Dag 1 Telluride: Over mooie berguitzichten

Na een wat onrustige nacht zijn we voor zevenen wakker. We zien een heel mooie zonsopgang vanuit onze kamer. Op ons gemak maken we ons klaar. 

Mijn weerapp geeft -8 aan als temperatuur en ik gebruik mijn verwarmde sokken en handschoenen meteen. Verder is mijn skijack heerlijk warm. Dik aangekleed lopen we het Mountain Village in om ontbijt te zoeken.

We zien twee elk uit ons raam

We kijken wat rond en ik vind mijn Kleuren van de Regenboog foto. Er staan allemaal versierde gondels in het centrum. Er is hier een gratis gondelbaan naar Telluride, Sophia Station en een ander deel waar een supermarkt is. 

Sneeuwbeeld van een lezende hond

Ons ontbijt vinden we bij de Telluride Coffee Company. Ik bestel een omelet met groentes en bacon. Rick neemt de ontbijtburrito. Alleen vind ik hun koffie niet te pruimen, dus ik haal na afloop een cold brew van Starbucks. 

Rick heeft zijn lifttickets inmiddels, maar hij gaat pas vanmiddag skien. We nemen de gondel naar het St. Sophia Station op 3200 meter hoogte. De liften zijn nog niet open en we lopen op prachtige sneeuw. Tijdens de rit naar boven en naar beneden hebben we prachtige vergezichten. 

De witte gebouwen links zijn ons hotel

Om tien uur moet Rick terug zijn in de hotelkamer voor een trainingsessie van drie uur. Hij had die niet in zijn agenda gezien toen we deze reis boekten, oeps. Ik vind het niet erg, want ik doe mijn gewoonlijke woordspelletjes en een heel aantal Duolingo lessen, allemaal met uitzicht op de bergen. 

Tegen twaalven ga ik naar beneden om de Spa te bekijken. Behalve massages e.d. zit alles bij de hotel prijs inbegrepen. Het is werkelijk super deluxe. Je krijgt je eigen badjas en slippers en mag dan gebruik maken van de sauna, stoomkamer, jacuzzi's en twee zwembaden. 

Ook is er een gigantische sportschool. Er zijn gewichten, cardio machines en zelfs fitness klassen. Ik heb het schema daarvan mee, maar ik weet niet of het me zal lukken er een mee te doen. 

Als ik weer boven kom is Rick vervroegd klaar met de training. Eerder vanochtend heeft hij zijn ski's en skischoenen al afgegeven bij de valet. Hij kan vanuit het hotel direct naar het centrum van de Mountain Village skien. Ik loop erheen en zie Rick al vrij snel verschijnen.

Het is werkelijk heerlijk weer met een graad of vijf en de zon is heel sterk. We vragen een tafel buiten bij de Tomboy Tavern. Ik bestel een heerlijke zalmsalade en Rick de chili. Het is volop genieten!

Rick wil na het eten de langste piste hier gaan skien, Galloping Goose. Die is 7,4 kilometer lang. Daarvoor moet hij de gondelbaan naar Plaza Market nemen. Dat komt mij ook goed uit, want daar is de grote supermarkt. Ook dit is weer een mooie rit. 

Rick skiet weg en ik haal onze benodigdheden bij de enorme supermarkt. Het is wel duur hier, maar dat zal wel komen door het moeilijk bereikbare van dit gebied. Met de boodschappen neem ik de gondelbaan terug. 

In het hotel verkleed ik me in mijn badpak en ga naar de spa. Daar begin ik met het buitenbad. Het is verwarmd water en zo bijzonder om met dit prachtige uitzicht te zwemmen. Ik geniet enorm van de zon op mijn gezicht en het kijken naar skiers en snowboarders, die langs komen. 

Als ik het toch wat koud krijg ga ik in een van de jacuzzi's. Ik wilde eigenlijk buiten, maar een groepje mannen houdt die helemaal bezet. Misschien morgenochtend, dit keer ga ik dan maar in een van de jacuzzi's binnen. 

Rick sms-t dat hij bijna klaar is met zijn skien. Ik ga nog even de sauna in, drink een beker met komkommer en basilicum water en ga dan terug naar de kamer. Tot mijn verbazing is Rick daar al.

We besluiten onze laptops mee naar de bar te nemen voor een apres ski drankje. Ik schrijf dit blog vast, zodat ik na het eten niet veel meer hoef te schrijven. Er is live muziek en het is heel gezellig. 

Tegen vijven brengen we de laptops terug en kleden ons weer warm aan. We lopen naar de village en Rick wil daar naar skijacks kijken. Dat van hem is al decennia oud. Er zijn echter geen warme jassen en de ene, die hij leuk vindt, kost $750. 

Mijn skijack heb ik van Amazon voor $75 en het is werkelijk super. Ik laat Rick hun mannen collectie zien en daar is hij ook wel in geinteresseerd. Al die merken zijn zo ontzettend duur en voor een tiende van de prijs heb ik een jack waar ik heel blij mee ben. 

We hebben een reservering bij Black Iron Kitchen & Bar. Daar gaan we eerst buiten bij het vuur een drankje drinken. Dat van mij is een hot toddy en Rick heeft een andere interessante cocktail. We delen ook de squash soep, heerlijk op een koude avond. 

Dan gaan we naar onze tafel binnen en we weten al wat we willen: de elk biefstuk. Die is voor twee personen en zoveel vlees! Het is de lekkerste biefstuk, die ik ooit gegeten heb! Zo mals, zo goed gekruid, we smullen ervan. Dit is zo'n lokaal gerecht dat we het de flinke prijs waard vinden. 

We lopen terug naar het hotel en het is pas half acht, maar voelt voor ons twee uur later. Ik denk dat we weer vroeg ons bed op zullen zoeken. Het was een prachtige dag!

Over de reis naar Telluride

Rick staat om tien voor half zeven op. Ik hoor hem, maar ben absoluut niet van plan zo vroeg uit bed te gaan. Ik draai me dus nog eens om en dan is het opeens drie minuten na zevenen! Ai, maar goed dat ik niet langer heb geslapen, want de taxi komt om kwart voor acht. 

Mijn ochtendroutine neemt nauwelijks tijd in beslag en het is pas vijf voor half acht als ik bepakt en bezakt ben. Wat Rick allemaal doet in al die tijd weet ik niet, maar hij haalt kwart voor acht ternauwernood. 

De taxi staat er al zeker twintig minuten en de man is zichtbaar opgelucht als we naar buiten komen met onze bagage. Het is maar goed dat het een minivan is, want we hebben drie grote koffers en ski's. Alles gaat zonder problemen achterin. 

De tocht naar Dulles gaat vlot en we zijn heel verbaasd hoe rustig het vliegveld is. Bij het inchecken van onze bagage zijn wij de enigen en bij TSA Pre ook. Verder is het busje dat ons naar de D terminal brengt ook vrijwel leeg. 

We halen koffies bij Starbucks en nemen dan plaats aan de bar bij het Atelier om ontbijt te eten. We bestellen beiden de Benedict met spinazie, tomaat en gerookte zalm. Ik heb er een virgin Mary bij en het smaakt allemaal heel goed voor een restaurant op het vliegveld. 

Na het eten gaan we naar de gate en nemen daar nog een kwartier plaats voor het aan boord gaan begint. Het is een vol vliegtuig en helaas komt er iemand tussen Rick en mij in zitten. Het blijkt een aardige man te zijn en omdat we bij de nooduitgang zitten hebben we extra veel plaats. 

Al snel komen de karretjes met drankjes en snacks. We krijgen een stroopwafel overhandigd en dat vind ik altijd weer leuk. Ik eet hem weliswaar niet, maar Rick houdt ervan. Daelmans doet goede zaken met de Amerikaanse luchtvaartmaatschappijen, want ik las dat Delta nu ook stroopwafels uitdeelt. 

Voor mijn lunch koop ik vast een Tapas snackbox. Het is pas elf uur, dus ik doe eerst een uur Duolingo Arabisch. Dan gaan de mannen naast mij naar de wc en mijn blaas is ook vol, dus ik maak daar gebruik van. Dat is een nadeel van de raamplaats, ik wil nooit vervelend zijn dat iedereen voor mijn wc bezoek op moet staan. 

De tapas doos smaakt daarna weer heel lekker. Het is weliswaar niet helemaal koolhydraatarm, maar ook niet heel vreselijk slecht. Op een reisdag vind ik het sowieso moeilijk mijn dieet goed te volgen. 

We vliegen over besneeuwd landschap en keurig op tijd om tien voor half een plaatselijke tijd landen we in Denver. Rick heeft nog niets gegeten en gaat op zoek naar lunch. Ik heb geen trek, maar koop voor de zekerheid toch een zak met gedroogde suikererwten.

Rick gaat in de rij staan bij een van de restaurants en die duurt eeuwig! Ik ga vast naar de gate, die een flink stuk lopen is. Even ben ik bang dat Rick de vlucht niet gaat halen, maar dan zie ik hem aankomen met zijn lunch. 

Het aan boord gaan is sowieso iets vertraagd, maar de vlucht naar Montrose is maar een beetje meer dan een half uur, dus dat geeft niet. De vlucht over de bergen is prachtig! Het weer kan niet mooier, waardoor we perfect uitzicht hebben. 

Om half drie plaatselijke tijden landen we op het kleine vliegveld van Montrose. Daar moeten we onze bagage buiten ophalen, want ze zijn dit vliegveld flink aan het vergroten. Met onze Premier status komt onze bagage als eerste, dus we kunnen op zoek naar ons transport naar Telluride. 

Dat vinden we zonder veel moeite. Joe Verlopen is onze chauffeur en hij blijkt van origine Belg te zijn. Hij is als kleine jongen met zijn familie hierheen verhuisd en nooit meer weggegaan. Er zijn nog vier andere mensen, die meerijden, en dan gaan we op weg.

Het is anderhalf uur rijden naar Telluride, maar met het afzetten van andere mensen duurt het langer. Onderweg wijst Joe het een en ander aan, o.a. een hele kudde elk. Het is schitterend mooi hier en ik maak de nodige foto's vanuit mijn stoel. 

Natuurlijk zijn Rick en ik de laatsten, die worden afgezet, maar dat vinden we niet erg. Er is veel te zien onderweg, ik ontdek zelf ook een aantal elk. Bij het Peaks Resort in Telluride Mountain Village zet Joe ons af en we bedanken hem voor een mooie rit. 

We krijgen hulp met onze bagage en zijn binnen een mum van tijd ingecheckt. Rick en ik merken beiden dat we opeens op bijna 3000 meter hoogte zijn. We zijn kortademig en voelen ons niet zo energiek als we (althans Rick) gehoopt hadden. 

Na wat uitgepakt te hebben frissen we ons wat op en gaan naar het restaurant van het resort. Het Mountain Village is niet ver lopen, maar we zijn beiden op. Altezza blijkt een goede keuze te zijn. 

We krijgen een tafel met zicht op de bergen en zien de prachtige kleuren van de zonsondergang. Rick bestelt een salade en ik de gebakken camembert. Die komt met zoveel zoete appels en peren erop dat ik de camembert bijna niet proef. 

Gelukkig is de ober het met mij eens en ik krijg een nieuwe zonder al die appels en peren en dat is super lekker. Mijn hoofdgerecht wordt de Colorado forel met krieltjes en gegrilde courgette, een heel goede keuze. Rick heeft de carne asada en is daar ook tevreden mee.

Na het eten gaan we terug naar de kamer, allebei weer flink buiten adem van alleen maar wandelen. Mijn hartslag is alsof ik ren! Hopelijk raken we er gauw aan gewend. En nu, over and out, ik ga slapen. 

 

Over de eerste sneeuw deze winter

Dat is een verrassing bij het opstaan! Februari begint met de eerste sneeuw deze winter. Die kwam nog onverwacht ook, gisteravond hoorden we er niets over. De wereld ziet er zo mooi uit met het wit. 

Het is helemaal niet veel en ik weet dat de zon, als die eenmaal doorkomt, alles zal smelten. Nog voor mijn ontbijt ga ik naar buiten om wat foto's te nemen. Rick laat Orion ook meteen maar uit. 

Dan bereid ik mijn lekkere ontbijt en eet het met zicht op het besneeuwde deck. Intussen maakt Rick zich klaar, want hij heeft een heel drukke dag vandaag. We gaan dan ook naar de Starbucks in het Pan Am Center voor onze koffies. 

Net na half negen gaat Rick aan het werk en ik aan mijn cardio. Ik heb uitzicht op de schuur van de buren, die altijd pittoresk is met sneeuw. Verder komt er een heel brutale eekhoorn, die absoluut niet bang voor mij is. 

Na mijn Arabische lessen ga ik boven verder inpakken. Dan was ik mijn haren en zo is het al snel bij twaalven. Omdat Rick het zo druk heeft vraagt hij mij zijn lunch ook op te halen. 

Dat vind ik natuurlijk niet erg en maak het mezelf dan makkelijk door een salade van Subway te bestellen. Rick heeft natuurlijk weer Cava. Beide salades staan klaar als ik de restaurants binnenloop.

Net na de lunch komt de schoonmaakploeg. Ik besluit op zoek te gaan naar een foto voor het nieuwe februari thema Kleuren van de Regenboog. Ik vind die op een van de wind spinners aan Church Street. 

Het is te guur en koud om veel buiten te zijn, dus ik doe een heel aantal Duolingo lessen in de auto. Zo gaat de tijd snel. Tegen drieen sms-t Rick of ik hem bij Coco's Sodas & Sweets wil treffen. Hij heeft een uurtje vrij en zin in een soda.

Zo gezegd zo gedaan, Rick bestelt zijn gewoonlijke Jailbreaks met heel veel caffeine. Ik neem de Doheny zonder aardbeienpuree. Ik vind die heerlijk. We kunnen samen naar huis, want de schoonmakers zijn intussen klaar. 

 

Zoveel keuze qua siroop

Terwijl Rick nog even werkt doe ik de was en lees in mijn boek. Rick pakt na zijn werk zoveel mogelijk in en dan bestellen we ons avondeten. Ik heb enorme zin in Chinees van Lotus Garden. Rick heeft liever een in sla gewikkelde hamburger. Hij gaat het allemaal ophalen. 

Het smaakt voortreffelijk op deze koude avond. Nu ga ik naar The British Baking Show The Professionals kijken, lijkt me erg leuk.