Over een hot pot en een hutspot

Ricks wekker gaat om zes uur, want hij moet vandaag ver weg ergens in Maryland zijn. Ik word even wakker, maar slaap door. Ik hoor hem ook vaag douchen, maar echt wakker word ik pas om half acht. Ik heb heerlijk geslapen en mijn arm doet een stuk minder pijn.

Als ik beneden kom staat de koffie klaar, want Rick heeft het apparaat geprogrammeerd om om half acht koffie te brouwen. Ik schenk een mok in en maak mijn ontbijt van kerstomaatjes, spinazie en paddenstoelen met daarbij een kaasomeletje in eiwrap gewikkeld. Het is weer erg lekker.

Na het eten begin ik meteen aan mijn cardio. Daar heb ik ruimschoots de tijd voor en ik ben er klaar mee als ik naar Sharon moet gaan. Die vertelt een eng verhaal over de familie van de vriendin van een van haar zonen.

Ze hadden zondag een brunch bij de moeder thuis. Daar logeert de zus van de vriendin tijdelijk met haar heel jonge baby. Ze hebben een hond, die niet betrouwbaar is, en kennelijk gebeurde er iets dat de hond deed aanvallen. 

De hond probeerde de baby te bijten, maar de moeder en zus, die haar wilden beschermen, hebben ernstige verwondingen aan hun handen. De baby is gelukkig okay. Het had vele malen erger af kunnen lopen. De hond is meteen geeuthaniseerd (had al eerder gebeten, bleek). 

Dit verhaal versterkt mijn overtuiging dat de kennel de beste plek voor Orion is als het hier druk is met een andere hond en een kind. Natuurlijk vinden we het niet leuk als hij met een hondenverkoudheid terugkomt, maar een situatie zoals hierboven wordt er zeker door voorkomen. 

Na het halve uur gewichten vind ik dat ik mijn nitro brew verdiend heb. Ik rijd ervoor door de Starbucks drive thru in Vienna en dan even over Church Street waar ik mijn dagelijkse weerfoto neem. De zon boven het kerkje doet winters aan.

Na mijn Griekse lessen maak ik me klaar om op pad te gaan. Ik heb vandaag met Karen en Nhu afgesproken bij Urban Hot Pot. Als ik er door het Mosaic District heenloop maak ik ook meteen maar mijn zwartwit themafoto van vandaag. 

Het wordt zoals altijd een heerlijk maal. De anderen bestellen schalen vol vlees, maar ik heb vissoep en kook daar enkel vis, garnalen. groentes en shirataki noedels in. 

Dat is licht en zo kan ik wat langer tafelen. Zoals altijd verbaas ik me over de hoeveelheid eten, die andere hot pot eters op kunnen. Op een gegeven moment heb ik gewoon genoeg gehad.

Het wordt erg gezellig en we praten bij. Karen en ik hebben Nhu al een tijdje niet gezien. Zij heeft twee kleintjes en een drukke baan en heeft zo te horen wel even een rustige maaltijd met vriendinnen nodig. We blijven langer dan de anderhalf uur, die het restaurant geeft, en nemen om twee uur pas afscheid.

De rest van de middag houd ik me bezig met van alles en nog wat. Ik speel Animal Crossing en doe meer Duolingo. Rick belt net na vijven dat hij over ongeveer een uur thuis zal zijn.

Tijd voor mij om de penen schoon te maken en te koken. We hebben vanavond onze koolhydraatarme hutspot met bloemkoolpuree in plaats van aardappelpuree. Daar hebben we een heerlijk stuk Poolse kielbasa worst bij. Het is altijd een lekker winters kostje.

Rick gaat in de basement lopen om zijn dagelijkse stappen bijeen te krijgen. Gedurende een dag vol vergaderingen lukt hem dat niet. Ik kijk Jeopardy en daarna de laatste aflevering van dit seizoen van Below Deck Mediterranean. Dit vond ik het minst leuke seizoen van alle Below Decks en toch bleef ik kijken.

Over een rustige dag

Om drie uur werd ik wakker met enorme pijn in mijn arm waar de prik is gezet. Ik heb meestal wat pijn aan mijn arm na een injectie, maar niet zo erg. Het lukt me niet meer te slapen, want geen enkele positie is pijnloos. Ik ben dan ook nog moe als ik om half acht opsta. 

Rick heeft de koffie klaar staan en die heb ik hard nodig. Ik maak mijn ontbijt en begin daarna alvast aan mijn cardio. Na Ricks wandeling met Orion gaan we door de Starbucks drive thru. De nitro brew heeft veel caffeine en ik word steeds wakkerder. 

Mijn amaryllis staat er mooi bij

Rick gaat aan het werk en ik maak mijn cardio af. Mijn schouder doet enorm veel pijn dus ik besluit mijn geplande krachttraining niet te doen. Hopelijk is het morgen beter, anders moet ik personal training afzeggen. 

Nu ik meer tijd heb doe ik heel veel Duolingo lessen. Het is echt een hobby van me geworden. Ik heb ook het gevoel dat ik best wel wat handige dingen kan zeggen in het Grieks. Daaronder valt "Den eimai trelos" (ik ben niet gek). Je weet maar nooit wanneer je het nodig hebt.

Voor mijn lunch maak ik een kop Italiaanse bruiloftsoep warm. Verder beleg ik een keto boterham met mortadella en spinazie. Het smaakt me bijzonder goed. Rick maakt snel zijn lunch en eet in ons kantoor.

Eigenlijk heb ik zin om wat Zentangle te gaan doen, maar mijn nagels zijn te lang. Dan ga ik bij Happy Color kijken wat voor kleurplaten ze hebben en er blijken twee Nederlandse te zijn. Zo leuk! De naam van de app is terecht, ik word er helemaal vrolijk van. 

Om half vier rijd ik naar Pro Nails 3. Daar maakt Phuong mijn nagels weer korter en ik kies knalrood en wit dit keer. Op de witte plak ik Valentijnsdag stickertjes. Dat is altijd een leuke mini creatieve bezigheid. 

Voor ons avondeten hebben we fajita's. We hebben kip met die kruiden gevonden en Rick doet er paprika en ui doorheen. We eten het in een koolhydraatarme tortilla. Het is een makkelijk en lekker maal. 

Rick loopt te puffen, want het lukt me niet op te warmen. Ik heb een heel klein beetje verhoging, waarschijnlijk ook van die prik, zucht. Morgen moet het allemaal beter gaan. 

Over een ijskoud weekend

Zaterdag

We zijn beiden rond acht uur wakker, trotseren de kou in de kamer en staan op. Rick laat Orion uit en komt melden dat het werkelijk ijs- en ijskoud is buiten. Het vriest zes graden en er staat een venijnige wind. Dit is absoluut niet mijn weer!

Rick haalt zijn ontbijt weer van Starbucks, maar ik kies alleen de nitro brew. Ik ben een beetje egg bites moe en bestel een panini met ei, kaas, avocado, chipotle kip en peppadew pepertjes van Panera. Daarvan eet ik het brood niet, want wat ertussen zit is meer dan genoeg en erg lekker.

Dan gaan we naar de paarse glasbak en vervolgens koop ik een paar flesjes groentensap van Greenheart. De wind blaast de sneeuw in mijn gezicht en dat doet gewoon pijn! We spelen nog wat Pokemon Go en ik neem een foto van een grappige sneeuwpop. 

De straten zijn heel ijzig

Na mijn drie kwartier sporten stelt Rick voor om naar de Giant te gaan. Daar zoek ik winterpenen, maar die hebben ze dit keer niet. Dan probeer ik het morgen bij H Mart wel. Verder vinden we alles van ons lijstje. 

Dit zijn alleen maar frisdranken

Bij het brood zie ik opeens keto brood! Dat is interessant! Ze hebben ook hot dog broodjes, maar we eten bijna nooit hot dogs. We nemen een brood mee naar huis. Eens kijken of het wat is. 

Op weg naar huis bedenken we wat we willen eten. Rick haalt een Reuben sandwich van The Italian Gourmet. Ik heb geen zin in een koude slawrap. Ik ga liever naar Whole Foods voor soep. 

Thuis maak ik een boterham met mayonnaise, spinazie en mortadella en een kop Italiaanse bruiloftsoep. Het keto brood is erg lekker!

We spelen wat spelletjes en voor we het weten is het tijd om naar de bioscoop te gaan. We hebben kaartjes voor Migration en dat is een erg leuke geanimeerde film. Er zijn heel veel ouders met kinderen en Rick en ik zijn zeker de oudsten, maar we zijn in ons hart nog kinderen. 

Mijn zwartwit foto van vandaag

Een bakje popcorn

Thuis gaan we kijken waar we zin hebben om te gaan eten. Dat wordt weer een nieuw restaurant voor ons, Joon. Hier serveert men de Perzische keuken.

We nemen plaats aan de grote bar en ik bestel een pistache soep en Rick gehaktballetjes als voorafje. Het is werkelijk heerlijk! 

Als hoofdgerecht nemen we beiden de filet mignon kabob. Die biefstuk is zo zacht dat hij op je tong smelt. Het enige minpunt vind ik de fattoush salade, die heeft veel te veel slasaus.

Al met al is het een goede keus en heerlijke maaltijd. Het is er wel heel erg duur en ik denk niet dat we heel snel terug zullen keren. Er zijn genoeg lager geprijsde goede restaurants uit die contreien. 

Het is alweer min tien als we naar huis rijden. Morgen wordt het nog eens zo koud en dan gaat het warmer worden. Nadeel daarvan is dat het gaat regenen. Enfin, aan het weer valt niets te veranderen. 

Zondag

Vannacht heb ik het echt koud gehad en dat is niet verwonderlijk, want er staat een ijzige wind en het vriest tien graden. Toch houden we het tot bijna negen uur uit in bed. Ik ben eerder wakker en lees op mijn telefoon om Rick niet te storen. 

Rick laat Orion uit en denkt dat het vanochtend zo mogelijk nog kouder is dan gisterochtend. We zien de sneeuw van de daken waaien en onze oprit is weer wit. Rick gaat die later opnieuw sneeuwvrij maken. Maar eerst rijden wij naar Vienna voor ons ontbijt.

Net als gisteren wil ik graag een broodje van Panera. Dit keer een dunne meergranen bagel met ei, Goudse kaas (en de echte ook nog volgens mij), bacon, spinazie en tomaat. Wederom eet ik weinig van het brood en is het erg lekker. Bij Starbucks halen we onze koffies en Ricks gewoonlijke broodje. 

Dan rijden we naar H Mart. Onderweg zien we dat Vienna echt heel goed is met onze straten sneeuwvrij maken. Zodra we buiten de grenzen zijn is het Fairfax County en de zijstraten zijn een grote ijsbaan, want de county heeft niet genoeg personeel en wagens om de zijstraten ook te doen. Het is een opvallend verschil.

Rillend loop ik niet veel later de H Mart in. Daar koop ik winterpenen, zodat we onze versie van hutspot kunnen maken deze week. Verder een bakje met enoki paddenstoelen, want mijn andere favorieten zijn er niet.

In het Mosaic District parkeren we zo dicht mogelijk bij de markt. Ik heb enorm te doen met de verkopers hier. Het is werkelijk zeer onaangenaam weer. Het is altijd al een windtunnel, maar nu des te meer. De man, die ballonnenfiguren maakt, ziet er bevroren uit. 

Ook het meisje bij King Mushroom heeft erge moeite zich warm te houden. Er zijn dan ook een heel aantal bedrijfjes niet op komen dagen.We lopen niet zoals gewoonlijk de hele markt af. Met een zakje vol maitake paddenstoelen zoeken we meteen de auto weer op. 

Thuis doe ik mijn drie kwartier op de elliptische machine. Ik zie een eekhoorntje een hele tijd in dezelfde positie zitten. Hij lijkt het enorm koud te hebben. Net als ik me afvraag of ik iets moet doen beweegt hij en begint te eten. Ik weet niet hoe dieren ten noorden van ons waar het nog kouder is het doen. 

Met nog wat Duolingo lessen is de ochtend al snel voorbij. We gaan onze lunches van Cava halen en op de terugweg gaan we naar Petco. Daar koopt Rick ecologische hondenpoepzakjes. Ik ga de Polish Deli binnen en koop daar een verse kielbasa worst voor onze hutspot maaltijd. 

Na het eten gaat Rick Amerikaanse voetbalwedstrijden kijken. Het is de aanloop naar de Superbowl. Geen van de teams spreken mij aan, dus ik doe liever Duolingo en Animal Crossing. Het lukt me maar niet om warm te worden, dus ik doe de open haard aan en ga daar tot Ricks vermaak tegenaan liggen. 

In New Jersey heeft het ook gesneeuwd en Fiona maakt voor het eerst bewust het witte spul mee. Ze eet het, maar dat is niet lekker. Sleeen is echter wel een groot succes. Na afloop belt ze Omi en ik krijg een speelgoed ijsje door de telefoon aangereikt. Ik wil binnenkort erheen om een dag met Fiona door te brengen. 

De warme chocolade ging er goed in

Ook van Kai krijgen we een foto doorgestuurd. Zij zijn nog voor Raquels verjaardag tien dagen geleden gaan klimmen in een speciaal daarvoor bestemde school. Het ziet er leuk uit. 

Zo kabbelt de middag verder en om vier uur is het tijd om naar Walgreens te gaan. Daar hebben we een afspraak voor de RS Virus vaccinatie. Hier wordt die aangeraden voor zwangere vrouwen, kinderen en personen boven de zestig. 

De apotheker is heel aardig en we moeten onze armen helemaal ontspannen. Ik moet toegeven dat het een stuk meer pijn doet dan de griepprik of Covid injectie. Ik heb van mensen gehoord dat ze er een heel pijnlijke arm van krijgen. We zullen zien. RS Virus is geen pretje en nu zijn we er voor de rest van ons leven tegen beschermd. 

We gaan nog even terug naar huis zodat Rick het einde van zijn wedstrijd kan kijken. Voor ons avondeten hebben we Southeast Impression uitgekozen. Jenny begroet ons daar heel blij en Diego achter de bar herkent ons  enthousiast. Sunny, de andere bartender, is ook erg aardig. 

Hun eten is zo goed! We delen de biefstuk sate en de garnalen "loempia". Dan heeft Rick de Hainanese kip en ik kan het niet laten en bestel de Singapore noedels weer. Daar zit zoveel groente en vlees in, de noedels zijn eigenlijk niet nodig.

Tevreden gaan we huiswaarts. Rick vertrekt naar ons bioscoopje voor meer football en ik klets wat online met Katja en schrijf dit blog. Nu ga ik verder met de Slimste Mens kijken.

Allemaal een heel fijne week gewenst!

Over nog acht centimeter sneeuw erbij

Rick komt na zijn wandeling met Orion enthousiast boven vertellen dat het er buiten sprookjesachtig uitziet. Dat is inderdaad het geval. Er is een nieuwe laag sneeuw gevallen en het sneeuwt nog.

Als ik beneden kom zie ik "onze" roodbuikspecht op de maiskolf van de eekhoorns zitten. Hij lijkt te rusten, want vliegt niet weg als ik iets dichterbij kom om te fotograferen. Alleen als Orion ook komt kijken vertrekt hij. 

Omdat ik dacht vandaag nuchter te moeten zijn voor mijn doktersafspraak heb ik gisteren mijn ontbijtspullen opgemaakt. Als Rick klaar is met zijn douche gaan we naar Starbucks in het Pan Am Center waar ik behalve mijn nitro brew ook eiwit egg bites bestel.

Gek genoeg zijn de wegen slechter dan dinsdagochtend, terwijl er toen iets meer sneeuw lag. De gewoonlijk al schoongemaakte hoofdwegen liggen nog vol sneeuw. Er zijn wel overal sneeuwschuivers te horen. 

Thuis gaat Rick meteen zijn kantoor in voor een vergadering. Ik doe mijn cardio op de elliptische machine. Ik vermaak met de vele vogelsoorten, die naar onze voeder komen. Ik tel er tien, waaronder meesjes, musjes, twee soorten spechten, titmice en kleurrijke huisvinkjes. 

Natuurlijk zijn de eekhoorns er ook en het is grappig ze door de diepe sneeuw te zien springen. Er wordt ook gestreden om het eten op ons deck. De bovenste eekhoorn op de foto jaagt de etende weg. 

Als ik klaar ben trek ik mijn sneeuwlaarzen aan doe daar mijn zolen met ijzertjes eronder op. Mijn telefoon gaat mee en ik maak een wandeling rond het zwembad. Dit keer zie ik geen herten, maar volg wel het spoor van een vos. Jammer genoeg is die ook niet aanwezig. 

In de sneeuw is het altijd zo stil. Ik hoor alleen wat vogeltjes en in de verte een sneeuwschuiver. Als ik terug ben ga ik wat sneeuw scheppen van onze oprit. Dan merk ik weer hoe lang de oprit is! Na twintig minuten heb ik pas een heel klein deel ervan en onze stoep schoon gemaakt. Het is zwaar werk en ik moet uitkijken mijn spieren niet te overbelasten. 

De rest van de ochtend besteed ik aan taallessen op Duolingo. Het is een goed uur later als Rick komt vragen of ik lunch wil gaan halen. We bestellen beiden van Cava, Rick een wrap en ik mijn gewoonlijke salade. Die is altijd erg lekker en door het vlees warm. 

Rick gaat terug aan het werk en ik ga verder met Duolingo. We zijn ons aan het inlezen voor een vakantie in Griekenland. Ik vind Grieks sowieso een leuke taal om te leren, maar nu is er nog meer motivatie. 

Om tien voor half twee hoor ik de sneeuwschuiver van Vienna ons plein doen. Dat is twee uur later dan op dinsdag, maar we hoeven nooit lang te wachten tot ons plein aan de beurt is. Onze vuilnis is vandaag niet opgehaald, omdat iedereen op de straten schoonmaken werd gezet. Nu wordt het morgen opgehaald.

Het blijft maar sneeuwen! Ik ga nog een keer naar buiten om sneeuw te ruimen en op onze deck tafel ligt een flinke laag. Alles bij elkaar is er deze week negentien centimeter gevallen. Dat is meer dan we de laatste twee jaar hebben gehad.

Rick en onze buurman Chadi gaan, nadat onze opritten schoon zijn, ook nog een stoep achter onze huizen schoonmaken. Door de buurt rijdend vinden we het ergerlijk hoe weinig mensen hun stoepen sneeuwvrij maken. 

Als Rick weer binnen is maken we ons klaar voor het avondeten. We gaan naar Harth waar we een tafel krijgen met achter ons een haard. Dat is heerlijk warm! We delen het charcuterie plankje dat altijd erg lekker is. 

Dan bestellen we de tarte flambee, die we hier zo heerlijk vinden. Alleen krijgen we allebei een verbrand exemplaar voor onze neus. Duidelijk werkt chef Laurent vanavond niet, want die had die niet de keuken uit laten gaan. De tweede ronde is een stuk beter en we smullen ervan.

Het sneeuwt weer als we naar huis rijden. Nu is het gezellig dat een heel aantal mensen hun kerstverlichting nog hebben hangen. Onze buren ook en dat staat gezellig. Onze magnolia heeft ook lichtjes dus we doen nog een beetje mee.

Dat sneeuw ruimen neemt heel wat energie en we zijn beiden moe. Ik ga verder met Meer dan Verwacht kijken. 

Allemaal een heel fijn weekend gewenst!