Dag 5 San Francisco: Nog even genieten en dan naar huis

 Die verdomde wekker gaat alweer om zes uur af! Terwijl ik me er gistermiddag van had verzekerd dat hij uit stond. Nu weet ik tenminste wel hoe hij uit moet.

Na een kwartiertje sta ik op en doe wat van mijn spelletjes. Dan is het pas toen voor zeven en ik heb genoeg van mijn bed.

Stilletjes kleed ik me aan en loop de kamer uit. De trap naar buiten is naast onze kamer en ik loop naar de waterkant. Zo vroeg is het nog heel stil, slechts een enkele jogger en iemand, die mentaal de weg kwijt is.

Het water is als een spiegel en ik maak meer foto's van de leuke vissersbootjes. Achter het Fisherman's Wharf bord komt de zon net op.

Natuurlijk loop ik naar de zeeleeuwen. Die zijn een heel stuk actiever dan later op de dag. Er wordt in het water gespeeld en op het dok flink geblaft of hoe het geluid van een zeeleeuw ook heet.

Aan de andere kant van Pier 39 schijnt de zon op de Bay Bridge. Een groepje pelikanen glijdt boven het wateroppervlak. Ik word er gewoon lyrisch van.

Rick sms-t dat hij ook buiten is en we ontmoeten elkaar weer bij de zeeleeuwen. Samen lopen we naar het Hollywood Cafe voor ons laatste ontbijt daar.

Onze vlucht vertrekt pas om een uur dus we hebben nog tijd voor meer wandelen. Dit keer gaan we winkeltjes kijken op Pier 39 en ik koop een leuke roze San Francisco trui waar ik gratis een roze pet bij krijg. Toevallig zocht ik net naar een pet zonder plaatje erop.

Op weg terug naar het hotel ga ik de Boudin Bakery binnen. Hier ruikt het zuur door het zuurdesembrood. Ik koop een brood dat je later af kunt bakken. Dat is lekker voor thuis.

Dan is het echt tijd om de koffers te halen en een Uber te roepen. Er is nogal wat verkeer naar het vliegveld en we komen een kwartier later aan dan we wilden.

Gelukkig zijn de tassen binnen vijf minuten ingecheckt. Ook de TSA Pre met alleen een foto van ons gezicht maken gaat super snel.

Zo hebben we nog ruim de tijd om iets als lunch te kopen. Ik wil eigenlijk sashimi van het Japanse restaurant, maar die is nog niet klaar.

Dan neem ik maar een rol met verschillende stukjes sushi erbij. Meer rijst dan ik zou willen, maar gezonder dan ander eten hier. Rick hoeft zich daar allemaal niet mee bezig te houden en kiest een Cubaans broodje als lunch.

Al gauw is het tijd om aan boord te gaan. We vliegen met een 787 en het lijkt alsof er geen middenstoelen zijn in onze rij. Dat blijkt te komen doordat we in Premium Economy zitten.

Daardoor zitten we naast elkaar en hebben veel meer ruimte. Voor internationale vluchten moet je daarvoor extra betalen, maar kennelijk is het voor een binnenlandse vlucht hetzelfde als Economy Plus. Dat gaan we onthouden voor een volgende keer!

Het internet aan boord is vreselijk langzaam. Dan vermaak ik me wel met een paar films. Eerst kijk ik Zootopia 2 en dan Moana 1. Beiden zijn ontzettend leuk. 

Mooi uitzicht op. San Francisco, alleen zijn de ramen vreemd geel

Een kwartier vroeger dan het schema landen we. Maar dan moeten we meer dan een half uur op de bagage wachten. Gelukkig komen onze koffers als een van de eersten.

In de taxi bestel ik yakitori van Genki, die tegelijkertijd met ons bij ons huis aankomt. Rick gaat voor een pizza. Ik houd intussen Fiona bezig op de telefoon, want Katja heeft moeite Nico in slaap te krijgen.

Rick vindt intussen uit dat het paneel voor de verwarming/airconditioning boven helemaal uit is. Gelukkig is het nog niet heel warm en hebben we nog geen airconditioning nodig, maar het moet wel snel gemaakt worden.

Ondanks dat het aan de westkust nog maar half acht is voel ik me moe genoeg om zo meteen te gaan slapen. Ik word altijd daas van een vliegreis.