We sliepen gisteravond natuurlijk heel vroeg en eigenlijk ben ik om vijf uur al wakker. Ik houd het nog een uurtje vol en dan moet ik echt opstaan. Rick is ook al wakker en we maken ons klaar voor het ontbijt.
Het was leuk zo'n uitzicht te hebben voor een nachtje
Er zit hier een Trader Joe's vlakbij en ik wil wel wat drankjes en snacks (lees groente en fruit) kopen. Onderweg kom ik weer langs het trolley station en een van de trolley's is mooi versierd met bloemen.
Bij Trader Joe's koop ik een zakje suikererwten en een bakje frambozen. Verder hebben ze Recess alcoholvrije margarita's. Die zijn lekker voor op de kamer, want ik word het alleen water drinken soms beu. Op de terugweg naar het hotel koop ik bij Walgreens nog een paar diet Mountain Dew's voor Rick.
Nu ben ik klaar om aan mijn wandelingen van vandaag te beginnen. Eerst loop ik langs de waterkant richting het Maritime park. Daar is een mini baai waar mensen ook in zwemmen. Dat zou mij veel te koud zijn!
Onderweg maak ik allerlei foto's en op de terugweg naar Pier 39 ook. Er staan overal beschilderde zeeleeuwen standbeelden, heel leuk. Het is ook zo kleurrijk allemaal, de restaurantjes, de vissersbootjes en de muurschilderingen.
Natuurlijk ga ik bij Pier 39 als eerste even de zeeleeuwen bezoeken. Ik vind ze zo leuk! Het grappige is dat er vele vlonders zijn voor ze, maar ze liggen allemaal boven op elkaar op een ervan. En dan maar ruzieen om een plaatsje. Slechts een paar zijn zo slim om hun eigen vlonder te nemen.
Pier 39 is Pokemon Go mecca en ik ga op een bankje in de zon zitten spelen. Het is zo leuk om eindelijk heel moeilijk te verkrijgen Pokemon te kunnen vangen. Dat doe ik een half uurtje. Daarna loop ik over de pier en bekijk de leuke winkeltjes.
We hebben vroeg ontbeten dus om twaalf uur heb ik al flinke trek. Ik besluit een vissalade met krab en mini garnaaltjes te gaan eten bij Swiss Louis. Hier aan het raam heb ik prachtig uitzicht. Ik besluit voor morgenavond te reserveren. Het kan zijn dat Rick dan met zijn collega's gaat eten en ik ergens anders, maar dat zien we morgen wel weer.
In het Panhandle park zie ik tot mijn vreugde een wc. Daar staat ook een hele groep honden en begeleiders te wachten. Ze gedragen zich allemaal voorbeeldig. Ooit zullen wij ook een zich keurig gedragende hond hebben.
Nu loop ik richting Alamo Square waar de beroemdste Victoriaanse huizen zijn. Dat is nog een flinke wandeling, maar er is zoveel te zien onderweg dat ik me goed vermaak. Ik loop door het Panhandle park naar de kruising met Baker Street.
Na het eten neem ik een Uber naar de hoek van Stanyan Street en Haight Street. Deze buurt schijnt heel flamboyant te zijn en verderop zijn er hele straten met Victoriaanse huizen. Ik loop Haight Street af tot Ashbury Street en stop constant voor foto's.
Het is maar goed dat ik alleen ben, want een metgezel had zich rot geergerd. Er zijn dan ook allerlei muurschilderingen en ongewone winkels. Het heeft een hippie vibe en doet me een beetje aan Carnaby Street in Londen in de jaren tachtig denken.
Op de hoek van Haight en Ashbury, waar de buurt naar genoemd is, sla ik af Ashbury Street op. Hier kom ik al langs mooi Victoriaanse panden. Ik ben dol op die architectuur en probeer mooie foto's te krijgen. Het is soms wat moeilijk vanwege bomen vlak voor de huizen,
Daar sla ik linsaf en loop naar de kruising met Hayes Street. Hayes Street loop ik af tot ik bij Alamo Square park ben. Daar doemt een flinke heuvel voor me op en ik voel mijn rug al zo erg. Gelukkig kan ik om het park heenlopen en is dat platter.
Alamo Square is het park met de beroemde rij 19e eeuwse Victoriaanse huizen. Ze staan bekend als de Painted Ladies en op de achtergrond zie je de wolkenkrabbers van de moderne stad. Ik maak een aantal foto's van verre en speel met effecten met een picknickend stel op de voorgrond.
Sommige huizen zijn mooi maar hebben saaie kleuren
Deze fraaie versieringen vind ik zo mooi
Het lijkt wel een spook op de voorgrond dat mysterieuze roze
Effecten met Photoroom, ik vind ze wel grappig
Een hibiscusachtige in het park
Dan daal ik de heuvel af en maak close up foto's van de zeven Painted Ladies. Voor de grap zoek ik eens op hoeveel deze huizen waard zijn. Dat is tegen de acht miljoen dollar, maar geen ervan staat te koop.
Eigenlijk zou ik nog veel meer willen wandelen, maar ik kan mijn rugpijn niet meer negeren. Als ik daar ooit een behandeling tegen vind zal ik zo blij zijn! Het beperkt me echt, want eigenlijk heb ik het de hele dag al lopen negeren en zo plaatst het een domper op mijn genot.
Onderaan de heuvel bestel ik een Uber. Jesus komt me ophalen en brengt me bekwaam terug naar het hotel. Hier ga ik even op bed liggen en schrijf alvast dit deel van het blog. Ik heb weer genoten van deze stad vandaag. Dit deel (behalve de Painted Ladies) had ik nog niet eerder bezocht en het was zeer de moeite waard.
Om kwart voor zes belt Rick dat hij bij Pier 39 is. Ik loop erheen en we gaan eten bij The Pier Market. We krijgen een tafel aan het raam achter een groepje Scandinavische mannen waarvan we niet kunnen onderscheiden welke van de talen ze spreken.
We delen lekkere gegrilde garnalen als voorafje en ik kies weer de cioppino. Die van gisteravond had meer verschillende soorten vis, maar deze is ook erg lekker. We hebben zicht op het water wat het altijd extra speciaal maakt.
Mijn rug wil echt niet meer en we besluiten een taxi terug naar het hotel te nemen. Dat is inderdaad niet ver weg, maar de taxichauffeur scheldt ons verrot dat we hem dit kleine stukje dwingen te rijden. Het kan hem niets schelen dat ik zeg dat het om de pijn in mijn rug is.
Dit hebben we echt nog nooit meegemaakt en ik ben blij als ik kan uitstappen. Arme Rick krijgt bij het betalen nog een lading scheldwoorden over zich heen. Ik meldt dit alles meteen bij de San Francisco taxicentrale. Zo iemand moet echt niet met klanten bezig zijn!
En nu gaan we lekker op bed liggen computeren en ik ga bedenken wat ik morgen wil doen.
12 reacties:
Wat een prachtige foto's heb je gemaakt. Bij de Vicoriaanse huizen vroeg ik me ook al af wat ze kosten.
Wat een ongelooflijk onbeschofte taxichauffeur. Dan weet je ook niet wat je overkomt. Goede reactie om een klacht in te dienen.
Zo leuk om veel plekjes te zien waar wij ooit, héél lang geleden, zijn geweest (Mel's diner, de pier, Alcatraz).
Ik kan me alleen niet herinneren dat het toen zo kleurrijk was.
Ik ben aan het genieten van alle foto's.
Wat een vervelende en onbeschofte taxichauffeur!!
Fijn om alleen door de stad te wandelen en zo op je gemak heel veel foto's te kunnen maken.
Ik hou ook zo van die Victoriaanse huizen. Destijds heb ik die wijken ook niet bezocht.
Wat een vreselijke taxi chauffeur zeg! Als hij vriendelijk was gebleven had hij er nog een fooi aan kunnen verdienen.
Wat een kleurige dag had je. Heel jammer van je rugpijn.
Afschuwelijk zo’n taxichauffeur! Het is toch je vak om mensen van A naar B te brengen. Snel vergeten die man en denken aan de leuke dingen die je hebt gedaan.
Fijne dinsdag.
Wat een hork van een taxichauffeur, hoe durft hij. Gelukkig kun je terug kijken op een geslaagde dag.
Pier 39 is altijd leuk en die Victoriaanse huizen zo interressant. Wij hebben tijdens dat dagje San Francisco een ritje met de kabeltram gemaakt. Was heelbleuk.
Benieuwd naar de tweede dag.
Deze keer heel veel mooie huizen kijken, leuk hoor.
@Marion - Alles is hier volgens mij superduur qua huizen
@Reny - Het weer met de knalblauwe lucht helpt natuurlijk enorm
@Petra - Ik heb het Rick niet gevraagd, maar ik hoop dat hij hem geen fooi heeft gegeven!
@Anja - Ja, ik moet echt iemand vinden voor die rugpijn. Ik weet niet wat voor dokter daarover gaat
@Wil - We hebben die kabeltram weleens eerder gedaan, is inderdaad erg leuk
@Lot - Die bouwstijl bekoort me enorm
Een reactie posten