Ons pleintje nu:

woensdag, augustus 26, 2009

Nog steeds mijn eigen laptop niet

Opeens mis ik het hardlopen enorm en heb de laatste paar weken minder last van mijn rechtervoet. Ik besluit dus de stoute schoenen aan te trekken. Dat zijn niet mijn Brooks hardloopschoenen, waardoor ik, volgens mij, de pijnen kreeg, maar mijn oude trail hardloopschoenen, die als een handschoen om mijn voeten zitten.

Omdat ik precies weet, hoe ver dat is, loop ik het geijkte rondje van 3,5 mijl door de buurt. Cosmo gaat ook mee, al heeft hij daar in het begin geen zin in. Halverwege pas komen we in "hondengebied" en wordt hij enthousiast en loopt voor mij uit. Zodra de kinderen terug naar school gaan, ga ik hem weer op natuurwandelingen meenemen.

Zonder voetklachten volbreng ik de vijf kilometer. Weliswaar in 35 minuten, maar ik ben al blij, dat het lukte! Nu is mijn dilemma wel, welke schoenen het beste zijn. De trailschoenen zitten lekker, maar zijn uitgelopen en iets te klein aan mijn linkervoet. Voor vijf kilometer zijn ze prima, maar niet voor tien mijl. De Brooks schoenen wil ik niet meer aan en mijn Nike Pegasus zijn ook uitgelopen. Schoenen zijn zo duur, dat ik niet een paar paar wil kopen om te kijken, wat het beste werkt. De enige officiele hardloopwinkel in de buurt is waar ik, na veel proberen, de Brooks heb gekocht. Hm.

Sinds ik vorige week het hele gedoe met de garantie van HP heb gehad, heb ik niets meer van Richards Computer over mijn laptop gehoord. De laptop, waar ik nu op werk, is oud, langzaam en doet vreemd in Outlook, zodat email lezen en sturen moeilijk gaat. Ik bel Richards Computer maar weer eens om te vragen hoe het ermee staat.

Volgens mij heb ik daar een heel laks figuur getroffen! Ik vraag hem, hoe het ermee staat, en hij antwoordt doodleuk, dat hij nog steeds geen authorizatie van HP heeft om de computer te maken. Ik vraag me toch af, wanneer hij mij daarvan op de hoogte ging stellen??? Nu moet ik, volgens hem, weer HP opbellen om te vragen hoe en wat. Waarom zij zelf geen directe lijn naar de bedrijven, waarvoor ze officieel reparatiecentrum zijn, hebben, is me een raadsel!

Maar goed, ik bel weer, inwendig kokend, 1 800-HP INVENT op en wordt minstens een half uur op "hold" gezet. Dan krijg ik gelukkig iemand aan de lijn, die klinkt, alsof hij weet, waarover hij praat. De garantie is helemaal in orde en Richards zou dat ook moeten zien. Hij vraagt, waarom ik mijn laptop niet direct naar HP heb gestuurd. Tja, hindsight is 20/20, gewoonlijk duurt dat dan zes weken, terwijl het via dit reparatiecentrum binnen de week zou moeten (daar betaal je dan ook voor). Nu zijn vier van die zes weken al om, zonder, dat ik mijn laptop terugheb!

Onmiddellijk bel ik Patrick bij Richards terug, die belooft me "meteen" te zullen laten weten, of het nu werkt. Dat "meteen" ken ik zo langzamerhand en een van mijn belangrijke vitamines zijn op, dus ik ga (oh, wat een straf) gauw even naar Whole Foods. Daar zie ik, dat ze hun lekkere gazpacho weer hebben, dus neem die mee voor een gezonde snack.

Thuis zie ik inderdaad, dat Patrick nog niet heeft teruggebeld. Ik ga op het deck lunch eten en een tijdschrift lezen en dan gaat de telefoon eindelijk. Patrick heeft er kennelijk zo lang over moeten doen om uit te vinden, dat alles aan hun eind nog steeds niet werkt. Ik vind zijn service (andere keren heb ik wel prima service gekregen bij Richards) werkelijk erbarmelijk! Ook is er, volgens hem, niets, dat hij eraan kan doen, ik moet weer HP bellen en hen zover krijgen, dat ze hem opbellen!

Het is, dat ik uit ervaring weet, dat het geen nut heeft om boos te worden aan de telefoon, maar ik moet mezelf erg in bedwang houden! Hij wil straks zijn gewone "labor" tarief om mijn laptop te maken en doet geen fluit om me te helpen!!! Enfin, alweer toets ik 800-HP INVENT in, alweer moet ik een half uur wachten, tot er iemand aan de lijn komt.

Dit keer heb ik minder geluk. Ze heeft geen idee, waar ik het over heb, en zegt me door te vinden naar de afdeling, die mijn model laptop verkoopt. Ik probeer haar aan het verstand te peuteren, dat die me niet zullen kunnen helpen, maar ze staat erop.

Inderdaad weet degene, die op die afdeling de telefoon opneemt, al helemaal niet, waar ik het over heb. Zij verbindt me door naar een of andere vage afdeling, die niet eens echt bij HP hoort. Zucht!!! Inmiddels zijn we meer dan een uur verder en, je raadt het al, word ik terugverbonden met tech support, waar ik begon. Weer een half uur op hold met een vervelende, zich honderd keer herhalende, HP reclameboodschap.

Het huilen staat me nader, dan het lachen. Ik wil zo graag mijn laptop terug en als het zo doorgaat, zal ik hem toch op moeten sturen en hem nog meer dan een maand moeten missen. Al mijn foto's, fotosoftware en veel meer staan erop, ik baal als een stekker!

Als ik Sunjay met een sterk Indiaas accent aan de telefoon krijg, zinkt de moed me even in de schoenen. Vorige week kreeg ik iemand met een soortgelijk accent, die echt niet wist, wat hij deed en niets van mijn problemen begreep. Ik denk dus helemaal terug naar af te zijn, maar dan verrast Sunjay mij door als eerste serieus naar mij te luisteren en ook echt op zoek te gaan naar een oplossing.

Hij vraagt me allerlei dingen, die alleen die Patrick bij Richards zou kunnen beantwoorden. Uiteindelijk emailt hij mij de link naar mijn garantiepagina en stelt voor die aan Richards te laten zien. Verder zal luie Patrick toch echt zelf HP op moeten bellen. Die is net gaan lunchen, als ik Richards bel, en ik laat mijn mobiele nummer voor hem achter, want ik blijf niet thuis op een telefoontje wachten! Maar goed ook, want hij belt dus de rest van de middag mooi niet terug! Grrr!!!

Om stoom af te blazen ga ik naar het zwembad en zwem zo snel mogelijk dertig baantjes. Het is er lekker rustig en onder een parasol lees ik nog wat Nederlandse tijdschriften. Als ik ze allemaal uitheb, ga ik ze naar Karin brengen, want die is nog wel een tijdje minder mobiel. Bij het volgende kwartier kinderpauze zwem ik nog eens tien baantjes, zodat ik er vandaag een kilometer op heb zitten.

Mijn plan, om zo lang mogelijk lekker te ontspannen en ieder uur tien baantjes te zwemmen, barst als een zeepbel uit elkaar, als om kwart over vier de lange fluit, dat het zwembad wordt gesloten, afgaat. He? Er is geen zwemteam, donder of wat ook te bekennen.

De reden is, dat iemand een "accident" in het zwembad heeft gehad (lees gepoept heeft). Bah, bah, bah!! Blij, dat ik niet in het water was! Het zwembad wordt nu voor twee uur gesloten om schoongemaakt te worden. Ik neem aan, dat het een kind was, dan schaam je je als ouder toch rot!

Kai heeft inmiddels de vrijheid van het zelf kunnen rijden helemaal gevonden. Met mijn goedkeuring heeft hij Cosmo meegenomen naar Petco en een nieuw speeltje (van Kai's verdiende geld) voor hem gekocht. Ook is hij naar het Guitar Center geweest om een schouderband voor zijn gitaar te kopen. Hij biedt zelfs aan Saskia bij haar vriendinnetje op te halen, wauw! Daar ga ik dit schooljaar gebruik van maken.

De avondmaaltijd bestaat uit spiesjes op de barbecue, Indonesische komkommersalade, bruine rijst en de uit Aruba meegebrachte niet aangeraakte satesaus (trots merk ik, dat mijn eigengemaakte saus net zo goed smaakte!). We eten lekker buiten, al moeten we ons onderspuiten met Off!. Even voor mijn eigen referentie: de kipspiesjes van Giant zijn erg lekker, maar de volgende keer geen biefstuk spiesjes kopen. De stukken "biefstuk" zijn zo taai, dat Rick en ik net kinderen zijn en ze weer uitspugen op ons bord! Ik verwacht voor $4 per pond geen filet mignon, maar wel iets, dat nog een beetje mals is!

Een durfal cicade heeft zich op ons deck gewaagd en Meike heeft er een half uur op geloerd. Uiteindelijk heeft ze hem (of haar) gevangen en neemt hem luidkeels gillend mee de tuin in. Die beesten gillen echt! Het is weer het tijdperk van "cadeautjes" van de katten, want Rick heeft net ook weer twee dode muizen in de garage aangetroffen. Zolang die niet in huis zijn, is het prima!

PS: Dit zou geen Amerikaans weblog zijn zonder even stil te staan bij de dood van senator Edward Kennedy gisteravond laat. Ik ben geen Democraat of Republikein per se, maar de familie Kennedy komt dicht bij een "koninklijke" familie hier in Amerika. Ik moet toegeven, dat zijn dood me wat doet. Ik heb er veel over gedacht vandaag. Het einde van een dynastie, zo voelt het, al is een van zijn zussen nog in leven en zijn een heel aantal andere familieleden ook politiek actief.

17 reacties:

Cisca zei

Ter geruststelling, over 3,5 mijl loop ik waarschijnlijk een uur. ;-)

Kasaka zei

@Cisca -- Bedankt, dat stelt me zeker gerust, LOL!

Bianca (Hollandranch) zei

Ik zou zeker niet op goede schoenen bezuinigen als je dezelfde nog kunt kopen die nu uitgelopen zijn maar geen klachten geven. Wie weet voor "handicaps" je nog meer kunt krijgen als je op andere schoenen wel die afstand wilt gaan doen. Is die pijn in je voet(en) je -laten we zeggen- $ 100,-- waard ? ;-)

Wat een verschrikkelijke slechte service van HP en van die winkel (helaas is dat hier vrij normaal dat het niemand in een winkel iets interesseert hoe lang het duurt), ik weet nu zeker dat ik geen HP zal kopen.
Hopelijk is je laptop snel gemaakt nu.

Carola zei

Knap dat je je zo kunt beheersen. Ik zou er heel wat meer moeite mee hebben.

Annemiek zei

Erg vervelend van die laptop. Bij ons is opeens Outlook verdwenen, het icoontje staat er nog wel maar ik krijg niks als ik erop klik. Ik heb geen idee hoe het terug te krijgen.

Karin uit Bonaire zei

we kunnen elkaar een hand geven,Petra.de service die jij krijgt van HP doet niets ten onder van de service van ACER.ook zo'n waardeloos bedrijf.wij hadden in mei een nieuwe AcER gekocht en die ging in juli al kapot.de helft van het display was verdwenen.ook na 100 keer bellen en emailen met allemaal pakistanen of indiers,en van het kastje naar de muur gestuurd te worden,en zeggen dat we geen garantie hebben omdat we niet in Amerika wonen,hebben we besloten om een nieuwe te kopen.echt waardeloos dat je zo behandeld wordt.
ik hoorde van een kennis dat de service centers voor HP en Acer en npog wat meer merken gewoon in india of in pakistan zitten en die mensen van uit huis werken.moeten ze meteen mee stoppen vind ik.het is echt om je op te vreten,ik kan me ook zo goed voorstellen hoe boos je bent!!!

Marie zei

Wat vervelend dat je zo een slechte ervaring hebt gehad met je Brooks running shoes. Moeilijk he, om een passend renschoen te vinden? Interessant blijft het dat iedereen weer andere voeten en loop-style heeft; ik ben zeer tevreden over mijn Brooks, en ik zou nooit meer andere willen! (ik heb in de tussentijd een paar Mizuno's geprobeerd, maar die heb ik teruggebracht naar de winkel- daar kreeg ik shin splints van). Succes ermee, en natuurlijk sterkte met het terugkrijgen van je geliefde laptop!

Marjon zei

Aaagh ik zou helemaal gek worden van zo iemand aan de telefoon. wat knap dat jij je zo kunt beheersen. ik weet dat het niet helpt maar ik zou echt heel boos worden.
Ik ben al vier weken bezig met een nieuwe accu voor mijn laptop. Eerst kreeg ik er één die het niet goed deed en op de volgende wacht ik al ruim twee weken. (Ook HP trouwens)

Monique zei

Toen ik net je verhaal over je laptop las, bedacht ik me dat jullie gezin misschien wel heel veel plezier aan een server kon hebben??

Wij hebben hier bijna geen bestanden op de PC's en laptops, maar een centrale server waarop iedereen zijn mappen heeft. Die wordt iedere nacht gebackupt, zowel intern als bij een extern backupcenter online.

Zo kan ik altijd en over vandaan (ook vanuit Amerika bijvoorbeeld) bij al mijn bestanden. Ik vis foto's echt overal vandaan op, maakt ook niet uit welke laptop ik thuis gebruik. Mijne is pas gecrasht (boem, helemaal klaar, ook HP trouwens). Maar ik was niks kwijt, alles staat op de server en met Alberts laptop kan ik overal bij.

Ook de kinderen kunnen als ze niet thuis zijn met hun laptops zo bij hun schoolwerk.

Kasaka zei

@Monique -- wij hebben een server, hoor, zelfs een eigen emailserver. Mijn Outlook mappen zitten ook op deze laptop, maar Outlook doet raar erop, zodat ik moeilijk kan reageren op berichtjes. En er is bij lange niet genoeg ruimte voor mijn fotografieprogramma's en die mis ik het meest, natuurlijk.

Bibi zei

Knap dat je je zo kan beheersen, ik zou het niet kunnen. Gelukkig heb ik vrijwel nooit van dat soort dingen. Bij ons is Scott meestal degene die dit soort gesprekken voert.

Anja zei

Zo, ik ben weer bij gelezen. Wat fijn dat Katja zo leuk woont en ook nog samen met haar beste vriendin!!
Heerlijk dat Kai nu helemaal zelf kan rijden.
Wat een gedoe met je laptop, ik weet niet of ik me zo zou kunnen beheersen.

Petra S. zei

Om gek van te worden, dat heen en weer gebel met HP. Waardeloos. Ben je vandaag al iets verder gekomen?

Weet je dat Runningwarehouse de Pegasus binnen 24uur gratis verstuurd?

Jeanine zei

Ik weet dat het voor jou geen optie is, maar dat soort "service" is voor mij een van de redenen geweest een Mac aan te schaffen en A. mijn laptop heeft bijna nooit problemen en B. de Apple store heeft de geweldige Genius Bar waar je dezelfde dag persoonlijke attentie krijgt.

Maar ik hoop dus dat je nu je laptop SNEL terugkrijgt!!!!

Jeanine

Sally zei

En ik mis op het eind van je blog de regel waarin staat dat Patrick heeft teruggebeld. Tjonge, wat een belabberde service, 't lijkt Dubai wel. Daar is mijn contact met mensen met 'Indiaas accent' 'n dagelijkse terugkende nachmerrie. Niet het accent maar vooral hun gebrek aan kennis, interesse en servicegerichtheid. LOl

Margaret zei

Ja, die HP service is ook niet meer wat het geweest is. Dat heb ik zelf recentelijk met een van mijn printers ondervonden.

Sharon zei

Ik hoop dat je snel weer je laptop terug krijgt!
Wachten duurt altijd lang.