Trouwjurk crisis met (relatief) goede afloop

Mijn kriebelhoest blijft vervelend en als ik eenmaal wakker ben lukt het me niet weer in slaap te vallen erdoor. Ik probeer zo zachtjes mogelijk te hoesten zodat ik Rick er niet mee stoor. Ik baal enorm, maar naar de dokter gaan heeft geen zin, het is gewoon iets wat ik zijn loop moet laten.

Het is mooi weer, maar weer veel te koud voor de tijd van het jaar. Eerst zouden de befaamde kersenbloesems in Washington vorige week al bloeien na de warme februari maand. Maart is echter zo koud geweest dat dat nu pas 11 april wordt verwacht!

Dat vind ik prima want dan ben ik thuis en ik wil altijd graag zoveel mogelijk genieten van die bloeipracht. Vandaag is het echter nog koud genoeg voor verwarming, hete koffie en een ontbijt quiche.

Terwijl ik zit te eten zendt Katja een paniek Fecebook berichtje. Haar trouwjurk past niet! De winkel waar ze hem gekocht heeft sloot vorige maand voorgoed en dus moest Katja een andere winkel vinden om haar jurk te vermaken. Gewoonlijk wordt dat gratis in de bruidswinkel waar je hem hebt gekocht gedaan.

Tot haar grote schrik blijkt de jurk een maat kleiner te zijn dan Katja had besteld en de naaister bij die bruidssalon zegt dat ze er niets aan kan doen om hem passend te maken. Meestal duurt het een half jaar om een bruidsjurk te bestellen en Katja's bruiloft is over iets meer dan vier maanden.

Katja is dus niet voor niets helemaal in paniek. Ze belt deze en gene en niemand kan helpen. Ze heeft al bedacht dat ze dan deze jurk maar moet verkopen en een jurk die al in de winkel hangt moet kopen. Dat zou wel heel jammer zijn, want zij en wij allemaal zijn weg van deze jurk.

Intussen heb ik mijn halve uur op de elliptische machine gedaan en Orion uitgelaten. Ik maak me klaar om naar het Mosaic District te gaan waar ik met Claudia heb afgesproken voor de lunch. Zoals altijd is het daar enorm druk, maar ik vind nog een parkeerplaats.

Jammer genoeg voor Orion komt Mia niet naar buiten

Claudia wacht me al op voor True Food Kitchen met de mededeling dat er een twintig minuten wachttijd is voor een tafel. We besluiten dan naar Le Pain Quotidien te gaan. Daar is Claudia nog nooit geweest en ik ook alweer een tijdje niet.

Hier is er wel een tafeltje vrij en ik bestel de kippensoep. Claudia heeft een lekkere salade en we hebben heel wat gesprekstof. Zij is zo'n vriendin die ik maanden niet zie en dan is het net of we elkaar gisteren nog spraken. Jammer genoeg gaat zij naar Florida verhuizen dit jaar.

Pas tegen tweeen nemen we afscheid want Claudia wil terug naar haar twee kittens. Helaas heeft Claudia een heel zieke kitten, die binnenkort gaat overlijden aan FIP, een ongeneeslijke autoimmuun aandoening. Ik zie aan haar dat ze er zeer verdrietig over is. Zo zielig, zo'n jong diertje!

Het is zulk mooi weer, maar wel heel koel met een bries en maar zeven graden. Voor de Target staan Adirondack stoelen en daar zie ik een paar Duitse (naar later blijkt) meisjes in zitten. Ik sleep er een de zon in en het is zeer aangenaam zo buiten de wind!

Hier zit ik een paar uur, kijkend naar wie er langs komt en gewoon genietend van de zon. Dan verdwijnt die achter de wolken en meteen is het koud. Op de terugweg naar huis gooi ik de van vol voor onze rit naar New Jersey morgen.

In de tussentijd heeft Katja een andere bruidssalon gebeld en die vragen haar de jurk te brengen, zodat hun naaister ernaar kan kijken. Tot Katja's grote opluchting zegt die dame meteen dat het geen probleem is de jurk te vermaken. Ze krijgt hem zelfs helemaal dicht geritst, iets wat de eerdere naaister niet eens probeerde.

Wel hoort Katja van deze mensen dat haar jurk niet nieuw is. Er zitten scheurtjes in en sommige kralen zitten los. Volgens hen is het een jurk die door veel anderen is gepast! Echt schandalig want daar hebben we volle prijs voor betaald! Het bedrijf is er niet meer dus Katja kan niemand aanspreken.

Gelukkig kan het bij deze salon allemaal gemaakt worden en Katja (en wij!) is natuurlijk helemaal opgelucht! Zo'n jurk is niet bepaald goedkoop en dit was de jurk die ze koos. Geen enkele jurk van een winkel gaat daaraan tippen.

Thuis laat ik Orion nog even uit en dan komt Saskia thuis. Het is fijn haar weer te zien, maar lang blijft ze niet want een van haar vrienden is hier. Daarmee gaat zij eten.

Rick en ik besluiten naar Founding Farmers te gaan voor ons avondeten. Dat is een idioot populair restaurant en we wachten zo'n twintig minuten voor stoelen aan de bar. De bartender is heel goed en ik geniet intussen van mijn martini met bloody Mary mix.

Rick en ik delen gevulde eieren als voorafje. Dan bestel ik de gepekelde groentes, die net zo lekker zijn als in Hongarije. Daarbij heb ik het brie voorafje maar dat valt zeer tegen. Het is meer brood en uienjam dan brie. Ik had gedacht een lekker stuk gesmolten brie op toastjes te smeren. Niet voor herhaling vatbaar dus. Rick smult wel van zijn "Thanksgiving" maaltijd, kalkoen, puree etc.

Best lekker, maar te weinig brie en teveel brood

Als we onze straat in rijden zien we net een hele familie wasbeertjes oversteken. Dat blijf ik zo bijzonder vinden hier. De vossen, de wasberen, de herten, die gewoon in de buurt lopen. 


Thuis laden we nog wat dingen in de van. Morgen moet alles dus mee en hoop ik dat ik georganiseerd genoeg ben geweest dat we binnen het uur alles kunnen versieren. Ik zie uit naar de shower, maar zal ook heel blij zijn als het allemaal klaar is en goed gegaan is!

Een witte winterse dag

Om half negen word ik door Alexa gewekt, die me eraan herinnert het huisalarm uit te zetten. Wij zouden dat iedere nacht moeten gebruiken, maar ik gebruik het zeker als Rick op reis is. Een blik naar buiten laat een witte wereld zien.

Doezelen is er vanochtend niet bij want Orion heeft er helemaal zin in. Ik zag hem eerder al verlangend naar buiten kijken. Gauw doe ik warme kleding aan en laat Orion naar buiten. Daar rent hij als een hert door de tuin.

Binnen gaat hij daar nog even mee door. Ik lach me altijd rot om Orions "mattaklap" uurtje. Hij neemt een speeltje in zijn bek en rent het hele huis rond. Dan geef ik hem een Whimzee, ik vind het altijd leuk dat die uit Nederland komen en Orion is er dol op.

Voor Fairyville was dit beetje sneeuw een sneeuwstorm, de feetjes maken sneeuwpoppen

Met een flinke kop koffie en weer een ontbijtquiche geniet ik van mijn ontbijt. De warmte daarvan is ook erg lekker op zo'n koude dag. Intussen lees ik e-mail, Facebook en Twitter. Het valt me altijd weer op hoe anders Facebook is dan Twitter, althans wat ik lees. Twitter is veel meer politiek en nieuws en al tweet ik zelf nauwelijks, in deze tijden is het wel goed om het bij te houden.

Het spechtje komt weer even langs

Net na tienen raap ik genoeg zelfdiscipline bijeen om boven een uur op de elliptische machine te gaan doen. Orion komt er lief naast slapen en ik kijk nog steeds naar nieuwe apps op mijn S8. Als iemand met een Android nog tips heeft, ik houd me aanbevolen.

Ondanks de vriestemperaturen en ijskoude wind laat ik Orion toch even uit. Dat was geen goed idee want de grieperige pijnen zijn meteen terug. Zo ontzettend balen! Ik wil zo graag naar buiten maar met die wind en kou is het gewoon geen doen. Gelukkig wordt het de komende dagen wat warmer.

Voor de lunch ga ik naar Chop't. Dit keer niet voor een salade maar voor hun rode linzen kerriesoep en daar krijg ik geen spijt van. Wat is die ontzettend lekker!

Orion wacht op me in de van en ik probeer een selfie met hem te krijgen. Natuurlijk werkt hij dan net niet mee terwijl ik nog geen minuut geleden allerlei knuffels kreeg. Hij is wel heel gehoorzaam en gaat weer op de achterbank zitten. Zo krijg ik toch een leuke foto van ons samen, mijn trouwe compagnon.

Volgende stop is Bed, Bath & Beyond. Dat is een enorme winkel met allerlei huishoudelijke spullen, je raakt er bijna in verdwaald! Katja en Kevin hebben zich hier geregistreerd voor huwelijkscadeaus (en bij Macy's). Ik koop er maar een paar dingen, o.a. een grappige bal voor Orion.

Op weg naar huis mijn themafoto: het nieuwe beeldje "Take Flight" voor het vernieuwde Community Center

Die bal giechelt en Orion speelt er leuk mee. Natuurlijk wil hij hem mee naar buiten nemen, maar dat lijkt mij geen goed idee. We spelen er een tijdje binnen mee en dan gaat Orion tevreden liggen. Ik zie mijn kans schoon om verder te gaan met Word Snack, zo verslavend (met dank aan FB vriendin Missy)!

Na Orion nog een keer uitgelaten te hebben geef ik hem zijn eten en doe hem in zijn bench. Ik ben zo blij hem te hebben (en Snickers, die ook heel lief is). Ik kan me echt niet voorstellen geen huisdieren te hebben!

Chris staat intussen al op de oprit. We gaan Koreaans eten bij Maru. Daar word ik al als een oude bekende begroet. Ik vind deze cuisine dan ook een van de lekkerste Aziatische keukens. Dat het hier goed is blijkt wel uit de vele Koreanen die hier eten.

We bestellen beiden de Koreaanse bbq, ik de bulgogi met biefstuk en Chris de pittige varkensvlees variatie. We krijgen er miso soep, salade en kimchi bij en alles smaakt ons prima. Gezellig dat ik vanavond niet alleen hoef te eten en we spreken meteen ook voor donderdag volgende week af.

Chris heeft vanavond volleybal dus we hebben vroeg gegeten. Ik vind het prima want ik voel me toch niet lekker. Snickers wil meteen al naar bed en ik kijk lui tv, de Amazing Race, ze zijn in Marokko en vorige week in Antwerpen. Altijd zo'n leuk programma!

Bye bye kerstspullen en ook Saskia vertrekt weer

Zaterdag

Midden in de nacht werd ik wakker omdat ik zo ongeveer mijn bed uitdreef! Bij nader onderzoek bleek de verwarming hard aan te staan en was het waarschijnlijk zo'n vijfentwintig graden in onze slaapkamer. Tot mijn verbazing is het raam wel open terwijl ik dacht dat we het gisteravond dicht hadden gelaten (blijkt Rick later net voor mijn wakker worden gedaan te hebben).

Duidelijk hebben we met dit weer flinke moeite een happy medium te vinden qua kou of warmte! Met open raam en verwarming uit wordt het gelukkig weer gauw draaglijk. Door de onderbroken nacht slapen we beiden langer dan gewoonlijk uit.

Pas na negenen staan we op. Saskia vertrekt net voor een koffie met Kaylee. Wij gaan ontbijt halen in Vienna zoals ieder weekend. Vandaag heb ik erge zin in een ham, kaas en ei boterham van Panera, daar laat ik ook spinazie en tomaat op doen voor wat vitamines. Rick haalt koffies bij Starbucks.

Over vitamines gesproken, ik probeer keurig mijn vitamine D pillen te nemen. We komen met dit weer nauwelijks buiten, maar Rick is er niet toe te krijgen zo'n pil te slikken. Saskia gelukkig wel want haar bloedtest liet zien dat ze een veel te laag vitamine D gehalte had. 

Met veel moeite lukt het me naar boven te gaan om te sporten. Ik mag van mezelf "maar" een half uur op de elliptische machine doen vandaag. Met behulp van Alexa, die me trivia vragen voert, gaat de tijd snel voorbij en ik heb het gevoel goed mijn best gedaan te hebben.

Beneden tref ik Rick op Skype met Kai. Kai's X-Box doet het niet en de mannen doen allerlei pogingen hem aan de praat te krijgen. Kai gaat zelfs mee lunchen met ons bij Panera op Ricks telefoon. Helaas hebben ze geen succes dus de virtuele technische pogingen zullen waarschijnlijk morgen vervolgd worden, of misschien later omdat alles in Duitsland op zondag gesloten is.

Bij Panera ben ik helemaal blij om de linzen quinoa bowls terug te zien! Sharon en ik hoopten daar al op dus ik laat haar via Facebook zien dat ze er weer zijn. Zo ontzettend lekker zijn die bowls! Perfect voor dit koude weer. Rick heeft chili, ook altijd een goede keuze voor een koude dag.

Kai gaat skypen met Saskia en Rick vertrekt om "even" zijn auto te laten wassen. Alle auto's hier zijn wit uitgeslagen van het zout. Mijn van moet er ook binnenkort aan geloven, maar dan moet het eerst warmer zijn.

Rick was wat te optimistisch over de wachttijd bij de wasstraat. Hij is lang niet de enige in de rij. Gelukkig zit ik warm in het restaurant en communiceer met Katja over haar bruidsshower. Die wil zij in maart hebben dus het is zaak op te schieten met boeken!

Het oudere stel naast mij, vooral de vrouw, heeft hardop commentaar op wat de mensen om hen heen allemaal weggooien. Volgens hen moeten half opgegeten stukken baguette mee naar huis voor later. Ook heeft zij van alles te zeggen tegen haar man waar je in zo'n restaurant niet over praat want iedereen kan je horen.

Gelukkig gaan ze op een gegeven moment weg en keert de gezellige sfeer terug. Eindelijk belt Rick dat zijn auto gewassen is en gaan we huiswaarts. Daar neemt Rick heel dapper Orion mee voor een wandeling. De gevoelstemperatuur is min vijftien met de harde wind, mij niet gezien!

Wel heel fijn voor Orion want hij heeft eigenlijk veel meer afleiding nodig

Saskia gaat met Kaylee naar een uitvoering in Washington en Rick en ik hebben kaartjes voor de film The Post. Toen ik midden jaren tachtig naar de VS verhuisde was Katharine Graham, de eigenaresse van de Washington Post, een plaatselijke heldin.

Er staat een idioot lange rij om met kaartjes de bioscoop binnen te gaan. Het is ook drukker dan wij het gezien hebben, onze zaal zit compleet vol (en wij op de tweede rij!)

Zij was een van de eerste vrouwen die weigerde naar al die mannen om haar heen te luisteren en deed wat haar het beste leek. De film The Post gaat over hoe zij die krant groot maakte door niet geintimideerd te worden door Nixon of andere machtige mannen.

De Washington Post was uiteindelijk de krant, die Nixon neerhaalde, maar deze film gaat over de periode net daarvoor. Een grote aanrader deze film en Meryl Streep en Tom Hanks zijn natuurlijk weer fantastisch en authentiek in hun rollen.

Voor Kerst kreeg ik een $25 bon voor een maal bij Seasons 52. Die is tot 8 februari geldig, dus tijd om er gebruik van te maken.  We vragen om een tafeltje en daar is wachttijd van twee uur voor! Gelukkig komen er aan de bar al gauw een paar stoelen vrij.

Mijn avondeten gaat uit veel champignons bestaan. Ik bestel eerst de gevulde champignons met krab en garnalen en daarna het champignons en geitenkaas flatbread.  Rick heeft eerst weer chili (daar is hij dol op) en dan ook een flatbread met kip en pesto. Het smaakt ons opperbest en met de $25 korting zijn we ook heel blij met de rekening!

Vanavond genieten we voor de laatste avond van de kerstboom. Deze vind ik mooi en zie hem niet graag gaan. Morgen nog even de kerstbomen opruimen en dan is het binnen weer "normaal". Wanneer we aan buiten toekomen is nog een raadsel.

Zondag

Rick vond het weer stervenskoud in de kamer ondanks zijn warme pyjama. Het is een ongoing saga, zoals we hier zeggen.  Ik heb er niets van gemerkt en heb heerlijk geslapen. Ik droomde dat we naar de Taj Mahal gingen terwijl die eigenlijk helemaal niet hoog op mijn "te bezoeken" lijstje staat.

Als ik wakker word is Rick al uit bed. Ik hoor Saskia ook al bezig en kleed me gauw in sportkleding, mijn dagelijkse uniform. Saskia wil een acai bowl en Rick en ik halen ontbijt bij Starbucks. Ik vind mijn koffie en egg bites weer erg lekker.

Ik vond de "Summer Escape" wel grappig, over ongeveer drie weken ga ik weer naar de Starbucks in de foto

Saskia gaat aan de gang met haar spullen inpakken. Zij gaat vanavond terug naar Richmond, nog niet voor school want ze heeft zoveel dingen terug te nemen dat het twee ritten gaat nemen. Natuurlijk nam ze heel veel mee naar Australie.

Ik moet even zeggen hoe heerlijk deze laarsjes zijn! Fitflop zolen, waar ik uren op kan lopen (ik heb mijn laatste twee rondleidingen ermee gedaan) en helemaal gevoerd. Nog geen moment koude voeten gehad in de diepvries kou.

Na het ontbijt begint Rick de kerstboom af te tuigen en ik sloof me veertig minuten uit op de elliptische machine. Dan tuig ik "mijn" boompje voor af, dat gaat goed en in drie minuten ben ik klaar. Wat een heerlijk ding dat!

Dan heb ik medelijden met Rick en help hem de doosjes bij de Hallmark versieringen te zoeken. Als het aan mij lag zou ik ze gewoon in papier wikkelen en niet die irritante doosjes. Maar goed, ik vind het ook zielig als hij ze allemaal alleen bij elkaar moet zoeken.

Niet veel later zijn we klaar om de boom naar buiten te dragen. Deze boom is niet zo zwaar en op een laken laat hij ook niet zoveel naalden achter. Sowieso verloor deze boom weinig naalden. Ik vond het een van de mooiste bomen, die we gehad hebben.

Inmiddels is het lunchtijd en ik bestel een soba noodle bowl van Panera. Die heb ik ook weer zo gemist en ben dolblij dat deze bowls terug zijn! Vooral met dit koude weer zijn ze zo lekker!  Rick heeft zijn overgebleven kalkoen op brood.

Na de lunch gaan we verder met opruimen. Het neemt ook wat tijd en zweet om de zakken en dozen weer de zolder op te krijgen. Ooit wil ik die ergens anders opbergen want het is zo'n gedoe! Mijn Shark stofzuiger maakt korte metten met de naalden op het tapijt en rond drieen is het huis weer keurig.

Het is weer lekker ruim en de sneeuwpoppen overheersen nu. Buiten branden de lichtjes nog steeds, althans gedeeltelijk want sommige blauwe lichtjes doen het niet meer. Ieder jaar maak ik een lijstje van wat er volgend seizoen gekocht moet worden. Het lijstje voor volgend seizoen wordt steeds langer.

Saskia en Rick vertrekken naar Target en ik blijf op Orion passen. Die maakt me helemaal gek want hij wil wel naar buiten en dan weer meteen naar binnen met heel veel geblaf! Zijn botje kan hem niet bekoren maar wel alles wat Saskia heeft klaargezet om mee te nemen. Ik weet het, hij heeft afleiding nodig die ik hem tijdens deze ijskoude dagen niet kan bieden.

Een foto van de Reflecting Pool in Washington vandaag. Vroeger mocht er zeker niet op geschaatst worden en zie nu!

Als Rick en Saskia terugkomen laden ze al Saskia's spullen in de auto. Eerst zou ze alles mee willen nemen, maar er is absoluut geen plaats voor de katten en keukenapparaten. Omdat Katja morgen komt wil Saskia toch graag weer naar huis komen en zal die dieren en dingen dan ophalen.

Langzamerhand verhuist zij toch weer naar Richmond en hebben Rick en ik straks weer een empty nest. Ik heb er altijd gemengde gevoelens over. Ik vind het heerlijk de kinderen en dan liefst alle drie tegelijk hier te hebben. Aan de andere kant is het ook goed dat ze alle drie hun vleugels uitslaan. Beter dan niets doend thuis te zitten, zoals ik er ook wel een paar ken.

Rick en ik gaan aan de bar van Artie's eten. We bestellen beiden de pasta primavera met garnalen. Die is lekker met veel groentes en een lekkere citroen en olijfolie saus. Ik kan het bij verre niet op, maar eet het gros van de groente erin. Een smakelijke maaltijd is het zeker.

Thuis kijken we de Golden Globes. Die vind ik eigenlijk veel leuker dan de Oscars. Het voelt meer divers, meer internationaal en meer avant garde. Mijn hoop is dat The Post veel wint, vooral Meryl Streep, haar acteren in die film was fantastisch. Ze speelde een van de eerste sterke vrouwen in de zakenwereld in de VS, Katharine Graham.

Snickers heeft mijn warme sjaal ontdekt

Winterstorm zonder veel sneeuw

Om een uur of half zes vond ik het zo koud in de kamer dat ik het raam maar dicht heb gedaan. Met mijn pyjama aan vind ik het lekker in bed, maar ik weet dat Rick niet zo'n warme pyjama aanheeft. Het waait keihard en ik zie dat er wat sneeuw is gevallen.

Rick staat om half acht op en ik blijf nog wat liggen genieten van mijn warme bed. Als ik ook opsta klaagt Rick dat hij inderdaad de hele nacht heeft liggen vertinnen. Duidelijk kunnen we de komende nachten met zware windstoten en temperaturen van rond de -20 het raam niet open hebben.

Intussen is mijn huid ook enorm droog en heeft Rick last van bloedneuzen door de droogte. Er valt geen lotion tegenop te smeren! Ik doe constant handcreme op en toch heb ik pijnlijk sneetje in mijn duim door de droogte. Plus nog dat alles wat ik aanraak vonkt.  Geef mij maar de vochtige zomer!

Rick vertrekt naar zijn werk en ik rooster een crumpet en doe er de laatste overgebleven gerookte zalm op. Saskia is intussen ook beneden en belooft op Orion te passen terwijl ik naar de sportschool ben.

Het sneeuwt nog steeds een beetje, maar wij hebben uiteindelijk maar ongeveer een centimeter gekregen. Ten oosten van ons is er veel meer gevallen. Ook Katja en Kevin krijgen een flink pak. Katja zou eerst vandaag hierheen komen maar heeft dat nu uitgesteld tot later in het weekend.

Mijn zus ten noorden van Boston heeft al bijna een halve meter liggen en het sneeuwt nog. Dat niet alleen, maar de wind huilt om het huis. Ik ben blij dat we nog stroom hebben. De komende dagen wordt het nog kouder met flinke storm!

Bij Anytime Fitness doe ik drie kwartier cardio en dan komt Sharon me halen voor de personal training. We hebben beiden een hekel aan de winter en naar buiten kijkend ziet het er zo koud uit met nog steeds motsneeuw. Het halve uur gaat snel en dan doe ik nog een kwartiertje cardio.

Op weg naar huis waait de sneeuw om de van, soms ontneemt het mijn zicht bijna helemaal. Dat is geen vallende sneeuw maar opwaaiende sneeuw. Zelfs dat kleine laagje heel droge sneeuw veroorzaakt dit fenomeen met deze harde wind!

Thuis begin ik met het opruimen van de kerstspullen. Ik ruim de keuken, eetkamer, woonkamer en family room op. Dan resteert me nog de hal en trap maar die laat ik voor na de lunch. De kerstboom voor laat ik nog even staan en voor die achter heb ik Ricks hulp nodig.

Na me extra warm aangekleed te hebben neem ik Orion mee in de van. Zo heeft hij ook even wat anders te zien want het is mij veel te koud om met hem te wandelen. Zelfs toen ik hem even de tuin inliet was ik al door en door verkleumd!

Bij Falafel Street wat Rick en ik een paar weken geleden ontdekten bestel ik een wrap vol met groentes en falafels. Die kost maar $5, onvoorstelbaar! Tot mijn genoegen komt er een gestage stroom van klanten. Deze plek heeft in het afgelopen jaar al drie restaurants gehad dus ik hoop dat deze overleeft!

Onze vuilniszakken zijn op nu ik er alle kerstspullen in heb geladen dus bij Walgreens koop ik een nieuwe doos. Alleen die wandeling over de parkeerplaats naar de winkel doet me ondanks dat ik goed ingepakt ben rillen. Wat ben ik blij dinsdag mijn rondleiding gehad te hebben en niet vandaag of de komende paar dagen!

Nu ik weer vuilniszakken heb ruim ik de rest van de kerstspullen op, althans degenen waar ik bij kan. Mijn "Tomten" gaan in een zak, ik zal ze weer missen die leuke kabouters! Dan moet het groen langs de trap eraan geloven.

Het ziet er toch altijd weer opgeruimd uit. Ik haal de zak met winterdecoraties naar beneden en nu staan er weer allemaal sneeuwpoppen me toe te lachen. Heel toepasselijk met dit weer, we hebben winters gehad waar sneeuwpoppen op de lachspieren werkten vanwege de warme temperaturen. Wat zou ik graag willen dat dit er weer zoeen was!

Onze echte Russische sneeuwpop baboeshka

De rest van de middag ontdek ik de serie Victoria op Amazon Prime. Ik ben er meteen aan verslaafd en kijk de eerste vijf afleveringen. Wat een goed drama is dit met koningin Victoria als hoofdpersoon. Het begint als ze net koningin wordt, leuk want in vrijwel alle films of tv series. die ik over haar heb gezien was ze al van middelbare leeftijd of ouder.

Als Rick thuiskomt bestellen we Thais eten wat minder dan een half uur wordt bezorgd. Ik heb zoetzure kip, die zo lekker is met veel verse groentes in een heel milde saus. Perfect voor dit koude weer!

Rick heeft goed nieuws, hij heeft eindelijk te horen gekregen dat hij naar zijn jaarlijkse grootse conferentie in Seattle kan gaan eind deze maand. Dat is muziek voor mijn oren want dat betekent dat ik mijn vriendinnen daar weer kan zien! Ik boek meteen mijn reis en iedereen is super enthousiast dat ik weer kom!

We moeten eens kijken wat we vannacht gaan doen aangezien Rick het zo koud had. Het gaat voelen als bijna -25 met die wind dus hij wil het raam zelfs niet op een kiertje. Ik ben dan weer bang het te warm te zullen hebben. Deze kou is zo ongewoon dat de scholen morgen dicht zijn vanwege een gevaarlijk lage gevoelstemperatuur.  Dat hebben onze kinderen nooit meegemaakt!