Over donderdag

Gisteravond lagen we er wat later in dan gewoonlijk en staan daardoor na achten pas op. Buiten zien we een winter wonderland. Het vriest en de sneeuw maakt het een mooi gezicht. Gelukkig zal het weer gauw weg zijn. In Binghamton, New York, is meer dan een meter sneeuw gevallen en mijn zus bij Boston heeft meer dan 30 cm. Nou, dat mogen ze houden, ik vind het even sfeervol en daarna mag het snel weer dooien. 

We eten ontbijt en halen dan gewoonte getrouw koffies van Starbucks. Een paar weken geleden is er een Wegmans supermarkt geopend in Tysons vlakbij en die gaan we bekijken. Dit is onze favoriete supermarktketen, maar degene waar we gewoonlijk heen gaan is net te ver weg om er vaak boodschappen te doen. 

Deze nieuwe winkel is beduidend kleiner. We lopen er doorheen en zien een aantal lekker dingen, maar onze jaarlijkse Kerst en Oud en Nieuw boodschappen gaan we toch maar bij het grotere filiaal doen. Hopelijk vinden we een tijd wanneer het er niet, zoals andere jaren, idioot druk is. 

Nu we toch hier in Tysons zijn, gaan we ook maar meteen onze wijn-, champagne- en biervoorraad aanvullen bij Total Wine & More. Rick ziet er een gigantische fles met een van zijn favorieten, St. Bernardus bier, bijna $200 dus die gaat niet mee. Ik heb nog nooit zo'n grote met bier gezien, alleen met champagne. 

Zo vliegt de ochtend voorbij en ik doe nog snel even wat stappen op de plaats om wat goede beweging te krijgen. Dan ga ik me opfrissen en is het alweer tijd om lunch te gaan halen. Voor mij wordt het de bloemkoolrijst bowl met zalm van Zoe's Kitchen en Rick haalt chili van Potbelly ernaast.

Na het eten ga ik Vienna in om mijn lijstje af te werken. Ik wil de chocolaatjes en likeurtjes voor de sokken kopen en Ricks strips, die ik traditioneel in zijn sok doe, ophalen. Vol goede moed ga ik op pad, maar zoals altijd gaat het allemaal niet zo gesmeerd als ik had gehoopt.

Als eerste rijd ik naar Bed, Bath and Beyond, waar een World Market met allerlei Europese chocola was. Je leest het goed: "was". Ik baal zo! Er is niets over van die World Market. Rick vindt Europese chocolade lekker en dan vooral een witte chocolade Toblerone. Ze hebben Lindt, maar daar heb ik al wat van. 

Niets aan te doen en ik ga verder mijn lijstje afwerken. Bij de ABC winkel haal ik traditie getrouw mini flesjes met verschillende alcoholische drankjes. Vlakbij is Big Planet Comics. De winkel is niet open, ze doen alleen ophalen. Ik ben blij dat Rick er een abonnement heeft, anders zou ik niet weten wat te kopen. Er zitten een aantal strips in zijn vak nummer 120, die ik allemaal meeneem. 

Die witte Toblerone is gewoonweg nergens te bekennen, terwijl die een paar jaar geleden makkelijk te vinden was. Ik kijk bij The Fresh Market, waar ze wel Tony Chocolonely hebben, maar die hebben we nog nooit geprobeerd. Ik krijg nul op het rekest bij de Giant en de CVS. De laatste stop is Walgreens en aangezien ze daar ook geen witte chocolade hebben, neem ik de gewone Toblerone maar mee. 

Het is intussen bijna drie uur en tijd voor mijn kappersafspraak. Ik kom tot de realisatie dat ik straal vergeten ben de cadeautjes voor Mona en Carmen mee te nemen. Rick komt ze lief brengen en ik overhandig de stroopwafels en kaarten met $50 cadeaubonnen aan de dames. Ze zijn er heel erg blij mee.

Met bijgekleurd haar, wat nog wel vochtig is, want er wordt niet gefoehnd, ga ik nog een paar winkels af. Ik parkeer langs de gezellige Church Street. Dit gedeelte van Vienna is het leukst. Het zijn kleine winkels en allemaal versierd voor Kerst. 

Bij Cocoa Vienna koop ik doosjes met bonbons voor de sokken. Het is verleidelijk, maar ik weerhoud me ervan meer te kopen. Ik heb geluk, want als ik vertrek staat de rij tot buiten. Heel fijn dat de kleine bedrijven hier zo in stand worden gehouden. De verkoopster vertelt dat de Vienna Foodies erg helpen met de vele goede berichten. Ik beloof haar er vanavond ook een te plaatsen (en gedaan). 

De zon gaat al onder als ik naar de Italian Gourmet rijd, mijn laatste hoop op die Toblerone. Die hebben ze niet, maar wel een aantal Italiaanse chocolaatjes. Die zijn dan eens wat nieuws in de sokken. De eigenaar kent me hier intussen en zegt ook dat de Vienna Foodies een grote bron van adverteren zijn. 

Thuis kan ik het niet laten om nog wat laatste foto's met sneeuw te nemen. Het is zo sfeervol! Zelfs met deze weinige sneeuw wordt er nog gesleed. Ik vrees dat dat de gazons geen goed gaat doen. Maar toen onze kinderen klein waren lieten wij dat ook toe van de heuvel in onze achtertuin. 

Rick is verbaasd hoe laat ik thuiskom. Hij beweert dat hij bijna een zoekactie was begonnen. En gie gelooft het, zoals mijn oma altijd zei. We maken een bordje met gerookte zalm en ik schenk een granaatappel wijnspritzer in. Die laatste heb ik vandaag gekocht en is super lekker! Rick geniet van een Duveltje.

Daarmee gaan we naar de bar voor ons happy hour met Chuck en Christine. Ondanks dat we zondag ook al met elkaar praatten, gaat het uur heel snel voorbij. Met hen raken we nooit uit geconverseerd, de onderwerpen zijn altijd weer interessant. 

Als we afscheid hebben genomen ben ik opeens doodmoe! Misschien heb ik teveel willen doen vandaag, ondanks mijn pijnen. Rick heeft, ongeacht het feit dat hij vakantie heeft, nog een nood telefoontje met collega's. Virtueel ben je nooit op vakantie blijkt maar weer. 

Intussen bestellen we Thais van Tom Yum Thai. Dat wordt bezorgd en we smullen ervan. Daarna gaat een heel leuke Hallmark film over iemand, die vijf jaar terug in de tijd heeft gereisd, aan. Wat zou jij anders doen als je vijf jaar terug in de tijd zou kunnen reizen? Ik ben benieuwd naar jullie antwoorden. Ik heb wel een aantal ideeen daarvoor.

Het was een productieve dag, maar wel heel vermoeiend, dus ik ga op tijd mijn bed opzoeken.  Ik wens jullie allemaal een fijne vrijdag voor Kerst toe!

Over de eerste sneeuwval van het seizoen

Rick staat vroeg op voor zijn laatste werkdag van dit jaar. Ik kom zoals meestal net voor achten naar beneden. Ik maak mijn gewoonlijke ontbijt en geniet daar met een kop koffie van. Het vriest, dus zo'n warm ontbijt is extra lekker. 

Als we naar Starbucks rijden zien we de eerste sneeuwvlokjes vallen. Dat geeft helemaal een kerstgevoel. Tijdens mijn stappen zie ik het buiten steeds witter worden. 

Als ik klaar ben met mijn cardio gaan Orion en ik naar buiten. Orion is dol op de sneeuw en likt de sneeuwvlokken op. Het lukt me precies op tijd een foto daarvan te maken. 

Deze sneeuw gaat niet duren dus het is zaak nu foto's te gaan nemen. Met de kerstversieringen erbij is het extra speciaal. Het is me wel te koud om lang buiten te blijven. Ik ben blij dat ik vandaag niets gepland heb. 

Aan het einde van de ochtend begint het heel hard te sneeuwen en opeens ligt er vijf centimeter. De buurtkinderen hebben hun sleeen te voorschijn gehaald en glijden van de heuvels in hun tuin. Ook wordt er een poging gedaan een sneeuwpop te maken, maar die is bij dit schrijven nog niet klaar. 

Rick heeft zijn lunch hier thuis, maar ik heb enorme zin in pho met dit weer. Het wordt bezorgd van Roll Play en ik laat me de hete soep goed smaken. Intussen eten de vogels hun lunch ook, vooral het mooie downy spechtje. Die is totaal niet bang van mij. 

Na het eten is het tijd om orde in de chaos van alle aangekomen dozen en zakken te scheppen. Kai's kamer is volgens mij nog nooit zo'n rotzooi geweest! Een paar uur later kan ik echter zeggen dat ik op een cadeautje na klaar ben met inpakken! Volgens mij het vroegst ooit. Nu moet ik wel toegeven dat Rick het gros van de pakjes voor de kinderen gaat inpakken. 

Intussen is de sneeuw overgegaan in een ijsregen en ijzel. Rick heeft zin in een warme koffie en ik in mintthee. Bij de dichtstbijzijnde Starbucks halen we de drankjes. Overal rijden sneeuwschuivers rond en als we terugkomen is onze cul de sac ook schoon geveegd. Maar goed ook, want het gaat vannacht weer vriezen en zo wordt het hopelijk niet spekglad. 

Zo gezellig!!

Rick en ik smullen van een paar crackertjes met zalm en dan doen we de gisteren vergeten, maar intussen ontdooide, korstloze quiches in de oven. Ik maak er mijn komkommersalade bij. Het is het perfecte wintermaal. 

We zitten naar een kerstfilm te kijken als er opeens allerlei lawaai boven is. Het blijkt dat er op de een of andere manier een Carolinawinterkoninkje ons huis binnen is gevlogen. De katten en Orion gaan er achteraan, maar het beestje vindt veiligheid in ons kantoor.

Na wat proberen lukt het Rick het vogeltje in zijn handen te vangen. We doen de voordeur open en het vliegt meteen naar de dichtstbijzijnde boom om bij te komen van zijn avontuur. Hoe hij binnen is gekomen is een raadsel, want we hebben nauwelijks de deur open gehad. Het moet toen ik met Orion de achtertuin inging naar binnen gevlogen zijn. Maar all is well that ends well, gelukkig. 

Rick heeft dus van nu tot en met 5 januari vakantie. Heerlijk! En ik denk dat het een stuk ontspannender gaat zijn dan gewoonlijk zonder onze grote Oud en Nieuw viering. Eerlijk gezegd vind ik dat voor een jaar best prima. 

PS: Lydia, de administratrice van de Foodies, schreef onderstaande net over mijn wijnbedels. Dank aan mijn bloglezeressen, die ook een aantal bestelden!

"Wow, wow, wow! 😍🤩

Petra Engle, one of my OG Vienna Foodies, one of the FIRST to join the group & one of my most active Foodies---who always comments happy, sweet, encouraging posts came up with a brilliant idea!

She started making WINE CHARMS---and she pledged that all proceeds would go to Vienna Foodies! 🍷🍷🍷

She raised $450 [!!!]

wow Petra!!! You are amazing!

And these are so, so beautiful!

Handmade with LOVE!

Thank you all those who supported!!! 💕💞💓💗"

Over dinsdag

Rick staat vroeg op en ik voel me ook merkwaardig uitgeslapen. Misschien doordat de zon vrolijk schijnt en dat onze kamer zoveel lichter maakt. Om kwart voor acht ben ik beneden en maak mijn ei, paddestoelen en tomaten ontbijt. Rick heeft koffie gezet en dankzij hem heb ik er een lekkere kop Douwe Egberts bij. 

Op weg naar Starbucks zendt Sharon me een sms dat ze opeens een opening heeft om kwart over tien. Die neem ik dankbaar aan, want gisteren kon ik door de dokter geen personal training doen. Voor die tijd doe ik mijn stappen en heb er 8500 bijeen tegen de tijd dat ik me klaar moet maken om naar Sharon te gaan.

Het is koud in Sharons garage, want de persoon voor mij wilde de garage deur open hebben. Ik zou dat ook wel willen, maar liever niet met 2 graden. De gewichten zijn hierdoor ijskoud en Sharon heeft wanten aan, want zij heeft net als ik Raynaud's syndroom. 

Het halve uur gaat zoals altijd snel voorbij en op weg naar huis kan ik het niet laten even langs het Grinch huis te rijden. Zij waren vorige week op het nieuws en het zou me niets verbazen als ze de competitie van beste verlichting in Vienna gaan winnen. Ik heb althans op ze gestemd. 

Gisteren heeft het Electoraal College hun stemmen uitgebracht voor Joe Biden. De leider van de Senaat, Mitch McConnell (die ik de schuld geef van veel van de problemen in dit land), zag zich zelfs genoodzaakt Biden eindelijk te feliciteren. 

Ook Poetin feliciteerde Biden. Er zijn nog wat Trump vriendjes in het Huis van Afgevaardigden, die 6 januari misschien vervelend gaan doen, maar het is compleet over voor Trump. Ik haal anderhalve maand na de verkiezingen ons Biden Harris bord maar eens uit de tuin. Ik houd het wel als herinnering. 

Intussen is de verwarmingsmonteur er. Die zou eigenlijk tussen 12 en 2 komen, maar kwam twee uur vroeger! Gelukkig was Rick thuis om hem binnen te laten. Orion is in zijn bench en dus komt Flapjack te voorschijn. Saskia heeft haar katten hier gelaten, omdat ze eind deze week alweer terugkomt. 

Na mijn salade van Subway opgehaald te hebben, ga ik beneden aan de bar zitten. Hier komt de monteur niet en kan ik dus zonder mondkapje eten en met Judith kletsen. Zoveel gaande weer in onze levens! Voor we het weten is het half twee en moet Judith aan het werk en ik ga verder aan de laatste wijnbedelbestellingen. 

Rond half drie heb ik alles klaar en ingepakt. Vier van mijn persoonlijke vriendinnen, die dus niet in onze buurt wonen, hebben ook bedels besteld. Daar ben ik natuurlijk heel dankbaar voor. Ik ga naar het postkantoor om die wijnbedels te versturen. 

Daar is het parkeerterrein vol en ik parkeer dan maar bij de Dollar Tree. Ook de rij binnen is heel lang, maar ik kan mijn pakjes met behulp van de machine versturen. Er zijn twee mensen voor mij, maar minder dan een kwartier later ben ik aan de beurt. Het gaat vlot en ik doe de pakjes met postzegels in de postbak. 

Volgende stop is de Giant waar ik cadeaubonnen voor Mona en Carmen koop. Mijn kappersafspraak is pas donderdag, maar ik wil er morgen niet uit hoeven. Of het nu sneeuwt of regent, het zal miserabel en koud zijn. 

Op het parkeerterrein aan de overkant staat een bak om kleren in te doen. Ik gooi er een zak met broeken van Saskia en mij in. Ik hoor een enorm lawaai bij het benzinestation ernaast en zie een grote groep kraaien. In het Engels heet dat een murder, altijd een grappig woord. De foto laat ze nog niet eens allemaal zien!

Het is al na vieren als ik thuiskom en mijn energie is op. Ik laat mijn plan om met onze jaarlijkse kerstcadeautjes langs de buren te gaan varen. Er zijn nog tien dagen om dat te doen, tenslotte. 

De zonsondergang is prachtig, helemaal roze. Daar moet ik natuurlijk foto's van maken. Het is zo waterkoud met de storm in aantocht, maar alles voor een mooie foto!

We zijn vergeten de quiches, die we vanavond wilden eten, te ontdooien. Dat wordt dus morgen en in plaats daarvan bestellen we taco's in slabladeren van BarTaco. Het blijft lekker op die manier, beter dan tortilla's wat mij betreft. Mijn favorieten zijn de baja vis en oesters, maar de portabello paddestoel en carnitas met varkensvlees zijn ook heel smakelijk. 

We willen ieder kerstseizoen de film "National Lampoon's Christmas" kijken. De kinderen zijn daar niet zo in geinteresseerd, dus Rick en ik kijken de avonturen van Clark Griswald en familie samen. Het blijft een klassieker, ik kan de film bijna dromen en toch is hij iedere keer weer leuk. 

Over een koude, regenachtige maandag

Als Rick om zeven uur opstaat, denk ik dat het nog midden in de nacht is, zo donker is het in de kamer. Voor mij is acht uur vandaag vroeg genoeg om op te staan. Ik hoor de regen op het dak klateren en heb de neiging meteen terug naar bed te gaan.

Beneden staat de koffie klaar en maak ik mijn favoriete ontbijt met tomaat, ei en paddestoelen. Dit keer heb ik cantharellen en nameko paddestoelen. Die laatsten zijn net zo lekker als ze eruit zien. Ze zijn klein en bruin en hebben een nootachtige smaak. Al me al smul ik weer. 

Rick komt net als ik klaar ben gedoucht en wel naar beneden. We rijden naar Starbucks en spelen wat Pokemon Go. Dan ga ik gauw aan mijn stappen, want ik heb een doktersafspraak. Mijn jaarlijkse "check up", waar ik nooit naar uitkijk, maar dit jaar is het enkel een praatje met mijn nurse practitioner, Beth. 

We moeten inchecken en mogen dan naar boven komen. Daar krijgen we een vragenlijstje of we bepaalde symptomen hebben of met mensen met Covid in contact zijn gekomen. Voor mij allemaal negatieve antwoorden en voor de dame, die tegelijkertijd binnenkwam, ook.

We krijgen nog een formulier om in te vullen en gaan zo ver mogelijk uit elkaar zitten om dat te doen. Terwijl we daarmee bezig zijn komt er een vrouw binnen, die geen toestemming had het gebouw te betreden. Op de vragen antwoordt zij dat ze longontsteking heeft.

Nooit eerder heb ik de receptionisten hier in paniek zien raken. Ze bevelen de vrouw terug naar haar auto te gaan, maar die houdt voet bij stuk dat ze gezien moet worden. Uiteindelijk overtuigen ze haar er toch van dat ze hier niet binnen mag zijn en beloven haar te bellen. Er is duidelijk grote opluchting als ze inderdaad gehoorzaamt! Gelukkig zat ik mijlenver van haar vandaan in mondkapje met bril op.

De verpleegkundige Lindsay komt me halen en checkt gewicht (gelukkig ongeveer hetzelfde als vorig jaar, al zou ik er nog wat af willen, maar ben nu blij met status quo), lengte en bloeddruk. De laatste is gelukkig ook goed, dat is weleens anders geweest.

Dan komt NP Beth binnen en doet de nodige onderzoeken. Alles is prima, ik mag wachten met bloedtesten tot ergens begin volgend jaar en we hebben het voornamelijk over een laag koolhydraten dieet. Zij wil weten wat ik zoal eet en schrijft het merk van de zalmchips, die ik heb ontdekt, op. Zo leert zij ook nog iets van mij. 

Met KN95 mondkapje en veiligheidsbril, de verpleegkundige en np dragen die ook

Eenmaal weer buiten loop ik door de ijskoude regen naar Whole Foods. Even overweeg ik te rijden, maar de dokterspraktijk ligt vrijwel naast de supermarkt, dus ik trotseer de elementen maar even. Ik heb alleen wat spullen voor ons avondeten nodig.

Op koude regenachtige dagen vind ik pho de perfecte lunch. Ik laat het van Roll Play bezorgen en de ossenstaartbouillon is nog heet als de soep aankomt. Ik ben zo blij dat dit restaurant shirataki noedels heeft, een pho zonder noedels is het net niet helemaal. Ik hoorde van iemand dat een ramen restaurant vlakbij die ook heeft, het onderzoeken waard. 

Onze kerstkaarten werden vanochtend eindelijk bezorgd! Volgens mij is dit ongeveer het laatst dat we ze verzenden. Hopelijk halen ze Europa op tijd, anders wordt het meer een Oud en Nieuw kaart. 

Hierbij ook voor mijn bloglezers een heel fijne Kerst en een gezond en voorspoedig 2021. Hopelijk wordt het komende jaar stukken beter dan 2020 (hoewel er nu aan het einde van het jaar ook weer hoop begint te komen). 

Rick en ik printen de adreslabels en ik doe alle kaarten in hun enveloppen en plak de labels erop. Rick staat erop om de postzegels te plakken en de enveloppen te "likken". Voor dat laatste probeert hij eerst een natte doek, maar dat werkt niet. Ik overhandig hem een plakstift (jee, ik moest echt zoeken naar dat woord, maar het kwam terug) en daarmee gaat het perfect.

Net op tijd zijn ze klaar om in de brievenbus te doen. Rick doet het vlaggetje omhoog en een kwartiertje later horen we het piepje dat betekent, dat de postbode er is. 

Die brengt tot mijn opluchting ook de extra materialen, die ik nodig heb om de wijnbedel bestellingen af te maken. Hopelijk gaat dat morgen lukken en dan zal ik $500 kunnen overmaken aan de Vienna VA Foodies, maar $10 daarvan zal van ons eigen geld zijn. Ik ben er heel trots op dat ik dit kan doen en heb al meer ideeen voor volgend jaar. 

Tijd voor mijn dagelijkse breinspelletjes. Terwijl ik die doe zie ik een havik landen op een boom tegenover mij. Hij zit dichtbij genoeg om te bestuderen, al moet ik flink inzoemen voor de video en foto's. Een zoektochtje op het internet laat zien dat het een Cooper's havik is. Waarschijnlijk vindt hij de vogels op onze vogelvoeders interessant, maar hij zal nooit zo dicht bij ons huis durven komen om ze te vangen. 

Opeens houdt de regen op en ik ga op zoek naar mijn "licht" foto voor vandaag. Dat wordt onderstaande. Ik moet toegeven dat ik dit thema, ondanks kerstversieringen, moelijk vind om artistieke foto's voor te maken. 

Als Rick klaar is met zijn werk maakt hij het avondeten. Het plan was dat met verse spinazie te eten, maar Rick heeft per ongeluk een zak collard greens gekocht (online vind ik de vertaling boerenkool, maar dat is niet hetzelfde volgens mij). Daar weten we geen weg mee, dus het wordt een blikje spinazie.

Daarbij hebben we de chorizo en andouille worstjes, die ik vanochtend kocht, en bloemkool puree. De verpleegkundige vroeg mij vandaag hoeveel porties groente en fruit ik dagelijks eet. Ik kan daar de bloemkool ook bij rekenen en dan worden het er best veel!

Na het eten gaat Hallmark aan en kijken we weer een leuke kerstfilm. Ze hebben allemaal een soortgelijk "patroon", maar de verhalen zijn verschillend genoeg om het leuk te houden. 

Over een heerlijk warm weekend

Zaterdag

Br, wat was het vannacht koud in onze kamer! Ik dacht dat het warmer zou zijn en had duidelijk niet de juiste pyjama aan. Vanavond wordt dat er een met lange mouwen en lange broek. Toch heb ik goed geslapen en ben zelfs voor Rick uit bed.

Hij volgt niet veel later en we gaan ontbijt halen. Er wordt door iedereen erg gehamerd op het ondersteunen van restaurants en in de Vienna VA Foodies groep wordt er af en toe een uitgelicht, die het vooral moeilijk heeft.

Gisteren was dat The Virginian en ik vind hun groenteomelet altijd erg lekker. We halen eerst koffies van Starbucks en Rick neemt wel egg bites. Bij The Virginian is het vrij druk, maar mijn omelet is klaar. 

Dan gaan we een ander klein restaurant steunen. Saskia wil graag de pindakaas en banaan, honing en veganistische boter toast van Viva Sol. De omelet heeft wat teveel salsa erop, maar dat is makkelijk weg te schrapen. Verder smaakt het opperbest. Saskia inhaleert haar toast zowat, dus die moet ook goed geweest zijn. 

Gisteravond werkte Netflix niet op onze smarttv en Rick gaat kijken waarom dat is. Dat blijkt gecompliceerder, dan hij dacht. Gelukkig is het euvel na een paar uur verholpen. 

Tegen die tijd ben ik klaar met mijn stappen en douche en in mijn Grumpy trui gekleed. Het is intussen zonnig en 14 graden. Ik probeer Saskia mee naar buiten te krijgen, maar dat lukt niet. 

Tuinmannen, die Rick heeft ingehuurd, maken de tuin winterklaar, maar mogen van mij de bladeren in de bedden niet wegblazen. 

Daar zitten de bijen en vlinders en andere nuttige insecten. Ik kan aan Rocky's gezicht zien dat hij het onzin vindt, maar ik lees overal hoe belangrijk die gevallen bladeren voor het ecosysteem zijn. 

Rick wil wachten tot die mannen klaar zijn, maar Saskia en ik hebben trek. Zoe's Kitchen heeft lekkere hummus en linzensoep voor Saskia. Ik bestel natuurlijk weer de bloemkoolrijst met zalm. Duidelijk geniet iedereen van het mooie weer, want het is druk in het centrum als ik het ga ophalen. 

Het is werkelijk onvoorstelbaar om op 12 december met 19 graden buiten te lunchen! Intussen komen een paar dames hun wijnbedels ophalen. Als ik de Venmo van een van hen zie, krijg ik tranen in mijn ogen. 

Ze had vijf setjes en heeft daar twee keer zoveel als ik ervoor vroeg voor betaalt! Dat betekent dat ik straks als alle huidige bestellingen klaar zijn meer dan $400 aan de Vienna VA Foodies kan overhandigen! Dat is veel meer dan ik had verwacht.  

Rick gaat aan een virtuele bierproeverij met mensen van de St. Bernardus brouwerij in Belgie meedoen. Hij chat intussen met liefhebbers van dit bier over de hele wereld. Saskia gaat weer naar Laura.

Voor mij is het zaak van dit weer te genieten. Volgende week komen de winterse temperaturen terug. Ik ga een wandeling door de buurt maken en ben daarin niet de enige. We moeten nu ook buiten mondkapjes op en bijna iedereen houdt zich daaraan. 

Een van de huizen vlakbij heeft ieder verkrijgbaar opblaasbaar figuur in hun tuin staan! Er zijn drie foto's voor nodig om ze er allemaal op te krijgen. Teveel van het goede? Misschien, maar zij laten de figuren overdag tenminste niet leeglopen. Dat vind ik altijd zo'n triest gezicht, allemaal lijkjes in zo'n tuin. 

Rick en ik doen happy hour bij de kerstboom. Ik probeer eens een alcoholvrije "martini" van Lyre's. Dat is een merk dat alcoholvrije wodka, vermouth e.d. maakt. Het smaakt inderdaad naar een droge martini, maar volgende keer doe ik er wat bloody Mary mix doorheen. 

Terwijl we daar zitten horen we sirenes en zien de antieke brandweerwagen van Vienna met de Kerstman erop onze kant opkomen. We zijn net op tijd buiten om ze door onze straat te zien rijden. De buren komen ook naar buiten. Dit is zo'n leuke traditie en deze kan gelukkig doorgaan tijdens de pandemie (al draagt Santa wel een mondkapje). 

Voor ons avondeten halen we Indiaas van Jaipur, ook een restaurant dat we absoluut niet willen missen. Ik heb een voorafje van gekruide pinda's en dan een tandoor kipgerecht in spinazie. Dat laatste heb ik nog niet eerder besteld en het is zo ontzettend lekker!! 

Vanavond kijken we naar de competitie voor wie de mooist verlichte tuinen in de VS hebben. Wij hebben hier echt leuke tuinen, maar niets vergeleken bij wat we daar zien!  Onvoorstelbaar wat mensen voor kerstversieringen doen. Als ik moest kiezen welke de beste was zou ik dat heel moeilijk vinden!

Zondag

Alweer heerlijk geslapen (dit keer wel in een warm genoege pyjama) en eerder wakker dan Rick, dat wordt nog wat met mij! Het belooft weer een mooie, bijna lenteachtige dag te worden. 

Op weg naar Vienna bedenk ik me waar ik ontbijt wil halen. Dit keer wil ik graag een van de oudste restaurants in ons stadje, de Vienna Inn, proberen. Die zijn echter op zondag gesloten dus dat wordt volgende week. Ik vond mijn omelet van The Virginian zo lekker dat ik er nog een bestel.

We gaan eerst even langs Whole Foods om wat dingen voor Saskia en mijn tomaten voor de week te kopen. Dan rijden we door de Starbucks drive thru voor koffies en Ricks ontbijt. Na onze lege flessen in de glasbak gegooid te hebben, haal ik mijn omelet op. 

Het is een gezellig restaurant binnen, maar ik las net weer een artikel over een besmetting in een restaurant ondanks ver van elkaar zitten.

Thuis eten we ons ontbijt en dan gaan we in de VLINDR naar de markt in het Mosaic District. Daar heb ik nameko en cantharellen paddestoelen besteld van King Mushrooms.  Mijn groentesappen liggen klaar bij Greenheart Juice. We kopen wat kombucha voor Saskia en de heerlijke zalmsalade van de visboer. Ik kan niet wachten die nameko paddestoelen te proberen, die zien er zo lekker uit!

Het verblijf in Snowshoe en het zout op de wegen daar hebben VLINDR flink vies gemaakt. Hij is meer grijs dan blauw. We doen hem door de Flagship wasstraat en laten hem ook van binnen schoonmaken. Niet veel later is mijn auto weer blinkend schoon. 

Het weerbericht is op de radio als we huiswaarts rijden en dat is scherp kouder na vandaag! Er is zelfs een mogelijkheid op sneeuw woensdag. Zaak dus om zoveel mogelijk buiten te zijn met deze temperaturen. 

Mijn stappen doe ik dan ook buiten op de oprit. Het is echt warm in de zon, heerlijk! Met dit weer heb ik enorme zin in een poke bowl als lunch. Rick wil een Chipotle salade en Saskia een acai bowl.

Eerst doen we wat boodschappen bij de Petco en Giant. Dan rijden we naar The Boro voor mijn poke bowl en op de terugweg, Chipotle en South Block liggen naast elkaar, het eten voor Rick en Saskia. 

Alweer kunnen we voor het huis buiten eten. Rick gaat daarna van alles en nog wat doen. Ik breng even ons jaarlijkse pakje stroopwafels met een kerstboomversiering naar de overburen. Die vertrekken binnenkort naar Florida. Iedereen is sneller dan gewoonlijk met hun kerstlekkernijen dit jaar. De rest van de buren hoop ik dinsdag hun stroopwafels te brengen.

Net na drieen begint het te betrekken en wordt het wat kil. Ik ga naar binnen en maak nog een paar wijnbedel setjes. Ik hoop dat mijn aanvullingen morgen aankomen, want dat zou vrijdag al zijn, maar ze zijn er nog steeds niet. Ik wil als het enigszins kan degenen, die ik moet opsturen, dinsdag de deur uit krijgen. 

Donderdag lukte het niet dus we hebben vanavond ons happy hour met Christine en Chuck. Wat gaat zo'n uur toch altijd snel voorbij! Voor we het weten nemen we weer afscheid tot donderdag

Saskia en ik bestellen eten van Passion Fin en Rick haalt een Mexicaanse bowl bij District Taco daar tegenover. Na zo'n negentien graden dag is sushi en sashimi erg lekker. Ik vermoed dat we de komende dagen juist lekkere warme maaltijden zullen willen eten. 

Na het eten kijken we de film Noelle. Ik heb die al eens gezien, maar Rick en Saskia nog niet.  Het is een heel leuke film op Disney Plus voor degenen, die hem nog niet kennen. En zo eindigt het weekend alweer, allemaal een heel fijne week gewenst.

Over Saskia's 25e verjaardag

Het is altijd weer heerlijk om in ons eigen bed te slapen. We hebben dan ook een zeer goede nachtrust gehad en staan tegelijkertijd om kwart over zeven op. Het heeft vannacht gevroren, maar belooft een ongewoon warme dag te worden. 

Terwijl Rick de tijd neemt voor zijn douche, begin ik alvast aan mijn stappen. Ik probeer het buiten in de zon, maar daar is het nog net te koud voor. 

Dan is het tijd voor ons dagelijks bezoek aan Starbucks. Ik had geen ontbijt in huis dus bestel behalve de nitro brew ook weer de egg bites. Ik heb uitgevonden dat die veel lekkerder zijn, als ze twee keer gebakken worden. Anders is het een nogal kleffe hap. 

Rick begint aan zijn enige werkdag van de week en ik maak mijn stappen verder af. Die kerstfilms zijn heel fijn om de tijd sneller te laten gaan. Nog voor tienen heb ik mijn stappendoel gehaald. 

Saskia komt ergens vandaag thuis en ik haast me na mijn douche naar Party City. Daar koop ik wat ballonnen en kaarsen voor Saskia. Nu ik hier toch ben neem ik meteen maar kerstbordjes en servetten en hetzelfde voor Oud en Nieuw mee. Hoewel we dan niet zoals gewoonlijk een feestje zullen geven. 

Thuis zet ik de ballonnen op de tafel. Het is een leuk stukje geworden. Inmiddels is het alweer lunchtijd en Rick en ik halen salades. Hij bij Cava en ik bij de Subway, waar ik weer vriendelijk word begroet. 

Het is zulk lekker weer dat we buiten voor het huis eten. Dat is even anders dan de afgelopen dagen. De sneeuw was prachtig, maar ik ben toch liever vaker buiten in de zon. 

Terwijl we daar zitten komt Saskia aanrijden. Ik ben dus blij dat ik de ballonnen al heb gekocht. Het is fijn onze jarige te zien! Ze krijgt een Soutblock acai bowl als lunch van Rick en is daar heel blij mee. 

Saskia is mede thuis, omdat haar beste vriendin hier is. Gelukkig is het weer mooi genoeg voor ze om buiten te zitten. Laura heeft heel veel gezondheidsproblemen en kan geen enkel risico nemen. 

Mijn middag staat in het teken van de wijnbedels. Ik heb een heel aantal van de bestellingen klaar en verdeel die. Daarna laat ik de plaatselijke dames weten dat hun bedels klaar zijn. Verder maak ik nog meer setjes, die al besteld zijn. 

Met dit lekkere weer neem ik wel een pauze om van de zon te genieten. Wie verwacht nu op 11 december buiten te kunnen zitten! Natuurlijk komen er volgende week wel weer winterse temperaturen, dus zaak om even te genieten van dit weer. 

Als Saskia thuiskomt drinken Rick en zij een Lindeman's biertje, ik houd het bij een glaasje wijn. Saskia wil haar verjaardagseten van de Silver Diner, waarvan de hoofdchef een Nederlander is. Zij heeft honger en eet eerder, dan Rick en ik. 

Wij halen Turks eten van Istanbul Blue. Voor mij de lekkere lever en Rick heeft de doner kebab. Rick moet omrijden om het op te halen, want er is een grote waterleiding gebarsten langs de gewoonlijke route. Hopelijk is dat morgen weer gemaakt. 

Deze kerstboomversiering kregen we toen Saskia werd geboren

Saskia gaat een computerspel spelen met wat vrienden. Als zij weer beneden komt is het tijd voor taart. Dat is een grote verrassing voor Saskia! Wat zijn wij blij dat we hem besteld hebben. Het is red velvet cake met vanille en chocolate chips. Ik eet er een klein stukje van en je zou niet zeggen dat het veganistisch is. 

Dan is het tijd voor cadeautjes. Saskia krijgt een speciale lamp en 2, 3 en 5 pond gewichten voor haar virtuele klas met Sharon. Verder is er een elektrisch verwarmbare deken. Ze is heel blij met alles.

Aan Saskia kon ik vandaag echt zien dat ze heel blij was met haar verjaardag. Ik hoor haar nu hartelijk lachen met vrienden online. Ik ben zo blij dat Saskia weer beter in haar vel zit. 

Ze turnt nog steeds en gaat nu virtuele balletlessen volgen, die ze van haar broer en zus heeft gekregen. Ik ben trots op onze jongste!