Over een denderende dinsdag

Oei, die computerspelletjes zijn niet goed voor het op tijd naar bed gaan! Ook gisteravond gingen we pas om middernacht slapen. We staan daardoor pas om half negen op, maar ik heb wel heel goed gemaft en mijn pijnen zijn een stuk minder. 

Rick, Kai en Saskia eten kaneelbroodjes en kerststol als ontbijt. Dat is mij allemaal veel te zoet en ik bestel de egg white egg bites van Starbucks. De nitro brew komt weer met heel wat schuim, maar volgens de barista hoort dat zo. Nou, de andere Starbucks cafe's hebben dat nooit, maar goed.

Voor mijn cardio doe ik een half uur elliptische machine en een kwartier Scoop. Meer tijd heb ik niet, want ik heb om elf uur afgesproken bij Maria langs te gaan om haar kerstcadeautje te brengen. En nu komt het verhaal en lach niet te hard.

Voor ik naar Maria's brunch ging de achttiende kon ik haar cadeautje niet vinden. Overal gezocht, we dachten misschien per ongeluk weggegooid. Ik heb zelfs de al ingepakte kalenders voor Rick en Kai nog bekeken en die leken de grootte van de familiekalender te hebben. 

Gek genoeg had ik een familiekalender over, maar dacht dat ik die per ongeluk niet naar mijn zus had gestuurd. Dus daar ging die, naar mijn zus. Maar mijn zus bleek al een kalender te hebben. Het mysterie groeide.

Tot Rick op Kerstochtend zijn kalender opende. Wat bleek? Het was Maria's bureaukalender, die in dezelfde grootte envelop zat als de familiekalender zat. Mysterie opgelost, maar nu krijg ik straks een tweede bureaukalender. Ik ga die maar boven mijn bed zetten, want ik heb die reis ook gemaakt. 

Maria en ik gaan in haar woonkamer zitten en ik vertel haar het verhaal. De kalender heeft foto's van onze reis naar het noordwesten afgelopen april. Ik had niet verwacht dat Maria zo geemotioneerd zou zijn van mijn cadeautje. Ze heeft tranen in haar ogen. Zij vindt altijd dat ik meer moet doen met mijn fotografie, maar de markt is in dit gebied zeer verzadigd. 

We praten een uurtje bij en binnenkort gaan we over onze reis van komende april praten. We willen dan naar Londen en Parijs. Het blijft leuk om zo te plannen, al denk ik dat Maria in 2024 met haar vriend naar Oostenrijk zal gaan tijdens haar paasvakantie. 

De mannen zijn bezig aan Ricks Lego dubbeldekkerbus, die hij van Katja en Kai heeft gekregen. Verder heeft Rick hard gewerkt en alles opgeruimd en afgewassen. Het ziet er allemaal weer een beetje leefbaar uit tot het kleine engeltje komt. 

We eten thuis lunch, want er is nog genoeg over. Voor mij wordt het bloemkoolbrood met gerookte zalm en in plakjes gesneden Perzische komkommertjes. Die vind ik zoveel lekkerder dan gewone komkommer. 

Rick gaat na het eten aan de slag met de Arlo deurbel met camera. Die heeft hij van mij voor Kerst gekregen. Om dat te installeren moet de stroom uit. Dat betekent dat het huisalarm gaat piepen, maar goed, voor een uurtje is dat wel oke. 

Als de bel geinstalleerd is zijn we zeer tevreden, want nu zien we wie op de stoep staat en we kunnen met hen communiceren via de Arlo app. Maar het huisalarm besluit opeens dat we brand hebben in de garage en in de basement. Geen van beiden is gelukkig waar.

Vector belt ons en we vertellen dat er echt geen reden voor dat alarm is. Ze zeggen dat we het na een paar minuten zelf uit kunnen zetten. Wat we ook proberen aan combinaties met ons wachtwoord, niets werkt en het alarm begint mij nu al op mijn zenuwen te werken. 

Het vergt met drie verschillende mensen praten voor we eindelijk iemand hebben die er wat vanaf weet. Zij is wel de perfecte happy go lucky persoon met wie je in zo'n geval wil praten. Boos kan ik dus niet zijn. Wel baal ik dat we nu de boodschappen, die we wilden doen, veel later  

Robin is super aardig en het lijkt alsof ze precies weet wat te doen. Zij kan ons alarm van verre repareren. Alleen maakt het niet uit wat ze doet, iedere paar minuten piept het alarm drie keer. Zo kunnen we natuurlijk vannacht niet slapen. 

Robin gaat naar een manager en die adviseert uiteindelijk het alarm maar helemaal uit te schakelen. We gebruiken het niet iedere dag, maar ze kunnen het pas 17 januari komen repareren en dat vind ik geen fijn idee. Er wordt me echter verzekerd dat wij eerder aan de beurt zullen zijn als mensen afspraken afzeggen. 

In ieder geval hebben we nu die harde piep niet meer, want dat zou vannacht een ramp zijn geweest. Het is weliswaar al vier uur, maar Rick en ik besluiten toch onze boodschappen te gaan doen. Dan is dat maar gedaan.

We beginnen bij de ABC slijter en kopen daar een Japanse whisky voor Riley. Ik wist niet eens dat dat bestond, maar er zijn zelfs een heel aantal merken. Onze schoonzoons hebben wel een gevorderde smaak wat betreft alcoholische dranken. 

Bij Giant werken we het grootste deel van de lijst af en halen ook een paar dingen van Whole Foods. Nu hoeven we enkel nog even de Wegmans in en een bezoek aan Total Wine te brengen voor de "champagne" voor Oud en Nieuw. 

Voor het avondeten valt Kai's keuze op Bear Branch Tavern. Daar lijkt het heel druk tot we naar het tweede gedeelte van het restaurant lopen. Er zijn weliswaar geen tafels vrij, maar de bar is ook goed. 

Kai bestelt een Honey Bear drankje dat in zo'n honingbeertje wordt geserveerd. Misschien helpt dat zijn hoest, want hij heeft nog steeds een hinderlijke kriebelhoest. Arme Kai, hij heeft zich de hele week hier niet lekker gevoeld. Hopelijk gaat het in Frankrijk beter. 

Voor mijn eten bestel ik een half dozijn oesters, want die kosten op dinsdag $1 per stuk. Dan heb ik de gegrilde kippenvleugeltjes en hun werkelijk overheerlijke uiensoep zonder brood. Kai heeft een wrap en Rick een sandwich. We smullen allemaal.

Als we naar buiten gaan leert Kai ons hoe we de maan met onze telefoons kunnen fotograferen. Dat blijkt eigenlijk ontzettend makkelijk te zijn. Ik zie ernaar uit een volle maan te fotograferen 

Kai heeft mijn oude Samsung S21 telefoon gekregen en is daar superblij mee. De camera is bijna hetzelfde als de S22 en ik leer van Kai meer dan wat ik zelf heb uitgeprobeerd. 

Bokeh, onscherpe lichtjes

Vanavond doen we ieder ons eigen ding. Althans, de mannen gaan verder aan de dubbeldekker bus, Saskia is op pad met vriendinnen en ik kijk mijn opgenomen shows. Morgen komen Katja, Kevin en Fiona en zullen we een avond met zijn allen hebben voor Kai terug naar Frankrijk gaat.  

Over een middag in Washington

Nu de kinderen hier zijn liggen we telkens een stuk later in bed dan gewoonlijk. Gisteravond werd het zelfs middernacht. We staan daarom pas om half negen op, laat voor ons doen. 

Saskia eet een van haar veganistische kaneelbroodjes als ontbijt, maar Kai, Rick en ik bestellen van Starbucks. Voor mij natuurlijk weer de dubbelgebakken egg white egg bites en de nitro brew is vandaag perfect gemaakt. Rick heeft een broodje en Kai ook egg bites, maar dan met spek en gruyere.

Na het ontbijt doe ik een half uur cardio en dan gaan we verder met de puzzel. Die krijgen we af en hij is echt leuk. Alleen missen er op mysterieuze wijze twee stukjes. Wij verdenken een viervoeter wiens naam met een Z begint. Hij heeft al eerder puzzelstukjes als speelgoed gebruikt. 

Langzamerhand kunnen we de vloer in de woonkamer weer zien. Om het goede voorbeeld te geven ruim ik al mijn cadeautjes op. Een paar zijn voor buiten. Het feetje krijgt een prominente plaats op de stoep en de vijver met brug en feetjes, die ik van mijn schoonzus kreeg, staat nu in Fairyville. 

De ochtend is zo om en natuurlijk hebben we meer dan genoeg proviand in huis voor het middageten. Saskia gaat met een vriendin lunchen en daarna naar een andere vriendin. Zij gaat dus vanmiddag niet mee op avontuur.

Rick heeft namelijk nog net een paar kaartjes kunnen bemachtigen voor het helemaal vernieuwde Air & Space Museum. Kai en hij gaan daarheen, maar dat museum interesseert mij absoluut niet na er vele malen geweest te zijn. 

Gelukkig is er de U.S. Botanic Garden, die met de feestdagen altijd een mooie tentoonstelling heeft. Tussen het Air & Space en de Botanic Garden ligt alleen het American Indian Museum, dus een vrij korte wandeling. 

We rijden naar de stad en parkeren in een ons bekende parkeergarage onder het Holiday Inn hotel vlakbij de musea. De mannen gaan in de rij staan om het Air & Space binnen te gaan en ik loop naar de botanische tuin. 

Daar hebben ze de treinen dit keer buiten rijden. Ik kijk even, maar het is zo waterkoud dat ik het al gauw voor gezien houd. Er staat geen rij om de botanische tuin binnen te gaan, maar het is wel heel druk.

Er is hier in tegenstelling tot vrijwel alle bezienswaardigheden in Washington geen tassencontrole. Je kunt gewoon het gebouw inlopen. Tegenwoordig vind ik dat een vreemd gevoel, maar kennelijk verwacht men bij mensen, die planten bezoeken, geen rare dingen. 

Ondanks de drukte lukt het me goede foto's van de houten gebouwen en monumenten te maken. Het is zo knap gedaan. Bij ieder standbeeld staat welke planten zijn gebruikt voor de constructie. Zelfs Lincoln, Jefferson en Martin Luther King Jr. zijn van planten gemaakt. 

Het Washington Monument

De botanische tuin

Het Hooggerechtshof

De Library of Congress

Het Smithsonian kasteel

Jefferson memorial

Lincoln Memorial

Witte Huis

Martin Luther King Jr. Memorial

Als ik de beelden uitgebreid heb bekeken ga ik naar de orchideeen. Het is zo druk en ik heb dit alles al meerdere malen gezien. Ik besluit een bankje op te zoeken en vind dat in het gedeelte met medicinale planten. 

Hier ga ik mensen kijken, woordspelletjes doen en wat lezen. Tot er een man komt, die vraagt of hij aan de andere kant van de bank mag zitten. Natuurlijk mag dat, alleen heb ik zijn enorme cello niet gezien, want die had hij al aan de kant gelegd. 

Uiteindelijk doet hij veel meer dan enkel zitten. Hij zet zijn cello op en gaat dan keiharde akelige muziek maken. Ik dacht nog dat het mooi zou zijn, maar nee. En dat alles vlak naast mij, die al gauw gek wordt van harde muziek. 

Tijd om de wc op te zoeken en daarna een ander bankje. Dat vind ik in het tropische gedeelte. Hier had ik de hele tijd al moeten zitten! Ik waan me in een tropisch oord en neem de "regen", die af en toe valt, voor lief. 

Rick houdt me via SMS op de hoogte van hun progressie door het museum. Om half vijf wordt er omgeroepen dat de tuin over een half uur sluit. Ik vraag Rick hoe het ervoor staat, want ik heb geen zin om in de kou op hen te wachten. 

Kai kijkt nog wat rond in de winkel, maar daarna zijn ze klaar, schrijft Rick. Ik loop dus langzaam richting het Air & Space museum. Kai en Rick wachten me al op en we lopen verkleumd terug naar de auto. 

Nu we toch in de stad zijn willen we de National Christmas Tree bezoeken. We hebben enorm geluk en kunnen vlakbij parkeren. Zoals altijd zijn er meer dan vijftig kleine boompjes van de staten en grondgebieden, die de grote boom omringen. 

Het is superkoud! Het gaat mij letterlijk door merg en been en ik maan de anderen wat sneller te lopen. We zoeken het boompje van Virginia op en gaan dan snel terug naar de auto. Gelukkig wordt het de komende dagen een stuk minder koud. 

Er is ook een menorah, vandaag is de laatste avond van Hanukkah

Als we de stad verlaten zien we het Kennedy Center, de grote schouwburg van Washington, in regenboogkleuren. Op het moment speelt Wicked en er zijn ook altijd concerten. We moeten er nodig weer eens heen. 

Thuis treffen we Saskia, Laura en Matt aan de bar. Daar hebben ze een lekker cocktail gemaakt en een biertje getapt voor Matt. Dat is zo leuk om te zien! Onze volwassen kinderen vinden de bar ook leuk.

Voor ons avondeten laten we Thai's eten bezorgen van Thaisons. Dit is op het moment ons favoriete Thaise restaurant. Het wordt ook vanavond weer snel gebracht en smaakt heerlijk na de koude middag.

Na het eten gaan we met zijn allen in ons bioscoopje Mario spelen via Saskia's Switch. We liggen in de luie stoelen en ik weet nu al dat ik het niet laat ga maken, zo ontspannend is dit. Het was een heel leuke "Boxing Day" vandaag!

Over het Kerstweekend

Kerstavond

Rick verkondigde gisteravond vroeg op te willen staan en dat lukt hem goed. Ik vind half acht wakker worden wel vroeg genoeg. Rick heeft net zijn thee op als ik beneden kom.

Het vriest veertien graden met een fikse wind, waardoor het voelt als -21, en Rick is dan ook niet heel enthousiast om Orion uit te laten. Rillend komt hij terug, maar Rick is dan ook echt niet op het weer gekleed. Nu heeft hij zijn les geleerd en doet zijn skijas en muts op.

We vertrekken naar Vienna waar er maar een korte rij staat bij de Starbucks drive thru. Rick neemt zijn favoriete kalkoenspek broodje en ik de egg white egg bites. Ze kennen me nu en de nitro brew heeft zowaar vrijwel geen schuim. 

Rick gaat het glas in de glasbak gooien en dan naar Greenheart en Caffe Amouri voor mij en Kai. Bij Greenheart wil Kai de cashew chai en ik natuurlijk een fles Rooster. Bij Caffe Amouri heb ik een Mexicaanse pittige hete chocolade besteld voor Kai. Ik blijf in de warme auto, behalve om mijn dagelijkse Weathershot foto te maken. 

De dieren zullen het met dit weer ook wel koud hebben. We zien een prachtige vos met een dikke staart oversteken en een aantal meter verderop twee herten in een tuin. Het blijft bijzonder dat wild gewoon vlakbij ons huis. 

Thuis doe ik mijn cardio en zien de mooie specht in de bomen. Dat is dan weer het voordeel van kale bomen, de kleurrijke vogels zijn beter te zien. 

Wel inzoemen

Als ik klaar ben gaan we met zijn drieen verder met de puzzel. Die vordert zo heel goed, alleen denken we dat er een stukje mist. Hopelijk komt het onverwacht toch boven water. 

Na mijn douche schrijf ik de etiketten voor de "Santa" cadeaus. Ook die voor mezelf, want vroeger moest het natuurlijk altijd hetzelfde handschrift zijn. Die traditie hebben we nog steeds. Verder schrijf ik Ricks kerstkaart. 

Voor de lunch gaan Rick en ik naar Sweet Leaf. Hun in bladeren gewikkelde "kip club" wrap is nu mijn favoriet. Kai heeft liever een salade van Cava en die halen we ook op. 

Rick pakt de laatste dingen in en nu ligt alles voor degenen, die morgen met ons vieren, onder de boom. De pakjes voor de tweede lichting met Katja, Kevin en Fiona komen later. 

Rick en Kai gaan proberen oude familie filmpjes te digitaliseren. Jammer genoeg is dat niet makkelijk, maar het is wel heel leuk ze weer te zien. De stemmetjes van de kinderen toen ze klein waren horen is zo bijzonder. 

Voor ons kerstavond buffet maak ik het charcuterie plankje en Rick en ik leggen de andere lekkernijen klaar. Ondanks dat we maar met zijn vieren zijn willen we er toch iets feestelijks van maken. 

Saskia heeft ontzettend goed verkeer gehad en komt al om tien voor half zes binnenlopen. Het is altijd weer een opluchting als de kinderen zulke lange ritten veilig volbrengen. Saskia heeft vandaag 730 kilometer achtereen in haar eentje gereden. 

We dekken de tafel gezellig en leggen dan de schalen neer. Het smaakt allemaal heel erg lekker! We zijn alleen de gerookte zalm vergeten, maar er is meer dan genoeg zonder. Die zalm komt wel op met lunches e.d.

Traditiegetrouw verplaatsen we ons na het eten naar de voorkamer. Daar liggen ten eerste de Kerstavond nieuwe pyjama's onder de boom. De mannen krijgen een pyjamabroek, die van Kai geruit, die van Rick met Scooby Doo. Saskia krijgt een pyjama met korte mouwen en korte broek, die zij graag wilde. 

Rick verrast mij met een pyjama met lange en korte broek en topje met lange mouwen. Perfect, want ik slaap zelden met een lange broek aan, maar zit in de winter wel graag in een lekker warme pyjama broek beneden. 

Mijn vriendje is er weer

Na het uitpakken verkleden we ons in de nieuwe pyjama's en gaan dan verder met de cadeautjes van mijn zus en schoonzus. 

Mijn verwennerijen zijn oorbellen en het boek "Curious Minds" van mijn zus en een vijver voor Fairyville, handschoenen en een handverwarmer van mijn schoonzus. De anderen zijn ook zeer tevreden. 

Dan gaat Saskia naar boven om haar cadeautjes in te pakken. Wij volgen Santa via Norad en kijken een deel van The Grinch. Tegen elven gaan de kinderen naar boven en spelen Rick en ik "Santa". Dan zoeken wij ons bed ook op. 

Kerstdag

We blijven wat langer liggen dan gewoonlijk en Rick staat om acht uur op. Hij wil altijd tijd hebben om alles beneden perfect te maken. Hij ruimt de keuken op en zet koffie en na een half uurtje mogen Kai, Saskia en ik beneden komen. 

Arme Kai heeft weer niet goed geslapen van het hoesten. Ik beloof hem vanmiddag naar een apotheek te gaan voor hoestdrank, die ook helpt met slapen. We doen het vandaag toch heel rustig aan, dus Kai kan rusten wanneer hij wil.

Na onze koffie of thee ingeschonken te hebben, de mijne met wat eggnog, beginnen we aan de stockings. Soms doen we die allemaal tegelijk, maar omdat we vandaag maar met zijn vieren zijn openen we om de beurt iets. Kai geniet zienderogen, want de laatste keer dat hij hier was met Kerst was 2018.

Natuurlijk worden we allemaal weer flink verwend. Mijn "Santa" cadeau is een zichzelf schoonmakende IRobot Roomba. Rick krijgt een espresso apparaat om capuccino mee te maken. 

Saskia wilde een ouderwets 35 mm fototoestel van Canon en de Kerstman bracht die. Voor Kai moest alles klein zijn, dus Rick, ehm Santa, heeft zijn cadeautje in een grotere doos gedaan om het wat te doen lijken. Er zit een terabyte extra opslag voor Kai's computer in. 

Ook de kleinere cadeautjes worden allemaal enthousiast ontvangen. Ik krijg een spacer voor mijn Pandora armband, een amaryllis bol, een remote control om telefoonfoto's te nemen (handig met selfies), een stofzuigertje voor mijn keyboard en een apparaatje om plastic zakken, zoals chips, mee te sealen. 

Warmly reminding nummer 1 vergt wat puzzelwerk voor we het begrijpen

Het is al half elf als we onze brunch gaan eten. Rick en Kai hebben kerststol en Kai maakt er een boterham met ei bij. Saskia geniet van haar veganistische kaneelbroodjes en ik maak een eiwit wrap met spinazie, gerookte zalm en ei. Daarbij drinken we een "poinsettia", prosecco met cranberry juice. 

Na het eten is het tijd voor de cadeautjes onder de boom. Saskia is gekleed als Santa en werpt zich op om uit te delen. Van Saskia krijg ik een perfect ingepakt pakje, zij heeft Ricks inpakkunsten geerfd. Er zitten een paar met vlinders beklede lampjes voor langs ons voetpad in. 

Daarna verrast Kai me met een pakket om glas mee te etsen en een grote regenboogkleurige Starbucks beker. Die liet Katja mij zien, zij drinkt er de hele dag water uit. Ik kan er 's ochtends ook mijn nitro brew in gieten. Ik denk niet dat de cafe's het vooralsnog in die bekers schenken, ooit moet dat wel het geval worden. 

Van Rick krijg ik een nieuwe tas, die onder vliegtuigstoelen past. Mijn oude zit met plakband aan elkaar en ik ben daar zo dol op dat ik lang heb gewacht een nieuwe te vragen. Baggallini maakt het oude model niet meer, maar deze is door cabine personeel ontworpen en krijgt veel goede recensies.

Verder maak ik pakjes open met daarin een warme pet, die je oren beschermt, maar wel een paardenstaart doorlaat en met een ventilator, die je om je nek hangt, handig voor warme rondleidingen. Er is ook een schattig feetje voor voor op de stoep en een telescoop ding waar ik ook mijn telefoon mee kan gebruiken. 

Natuurlijk zijn Orion en de katten niet vergeten en hebben cadeautjes gehad. Saskia's katten zijn nogal kieskeurig en trekken hun neuzen op voor hun cadeautjes en snoepjes. Zorro en Orion tonen zich daarentegen dankbaar. 

Als de cadeautjes uitgepakt zijn gaat Rick zijn espresso machine installeren. We krijgen allemaal een kop met capuccino en die is heerlijk! Daarna hangen Rick en Kai met vereende krachten het tv'tje in de keuken. Daardoor hebben we zoveel meer plaats opeens! Die andere tv was veel te groot. 

Kai en Rick gaan naar Walgreens om te kijken of ze iets voor Kai's hoest kunnen vinden. Intussen heb ik voor de zekerheid al een bestelling gedaan bij Amazon Fresh, die morgen tussen 5 en 7 uur 's ochtends bezorgd zal worden. 

Walgreens heeft alles waar ze naar zochten gelukkig. Ik gun Kai eindelijk een goede nachtrust. Ik annuleer de Amazon Fresh bestelling, maar het is wel heel fijn dat het bestaat. 

De dag vliegt voorbij. Voor we aan het avondeten beginnen zetten we mijn Roomba nog op en die zuigt alvast een gedeelte van de vloer en maakt zichzelf dan schoon. Een ideaal ding dat ik van verre met een app kan aan- en uitzetten. 

Voor ons kerstmaal maak ik een krab cocktail met mijn eigengemaakte saus van mayonnaise, ketchup, Worcestershire saus en een scheutje cognac. Dan snijd ik de wortels in stukjes en besprenkel ze met olijfolie, zout en peper. Die leg ik op de helft van een bakplaat. De andere helft wordt door krieltjes met olijfolie, rozemarijn en zout in beslag genomen. 

Als die in de oven zitten maak ik de baby bok choy klaar. Ik volg een heel simpel recept van Martha Stewart met olie, knoflook, gember en soja saus. Rick ontfermt zich intussen over Saskia's veganistische gehaktballen en de ham. 

Op Kerstdag dek ik de tafel altijd met onze speciale kerstborden. We hebben er met kerststerren en cardinaaltjes. Die laatste vind ik het leukst. Gelukkig zijn al mijn gerechten goed gelukt en zelfs Rick vindt de bok choy lekker. Fijn, dan kunnen we het vaker eten. 

De ham is een verhaal op zich. Daar hebben we terecht voor in de rij gestaan. Ik heb werkelijk nog nooit zo'n lekkere ham gegeten. Niet voor niets is het zo'n populaire keten! Het is een kerstdiner dat we nog weleens willen maken. 

Kai en ik genieten nog van een mini dessert, de anderen wachten tot later. Kai heeft de mini tiramisu en ik de mini drie kleuren chocolade mousse. Ik vind die van mij heerlijk, Kai is wat minder gecharmeerd van de tiramisu. Later geniet Rick van een mini tom pouce waar hij dol op is. 

De anderen gaan in de basement wat spelletjes spelen, maar helaas is mijn hoofdpijn terug en ik ga in mijn luie stoel kookshows kijken. Het was zo'n leuke dag met relatief weinig pijn, dus ik baal dat het terug is. Hopelijk is het morgen weer weg. Ik hoop dat iedereen een fijne Kerst had en een goede week gewenst!