Over lentekriebels

Ook vandaag gaat Rick vroeg naar kantoor en staat al om half zeven op. Ik volg een half uurtje later. Na Ricks douche gaan we naar de Starbucks in het Providence Center, zoals het Pan Am Center nu heet. Ik heb lekker veel kaneel in mijn nitro brew, ieder cafe maakt hem net iets anders. 

Rick zet me thuis af en vertrekt. Ik doe mijn cardio en zie dan dat de zon langzaam tevoorschijn komt. Het is met acht graden ook een aangename temperatuur. Ik moet gewoon naar buiten en besluit een wandeling door de buurt te gaan maken. 

Onderweg kom ik van alles tegen, want ik neem een andere route dan gewoonlijk. Deze negentiende eeuwse graven bijvoorbeeld. De mannen vochten in de Onafhankelijkheids Oorlog samen met George Washington. 

Vienna is helemaal in de ban van een voorstel om een zwembad in de stad te laten bouwen. Dat hebben we nog niet en er zijn lange wachtlijsten voor de prive zwembaden zoals het onze. Veel mensen zijn ertegen, omdat zij hun belastinggeld er niet aan willen besteden. Gek hoe wij nieuwe voetbal- en softbalvelden wel prima moeten vinden. Rick en ik zijn voorstanders van het zwembad. 

Zoals wel vaker als ik een wandeling in Vienna maak speel ik "waar zou ik willen wonen". Ik heb nog geen beter huis dan het onze gezien. De meesten zijn veel te groot voor wat wij nodig hebben. Welke heeft jullie voorkeur van onderstaande vier. Mijn keuze is de groene, die met de veranda is ook leuk, maar dat maakt het binnen heel donker. 

Deze is te koop 

Al die huizen staan vrijwel naast elkaar. Ik loop verder en kom een aantal gratis boekenkastjes tegen. Niet veel later valt me een vreemde manier van sneeuw ruimen op. Kennelijk wordt de voordeur niet gebruikt. 

Na zo'n drie kwartier ben ik thuis en na mijn douche ga ik er weer op uit naar Whole Foods. Daar heb ik een paar kleinigheden nodig. Ik maak wat foto's in het tuintje, voorlopig nog voornamelijk krokusjes. De narcissen beginnen ook goed op te komen. 

Na mijn gebruikelijke lunch gemaakt en gegeten te hebben ga ik verder aan de puzzel. Ik heb Ricks toestemming om hem af te maken. Ik heb deze puzzel vrijwel helemaal gedaan. Hij was erg leuk, maar nu kan hij met de andere winterspullen opgeruimd worden. 

Opeens kan ik helemaal genoeg hebben van de sneeuwpoppen en andere winterse versieringen. Ik ruim ze allemaal op. Als eerste maak ik de wc hier beneden lenteachtig. 

Daarna is de hoes van mijn telefoon aan de beurt. De winterse cardinaaltjes en hulstbesjes worden vervangen door lentebloemen. Ik vind deze "glas in lood" hoesjes mooi. 

Als alle sneeuwpoppen en winterkaarsen in hun dozen liggen zet ik alvast wat lentespulletjes neer. Dit weekend komt de rest nog van zolder. De kaarsen hebben AAA batterijen nodig en daar hebben we er niet genoeg van. Dat gaat dus op het boodschappenlijstje. 

Nu vind ik dat ik goed bezig ben geweest en ga een uurtje rust nemen. Rick brengt me daarna naar het maandelijkse happy hour. Dit keer is het bij Southeast Impression en we zijn met zijn vieren. Oorspronkelijk waren het er zeven, maar zoals altijd konden drie op het laatste moment toch niet. 

Maria komt me ophalen en Susan en Laura zijn er al. Het eten is zoals altijd heerlijk en ik smul van mijn mi goreng. Het gesprek is levendig, over boeken, televisieprogramma's e.d. We slagen er dit keer gelukkig in om de politiek te laten voor wat het is. We denken er toch allemaal hetzelfde over.