Dag 4 Aruba: De Palm Island

Oei dat werd een laat avondje gisteravond en zoals ik al voorspelde neemt het wat moeite op te staan. Pas net na negenen vraag ik Rick of hij klaar is de dag aan te vallen.  Dat is hij gelukkig, maar we hebben wel beiden eerst koffie nodig.  Die halen we weer beneden bij Smit en Doorlas, erg handig zo'n Nederlands koffiezaakje in de lobby!

Op het balkon genieten we weer van onze respectievelijke broodje met kaas (Rick) en beschuit met kaas (ik).  Het beschuit is na een dag vochtigheid al niet meer knapperig en de kaas hard, dus ik kondig aan morgen ergens anders te willen ontbijten.

Tijd om te gaan sporten heb ik door het late opstaan niet, maar ik krijg 5000 stappen bijeen door op het balkon op de plaats te "hardlopen".  Intussen is Rick ook klaar om te gaan.  We gaan eerst naar Oranjestad om mijn "noodgeval" op te lossen en bij Boolchand's een nieuwe onderwatercamera te kopen.  Geen foto's kunnen nemen tijdens het snorkelen vind ik verschrikkelijk!

Gelukkig hebben ze dezelfde Olympus Tough (wel een nieuwere en verbeterde versie) en helemaal blij ben ik als de extra en opgeladen batterij, die ik voor de vorige had, er ook in past.  De prijs valt ook alles mee en ik krijg er een tasje en 16GB SD kaart bij.  Een blije Petra loopt weer naar buiten met nieuwe camera.

Nu we hier toch zijn wil Rick naar "onze" juwelier Gemani.  Zijn trouwring zit al een tijdje te strak en Max, die ons hier altijd helpt, belooft hem morgen al een maatje groter gemaakt te hebben.  Dat komt mooi uit, want morgen willen we onze "eiland"dag maken en ook in Oranjestad lunchen.

Omdat Pandora niet zulke leuke Aruba bedeltjes had vraag ik hier wat ze aan bedels voor Pandora armbanden hebben. Nou, dat is de jackpot!  Een leuke glazen bedel met de vlag, die er niet opgekrast is zoals bij Pandora, maar deel van het glas, een met een divi divi boompje en een met een schildpad.  Ik neem alle drie en we kiezen de vlagbedel als cadeautje voor Katja.  We krijgen hier altijd een speciale prijs, die ver onder die van Pandora ligt.

Bij het marktje aan de overkant kiezen we het meest recente Arubaanse nummerbord uit voor Kai, die daar een verzameling van heeft.  Nu nog iets voor Saskia bedenken, die is wat moeilijker. We verzinnen vast wel wat.

Dan is het tijd om naar De Palm Island te rijden, onze favoriete snorkel plek op Aruba.  We krijgen de halve dag prijs en $5 korting per persoon.  Dat maakt de toegangsprijs een heel stuk redelijker dan als we met zijn vijven kwamen!

Het bootje brengt ons naar het eiland en we beginnen met de lunch.  Dat is een buffet en ik neem lekker veel groentes, de gegrilde grouper en een krabsalade.  Rick heeft een hamburger.  Het smaakt ons goed.

Er is op dit eiland van alles te doen tegenwoordig.  Toen we hier voor het eerst kwamen was het enkel snorkelen met de papegaaienvissen, maar nu is er een waterpark, een zipline, massages en meer.  Wij komen echter nog altijd voor het snorkelen.

We kopen wat visvoer in de winkel en gaan dan het water in.  Al meteen zien we de enorme blauwe papegaaienvissen, die hier thuis zijn.  Rick heeft het visvoer in zijn handen en wordt letterlijk aangevallen!  Wauw, wat zijn die vissen agressief, hij heeft zelfs krassen van hun "tanden" op zijn vingers.  Toch is het een hilarisch gezicht en ik lig dubbel, al vindt eentje mijn hand ook lekker.

Mijn cameraatje werkt goed en ik fotografeer er lustig op los.  Die vissen zijn zo kleurrijk!  En het is ondiep, dus ik kan ze van dichtbij op de foto zetten.  Ook Rick fotografeert en voor we het weten is er anderhalf uur voorbij.

We krijgen het koud en hebben dorst dus besluiten weer even op het droge te gaan.  Rick wil eigenlijk graag de ziplijn doen, maar ik heb weer last van mijn schouders en doe het liever niet.  In plaats daarvan gaan we nog even het water in.

Het tweede rolletje visvoer wordt iets minder aangevallen dan het eerste.  Waarschijnlijk hebben ze al genoeg te eten gehad, want we zagen verschillende andere mensen ermee.  We snorkelen nog een half uurtje en trekken dan droge spullen aan en nemen het bootje terug naar de auto.

Terug op de hotelkamer douchen we en trekken gewone kleding aan.  Dan lopen we naar Taste Of Belgium voor happy hour en avondeten.  Het is een kwartiertje lopen en we zijn alweer helemaal bezweet als we er aankomen.

We besluiten binnen aan de bar plaats te nemen, ook al omdat er niemand buiten zit en dat is niet gezellig.  Aan de bar is het dat wel en we maken kennis met een van de eigenaren van het restaurant.  Ik bestel een heerlijke cocktail met komkommer en munt en Rick gaat aan het Belgische bier.  Omdat we lopend zijn kan hij lekker genieten.

Als eten bestel ik een tomatensoep met balletjes, wat een enorme bak is!  Heel erg lekker, maar teveel soep voor mij.  De tonijncarpaccio smaakt ook voortreffelijk.  Rick heeft een kipgerecht.  Als laatste delen we de profiterolles, maar die vinden we beiden minder.  Het deeg is te hard.

We lopen terug naar het hotel en gaan dan nog even een gokje wagen in het casino.  We spelen een goed half uur, maar helaas is daarna onze winst van dinsdagavond en de inzet van $20 op.  Toch hebben we voor die $20 lekker lang kunnen spelen.  Zo vinden wij gokken leuk, medespelers zetten grote bedragen in, maar voor ons gaat het meer om het spel dan de winst (of het verlies).

Moe van de dag en de korte nacht zoeken we al gauw ons bed op.  Morgen weer een avontuur voor de boeg waar ik erg naar uitzie.  Ik hoop alleen dat mijn weer aanwezige pijnen minderen.  Ik had gehoopt daar deze week geen last van te hebben, maar helaas. Gelukkig ben ik heel goed in staat het te negeren tot op zekere hoogte.

Meer vissenfoto's staan hier.

Dag 3 Aruba: Pedernales en een bijzonder etentje

Heerlijk heb ik geslapen na alle zon en water gisteren! Met een beetje moeite lukt het me toch om acht uur op te staan en Rick volgt niet veel later.  We halen weer ijskoffies bij Smit en Dorlas beneden en ontbijten op ons balkon met de spullen, die we gisteren bij Super Food hebben gehaald.

Na een spelt beschuitje met kaas met mosterdzaad erin en een met kaas met tomaat en olijf erin ben ik klaar voor het sporten. Rick stelt voor een stukje te gaan hardlopen naar het winkelcentrum niet ver weg.  Puf, puf, zeg, niet eenvoudig om in deze vochtigheid te joggen!

Via het strand lopen we terug en dan heb ik 5000 stappen bijeen. Ik besluit de rest op een elliptical af te maken, lekker in de airco!  Gelukkig is er dit keer wel nog een open.  Hilton heeft er gloednieuwe toestellen in gezet. De oude van de Radisson waren dan ook echt verschrikkelijk oud.

Met uitzicht op zee en kijkend naar de Wimbledon wedstrijd tussen Venus Williams en Angelique Kerber, die Venus verliest, gaat het halve uur snel.  Rick zendt me bericht dat hij na zijn verdere wandeling is neergestreken bij Bugaloe voor een frisdrankje. Ik loop erheen en de Diet Coke smaakt prima.

Daarna lopen we terug naar de kamer waar we ons zo snel mogelijk in badkleding hullen (of eigenlijk onthullen).  We proberen stoelen op het strand te krijgen, maar dat is een onmogelijkheid.  Zo druk heb ik het hier nog niet eerder gezien!  Je kunt de zee bijna niet zien door alle paraplu's!

Het hotel heeft prachtige papegaaien en kakatoes

Dan vinden we maar stoelen in het zwembad en gaan in het water lezen.  Heerlijk ontspannend en we houden dat goed vol tot mijn maag begint te rommelen.  We hebben besloten bij het hotelrestaurant langs het water te lunchen.

De verschillende hagedissen en leguanen zijn ook zeer kleurrijk

Gilligan's is altijd een steevaste lunch en we zijn blij dat Hilton er niets veranderd heeft.  Nog steeds staat er de vrolijk gekleurde boot met de bordjes van hoe ver we overal vanaf zitten.  We zitten 1870 mijl van Washington verwijderd.

Als lunch bestellen Rick en ik beiden de grouper sandwich.  Die is bijzonder lekker en wordt met prosciutto, Goudse kaas en een mango salsa geserveerd.  We smullen er beiden van.

Na nog wat luieren in het zwembad maken we ons klaar voor onze excursie van vandaag.  Rick gaat duiken bij het schipswrak Pedernales en ik ga mee om daar te snorkelen.  Rick duikt met Unique Sports en daarvan kennen we zo langzamerhand de kapiteinen vooral.  Bas is het voor vandaag.

Onderweg zie ik mijn eerste schildpad bovenkomen om naar lucht te happen.  Dat blijft zo speciaal om te zien!  Ik hoop dat er deze week nog meerdere volgen, liefst als we aan het snorkelen zijn.

Als alle duikers van boord zijn spring ik in het water en zwem naar waar het wrak bijna boven water uitkomt.  Daar weet ik dat de mooiste vissen zitten en dat is ook vandaag weer het geval.  Alleen als ik er een foto van wil nemen zie ik tot mijn schrik dat het klepje voor de oplaadopeningen open staat!!

Tja, het mag dan een onderwatercamera zijn, maar als hij openstaat overleeft ook hij het niet.  Oh, wat baal ik!  Ik snap werkelijk niet hoe dit kan.  Ik heb de camera thuis in het zwembad getest en ik gebruik die oplaadpunten nooit, want heb een externe batterijoplader.  Ze moeten niet goed dichtgedrukt hebben gezeten, maar hoe dat kan zal voor altijd een raadsel blijven.

Natuurlijk baal ik ontzettend, maar ik besluit dat ik hier in een natuur aquarium rondzwem en ik er maar beter van kan genieten.  Gelukkig kan ik mijn spaargeld morgen aanspreken voor een nieuwe camera.  De queen angels zijn er zoals altijd en ik zie een enorme barracuda me nieuwsgierig aankijken.

Jammer genoeg krijg ik het na een half uurtje koud en zwem terug naar de boot.  Ik bel meteen Boolchand in Oranjestad om me ervan te verzekeren dat ze onderwatercamera's in voorraad hebben en dat is gelukkig zo.

Bas vraagt wat er aan de hand was en ik vertel hem mijn misfortuin. Hij zegt dat het misschien helpt dat ik lang niet de enige ben.  Hij maakt het vaak mee met klanten dat onderwatercamera's niet werken of per ongeluk kapot gaan.  Ik voel me iets minder stom dat ik de openingen niet voor het in het water gaan heb gecheckt.

Niet veel later komen de duikers uit het water en varen we terug naar de pier.  Rick en ik spoelen de duikspullen en onszelf nog even af in het zwembad en gaan dan naar boven.  We doen droge kleren aan en lopen naar Bugaloe.

Daar is het druk, maar we kunnen nog een paar stoelen bemachtigen.  Twee van hun medewerkers zingen duetten op heel bekende liedjes en de stemming zit er goed in.  Ik typ intussen dit blog, zodat het al bijna klaar is en ik vanavond niet tot laat hoef te typen.

Iets na zessen gaan we ons klaarmaken voor het avondeten.  Dat is vanavond bij een heel bijzonder restaurant, 2 Fools and a Bull. Hier komen we met veertien anderen eten, het is alsof we op bezoek gaan bij vrienden met een stel onbekenden.

Om klokslag zeven uur heten de "Fools", Pauly en Bas, ons welkom.  Vier jaar geleden waren we hier ook en dat was een fantastische ervaring.  Duidelijk wordt het dat vanavond weer.  We beginnen met bodemloze bellini's, heerlijke perzik champagne.  Zo maken we ook kennis met elkaar.

Er zijn nog twee stellen uit ons gebied en wij raken vooral aan de praat met het stel uit Long Island New York naast ons.  Ze zijn jonger en hij is politieagent en zij kapster.  Ze zijn voor het eerst op het eiland dus we geven veel tips.

De maaltijd bestaat uit zeven gangen en een amuse bouche.  De amuse bouche is een mais soep met crab en superlekker eigengebakken brood.  We beginnen dan met een trio vis, tonijn, garnaal en ceviche, ik had er twee van op gekund.

Daarna krijgen we een stukje eendenborst met mango salsa en chef Bas zet dat allemaal voor onze neus klaar.  Pauly, de tweede "fool", zoals hij zichzelf noemt is de sommelier.  We krijgen ook heerlijke wijnen voorgezet door hem.

We mogen even pauze nemen en kletsen met deze en gene.  Dan begint het hoofdgerecht, eerst een gerecht met vis en dan met filet mignon.  Ieder hapje is alsof er een engeltje op mijn tong piest. Ik vind het bewonderenswaardig dat alles absoluut perfect bereid is. 

Als dessert is er een butter scotch brulee en dat is het perfecte einde van een perfecte avond! Zo lekker!  Na afloop kletsen we nog wat verder, maar ik ben moe en we rekenen af.  Het is al na elven als we terug in de kamer zijn en ik tik snel dit blog af.  Ik vrees dat om acht uur opstaan morgen moeilijk gaat worden.

PS: Ik had meer foto's, maar de wifi hier in het hotel laat veel te wensen over. Jammer, maar het is na middernacht dus tijd om te gaan slapen.

Dag 2 Aruba: Nederlandse lekkernijen

Eigenlijk was ik al om zeven uur wakker, maar het regent en ik draai me nog een paar keer om.  Om kwart voor acht sta ik toch echt op en is het gelukkig weer droog.  Het is typisch Arubaans weer, warm en vochtig, maar de wind werkt verkoelend.

Rick staat ook op en we halen ijskoffies beneden bij Smit en Doorlas. Vervolgens lopen we naar Bugaloe om daar te ontbijten.  Onderweg zien we nog een paar andere bekenden bij Unique Sports en Rick besluit zich na het ontbijt aan te melden voor een paar duiken.

We ontbijten met zicht op zee en ik heb lekkere spiegeleieren met toast en salsa. Eigenlijk zou ik hier zo de hele ochtend kunnen blijven zitten, maar ik moet naar de fitnessruimte om te sporten.  Rick schrijft ons intussen in bij Unique voor duiken/snorkelen.

Jammer genoeg zijn alle apparaten bezet in de fitnessruimte en ik heb geen zin te gaan wachten voor er een vrijkomt.  Ik besluit dan toch maar te gaan lopen op het pad langs de hotels.  Ik ga Rick melden dat ik dat ga doen en loop dan zo snel ik kan richting het Holiday Inn hotel waar het pad ophoudt.

Er is van alles te zien onderweg en ik ben trots op mezelf dat ik niet telkens voor foto's stop.  Als ik terugloop Facebookt Rick me waar ik ben.  Ik ben toevallig weer bijna terug bij het Hilton en wacht daar tot hij naar beneden komt.  Intussen loop ik rond om mijn stappen bijeen te krijgen.  Het is hier ook erg leuk mensen kijken, trouwens.

Als Rick eenmaal beneden is lopen we richting Eagle Beach. We komen dan langs wat vroeger het Westin hotel was waar wij jaren logeerden. Nu is het een all inclusive Riu hotel voor enkel volwassen.  Het zwembadgedeelte is uitgebreid en het hotel saai beige geverfd, maar verder ziet het er nog veelal hetzelfde uit.

Onderweg lopen er allerlei kleurrijke hagedisjes voor ons uit.  Het valt Rick en mij op dat het wel net als in augustus erg vochtig is, maar lang niet zo warm.  Wij kwamen vrijwel altijd in augustus en vinden uit dat deze tijd van het jaar het Arubaanse regenseizoen is.  Dat is niet anders dan andere Caribische eilanden de hele zomer, maar dit is gewoonlijk zo'n droog eiland.

Eagle Beach is weer prachtig, vooral met de divi divi bomen.  Het is werkelijk het zachtste, witste zand dat ik ooit gezien heb.  Helaas heb ik mijn sportschoenen aan, ik ben vast van plan terug te gaan in mijn sandalen, zodat ik net als Rick op blote voeten door het water kan lopen. 

Hier zien we ook een heel aantal schildpaddennesten, die met rood-witte barricades zijn afgeschermd.  Jammer genoeg hebben wij nog nooit een schildpad haar eieren zien leggen of een nest zien uitkomen, hoewel we wel het eerste jaar een baby schildpadje, dat achtergebleven was, gered zagen worden.

Terug in het hotel gaan we een tijdje chillen in het zwembad.  Hoewel, chillen, het water is als badwater, maar mij hoor je niet klagen. Tegen twaalven gaan we naar boven en doen droge dingen aan.  We gaan boodschappen doen, namelijk, en ook gelijk lunch eten.

Onze eerste stop is Digicel, want we blijken niet te kunnen bellen met onze Arubaanse sims.  Dat is niet handig aangezien de restaurants hier graag reserveringen willen.  Het duurt niet lang of dat is geregeld.  Ik maak meteen een aantal reserveringen.

Sinds een jaar of vijf is hier ook een Bruna winkel en daar wil ik steevast heen.  Dit keer krijg ik de Suske en Wiske jackpot, maar liefst acht voor mij nieuwe titels!  Ik heb al sinds mijn kindertijd die stripboeken verzameld en heb alle eerdere nummers.  We kopen ook een Franciens katten verjaardagskalender voor Katja.

Helaas zijn de Libelles en Margrieten al uitverkocht. Die komen iedere zaterdagochtend aan en de verkoopster raadt ons praktisch aan voor de deur te gaan slapen, zo populair zijn die.  Tja, dan kan ik toch goed zonder want dat gaat niet gebeuren!

Nu is het tijd voor Super Food Plaza, een en al Nederlands spul hier, inclusief kleine automatiek met kroketten en frikandellen.  Hier is ook Daily Fish, een viswinkel zoals je ze in Nederland vindt met uitzondering van de barracuda misschien.

Hier bestel ik twee Hollandse nieuwe haringen met uitjes en een bakje Hollandse garnalen.  Rick neemt een losse haring en een broodje haring.  Het is werkelijk of we in Scheveningen zitten, maar dan met 31 graden. 

De garnalen zijn duidelijk bevroren geweest, maar smaken toch heerlijk, de haringen zijn echter zo vers als ze op een Caribisch eiland kunnen zijn.  Waarschijnlijk worden die dagelijks hierheen gevlogen met KLM.  Ze zijn dan ook niet goedkoop, maar ik geef graag een fortuin uit voor een (relatief) verse haring!

Rick is nog op zoek naar een saucijzenbroodje, maar helaas serveren ze die niet meer warm bij Super Food.  Dan maar koud vindt Rick en koopt die.  We hebben een kleiner karretje mee, want denken niet zoveel te zullen kopen zonder de kinderen mee.

Ha! Dat karretjes is veel te klein!  Natuurlijk nemen we ook dingen als Spa water, frisdrank, bier en wijn mee, die de meeste plaats innemen, maar dingen als gedroogde mosterdsoep, sambal, Pickwick thee, DE koffie,  Pepsels (kaas en pinda) nemen we mee terug naar huis. Verse kaas en filet Americain, beschuit en broodjes zijn voor ontbijten hier. 

Al die dingen worden in een enorme Super Food tas, een Jumbo tas en een doos plus een paar plastic zakken gepakt door een van de vele boodschappeninpakkers.  Dat alles kunnen Rick en ik niet in een keer naar boven dragen, maar in twee etappes lukt het.  Ik zie uit naar een spelt, haver en rogge beschuit ontbijt morgen.

Het is niet het mooiste weer vandaag, eigenlijk het slechtste weer dat wij ooit in Aruba hebben gehad, er dreigt onweer en het is bewolkt.  Maakt niet uit, de temperatuur is zeer aangenaam en aangezien het al drie uur is besluiten we gewoon zwembad en zee te gaan doen.

Rick wil zijn GoPro gaan testen in zee, maar ik heb mijn Suske en Wiskes (en een, weliswaar heel oude, Margriet).  Ik ga lekker in het zwembad lezen, het water is bijna net zo warm als onze hot tub!  Rick komt zo'n drie kwartier later terug en om half vijf gaan we weer naar boven.

Op weg naar het restaurant voor ons avondeten stoppen we even in Oranjestad.  Daar is nu een Pandora winkel en daar lopen we heen.  Ik vind hun Aruba bedels echter niet zo leuk, ik hoop dat Gemani hun Aruba schildpad bedel nog heeft.  Van de mijne is de schildpad kwijtgeraakt.

Jammer van Pandora vind ik dat ze, als ze geen specifieke bedel voor een plaats hebben, afgaan op ingraveringen.  Mijn bedel uit de Cayman Islands van vorig jaar is al zo vervaagd dat ik het woord Cayman niet meer kan lezen. 

Ze zijn niet goedkoop, dus ik besluit er geen te kopen.  De verkoopster denkt me nog wel warm te maken door mijn armband en ketting schoon te maken, maar ik ben niet overtuigd dat ik een van die bedels wil.  Ik beloof erover na te denken.

 

Bij Pinchos krijgen we werkelijk de beste tafel in het restaurant met zicht op de zonsondergang.  We bestellen beiden een champagne cocktail. Ik met blauwe Curacao en Rick een kir Royale en een stel op hun huwelijksreis stelt voor onze foto te nemen. 

Rick neemt daarna ook hun foto en we raken aan de praat. We geven hen nog wat aanraders op het eiland.  Dan delen Rick en ik heerlijke Arubaanse viscakes.  De zon gaat onder, maar helaas is er niet heel veel te zien.  Toch krijg ik een paar mooie foto's.

Als hoofdgerecht heb ik de gegrilde zalm, perfect bereid. Die wordt geserveerd met gegrilde groentes en kokosnoot jasmijn rijst, beiden ook zeer smakelijk.  Rick heeft een spiesje met verschillende vleessoorten, die hij ook graag eet (hoewel de biefstuk, waarvan hij mij een stukje geeft, wel erg droog is om de kip genoeg door te grillen).

Wij bieden het pas getrouwde stel een lift terug naar hun hotel aan, aangezien dat op weg naar "huis" is voor ons.  Begrijpelijk slaan ze dat af, ze kennen ons tenslotte absoluut niet.  Wij rijden later dan we dachten terug naar ons hotel..  We zijn beiden moe en gaan lekker (heel vreemde!) programma's op NPO kijken (jee, wat veel Engels in dat "Nederlands"!).  Zodra ik dit blog klaar heb ga ik slapen!

Dag 1 Aruba: De heenreis

Oef, half vijf komt wel heel snel!  Voor ik het weet lopen onze wekkers tegelijkertijd af.  Rick en ik zijn beiden vrijwel klaar dus ruim voor de taxi om vijf uur voorrijdt staan we bepakt en bezakt klaar.  Saskia ligt natuurlijk nog op een oor en ik moet me inhouden haar geen gedag te gaan zeggen.  Ze heeft haar slaap te hard nodig.

Bij het bagage naar buiten brengen rolt mijn tas over mijn grote teen.  Geen fijn gevoel, maar erger vind ik dat mijn nagel er lelijk door afbreekt.  Nu moet ik daar de hele vakantie mee lopen.  Ik houd me maar voor dat ik waarschijnlijk de enige ben die erop let.

Het regent als we vertrekken, maar op mijn radar app zie ik dat dat niet lang gaat duren.  Rick is nog niet helemaal wakker en geeft de taxichauffeur het verkeerde vliegveld als bestemming.  Gelukkig werkt mijn brein wel en kan ik dat nog voor we de oprit afrijden corrigeren.

De rit naar Reagan National Airport verloopt voorspoedig.  Zo vroeg in de ochtend zijn er nog geen files. We worden bij de B terminal afgezet en checken onze bagage bij de United Premier balie in.  Dit keer hebben we ieder twee tassen om in te checken vanwege de duik- en snorkelspullen.  Dat kost met onze Premier Gold status niets extra dus dat is mooi meegenomen.

De TSA Pre veiligheidscontrole heeft helemaal geen rij, in tegenstelling tot de gewone.  We zijn er dan ook in een paar minuten doorheen.  Bij de Starbucks staat een lange rij, maar we hebben alle tijd dus sluiten achteraan.

Het gaat toch vrij snel en met ieder een ijskoffie en een broodje met ei, kaas en kalkoenbacon lopen we niet veel later naar de gate.  We vliegen van hieruit eerst met United Express naar Newark, New Jersey, en de vlucht is keurig op tijd.

Het opstijgen gaat langs de National Mall en we zitten aan de goede kant van het vliegtuig om daar wat foto's van te maken.  Als snack krijgen we een stroopwafel van Daelmans aangereikt. De vlucht gaat heel snel en een kwartier voor op schema landen we al.  Dat is fijn, want dat geeft ons meer tijd om van terminal te veranderen.

We landen in de A terminal en moeten met een bus naar de C terminal.  Dat gaat allemaal prima en we kunnen ook meteen aan boord voor de vlucht naar Aruba.  Twee dagen geleden kregen we al bericht dat we allebei eerste klas konden vliegen.  Heel fijn voor een meer dan vier uur durende vlucht!

Een nogal bewolkte New York skyline

Ook deze vlucht vertrekt weer op tijd en na het opstijgen kunnen we kiezen uit een omelet of een French toast souffle als ontbijt.  Rick en ik kiezen beiden het omelet.  Dat smaakt prima en het verse fruit erbij ook.

De rest van de vlucht verloopt snel met lezen en spelletjes spelen op mijn telefoon.  Iets voor op schema landen we op Aruba.  De paspoortcontrole verloopt heel soepel, want er zijn nu automatische kioskjes, net als in Europa.  Ook de bagage laat niet lang op zich wachten en we lopen binnen het half uur al door de douane.

Hier is een Digicel winkeltje en we kopen meteen SIM kaarten voor onze telefoons.  Intussen plenst het opeens!  Het neemt even voor alles werkt en als we naar buiten lopen is het alweer droog.  We hebben een auto gehuurd bij Alamo en ook dat gaat van een leien dakje.  Nog geen uur na landing rijden we al naar het Hilton hotel.

Dit hotel is van keten veranderd. Het was twee jaar geleden nog een Radisson.  We zijn erg benieuwd wat voor veranderingen zijn aangebracht.  In ieder geval de kleur van het hotel en wat cosmetische verbeteringen, maar er schijnen grotere verbouwingen aan te komen.

Onze kamers zijn nog niet klaar dus we laten onze bagage bij de bellman.  We lopen langs Unique Sports waar Rick deze week weer mee zal gaan duiken naar Bugaloe.  Daar krijgen we een stevige omhelzing van Myrthe.  Zo leuk om hier weer te zijn!

We bestellen onze eerste Amstel Bright biertjes en Rick neemt een broodje gezond en ik een frikandel, heerlijk ongezond!  Dan halen we de kamersleutels op, pakken uit en gaan zwemmen.  Het zwembad is lekker warm, de zee ook wel, maar koeler.

We lezen wat en besluiten dan een margarita te gaan drinken in de hotelbar Mira Sole.  Die is zeker opgeknapt door Hilton en we hebben een tafeltje naast een fontein.  Jee, ik zou hier zo in slaap kunnen sukkelen.  Zo'n heerlijke temperatuur en zo'n fonteingeluid, het zou een super plek zijn om al fresco te slapen!

Als we terug bij de kamer komen loopt er net een medewerker van het hotel met een fles rode wijn en twee glazen binnen.  Cadeautje van de manager, zegt hij.  Ik heb zo'n donkerbruin vermoeden dat we die te danken hebben aan een vriend van ons, die ook Hilton manager is.  Zo aardig!  Die gaan Rick en ik binnenkort soldaat maken!

Heerlijk!

 

Dit uitzicht zal ik vanuit mijn bed hebben de komende week!

Voor het avondeten gaan we naar Bingo, een echt Nederlands restaurant waar we al een aantal jaren niet geweest zijn na een mindere ervaring.  Vanavond wordt die echter helemaal uitgewist!  De bediening is supervriendelijk, Rick vindt het fantastisch dat ze Nederlands tegen hem praten.

Ook het eten is werkelijk superieur.  Je kunt voor bijna elk gerecht een kleine of grote versie kiezen.  Rick neemt een champignonsalade (klein) als voorafje en ik de kleine carpaccio.  Als die wordt bezorgd lijkt het een gigantisch bord, maar omdat de biefstuk heel erg dun is blijkt het niet zoveel te zijn.

Het smaakt in ieder geval voortreffelijk! Rick heeft de kleine filet mignon met groente en frietjes als hoofdgerecht en ik de kipsate met frietjes en salade.  Alles is even lekker!  Als dessert delen we de kleine portie poffertjes en besluiten dat het maar goed is dat we hier maar een week zijn.  We zouden dichtgroeien!

Terug in het hotel gaan we nog heel even in het casino een gokje wagen.  We zetten beiden het minimum, $10, in en winnen beiden de eerste twee rondjes.  Zo hebben we meteen $40 winst, toch leuk. De jongeman, die ook aan die tafel speelt, vindt het duidelijk vreemd dat we er alweer mee ophouden. Ik zeg maar dat we ons aan het opwarmen zijn aangezien we vandaag zijn aangekomen.

Boven op de kamer ontspannen we en het gaat vast niet laat worden na de heel vroege start vanochtend!

Een niet zo zomerse 4 juli

Gewoonlijk is het op 4 juli flink warm en vaak ook vochtig.  Zo niet vandaag.  Als we rond negenen opstaan is het grijs en het heeft duidelijk geregend.  Er wordt vanmiddag meer regen voorspeld en het is de vraag of het vuurwerk doorgang zal kunnen vinden.

Koel voor ons in juli!

Als iedereen op is gaat Rick zijn omeletkunsten aan Katja en Kevin laten zien.  Hij maakt de omeletten op maat, die van mij met spinazie, ham en een beetje kaas.  Het smaakt heerlijk en we ontbijten gezellig.  Saskia heeft natuurlijk wat anders veganistisch.

Na het eten vertrekt Saskia naar haar werk.  Ze vindt het fijn vandaag te moeten werken, want krijgt anderhalf keer uitbetaald vanwege de feestdag.  Bovendien zal het vast niet druk zijn, de meeste mensen hebben hun barbecue inkopen al gedaan.

Voor mij zit er niets anders op dan me naar de elliptical te begeven.  Met dit weer heb ik vervelend veel pijn en ik hoop het met drie kwartier bewegen wat los te krijgen.  Eigenlijk vind ik het helemaal niet leuk om zo alleen te sporten terwijl de rest gezellig kletst, maar ja, het moet.

Katja en Kevin kiezen Le Pain Quotidien voor de lunch.  Gezellig en lekker, we krijgen nog net het laatste tafeltje.  Katja en ik zijn eensgezind en bestellen de gerookte zalm tartine.  Rick neemt de croque monsieur en Kevin linzensoep. 

Zo'n weekend gaat altijd zo snel voorbij, bovendien moet Katja en Kevin rekening houden met veel verkeer.  Zij laden de dieren dus direct bij thuiskomst in de auto en nemen afscheid.  Gelukkig niet voor lang want over twee weken komen ze weer.

Rick en ik gaan meteen aan de voorbereidingen en het inpakken voor onze reis morgen.  Saskia zal alleen met de dieren hier blijven en ook voor haar schrijf ik een lijstje met instructies.  Ik heb het pakken wel onder de knie en ben al gauw klaar.  Rick moet echter allemaal duikspullen klaarmaken dus het neemt hem wat langer.

De regen geeft wel een mooie macrofoto

Intussen plenst het al een aantal uren en hebben wij besloten toch iets leuks te gaan doen.  We hebben kaartjes voor The BFG om half vijf.  We zijn bij lange niet de enigen en moeten vrij vooraan in de bioscoop plaatsnemen. 

Dat geeft helemaal niet en de film is een echte Steven Spielberg, klasse en natuurlijk een superleuk verhaal.  Ik vind dat het boek er goed in wordt uitgebeeld en herhaalde malen lachen we hardop.  Echt een aanrader is het voor jong en oud!

Het is inmiddels etenstijd en we lopen naar Seasons 52.  Het is heel rustig in de restaurants, de meeste mensen zijn met familie.  Wij bestellen een flatbread met kreeft en Rick een bak chili en ik een watermeloen met feta kaas salade.  Die laatste combinatie vind ik niet te versmaden.

De hele dag kregen we berichtjes van Vienna dat hun vuurwerkshow door zou gaan.  Eigenlijk sta ik in tweestrijd, want we moeten morgen supervroeg op en ik heb veel pijn, maar ja, het is maar eens per jaar. 

Als we naar de auto lopen krijgt Rick echter een sms dat het vuurwerk tot morgenavond is uitgesteld.  Ik merk dat ik er niet rouwig om ben.  Het zou pas om half tien beginnen en we zouden naar de achtertuin van vrienden moeten om het te zien en dat betekent toch altijd niet meteen na afloop weer vertrekken.  Het lot heeft beslist.

Dit jaar ook voor ons geen vuurwerk in DC, al gaat dat wel gewoon door vanavond

Thuis verzeker ik me ervan dat ik alles heb ingepakt en ontspan me dan voor de tv.  Mijn plan is vroeg naar bed te gaan en hopelijk lukt het me te slapen ondanks de pijn.  De wekker gaat morgen om half vijf! Gaap!

Het 4 juli weekend

Zaterdag

We hoeven nergens heen en hebben geen vaste plannen vandaag dus Rick en ik slapen lekker uit tot een uur of negen.  Saskia blijft nog langer liggen.  Het is werkelijk prachtig weer dus aan de zon lag het niet dat we zo lang sliepen.

Rick en ik rijden naar Starbucks waar we onze gewoonlijke koffies, voor mij een ijs-Americano met suikervrije karamelsiroop en voor hem een ijs latte met suikervrije hazelnootsiroop, bestellen. Tom, die ons al lang kent, komt melden dat die beide siropen niet meer geleverd gaan worden.

Wat???? Rick stuurt meteen een berichtje naar Starbucks dat hij het daar niet mee eens is.  Ik vind het niet zo belangrijk. We nemen ook ontbijt mee, ik kies de spinazie fold over, erg lekker vind ik die. 

In mijn nieuwe stoel geniet ik ervan en intussen schrijft Katja dat haar arm wat beter is en zij op weg hierheen komen.  Na het ontbijt gaat Rick een stuk fietsen en ik "ren" weer een uur op de plaats op het deck.  Het is alsof ik in de natuur loop en ik geniet ervan, gek genoeg is het een stuk minder saai dan de elliptical.

Een uur later heb ik 10000 stappen bijeen en niet veel later komt Rick terug van zijn fietstocht.  Saskia maakt zich klaar om naar haar werk te gaan en Rick en ik gaan lunchen in Vienna. Onze keuze is Potbelly.

Daar hebben ze nu een terrasje en we smullen buiten van onze keuzes.  Ik heb de kikkererwten salade, die met blauwe kaas en ei wordt geserveerd.  Erg lekker, moet ik zeggen.  Als we klaar zijn nemen we nog een flatbread met tonijnsalade mee naar huis voor Katja.

Mijn pijnen zijn wel iets beter, maar niet in mijn bovenlichaam.  Het doet zelfs pijn om te ademen.  Rick stelt voor de hot tub te openen en dat is perfect!  Ik wilde eigenlijk naar het zwembad, maar de stralen van de hot tub op mijn rug zullen hopelijk helpen.

Met mijn Kindle en een drankje ga ik in het warme water bubbelen.  Af en toe sluit ik ook mijn ogen, want hoe ontspannend is dit?! Ons cardinaaltje komt me zelfs toezingen in een boom vlakbij.  Mijn boek is ook leuk en speelt zich af aan het strand in Mexico. 

Net voor vieren komen Katja en Kevin eindelijk aan, ze werden zeer gehinderd door verkeer onderweg.   Django komt als eerste de tuin in rennen en niet veel later komen Katja en Kevin mij vergezellen in de hot tub.  Rick is intussen bezig met de tuin, maaien, wieden, hij vindt het wel gezellig dat wij er ook zitten.

Pas tegen vijven verlaten we het lekker warme water.  Ik ben zo ongeveer een pruim, maar wat was het lekker! Nadat we allemaal gedoucht hebben rijden we naar het Mosaic District. Daar is het altijd zo gezellig!  Je krijgt bijna het gevoel ergens in Europa rond te lopen, al is het veel moderner.

Rick merkt op dat dit ons thuis weg van thuis is en inderdaad lopen we langs het Hyatt House waar we twee jaar geleden de zomer doorbrachten.  Bij Lou Lou vindt Katja dezelfde oorbellen als ik gisteren kocht. Zij en ik hebben vaak dezelfde smaak.  Voor Saskia neem ik een patriottische zonnebril mee, want die oorbellen zijn niet aan haar besteed.

We lopen naar Matchbox en bestellen daar een drankje terwijl we naar de penalty schoppen van de Duitsers en Italianen kijken. Onvoorstelbaar!  Wat een gemiste kansen van beide kanten!  Ik vind het heel jammer dat Italie verliest en Bea en Kai ook, natuurlijk, al wonen zij in het winnende land. Italie is Bea's thuisland en daardoor wilde Kai ook dat ze zouden winnen.

Bij Sushi Yoshi hebben we nog een tafeltje buiten kunnen reserveren.  Dit restaurant is uitgeroepen tot beste en goedkoopste Japanse restaurant in de omgeving en het is er dus altijd heel druk.  Wij moeten een tijdje wachten op ons eten, maar dat geeft niet, want we kletsen gezellig met Katja en Kevin.

Het eten is zoals altijd heerlijk en iedereen is zeer tevreden over zijn of haar keuzes.  Na afloop rijden we naar Pazzo Gelato en kiezen een klein ijsje.  Ik wil eigenlijk citroen, altijd mijn favoriet, maar kies voor de verandering eens pure chocolade, die ook heel erg lekker is.  

Thuis gaan de anderen een film kijken en ik hang voor de tv.  Ik kan me 's avonds niet meer op een film concentreren. Saskia komt om half tien thuis uit haar werk. Gelukkig heeft ze daar nu ook leuke mensen ontmoet wat het een stuk makkelijker maakt.

Morgen wordt een gezellige dag met onze twee meisjes thuis. Saskia hoeft niet te werken. Jammer dat Kai er niet bij kan zijn, gelukkig duurt het nog maar weken voor we hem ook weer zien.

Zondag

Pas om acht uur word ik wakker, heel ongewoon voor mij om niet in het midden van de nacht ook te ontwaken! Misschien was het het bubbelen in de hot tub, wie zal het zeggen.  Alweer staan wij om een uur of negen op, maar van de anderen is er nog geen teken.

Net als ik van plan ben ze een uur later eens wakker te gaan maken komen de drie naar beneden druppelen.  Saskia heeft gevraagd of we ontbijt bij South Block kunnen gaan eten en wil naar de Falls Church locatie, want daar hebben ze net een andere acai bowl dan in Vienna.

Rick houdt helemaal niet van die acai bowls, maar de rest van ons wel.  Het is vandaag "koel" met maar twintig graden en wat bewolkt, maar toch genieten we er buiten van.  Hopelijk houden we het droog voor onze barbecue en vuurwerk vanavond.

Thuis doe ik gauw een half uur op de elliptical en dan vertrekken Rick, Saskia en ik naar de grote Whole Foods in Fair Lakes.  Saskia haalt Rick over om bij de Dick's ernaast een paar converse schoenen te kopen, want die van haar heeft een gat bij de grote teen.

Ik geniet enorm van onze hibiscus! Zo mooi!

Intussen zoek ik de benodigdheden voor onze barbecue bijeen.  Eigenlijk hoort die morgen op 4 juli, de verjaardag van de VS, plaats te vinden, maar Katja en Kevin moeten ver voor het avondeten terug en dus eten we het traditionele hamburgers en hot dogs maal vanavond (met de nodige aanpassingen voor Saskia en mij).

Katja wil graag bij het "fast food" Indiase restaurant dat Rick en ik een aantal weken geleden ontdekten eten.  Bij Spice 6 heb je verschillende opties, je kunt bijvoorbeeld kiezen uit een rijstbowl, een naan (brood) pizza, een naan wrap of, en die neem ik een kabob maaltijd.

Dan kun je kiezen tussen lam, kip, tofu of the Indiase kaas paneer.  Ik neem kip met spinazie en verschillende sauzen. Het wordt geserveerd met een kikkererwtensoep en een salade met raita, yoghurtsaus, die erg lekker is bij de zeer pittige kip!  Ook de anderen smullen van hun maal, hoewel Katja net als Rick en ik vorige keer uitvindt dat die naan wrap moeilijk te eten is.

Thuis zoeken Rick en ik eindelijk de douche op en daarna rijden we naar de Caboose Brewing Company met zijn  vieren.  Saskia moet leren voor een proefwerk op dinsdag. De microbrouwerij heeft veel keuze en ik neem een klein glaasje met zuur bier.

Rick houdt het ook bij een klein glaasje en Katja en Kevin bestellen een "flight", om vier verschillende bieren te proberen.  Ondanks de bewolking is het lekker buiten met een graad of 24 dus we drinken het aan de bar buiten op. Dit restaurant ligt langs het W&OD pad dus er zijn ook veel fietsers, die even een biertje komen drinken.

Onze volgende stop is de Tysons Biergarten.  Hier kijken we de wedstrijd tussen IJsland en Frankrijk.   Ik neem dit keer een rose en de anderen Duits en Belgisch bier.  Zoals altijd ziet Katja hier ook iemand, die ze kent.  Volgens mij kent Katja half Vienna van high school!

Jammer genoeg verliest IJsland, maar ik denk niet onverwacht.  Toch is het een leuke wedstrijd met beide ploegen goed aanvallend.  Ik hoop echt dat Frankrijk van Duitsland wint en Wales van Portugal.  Alweer valt het me op dat voetbal tegenwoordig zoveel populairder is hier in de VS.  Vroeger kon je het Europese kampioenschap echt niet op ieder tv scherm in iedere bar kijken.

Op weg naar huis stoppen we nog even bij de Giant om ingredienten voor het ontbijt morgen te halen.  Thuis maak ik de salade en Rick de burgers. Katja en Kevin helpen met de mais en andere dingen.  Jammer genoeg regent het inmiddels af en toe, dus we eten maar binnen.  Saskia heeft een veggie burger en ik zalmburgers.  Het smaakt allemaal prima!

Het regende eerder, maar gelukkig is het droog als we het 4 juli vuurwerk van de straat gaan doen. Rick en twee andere buurmannen hebben allerlei siervuurwerk, want hier in Virginia mag, maar ook een aantal vuurpijlen, die eigenlijk verboden zijn.

 

Het is gezellig met de buren en Rick speelt de muziek van Epcot.  Op een gegeven moment komt er een auto de cul de sac binnen en we vrezen voor politie, maar dat is het gelukkig niet.  Alles bij elkaar hebben we een uur vertier eraan.  Hopelijk werkt het weer morgen ook mee voor het vuurwerk van Vienna. 

Mijn macrofoto van vandaag (nieuwe thema), Katja's oog



Een "verzorg mezelf" vrijdag

Rick was enorm moe van zijn reis en we staan gezellig tegelijkertijd op.  Christine sms-t of ik tijd heb om bij te kletsen.  Snel kleed ik me aan en met een kop koffie klets ik gezellig met haar bij.  Ik geniet van mijn ei en fruit en kam daarna Cosmo uit, zo lang praten we!

We hebben zomaar twee Cosmo's!

Pas als ik naar de sportschool moet hangen we op.  Wat missen Christine en ik elkaar en zouden we weer graag dichter bij elkaar wonen.  Wie weet ooit.  Twaalf uur rijden is niet iets wat je even doet, helaas.

Bij de sportschool krijg ik er een kwartiertje cardio in voor Sharon me komt halen.  Gelukkig zijn mijn pijnen vandaag wat minder.  Het halve uur gewichten gaat dan ook zonder problemen.  Nu zal ik Sharon vanwege onze beider vakanties pas over meer dan twee weken weer zien.  Even de zelfdiscipline vinden om op eigen houtje gewichten te doen.

Na nog drie kwartier cardio heb ik het er weer opzitten voor vandaag.  Thuis kam ik Cosmo nog wat verder uit en er komt minstens zoveel uit als eerder!  Ik kan wel blijven kammen bij die hond, maar gelukkig vindt hij het heerlijk en zo komt er minder van op onze vloeren terecht.

Saskia vertrekt naar haar werk en ik rijd naar het Mosaic District.  Dit wordt een steeds leuker winkelcentrum. Eerst neem ik plaats aan de buiten bar van True Food Kitchen en bestel mijn favorite "Kale-Aid" drankje en de crudites, die met twee dips komen en heerlijk fris zijn met deze warmte.   Al mijn vitamientjes voor de dag zijn binnen in een maaltijd.

Na het eten loop ik de Target aan de overkant binnen. Daar koop ik zonnebrandsprays, zeep, contactlensvloeistof, een pakje Amerikaanse vlag servetjes voor 4 juli en een sportcapri.  Dit om te laten zien dat ik de winkel eigenlijk binnenliep voor enkel zonnebrandsprays.  Er is iets met Target waardoor je er altijd met meer vertrekt dan je dacht nodig te hebben.

De tas met spullen leg ik gauw in de van en loop dan naar Mint Nail Lounge.  Daar maakt Thu mijn nagels weer strandklaar.  De naam van de OPI nagellak is "Gelato on my mind" en daar telkens naar kijkend krijg ik zin in, je raadt het al, gelato.

Laat er nu ook een echte gelato winkel in dit complex zijn.  Bij Dolcezza koop ik een gelato "lolly", salted caramel, mijn favoriete smaak.  Ik geniet er op een bankje van, het is precies de goede hoeveelheid, want vaak zijn ijsjes hier zo enorm groot.  Zelfs het kinderijsje is mij vaak teveel.

Hier zo zittend bedenk ik me dat ik mijn "staycation" eigenlijk aan het voortzetten ben.  Het is genieten hier, al zaten Kai en ik twee jaar geleden regelmatig op deze bankjes om onze hotelkamer te ontvluchten. Ik denk heel regelmatig aan die "hotel"zomer terug en waardeer ons huis en vooral het deck en tuin er vele malen meer door!

Voor ik terug naar de van loop besluit ik nog even Lou Lou binnen te lopen.  Die winkel heeft allerlei goedkope sieraden, die vaak precies mijn smaak zijn.  Zo ook vandaag, ik zoek naar iets patriottisch voor 4 juli, de 240ste verjaardag van de USA.  Ik vind heel leuke oorbellen!

Thuis ga ik "op jacht" naar Saskia's ontsnapte katten.  Pig slaapt dan ergens in de voortuin en waar Flapjack vandaag komt weet ik niet.  Ik vind het vervelend dat ze ontsnappen als ik de horrendeur naar het deck opendoe, maar gelukkig blijven ze beiden dichtbij huis.

Als ik beide katten weer binnen heb en mijn foto voor het nieuwe maandthema, macro, is het tijd om naar Lofty Salon te gaan.  Daar kleurt Carmen mijn haar weer en ik wacht met een lekker glaasje wijn tot het intrekt.  Daarna knipt Mona mijn haar, naar mijn zin mijn pony wat te kort, maar dat groeit wel weer bij.

Rick komt lekker vroeg thuis en we zetten samen de eindelijk gearriveerde hangmat schommelstoel uit North Carolina in elkaar.  Ook nu weer stuiten we op een probleem, de gaten voor een paar van de bouten zijn niet ver genoeg van elkaar geboord.  Rick belt met het bedrijf en ze zullen nieuwe onderdelen sturen.  Gelukkig kan de stoel intussen wel in gebruik worden genomen en ik doe dat dan ook meteen voor een foto.

Het is inmiddels al acht uur en ondanks de hitte hebben we trek. Rick stelt Chef Geoff voor, want hij heeft zin in een salade en een Belgisch biertje.  Eigenlijk wil ik buiten zitten, maar Rick heeft het er te warm voor.  Ik neem mijn sjaal dan maar mee en die heb ik binnen ook echt nodig, zo koud is het weer met airconditioning.

We beginnen beiden met een ananas-meloen gazpacho met knapperige prosciutto, ontzettend lekker!  Jammer genoeg is het verder niet zo'n gezellige ervaring, want om ons heen is men het restaurant aan het voorbereiden op morgen en het hoofdgerecht laat lang op zich wachten.

Rick heeft zijn gewenste salade met biefstuk.  Ik heb een watermeloen met feta salade, die gigantisch is, erg lekker, maar ik krijg hem niet op.  Ik dacht twee voorafjes te bestellen en geniet van de tonijn tartaar, maar neem meer dan de helft van de salade mee naar huis.  Misschien heb ik er morgen weer zin in.

Katja en Kevin zouden vanavond komen, maar Katja heeft gisteren een tetanus injectie gehad en haar arm is nu helemaal opgezwollen daar.  Ze gaat dus naar de SEH en daar schrijven ze haar antibiotica en antihistamines voor.  Hopelijk ziet ze morgen al resultaat en kunnen ze dan alsnog hierheen komen.