Over het weekend

Zaterdag

Vandaag is Rick er eerder uit dan ik, maar om kwart over acht dwing ik mezelf op te staan. De zon schijnt zo vrolijk de kamer binnen. Eindelijk zal het ook echt zomers worden vandaag.

Rick laat Orion even uit en dan gaan we koffies halen bij Starbucks. Als ontbijt bestellen we omeletten van The Virginian. Zo grappig dat we nooit bij dit restaurant aten en nu hun omeletten ontdekt hebben. Die van mij is met ham, tomaat, champignons en spinazie en Rick heeft volgens mij alle mogelijke ingredienten in die van hem. 

Thuis deel ik mijn omelet door midden, de andere  helft eet ik dan wel over een aantal dagen. We eten buiten op het deck, heerlijk! Hier heb ik zo naar uitgezien! De komende week zal de temperatuur niet meer onder de 20 graden duiken. 

Rick gaat het gras maaien wat hard nodig is. Ik doe mijn cardio op het deck, zoals altijd genietend van het gezang van de cardinaaltjes en de zoemvleugeltjes van de kolibrietjes, die telkens komen drinken. Ik heb daarvan het mannetje nog niet gezien, maar de twee vrouwtjes wel.

We hebben beiden zin om eens wat anders te zien dan Vienna en besluiten naar Washington te rijden om daar lunch te halen. Bij het zicht van het Lincoln Memorial als je de brug van de Potomac over bent gaat mijn hart weer open. Wat mis ik het om in de stad te zijn en rondleidingen te geven! Ik word er melancholiek van. 

We dachten dat we in Chinatown met zijn vele restaurantjes wel ruime keuze zouden hebben, maar heel veel is dicht. Gelukkig zie ik dat Clyde's wel open is met een heerlijk menu. Dat is mijn keuze!

Maar eerst wil Rick zijn salade van Chipotle halen. Ik vind deze restaurant keten drie keer niets en al helemaal niet als alle mensen, die met het voedsel bezig zijn, hun mondkapje compleet verkeerd "dragen".  Ze hadden er net zo goed geen kunnen op hebben. 

Bij de ene hangt het onder zijn kin en de andere heeft haar mond maar nauwelijks bedekt. Ik vind hun eten altijd al misselijkmakend, maar nu nog meer. Deze keten is ook erg in de problemen gekomen door uitbraken van de salmonella bacterie, die in hun sla zat. Rick vindt het echter allemaal prima en bestelt vrolijk zijn salade.

Bij Clyde's is het allemaal heel goed geregeld en ik bestel een Maryland krab soep, tomatensoep met groentes en krab, en een soft shell crab broodje zonder brood, die met een heel lekkere groene salade wordt geserveerd. Ik zou er bijna speciaal voor naar de stad rijden, zo verrukkelijk is het!

Na het eten besluiten we een wandeling op de Mall te gaan maken, hopend dat de beeldentuinen op zijn. Dat is niet het geval, maar sommige beelden kunnen niet afgesloten worden en de prachtige rozentuin ook niet. 

Er is redelijk wat volk op de been, maar alles is hier zo uitgestrekt dat het makkelijk afstand houden is. De sfeer is echter gewoon te rustig. Washington is al nooit de bruisende stad, die New York is, wat ik helemaal prima vind, maar nu is alles zo uitgestorven behalve de wandelaars.

Op de terugweg halen we wijn bij Total Wine & More en een klein flesje bourbon bij de ABC slijter. Een kennis in Vienna vroeg namelijk of ik interesse had in verse munt en stelde voor er een mint julep mee te maken. Laat dat nou een van mijn favoriete cocktails zijn!

We voeren het adres van mijn kennis in de GPS en het zakje met munttakjes ligt op haar auto. We hebben nog nooit thuis mint juleps gemaakt en zoeken het recept op. Het blijkt heel makkelijk, 8 muntbladeren en anderhalve theelepel wat ze hier simple syrup noemen en 60 milliliter bourbon over ijs.

We houden vanavond buiten op het deck ons happy hour met een paar in stukjes gesneden haringen als borrelhapjes. Wat een luxe, we waren telkens zo jaloers op Christine en Chuck die tijdens onze gezamenlijke happy hours zaten. Eindelijk zijn wij ook aan de beurt. 

Voor ons avondeten halen we sushi en sashimi van Yama. Dat restaurant is na een tijdje gesloten te zijn geweest weer open voor afhalen en het is een van onze stamrestaurants dus we willen ze steunen. Na een warme dag als vandaag is koud avondeten ook erg lekker. 

Na de stad weer ervaren te hebben vandaag wil ik er vaker heen en misschien gewoon mijn rondleiding doen zonder mensen. Zo krijg ik mijn stappen bijeen met veel mooiere dingen om te zien. 

Zondag

De zon van gisteren is weer achter de wolken verdwenen en door de donkere kamer staan we pas om half negen op. Ik weet het, voor veel mensen echt niet laat, maar voor ons doen wel. Het is Orions vierde verjaardag alweer vandaag!

Dat moet natuurlijk gevierd worden en met zijn ontbijt krijgt hij een van zijn favoriete botjes. Shari, die het vrouwtje is van Orions moeder (Orion was een oeps van twee van hun honden) deelt op Facebook foto's van Orions geboorte. Heel ongewoon was Orion de enige pup, geen broertjes of zusjes. Wat ik niet wist is dat het bijna een keizersnede werd.

Rick en ik halen ons ontbijt en koffies van Starbucks en na het eten is het alweer tijd voor mijn wekelijkse Zoom met mijn broers en zussen. Het blijft leuk elkaar weer even te zien en bij te praten. We hebben allemaal goede en slechte dagen en de steun is dan fijn. 

Rick is inmiddels begonnen onkruid te wieden in de tuin. Dat is goede beweging voor hem, maar vrijwel onbegonnen werk. Hopelijk kunnen we onze gewoonlijke tuinman overhalen om half juni, wanneer hij beloofde tijd te hebben, het allemaal weer fatsoenlijk te maken. 

Na mijn 10000 stappen op het deck gedaan te hebben frissen we ons beiden op en gaan lunch halen van Cava in het Mosaic District. Daar is het drukker dan we de afgelopen weken hebben gezien, maar misschien is dat omdat er markt is. 

Die is heel streng met hoeveel mensen langs de kraampjes mogen lopen wat wachtrijen creeert, maar wel bijna twee meter tussen iedere wachtende en iedereen een mondkapje op. Je kunt niet voorzichtig genoeg zijn, vinden wij. 

Thuis eten we de salades op en gaan dan ondanks de bewolking wel buiten op het deck zitten lezen en computeren. Het is er warm genoeg voor. Een ontspannen middag wordt het zo en tegen vieren besluiten we een film te gaan kijken. 

Dit keer wordt het een oudere; The Heist uit 2011 met Ben Stiller en Eddy Murphy. Bepaalde delen van de film komen ons bekend voor dus we hebben hem toen vast ook al gezien. Verder is het verhaal helemaal nieuw voor ons. 

Voor mij zijn de meeste films na enige tijd weer uit mijn geheugen verdwenen. Ik ben dan ook slecht in film trivia. Rick is er vele malen beter in, maar ook hij herinnert zich niet elke film, die hij ooit gezien heeft (veel meer dan ik). 

Voor ons avondeten wilden we Libanees eten bestellen, maar de keuken van dat restaurant gaat op zondag heel vroeg dicht.  We bewaren dat dan wel tot morgen en Rick gaat naar The Fresh Market om iets lekkers zelf te maken vanavond. Dat wordt biefstuk met asperges en bloemkool puree. Rick maakt de biefstuk met zijn "reverse sear" techniek . 

Voor Orion heeft Rick ook een feestmaal meegenomen. Biefstuk en groentes van een van de verse hondenmaaltijd bedrijven. Orion maakt er korte metten mee, duidelijk een fijne verjaardag voor hem. 

En zo eindigt weer een gezellig weekend, al voelde ik me vandaag wat down. Ik zie zoveel mensen om me heen moeilijkheden hebben en dat weegt toch wel zwaar. We krijgen regelmatig updates van Lisa over Dad. Er is niet veel verandering tot nu toe. 

Lisa blijft nog tot woensdag en maakt Dads huis klaar om te verkopen. Het is geen groot huis, maar er zijn jaren van herinnneringen voor haar om doorheen te spitten. Lisa is veel beter in dat allemaal organiseren dan Rick dus ik denk dat dit heel veel tijd gaat besparen straks. 

Rick is alleen bang dat Dad zich opeens goed genoeg zal voelen om nog even naar zijn huis te gaan en dan zal hij alles al opgeruimd zien. Dad leek in januari zo stoicijns over de realiteit van het einde van zijn leven, maar nu het bewaarheid wordt komen er toch veel emoties bij kijken. Moeilijk, hoor!

Morgen is er nog een vrije dag voor ons. We zouden gewoonlijk in onze timeshare in North Carolina zijn, maar die is nog niet open (niet dat we daar ons geld voor terugkrijgen). We zouden waarschijnlijk toch niet gegaan zijn want willen onze buren niet met Orion opzadelen. Maar ik mis het wel een beetje. 

Allemaal een heel fijne week gewenst en ik zal een aantal van jullie weer "in levende lijve" via video bellen zien. 

Over een drukke vrijdag

We slapen vanochtend voor ons doen uit. Althans Rick doet dat, vanaf net voor achten lees ik op mijn telefoon. Om half negen vind ik het genoeg geweest en maak me zachtjes klaar om naar beneden te gaan. Het regent en daardoor is het donker in de kamer.

Als ik uit de badkamer kom is Rick ook op. Hij laat Orion even uit en dan gaan we Vienna in voor ons ontbijt. Vandaag zijn het onze gewoonlijke koffies en de cheddar en ham egg bites, die we meenemen. We moeten om de een of andere reden nogal lang op mijn nitro brew wachten en krijgen daarvoor een coupon voor een gratis drankje volgende keer, heel schappelijk.

We spelen zoals altijd Pokemon Go en ik zie dat ik een Pokemon in de gym bij het West End cemetery kan zetten. West End cemetery? Daar hebben we nog nooit van gehoord. Het blijkt dus een heel oud begraafplaatsje in het midden van Vienna te zijn. Zo leer je nog eens wat met het spelen van dat spel!

Er zijn ook een aantal mooie bloemen om te fotograferen, met de regendruppels nog mooier

Thuis ga ik aan mijn uur cardio en Rick regelt nog wat dingen voor zijn vader. Lisa is daar nog en gaat wandelen op afstand met de broers en zus van Dad, die vlakbij wonen. Ik kan zien dat Rick die mensen ook graag had gezien, maar het is niet anders. 

Relay for Life is wat onze dochters ook deden, voor kanker onderzoek, Oom Jim is daar heel actief in

Lisa heeft het emotioneel heel erg moeilijk. Haar schoonvader, een super lieve man, die ik ook herhaalde malen heb ontmoet, is pas overleden. Nu heeft haar schoonmoeder, net zo lief, een heel agressieve vorm van borstkanker. Mijn zwager Luke is weer afgereisd om haar bij te staan. "When it rains it pours" (als het regent plenst het) is een gezegde hier en dat is zowel in Ricks als Lisa's leven het geval op het moment. 

Na dit alles gaan Rick en ik aan de schoonmaak. Terwijl ik afstof en de keuken schoonmaak klets ik gezellig via de video met Petra. Ik hoop dat zij het niet vervelend vond dat ik zo bezig was. Voor mij maakte het een echt gehaat karweitje veel leuker!

We hebben de taken verdeeld. Rick stofzuigt alle drie de verdiepingen en trappen en doet de badkamers boven en in de basement. Ik stof alles af boven en beneden (wat een rotwerk toch altijd weer), en maak de keuken en de wc schoon op de middelste verdieping. Als laatste stoom ik de houten vloer. 

Al met al zijn we toch zo'n drie uur bezig en dat is nog niet eens het hele huis. Ik mis de schoonmaakploeg echt wel! Maar we kunnen er weer een paar weken mee door. Het is toch alleen Rick en ik hier en af en toe Saskia en Justin. 

Intussen is het ruim lunchtijd en ik bestel met dit regenachtige weer pho van Roll Play. Daar heb ik nog een kortingsbon van $10 voor, die ik dankbaar gebruik. Rick haalt een salade van Chick-Fil-A op. Dat ligt in hetzelfde winkelcentrum als onze Best Buy.

Rick wilde voor Moederdag graag een Nintendo Switch voor mij kopen, maar die zijn overal  uitverkocht. Ik heb nu een krullende foehn en nagellak van hem gekregen, maar Rick wil eigenlijk die Switch. Ook bij deze Best Buy is hij helaas niet beschikbaar. 

Op de foto is het misschien niet duidelijk, maar niemand kan de winkel binnen. Alles wordt buiten afgehandeld door medewerkers in mondmaskers en met handschoenen aan. Die handschoenen vind ik dubieus want die bieden echt niet a priori bescherming, tenzij je ze net als wij meteen na met een klant of in een winkel te zijn geweest uitdoet. 

Thuis eet ik mijn soep gauw op. Jammer genoeg hebben ze me gewone rijstnoedels gegeven en niet de koolhydraat arme. Daar baal ik wel van want het kostte me $3 meer, maar ik heb ook geen zin er verder iets aan te doen. 

Iets verlaat want het was oorspronkelijk twee uur bel ik om half drie met Patrick. Hij leest al jaren mijn blog en het is leuk eens virtueel kennis te maken. Bij ieder gesprek met iemand, die ik eigenlijk helemaal niet ken, vraag ik me af of het niet ongemakkelijk wordt. Maar dat is tot nu toe helemaal niet het geval. 

Ook nu vinden we weer meer dan genoeg gespreksstof. Het blijft bijzonder deze video telefoontjes. Dat hadden we een tien jaar geleden nog niet kunnen bedenken! Het is inmiddels ook helemaal opgeklaard dus ik kan lekker op het deck zitten. 

Rick heeft intussen de badkamers schoongemaakt en heeft geen hulp meer nodig als ik hem dat vraag. Ik vind bloemen met regendruppels erop prachtig dus maak nog wat foto's. Dan geniet ik nog een paar uur van het lekkere weer zittend op het deck. 

We willen ook weer eens een film kijken en als snack daarvoor snijd ik een van de pakjes paling in stukjes. Wat is dat ook weer heerlijk! De film wordt Downhill met Will Ferrell en Julie Louis Dreyfus. Het is een comedy drama en we vinden het beiden een amusante film. 

Voor ons avondeten bestellen we Turks eten van Istanbul Blue. Ik heb dat een week geleden ook besteld, maar vind het prima dat vanavond weer te doen. Iedere keer is het weer verrukkelijk! 

Vandaag dacht ik de hele dag dat het zaterdag was, omdat Rick vrij had. Het is heel fijn dat we nog drie vrije dagen tegoed hebben. Het weer ziet er ook veel beter uit de komende dagen. Alleen jammer dat ons zwembad niet zoals gewoonlijk dit weekend open gaat.

Allemaal een heel fijn weekend gewenst!

Over een pijndag

Rick staat om zeven uur op en ik ben eigenlijk ook al wakker. Al een tijdje zelfs want mijn hele nek en rug zitten vast. Ik probeer het nog even uit te zingen in bed, maar sta om half acht ook op. Dit wordt een pijndagje, dat weet ik meteen.

Als ik beneden kom vertelt Rick dat zijn nek ook helemaal vastzit. Ik denk dat de stress van de afgelopen tijd ons nu ook lichamelijk parten speelt. Donderdag is gewoonlijk mijn tweede gewichtendag van de week, maar ik besluit die maar even te laten voor wat ze zijn.

Gek genoeg voel ik me dan altijd een beetje schuldig. Ik ben bang om een routine te doorbreken, wat als ik dat dan blijf doen? Ik weet natuurlijk van mezelf dat ik maandag die gewichten gewoon weer op zal pakken. 

Rick heeft mijn koffie klaarstaan en ik besmeer een sneetje low carb wortelbrood met de gisteren meegebrachte sambal Eru smeerkaas. Dat is lekker! 

Op pijndagen is het wel zaak om te bewegen dus ik doe mijn 10000 stappen. Daarna sta ik mezelf toe om gewoon te "zijn". Ik speel wat spelletjes op mijn telefoon en als Rick aankondigt Vienna in te gaan voor een aantal dingen ga ik gezellig met hem mee.

We halen drankjes van Starbucks, voor mij een passievrucht ijsthee. Dan haalt Rick wat biervaten voor de bar van Norm's Beer and Wine. Intussen bestellen we onze salades van Panera, die klaar zijn als we er aankomen. 

Rick heeft een drukke werkmiddag voor de boeg en na het eten gaat hij terug ons kantoor in. Het is inmiddels opeens, ondanks de slechte voorspellingen, weer 21 graden en ik ga buiten zitten. 

Om drie uur heb ik een video gesprek met Monique. Ik zit op het deck en laat de warme zon op mijn rug schijnen. Dat helpt heel erg met de pijn! Het lijkt alweer alsof ik Monique al jaren ken, grappig hoe die klik er met ieder gesprek weer is. Ik ben blij dat ik dat oproepje op Facebook zette, want ik heb er nog meer leuke contacten door gekregen. 

De rest van de middag laat ik de zon zijn werk doen op mijn rug. De afgelopen drie dagen was het weerbericht knudde, maar ten gunste dus ik klaag niet. Morgen moeten we dan regen krijgen, maar die ene dag is dat wel te doen. 

Tegen zessen maak ik een bordje met haring klaar voor ons borrelhapje en dan gaan we met onze drankjes aan de bar zitten voor ons wekelijkse happy hour met Christine en Chuck. Dat wordt zoals altijd een gezellig uur dat voorbij vliegt.

Voor ons avondeten haalt Rick taco's in slabladeren van BarTaco en dat is altijd weer een genot. Ik voel me nog steeds allerminst optimaal. Voor ik ga slapen ga ik Icy Hot op mijn nek en rug spuiten. Hopelijk gaat dat helpen. Het is tegenwoordig maar zelden dat ik zo'n pijndag heb en dat is natuurlijk een goed teken.

Rick kocht een paar tegeltjes met Nederlandse spreuken in Michigan om bij onze verzameling te doen. We hebben onder anderen ook "Wie hier niet als vriend binnen huppelt wordt er meteen weer uit geknuppeld", "Van het concert des levens heeft niemand een program" en "Praat hier niet over jezelf, dat doen wij wel als je weg bent". Nu nog even een plaatsje voor deze twee wijsheden vinden. 

Rick heeft nu een vierdaags weekend en daar gaan we volop van genieten. Allemaal een fijne vrijdag gewenst (Hemelvaartsdag wordt hier niet gevierd, trouwens). 

Over woensdag

Acht uur komt toch weer heel snel en dit keer krijg ik een "excellent" score van Fitbit voor hoe goed ik heb geslapen. Dat klopt denk ik wel want ik voel met uitgerust.

Na Orion verzorgd te hebben, altijd het eerste wat gebeurt na het in sportkleding kleden, bestel ik mijn ontbijt van de Starbucks vlakbij. Natuurlijk de nitro brew en dit keer de egg white egg bites. Het enige wat ik niet zo fijn vind van dit filiaal is dat je de deur open moet trekken waar iedereen aanzit. Ik heb dus een handschoen aan daarvoor en neem daarna alles met een ontsmettend doekje af.

Als ik klaar ben met eten begin ik aan mijn cardio. Zoals gewoonlijk kijk ik als ik opkijk in de ogen van de meest succesvolle bedelaar ter wereld. Hij staart mij aan met die bruine ogen, maar ik weersta de neiging hem iets te geven...voor even. Met een bully stick is hij weer een half uurtje uit mijn haar.

Om tien uur heb ik mijn eerste video gesprek van de dag. Dit keer met Inge uit Belgie, wij hebben via Facebook best veel contact dus het is van het begin af aan een vlotte babbel. Voor we het weten is er een uur voorbij en wil ik Rick graag bellen, die intussen op weg is.

Zoals natuurlijk al verwacht was het afscheid gisteravond heel erg moeilijk. Ook omdat Dad zo ongelukkig is op het moment. Hij wil dit leven niet en voelt zich gevangen. Gelukkig was hij wel wakker genoeg om ook echt afscheid van Rick te nemen al sprak hij ook de hoop uit dat hij toch langer zou leven om ons nog eens te zien. Slik!

Rick is langs de Nederlandse winkel bij Grand Rapids geweest en heeft allerlei lekkers mee. Ook verse producten zoals haring, paling, Eru Goudkuipje, Goudse kaas met olijven en tomaat en kaas met mosterdzaad en nog veel meer, dat wordt smullen!

Zo is de ochtend heel snel voorbij en ik wil al dagen pho voor mijn lunch. Ik bestel die van Roll Play en het wordt keurig met mondkapje en handschoenen aan naar mijn auto gebracht. De ossenstaart bouillon met garnalen en groentes is weer zo ontzettend lekker!

Voor ik mijn tweede videogesprek van de dag heb bel ik de bloemist in Utah om het bloemenarrangement voor onze overbuurman te regelen. De dame aan de telefoon is super aardig. Zij heeft heel erg met de familie te doen want in de afgelopen maanden hebben ze bloemen voor maar liefst vier van hen verzorgd.

De begraafplaats ligt ver van welke grote stad dan ook dus ik ben blij dat er tenminste een bloemist is. Omdat ze de familie kennen weten ze ook wat hun smaak is. Er zal een flink boeket met rode en witte bloemen en een blauw lint bezorgd worden.

Rick en ik dachten vanochtend na over de tekst, die we erbij zouden zetten. We kwamen uit op de volgende: Dear N family,

 All of us from Kings Way Court will miss Bruce’s cheerful enthusiasm and interest in our lives. May the good memories see you through the difficult times ahead. We are all here for you!

Your neighbors from the cul de sac

Gelukkig werd dat goed ontvangen bij de andere buren. Zulk soort dingen vind ik toch altijd moeilijk om te doen. Wij kenden hem goed, vooral Rick, maar voor sommigen van de andere buren was hij slechts iemand naar wie ze af en toe zwaaiden. Ik wilde de juiste toon vinden en ik denk dat dat is gelukt. 

Als dat allemaal geregeld is laat ik een berichtje achter op het antwoordapparaat van Anytime Fitness. Ik wil onze lidmaatschappen annuleren, maar omdat de sportschool gesloten is kan ik niemand bereiken. Hopelijk bellen ze wel terug, want ik wil niet voor juni hoeven te betalen.

Dan is het twee uur en heb ik met Romy afgesproken voor een video telefoontje. Ik heb haar ouders vijf jaar geleden ontmoet, maar zij was toen niet mee. Echt weer een leuk gesprek en het valt me op hoe gevarieerd de onderwerpen zijn die bij ieder gesprek naar voren komen. Vanmiddag hebben we het bijvoorbeeld opeens over Zwarte Piet (omdat Rick bij de Nederlandse winkel een boekje met Sinterklaasliedjes voor zichzelf kocht). 

Onze wijn- en wodkavoorraad is bijna op dus ik ga erop uit om deze allerbelangrijkste dranken aan te vullen. Ik haal wijn bij de Fresh Market, waar je verplicht een mondmasker op moet om binnen te gaan.  Iedereen doet dat keurig, behalve een man met sportkleding aan. Ik kan me voorstellen dat er mensen zijn, die geen masker kunnen dragen om verscheidene redenen, maar hij kan dat duidelijk wel. Iedereen kijkt wel vreemd naar hem, maar er wordt niets van gezegd. 

Ook bij de ABC winkel, de slijter waar je in Virginia je sterkere dranken koopt, loopt iedereen met mondkapje en houdt goed afstand. Ook hier komt een jongere man in sportkleding (nee, niet dezelfde) zonder gelaatsbedekking binnen. 

Zouden dat soort mannen het een teken van zwakte vinden? Of misschien is het een soort van stoerheid. Ze vallen in ieder geval op en dat is misschien ook de bedoeling. Gelukkig is uit onderzoek gebleken dat maar 80% van de bevolking een mondkapje hoeft te dragen om het aantal gevallen drastisch naar beneden te brengen.

Op de terugweg naar huis ga ik op zoek naar wat bloemenfoto's, maar we zitten in een periode tussen de irissen en pioenrozen in. De eersten raken uitgebloeid en de pioenrozen zitten nog voornamelijk in de knop. Ik neem dus maar een paar foto's. 

De zon komt toch meer tevoorschijn dan voorspeld en ik zit een tijdje buiten. Het waait alleen weer keihard en daar word ik op een gegeven moment gek van! Ik bel Rick nog maar eens en het is een moeilijkere thuisrit dan de heenweg met veel wegwerkzaamheden. Hij verwacht rond acht uur thuis te zijn en dat is toch best een goede tijd, die stop bij Vanderveen's meegerekend. 

We bespreken wat we voor ons avondeten willen en dat worden Perzische kabobs van Rose Kabob. Rick geeft mij zijn bestelling en tegen zevenen bel ik die in. Een half uurtje later kan ik het ophalen en twintig minuten later arriveert Rick. We kunnen dus nog gezellig samen eten. 

Rick is natuurlijk doodmoe van de lange rit en lange dagen met vele emoties. Ik ben ook wel gaar moet ik zeggen. Ik merk dat de dood van Bruce, die maar een paar maanden ouder was dan Rick, me meer doet dan ik had gedacht. Ik ben blij dat ik het bloemenarrangement kon verzorgen.

Onderstaande link is een filmpje van de Washington Post over hoe stadjes en steden omgaan met het verlies van (belasting)inkomsten door de pandemie. Het gaat bijna helemaal over Vienna dus als jullie beelden uit ons stadje willen zien kun je hier beneden klikken. Het geeft een goed beeld van hoe het er hier uitziet:

Een filmpje over Vienna en hoe het met deze economische onzekerheden omgaat. Veel beelden uit ons stadje als je geinteresseerd bent.

Over dinsdag

De zon schijnt zowaar als ik wakker word. Dat was niet voorspeld dus een fijne verrassing. Ik haal mijn nitro brew bij de Starbucks vlakbij en eet de andere helft van mijn omelet van zondag als ontbijt.

Vandaag heb ik een voor mijn doen vroege video call met Pauline in Staphorst. Het is een gezellig begin van de dag! Daarna moet ik natuurlijk aan mijn cardio geloven wat na iets meer dan een uur ook weer gedaan is. 

De ochtend vliegt zo voorbij en ik haal gauw een salade van Panera als lunch. Op tijd voor mijn wekelijkse virtuele lunch met Judith ben ik terug. Ik begin binnen, maar als Orion naar buiten wil probeer ik het ook buiten en dat is toch wel heel aangenaam vertoeven. 

Het waait wel vreselijk hard, maar ik zit vrijwel buiten de wind. In Maine is het eindelijk mooi weer dus Judith zit ook buiten. Als we weer "tot volgende week" hebben gezegd is het bijna tijd voor mijn beppen met Naomi.

Haar ken ik al vele jaren en heb haar ook al meerdere malen ontmoet. Tot nu toe is er nog geen enkel gesprek dat niet heel vlot verliep. En echt, het helpt mij deze dagen door te komen. Ik hoop ermee door te kunnen gaan, misschien niet twee keer per dag, maar wel een aantal keren per week. 

Omdat het mooier weer is dan voorspeld ga ik naar het Pan Am Shopping Center. Daar haal ik eerst medicijnen bij de drive thru van Walgreens en ga dan naar het mini tuincentrumpje dat op die parkeerplaats is opgezet. Ik wil namelijk bloemen voor in onze mooie pot op het deck.

De eigenaar raadt daarvoor begonia's aan. Die groeien volgens hem als kool en hebben niet veel onderhoud nodig. Helemaal perfect voor mij want groene vingers heb ik absoluut niet! Ik kies geel, want die kleur zit ook in het patroon op onze pot. 

Thuis zet ik de begonia's met wat potgrond in de pot en het staat erg vrolijk. Ik vind het geel ook leuk als contrast met de rode en roze geraniums. Nu nog echt mooi weer om de hele dag buiten te kunnen zijn!

Intussen heeft een buurvrouw namens ons allemaal een doos chocola van de plaatselijke chocolatier en een kaart naar de weduwe aan de overkant gebracht. We weten nu wanneer de uitvaart zal zijn en ik bel morgen met de bloemist in Utah voor een bloemenarrangement uit ons aller naam.

Rick belt en de stand van zaken is weinig veranderd. Rick zal dus vanavond afscheid nemen van Dad. Er is nog wel een grote zorg, die Rick en Lisa en Carols dochters hebben. Het is duidelijk dat Carol hulp nodig heeft met Dad verzorgen, maar daar willen zowel zij als Dad nog niets van weten. Hopelijk zien ze toch in dat dat binnenkort echt essentieel gaat zijn. Het is veel te zwaar voor Carol alleen.

Voor mijn avondeten bestel ik van Viet Aroma. Lani herkent mijn stem meteen en belooft een half uur later mijn eten klaar te hebben. Heel stout heb ik hun heerlijke gefrituurde loempiaatjes als voorgerecht. Ik ben de hele tijd erg voorzichtig met koolhydraten, maar vind dat ik in deze tijd ook best af en toe mag zondigen. Het rijstpapier waarin ik de gegrilde spiesjes van mijn hoofdgerecht wikkel vind ik ook te lekker om te laten staan.

Vandaag waren de verkiezingen voor ons stadsbestuur en een nieuwe burgemeester. Wij hebben al weken geleden ons stembiljet ingestuurd, maar met allerlei veiligheidsmaatregelen kunnen mensen vandaag ook in persoon stemmen.

Deze verkiezingen waren anders dan anders in ons gewoonlijk rustige stadje. Er was een groepje, een kandidaat voor burgemeester en vier kandidaten voor het stadsbestuur, wat heel agressief campagne voerde. 

Ze gingen ondanks het virus bij mensen langs de deur, hingen overal enorme posters op en verstuurden een pamflet met onwaarheden over de andere kandidaten. Hun visie voor Vienna is helemaal geen veranderingen, terwijl we mee moeten gaan met de groei van de plaatsen om ons heen. 

Net kreeg ik een sms met de uitslagen en ik ben super blij dat "mijn" kandidate, Linda Colbert, onze ook vrouwelijke en van onze leeftijd zijnde huidige burgemeester op zal volgen. Verder is niemand van dat groepje verkozen voor het stadsbestuur. Het is een heel goed uitslag wat ons betreft. 

 Als alles goed gaat is Rick morgenavond dus thuis. Hij gaat eerst even langs de Nederlandse winkel in Grand Rapids (waarvoor ik een lange lijst naar hem heb ge-emaild) voor hij aan de lange rit begint dus ik verwacht hem niet voor het avondeten. We zullen de hele dag telefonisch contact houden.

En nu gaan de voeten omhoog en de tv aan. Allemaal een fijne woensdag gewenst!

Over maandag

Alweer word ik keurig tegen achten wakker. Het is somber buiten en dat zal het de rest van de week ook blijven, bah! Ik ga er maar het beste van maken, maar buiten zitten maakt alles zoveel beter.

Na Orion verzorgd te hebben haal ik een nitro brew van de dichtstbijzijnde Starbucks. Als ontbijt warm ik de Spanish scramble overblijfselen van zaterdag op. Ik eet er de overgebleven groentes van gisteren bij, die ik in de labneh doop. Al met al een zeer smakelijk ontbijt!

Orion heeft iedere ochtend zijn speelmomentje. Dan moet ik proberen een van zijn speeltjes te pakken waar hij dan hard mee wegrent. Het is zo schattig! 

Daarna moet ik aan het sporten van vandaag geloven. Ik doe mijn uur cardio en dan de week 3 workout van Sharon. Ik heb er intussen 6 en zij werkt aan de 7e. Daarna heb ik genoeg variatie om die zeven weer opnieuw te doen.

 

Gisterochtend is onze overbuurman overleden aan darmkanker. Hij was pas 62 en we zullen hem echt missen. Hij had altijd interesse in iedereen. Ik heb mezelf opgeworpen tot degene, die wat organiseert voor onze cul de sac. 

We hebben besloten bloemen naar de begrafenis te sturen, maar ja, wanneer zal die zijn? Dat weet je in deze tijd niet. We wachten het dus maar af. Ik merk dat ik er best emotioneel over ben. Ik kan bijvoorbeeld niet even naar de overkant om de buurvrouw te condoleren. Ik denk dat ik morgen maar een kaart ga kopen om naar haar te sturen. Gelukkig heeft ze heel veel steun vanuit hun kerkgemeente.

Christine belt tijdens haar dagelijkse wandeling en terwijl we praten valt zij naar. Ik bel Chuck, die gelukkig thuis is en haar op gaat halen. Christine's enkel is verstuikt en ze heeft schaafwonden. Ze baalt enorm, want die dagelijkse wandeling is de enige beweging, die ze krijgt. Hopelijk is ze snel weer op de been.

Voor ik het weet is het lunchtijd. Ik heb zin in de zoodles van Noodles & Company, dit keer met pesto saus, kaas, garnalen, spinazie, tomaat en champignons. Vorige week was er iets mis met de app en werd mijn kaart 9 keer aangeslagen voor dat ene gerecht. Ik bel ze dus vandaag maar om mijn bestelling te geven.

Het wordt keurig naar mijn auto gebracht en thuis smul ik ervan. Ik heb die zoodles echt ontdekt, wat een uitvinding! Lekker en ik krijg er mijn groente ook mee naar binnen. Je kunt ze ook in de supermarkten krijgen, maar Rick heeft een hekel aan courgette.

Voor mijn eerste video gesprek van vandaag ga ik nog even medicijnen ophalen van de drive thru van Walgreens. Alleen blijken twee ervan bij de Walgreens in Vienna te zijn waar ik dus naar binnen zou moeten. Gelukkig kunnen ze het naar deze Walgreens brengen en kan ik ze morgen ophalen.

Om twee uur begin ik mijn video gesprek met Auri in Nederland. Zij is ook weer iemand, die ik via de vele destijds emaillijsten heb ontmoet en nu is dat allemaal via Facebook. Ook met haar is het weer gezellig kletsen. 

Aangezien het vanmiddag droog is en de komende dagen misschien niet wil ik nu mijn belofte aan Rick, om de jaarlijkse staatsinspectie van zijn auto te laten doen, inlossen. Ik rijd naar de Sunoco met mijn $5 kortingsbon. Ik heb geluk want ben de eerste in de rij. Als ik aan de beurt ben staan er vier auto's achter me. 

Het wordt allemaal heel veilig gedaan. De inspecteur heeft een mondmasker op en handschoenen aan en mijn stuur wordt voorzien van doorzichtig plastic. Ik heb zelf ook masker, bril en handschoenen aan. Ik wacht buiten en als de auto klaar is ga ik snel binnen betalen. Dat is ook weer voor een jaar gedaan.

Op de terugweg rijd ik langs een huis met een groot bord "Toeter, want ik ben jarig" in de tuin met de foto van een ongeveer tienjarig meisje erbij. Dit zie ik vaker in deze thuisblijf tijd en iedere auto, die langsrijdt, toetert, ik dus ook. Het meisje vindt het duidelijk prachtig. 

Precies op tijd om met Annemiek te gaan keuvelen ben ik terug. Annemiek woont in de staat New York en toen onze kinderen jonger waren hebben we elkaar een aantal keren ontmoet. Annemiek schildert en tekent enorm goed en is nu bezig aan een serie pentekingen van boomstammen. Heel erg mooi!

Na dit gesprek moet ik Orion echt even naar buiten nemen en met hem spelen. Hij gaat zich op een gegeven moment zo vervelen en wordt dan ergerlijk. Ik kan het hem niet kwalijk nemen. Ik gooi dus een tijdje snoepjes in het gras, die hij met zijn scherpe neus iedere keer weer vindt.

Het is iedere avond weer een hele beslissing waar ik nu eens eten van zal halen. Mijn keuze valt vanavond op Artie's. Hier bestel ik de hickory gerookte mahi mahi met spinazie, paprika en champignons en een heerlijke saus met gefrituurde prei erop. 

Mijn hemel! Het is alsof er een engeltjje op mijn tong piest! Ik ben zo blij met al die goede restaurants hier en ik hoop ze met mijn bestellingen te helpen te blijven bestaan. 

Rick en Lisa zijn vanavond pas weer bij Dad. De hele dag kon dat niet. Maar ze hebben niet stil gezeten en alles in Dads huis geinventariseerd. Zo kunnen de kleinkinderen ook besluiten wat ze graag willen hebben daarvan. Verder hadden ze een vergadering met de vermogensplanner. 

Na het eten heb ik een super gezellige video call met Saskia. Dat moeten we vaker doen. Dan belt Rick en ze hebben Dad weer een paar uur kunnen zien. Vanavond hebben ze op gepaste afstand Brent en Tammy, onze goede vrienden, op bezoek en dat is gewoon nodig voor hun gemoed.

Rick ziet natuurlijk enorm op tegen morgen en het definitieve afscheid. Dat is wanneer ik er zo graag voor hem zou zijn. Maar het gaat hem met steun van Lisa en morgenavond Ricks tante en haar man, die van onze leeftijd zijn, vast lukken. Allemaal een fijne dinsdag gewenst.