ijsje $8. Dan maar Ben&Jerry's proberen, maar daar is het zelfs een dollar duurder. Zo duur zijn ijsjes in Vienna niet!

We lopen naar Prince Street en ik laat ze het 18e eeuwse Captain's Row zien. Dan valt me al op dat M. moeilijk loopt. Ze heeft het in haar rug en probeert wel, maar als je zoveel pijn hebt is het ook niet meer leuk.

We besluiten terug naar de auto te lopen. We komen dan wel nog langs de Staebler-Leadbeater apotheek, die nog precies zo is als in 1933. Verder lopen we de parkeergarage even voorbij zodat ik over het Carlyle House kan vertellen. Dit is een belangrijk huis in de Amerikaanse geschiedenis, want je kunt wel zeggen dat daar het idee van een revolutie tegen Engeland is ontstaan. 

Tijdens de wandeling houden we het droog, maar zodra we wegrijden begint het weer te regenen. Af en toe komt het hard naar beneden. Tussendoor zijn er dan wel opeens zonnige periodes. Wisselvallig is een heel goed woord voor dit weer.

Omdat het spitsuur zelfs om drie uur al begonnen is en ik besluit de binnendoor weg naar hun hotel te nemen. Toevallig loopt die door onze buurt en ik rijd ons plein binnen om te laten zien waar wij wonen. 

Het is natuurlijk ook leuk om door een buurt te rijden. 

Zo zien ze de verschillende architectuur hier in Virginia. Ze zijn regelmatig in Florida en daar is de huizenbouw meestal anders. Niet veel later komen we bij hun hotel aan en nemen we afscheid. Het waren leuke dagen al vond ik het zielig dat T. en M. zo'n moeite met lopen hadden. Dat is balen tijdens je vakantie.

Het is vandaag Cinco de Mayo en na een paar uurtjes rust vertrekken we naar El Bebe om Mexicaans te eten. Gelukkig hebben we gereserveerd, want op Cinco de Mayo, wat overigens geen enorme feestdag is in Mexico, eet iedereen Mexicaans.

El Bebe is meer Tex Mex dan echt Mexicaans, maar dat geeft allemaal niet. Ik ben blij als ik zie dat het happy hour is en de taco's per stuk besteld kunnen worden. Anders worden ze met rijst en bonen geserveerd en ik eet geen van beiden. 

De taco's kun je ook in slabladeren bestellen wat ik dan ook doe. Rick heeft een goedkope date aan me, want mijn maal kost maar $20 zo en ik drink alleen water. Rick heeft de fajita's en drinkt er een lekkere margarita bij. Het is een leuke besteding van een maandagavond.

Op weg naar huis wordt het steeds donkerder en we zien flinke bliksemschichten in de verte. Het begint al gauw te plenzen al krijgen wij het ergste niet over ons heen. Arme Orion moet niets van onweer hebben en blaft als er een plotselinge knal is. Hopelijk is het tegen de tijd dat we naar bed gaan voorbij.

Over rondleidingen en de Kentucky Derby

Zaterdag

Om kwart over zes ben ik al wakker, maar probeer nog wat verder te slapen. Ik kijk zo ongeveer iedere tien minuten op mijn horloge. 

Gelukkig is Rick ook vroeg wakker en we staan om tien over zeven op.

Rick gaat Orion uitlaten terwijl ik me klaarmaak voor de dag. Het belooft een warme dag te worden dus ik kleed me luchtig. 

We gaan op pad en halen mijn broodje van Panera, altijd weer lekker. Bij Starbucks worden Ricks ontbijt en de koffies bij de drive thru aangegeven. En dan gaan we voor het eerst dit jaar naar het marktje in Vienna dat vanochtend geopend is.

Er is nog weinig vers behalve aardbeien, die ik na even denken toch maar niet koop, asperges en dahlia's e.d. We kopen een dozijn eieren, want die zijn hier 50 cent goedkoper dan op de Mosaic markt. Ook neemt Rick een paar jalapeno planten mee om in zijn plantenbakken te doen. 

We brengen die spullen thuis en gaan dan op weg naar de stad. Ik heb met mijn gezin van dit weekend afgesproken bij de Neptunus fontein voor de Library of Congress. Daar maak ik kennis met M., waarvan ik het gevoel heb haar al te kennen na veel contact op Facebook, haar man T. en hun zoon B. 

We sluiten aan in de rij om de bibliotheek binnen te komen. Er zijn vandaag universiteit graduations en schoolgroepen dus de rij is vrij lang. Toch zijn we keurig om kwart over tien, de tijd op mijn kaartjes, binnen. 

Dit Jefferson gebouw heeft echt een "wauw" factor. Je loopt een saaie trap op en dan zie je opeens de prachtige hal. Het is grappig om die reactie bij iedereen van jong tot oud te zien. Wij lopen eerst helemaal naar boven.

Daar bewonderen we de grote leeszaal en banen ons dan een weg naar beneden. Ik vertel het een en ander over wat er langs de trappen en op de muren staat. We bekijken Thomas Jeffersons ronde bibliotheek, zien de originele Gutenberg bijbel en als laatste het kantoor van de bibliothecaris.

Het is zomers warm en vochtig, maar gelukkig is iedereen daarop gekleed. Het Hooggerechtshof staat in de steigers, maar het Capitool is al schoon. Zij gaan hier maandag een rondleiding doen, dus ik vertel over het regeringsstelsel en de buitenkant van het gebouw. 

Dan lopen we Capitol Hill af langs diverse musea en de Canadese ambassade. Helaas staat het mooie gebouw van de National Archives ook in de steigers. Het moet allemaal perfect zijn voor het 250e jubileum van het land volgend jaar. 

We steken hier over naar 7th Street en gaan even de Starbucks op de hoek binnen om wat te eten en drinken voor M. en B. te kopen. Ik kan aan T. al merken dat het lopen hem niet makkelijk afgaat. 

Seventh Street naar Chinatown is helemaal de heuvel op en de blokken hier in Washington zijn groot. Bij F. Street stel ik voor dat we richting het Witte Huis gaan lopen, want het is hun eerste dag hier en T. trekt het duidelijk niet.

Dat doen we en zoeken intussen een plek waar zij hun tas kwijt kunnen. Ze hebben om half twee een rondleiding in het Witte Huis en daar mogen alleen telefoons of papieren mee naar binnen. Via de Bounce app boekt M. een reservering voor de tas bij een kapper op L en 14th Street. 

Washington is gebouwd op heuvels en ook op 14th Street vanaf F naar L Street is het klimmen geblazen. We besluiten T. te laten rusten en M., B. en ik gaan op zoek naar de kapper. Dat is ook even zoeken, maar we vinden hem. 

Het is duidelijk een extra zakcentje voor deze mensen. De kapper doet me aan Sanford & Sons denken, ik weet niet of dat programma ooit in Nederland op tv was. Hij is er met zijn vrienden en neemt de tas aan. Gelukkig zit er niets belangrijks meer in, want hij zet de tas gewoon op een tafel ergens. 

We lopen de heuvel weer af en T. sluit zich weer bij ons aan. Ik breng ze naar de plek waar mensen met een Witte Huis rondleiding naar binnen kunnen. Daar neem ik afscheid van hen tot morgenochtend. Het was jammer dat we de hele wandeling niet konden doen, maar met dit warme weer moet je niets forceren. 

Rick is al op weg om me op te halen en kan precies waar ik wacht stoppen. Ik heb honger en we rijden meteen naar Poki DC. De poke bowl smaakt me zeer goed en ik lees een paar uur op het deck.

Dan is het tijd om ons te verkleden voor ons Kentucky Derby feestje vanavond. Ik trek mijn nieuwe paarse jurk aan en heb ook een paars "Fascinator" hoedje dat veel wordt gedragen voor de derby en bijpassende handschoenen. Rick draagt een nette broek en overhemd en heeft een zwart hoedje op.

Onze vrienden Jules en Glenn wonen vlakbij en we zijn heel benieuwd wat Jules, die bekend staat om haar mooie feestjes, er dit jaar van gemaakt heeft. Het wordt heel gezellig, ook al kennen we er maar een paar mensen. 

Het leuke van in dit gebied wonen is dat het internationaal is en mensen bepaald niet wereldvreemd zijn. Zo praten we met twee stellen, die beiden een aantal jaren in Nederland hebben gewoond. Van weer een andere vrouw zat de vader net als die van Rick bij de CIA en zij heeft als kind ook in verschillende landen in Europa gewoond.

Al kletsend en met een bordje vol van de lekkernijen op onderstaande tafel is het al gauw tijd voor de Kentucky Derby race.  Dit is de enige paardenrace, die wij ieder jaar kijken, verder hebben we niets met paardenraces. 

Voor de race begint kunnen we voor $5 een lootje trekken met een van de paarden erop. Rick en ik besluiten ieder twee lootjes te trekken. Helaas hebben onze paarden 30-1 en 40-1 kansen dus dat gaan we niet winnen. 

Het is wel erg leuk om met zoveel mensen te kijken. Natuurlijk zijn er wel winnaars en de hoofdprijs is $50. Na de race bedanken wij Jules en Glenn en gaan naar huis. Ik ben moe van de dag. 

Zondag

Het was een onrustige nacht met onweer waar Orion telkens tegen ging blaffen. Ook had ik nogal veel pijn dus ik sta opgelucht om kwart over zeven op. Soms is het bed een martelwerktuig en we hebben nog steeds hard een nieuwe matras nodig.

We maken ons klaar en gaan koffies en ontbijt halen. Daarna gaan we snel even langs de markt in het Mosaic District om paddenstoelen te kopen. Dit keer neem ik wel een bakje aardbeien mee, ze zien er te lekker uit. Het regent, maar gelukkig niet hard. 

We gaan vanaf de markt naar de stad en dan doet Rick iets wat vrijwel nooit voorkomt. Hij neemt de verkeerde afslag en in plaats van de I-66 East neemt hij de I-66 West. Het vervelende is dat hij daardoor acht kilometer moet rijden voor de volgende afslag en dan ook acht kilometer terug.

Op zich hebben we genoeg tijd, ware het niet dat mijn blaas begint te klagen. Teveel koffie waarschijnlijk, maar nu het Smithsonian Kasteel gesloten is kan ik daar niet even snel naar de wc. Dan maar dichtbij het Washington Monument. 

Er is zoals zo vaak een hardlooprace gaande in de stad, dit keer de National Women's Half Marathon. Daar zijn de straten voor afgesloten dus Rick kan me niet tot aan het monument brengen. Ik zend een berichtje aan M. dat ze me tegemoet kunnen lopen en we elkaar voor het monument zullen treffen. 

Gelukkig lukt dat allemaal goed en we beginnen de rondleiding. Gistermiddag zijn ze al naar boven geweest in het Washington Monument, maar hebben niet de geschiedenis van het ontstaan daarvan meegekregen. Ik vertel die dus als eerste. 

Daarna lopen we door naar het Tweede Wereldoorlog Monument waar de fonteinen helaas niet aanstaan. Desondanks blijft het een indrukwekkend monument. Er liggen allemaal anjers en andere bloemen bij de bronzen taferelen, de reden daarvan is ons niet duidelijk. 

We bekijken de Reflecting Pool waar Forrest Gump doorheen rende en lopen erlangs naar het Vietnam Veteranen Monument. Ondanks de race is het vrij rustig, waarschijnlijk door het weer. Maar het is droog en op zich prettig wandelweer. 

Het standbeeld van Hope, Faith en Charity (hieronder) bij de Vietnam muur

Bij de Vietnam muur liggen heel veel brieven, foto's, geverfde stenen en meer. Het is high school groepen tijd in de stad en veel daarvan doen een project waarbij ze een soldaat op de muur kiezen en daarover leren.

Het Lincoln Memorial wordt nog steeds gerenoveerd en er is geen lift naar boven. De trappen zijn teveel voor T. en hij blijft beneden wachten. B. rent de trappen op en af en M. en ik lopen via de hellingbaan naar boven. 

De monumenten rondleiding is echt mijn favoriet, want hoe vaak ik de monumenten ook zie ze vervelen nooit. Ook het imposante beeld van Lincoln is altijd weer een prachtig gezicht. 

Eenmaal weer beneden vindt T. het jammer dat er boven niet gefilmd is. Ik stel voor de videocamera naar boven te nemen en te filmen. Als een kievit (zou ik willen) loop ik de trappen op, film Lincoln en de Gettysburg speech en ga weer naar beneden. 

Alleen ben ik er niet helemaal zeker van dat ik het goed deed. Er stond namelijk telkens "OPN" en ik kon dat niet thuisbrengen. Pas als ik bijna onderaan de trap ben valt het kwartje, OPNEMEN natuurlijk! Ik ben gewend daar REC te zien staan. 

Het Koreaanse Oorlogsmonument naast het Lincoln Memorial is altijd weer mijn favoriet. Als laatste steken we over naar het Martin Luther King Jr. Memorial met in de verte het Jefferson Memorial. Dan breng ik ze naar het cafe naast het Lincoln Memorial. 

Daar nemen we afscheid. Zij gaan er lunchen en daarna naar Arlington National Cemetery. Morgen zie ik ze weer. Rick staat me aan de andere kant van de Mall bij het Vietnam Monument op te wachten. 

Net als gisteren haal ik een poke bowl van Poki DC als lunch. Rick houdt het bij een salade van Cava. Het smaakt goed na de wandeling op de Mall. 

De doos waar ik de chips e.d. voor de bezorgers in bewaar heeft opeens een groot gat in de deksel. Ook vonden we weer lege chips zakjes op de oprit en in de tuin. 

Gisteravond toen we terugkwamen van ons feestje vertelde Lorraine dat ze twee kraaien weg had zien vliegen met een zakje chips. Die vogels zijn zo slim! 

Ze hebben gewoon een gat in het deksel gepikt en zijn gaan stelen. Ik heb vanochtend een doos met een la erin besteld en zet die in elkaar. Daar past ook meer in. Hopelijk is het moeilijker voor de vogels om de zakjes daaruit te krijgen. 

Voor ons avondeten gaan we voor het eerst in heel lange tijd naar Sushi Yama. Dit restaurant is hier vlakbij, maar heel populair. We hopen dat dat op zondagavond wat minder is. 

Dat is althans zo vroeg het geval. We krijgen twee stoelen aan de sushi bar. We bestellen beiden van het sushi menu en krijgen mooi opgemaakte schalen gepresenteerd. Het is vers en lekker, misschien moeten we hier maar weer vaker heen. 

Vroeg gaan is belangrijk, want er staat als we weggaan een enorme rij te wachten. Het restaurant is dus nog steeds zo populair. De prijzen zijn dan ook beduidend lager dan bij andere Japanse restaurants in de buurt. 

En zo is dit weekend weer voorbij gevlogen. Allemaal een heel fijne week gewenst!

Over een bezoek aan de gedragsdierenarts

Weer een lekker warme dag daagt. Ik maak mijn ontbijt en eet het buiten op het deck op. Dan ren ik op de plaats tot Rick gereed is naar Starbucks te vertrekken. Zoals altijd bewaar ik mijn koffie als beloning na het sporten.

De rest van mijn cardio wissel ik op de plaats rennen af met trappen op de elliptische machine. Dat kan allemaal fijn buiten. Na afloop doe ik mijn Duolingo lessen en drink mijn nitro brew.

Dan ga ik naar boven om mijn haar zijn wekelijkse wasbeurt te geven. Ik ruim boven ook wat op en doe mijn medicijnen in het weekdoosje daarvoor. Dit zijn kleine klusjes, maar ze doen de ochtend wel snel voorbij gaan. 

Het is dan ook opeens tijd om naar het Mosaic District te gaan. Hier heb ik met Karen afgesproken om hot pot te gaan eten. Ik ben een beetje vroeg en dat komt goed uit, want ik heb hard een nieuwe mascara van Sephora nodig.

Als Karen er ook is vragen we een tafel bij Urban Hot Pot. Ik bestel veel groente, garnalen, vis en koolhydraatarme noedels. Die kook ik in visbouillon. Karen vindt vlees lekkerder en ook veel groente. We praten gezellig bij. Helaas moet ik wat vroeger dan gewoonlijk weg vanwege Orions dierenartsafspraak. 

Op weg naar huis kom ik langs de H Mart en stop daar even om paddenstoelen voor volgende week te kopen. Dan geef ik Orion thuis zijn medicijnen en rijd naar de Animal Behavior Wellness Center. Daar komen we te vroeg aan dus we wachten in de auto.

Keurig om half drie komt de assistente zwaaien dat we binnen mogen komen. Orion blaft tegen haar wat ik had gehoopt dat niet zou gebeuren. Ook in de behandelkamer is hij lang niet zo geinteresseerd in zijn snoepjes als gewoonlijk. 

Teryn heeft een hele lijst met vragen en over het algemeen hebben we ons ritme met Orion wel gevonden. Dokter Pike komt niet veel later en zij vindt het toch niet fijn dat Orion zoveel blaft ondanks zijn medicijnen. Ik mag hem bij zulke gelegenheden voortaan iets meer geven. 

Het is ondanks dat er weinig verandert toch altijd fijn om haar naar Orion te laten kijken. Die heeft sinds gisteren af en toe trillende achterpoten en zodra ik weer buiten sta maak ik daar een afspraak met de gewone dierenarts voor. Deze dierenarts is wel gigantisch duur dus ik weet nog niet of ik volgend jaar terugga. 

Op de terugweg ga ik even langs het Oakton Shopping Center. Daar wil ik een Moederdag kaart voor Katja kopen, maar net als ik de Hallmark winkel binnenloop sms-t Rick dat hij er net een kocht daar. Dat is wel echt twee zielen een gedachte!

Mijn bloemen themafoto

Het rommelt om ons heen. Ik hoor een donderslag vlakbij, maar hier blijft het vooralsnog droog. Als dat de komende drie dagen tijdens mijn rondleidingen ook zo is zal ik heel blij zijn!

We gaan naar The Maple Room voor hun social hour. Ik bestel de tonijn met sesamzaad van dat menu en Rick de lamsboutjes. Als hoofdgerecht kies ik de mosselen en die zijn werkelijk heerlijk! Heel groot en smaakvol en ze worden ook mooi gepresenteerd. Rick geniet van hun hamburger. Serveerster Petra uit Slovakia kent ons ondertussen goed.

Zoals hierboven geschreven gaan het een druk stel dagen worden. Ik heb er zin in! Allemaal een fijn weekend gewenst!

Over de hechtingen eruit laten halen

De hele nacht hebben mijn benen ontzettende pijn gedaan. Ik ben te oud voor groeipijnen, maar zo voelt het wel. 

Gelukkig gaat het na wat lopen beter. Ik maak en geniet van mijn ontbijt en chocolade koffie, die als een traktatie smaakt. 

Het is warm genoeg om op het deck op de plaats te rennen tot Rick klaar is. Dan gaan we naar Starbucks waar ik dit keer slechts een smiley op mijn beker krijg. 

Het is irissen tijd en dat vind ik prachtige bloemen. Ik neem wat foto's van de paarse in onze tuin.  

Daarna maak ik mijn cardio af en ga naar Sharon voor Personal training. Haar dochter gaat trouwen en zij vindt het idee van een alfabet super leuk. Ik beloof haar die voor Saskia te sturen als voorbeeld.

In de straat naast Sharons huis is een tuin met allerlei kleuren baardirissen. Natuurlijk stap ik uit de auto om te fotograferen. Het maandthema voor mei is Bloemen dus daar kan ik me op uitleven. 

Bij Whole Foods koop ik gerookte tonijn met sesamzaad en garnalen voor het happy hour vanavond. Het is ondertussen echt warm en thuis kleed ik me in een shirtje met korte mouwen en een dunne capri broek. Dan doe ik Duolingo lessen tot het lunchtijd is. 

Behalve de gerookte tonijn heb ik ook verse vijgen meegenomen. Het wordt een lekkere maaltijd met de gewoonlijke salade er ook bij. 

Om tien voor half twee heb ik een afspraak met dokter Issa, de dermatoloog. De hechtingen in mijn nek worden eruit gehaald en hij is zeer tevreden over hoe alles heelt. Nog een paar dagen pleisters met Vaseline en dan ben ik klaar. 

Aangezien we graag de tweede hibiscus willen ga ik bij Garden Masters kijken. Dit keer hebben ze een nieuwe lading gekregen en er zit een mooie plant bij met dezelfde kleuren bloemen als die we al hebben. 

De eigenaar is even bezig met iemand anders en ik loop rond genietend van alle kleuren. Ik houd volgens mij ieder jaar meer van bloemen. 

Zoveel verschillende afrikaantjes en goudsbloemen

Donderdag is happy hour met Christine en Chuck en we hebben vorige week overgeslagen dus elkaar veel te vertellen. We moeten wel uitkijken niet alleen maar over de politieke situatie hier te praten, want dat is geen vrolijk onderwerp. Heel even is prima, maar we gaan daarna bewust op andere onderwerpen over.

Voor mijn avondeten bestel ik de yakitori van Genki. Hopelijk steelt Orion daar vanavond de helft niet van zoals vorige keer. Hij houdt het met argusogen in de gaten en is er in een oogwenk om mijn eten te veroveren.