Vroeg verjaarsdiner voor Kai

Het is mooi zonnig weer als ik de lamellen omhoog doe, maar op mijn app zie ik dat het maar 7 graden is.  Een stuk koeler dan het was en ten westen van ons heeft het zelfs gevroren.  De zon maakt voor mij echter alles goed.

Na mijn ei, kaas en spinazie  ontbijt pak ik mijn tas in voor Lifetime Fitness. Als ik naar Anytime ga douche ik altijd thuis, maar bij Lifetime is het allemaal zo schoon en luxe dat het fijn is daar schoon vandaan te vertrekken. 

Natuurlijk begin ik eerst met cardio op een voor mij nieuwe soort elliptical.  Ik voel het vandaag echter niet zo en na veertig minuten en zesduizend stappen heb ik er genoeg van.  Ik kleed me in bikini en ga bubbelen in de hot tub.  Ik zou alleen willen dat die spuiten net iets hoger zaten, zodat ik ze ook op mijn schouders zou kunnen zetten.

Al lezend in mijn Kindle wissel ik de hot tub en sauna een paar keer af.  Ik heb mijn Kindle in een Hefty plastic zakje en krijg daar veel opmerkingen over.  Men vindt dat zo'n goed idee.  Ik ook, want het is ontspannend in het water te kunnen lezen.

Mijn spieren zijn gelukkig inderdaad wat losser als ik weer naar de douches loop.  Een kwartiertje later ben ik klaar en mijn maag knort.  Ik besluit gezellig met mezelf te gaan lunchen bij Pho Thang Long.  Hun kip pho en limeade smaakt me prima.

Thuis lijn ik Cosmo aan voor een wandeling door de buurt.  Eerst wilde ik naar Scotts Run gaan, maar ik krijg noch Kai noch Saskia mee en eigenlijk heb ik geen zin om weer ergens heen te rijden.  De buurt is op het moment bijna net als een park met alle bloeiende bloemen, bomen en struiken.

Tegen de tijd dat ik tienduizend stappen bijeen heb ben ik weer thuis.  Het is zulk mooi weer met staalblauwe lucht dat Cosmo en ik nog voor het huis gaan zitten.  Althans, ik zit en lees en Cosmo ligt af en toe lief naast me, maar hij pest Snickers en zijn vriendje Ninja van hiernaast ook zo dat Ninja flink naar hem blaast.

Als Rick thuiskomt rijden we met zijn vieren naar Georgetown om Kai's verjaardag vervroegd te vieren.  Hij is woensdag jarig, maar vertrekt dinsdag voor een week naar Berlijn voor een Duolingo bijeenkomst. 

Grappig genoeg wilde Kai ook Duits eten voor zijn verjaardag en dat gaan we bij Old Europe doen.  Op vrijdagavond is het altijd druk naar de stad dus we vertrekken ruim op tijd.  Georgetown is de oudste buurt van Washington en ook een van de uitgaansbuurten dus altijd druk.

Gelukkig hebben we een reservering want het restaurant zit ook vol.  Saskia heeft al gegeten, want dit Duitse menu biedt niets veganistisch.  De mannen delen een bord met verschillende worsten en ik heb heerlijke koude komkommersoep als voorafje.

Kai en Rick bestellen als hoofdgerecht beiden een schnitzel.  Ik neem hun heerlijke huissalade met twee soorten kool, komkommer en linzen en de steak tartare.  Rick en mijn eten komt vrij snel, maar dat van Kai laat op zich wachten.

De vriendelijke serveerster komt telkens zeggen dat het eraankomt, maar na een half uur vraagt Rick toch eens naar de manager.  Die komt en heeft eerst als excuus dat ze een grote groep beneden hebben.  Daar hebben wij natuurlijk geen boodschap aan en het is extra zuur dat het Kai's verjaarsmaal is.

De manager belooft dan de maaltijd van de rekening te halen en tovert binnen de kortste eindelijk Kai's maal tevoorschijn.  De serveerster vindt het zo vervelend voor hem dat ze hem als dessert een stuk apfel strudel met een kaarsje brengt, heel lief.

Op de terugweg naar de auto rennen Saskia en ik de Whole Foods nog even binnen.  Zij koopt er veganistisch ijs en ik een paar macarons.  Dan rijdt Saskia, de BOB, ons terug naar huis.  Onderweg zingen we luid mee met onder anderen Cheap Trick.  Toch grappig dat onze kinderen muziek uit onze tijd ook zeer kunnen waarderen.

Foto's van de bloemen vandaag staan hier

 

Lente in Great Falls Park

Het is op het moment iedere ochtend zo'n genot om de lamellen te openen!  Het lijkt buiten werkelijk net een lenteschilderij met alle bloesems in de achtertuin.  De zon schijnt weer, maar het is een stuk koeler dan gisteren. 

Ontbijt op het deck lukt dan ook vanochtend niet, maar terwijl ik mijn wafels en verse aardbeien en bramen eet komt een van de eekhoorntjes ook ontbijten.  Niet veel later komt het cardinalenpaar ook.  Ik heb echter nog geen kolibri gezien, maar misschien is het daar nog te vroeg voor.

Flapjack heeft een gevecht met mijn veter

Sharon wacht me bij Anytime Fitness al op.  Zij had maandag een laparoscopische operatie aan haar meniscus.  Onvoorstelbaar dat ze drie dagen later alweer gewoon loopt met enkel een drukverband om.  Sharon laat de drie minuscule sneetjes zien, heel wat anders dan de grote littekens van weleer.

Vannacht werd ik al wakker met scherpe pijn in mijn nek en schouders en spoot mezelf plat met Icy Hot.  Daardoor kon ik gelukkig wel verder slapen.  Ik denk echter dan mijn rechter rhomboid spier ontstoken is en Sharon voelt daar ook flinke knopen in.

We besluiten alleen lichte gewichten te gebruiken vandaag en na het uur rolt Sharon mijn rug.  Na afloop doe ik cardio tot ik 6000 stappen bijeen heb.  Het bewegen helpt en ik voel me een stuk beter als ik huiswaarts ga, al doet die spier nog net zoveel pijn.

Na mijn douche ga ik terug naar het centrum van Vienna.  Eerst gooi ik de van vol benzine, die nog steeds heel goedkoop is.  Daarna bestel ik een soba noodle bowl met kip bij Panera.  Het is vandaag een beetje een gure dag, dus een warme lunch is lekker.  Hoewel ik me bedenk dat de veertien graden van vandaag een paar maanden geleden nog hemels voelde.

Saskia en haar vriendin Bella hebben een appartement gevonden voor volgend jaar.  Saskia stuurde gisteren foto's en er moet een aanbetaling komen.  Daarvoor haal ik een cashier's check van onze bank en sms Saskia dat ik die en het contract dat wij als garantstaanden voor Saskia moesten ondertekenen naar haar zal overnachten.  Helemaal goed schrijft zij terug.

Bij het postkantoor betaal ik dus $19,99 daarvoor en sms dan Saskia weer dat het op weg is.  Oh, schrijft ze terug, maar ik kom vanavond thuis.  Oelewapper dat ze is, dan had ze die dingen dus gewoon mee kunnen nemen! Maar ik ben natuurlijk blij haar voor het weekend hier te hebben.

Thuis haal ik Kai en Cosmo op voor een wandeling bij Great Falls.  De weg erheen is zo mooi met alle bloeiende bomen.  De kersenbloesems in Washington zijn prachtig, maar nu is het het hoogtepunt aan kleur in de buurten, zelfs de azalea's beginnen al te bloeien.

In het park geef ik Kai de verrekijker en we lopen richting het adelaarsnest.  Kai vindt de adelaar al gauw.  Hij of zij zit op een tak vlakbij het nest.  Jammer genoeg kunnen we niet zien hoeveel adelaarskinderen daarin zitten, maar dat er een of meerdere zijn is wel zeker.

Terwijl ik foto's neem van de wilde bloemen hier, ook bluebells, maar niet zoveel als bij Bull Run, rennen Kai en Cosmo lekker.  We klauteren naar het eerste uitkijkpunt over de watervallen en zien daar dat de rivier flink vol zit.  Het is een bruine kolkende massa, die naar beneden komt.

Kai vermaakt zich nog een tijdje met het kijken naar de vogels, die boven de rivier vliegen.  Een van de adelaars maakt ook een rondje.  Een mooie havik vliegt over en veel gieren, verder duiken tientallen zwaluwtjes naar het wateroppervlak.  Denkelijk eten zij daar insekten.

Kolkend water

Het is zo genieten hier dat de tijd vliegt en het is alweer tegen vieren voor we terug bij de van zijn.  Op de terugweg halen we avondeten, sla bij Whole Foods en spinazie en kip quiche bij Pie Gourmet.  Kai haalt me daar ook over een gemengde fruit "pie" (die mij nog het meest aan Limburgse vlaaien doen denken) te kopen.

Precies als we de deur binnenlopen belt Christine.  We hebben alweer een tijdje niet echt bijgekletst en voor we het weten zijn er een paar uur voorbij!  Intussen heb ik ook mijn Jan van Haasteren puzzel af.  Hij was weer erg leuk en de laatste tot volgende herfst en winter.

Saskia komt thuis en we kijken met zijn allen sitcoms.  Big Bang Theory en Mom zijn mijn favorieten.  Ik mis soms Katja wel erg en zij ons, vandaag had ze migraine op haar werk en dan is het extra moeilijk om je ouders niet dichtbij te hebben.  Je vriend is toch niet altijd net zo zorgzaam, tenslotte.

Foto's van Great Falls staan hier. 

Virginia bluebells

Kai heeft vandaag een belangrijk examen Duits bij Catholic University.  Dit examen bepaalt of hij in Duitsland het bachelors programma vertaler kan gaan doen.  Begrijpelijk is hij er zeer zenuwachtig voor en Catholic University ligt midden in Washington, moeilijk te bereiken tijdens het spitsuur.

Rick moet vandaag toch in Washington zijn en bood tot Kai's opluchting aan hem te brengen.  Ze vertrekken voor dag en dauw om zeker te zijn niet in het verschrikkelijke spitsuur rond de stad terecht te komen.  Net als ik opsta krijg ik van Rick een sms dat ze ruim op tijd waren.  Nu duimen dat Kai het examen goed maakt.

Ik vind deze prunus wellicht nog wel mooier dan de vroeger bloeiende

 

Het blijft een genot op het moment de lamellen te openen.  Onze achtertuin staat in volle bloei en vandaag is het weer felle zonneschijn. Onder mij zie ik de cardinaaltjes aan hun ontbijt van overgebleven eekhoorn mais.  Idyllisch zou ik het bijna noemen.

Terwijl de koffie pruttelt laat ik Cosmo naar buiten en tot mijn verrassing is het al zeventien graden.  In het zonnetje dus warm genoeg voor ontbijt op het deck.  Terwijl ik daar zit bedenk ik me dat ik hier zo uren zou kunnen zitten, maar er moet bewogen worden.

Binnen is geen optie met dit weer dus ik lijn Cosmo aan.  Ik loop zo snel ik kan en jog de heuvels af.  Onderweg neem ik toch ook de nodige foto's, want het is alsof ik door een groot park loop.  Overal bloeiende bomen, roze, wit, geel en paars en zelfs tuinen waar mensen niets aan doen zijn op het moment mooi met paardebloemen en wilde viooltjes.

 

 

 

 

Na een uur ben ik terug thuis en zoek de douche op.  Terwijl ik me afdroog hoor ik de schoonmaaksters binnenkomen.  Gelukkig ben ik bijna klaar, want ik was vergeten dat het woensdag is en omdat er toch niemand thuis was had ik de badkamerdeur niet dicht want Cosmo lag op de drempel.  Dat had een genante situatie kunnen zijn geweest!

Anja komt om half elf en we nemen Cosmo mee voor ons avontuur van vanmiddag.  We gaan eerst lunchen bij Noodles & Company.  Cosmo mag daar ook op het terras zijn, maar ik neem hem zonder te denken mee naar binnen om te bestellen.

Niemand zegt er wat van en ik realiseer me opeens dat hij niet binnen mag zijn.  Gauw neem ik hem mee naar buiten terwijl Anja voor ons beiden bestelt.  Anja neemt de Bangkok curry soep en ik de Bangkok buff bowl, die groente bowls vind ik zo ontzettend lekker!

Het is nog prachtig zonnig weer, maar op mijn radar app zie ik dat de regen met rasse schreden nadert.  Het is een koufront dat snel langs moet komen volgens de weerman op de radio.  We besluiten toch naar de bluebells bij Bull Run (in het zuiden van de VS worden riviertjes "runs" genoemd) te gaan en desnoods in de van te wachten tot de regen voorbij is.

Dat blijkt een goede strategie want er komt waar wij zijn nauwelijks regen.  We wachten de spetters even af, maar als de radar schoon lijkt beginnen we aan onze, weliswaar flink modderige, wandeling door de heel licht roze (eerst) en daarn blauwe velden.

Panorama klik om groter te zien

Gewoonlijk kom ik hier eerder in het seizoen, maar dit jaar "ontwaakt" de natuur ontzettend snel!  De kersenbloesems waren vorige week nog in bloei en nu zijn de tulpen al aan het uitbloeien en de bluebells ook!  De lente is hier prachtig, maar gaat ook heel snel!

Anja en ik hadden graag wat meer zon gehad, maar de kleuren zijn sowieso adembenemend.  We lopen het pad een stuk af en dan terug.  Net als het weer begint te regenen zijn we terug bij de van.  Zaterdag zullen Anja en ik elkaar weer zien voor het Koningsdagfeest dat zij met een aantal anderen organiseert.

Over dat feest gesproken, mijn nagels zijn weer aan "vernieuwing" toe en ik vraag Thu of ze een van mijn nagels rood, wit en blauw kan maken.  De rest wil ik oranje.  Een uurtje later heb ik rood, wit, blauwe grote tenen en ringvingers en de rest een mooie diepe kleur oranje.  Zelfs als het te koel is om mijn oranje t-shirt te dragen op zaterdag zijn mijn nagels tenminste juist gekleurd.

Kai is inmiddels thuis en denkt dat hij zijn examen goed heeft gemaakt.  Om dat te vieren vraagt Rick waar Kai graag wil gaan eten en dat wordt Mad Fox Brewing Company.  Ze hadden hier altijd bitterballen op het menu staan, maar die zijn er helaas niet meer.

De mannen genieten natuurlijk van een biertje en ik van hun lekkere rose.  Rick en ik bestellen beiden de varkenshaas met tuinbonenpuree, gegrilde krieltjes en morel champignons en een bosbessen sausje. 

Het smaakt werkelijk heerlijk en dat in een eenvoudig Amerikaans restaurant.  De portie is ook niet belachelijk groot zoals vroeger.  Het is niet meer het ongezonde menu van vroeger, dit menu zou zo in willekeurig welk Nederlands restaurant goed staan.

De rest van de avond spelen de mannen Age of Empires op hun telefoon en ik kijk sitcoms.  Bij The Middle hebben de broeders van Dyke een gastrol.  Dick van Dyke is volgens mij ook in Nederland wel bekend, onder anderen door Mary Poppins.  Hij is 88 en ziet er een heel stuk jonger uit!

Over tachtig gesproken, dat wordt Ricks vader dit jaar.  Die man, die altijd dol op de winter was en daarom tegen Ricks moeders wensen in terug naar Michigan verhuisde, klaagde vanavond op Facebook over het feit dat ze weer sneeuw hebben en er nog meer op komst is.  Zelfs de grootste winterliefhebber krijgt er met het ouder worden genoeg van!  Geef mij maar zomer!

Foto's van vandaag staan hier.

Jaarlijks endocrinoloog bezoek en weer veel bloemenfotografie

Vanochtend is het op tijd uit de veren geblazen, want ik heb een doktersafspraak om kwart voor negen.  Rick heeft mijn koffie al klaarstaan en ik rooster snel een paar wafels, die ik met maple siroop en verse aardbeien en bramen eet.

Ruim op tijd vertrek ik naar de endocrinoloog, die gewoonlijk maar een kwartiertje rijden weg is.  Alleen doet het stoplicht aan het einde van onze buurt raar.  We moeten drie keer de andere richtingen voor laten gaan voor het onze eindelijk op groen springt.

Dat maakt me al laat en dan kan ik hun nieuwe gebouw niet vinden.  Ik baal enorm en probeer Waze, maar die stuurt me ook in rondjes.  Uiteindelijk bel ik het nummer van de praktijk en luister naar hun aanwijzingen.  Dat had ik natuurlijk meteen moeten doen, want nu vind ik het meteen.

Gelukkig kijkt in dit gebied niemand op van problemen in het verkeer en ik kan gewoon nog de dokter zien.  Met al die stress verwacht ik dat mijn bloeddruk wel hoog zal zijn, maar die blijkt normaal, helemaal goed.

De dokter komt binnen en stelt vragen om te kijken of alles met mijn schildklier nog goed gaat.  Voor zover ik kan voelen wel.  Hij doet wat testen, die goed zijn, en dan "mag" ik bloed gaan laten prikken.  Over een paar dagen heb ik daarvan de uitslag en hopelijk dezelfde dosis medicijn voor het komende jaar.  Ik denk het wel, want in november waren de waardes ook goed.

Van deze praktijk naar Lifetime Fitness is alsmaar rechtdoor.  Daar ga ik dus mijn cardio vandaag doen.  Ik doe de laterale machine, een of andere stepmachine en een interval hardlopen op de loopband.  Als ik tienduizend stappen bijeen heb is het tijd voor de beloning voor mijn spieren.

In de kleedkamer trek ik mijn bikini aan en loop het zwembadgedeelte in.  Het is altijd even heel heet om de hot tub in te gaan.  Nu ik al een tijdje geen massages heb gehad zet ik de stralen op mijn heupen en rug, die veel pijn doen.  Helaas lukt het niet zo diep te gaan liggen dat mijn schouders en nek er ook baat bij hebben.

Daarna is de sauna aan de beurt.  Daar houd ik het nooit zo lang uit, maar het voelt wel heel goed.  Ik wissel de twee nog een paar keer af en zoek dan de douches op.  Deze club is zo schoon vergeleken bij Anytime Fitness.  Als Sharon daar niet personal trainer was zou ik dat lidmaatschap opzeggen.

Op weg naar huis haal ik mijn favoriete Mirassou sauvignon blanc van Total Wine and More.  Na mijn spullen thuisgebracht te hebben en mijn fototoestel opgehaald te hebben ga ik eerst lunchen bij Noodles & Company.  Het is weer lekker genoeg om buiten te eten en ik probeer eens hun Japanese pan buff bowl, die ook heerlijk is.

Na het eten sta ik even in tweestrijd met mezelf.  Andere jaren ging ik altijd naar het Netherlands Carillon om daar de tulpen te fotograferen met de monumenten op de achtergrond.  Echter staat de koepel van het Capitool in de steigers en heb ik al zoveel van die foto's.

Het tulpenveldje vlakbij in het centrum van Vienna wint het.  Op de achtergrond ligt dan het historische kerkje aan Church Street.  Iemand zei me laatst dat dit klimaat zich niet leent voor tulpen en dat lijkt me waar. Ze blijven maar heel even en deze zijn ook al aan het uitbloeien.  Toch krijg ik er een paar mooie foto's.

Dan rijd ik door naar Meadowlark Gardens.  Ik betaal de entreeprijs en geniet weer van de prachtige natuur daar.  Er staan rijen bomen in bloei, ik zie schildpadden, een slang en vechtende ganzen.  Echt een oase van mooiheid hier.

Op de terugweg stop ik bij Whole Foods om avondeten te halen.  Mijn grote probleem is groentes, want de heren zijn zeer kieskeurig wat dat betreft.  Ik wil ook niet alleen spinazie, asperges of worteltjes eten iedere keer!  Ik neem eens een kikkererwtensalade mee en voor de zekerheid ook maar een ouderwetse "coleslaw".

Ik kan het niet laten een paar macarons mee te nemen!

Thuis werp ik me op de puzzel, die nog ligt te wachten om afgemaakt te worden.  Als Rick thuiskomt ben ik ver gevorderd, maar het lukt me niet hem vanavond klaar te krijgen.  Morgen dan maar misschien, het is de laatste puzzel, die ik dit seizoen ga doen.

De mannen hebben kipfilet en ik zalm als diner.  Daarbij ovengebakken zoete aardappelfrietjes en bovengenoemde salades.  Rick probeert de garbanzo salade, maar Kai waagt zich er niet eens aan.  Maar goed dat ik ook koolsla meenam!

Rick belt zijn vader om hun reis naar Marokko in de herfst te bespreken.  Wel bijzonder dat Rick nu eindelijk zijn wens om ook eens alleen met zijn vader op reis te gaan in vervulling kan laten gaan.  Natuurlijk beraad ik me intussen op waar ik dan heen wil gaan.  Ik wil dolgraag naar Wenen en Budapest.  Als iemand zin heeft om mee te gaan hoor ik het wel.

Foto's van vandaag staan hier.

Het eerste flinke onweer van het jaar

Het heeft vannacht flink geregend, maar als ik opsta begint de zon alweer door te komen.  Nog voor ik ontbijt en koffie neem pak ik mijn fototoestel en neem Cosmo mee voor zijn ochtendwandeling.  Ik vind bloemen altijd nog mooier als er waterdruppels opzitten dus maak een aantal foto's onderweg.

Het is gewoon zo'n genot nu in de buurt te lopen met alle kleuren.  Het duurt maar zo kort dus het is zaak er zoveel mogelijk op uit te gaan.  Het is ook al zo'n 17 graden dus ik loop met korte mouwen.  Dit is natuurlijk ongewoon voor april en er wordt vanavond dan ook zwaar weer verwacht.

 

Mijn ontbijt van gepocheerde eieren, spinazie en kaas en een bakje bosbessen eet ik buiten op het deck op.  Dan moet ik er van mezelf aan geloven, een uur interval op de elliptical.  Alleen heb ik teveel gedraald en na 9000 stappen en vijftig minuten moet ik toch echt de douche in.

Dan hijs ik mijn golf club set de van in, want die ga ik verkopen en rijd naar Tysons Corner mall. Daar heb ik met ex-collega Dawn afgesproken te gaan lunchen.  Ik heb nog geprobeerd of ze met dit mooie weer ergens met een terrasje wilde eten, maar Dawn heeft last van allergieen en eet liever binnen.

Terwijl ik naar de ingang loop hoor ik haar achter mij mijn naam roepen.  We werkten zo'n twintig jaar geleden samen bij American Express en vorig jaar hebben we elkaar voor het eerst weer gezien.  Ik kon en kan altijd heel goed met Dawn opschieten en ook nu kletsen we weer alsof al die jaren er niet tussenin zaten.

We gaan naar Seasons 52 om te eten.  Daar bestelt Dawn haar water met komkommer en citroen.  Dat klinkt wel erg lekker en is gratis dus ik neem hetzelfde.  We bestellen beiden een flatbread, die van mij met prosciutto, camembert en asperges en die van Dawn met kreeft en mozzarella.

Dawn heeft daarna nog zin in een van hun minidesserts.  Om mee te doen bestel ik het minidessert bosbessen met citroensaus en slagroom, dat is wat lichter dan de rest.  Intussen kletsen we erop los en heeft Dawn mijn Microsoft Band aan mijn arm ontdekt.

Als ze hoort wat die allemaal doet wil zij er ook een.  Zij heeft een iPhone, maar geen probleem want de Band werkt ook met iPhone en Android.  We lopen naar de Microsoft Store en de medewerkster helpt Dawn haar band op te zetten.  Blij met haar nieuwe aankoop en met mijn belofte te helpen als ze vragen heeft lopen we terug naar de parkeergarage.

Daar neemt Dawn de golf clubs van mij over.  Golfen bleek niet goed voor mijn schouders en die clubs stonden dus al een paar jaar ongebruikt in onze basement.  Ik ben blij dat ze nu weer gebruikt gaan worden.

Onderweg naar huis belt Laura, mijn massagetherapiste, dat ze weer ziek is en vanmiddag niet kan komen.  Daar baal ik wel van, want de pijnaanval van dit weekend liet wel zien dat mijn lichaam de massages mist.  Maar ja, Laura is ook niet blij longontsteking te hebben dus ik wens haar van harte beterschap.

Op het deck geniet ik van de warmte en lees mijn boek uit.  Ik zie wel onweerswolken in de verte, maar bij ons blijft het droog.  Een kennis, die zo'n twintig kilometer verderop woont, plaatst een foto van hagel op Facebook.  Die onweersbuien kunnen zo plaatselijk zijn.  We hebben ook een "tornado watch", maar het gebeurt maar zelden dat er hier serieuze tornado's komen gelukkig.

Waarschijnlijk de hagelbui

 

Rick komt thuis met mijn favoriete sushi en we eten nog buiten.  Intussen horen we echter wel vervaarlijk gerommel in de verte.  Ik heb Cosmo op aanraden van een kenner zijn Thundershirt al de hele middag aangedaan.  Volgens hem moest ik niet wachten tot de eerste donder en zou het zo werken. 

Veel merk ik daar niet van, want Cosmo wordt meteen net zo nerveus als anders bij de eerste donderslag.  Binnen de kortste keren hebben we een "severe thunderstorm warning" en is het hemelse geweld indrukwekkend. 

Alleen gebeurt er weer wat wij zo vaak meemaken, ten noorden en zuiden van ons ziet de radar er zeer kleurrijk uit en wij krijgen heel even een plensbui en dan is het afgelopen.  Onweren trekken heel vaak precies om ons heen.

De rest van de avond kijken we naar Animals Gone Wild op National Georgraphic channel wild.  Onvoorstelbare filmpjes waar zelfs Rick met graagte naar kijkt. 

Met zijn Thundershirt is hij nog steeds bang

Foto's van de beregende bloemen staan hier.

Lekker lenteweekend

Zaterdag

Oei, ik werd midden in de nacht al wakker met brandende pijnen over mijn hele lichaam en nam ibuprofen in de hoop dat het minder zou worden.  Helaas is dat niet het geval, het is nog net zo erg als ik wakker word. Ik vraag Rick me wat Excedrin te geven, het enige wat nog weleens wil helpen.  Eigenlijk zou ik nu de hele dag in een koele kamer willen liggen, maar weet dat dat juist niet aan te raden is.

Duidelijk zegt mijn lichaam dat ik teveel heb gedaan de afgelopen week.  Misschien was het de lange rit heen en weer naar Richmond gisteren.  Wie zal het zeggen.  Zaak is om het vandaag rustig aan te doen en gelukkig staat er niets enorms op het programma en is het schitterend weer.

Het is ook al 21 graden als ik om kwart over negen naar beneden kom.  Rick is inmiddels een bezige bij in de tuin en heeft de koffie voor me klaarstaan.  Ik maak een paar beschuitjes met boter en hagelslag en ga daar op het deck van genieten.  Van dat ontbijten buiten ga ik deze zomer nog eens meer genieten dan gewoonlijk, de zomer in het hotel nog vers in mijn geheugen.

Boven op de elliptical doe ik vijfenveertig minuten cardio.  Eigenlijk was ik van plan om net als Rick buiten te gaan lopen, maar met de pijn lijkt het me beter om mijn gewrichten niet teveel te belasten.

Terwijl ik sport geniet Meike van de zon op het logeerbed

Rick en ik gaan samen lunchen bij Sweet Leaf.  We bestellen beiden de gerookte zalm sandwich zonder cream cheese.  Die van mij vraag ik op geroosterd meergranenbrood, want daar zag ik iemand anders mee lopen en dat zag er zeer goed uit. We eten ze lekker in het zonnetje op hun terrasje op.

Dan is het tijd om boodschappen te doen.  We halen een aantal dingen bij de Giant en de rest bij Whole Foods. Met dit lekkere weer willen we vanavond weer grillen. 

Na de boodschappen thuisgebracht te hebben gaan we door naar de Home Depot om o.a. wat planten voor onze potten op het deck te kopen.  Wij zijn er niet de enigen, het tuincentrum is flink druk.  We kiezen geraniums en goudsbloemen uit voor het deck en een aardbeienplant en pepers voor Ricks "moestuintje" voor het huis.

Een uurtje later ziet het deck er weer helemaal zomers uit.  We zien er dit jaar helemaal naar uit er vaak op te zitten.  We hebben toch alle drie het gevoel een zomer "gemist" te hebben vorig jaar na de brand.

De rest van de middag computeren we en ik lees ook in mijn vierde boek van Katie Oliver.  Echte Engelse chick lit is het en zeer vermakelijk, gelukkig ben ik redelijk "tweetalig" Brits Engels Amerikaans Engels, want het woordgebruik verschilt wel. 

De achtertuin staat inmiddels helemaal in bloei en het is een kaleidoscoop van kleuren met de felblauwe lucht.  Ik kan het dan ook niet laten een aantal foto's te nemen van de bloesems.  Ook komt "ons" cardinaaltje regelmatig luid zijn liedje zingen.

 

 

Rick heeft van de winter een nieuwe methode om biefstuk op perfecte temperatuur te grillen geleerd van onze vriend Chuck.  Die methode staat hier voor de liefhebbers. Met behulp van de oven en barbecue is mijn filet mignon inderdaad helemaal hoe ik hem lekker vind.

Bij de biefstuk eten we erwtjes en worteltjes en vers olijfbrood.  Dat allemaal smaakt extra goed buiten.  Helaas is het nu nog de enkele dag dat het zo warm is, morgen wordt het weer koeler, maar dat geeft niet.   Het is tenslotte pas april. We hebben van alle warmte vandaag ruimschoots genoten.

Zondag

Door de Icy Hot spray, die ik gisteravond op mijn schouders en rug deed, heb ik een heel stuk beter geslapen en sta gelukkig ook een stuk uitgeruster en met minder pijn op.  Wat is dat toch een fantastisch spulletje!

Rick heeft koffie gehaald bij Starbucks en ontbijt voor hem en Kai.  Voor mij niet, want ik heb later vanochtend een brunch.  Ik eet even wat fruit om toch wat in mijn maag te hebben.

Dan doe ik een snel half uur tot 5000 stappen op de elliptical en maak me klaar erop uit te gaan.  Ik ga vandaag weer eens een Meetup groep proberen.  Dat heb ik een paar jaar geleden ook al gedaan, maar toen waren de deelneemsters niet echt mensen met wie ik een klik voelde.

Deze groep is pas eind vorig jaar gestart en is specifiek voor vrouwen van mijn leeftijd in Vienna, Tysons Corner en Fairfax.  Aangezien ik het altijd leuk vind om vooral mensen te leren kennen, die overdag ook beschikbaar zijn, ga ik vanochtend naar hun brunch waar 14 anderen ook zullen komen.

De brunch is lekker dichtbij in de Le Pain Quotidien naast "ons" hotel.  Voor ik ging heb ik de foto's van de anderen, die zouden komen, al bekeken.  Het viel met toen op dat een van de vrouwen niet alleen zeker 45 minuten verderop woont, maar ook nog eens grootmoeder van vier kleinzonen, die al op college zitten, is en zeker in de zeventig is.  Hoe die vindt dat zij bij deze Meetup groep past is me een raadsel.

Je raadt het natuurlijk al, ik kom uitgerekend naast haar te zitten.  Natuurlijk is er helemaal niets mis met haar, ze is heel aardig zelfs.  Ik zie mezelf alleen niet dingen met haar ondernemen, daarvoor woont ze veel te ver weg.

Gelukkig zitten er aan de overkant van de tafel wel een aantal vrouwen, die dichtbij wonen en een paar daarvan zijn ook geinteresseerd in doordeweeks en overdag dingen te ondernemen.  Al met al wordt het een heel gezellige maaltijd en met deze dames zie ik mezelf wel vaker samenkomen. 

Het eten is ook erg lekker

Pas twee uur later nemen we afscheid dus het was een succes.  Ik loop naar de Target voor nieuwe Icy Hot en vind daar ook een leuke maxi rok voor maar $20!  Ook kan ik het niet laten een nieuwe sportshirt en capri combinatie te kopen.  De prijzen kunnen niet beter!

Thuis ga ik met Cosmo voor het huis zitten, want het is een graad of 21 en zonnig.  Ik ben echter nog niet aan mijn 10000 stappen dus na een uurtje lijn ik Cosmo aan voor een wandeling door de buurt. Echt een genot op het moment met de kleurig bloeiende bomen.  Zelfs tuinen, die er gewoonlijk rommelig uitzien zijn nu mooi met bloeiend (on)kruid en bomen.

 

Saskia komt even thuis om Rick en mij in persoon te zien.  Ze is gisteren erg geschrokken, want de moeder van een van haar goede vrienden overleed plotseling.  Zoiets is natuurlijk ook erg heftig en veel te jong om een ouder te verliezen.  Wij geven Saskia een flinke knuffel en ik ben maar weer eens blij dat het toch relatief makkelijk is voor haar om even naar huis te komen.

De deurbel gaat en Karin en Frank zijn er voor een verrassingsbezoekje om onze hogedrukspuit terug te brengen.  We kletsen even gezellig bij op het deck met een biertje voor de mannen en een wijntje voor de vrouwen.  Hun terugkeer naar Nederland komt met rasse schreden dichterbij helaas.

Als Karin en Frank weer afscheid hebben genomen gaan Rick, Saskia en ik eens een spelletje doen.  Scattergories is altijd een favoriet en we spelen de twaalf rondes.  Saskia wint en het was leuk weer eens te doen.  We nemen vervolgens alweer afscheid van haar, dit was letterlijk een bliksembezoek.

Zondagavond is vaak pizzaavond en zo ook vanavond.  Zpizza bezorgt ze snel.  Het was weer een leuk weekend en voorbij gevlogen!

Bloesemfoto's staan hier