Over toch weer een witte wereld

De werkweek is begonnen en we staan om zeven uur op. Gisteren heb ik mijn paddenstoelen weer per dag uitgewogen en in zakjes gedaan. Dat helpt voor mijn gevoel enorm met het maken van mijn ontbijt. 

Na het eten doe ik wat cardio tot Rick gereed is om naar Starbucks te gaan. Ik twijfel even of ik een warme koffie of de nitro brew wil. De laatste wordt het toch, die vind ik net iets lekkerder dan hun gewone koffies. 

Als ik mijn cardio afheb maak ik me klaar om naar fysiotherapie te gaan. Vandaag zie ik Lars, die ik de eerste keer had. Mijn gevoel bij Nish vorige week was dat hij zich niet zo druk maakte om mijn fibromyalgie. Het gevolg was een paar dagen extra erge pijn. 

Lars vraagt wanneer het pijn doet en laat me ook niet te ver stretchen. Hij gebruikt een heel klein e-stim apparaatje op mijn zenuwbanen en slaagt erin mijn hoofdpijn vrijwel te laten verdwijnen. Nu is die weer terug, maar zelfs een paar uur is al heel fijn om geen hoofdpijn te hebben. 

Na het uur annuleer ik de afspraken met Nish en boek Lars tot eind april. Ik heb er vertrouwen in dat hij weet hoe hij de pijnen moet aanpakken. Dat is me nog niet eerder gelukt met een fysiotherapeut. 

Het is een ijskoude dag met temperaturen rond het vriespunt, maar ik ga toch even naar het tuintje naast Whole Foods. Daar zie ik nieuwe plantjes, die volgens Google Russische sneeuwklokjes zijn. Er is verder behalve anderhalve gele krokus geen bloem te zien. 

Tot het lunchtijd is werk ik aan de puzzel. Ik wil hem nog niet afmaken, want dat vindt Rick altijd leuk om samen te doen. Intussen zie ik ook weer mooie vogels op het vogelhuisje. Ze hebben met deze kou erge honger. 

Bij mijn gewoonlijke lunch heb ik nu ook een schep kimchi van de markt. Het is werkelijk heerlijk, ik zou zo de hele zak leeg kunnen eten, maar ik houd me in. Als ik naar buiten kijk zie ik sneeuwvlokjes neerdwarrelen. Zou dit de laatste keer dit seizoen zijn?

Mijn plan om naar een museum in de stad te gaan stel ik uit. In plaats daarvan ga ik wat spelen met Procreate en volg een les van Flo. Het is een pittige en ik ben er niet helemaal tevreden mee. Ik denk erover opnieuw te beginnen. Zo leer ik dingen ook beter. 

Inmiddels blijft de sneeuw liggen en bij het schrijven van dit blog ligt er een centimeter of drie. De wegen zijn echter nog schoon en hopelijk blijft dat zo, want er is kans op ijzel vannacht. Ondanks dat ik er meer dan genoeg van heb is de vallende sneeuw vanuit een warm huis erg gezellig. 

Rick negeert de kou en sneeuw en gaat onze Griekse spiesjes grillen. We hebben er komkommersalade met tzatziki en koolhydraatarme tortilla's, die pita's voor moeten stellen, bij. Dit blijft ook een lekker en makkelijk maal. 

Het sneeuwt nog steeds en de ijzel wordt ook voor vannacht voorspeld. Gelukkig lijkt dat niet heel veel te gaan zijn.