Dag 2 Californie: Over een regenachtige dag in Los Angeles

Na een nogal rusteloze nacht ben ik om kwart voor zeven klaar wakker. Rick en Saskia slapen nog dus ik lees wat op mijn telefoon. Niet veel later zijn we alle drie uit de veren.

Rick vertrekt om Starbucks ontbijt te halen voor ons beiden. Saskia heeft veganistische yoghurt van Whole Foods om te eten. Ik doe mijn op de plaats hardlopen en tegen de tijd dat Rick terugkomt heb ik mijn 10000 stappen bijna bijeen.

We douchen en doen de bagage in de auto. Rond negenen zijn we klaar om op pad te gaan. Het is in San Diego half bewolkt maar een half uur later naar het noorden begint het te regenen. Dat hadden we al op onze weer app gezien, maar hoopten nog dat het mee zou vallen.

Door de stromende regen rijden we naar de campus van University of California Irvine. Hier hangt een heel andere sfeer dan in San Diego. Misschien komt het door de regen, maar alles lijkt veel verder uit elkaar te liggen en de gebouwen zijn grijze betonnen blokken.

De mascotte hier is een miereneter en die zie je overal

We gaan naar het kantoor in het scheikunde gebouw en praten daar even met iemand, die met het graduate programma te maken heeft. Veel kan ze ons niet vertellen, maar geeft Saskia haar visitekaartje mocht ze vragen hebben. Saskia bedankt haar natuurlijk maar op weg naar auto bekent ze hier niet heen te willen.

Verscheidene mensen hebben me gevraagd waarom Saskia naar nieuwe universiteiten kijkt. Hier in de VS ga je vier jaar naar "undergraduate" universiteit of college. Daarna krijg je een Bachelor of Arts of een Bachelor of Science. Veel mensen gaan daarna aan het werk, maar anderen willen verder studeren.

Kai deed dat in Duitsland met een master in vertalen, Katja gaat straks verder voor nurse practitioner en Saskia wil door voor een master's en PhD (met scheikunde gaat dat samen) in scheikunde. Waar ze dat gaat doen zal afhangen van het soort van onderzoek wat er plaatsvindt en hoe dat met Saskia's interesses samengaat. Het is nog gecompliceerder, maar daar komt het op neer.

In ieder geval vindt Saskia UCI niets voor haar. We rijden door naar Beverly Hills en het blijft maar regenen. Zo jammer! Intussen is het lunch tijd en Saskia heeft Gratitude Kitchen en Grill gevonden. Gelukkig is daar een parkeergarage vlak naast zodat we nauwelijks nat worden.

Het is een modern restaurant en het menu is helemaal veganistisch. In de auto had ik al besloten dat ik de pad Thai met kelp noedels wilde. Die noedels zijn gemaakt van zeewier en ik ben benieuwd hoe ze smaken. Ik moet zeggen dat het het lekkerste veganistische gerecht is wat ik ooit heb gegeten! Die kelp noedels zouden ook zo voor gewone pasta gerechten gebruikt kunnen worden.

Rick heeft een burrito en Saskia een burger en die vinden zij ook lekker. Maar ze zijn niet zo enthousiast als ik over hun eten. Ik had er nog wel een bord van op gekund! Dan vind ik veganistisch eten allerminst een straf, alleen is het zo zelden dat je echt een superlekker gerecht treft.

Om de een of andere reden voel ik me echt vreselijk. Rillerig, brandende ogen en hoofdpijn, het zal het weer wel zijn. Saskia is te koud gekleed en we zijn allemaal niet zo happy. We besluiten naar ons hotel, de Residence Inn Beverly Hills te gaan.

We komen langs de befaamde Rodeo Drive

We hebben geluk want we kunnen inchecken. We krijgen een grote suite met twee slaapkamers en een woonkamer en keuken. Saskia verkleedt zich en Rick en ik strekken ons even uit op het bed. We moeten onszelf echt dwingen verder te gaan.

De volgende universiteit op het lijstje is UCLA. Dat is de bekendste van de University of California campuses. Het regent nog steeds en Rick geeft ons een rijdende rondrit door de campus. Deze ziet er een stuk beter uit dan Irvine, vindt Saskia.

Toch denkt zij niet dat ze hier zou willen studeren. Het is goed dat Saskia de campuses ziet want zo kan ze meer gericht een keuze maken van wat voor haar werkt. Behalve hier in Californie is ze ook geinteresseerd in bijvoorbeeld Georgia Tech. Ze weet dus nog allerminst waar ze verder wil.

Als we de campus van UCLA wel gezien hebben bedenken we wat we nu willen doen. Het blijft maar regenen, maar we vinden dat we niet in LA kunnen zijn zonder Hollywood te bezoeken. Via de iconische Sunset Boulevard rijden we daarheen.

We parkeren de auto in de parkeergarage en lopen naar het Chinese Theater van Sid Grauman. Natuurlijk zijn daar de sterren met de namen van bekende Hollywood personages. Ik maak mijn foto bij die van Steven Spielberg, onze favoriete regisseur.

Bij het theater bekijken we de stenen met hand- en voetafdrukken zo oud als de jaren dertig. Humphrey Bogart en Roy Rogers, maar ook nieuwere zoals John Travolta en Stan Lee. Ondanks de regen is het hier flink druk en zijn de verklede mensen, die geld voor een foto willen ook aanwezig.

Saskia en ik hebben (volgens Rick zoals altijd) wat make up nodig. Er is een Sephora en ik vind mijn oogpotlood daar al snel. Mijn oude is bijna op. Saskia koopt wat foundation en ander spul wat ik nooit gebruik. Mijn beide dochters doen meer met make up dan ik ooit. Ik gebruik oogpotlood, mascara en soms lippenstift en oogschaduw. Dat is dan weer meer dan mijn moeder, die totaal geen make up gebruikte.

Het is inmiddels al na vijven en we besluiten een drankje te gaan drinken aan de bar van het Hollywood Hard Rock Café wat naast het theater ligt. Ik bestel een bloody Mary en die is best lekker, maar zoals altijd in het Hard Rock Café is het niet bijzonder. Rick en Saskia vinden hetzelfde van hun drankjes. Deze keten overleeft door zijn naam, hoewel het hier allerminst druk is vanavond.

We hebben intussen bekeken waar we heen willen voor ons avondeten. We besluiten de auto te laten waar die is en een Uber te nemen naar Sharky's. Dat is een Mexicaans restaurant maar als we er aankomen absoluut niet wat we verwachtten. Het is beter voor een snelle lunch of zo.

Saskia kijkt op haar veganistische telefoon en vindt drie minuten lopen verderop Beauty & Essex. Dat ligt in een  verborgen steegje en blijkt een "speakeasy" te zijn. Je komt binnen en waant je in een pandjeshuis hier.

We denken even de verkeerde deur binnen te zijn gegaan. Een speakeasy was in de jaren twintig van de vorige eeuw, toen alcohol verkoop verboden was, de manier om toch een bar binnen te gaan. Het leek of je een winkel inging en met een paswoord kon je dan naar achter om de bar in te gaan.

Hier hebben we geen paswoord nodig en worden naar een tafel geleid. De ambiance is heel warm en gezellig. De ober legt aan Saskia de vele veganistische gerechten uit en Rick en ik kiezen van het menu.

Vanavond laat ik mijn dieet varen en neem de tonijn in knapperige wonton "taco's". Dan heb ik de tomatensoep kaas dumplings, die in een soeplepel worden geserveerd. Erg smakelijk en uniek zijn ze. Rick vindt zijn maaltijd ook voortreffelijk, maar ironisch genoeg bestelde Saskia het verkeerde gerecht. De smaken zijn er maar de tofu is niet wat zij had verwacht.

Gelukkig komt er nog een dessert voor haar. We nemen een Uber terug naar de parkeergarage en dan navigeert Rick naar een of andere buurt waar Saskia een veganistische ijssalon vindt. Ze komt naar buiten met een ontzettend lekker uitziende ijscoupe. Ik ben trots op Rick dat hij niet ook iets nam.

Terug in het hotel typ ik dit blog en dan gaan bij mij de lichten uit. Ik hoop dat ik me morgen beter zal voelen. Het zal een flinke rit worden van hier naar San Francisco!

Dag 1 Californie: Over een universiteitstour en zeeleeuwen

Na een matige nacht ben ik eigenlijk om half zes al helemaal wakker. Dat klopt wel want gewoonlijk sta ik voor half negen op en het tijdsverschil is drie uur. Ik blijf echter liggen tot Rick om kwart voor zeven opstaat. Saskia is dan ook al wakker.

Rick gaat naar Starbucks voor koffies voor ons en dat duurt een tijd. Ik loop intussen hard op de plaats en tegen de tijd dat Rick terugkomt met mijn koffie heb ik 5000 stappen bijeen. Rick heeft echter geen ontbijt voor mij mee en gaat nu met Saskia op zoek naar haar ontbijt. Ik vraag hem ook iets voor mij mee terug te brengen en uiteindelijk worden dat de egg whites egg bites van Starbucks.

Intussen is Rick helemaal in paniek want alle wegen terug naar het hotel zijn afgesloten door een groot ongeluk.  We moeten om tien uur bij UC San Diego zijn en de tijd begint te dringen. Uiteindelijk parkeren ze de auto in het winkelcentrum vlakbij en lopen terug. Gedrieen lopen we dan ook naar de campus van de University of California San Diego.

Die ligt vlak naast het hotel en het duurt een kwartiertje voor we bij het gebouw waar we ons moeten melden voor de rondleiding zijn. Deze rondleiding is voornamelijk voor eerstejaars studenten en niet voor "graduate" studenten, zoals Saskia, die al een vierjarig diploma zullen hebben. Toch is het leuk om een idee van de campus en de sfeer te krijgen.

De bibliotheek is genoemd naar "Dr. Seuss"

We kijken eerst een filmpje en daarna krijgen we een wandeltour over de campus. Aoife en Rocco zijn onze gidsen en doen het fantastisch. Het is een prachtige campus en ik zie aan Saskia dat ze zichzelf hier wel ziet. Natuurlijk is het nog wat toekomstmuziek, hoewel Saskia ons vandaag vertelde dat ze een half jaar eerder klaar zal zijn dan gedacht, in december dus al!

Na anderhalf uur hebben we de prachtige bibliotheek, de verschillende interessante kunstwerken en meer gebouwen gezien. Heel grappig zijn er midden op de campus hoge gazen hekken aangebracht. Rocco vertelt dat die er zijn om giraffen te vangen.

 

Een slang als pad en de zonnegod van een Franse kunstenaar

Een aantal jaren geleden had de San Diego Zoo een stroomuitval waardoor op de een of andere manier de giraffen ontsnapten. Kennelijk reizen giraffen altijd dezelfde kant uit en zo kwamen ze terecht op deze campus. Ze werden heelhuids gevangen, maar sindsdien zijn die hekken er mocht het ooit nog eens gebeuren.

Dat blauwe tussen de bomen zijn die hekken

Het was werkelijk een heel leuke rondleiding waarbij beide gidsen constant achteruit liepen zodat ze ons te woord konden staan. Ze gingen zelfs achteruit de trappen op en af. Aoife vertelde dat ze daar speciale training voor kregen.

Het is al na twaalven als we klaar zijn en we bespreken wat te doen. Rick heeft nog niet kunnen douchen en wil dat dolgraag doen en dan de auto ophalen. Saskia en ik gaan in de boekenwinkel kijken en Saskia wil ook graag de bibliotheek van binnen zien.

Rick haalt ons op als hij klaar is en in de tussen tijd hebben Saskia en ik besloten dat we bij Veggie Grill willen gaan eten. Dat is een compleet veganistisch restaurant in een gezellige openlucht winkelcentrum. Rick gaat akkoord want hij vindt een plantaardige hamburger ook best lekker voor een keer.

Het is een goede keus. Ik neem hun zelfgemaakte burger met quinoa, boerenkool en champignons. Die wordt geserveerd met veganistische kaas en kruiden. Ik vraag hem in sla in plaats van een broodje. Ik vind het heel erg lekker, moet ik zeggen. De anderen zijn ook tevreden met hun keuzes.

De tomatensoep was helemaal niet lekker, dat was ik alweer vergeten

Als we weer buiten staan is het opeens kil en de blauwe lucht weg. Het lijkt zelfs of het zal gaan regenen. Rick gaat bellen met de andere universiteit waar Saskia in is geinteresseerd om er zeker van te zijn dat we er terecht kunnen. Saskia en ik gaan intussen shoppen.

Saskia heeft bij H&M een paar leuke dingen gezien en past die aan. Ze staan haar heel goed en passen bij haar doel om er meer volwassen en zakelijker uit te zien. Saskia geeft bijlessen en ze assisteert een professor met lesgeven dus ze wil zich onderscheiden van de jongere studenten.

We hebben net afgerekend als Rick binnenkomt met de mededeling dat we bij de scheikunde afdeling van Scripps University informatie materialen op kunnen halen. Ook verkondigt hij dat het regent. Gelukkig niet hard, maar we haasten ons toch naar de auto.

Terug in het hotel frissen we ons even op en dan gaan we op zoek naar het Skaggs gebouw van Scripps. Dat is niet makkelijk te vinden en eerst komen we in het verkeerde gebouw terecht. De receptioniste daar is er pas voor de tweede dag en kan ons ook niet verder helpen.

Weer een telefoontje leert ons dat we door een tunnel moeten en dan het gebouw zullen zien. Dat is inderdaad het geval en een heel vriendelijke dame daar overhandigt Saskia een pakket over hun scheikunde graduate programma.

Saskia moet deze week ook nog voor een tentamen studeren dus we halen haar laptop op. Zij vindt het leuk om in een café te studeren en we vinden er een in La Jolla Village, het hoofdgedeelte van La Jolla.

Rick en ik gaan vervolgens zeeleeuwen (en vogels) kijken bij La Jolla Cove. Er zijn tientallen zeeleeuwen en bij een aantal kun je heel dichtbij komen. Zo dichtbij op het strand dat er een wacht is, die mensen toeroept afstand te houden en dat het te dicht benaderen van de dieren strafbaar is.

De dieren zijn duidelijk aan mensen gewend want ze trekken zich niets van ons aan. We lopen naar de verschillende plekken en uiteindelijk ook het strand op. Daar zijn een tiental zeeleeuwen, het lijkt een familie want het mannetje beschermt ze tegen alle anderen, die uit het water willen komen.

Een kleintje drinkt lekker bij mamma, zo schattig! Volgens mij zijn er nog een paar jongeren op het strand en een daarvan wil ook bij een vrouwtje drinken maar wordt afgewezen. Het is ontzettend leuk dit allemaal van zo dichtbij te zien. Wil je meer weten over de Californische zeeleeuw lees dan hier.

We zagen een paar mannen gewoon de zee ingaan in een zwembroek tussen de zeeleeuwen, temperatuur van het water 12 graden! En hier staat "zwemmen: fantastisch"

Na een uurtje zijn we wel uitgewaaid en dreigt het weer te gaan regenen. We lopen terug naar de auto en gaan op zoek naar een bar voor een drankje. Die vinden we via Yelp, The Post. We hebben geluk dat daar vlakbij net iemand vertrekt want parkeerruimte is hier een ramp!

Rick bestelt een margarita en ik een bloody Mary. Ze smaken beiden erg goed. Intussen is Saskia ook klaar en loopt van haar café naar de bar. Het restaurant waar we avondeten willen eten is ook vlakbij dus dat komt allemaal goed uit.

Taste of the Himalayas is een eenvoudig restaurant met een uitgebreid menu. Veel ervan is Indiaas, maar er zijn ook Nepalese en Tibetaanse gerechten. Die laatsten kiezen Rick en ik. Ik heb de paneer kaas met gepekelde groentes in tomatensaus en Rick een lamsgerecht. Beiden gerechten, die we niet in ons gebied vinden.

Saskia hoeft zich geen zorgen te maken om koolhydraten en kiest een kerriegerecht met groentes, rijst en roti, een meergranen plat brood. We laten het ons allemaal goed smaken. Eenvoudig als dit restaurant is, het eten is heel goed.

Op de terugweg naar het hotel stoppen we bij Whole Foods. Saskia wil wat ontbijtspullen en ik snacks, wijn en vooral lippenspul. Mijn lippen zijn zo droog dat ze branden. Gelukkig vinden we alles zonder problemen.

Dan gaan Saskia en ik ons ontspannen op de hotelkamer. Ik schrijf dit blog en Saskia leest. Rick wandelt naar BJ's om er nog wat biertjes te drinken. Dit hotel heeft de perfecte locatie voor alles wat we wilden doen. Hopelijk is dat morgen in Los Angeles weer het geval.

Over de reis naar San Diego

We staan bijtijds op want ik heb personal training. Na mijn ontbijt van tomaat en ei vertrek ik dan ook naar Anytime Fitness. Saskia is intussen op weg naar huis en Rick heeft vandaag vrij genomen.

Het uur op de ARC trainer gaat snel en dan komt Sharon me halen. Dit halve uur personal training wordt het laatste tot over twee weken. Eerst ga ik op reis en dan Sharon. We zullen zien of ik de zelf discipline kan opbrengen om zelf wat gewichten te doen.

Thuis is iedereen intussen beneden. Saskia draait nog een was en Katja en Kevin pakken hun koffers en Django's spullen weer in. Rick en ik leggen de laatste hand aan onze koffers en zetten dan alles bij de voordeur.

Inmiddels is het al na twaalven en verzamelt Rick de bestellingen voor de lunch. De meesten van ons bestellen van Panera en Saskia van Cava. Als Rick bij Panera aankomt kan hij zijn bestelling niet vinden. Na enig onderzoek van de manager blijkt iemand er met onze lunches vandoor te zijn gegaan!

Het wordt opnieuw gemaakt, maar nu begint de tijd te dringen. We eten snel en zien dan de taxi al op de oprit staan. Katja en Kevin doen hun spullen en huisdieren in de auto en we nemen afscheid van hen.

Dan doen we de bagage in de taxi, checken nog even of we alles wel hebben en vertrekken dan naar Dulles Airport. Daar gaat het bij het inchecken mis met de labels voor onze koffers. Die worden niet afgedrukt. Het vergt het opnieuw starten van het hele systeem om het probleem op te lossen.

Saskia en ik hebben allebei TSA Pre, maar Rick niet. Hij moet dus in een andere rij waar hij wel zijn laptop en vloeistoffen apart moet doen en zijn schoenen uit. Gelukkig heeft Dulles daar een rij voor naast TSA Pre. Saskia en ik zijn zo door de controle en Ricks rij is ook niet lang.

We nemen de trein naar de C gates en Rick en ik halen nog een snack van Starbucks. Ik neem de egg white egg bites want mijn salade voor mijn lunch was heel erg licht. Saskia ziet op het menu van United dat ze ook veganistische dingen hebben, mocht ze trek krijgen.

Het boarden begint wat later dan gepland omdat het arriverende vliegtuig ietsje vertraagd was. Toch zitten we ruim op tijd in onze stoelen. Maar dan roept de piloot om dat er een mankement is en het maken daarvan zal zeker een uur duren. Iedereen moet dus weer van boord.

Net als we daaraan beginnen wordt er gelukkig omgeroepen dat het euvel verholpen is en we toch op pad kunnen. Weliswaar nog steeds met een half uur vertraging, maar we gaan tenminste.

Er is meer dan genoeg vertier aan boord. Ik koop internet met mijlen en vanwege de vertraging is de televisie gratis. Verder heb ik mijn kleur app en een leuk boek dus ik kom de 5, 5 uur wel door. Saskia en Rick zitten drie rijen achter mij met minder beenruimte. Ik ben dolblij met die ruimte want de persoon voor mij gooide meteen zijn rugleuning naar achteren.

Omdat we voor ons gevoel pas om half tien 's avonds zullen landen koop ik toch maar een tapas doos met wat snacks. Rick wil na landing nog eten, maar dat is me te lang wachten. Ook heeft United een heel lekkere "premium" witte wijn. Dat leerde ik ooit van een medepassagier. Een fles met twee glazen erin en veel beter dan de gewone chardonnay.

 

Wat plaatjes uit de lucht, bijna de hele vlucht vlogen we over besneeuwd landschap

Een half uur later dan het schema landen we in Los Angeles. Dan gaat alles heel vlot! Mijn tas komt zelfs als eerste op de band en die van Rick en Saskia niet veel later. De bus van Avis komt net aan en vijf minuten later lopen we naar N18 waar de Volkswagen Atlas, die Rick gehuurd heeft, al klaar staat.

Binnen het halve uur na landing rijden we het vliegveld al af. We moeten naar La Jolla bij San Diego en dat is bijna 200 kilometer rijden. Het verkeer begint heel druk, maar op de car pool strook kunnen wij lekker doorkarren.

Saskia heeft ook tapas gegeten aan boord, maar Rick niets sinds we instapten. Hij heeft dus flinke trek en Saskia en ik hebben ook wel zin in een hapje. Het is inmiddels elf uur 's avonds voor ons gevoel, acht uur hier aan de westkust.

Bij San Juan Capistrano gaan we de snelweg af en komen in het gezellige centrum daar terecht. De keuze valt op een Japans restaurantje. Ik neem de sashimi, die lekker vers is. Saskia heeft edamame en avocado rolls en Rick een paar sushi rollen. Het is allemaal precies genoeg.

We zetten onze tocht voort en een uurtje later komen we bij de Residence Inn La Jolla aan. Die ligt op de campus van University of California San Diego waar we morgenochtend een rondleiding hebben.

Rick krijgt een upgrade, een appartementje met een loft waar Saskia's bed staat. Het heeft een keuken met alles erop en eraan en een woonkamer. Het zal hier de komende paar nachten goed toeven zijn.

Over een weekend met kinderen die thuiskomen

Zaterdag

Het is koud, het is bewolkt en Rick en ik hebben geen zin om op te staan. Toch doen we dat rond kwart over acht. Katja en Kevin zijn intussen op het vliegveld van Bangkok en Katja voelt zich miserabel. Verstopt, hoofdpijn, duizelig en ze wil nog geen medicijn innemen uit angst dat ze daar te slaperig van wordt. Zo naar voor haar!

Rick en ik gaan ons ontbijt halen van Starbucks. Daarna halen we enkele elektronische spullen op van thuis waaronder een mini scooter. Ieder kwartaal is er een plek waar je dat soort dingen kunt doneren in Vienna. Django gaat mee in de van, Orion niet want die zou teveel blaffen tegen de mensen daar.

De scooter vooral wordt goed ontvangen. Ik denk dat zelfs iemand daar die mee naar huis gaat nemen. De kinderen hadden er vroeger veel plezier van, maar hij stond al jaren ongebruikt in onze garage.

Hier staan ook onze vuilniswagens, wist ik niet

Dan besluiten we wat Pokémon Go te gaan spelen. We doen een raid, die we winnen. Het is een verslavend spelletje en vooral leuk om samen te doen. Bij Walgreens halen vervolgens we Dayquill en Nyquill, een paar heel goede medicijnen voor een verkoudheid. Hopelijk heeft Katja daar morgen baat bij.

Thuis doe ik mijn uur hardlopen op de plaats en Rick werkt verder aan het schema voor volgende week in Californie. We hebben een heel druk schema van scholen bezoeken dus veel toeristische dingen zullen er niet zijn. Gelukkig zijn we overal al meerdere keren geweest.

Voor de lunch zoeken we naar weer een nieuw voor ons restaurant dat lekker salades serveert. We komen uit bij Roti in Tysons Corner. Daar nemen we beiden de salade met roti kip. Je kunt je eigen salade samenstellen hier, zoals bij zoveel restaurants. Het smaakt ons heel goed, maar ik vind de Indiase salades lekkerder, om van de poke bowls nog niet te spreken.

Rick en ik hebben beiden een kast vol broeken, die te groot zijn. Rick is drie maten afgevallen en ik zeker twee. Ik blijf mijn broeken maar ophijsen en ik kan ze zo over mijn heupen afdoen. Rick stelt voor bij Macy's te gaan zoeken naar nieuwe broeken.

Eigenlijk heb ik er een hekel aan hier naar broeken zoeken. Ze zijn altijd te kort of verkeerd gesneden. Rick vindt zijn jeans met gemak in de Levi's afdeling. Ik kijk rond in dedamesafdeling en zie niet veel van mijn gading. Alles is te kort, zoals altijd.

Tot ik bijna bij het einde ben en een heel aantal leuke broeken zie. Die zijn er in "S" voor short en in gewoon. Ik durf niet te hopen maar de broeken zijn lang genoeg voor mij! Ik probeer er een aan in maat 10 (maat 40 ongeveer, voorheen had ik maat 14 (44) of zelfs 16 (46)). Het past!!!

Daar ben ik zo blij om en ik koop meteen drie kleuren. Met mijn Macy's kaart bespaar ik nog eens 25% en zo kosten die broeken ieder $22. Onvoorstelbaar toch voor merk spijkerbroeken?

Blij met onze aankopen gaan Rick en ik ook eens kijken bij de keukenafdeling. We hebben hard nieuwe glazen nodig maar hier vinden we ze niet. We rijden naar de overkant van de mall en gaan daar de grote Crate and Barrel winkel in.

Ook hier zijn de glazen ronduit saai. We slagen er niet voor glazen. Wel vinden we er een mooi zout en peper stel wat we eigenlijk ook al jaren zochten. Ook nemen we een set nieuwe snijmessen mee en een viertal Aziatische soeplepels. Maar nu hebben we nog steeds geen glazen. Die vinden we uiteindelijk wel op Amazon.com.

Op de terugweg gaat Rick naar Planet Comics. Daar haalt hij zijn maandelijkse stapeltje strips. Ik vind de meesten hier in de VS niets, behalve de Disney strips. Geef mij maar Suske en Wiske of Jan, Jans en de Kinderen (gaat dat nog door na de dood van de tekenaar?), of Asterix. Ik neem intussen een natuurfoto voor ons nieuwe maandelijkse thema.

Thuis verkleden we ons meteen in onze nieuwe broeken. Dan gaan we lekker computeren tot het etenstijd is. We geven de honden hun eten en gaan naar Pazzo Pomodoro. Daar is het druk maar er zijn nog twee stoelen aan de bar open.

Zoals gewoonlijk delen we het prosciutto en kaas plankje. Dat smaakt allemaal heel goed en mensen om ons heen vragen wat het is en bestellen het ook. Ik neem daarna de vissalade, die op het menu van voorafjes staat. Die is volgens mij nieuw en precies genoeg wat mij betreft. Niet zo lekker als de ceviche gisteravond, maar het smaakt me goed.

Rick neemt een carbonade en die ziet er heel lekker uit. Rick is er zeer over te spreken. Dit blijft een van onze favoriete restaurants.

Voldaan gaan we terug naar huis. Katja en Kevin zijn intussen in Seoul aangekomen. Niet veel later gaan ze aan boord voor hun bijna 14 uur lange vlucht naar huis. Ik denk dat we morgen twee zombies op gaan halen! Gelukkig kunnen ze hier thuis lekker slapen en hoeven ze pas maandag weer terug naar New Jersey.

Zondag

We worden door van alles en nog wat vroeg gewekt. Onze telefoons maken allerlei lawaai omdat een kennis berichtjes stuurt over haar petitie om herkozen te worden voor het stadsbestuur. Django is vroeg wakker en zijn halsband maakt allerlei lawaai. En ergens hierboven piept iets om de zoveel tijd en we hebben geen idee wat het is.

Rick staat dan ook al om kwart over zeven op. Ik doezel nog even door tot een uur of acht. Als ik beneden kom vertelt Rick dat de vlucht van Katja en Kevin tien minuten vertraagd is.

Meer dan genoeg tijd dus om ons Starbucks ontbijt te halen en wat Pokémon Go te spelen. Nu we toch in het centrum van Vienna zijn zenden we die kennis van vanochtend een berichtje dat wij langs kunnen komen om te tekenen. Zij blijkt vlakbij te zijn om langs de deuren te gaan en we ontmoeten elkaar op een parkeerplaats.

Nadat Rick en ik getekend hebben horen we ook nog wat nieuwtjes over Vienna. De ergste vind ik dat de Whole Foods volgend jaar misschien weggaat, omdat de grootste Whole Foods aan de oostkust in Tysons wordt gebouwd. Dat zou echt balen zijn en een stuk verder rijden.

Thuis maken we ons klaar om naar het vliegveld te gaan. Onderweg sms-t Katja dat ze zijn geland, maar het duurt nog even voor ze door de douane zijn. Het is goed ze weer te zien en ze zijn heel blij klaar te zijn met de vlucht. Beiden klinken nog niet bepaald goed. Ze hoesten flink.

De eerste passagiers komen door de douane 

Zodra we thuis zijn nemen Katja en Kevin dan ook een douche en duiken hun bed in. Hopelijk slapen ze niet zo lang dat ze vannacht niet kunnen slapen. Ze zullen het wel hard nodig hebben. Het is maar goed dat ze hier vannacht nog blijven.

Het is inmiddels rotweer met natte sneeuw en ijsregen. Rick en ik besluiten weer naar Spice 6 Modern Indian te gaan. Hun Indiase salade vonden we vorige week het lekkerst. Ook vandaag is het weer zeer smakelijk.

Dan is het tijd om in te pakken voor onze reis morgen. Onze vlucht naar Los Angeles gaat pas halverwege de middag maar het moet maar gedaan zijn. We zijn beiden pro's dus lang duurt het niet.

Saskia, die pas laat vanavond zal komen, vraagt of we katteneten kunnen gaan halen. Het weer is verschrikkelijk al blijft er niets liggen. We nemen Orion mee zodat hij de kinderen niet kan wekken met geblaf.

Bij Petco vinden we het katteneten en nemen ook nog wat kip mee voor de honden. Dan bedenkt Rick dat hij ook nog dingen van Giant nodig hebben. Dit keer blijf ik bij Orion in de van om er zeker van te zijn dat hij het katteneten en de kip met rust laat.

De rest van de middag computeren en lezen we wat. Rick praat bij met zijn vader, die het naar omstandigheden goed maakt. Ik vermaak me met de laatste aflevering van de Luizenmoeder. Wat een grappige serie is dat toch!

Katja en Kevin slapen nog als het tijd wordt voor ons avondeten. We laten een briefje achter en gaan weer naar Rango's. Ik vond hun ceviche en vissoep zo lekker dat ik die nog eens bestel. Rick neemt de lomo saltado waar hij ook zeer over te spreken is.

Intussen meldt Katja dat ze eindelijk weer in het land der levenden zijn. Ze geven ons een bestelling om mee te nemen. Thuis vallen ze aan op de taco's. Beiden geven toe dat ze meer dan genoeg hadden van Thais eten. Tex-Mex is dan in ieder geval iets heel anders.

We kletsen gezellig en krijgen te horen hoe alles was. Het is fijn te vernemen dat hun huwelijksreis niet helemaal verpest was. Ze hebben toch veel kunnen genieten van de prachtige plekken die ze bezochten.

En nu is het wachten tot Saskia thuiskomt. Hopelijk heeft ze niet teveel regen onderweg. Ik vind het nooit prettig als de kinderen laat 's avonds moeten rijden dus zal opgelucht zijn als Saskia hier is! Edit: Saskia heeft besloten heel vroeg morgenochtend te komen.

Over een verwendagje voor mezelf

Als ik rond zes uur wakker word zie ik dat het buiten wit is. Ze hadden wat sneeuw voorspeld en die is dus kennelijk gekomen. Ik val vervolgens weer in een diepe slaap met allerlei dromen. Daaruit moet ik mezelf dwingen om wakker te worden.

De verleiding om in bed te blijven is groot. Rick helpt ook niet door te zeggen dat ik dat ook gewoon kan doen. Ik weet dat, maar dat is funest voor mijn spieren die met dit weer al genoeg pijn doen. Toen ik pas de diagnose fibromyalgie had lag ik inderdaad dagen  en soms weken lang in bed, maar zo'n twintig jaar geleden werd uitgevonden dat beweging juist nodig was.

Sindsdien sport ik zoveel mogelijk 's ochtends. Zo ook vanochtend na mijn ontbijt van ei en tomaat loop ik hard op de plaats. De honden slapen wonder boven wonder de hele tijd. Sowieso lijkt Django wat rustiger. Hij komt ook telkens om liefde vragen en ligt zelfs vlakbij mij met Orion aan de andere kant. De honden hebben deze twee weken maar twee keer geruzied. Ongekend!

Als ik klaar ben met mijn tienduizend stappen maak ik me klaar om te gaan lunchen. Ik voel me nog steeds niet lekker en kan maar niet warm worden. Dit weer gaat door merg en been. Ik besluit pho te gaan eten al is dat de tweede keer deze week.

Het is druk bij Viet Aroma en er is maar een serveerster. Ik zie een bord bij de ingang dat ze op zoek zijn naar meer bediening. Inderdaad kan deze het nauwelijks bijhouden. De soep smaakt weer heerlijk en het blijft een traktatie.

Thuis raap ik mijn spullen bijeen om naar Life Time te gaan. Met dit weer is een middagje jacuzzi en sauna heerlijk. De sauna kan ik nauwelijks een paar minuten volhouden, maar het bubbelbad is super om in te zitten lezen. Ik heb een leuk boek dus voor ik het weet loopt het tegen vijven.

Inmiddels valt er een ijskoude regen want het is maar net boven het vriespunt. Als ik thuis binnen loop gaat de telefoon en het is Christine. Zij zijn bezig hun huis op de markt te zetten en maakten iets bizars mee.

De klusjesman, die ze ingehuurd hebben, vond hun schoonmaakster kennelijk leuk en had iets te veel plezier met haar in de logeerkamer van Chuck en Christine. Christine heeft het gevoel in een soap opera beland te zijn. De schoonmaakster kwam zelfs de volgende dag terug om de lakens te wassen. Zoiets verzin je toch niet? We moeten er smakelijk om lachen!

Rick stelt voor naar Pazzo Pomodoro te gaan voor ons avondeten. Altijd lekker op zo'n koude dag om Italiaans te gaan eten. Alleen is het drukker dan we het ooit gezien hebben. De bar staat helemaal vol en er staan veel mensen te wachten op een stoel.

Rick wil blijven wachten maar ik voel me niet goed genoeg om eindeloos te blijven staan. De kans op een stoel lijkt wel heel klein vanavond. We bedenken waar we dan heen willen en besluiten Thais te gaan eten bij Neisha Thai.

Intussen regent het hard en het is 0 graden. Waarom is dit geen sneeuw? Die hebben we toch liever, maar ja. Als het dan toch zo koud moet zijn.

Eenmaal in het winkelcentrum waar Neisha Thai is zien we dat er een nieuw Tex-Mex restaurant is, Rango's. Rick houdt meer van die cuisine dan ik, maar een blik op hun menu online en ik wil er ook liever eten dan Thais.

We worden heel vriendelijk begroet en nemen plaats aan de gezellige bar. Rick kiest een voorafje van ajillo garnalen en ik de ceviche. Dit restaurant is anders dan de meeste Tex-Mex restaurants in onze omgeving want er staan heel wat goed klinkende visgerechten op hun menu. Dat maakt mij heel blij!

De ceviche is zo lekker! Doet me meteen terugdenken aan Belize en alle ceviche, die ik daar at. Deze ceviche is bereid met garnalen, St. Jacobsschelpen, calamari en witte vis. Het is ook nog eens een flinke portie, alleen dit gerecht is al een reden om hier terug te keren.

Voor zijn hoofdmaaltijd neemt Rick een fajita salade. Ik neem de vissoep, die bij de voorafjes staat. Daarin drijven garnalen en St. Jacobsschelpen, maar de soep zelf is de ster. Zo ontzettend lekker!!! Ik kan het niet eens beschrijven, maar iedere druppel gaat op.

Hier komen we dus zeker terug want er staan nog meer gerechten op het menu, die ik wil proberen. Rick is in zijn nopjes want eindelijk is er een Tex-Mex restaurant waar ik ook enthousiast van word. Inmiddels regent het hard en Rick zorgt ervoor dat ik niet te nat word door me bij de voordeur op te halen.

Uiteindelijk werd dit een veel leuker maal dan we bij Pazzo Pomodoro hadden gehad. Misschien gaan we daar morgen nog eens heen. We denken (zonder bewijs) dat Pazzo het populairste restaurant in Vienna is. Het is daar altijd druk (en gezellig).

Het is alweer weekend. Hopelijk komen Katja en Kevin zondag heelhuids terug en Saskia ook ergens dit weekend. Maart is hier koud begonnen en ik krijg toch het gevoel dat er echt wel een klimaatverandering is. Heel beangstigend vooral omdat onze regering als derde grootste land ter wereld het totaal negeert en zelfs belangrijke beschermingen ongedaan maakt.

Fijn weekend allemaal!

Over nog een gezellig happy hour

Het is prachtig zonnig weer als we opstaan. Ik hoor ons cardinaaltje zingen en die zit inderdaad in een boom vlakbij. Uit volle borst zingt hij zijn lied, een van mijn favoriete dingen van de lente hier.

Zoals bijna iedere ochtend heeft Rick mijn koffie al aan het pruttelen. Ik geef de honden hun gebit schoonmakende botjes en pocheer een ei in de magnetron voor mezelf. Daar heb ik weer een tomaat bij. Deze tomaten zijn in de kas rijp geworden en ik moet zeggen dat hun claim dat ze lekkerder smaken waar is.

Mijn personal training half uur is pas om half elf vandaag. Ik ben al veel eerder klaar om naar de sportschool te gaan. Ik vertrek toch maar, dan is mijn cardio op de ARC trainer eerder gedaan. Achteraf blijkt dit een goed plan want Sharon komt vroeg, precies als ik mijn tienduizend stappen bijeen heb.

Tijdens het halve uur met gewichten bespreken we de nieuwe restaurants, die hier in Vienna komen of net open zijn. Onder de sportschool komt er een nieuw restaurant wat ook ontbijt zal serveren en 's avonds een wijn bar is. Precies waar ik dol op ben dus, ik ben benieuwd.

Op de terugweg naar huis speel ik weer wat Pokémon Go en ga ook op zoek naar de laatste foto voor het thema Zwartwit van de maand februari. Ik vind hem bij een hek waar ik vaak langsrijd wat altijd veel schaduwen geeft. Morgen begint het nieuwe thema Natuur. Ik blijf die dagelijkse foto"jacht" leuk vinden.

Thuis neem ik gauw een douche en intussen blaft Django weer eindeloos. Ik neem de honden mee voor een korte wandeling en doe ze dan in de van. Voor mijn lunch ga ik mijn favoriete Med salade met kip van Noodles & Company eten.

Die smaakt weer heel goed, alleen ben ik blij dat ik voorzichtig ben met in de olijven te bijten. Twee ervan hebben de pit er nog inzitten. Ik zeg daar toch even vriendelijk wat van tegen de manager. Als iemand keihard op zo'n pit bijt kan er zo een kies breken en dan kan het restaurant daarom vervolgd worden.

Zij maakt haar excuses en wil me een gratis maal aanbieden, maar dat was mijn doel niet. Ik sla het af, maar ze staat erop dat ik het aanneem. Nou, vooruit dan maar, ik kom hier toch vaak genoeg eten dus die ene gratis maaltijd kan er wel af.

Het DRAAKJE heeft wel weer eens een flinke slok nodig en bij de Shell gooi ik hem vol. Met de tien cent korting, die ik met Giant boodschappen bijeen heb gespaard, kost de benzine $2,35 per gallon. En laatst klaagde Trump nog dat de benzine te duur werd!

Ik kan het niet laten nog wat krokusjes te fotograferen, vannacht gaat het weer sneeuwen en ik ben klaar met de winter!

Als het tijd is om Orion zijn middagpilletjes te geven geef ik Django er ook een. Hopelijk helpt dat tegen het eindeloze blaffen en ik moet zeggen, hij houdt op als ik dat zeg en dat was de afgelopen dagen niet zo. De beide honden liggen zelfs een uurtje in diepe rust.

Vanavond heb ik met Sara afgesproken bij Clarity voor happy hour. Ik neem er een Uber heen en kom tien minuten voor onze afspraak aan. Tot mijn ongenoegen zit de bar helemaal vol, maar ik kan nog een paar krukken aan een lange tafel bemachtigen. Niet zo gerieflijk, maar we hebben tenminste zitplaatsen.

Dan heb ik enorm geluk want een stel vertrekt en ik krijg twee stoelen aan de bar. Clarity is een sjiek restaurant en ik was dan ook een beetje verbaasd dat Sara dat weer voorstelde. Een aantal maanden geleden waren we hier ook en het erover eens dat je maar weinig krijgt voor de prijs.

Maar goed, altijd leuk om het nog eens te proberen. Zoals altijd hebben Sara en ik meer dan genoeg gesprekstof. We bestellen een voorafje, in mijn geval de pate met rabarber en brioche. Dat is werkelijk twee happen en het is op, maar ik probeer het te verlengen. Het smaakt wel heel erg goed, dat is het probleem niet.

Aangezien ik hier mijn avondeten wil eten bestel ik ook een salade en de zwezeriken met artisjokkenpuree. De salade is normale grootte, maar de zwezerik, want het is er maar een, weer zo'n klein hapje voor veel geld.

Het smaakt allemaal wel heel erg voortreffelijk maar de rekening van $70 (weliswaar met happy hour wijn erbij) doet me bijna steil achterover slaan! Dit restaurant is goed voor bijzondere gelegenheden, maar ik wil hier geen happy hour meer doen. Sara is het daarmee eens want ook haar rekening is heel hoog.

Rick komt me ophalen. Hij had vanavond iemand, die bars ontwerpt, op bezoek. Hij is geinteresseerd in de ideeen van die man, want van de drie waarmee Rick tot nu toe heeft gesproken klonk deze het best. Rick wil graag voor het einde van dit jaar een bar in de basement hebben en dan een feest houden voor zijn zestigste verjaardag.

Katja komt weer online en het gaat gelukkig beter met ze. Ze gaan vandaag zelfs wat rondkijken op het eiland waar ze verblijven. Dit is hun laatste volle dag om te ontspannen en dan beginnen ze aan de lange terugreis. Ik hoop dat ze nog wel iets hebben kunnen genieten ondanks de gezondheidsproblemen.