Over een sneeuwdag

Rick staat op zijn gewoonlijke tijd op, maar ik zie dat het buiten hard sneeuwt en draai me nog een paar keer om. Als ik om half negen beneden kom heeft Rick de sneeuw getrotseerd en een Starbucks ontbijt klaarstaan.

Het sneeuwt hard en zal dat ook de hele ochtend blijven doen. Energie voor de elliptische machine heb ik niet dus ik ga op de pas hardlopen voor een uur. Dan heb ik ook leuk uitzicht op de dwarrelende vlokken, want ik vind het wel mooi terwijl het neerkomt.

Er ligt inmiddels een centimeter of tien en Rick gaat de oprit schoonmaken. Tot mijn verbazing haalt hij daar de sneeuwblazer niet voor op. Die is bij de buren en later zien we Chuck ermee lopen. Rick doet het ouderwets met de sneeuwschep.

Intussen dartelen de honden door de achtertuin. Orion houdt het korter uit dan Django. Op een gegeven moment word ik bezorgd dat het te koud en nat is voor Django. Hij komt niet binnen als we roepen dus Rick haalt hem aan de lijn naar binnen.

Rond het middaguur gaat de sneeuw over in ijsregen en ik ben blij dat we er niet uit hoeven. Rick werkt van huis en doe van alles op de computer. Onder anderen vernieuw ik mijn Global Entry. Daarmee kun je snel door immigratie en douane en krijg je TSA Pre. De huidige kaart verloopt pas in september maar het schijnt lang te duren voor je een nieuwe kaart krijgt en die van Rick is daardoor verlopen.

Als lunch heb ik mini komkommertjes en een blikje sardientjes. Rick gruwelt van die sardines en maak zijn eigen salade met o.a. Poolse worst en Romaine sla. Ik steel ook wat plakjes Poolse worst want die is zo lekker! De Poolse winkel in Vienna krijgt die vers aangeleverd.

Na het eten gaat Rick verder met werken en ik speel spelletjes en lees. Intussen horen we de sneeuwploegen overal, behalve op ons plein. Hopelijk komt die nog want anders vriest het vannacht allemaal weer op (edit: om kwart voor negen wordt ons plein schoongeveegd). Gelukkig hoef ik morgenochtend niet per se ergens heen.

De honden vermaken zich met blaffen tegen alles wat er langskomt en af en toe ook heel lief met elkaar spelen. Ik ben zo blij te zien hoe goed het gaat met die twee! Dat hadden we nooit verwacht. Ook hebben we Django's lievelingseten gevonden en eet hij nu braaf zijn bak leeg (Orion krijgt er ook wat van dus heb geen medelijden met hem).

Als snack maak ik de overgebleven mini komkommers met wat Calve pindakaas. Die heb ik uit Michigan meegenomen en al jaren niet gegeten. Ik blijf het lekkerder vinden dan de Amerikaanse pindakaas, met uitzondering van vers gemaakte.

Rick maakt ons avondeten wat ik gisteren heb ingekocht. Dat werkt goed voor ons, ik doe de boodschappen, hij kookt. Het wordt vandaag een eenpansgerecht met kip, paprika, ui en zwarte olijven gebakken in een tomaat-olijven saus. Daarbij hebben we bloemkool en broccoli "rijst". Het smaakt weer voortreffelijk!

De storm is voorbij en voor morgen wordt warmer weer voorspeld. Hopelijk helpt dat mijn spieren ook. Van mij mag de lente alweer komen!

Intussen genieten we virtueel mee van Katja en Kevins huwelijksreis. Ze hebben vannacht in een super luxe resort geslapen op Koh Lanta met prive zwembad en prachtig uitzicht. Dat was maar voor een nacht want het was super duur. Nu blijven ze nog vier nachten op dat eiland, maar in een goedkoper hotel.

Over nog een sneeuwdag

Als ik opsta zie ik tot mijn verbazing dat het sneeuwt. Dat was volgens mij niet voorspeld en de scholen waren er duidelijk ook niet op voorbereid. Februari begint dus winters.

Mijn buurvrouw klaagt op Facebook dat Fairfax County een half uur voor haar zoon naar de schoolbus moest opeens de scholen sloot. Een goede beslissing blijkt, want het blijft bijna de hele dag sneeuwen en met een maximum temperatuur van -6 blijft ieder vlokje liggen.

Rick vindt het altijd leuk om in sneeuw te rijden en verrast mij met een Starbucks ontbijt. De nitro brew is heerlijk, maar als ik mijn egg bites op wil warmen blijkt het een croissant te zijn. Ik zeg nog tegen Rick dat ik wel zelf een ei kan pocheren, maar hij staat erop terug te gaan voor mijn (inmiddels) favoriete egg bites met cheddar en paprika.

Het sneeuwt maar door en Sharon vraagt of ik er doorheen durf te rijden. Dat wel, maar door het Starbucks gedoe ben ik ietwat verlaat dus vraag haar of we om half elf kunnen beginnen. Dat kan gelukkig.

Op weg naar de sportschool verbaas ik me erover dat de zijstraten redelijk schoon zijn, maar de hoofdweg door Vienna helemaal niet. De van is zwaar en heeft all wheel drive dus ik voel me redelijk veilig, ondanks mijn angst voor gladheid. Ricks auto vind ik enger want die slipt veel sneller.

Het is vrij rustig bij Anytime Fitness. Ik doe mijn uur op de ARC trainer en dan heeft Sharon weer een goede gewichten routine voor me. Ik blijf het goed van haar vinden dat het halve uur nooit hetzelfde is. Dat houdt het voor ons beiden nieuw. Het enige wat altijd terugkomt is de minuut planken.

Rick sms-t dat hij op pad gaat naar de stad. Hij heeft daar een presentatie en wil met dit weer geen risico nemen te laat te zijn. De wegen in Vienna zijn in ieder geval goed schoon gehouden. Dat is wel een groot voordeel van in dit stadje wonen, want Fairfax County is veel slechter ermee.

Voor mijn lunch heb ik zo'n zin in pho, maar ja, die heb ik twee dagen geleden ook al gegeten. Dan bedenk ik me dat er geen wet is die verbiedt om meer dan een keer per week pho te eten. Bij Viet Aroma smul ik er dan ook weer van.

Bij Bird Watchers haal ik een nieuwe zak vogelvoer en ga dan thuis ontspannen. Open haard aan, boek uitlezen en daarna een paar episodes van The Marvelous Mrs. Maisel kijken, wat kleuren op mijn app en dan komt Rick alweer thuis. Ondanks de pijnen vind ik het ook wel iets hebben deze wintermiddagen.

Zo gaat het vogelzaad ook sneller op (tweede foto is toen Orion tegen het raam sprong)

Rick stelt voor naar B Side te gaan. Daar vinden we nog net twee stoelen aan de bar. We bestellen de komkommersalade om te delen en zes verschillende soorten charcuterie. Zij hebben heerlijke olijven gevuld met andouille worst en daar bestellen we twee porties van. Het is zo lekker!

De film Harry Potter and the Chamber of Secrets speelt intussen op hun tv scherm. We kijken er met een half oog naar. Ik heb nu weer zin om alle Harry Potter films nog eens te zien, of de boeken weer te lezen. Sommige boeken zijn het waard om herlezen te worden en de Harry Potter serie hoort daar wat mij betreft zeker bij. En nu ben ik opeens benieuwd of jullie boeken hebben, die jullie herlezen.

Thuis gaan de tv en de kaarsen aan en de verwarming hoog. Gelukkig is dit de laatste heel koude dag voorlopig. Vanaf morgen gaat het kwik weer oplopen tot zelfs lentetemperaturen aan het begin van volgende week. Ik zie ernaar uit!

Over een sneeuwdag

Er moet vanmiddag wat sneeuw komen en je zou denken dat er meters gaan vallen. Het lokale nieuws is er vol van en scholen en de federale regering zullen vroeg sluiten. Dat laatste is wel zo veilig want met de heuvels hier wordt het met het kleinste laagje sneeuw al spekglad.

Bij het opstaan is het alleen nog maar koud, maar droog. Rick heeft mijn koffie al aan het pruttelen en ik heb gerookte zalm met een tomaat als ontbijt. Daarna begin ik aan mijn uur op de elliptische machine. Orion ligt dan altijd zo schattig vlakbij te slapen.

Na mijn douche kleed ik me warm aan en ga Vienna in. Ik wil naar Whole Foods, maar daar staat de hele parkeerplaats vol. Je zou denken dat we dagen ingesneeuwd gaan raken. Nu wordt het wel heel erg bitterkoud de komende dagen dus misschien is dat de reden.

Dan ga ik maar lunchen bij Chopt. Whole Foods doe ik morgen wel. Ik heb er toch niets dringend van nodig. Bij Chopt blijkt dat ik nu een halve salade kan bestellen. Dat is fijn want de hele salade is me altijd veel te veel.

Als groente neem ik dit keer eens fijn gesneden boerenkool. Daarbij ook kerstomaatjes, komkommer, broccoli en blauwe kaas. Dat wordt allemaal klein gehakt en ik eet het met citroensap, zout en peper.

Vervelend is wel dat Chopt geen messen heeft. Zelfs na meer dan vijfendertig jaar in de V.S. heb ik de kunst van een salade met alleen een vork eten nog niet onder de knie. Voor de laatste hapjes heb ik mijn vingers nodig als mes. Ik eet over het algemeen ook nog altijd met mes en vork allebei in mijn handen. Ik kijk altijd met bewondering toe hoe Rick zijn salade wel gewoon met alleen een vork zonder problemen tot het laatste blaadje eet.

Bij de Giant is het ook druk en de kip en bevroren groentes zijn bijna uitverkocht. Ik vind nog net wat we nodig hebben voor ons avondeten. Intussen sneeuwt het en het is water koud. Ik haast me naar huis en besluit de sneeuw van achter onze ramen te zien vallen.

Mijn zusje belt en het is alweer even sinds we bijgepraat hebben. Voor we het weten is het dan ook een uur later en moet zij mijn nichtjes van school gaan halen. Zoals altijd verzuchten we dat we dichter bij elkaar zouden willen wonen. Toch ben ik blij dat we niet noordelijker wonen, hun winters zijn echt te koud voor mij.

Het sneeuwt inmiddels flink en blijft ook liggen. De open haard is aan en de verwarming ook. Ik steek mijn echte kaars en de drie onechte, die ik voor Kerst heb gekregen, aan. Die laatsten kan ik met een afstandsbediening van kleur doen veranderen, maar ik merk dat ik een gelige kleur het mooist vind.

Vanmiddag heb ik zin eenhoorns in te kleuren

Rick belt dat hij op weg naar huis gaat want hij zag een paar auto's gevaarlijk slippen al ligt er maar een laagje. Zijn BMW i3 is niet erg zwaar en doet het niet goed op gladde heuvels. Rick besluit nadat hij bijna niet kon stoppen bij een stopbord de lange weg via de snelwegen te nemen. Ik ben blij als ik de garagedeur open hoor gaan!

Rick neemt Orion mee de achtertuin in om het net over onze vijver recht te trekken. Orion rent langs het hek met Mia. Zo krijgt hij ook wat nodige beweging want met dit weer ga ik er niet echt op uit met Orion. Rick bouwt ook nog even snel een sneeuwpop speciaal voor mij. Ik kan hem vanuit mijn luie stoel zien.

Als avondeten hebben we kip, paprika en ui in een saus. Ik wil eerst een Thaise kerriesaus proberen, maar Rick ziet net op tijd dat die heel heet is. Dat vind ik erg lekker, maar mijn ingewanden niet. Het wordt dus een saus met citroengras en andere kruiden. Het smaakt goed, maar is niet onze favoriet. Die saus wordt het dus niet nog eens.

Het ziet er buiten prachtig uit. Jammer dat het vannacht gaat waaien want de takken van de bomen zijn nu helemaal wit. De komende paar dagen zullen de temperaturen ver onder nul voelen. Maar zo erg als in het noorden van het land waar het voelt als -45 wordt het gelukkig niet!

Over de ansichtkaart met sneeuw, die Vienna vandaag was

Het is wel mooi wakker worden met al die sneeuw op de bomen als uitzicht. Ik doe mijn liniaal in de sneeuw op onze deck tafel en die meet 25 centimeter. Er is gistermiddag veel meer bij gevallen van voorspeld was.

Vanuit onze ramen zien de wegen er redelijk uit. Rick vertrekt naar zijn werk en ik doe eerst even een uur op de plaats hardlopen. Me klaarmakend om naar de sportschool te gaan vul ik mijn Yeti beker met water. Om onverklaarbare redenen begint de ijskast opeens weer ijsblokjes te spuwen! De hele keukenvloer ligt er vol mee voor ik het kan stoppen. Natuurlijk gebeurt dat als ik gehaast ben, zucht!

Gauw raap ik de blokjes bijeen en gooi ze in de gootsteen. Dan rijd ik voorzichtig via de hoofdwegen naar Anytime Fitness. Church Street, waar dat aan ligt, is een ijsvlakte! Gelukkig hoef ik daar maar een heel klein stukje op te rijden.

Sharon wacht me al op voor de personal training. Het halve uur gaat snel voorbij. De volgende sessie is volgende week donderdag. Ik betwijfel dat ik in Belize gewichten ga doen. Ik kan mezelf daar zo moeilijk toe zetten!

Op weg naar huis bel ik de dierenartsenpraktijk.  Donderdagavond belde een van de dierenartsen dat uit Pig's bloedtest bleek dat er iets mis is met zijn lever of galblaas. Daar moet hij medicijnen voor krijgen.

Probleem is alleen dat Saskia niet naar huis kan komen en donderdag waren wij natuurlijk in Michigan. We probeerden of een dierenarts in Richmond die medicijnen zou kunnen geven, maar dat bleek niet het geval.

Zaterdag belde ik onze dierenartsenpraktijk weer op weg naar huis om te vragen of ze de medicijnen klaar kunnen hebben bij hun andere locatie, die ook op zondag open is. Dat werd beloofd, maar toen ik gisteren naar die andere locatie belde was er geen melding van medicijnen.

Vandaag blijkt dat er sowieso niet vermeld is welke medicijnen Pig moet hebben. De dierenarts, die mij belde, werkt vandaag niet en mijn enige optie is een berichtje in te spreken voor een andere dierenarts (die bij het schrijven van dit blog nog niet heeft teruggebeld).

Inmiddels zijn we dus vier dagen verder zonder medicijnen voor Pig. Hopelijk lukt het morgen en dan stuur ik ze met UPS volgende dag bezorgen naar Saskia. Die krijgt ze dan woensdag, bijna een week nadat die dierenarts belde!

Thuis douche ik snel en dat is maar goed ook want klokslag twaalf uur komt het schoonmaakbedrijf. Dat is heel vroeg voor hun doen en ik ben er niet op voorbereid. Gauw doe ik Orion aan zijn lijn voor ze binnenkomen. Hij blaft flink, maar ze kunnen ongehinderd naar boven lopen.

Snel maak ik mijn lunch, mini komkommertjes met een haring (de laatste alweer, helaas) en wat van Dads zalm dip. Dan haast ik me het huis uit voor de schoonmakers de keuken gaan doen. Orion vindt het altijd prima achterin de van.

Bij Walgreens haal ik medicijnen op en koop ook gelijk wat nieuwe cosmetica voor de reis. Ik gebruik onze medische credit card en tot mijn verbazing weet de machine precies wat mijn medicijnen zijn en betaalt niet voor de rest. Daar moet ik een andere kaart voor gebruiken. De apotheker is er ook verbaasd over.

Bij Whole Foods koop ik weer een heel aantal van mijn favoriete Chomperz zeewier snacks. Ook heeft Saskia mijn shampoo en conditioner een heel stuk leger gemaakt dus daar neem ik nieuwe van mee.

Dan speel ik een middagje Pokémon Go genietend van de sneeuw met blauwe lucht. Het is alsof ik door een ansichtkaart rijd. Het is maar net boven het vriespunt en er staat geen wind dus er smelt maar weinig en de sneeuw op de bomen blijft liggen.

 

 

  

Via de webcam kan ik zien wanneer de schoonmakers weggaan en kom in een lekker schoon huis binnen. Orion is moe van alle indrukken en gaat lief op zijn botje knauwen. Ik heb weer meer pijn dan me lief is dus laat mezelf toe naar mijn lichaam te luisteren en in mijn luie stoel Scattergories te spelen.

Rick komt thuis met gyro salades van Plaka Grill. Die smaken altijd heel lekker. Na het eten gaat de tv aan en ben ik van plan voor de verandering eens op tijd naar bed te gaan. De afgelopen avonden werd het telkens veel te laat.

De vroegste sneeuwstorm ooit!

Als ik om zes uur wakker word zie ik al dat het gras bij de kerk tegenover ons wit is. Er werd wat sneeuw voorspeld voor vroeg vanochtend, maar dat zou voor het spitsuur overgaan in regen. Nou, dat is dus niet het geval.

Tegen de tijd dat ik om kwart voor acht opsta zijn ook de straten wit en komt de sneeuw nog met bakken naar beneden. Door de slechte voorspellingen zijn de wegen ook niet behandeld. Later op de dag komen er een heel aantal excuses van de National Weather Service en andere meteorologen.

Bij ons valt het wel mee, maar Rick vertelt dat hij op weg naar zijn werk allerlei ongelukken tegenkwam. Gewoonlijk duurt het twintig minuten om naar zijn kantoor te rijden en vandaag werd dat anderhalf uur! Maar goed dat de scholen na wat weifelen toch maar dicht zijn gegaan. Dit gebied is gewoon niet goed voorbereid op winters weer!

Orion is dol op de sneeuw, hij eet het en rent erin rond. Hij is dus niet blij als ik hem binnenroep.

Na mijn ontbijt van gerookte zalm en tomaat rijd ik naar Anytime Fitness. Ik neem de hoofdwegen want als ik binnendoor zou rijden zou ik flinke heuvels moeten overwinnen. Ik ben als de dood voor gladheid dus vermijd dat zoveel mogelijk.

Vienna heeft de kerstversieringen al op en die zien er nu wel kerstachtig uit

Net voor negenen sta ik op de ARC trainer. Een half uur ben ik de enige in de sportschool en dat gebeurt eigenlijk nooit! Het is wel lekker rustig maar als er dan iemand komt neemt die de ARC trainer naast de mijne en gaat luidkeels meezingen met zijn muziek. Waarom hebben mensen niet door hoe ontzettend ergerlijk dat is???

Sharon sms-t en vraagt of ik om 11 uur in plaats van 10 uur personal training wil doen. Nou, nee, ik ben hier al en heb geen zin om een uur te wachten. Gelukkig is dat goed en doen we toch tien uur. Het sneeuwt maar door en we horen de sneeuwploegen bezig op straat. Zeker een geluid dat we half november niet verwachten!

Op weg naar huis hoor ik op de radio dat we nog nooit zo vroeg meetbare sneeuw hebben gehad. Wel een beetje, maar niets als dit. Het blijft sneeuwen en ons plein wordt ook geploegd. Ik ben blij dat ik met Kathryn heb afgesproken voor de lunch, anders was ik waarschijnlijk nergens heengegaan vandaag!

Wij hebben afgesproken bij Roll Play. Kathryn was nog even bezorgd want haar eeuwenoude Mercedes, die zij Margaret noemt, gedraagt zich niet goed in de sneeuw. Gelukkig zijn inmiddels de hoofdwegen wel schoon, al rijd ik nog heel voorzichtig. Het nieuws is vol van auto's die geslipt zijn en ik ben blij dat mijn van nieuwe banden heeft.

Margaret heeft Kathryn veilig naar Roll Play gebracht en ik ontmoet haar in het restaurant. Daar is het ijskoud dus we houden onze jassen aan. We bestellen beiden een pho. Hier kun je je eten op een tablet bestellen. Ik neem kip pho in ossenstaart soep met allerlei groentes en shirataki noedels.

Die laatsten hebben geen calorieen en ook geen koolhydraten dus ik ben heel benieuwd. Ze blijken erg lekker, wat taaier dan gewone noedels, maar dat is juist wel smakelijk. We kletsen gezellig en voor we het weten is er anderhalf uur voorbij.

Deze parkeergarage was vroeger gratis, maar nu moet je een kaartje trekken en een validatie kaartje  krijgen van het restaurant. Dat validatie kaartje heb ik, maar ik kan mijn getrokken kaartje nergens vinden! Dat moet uit mijn zak gevallen zijn.

Zonder kaartje gaat het poortje echter niet open en er staan opeens vijf auto's achter mij! Paniek! Ik druk op de knop die "Call" zegt, maar niemand neemt op. De vrouw achter mij komt vragen of ik tenminste achteruit kan rijden, zodat zij er wel uitkunnen.

Natuurlijk wordt er dan net geantwoord op mijn knopdrukken. Ik blijf dus staan en leg uit dat ik mijn kaartje ben verloren. Gelukkig kunnen ze van verre een paar minuten later de slagboom omhoog doen. Pff! Ik heb vijf gebelgde chauffeurs achter me dus trek gauw op en verdwijn.

Inmiddels is de sneeuw overgegaan in een heel koude regen. Bij Whole Foods haal ik mijn favoriete zeewier snacks en bij de Shell gooi ik de van vol. Daarna doe ik de open haard en mijn warme pantoffels aan. Ik voel me weer net als gisteren en herinner me dat dit weer typisch fibrodagen zijn. Ik heb pijn en dat maakt moe.

De rest van de middag kijk ik naar nog een aflevering van The White Queen. Het is best een intense serie dus een aflevering tegelijk is genoeg. Via Uitzending Gemist zie ik dat ik heel wat Tussen Kunst en Kitsch afleveringen te bekijken heb. Wat zijn nog andere Nederlandse tv programma's, die de moeite waard zijn?

Als Rick thuiskomt stelt hij voor naar Glory Days te gaan. Dat is gezellig en ook weer even eruit. We delen de Buffalo bloemkool "vleugels". In plaats van kip wordt hier bloemkool gebruikt met de pittige saus en het is heel lekker!

Rick neemt de meatloaf, een soort gehaktbrood, als hoofdgerecht en ik de salade met zalm en bacon, heel lekker! De bartenders zijn erg attent en ik ben blij dat Rick voorstelde ergens heen te gaan. Op dagen als deze heb ik de neiging mezelf heel zielig te vinden en Rick sleepte me daar zoals gewoonlijk uit.

Zorro is zo'n typische kat! Zo jammer dat Orion hem bang maakt. Het is tijd voor hem om weer bij zijn vrouwtje te zijn!

Morgen verbetert het weer gelukkig al is het nog steeds veel te koud voor de tijd van het jaar. Als dit ons een witte Kerst brengt klaag ik niet, anders wel!

Een witte winterse dag

Om half negen word ik door Alexa gewekt, die me eraan herinnert het huisalarm uit te zetten. Wij zouden dat iedere nacht moeten gebruiken, maar ik gebruik het zeker als Rick op reis is. Een blik naar buiten laat een witte wereld zien.

Doezelen is er vanochtend niet bij want Orion heeft er helemaal zin in. Ik zag hem eerder al verlangend naar buiten kijken. Gauw doe ik warme kleding aan en laat Orion naar buiten. Daar rent hij als een hert door de tuin.

Binnen gaat hij daar nog even mee door. Ik lach me altijd rot om Orions "mattaklap" uurtje. Hij neemt een speeltje in zijn bek en rent het hele huis rond. Dan geef ik hem een Whimzee, ik vind het altijd leuk dat die uit Nederland komen en Orion is er dol op.

Voor Fairyville was dit beetje sneeuw een sneeuwstorm, de feetjes maken sneeuwpoppen

Met een flinke kop koffie en weer een ontbijtquiche geniet ik van mijn ontbijt. De warmte daarvan is ook erg lekker op zo'n koude dag. Intussen lees ik e-mail, Facebook en Twitter. Het valt me altijd weer op hoe anders Facebook is dan Twitter, althans wat ik lees. Twitter is veel meer politiek en nieuws en al tweet ik zelf nauwelijks, in deze tijden is het wel goed om het bij te houden.

Het spechtje komt weer even langs

Net na tienen raap ik genoeg zelfdiscipline bijeen om boven een uur op de elliptische machine te gaan doen. Orion komt er lief naast slapen en ik kijk nog steeds naar nieuwe apps op mijn S8. Als iemand met een Android nog tips heeft, ik houd me aanbevolen.

Ondanks de vriestemperaturen en ijskoude wind laat ik Orion toch even uit. Dat was geen goed idee want de grieperige pijnen zijn meteen terug. Zo ontzettend balen! Ik wil zo graag naar buiten maar met die wind en kou is het gewoon geen doen. Gelukkig wordt het de komende dagen wat warmer.

Voor de lunch ga ik naar Chop't. Dit keer niet voor een salade maar voor hun rode linzen kerriesoep en daar krijg ik geen spijt van. Wat is die ontzettend lekker!

Orion wacht op me in de van en ik probeer een selfie met hem te krijgen. Natuurlijk werkt hij dan net niet mee terwijl ik nog geen minuut geleden allerlei knuffels kreeg. Hij is wel heel gehoorzaam en gaat weer op de achterbank zitten. Zo krijg ik toch een leuke foto van ons samen, mijn trouwe compagnon.

Volgende stop is Bed, Bath & Beyond. Dat is een enorme winkel met allerlei huishoudelijke spullen, je raakt er bijna in verdwaald! Katja en Kevin hebben zich hier geregistreerd voor huwelijkscadeaus (en bij Macy's). Ik koop er maar een paar dingen, o.a. een grappige bal voor Orion.

Op weg naar huis mijn themafoto: het nieuwe beeldje "Take Flight" voor het vernieuwde Community Center

Die bal giechelt en Orion speelt er leuk mee. Natuurlijk wil hij hem mee naar buiten nemen, maar dat lijkt mij geen goed idee. We spelen er een tijdje binnen mee en dan gaat Orion tevreden liggen. Ik zie mijn kans schoon om verder te gaan met Word Snack, zo verslavend (met dank aan FB vriendin Missy)!

Na Orion nog een keer uitgelaten te hebben geef ik hem zijn eten en doe hem in zijn bench. Ik ben zo blij hem te hebben (en Snickers, die ook heel lief is). Ik kan me echt niet voorstellen geen huisdieren te hebben!

Chris staat intussen al op de oprit. We gaan Koreaans eten bij Maru. Daar word ik al als een oude bekende begroet. Ik vind deze cuisine dan ook een van de lekkerste Aziatische keukens. Dat het hier goed is blijkt wel uit de vele Koreanen die hier eten.

We bestellen beiden de Koreaanse bbq, ik de bulgogi met biefstuk en Chris de pittige varkensvlees variatie. We krijgen er miso soep, salade en kimchi bij en alles smaakt ons prima. Gezellig dat ik vanavond niet alleen hoef te eten en we spreken meteen ook voor donderdag volgende week af.

Chris heeft vanavond volleybal dus we hebben vroeg gegeten. Ik vind het prima want ik voel me toch niet lekker. Snickers wil meteen al naar bed en ik kijk lui tv, de Amazing Race, ze zijn in Marokko en vorige week in Antwerpen. Altijd zo'n leuk programma!