Over een mooie rondleiding

Orion heeft vannacht flink overgegeven en Rick heeft het zo goed en zo kwaad als het kon opgeruimd. Daardoor hebben we niet erg goed geslapen. We staan toch maar om half acht op en aan Orion is helemaal niets te merken. 

Vanochtend heb ik weer een rondleiding en vandaag trek ik mijn topje met de beroemde gebouwen van Washington aan. Na ons ontbijt halen Rick en ik koffies van de Starbucks in het Pan Am Center en niet veel later zet Rick me af bij het metrostation. 

De trein staat al klaar en zo kom ik om kwart voor tien al aan bij het Smithsonian station. Dat is altijd fijn, want zo heb ik tijd voor de wc in het Smithsonian kasteel. Dan ga ik in de schaduw wachten op de familie C.

Zij zijn iets verlaat, maar om kwart over tien gaan we op pad. Dit keer bezoeken we de monumenten. De enorme alleenstaande obelisk van het Washington Monument zorgt altijd voor veel vragen. De geschiedenis ervan is zeker ongewoon te noemen. 

Via het Tweede Wereldoorlogmonument lopen we naar de Vietnam Oorlog "muur". De oorlogen zeggen de kinderen weinig, maar de sombere muur met bijna zestigduizend namen erop maakt wel indruk. 

Bij het honderdjarige Lincoln Memorial lopen we de trappen op en zien het indrukwekkende beeld van Lincoln. Er staat weinig wind dus de Reflecting Pool doet zijn naam mooi eer aan.

Mijn "kantoor"

Bij het Koreaanse Oorlogmonument zijn de werkzaamheden bijna voltooid. De beelden zijn schoongemaakt en ook hier komt een lange muur met namen van gesneuvelde en vermist geraakte soldaten uit die oorlog. 

We steken over naar het Tidal Basin waar we eerst het Martin Luther King Jr. monument bewonderen. Langs het meertje lopen we naar het Franklin Delano Roosevelt Memorial. Onderweg zien we een schildpad zonnen op een grote tak in het water. De kinderen vinden de eekhoorns en deze schildpad het leukste deel van de rondleiding.

We wandelen door de vier kamers van het Franklin Delano Roosevelt Memorial en bezoeken vervolgens ons laatste monument voor vandaag, het Jefferson Memorial. Thomas Jefferson kijkt inmiddels ook alweer 83 jaar uit op de stad.

We banen ons een weg terug naar het Washington Monument en nemen daar afscheid. Zij lopen door naar de metro en hebben vanmiddag een rondleiding in het Capitool. Ik ga naar Pennsylvania Avenue waar twee restaurants met grote terrassen zijn. 

De keuze is tussen Cafe du Parc en The Patio. Cafe du Parc heeft een wachttijd van een half uur, dus het wordt The Patio. Ik vind er een tafeltje in de schaduw en bestel een ijsthee en een salade met blauwe kaas en bacon. Het is hier zeer goed toeven!

Het is al tegen tweeen als ik naar het McPherson Square metrostation loop. Rick heeft een vergadering en in Vienna wacht ik een kwartier op hem. Dat liever dan nog naar huis wandelen, want ik heb er meer dan 16000 stappen opzitten en voel me dan ook compleet op. 

Thuis zoek ik mijn hangmatstoel op en rust daar een uurtje op uit. Dan maak ik de salades voor ons avondeten. Het zijn een zalmsalade, komkommersalade (Orion krijgt ook wat komkommer, die is er dol op) en een soort van caprese salade met mini mozzarella balletjes en kerstomaatjes. Een prima zomers maal is het.

Helaas heeft Rick gisteravond te horen gekregen dat zijn lievelingstante op sterven ligt. Hij is er erg verdrietig om. Covid maakte haar lichaam waarschijnlijk te zwak en kanker kreeg vrijspel. Beiden zijn het rotziektes!

We eten buiten op het deck. Het was vandaag zulk prachtig weer, helemaal perfect voor een rondleiding. Ik merk wel dat ik mijn gewoonlijke conditie nog niet terugheb. Even wat Below Deck kijken en dan naar bed. 

 

Over regen en een rondleiding

Zaterdag

Er is vannacht volgens mijn regenmeter maar liefst tien centimeter regen gevallen! We werden dan ook midden in de nacht gewekt door een heel luid weeralarm, een "flash flood warning". 

Beekjes en riviertjes overstromen met zoveel water tussen de heuvels in en daar kun je als automobilist plotseling in terecht komen. Nu rijden wij natuurlijk nergens heen om drie uur 's nachts, dus het alarm was alleen maar ergerlijk. 

Bij het opstaan miezert het alleen nog wat. Dat zal het de hele dag blijven doen en ik voel het. We rijden naar Starbucks en halen onze koffies en ontbijt. Dan gooit Rick het lege glas in de paarse glasbak en ik koop een fles Rooster groentensap bij Greenheart.

Vervolgens is het tijd voor het marktje in Vienna. Dat hebben we twee weken gemist. Er is nu een overvloed aan zomers fruit te krijgen. Het is kleurrijk om te fotograferen, maar we zijn hier voor eieren. Helaas krijgen we daarvoor nul op het rekest.

Volgens de vrouw bij het Quail & Hound kraampje waren de kippen en eenden letterlijk van de leg door het vuurwerk met 4 juli! Natuurlijk is dat zielig voor die dieren, maar we moeten er toch even om lachen. De andere eierboer is er vandaag niet, dus Rick gaat morgen eieren kopen op de Mosaic markt.

Thuis doe ik een half uur op de elliptische machine, hopend dat dat mijn spierpijnen wat zal helpen. Intussen bespreken Rick en ik waar we willen gaan lunchen. We willen ergens gezellig aan een bar zitten met een licht lunchmenu en bier dat Rick lekker vindt.

De keuze valt op onze eigen Vienna brouwerij, Caboose Tavern. Daar is het gezellig en we bestellen een plankje met kaas en charcuterie. Rick proeft verschillende bieren en ik bestel een bloody Mary. We praten met een paar mannen aan de bar, die ondanks de regen een flink eind zijn gaan fietsen. Dit restaurant ligt aan het W&OD pad. 

Na het eten gaan we naar de ABC winkel. Dat zijn de slijters, die door de staat gerund worden in Virginia. Rick zoekt nog steeds naar Buffalo Trace bourbon, maar die is nooit voorradig. We vonden in Frankrijk de pastis zo lekker en nemen een fles Ricard mee. Die komt uit Marseille, ook leuk. 

Thuis duiken we onze gezellige basement in. Rick doet de sfeerverlichting in de bar aan. We besluiten in onze luie stoelen de Downton Abbey film te gaan kijken. Wat is die weer leuk en lekker lang. Ik ben benieuwd of dit de allerlaatste is nu Maggie Smith er klaar mee is. 

Het miezert nog steeds als we erop uit gaan voor ons avondeten. Alweer zoeken we een gezellige bar op, dit keer bij Pazzo Pomodoro. We delen een carpaccio voorafje en dan bestelt Rick de mixed grill. Ik houd het bij de watermeloen met feta en mint salade, zo lekker.

Verder bestel ik de in de pan gebakken mozzarella. Nergens staat er op het menu dat dit gewoon een tosti is met mozzarella is. Dat is mij veel te veel brood en ik vertel dat aan de barman. 

Gelukkig is die meteen bereid het gerecht van onze rekening te halen. Ik bestel een aubergine Parmezaan als vervanging en wauw, die ga ik voortaan bestellen! Zo lekker en zacht, ik eet er eigenlijk teveel van, gewoon omdat het zo lekker smaakt.

Voldaan gaan we huiswaarts. Het is eindelijk droog en ik hoop dat het dat morgen ook is, want ik heb 's ochtends een rondleiding. Ondanks het weer hebben we toch een leuke dag gehad. Nu gaan de voeten omhoog, shows aan en ik hoop vroeg mijn bed op te zoeken. 

Zondag

Oef, wat ligt mijn bed lekker, maar ik moet er toch echt om acht uur uit. Ik neem meteen mijn douche en kleed me voor de rondleiding vanochtend. Rick heeft intussen Orion uitgelaten en we gaan onze gewoonlijke koffies en ontbijt halen. 

Bij de drive thru van Starbucks krijg ik een nitro brew aangereikt, die voor de helft uit schuim bestaat. Een beetje schuim vind ik niet erg, maar zo heb ik nauwelijks koffie. Het wordt goed gemaakt door een nieuwe nitro brew te maken en zo heb ik er opeens anderhalf.

De tijd gaat snel en we besluiten meteen naar de stad te rijden. Dan ben ik er wel vroeg, maar dat vind ik nooit erg. Rick zet me bij het Capitol South station af en ik loop wat rond tot ik om vijf voor tien het gezin dat ik vandaag ga rondleiden aan zie komen lopen.

De familie C. bestaat uit de ouders en drie meisjes van 9, 10 en 12. We beginnen met de Library of Congress, die vandaag helaas dicht is. Zij zijn hier nog een week, dus wie weet kunnen ze kaartjes voor een van de andere dagen krijgen.  

Het Hooggerechtshof gebouw is hermetisch met hekken afgesloten. Daar zijn de afgelopen weken flinke abortus demonstraties geweest. Ik vertel wat over het functioneren van het gerechtshof en het gebouw zelf en dan lopen we door naar het Capitool aan de overkant. 

Hier leg ik uit hoe de wettelijke macht functioneert en beschrijf de geschiedenis van het gebouw. We bekijken de voor- en achterkant van het Capitool, want aan de achterkant is er mooi uitzicht op de Mall. 

Via Pennsylvania Avenue lopen we vervolgens naar Chinatown waar we de grootste enkelvoudige Chinese boog ter wereld kunnen bewonderen. Op deze boog zitten honderden draken en we proberen die allemaal te vinden.

Dan zetten we onze tocht voort en komen onderweg langs nog een heel aantal bekende en minder bekende gebouwen voor we bij de achterkant van het Witte Huis aankomen. Zo te zien gaat daar vanmiddag een of andere bijeenkomst zijn. 

Aan de voorkant van het Witte Huis bespreek ik de geschiedenis van het huis en wijs de Oval Office aan. Daarna lopen we naar H Street en nemen afscheid tot morgen. Dan gaan we langs de monumenten lopen. 

Rick is al vlakbij en haalt mij vrijwel onmiddellijk op. Als ik eenmaal in de auto zit voel ik de vermoeidheid toch weer. Ik ben zo blij dat ik geen volle dagen rondleidingen meer doe! Dat was altijd flink afzien, hoe leuk ook.

Op de terugweg gaan we lunch halen in The Boro en eten het thuis op het deck op. Mijn poke bowl is weer verrukkelijk. Ik hoop dat de geruchten waar zijn en dat er in Vienna ook een poke restaurant komt. 

Gisteren is er een heel grote dennenboom omgevallen in de tuin van Chuck en Lorraine. Gelukkig ligt hij tussen de huizen. Alleen het hek is wat beschadigd. Rick gaat Chuck, Ray en Matt helpen de takken met kettingzagen eraf te halen. De stam moet door een professioneel bedrijf gedaan worden. 

Eerst dacht ik nog naar het zwembad te gaan, maar ik voel me futloos en neem maar gewoon mijn rust in mijn hangmatstoel op het deck. Het is heerlijk weer en ik ontspan me helemaal. Dat zwembad komt morgen of overmorgen wel weer. 

Tegen vijven komt Rick bezweet terug. Na zijn douche vertrekken we naar Giant. Daar werken we een boodschappenlijst af, maar zien ook dat een aantal producten niet voorradig zijn. Dat is iets dat sinds het begin van de pandemie al speelt.

Voor ons avondeten bestellen we van de food truck bij het zwembad. Daar is iedere week een andere deze zomer. Vanavond is het de Hangry Panda met een interessante mix van Aziatische gerechten. 

Rick neemt Aziatische taco's en ik een bowl met verschillende groentes en garnalen. Het is zeer smakelijk! Ook wel makkelijk zo en we zijn vroeg klaar met eten. 

Nu  heb ik fijn veel tijd om wat shows te kijken en daarna vroeg mijn bed op te zoeken. Allemaal een heel fijne week gewenst!

Over een voedzame vrijdag

Alexa wekt me weer om kwart voor acht met haar Disney deuntje. Beneden tref ik de koffie al gezet. Ik maak mijn ontbijt en geniet er weer van op het deck. Het is warm en helaas ook bewolkt. De zon moet echter later vandaag tevoorschijn komen.

Rick gaat vandaag voor het eerst in weken naar kantoor. Hij gaat onderweg zijn koffie halen bij de Starbucks in Reston. Dat vind ik wel jammer, want die koffies samen halen is zo'n traditie geworden. 

Na het eten doe ik een half uur op de elliptische machine. Het gaat zeker beter dan de afgelopen dagen, maar ik trap nog niet zo hard als gewoonlijk. Dat komt vast wel weer, het gaat iedere dag wat sneller. 

Tijd om mijn nitro brew te bestellen en ik ga hem ophalen bij het Pan Am Center. Met de koffie maak ik een wandeling en vind het welletjes geweest als ik 7500 stappen bijeen heb. Ik voel me gelukkig niet meer zo vaatdoekerig als gisteren en de dagen daarvoor. 

Woensdag heb ik een rondleiding met de auto en die moet echt opgeruimd en schoongemaakt worden. Ik doe alle mondkapjes en boodschappentassen en meer in een grote tas. Onvoorstelbaar hoeveel mondkapjes er zijn! Ik zou de stoffen weg moeten gooien, maar ik voel me er een beetje nostalgisch over, want die droeg ik toen Fiona heel klein was. 

Dan rijd ik naar Cruz n Shine. Dit is een plaatselijk bedrijf en ik geef hen liever de klandizie dan het grote nationale bedrijf waar Rick altijd heengaat. Ik kies de duurste optie, die alles binnen en buiten de auto schoonmaakt. 

Een perfecte gelegenheid voor mijn maandthema foto met Tinkerbell

Er zijn bankjes buiten en ik wacht tot ze de auto hebben afgedroogd en alles. Eigenlijk had ik meteen moeten kijken, want er zaten nogal wat insectenlijkjes op na de rit naar New Jersey. Thuis denk ik eraan dat te doen en laten we zeggen dat het kerkhof nog volledig aanwezig is. 

Dat vind ik niet okay voor $35 en ik rijd terug. De eigenaar biedt meteen aan het allemaal schoon te maken. Niet veel later krijg ik de auto zo schoon als hij was toen ik hem kocht terug! Ze hebben het zeker goed gemaakt!

Zo ging de ochtend vlot voorbij en ik wil eens wat anders dan mijn Subway salade als lunch. Ik was The Italian Gourmet eigenlijk een beetje vergeten. Vandaag is een perfecte dag voor een van hun salade wraps. 

Het wordt degene met hun garnalensalade. Margaret en Jeremy begroeten me als een oude bekende. Mijn foto's in de Vienna VA Foodies groep op Facebook hebben ervoor gezorgd dat hun salade wrap veel populairder werd dan voorheen. 

Het smaakt me weer heel goed. Orion wil wat slabladeren proberen, maar dat vindt hij uiteindelijk toch maar niets. Ik kan het hem niet kwalijk nemen, ik eet ook niet alle sla op. Deze wraps zijn natuurlijk een soort salade, maar zo in elkaar gerold is het leuker om te eten.

Tijd om me in mijn bikini te kleden en naar het zwembad te gaan. Het doel van vijftig kilometer zwemmen ga ik deze zomer niet halen. Dat is ook wel bevrijdend, eigenlijk. Zo geniet ik echt van de twintig baantjes, die ik in alle rust trek. Een halve kilometer is ook niet niets. 

Lorraine komt en we praten een uurtje gezellig. Ik ben heel blij dat ik me vandaag eindelijk bijna normaal voel! Hopelijk heb ik niet teveel gedaan, maar tot nu toe gaat het prima. 

Rick komt rond half vier terug uit zijn werk en ik loop terug naar huis. Rick wil heel graag gaan kijken hoe de nieuwe Shipgarten in Tysons is. Dat is een biergarten met vier restaurants in zeecontainers: Japans, Duits, Perzisch en wafels en taco's. 

Dit is niet zo mijn ding, maar ik ben altijd bereid iets te proberen. Het is 31 vochtige graden en we moeten best ver van het restaurant parkeren. Huffend en puffend lopen we erheen en het verbetert mijn interesse allerminst. Er is wel een shuttle, maar die zien we de hele wandeling niet. 

Rick ziet meteen de eigenaar, die hij nog kent van de vorige biergarten, die alleen Duits bier had. Hij legt ons uit hoe het werkt en we gaan eens kijken. Ik bestel een Japanse gin cocktail, die erg lekker is. Rick neemt natuurlijk bier en we delen een curry wurst. Niet hetzelfde als in Berlijn, maar smakelijk genoeg. 

Op het parkeergedoe na valt het me alles mee. Hun vorige biergarten vond ik drie keer niets, maar hier zie ik ons nog weleens terugkomen. Rick gaat als we klaar zijn de auto halen en geeft mij de keuze waar we zullen gaan eten. 

Ha, ik zie mijn kans schoon en opper Gyu Shige, denkend dat Rick daar geen zin in gaat hebben. Dat blijkt tot mijn genoegen wel het geval. Jenny staat weer achter de bar en we worden super goed bediend. Het eten hier is zo ontzettend lekker!

Shabu shabu salade

Uni shots

Tonijn en zalm yukke

Poffy hier is net een jaar oud en we gaan Lilian feliciteren. Zij is van Indonesische afkomst en heel erg dankbaar dat ik haar product in het begin overal heb aangeprezen. De zaken gaan goed en ze hebben nu ook kleinere poffertjes. 

Wij bestellen een portie van de originele poffy's met spek en poedersuiker. Ik vind die erg lekker, want helemaal niet zoet. Er zijn andere smaken, die het product verder van de Nederlandse poffertjes doen staan, maar daarom zijn het "poffertjes reimagined". 

Vandaag was een dag met een sterretje. Niet alleen om hoe leuk het was, maar ook omdat ik me bij het typen van dit blog niet voel alsof ik meteen naar bed wil. Dat geeft me hoop dat die Covid zo langzamerhand echt mijn lichaam heeft verlaten. Allemaal een heel fijn weekend gewenst!

Over donderdag

Gisteravond heb ik Alexa's wekker van half acht naar kwart voor acht veranderd. Zo kan ik een kwartiertje langer slapen en dat heb ik op het moment kennelijk nodig. Rick is allang beneden en de koffie staat al klaar.

Terwijl ik mijn ontbijt eet gaat Rick zich klaarmaken voor zijn werkdag. Daarna vertrekken we naar Starbucks en spelen onderweg weer Pokemon Go. Het weer is warm, maar somber, en misschien is het daardoor dat ik veel pijn heb en me ook zo vroeg al moe voel.

Thuis doe ik een half uur op de mini elliptische machine en vind dat wel weer genoeg cardio voor vandaag. Om half tien rijd ik naar Sharons huis voor de eerste personal training na een paar weken rust. 

Dat valt niet mee! Ook dit moet weer opgebouwd worden. Sharon geeft me wat minder zware gewichten en na afloop rekt en strekt ze me goed. 

De mooie crape myrtles bloeien weer

Op de terugweg naar huis stop ik bij de bloementuin. Er staan hier ook planten waar de rupsen van de monarch vlinders dol op zijn. Helaas zie ik er geen, want die zijn zo mooi. 

Na mijn douche ga ik naar Pro Nails 3. Daar wacht Phuong me al op. Tinkerbell is mee en ik maak een foto van haar tussen de nagellak. Phuong vindt dat zeer vermakelijk. 

Een uurtje later zien mijn tenen en vingers er weer keurig uit. Ik heb dit keer lichtblauw en roze gekozen en thuis plak ik er zomerse stickertjes op. Alleen mijn rechter middelvinger is kaal, want die nagel is nog niet helemaal ingegroeid.

Rond het middaguur gaan Rick en ik op pad. Als eerste naar Whole Foods waar we wat snacks kopen voor het happy hour vanavond. Dan koop ik een fles groentesap bij Greenheart. Als laatste halen we onze salades op van Subway en Cava.

Het blijft bewolkt en daardoor heb ik geen zin om naar het zwembad te gaan. In plaats daarvan maken Rick en ik een wandeling door de buurt. We komen langs de basisschool en zien dat daar niet alleen een gratis bibliotheekje voor gewone boeken is, maar ook voor muziekboeken. Dat is een uniek idee!

De rest van de middag geniet ik in mijn hangmatstoel van de geluiden in de tuin. Voor de verandering is niemand zijn gras aan het maaien. Een paar kolibrietjes komen af en toe wat drinken. Ze hebben dit seizoen nog niet gekibbeld, misschien omdat we nu twee voeders hebben. Ze zijn zeer territoriaal. 

Tegen half zes maken we ons klaar voor het happy hour met Chuck en Christine. We hebben er gerookte zalmrolletjes bij. Het uur wordt bijna anderhalf uur, zoveel hebben we weer te discussieren. 

Na afloop bestel ik Japans van Passion Fin en Rick Mexicaans. Hij gaat het eten ophalen en het is weer smullen geblazen. Het blijft heel fijn dat Passion Fin alles zonder rijst kan maken. 

En zo is het alweer donderdagavond. De zomer gaat me veel te snel. Vandaag spraken we weer over een onderkomen voor de winter. 

Rick is ervoor iets in Florida te kopen. Ik ben er niet zo zeker van, want dat is toch ook weer veel onderhoud en extra kosten. Daarentegen kan ik niet ontkennen dat ik de kou iedere winter moeilijker vind. We houden de optie open.