De langste dag van het jaar

Het is vandaag de langste dag van het jaar wat op deze breedtegraad betekent dat de zon rond kwart voor zes opkomt en rond kwart voor negen ondergaat.  Wij zitten op de hoogte van Rome dus in de zomer zijn onze dagen korter dan in Nederland (in de winter natuurlijk omgekeerd).

De zon schijnt dan ook vrolijk onze kamer binnen en om kwart over acht sta ik uitgerust op. Als ontbijt maak ik een paar eieren met kaas en tomaat en nuttig het op het deck in gezelschap van Orion.  Mia is ook buiten en ze rennen weer eens ouderwets langs het hek.

Heerlijke temperaturen voor ons doen, hopelijk blijft dat zo, want vorig jaar was juli vrijwel de hele maand 35+ graden.

Voor mijn cardio neem ik Orion mee naar boven en doe een uur op de elliptical.  Hij slaapt er rustig bij.  Ik bedenk me dat ik hem wekenlang in zijn bench deed om naar Anytime Fitness te gaan dus is dit een uur waarop hij gewoonlijk ook slaapt.

Vroeger dan gewoonlijk ben ik klaar met mijn sporten.  Ik werk wat administratie af, want al heb ik veel minder rondleidingsaanvragen voor juli dan andere jaren, de aanvragen die ik heb zijn soms anders dan gewoonlijk.

Dan lijn ik Orion aan voor zijn wandeling.  Ik neem hem weer langs de kerk want hij vindt het heel leuk om op het muurtje daar te springen, er langs te lopen en er weer af te springen.  Zo jammer dat hij geen agility lessen kan nemen met zijn aversie van vreemdelingen.  Hij zou het zo leuk vinden!

Voor de lunch heb ik afgesproken met Sara.  Gisteravond bespraken we waar we zouden gaan eten.  De keuze viel op Istanbul Blue hier vlakbij.  Sara heeft nog nooit Turks gegeten en dit is zeker een authentiek Turks restaurant.

De bediening is vriendelijk, maar het gaat allemaal wel heel langzaam. We krijgen eerst een heerlijk gratis kopje tomaten-linzensoep.  Sara bestelt een bord met verschillende voorafjes en ik een spinazie pide, een Turkse pizza.

Die laatste duurt zeker een half uur voor hij geserveerd wordt, maar het is zeker de moeite waard!  Het is duidelijk allemaal net vers gebakken.  Met de groentes erin is het ook niet te zwaar, al grapt Sara dat ik de korsten niet eet.  Het is mij meer dan genoeg voor de lunch!  Sara neemt de helft van haar gigantische bord mee naar huis.

Thuis tref ik Kaylee en Saskia in zwemkleding op het punt naar het zwembad te gaan.  Ik blijf nog even met Orion spelen en verkleed me dan ook in badkleding.  Ik wil ook weer lekker baantjes trekken vanmiddag.  Het werkt bijna verslavend!

Chris en ik kletsen even en dan beginnen we aan onze zwemroutines.  Saskia en Kaylee zijn  intussen hun duiken aan het oefenen en Saskia duikt werkelijk prachtig van de duikplank.  Kaylee heeft er wat meer moeite mee, maar wordt ook steeds beter.

Duiken is niet mijn ding, maar zwemmen des te meer.  Als ik een kilometer heb gezwommen wil ik eigenlijk nog verder.  Na vijfenvijftig minuten heb ik 64 baantjes getrokken, 1,6 kilometer en dus een mijl! Ik zou nog wel verder kunnen zwemmen zelfs, maar de zwem team trainingen beginnen.

Saskia en Kaylee gaan naar huis, maar Chris en ik blijven nog.  Ik ben helemaal in een boek van Christine (The Marriage Ultimatum) en blijf doorlezen als Chris ook huiswaarts gaat.  Om kwart over zes is het boek uit en loop ik huiswaarts.

Halverwege komt Rick me tegemoet lopen.  Hij wil zijn tien baantjes in het inmiddels overvolle zwembad trekken.  Ik besluit daar op hem te wachten en na afloop lopen we samen naar huis.

Zo druk wordt het na vijven

Voor het avondeten bestellen we makkelijk Chinees van een nieuw restaurant wat ook sushi en Thais eten serveert.  Gek genoeg heb ik vanavond geen zin in sushi en bestel een hot and sour soep en Singapore noodles.  Het is wel goed om te weten dat dit restaurant ook sushi bezorgt.

Moeilijk menu lezen zo!

Het duimen heeft geholpen, dank daarvoor!  Mijn schoonvader heeft de soort kanker, die honderd procent positief test voor de immunotherapie behandeling.  Dat niet alleen, maar in plaats van stage 4 zoals eerst gedacht heeft hij stage 3A, dus wel uitgezaaid, maar niet naar andere organen. Hij heeft de eerste immunotherapie erop zitten en voelt zich prima.

Zwemmen en meer zwemmen

Een ding moet gezegd, ik slaap heerlijk met al die beweging en het zwemmen!  Ik word volgens mij ook meer uitgerust wakker en dat maakt vroeger opstaan ook niet zo moeilijk.  Rick en Orion gaan om kwart over zeven naar beneden en als Rick om net na achten weer bovenkomt sta ik al naast mijn bed.

De zon schijnt uitbundig.  Zoals zo vaak na zwaar weer lijkt de lucht wel schoongewassen en de vochtigheid is voor even verdwenen. Op het nieuws hoorden we wel dat er niet ver hiervandaan een tornado was, die de huizen van twee gezinnen verwoestte.  Tornado's blijf ik een van de engste weersverschijnselen vinden.

Rick vertrekt naar zijn werk en ik maak een crumpet met gesmolten kaas (geen enkele kaas smelt zo goed als Goudse!) en een opgesneden tomaatje.  Ook de grote kop koffie gaat er op het deck goed in.  Dan maak ik me klaar om te gaan sporten.

Helaas slaapt Saskia nog dus ik doe Orion in zijn bench. Ik heb al een tijd geen gebruik gemaakt van mijn Lifetime Fitness lidmaatschap.  Het is nu op het punt van gebruiken of annuleren.  Ik besluit eens een aqua training klas te proberen.

Nu het zo warm is doe ik mijn bikini thuis al aan en mijn jurkje eroverheen. Iedere keer als ik Lifetime Fitness binnenloop neem ik me weer voor er echt vaker heen te gaan.  Zo'n mooie club, terwijl Anytime Fitness vaak heel vies is.  Maar ja, die is vijf minuten weg en zoveel makkelijker daardoor.

Na mijn spullen in een kluisje gedaan te hebben loop ik het zwembad binnen.  Daar zijn al heel wat mensen aanwezig voor de klas. Ik vraag een vriendelijke dame wat de benodigdheden zijn.  Zij helpt mij helemaal en stelt zichzelf voor als Kathy.  Van haar hoor ik ook welke wateraerobics klassen het leukst zijn hier.  Zo te horen komt zij iedere dag.

Als nieuwkomer word ik door allerlei mensen vriendelijk begroet.  De meesten zijn ouder dan ik en ik vrees een beetje een oma klas. Kathy verzekert me dat het flink intens is en ik kies de zwaarste gewichten, op hoop van zegen denk ik nog en verwacht er niet veel van.

Nou, daar kom ik in dat uur op terug!  Mijn hemel!  Er is interval, er zijn gewichten, de instructrice is heel streng (op een leuke manier) en moedigt aan tot meer.  Ik voel mezelf transpireren in het water!  Ik ben bijna opgelucht als het klaar is, want pff, er mogen dan veel grootmoeder types aanwezig zijn (feitelijk hoor ik daar ook bij, besef ik me), maar dit is geen oma klasje!!

Al mijn spieren voelen als pudding en ik besluit in de hot tub even uit te rusten.  Daarin ben ik niet de enige.  Maar het is mij eigenlijk te warm en ik haal mijn spullen op en loop naar de van.  Daar merk ik dat ik een van hun baddoeken mee heb genomen.  Nou ja, ik ben van plan donderdag weer te gaan dus dan breng ik hem wel terug.  Ik ben zeer enthousiast over deze klas!

Het enige nadeel is dat de Fitbit niet waterdicht is en dus al die stappen in het zwembad niet telden.  Thuis lijn ik Orion dan ook aan en wandel een heel stuk met hem om toch die stappen bijeen te krijgen.  Intussen vermijd ik zoveel mogelijk andere mensen of honden tegen te komen.  Dat gaat goed en 6500 stappen later zijn we weer thuis.

Saskia vertrekt naar Richmond voor een afspraak met haar psychiater.  Katja heeft even wat steun nodig, want zij maakt een heel moeilijke situatie mee tijdens haar klinische rotatie.  Het is heftig en ik weet niet hoe zij het doet!

Tijd voor mij om Vienna in te gaan voor wat boodschappen.  Ik haal de ingredienten voor een picknick maaltijd voor vanavond bij Whole Foods en dan mijn favoriete salade voor de lunch van Chop't.  Het is heerlijk weer en ik smul ervan op het deck.

Daarna loop ik de straat over naar het zwembad.  Daar zie ik Chris op een van de ligstoelen slapen.  Ik wou dat ik zo makkelijk in slaap zou vallen!  Ik ga eerst wat lezen en dan vraagt Chris of ik mijn banen al getrokken heb.  Nee, want ik ben er net.

Tegelijkertijd beginnen we aan onze routines, na nog even met Freya gekletst te hebben.  Heel af en toe zijn er behalve Chris ook anderen, die ik ken hier.  Vroeger kenden we vrijwel iedereen!

De veertig baantjes gaan lekker. Ik doe dertig met kickboard en flippers en tien schoolslag, zodat mijn armen ook nog iets doen.  De leuke Disney liedjes die speelden hielpen ook erg! Vandaag heb ik heel veel beweging gehad en die kilometer is zeker genoeg, maar ik wil langzaam opwerken naar anderhalve kilometer.

Chris en ik ontspannen nog een paar uur lezend en in mijn geval Duolingo Italiaans weer beginnend.  Ik wil in september zeker een week naar Bologna, de dichtstbijzijnde stad bij Bea's ouders' huis en dus Kai.  Ik wil dan ook echt wel laten zien dat ik Italiaans spreek.  Duolingo doend komt het ook meteen weer terug.

Rick maait bij thuiskomst de achtertuin en gaat dan nog tien baantjes trekken in het zwembad. Daarna genieten we van onze "picknick" maaltijd.  We hebben een stokbrood en verschillende kazen en vleeswaren, olijven, vier kleuren gesneden paprika's met tzatziki dip en gazpacho.  Het smaakt allemaal voortreffelijk!

Het is heerlijk buiten en de vuurvliegjes zijn er weer. Ik ben moe van alle beweging en Rick en ik willen America's Got Talent kijken.  Mijn stoel gaat achterover en het wordt leuke tv.

Een relaxte maandag

Om de een of andere reden word ik met veel pijn wakker.  Het neemt me dan ook even om op te staan. Als mijn hoofd, handen en voeten ook meedoen is het het moeilijkst de zelfdiscipline te vinden om op te staan.

Gelukkig weet ik dat beweging juist op dagen als vandaag heel belangrijk is.  Het is weer lekker warm buiten en ik maak eerst een paar gebakken eieren met tomaat als ontbijt.  Daarna wil ik op de elliptical beginnen, maar zie dat mijn Fitbit opeens weer leeg is.

Zonder stappenteller vind ik er helemaal niets aan dus ik laad eerst de Fitbit genoeg op om het een uurtje vol te houden.  Saskia heeft zich de hele nacht niet lekker gevoeld en blijft in bed.  Waarschijnlijk heeft ze iets verkeerds gegeten. 

Na haar van wat rijstcrackers voorzien te hebben doe ik dan toch eindelijk een uur op de elliptical. Lisa, mijn massage therapeute, sms-t of ze misschien om half een in plaats van drie uur kan komen.  Ze is bezorgd om de weersvoorspellingen en naar later blijkt terecht.

Gauw maak ik me klaar om naar het zwembad te gaan om mijn kilometer voor de lunch te zwemmen.  Helaas is het chloorgehalte van het water te hoog en zullen ze pas over een half uur opengaan.  Dat geeft mij niet genoeg tijd om te zwemmen voor mijn massage.

Thuis maak ik een lunch van gazpacho en een crumpet met pindakaas en sambal.  Ik heb het net op als de deurbel gaat.  Orion gaat netjes op zijn mat zitten, maar zodra Lisa binnenloopt komt hij tegen haar blaffen.  Hij houdt pas op als ik op de massagetafel lig! 

De rest van het uur ligt Orion diep te slapen.  Echter, zodra we klaar zijn en proberen een nieuwe afspraak te maken is het blaffen terug, zucht!  Later blaft Orion ook tegen Lorraine en houdt niet op tegen Kaylee.  Ik denk dat ik de dierenarts weer eens ga schrijven want het lijkt wel erger te worden.

Op de radar zie ik dat de onweersbuien nog een stuk ten westen van ons zijn dus ik haast me naar het zwembad.  Daar zwem ik mijn zesde kilometer dit seizoen.  Ik ben van plan bij te houden hoe ver ik zwem dit jaar.

Het blijft gelukkig droog al zie ik de donkere lucht steeds dichterbij komen.  Chris komt ook zwemmen en ik hoop voor haar dat ze haar routine kan volbrengen.  Ik ga huiswaarts en zit met Orion buiten tot het begint te plenzen en donderen en bliksemen!

Meestal krijgen wij niet het volle pond, maar vandaag wel.  De stroom valt ook om de haverklap uit, maar gelukkig nooit meer dan een paar minuten. Orion vindt het prachtig en gaat het deck op om de regen op te likken.  Hij is dan ook doorweekt!  Heel anders dan Cosmo, die doodsbang was voor onweer.

Het blijft bijna de hele middag regenen.  De natuur heeft het zeker nodig want wij hebben tot dusver nog geen centimeter regen gehad in juni.  Zoals zo vaak hier dumpt deze onweersbui waarschijnlijk in een keer een centimeter of vijf.

Saskia voelt zich een stuk beter en als Rick thuiskomt vraagt zij of hij wat veganistische "kip" nuggets voor haar kan kopen bij Whole Foods.  Dat is goed, want wij bestellen dan wel Thais van Natta Thai voor ons avondeten.  Ik heb de knapperige boerenkoolsalade en de pad Thai waar ik nog geen kwart van op krijg.  Wat een porties!

Vaderdag weekend

Zaterdag

Het is duidelijk bewolkt en blijft donker in de kamer.  Rick en Orion staan om kwart over acht op en ik denk niet veel later te volgen, maar sluit mijn ogen nog even.  Opeens is het dan negen uur!

Inderdaad is het flink bewolkt en heeft duidelijk geregend, maar de temperatuur is lekker en het is nu droog.  We rijden Vienna in voor ons ontbijt en dan bedenken we dat we beiden onze portemonnees vergeten zijn.  Gelukkig kan Rick met zijn app betalen bij Starbucks dus de broodnodige koffie kunnen we halen.

We hebben binnen vijf minuten thuis mijn tas opgehaald en gaan terug.  We halen een acai bowl voor Saskia bij South Block en broodjes met kip sausage, kaas en ei bij Peet's. Op de terugweg stoppen we even bij het kleine boerenmarktje in Vienna. Daar kopen we kersen en eieren.

Na het ontbijt gaat Rick een stuk fietsen en ik ren op de plaats op het deck. Het is heel vochtig en ik druip helemaal als ik een uur later tienduizend stappen bijeen heb. Een frisse douche is op dit soort dagen zo heerlijk!

Orion is enorm in de rui en ik zie allemaal plukken haar uit hem steken.  Bij Cosmo viel dat nooit zoveel op, maar Orions ondervacht is grijzig terwijl hij natuurlijk zwart bovenhaar heeft.  Op het deck kam ik er een halve hond uit tot Orion er genoeg van heeft. 

Rick en ik gaan lunch halen, beiden salades.  Rick haalt die van hem van Cava en ik trakteer mezelf weer op de Melrose grain bowl van Chop't.  Die blijft hapje voor hapje heerlijk.  We genieten er op het deck van.

Dan oppert Saskia dat ze naar het zwembad wil.  De zon is inmiddels terug en het is een graad of 31.  Ik ben er meteen voor te vinden, maar Rick wil eerst het gras nog maaien.  Saskia en ik lopen dus naar de overkant.

Daar is een DJ, die spelletjes met de kinderen doet en gelukkig ook goede muziek speelt.  Er is gratis ijs, maar dat is niet veganistisch voor Saskia en ik ben geen ijsliefhebster.  Het is vrij rustig verder dus Saskia en ik nemen meteen een koele duik.

Beide zwemlanen zijn bezet dus we gaan even zitten lezen.  Als de kinderen om kwart voor het bad uit moeten komt een van de lanen vrij.  Ik neem mijn flippertjes en kickboard weer mee en zwem in ongeveer een half uur veertig baantjes voor een totaal van 4,5 kilometers deze week. 

De vochtigheid is inmiddels een stuk minder en er staat een lekker briesje.  Rick is er intussen ook en met zijn drieen lezen we lekker op de ligstoelen.  Het is genieten en het ultieme vakantiegevoel.

Wij hebben deze zomer expres geen langere reizen geboekt. We willen hier genieten van het zwembad en het zomerse weer en misschien een paar keer een weekendje naar het strand.  Een staycation dus zoals ze het hier noemen.

Tegen vijven gaan we huiswaarts en ons avondeten kopen bij Whole Foods. We hebben besloten het een burger avond te maken.  Het is zo gezellig dat Saskia er ook is.  Met een vol wagentje rekenen we af.  Whole Foods is net gekocht door Amazon en we vragen ons allemaal af wat dat gaat betekenen.

Ook in Fairyville is de zomervakantie begonnen

Thuis drinken we gezellig samen wat en ik doe mijn voeten omhoog in mijn hangmatstoel terwijl Rick de burgers grilt.  Dan genieten we van een heerlijk maal.  Rick heeft gewone hamburgers, ik zalmburgers en Saskia "bijna echte" veganistische burgers.  We hebben er wafelfrietjes uit de oven bij en het smaakt allemaal zeer goed!

Heerlijk lui zijn we!

Morgen is het Vaderdag en daar heb ik altijd gemengde gevoelens over.  Natuurlijk gaan we Rick in de watten leggen. 

Zondag

Alweer is het bewolkt en daardoor word ik pas om negen uur wakker.  Ik wil eigenlijk niet zo lang slapen, maar kennelijk heb ik het nodig.  Rick en Orion zijn, zonder dat ik het hoorde, al naar beneden gegaan.

Daar wens ik Rick een fijne Vaderdag.  Hij wil Taco Bell proberen voor zijn ontbijt, maar eerst halen we koffies van Starbucks.  Helaas voor Rick is de Taco Bell in Vienna niet open voor het ontbijt. 

Dan gaan we maar naar Peet's Coffee ernaast.  Ik neem weer de kip sausage sandwich en Rick een broodje met ei en kaas.  We eten het op het deck op en dan doe ik een half uur op de plaats rennen.  Zo krijg ik vijfduizend stappen bijeen, maar oh, want is het vochtig!  Ik druip als ik klaar ben!

Rick wil nog gauw voor de lunch gaan zwemmen en we gaan ieder baantjes trekken.  We hebben beperkt tijd dus ik doe vandaag twintig banen (neemt ongeveer een kwartier).  Dat maakt mijn zwemtotaal deze week vijf kilometer.  Rick merkt op dat hij al vaker is gaan zwemmen dan andere jaren het hele seizoen!

Thuis maken we ons gauw klaar en Rick kiest Plaka Grill voor zijn vaderdag lunch.  Daar bestelt hij een gyro en ik de heerlijke avgolemono soep. Ons buurmeisje werkt daar nu tijdens haar zomer en serveert ons eten. Zij is Grieks Amerikaans dus past goed in dit authentiek Griekse restaurant.

Saskia is intussen bij Laura thuis waar ze een nieuwe puppy hebben.  Wij willen die ook graag ontmoeten en Bonnie blijkt een schatje te zijn!  Ik vind het dan zo jammer dat Orion zo moeilijk is met andere mensen, want ook hij is zo'n ontzettende lieverd. 

Rick heeft als Vaderdag activiteit verkozen om naar de Awesome Con in het Convention Center in Washington te gaan.  Dat vinden Saskia en ik ook leuk.  Saskia ging een paar jaar geleden naar die conventie in New York en Rick en ik zijn nog nooit geweest.

We vinden heel makkelijk een parkeerplaats op het terrein dat binnenkort ook weggaat en een appartementsgebouw wordt.  Het Convention Center zelf heeft geen parkeergelegenheid wat ik altijd zo vreemd heb gevonden.

Na de tassen controle lopen we naar de kaartjesverkoop.  Het is rond twee uur en helaas zijn we te laat om met beroemdheden op de foto te gaan.  Niet getreurd, want er is nog veel meer!  Het is een enorme zaal met allerlei standjes met stripboeken, posters, kostuums, sierraden en veel meer.

Er lopen heel veel mensen in de mooiste kostuums rond. Ik kijk mijn ogen uit!  Saskia vindt een aantal posters leuk en ik kies er ook een van Belle en het Beest.  De kunstenaars verkopen hun creaties zelf en Tom Kelly tekent mijn poster voor mij, erg leuk.

Intussen kletst Rick met Kai via Skype.  Kai laat weten dat hij dit jaar niet met Kerst en Oud en Nieuw thuis zal komen.  Dat verbaast me niet echt.  Hij voelde zich vorig jaar nogal alleen en hij kan ook maar een weekje komen, best duur dus.

Het is ook logisch dat de feestdagen steeds minder met zijn allen zullen zijn.  Saskia heeft het er het moeilijkst mee, begrijpelijk.  Misschien is het ook eens tijd om het allemaal heel anders te doen.  Ik ben altijd wat minder gehecht aan alle tradities dan de rest van het gezin, volgens mij.

Na alle standjes bekeken te hebben verlaten we het congresgebouw weer. Het verkeer naar huis is nogal druk en Rick belt intussen met zijn vader.  Ik hoor hem flink hoesten door Ricks telefoon, zo naar!  Dinsdag zal mijn schoonvader horen welke behandeling het best voor hem is, de chemo of immunotherapie.  Wij hopen allemaal dat het de immunotherapie zal zijn.

Als Rick weer klaar is, hopen we dat Kai nog wakker is, zodat we kunnen Skypen. Kai heeft via Amazon.com een cadeautje naar Rick gestuurd. Het is een elektronische microscoop, erg leuk.  Van Saskia krijgt Rick een cadeaubon voor de bioscoop. Ik geef hem een vleesthermometer (die hij had gevraagd) en een fles blauwe Chimay, een van zijn favorieten.

Orion geniet intussen van zijn grotere badje

Saskia heeft veel huiswerk van haar online klas en vraagt of wij eten voor haar mee kunnen nemen.  Rick en ik gaan er dus samen op uit.  The Black Squirrel is een brew pub, die niet gisteren is opengegaan.  Rick is dol op bier dus dit lijkt het perfecte restaurant voor zijn Vaderdag maal.

Tot onze verbazing is het er helemaal niet druk.  We nemen plaats aan de bar en krijgen te horen dat de keuken om zes uur open gaat.  Het is kwart voor zes dus geen probleem, we bestellen gewoon een drankje.

Het blijkt dat ze eigenlijk nog wat ze hier noemen aan hun "soft opening" bezig zijn.  We krijgen dan ook een zeer beperkt menu voorgeschoteld met wat voorafjes en maar drie hoofdgerechten.  Daarvan wil Rick de biefstuk en ik de gnocchi.  Beiden hebben we geen zin in mosselen.  Maar helaas, de gnocchi is toch niet voorradig.

We besluiten hier later als ze volop klaar zijn terug te komen.  We praten nog even met de eigenaresse, die al tien jaar een succesvol restaurant in Washington heeft.  Het heeft veel potentie, maar is duidelijk nog niet klaar hier.  We rekenen af en gaan naar B Side for meer eten.

Daar is het bier wel lekker, maar het eten valt ook tegen.  Arme Rick is niet uitermate gecharmeerd van zijn biefstuk met heel veel aardappelen.  Ik vind mijn gnocchi en prosciutto gerecht wel erg lekker. Qua eten is het niet de beste Vaderdag, maar de kinderen hebben Rick goed laten zien hoe dol ze op hem zijn.

Bij mijn vrienden van District Dumplings heb ik tien veganistische dumplings en shumai besteld.  Eigenlijk mogen die niet gemengd worden, maar Bruce zegt dat ik gewoon moet laten weten dat ik een vaste klant ben en dan kan het wel.  In ieder geval heeft Saskia een heerlijk maal.  Mijn volgende dumplings zijn weer gratis.

Rick gaat de rest van de avond lekker zijn ding doen in de basement.  Ik kijk naar Food Network.  Ik mag dan niet van koken houden, ik vind kook competities heel leuk om te kijken. Zo eindigt weer een vol en leuk weekend.

Lees je dit blog regelmatig? Stel je dan eens voor! Ik maak graag nieuwe "vriend(inn)en"! Ik heb iedere dag zo'n 300 bezoeken en drie reacties. Wie zijn jullie stille lezers? Bedankt voor een reactie!

"In de voetstappen van George Washington"

Al voor ik de lamellen open doe kan ik zien dat de zon er vanochtend niet is.  Rick en Orion zijn al naar beneden en ik douche en kleed mezelf in normale kleding. Gewoonlijk doe ik mijn sporttenue aan, maar ik heb een rondleiding vandaag.

Nu is die "gewone" kleding ook nog best sportief want ik zal vandaag toch weer heel wat lopen.  Een skort met een bloesend luchtig topje is het.  Ondanks de bewolking zal het nog tegen de dertig graden worden.

Rick heeft mijn koffie al gezet en ik beleg een crumpet met kaas en tomaat. Ik eet buiten en daar zie ik toch dat de zon heel voorzichtig door de wolken probeert te komen.  Hopelijk zet dat door want alles ziet er toch veel leuker uit in de zonneschijn.

Saskia is begonnen met haar online vakken en heeft zich opgeworpen op Orion te passen.  Daar ben ik blij mee want dan hoef ik Lorraine daar niet weer mee lastig te vallen.  Bovendien hoeft Orion zo ook niet zo lang in zijn bench.

Om half tien heb ik afgesproken J. en R. van het Vienna metrostation te halen.  Ik ga er wat vroeger heen voor het geval ze een eerdere trein hebben genomen.  Keurig om half tien lopen er twee dames naar buiten, die naar mijn nummerbord DRAAKJE kijken.  Dat moeten J. en R. dus zijn!

Inderdaad en we maken kennis.  Het blijkt dat R. in het bestuur van de D.C. Dutch vereniging zit.  Het is grappig dat ik haar nooit ontmoet heb, want ik ken toch een aantal mensen van dat bestuur of die vroeger in het bestuur zaten.

De rondleiding, die zij gisteren aanvroegen, heb ik "In de voetstappen van George Washington" genoemd. Vanwege het weer leek het me beter met Great Falls te beginnen.  George Washington was daar een landmeter en liet het Patowmack kanaal aanleggen.  Dat was een aantal jaren heel belangrijk maar raakte met de komst van de spoorwegen in verval en nu zijn er enkel nog ruines.

Langs de enorme landgoederen van Great Falls rijd ik naar het park.  J. kijkt haar ogen uit, maar we zijn het erover eens dat een aantal van deze "optrekjes" gewoon lelijk zijn. Wie wil er ook in zo'n gigantisch huis zonder sfeer wonen, ver van alles en iedereen? Ik in ieder geval niet.

Mijn parkenpas is deze maand nog geldig en de park ranger wuift ons door.  Het is niet druk en ik parkeer dicht bij het bezoekerscentrum.  We maken eerst even gebruik van de faciliteiten en gaan dan het "ruige" pad boven langs de rivier lopen (keuze van de dames, de andere kant op is het vlak en op rivier hoogte).

Toegegeven is het ruigere pad ook mijn favoriet.  We zien de rivier bij verschillende uitkijkpunten (als je ze zo kunt noemen, want je zou zo naar beneden kunnen vallen als je niet uitkijkt) onder ons kolken.

Het is allemaal weer prachtig.  Ik ben niet bij Great Falls geweest sinds Cosmo overleed en dit is eigenlijk de perfecte manier om over die drempel heen te komen. Ik heb het park gemist en gelukkig voel ik me niet zo emotioneel als ik had gevreesd.

We lopen langs de ruines van de sluizen van het Patowmack kanaal, die J. en R. interesseren want een nichtje studeert voor civiel ingenieur.  Ook zien we de ruines van Mathildaville, ooit een rijk dorpje langs het kanaal. 

Daar zien we ook een hert wat de wandeling helemaal af maakt.  Het dier gaat gauw het struikgewas in, maar is op mijn foto nog wel te zien. Als laatste lopen we naar de drie uitkijkpunten over de watervallen.

We zien de enorme gieren, maar ook zeker tien blauwe reigers, die hopen een vis te vangen.  We blijven genieten van de rauwe natuur en de mooie vogels, die telkens over de rivier vliegen.  Teruglopend wijs ik ook nog een poison ivy plant want aanraking met die plant kan weken narigheid betekenen, zoals Rick een paar jaar geleden ondervond.

Na een paar uur zijn we terug bij de van.  Ik stel de GPS in op Old Town Alexandria en via o.a. de mooie George Washington Memorial Parkway rijden we erheen.  Langs de weg net buiten Great Falls zien we het huis dat een replica van het Witte Huis is.

We rijden langs Washington en het vliegveld en dan Alexandria binnen.  Met gemak parkeer ik onder het stadhuis.  Het loopt al tegen enen dus we gaan eerst lunchen.  Dat willen we op een terrasje langs het water doen.

Daar is nu een nieuw restaurant, maar dat terras zit propvol.  We lopen dus naar het Chart House en daar krijgen we meteen een tafeltje aan de rand van het water.  Ik zie gazpacho op het menu en bestel dat en de tonijn "nachos".  J. neemt de garnalen taco's en R. de crabcake sandwich.

Niet alleen smaakt alles prima, het is hier ook goed vertoeven.  Het gesprek is interessant over van alles en nog wat en voor ik het weet is het ver na tweeen.  Het is ook nog de bedoeling hen rond te leiden in Alexandria!

We maken nog even een pit stop en beginnen dan met de Torpedo Factory.  Daar hebben tientallen kunstenaars een atelier en galerij. Heel uiteenlopende kunst van sierraden tot schilderijen tot glas gravures.  Dit gebouw was tijdens de Tweede Wereldoorlog een torpedo fabriek en er liggen nog een paar torpedo's ter illustratie.

Intussen komt de zon af en toe kijken en het is flink vochtig.  We lopen naar Captain's Row waar een aantal van de oudste huisjes in dit plaatsje zijn en een van de twee straten met kinderkopjes. Ik kan me hier altijd precies voorstellen hoe het in de achttiende eeuw was.  Jammer genoeg staan aan weerszijden auto's geparkeerd wat altijd de sfeer bederft, vind ik.

We lopen naar de Stabler-Leadbetter apotheek en daar staat dat de volgende rondleiding over een kwartier is.  Ik laat intussen even het Presbyterian Meeting House en het graf van de onbekende Revolutionaire soldaat zien.  Hier is zowel Revolutionaire Oorlog als Burgeroorlog geschiedenis, want de Noorderlingen gebruikten de grafstenen hier als picknicktafels (volgens een Alexandriaan, die mij hier ooit rondleidde).

Precies om kwart over drie komen we terug bij de apotheek.  Net op tijd voor de rondleiding dus.  We betalen ieder $5 en zien hoe het hier compleet hetzelfde is gebleven als in 1933. Allerlei producten, die tegenwoordig zeer gereguleerd zijn staan op hun planken.

Boven zien we hoe ze hun producten rangschikten om te verkopen aan andere bedrijven.  Vooral heel veel plant delen, zaden, boomkorsten, sappen en meer.  Ze maakten hier ook verf.  Ik heb dit alles al een aantal keren gezien en toch blijft het leuk.

Een half uurtje later staan we weer buiten. Het is alsof we een sauna inlopen, zoals J. terecht opmerkt! We lopen naar de hoofdstraat waar een standbeeld van een zuidelijke soldaat in het midden staat.  Dit standbeeld wil men weg hebben. 

Er is een beweging om alle confederate (zuidelijke) symbolen van de Burgeroorlog weg te halen. Route 1 heet hier ook Jefferson Davis (de zuidelijke president tijdens de Burgeroorlog) Highway, iets waar ik nooit bij nadacht tot een Nederlander met kennis van de Burgeroorlog geschokt reageerde bij het horen van die naam.

Gewoonlijk zou ik ervoor zijn de geschiedenis te laten zoals die is, maar dit gaat over slavernij van een groot gedeelte van de inwoners van dit land. Ik kan voor hen niet bepalen hoe pijnlijk het is om al die herinneringen aan die tijd nog overal in het zuiden van het land te zien.

Wij lopen naar de Christ Church waar zowel George Washington als Robert E. Lee, de zuidelijke generaal, naar diensten kwamen. We hebben geluk want de kerk sluit net, maar wij mogen nog binnen. 

Eleanor, een van de docenten, vertelt ons over dit vroeg achttiende eeuwse kerkje.  Dit kerkje is ouder dan de Verenigde Staten.  Ze laat ons de originele tabletten met het Onze Vader zien en de banken waar George Washington en Robert E. Lee zaten.  Als laatste bezoekers wordt de gesloten deur voor ons geopend en staan we weer buiten. 

Ook de wandeling hier in Alexandria is min of meer een rondje. We lopen langs het (nagebouwde zoals het toen was) huis waar George Washington verbleef als hij in het stadje was.  Bij Gadsby's Tavern zien we ook hoe destijds het ijs werd bewaard.  Dat ijs kwam van de rivier en meestal had men tot juni ijs!

Als laatste vertel ik over het zeer interessante Carlyle House.  Daar zegt men dat de Amerikaanse beweging begon nadat de Engelse generaal Braddock en zijn regiment de Colonialen als ondergeschikten behandelden. John Carlyle werd ter plekke van Schot Amerikaans!

Aan de overkant is de parkeergarage en we halen de van op. Ik breng J. en R. naar het King Street metrostation.  Ik kan geen makkelijke plek vinden om ze af te zetten dus doe dat een beetje verder in een woonbuurt. 

Zo hoeven ze niet ver te lopen.  We nemen afscheid en wie weet zie ik R; eens tijdens een Nederlands evenement. Zoals altijd heb ik ook genoten van de rondleiding.  Het is gewoon een prachtig gebied hier en de Alexandria bijzonder met al haar historie, maar ook gezellig met de winkeltjes en restaurantjes.

Zonder oponthoud kom ik terug in Vienna.  Zondag is het vaderdag en ik heb nog wat dingen nodig voor Rick. Die vind ik bij Whole Foods en Walgreens. Als ik dan toch bij Walgreens ben haal ik ook nog wat botjes voor Orion bij Petco ernaast.

Rick loopt net met Orion als ik aan kom rijden.  Ik heb enorme zin in sashimi en we gaan naar Passion Fin.  Aan de sushi bar daar krijgen we allerlei lekkers.  Ik ben flink moe dus thuis gaan de benen omhoog en de tv aan. Het regent opeens en Rick en Orion worden nat tijdens hun avondwandeling.

Gelukkig hebben we het vandaag droog gehouden al dropen we allemaal van de vochtigheid. Ik vind de rondleidingen in de stad ook altijd leuk, maar zou willen dat meer mensen deze boekten.  Het laat weer een heel andere kant van deze omgeving zien.

Happy hour met vriendinnen

Rick gaat bijtijds naar beneden want er komt een electricien om te kijken hoeveel schade de ratten hebben aangebracht.  Hij doet Orion op het deck en die blaft constant.  Dat wekt mij ook compleet, maar ik blijf boven tot de electricien weer even vertrokken is en ik Rick Orion binnen hoor laten.

Het is niet zo warm als de afgelopen dagen, maar ondanks het bewolkte weerbericht schijnt de zon gezellig.  Ik maak een crumpet met gerookte zalm en tomaat en geniet daar met een lekkere kop koffie van op het deck.

Saskia slaapt nog en Rick is nog bezig met de electricien als ik naar de sportschool vertrek.  Daar wil ik een uur cardio doen voor de personal training.  Als ik eenmaal op de ARC trainer sta realiseer ik me dat mijn Fitbit nog in de oplader zit! Ik heb alleen de lege houder aan. 

En ja, ik ben Fitbit verslaafd!  Ik sms Rick en die belooft het ding op weg naar zijn werk te komen brengen.  Intussen "ren" ik wel op de ARC trainer maar het voelt als "voor niets" want de stappen tellen niet.  Na veertig minuten staat Rick buiten en klip ik mijn Fitbit dankbaar weer aan, hopend toch de 10000 stappen nog te registeren (dat lukt gedurende de dag wel).

Na het uur cardio komt Sharon me halen voor een half uur gewichten.  Volgende week is zij er niet en zal ik dus zelf met gewichten aan de slag moeten. Ik denk erover eindelijk mijn Lifetime lidmaatschap weer eens te gebruiken en een aqua klas te doen.  Ik hoop dat ik mijn huidige energie behoud.

Thuis lijn ik Orion aan voor zijn wandeling.  Hij weet al dat hij constant snoepjes gaat krijgen dus dit is zijn favoriete tijd van de dag. Ook vandaag komen we wel een paar mensen tegen, maar de wandeling verloopt rustig.  Veel ontspannener dan toen ik actief situaties moest opzoeken waarbij Orion zich niet prettig voelde.

Saskia is naar Washington voor een bezoek aan haar vroegere therapeute, die ze nog steeds het fijnst vindt.  Katja schrijft blij dat Leah, haar beste vriendin van vroeger en nog steeds een heel goede vriendin, ook bruidsmeisje wil zijn.

Nu heeft Katja dus alle vier bruidsmeisjes bijeen en Saskia als maid of honor.  Het zijn haar twee "verpleegster" vriendinnen Jess en Gabbi, Kevin's zus Stacy en Leah. Tijd om naar jurken te gaan kijken!

Als ik me op heb gefrist ga ik lunchen bij Viet Aroma.  Ik ben laat en het restaurant is vrijwel leeg. Ik bestel de gegrilde garnalen met salade en een Vietnamese loempia.  Het smaakt weer super goed!

Thuis heb ik mijn bikini al aangedaan en rijd naar het zwembad.  Daar bedenk ik me dat ik alles mee heb, maar niets te drinken. Met deze warmte heb ik dan wel nodig.  Ik rijd dus nog gauw even naar Walgreens en koop een flesje water.

Er is vrijwel niemand in het zwembad, maar ik zie Chris in een van de ligstoelen.  Zij gaat haar banen trekken en ik wacht tot de tweede baan vrijkomt.  Dan zwem ik ook weer mijn veertig baantjes.  Veertig minuten later ben ik klaar.

Chris gaat naar een afscheidsfeestje voor een basisschoolleerkracht bij Marshall Road Elementary aan de overkant (wat was het vroeger makkelijk de school zo dichtbij te hebben!).  Al ken ik die leerkracht ook, onze kinderen hadden haar niet dus ik blijf liever lekker luieren.

Christine heeft vandaag haar achtste boek gepubliceerd en ik loop wat achter dus hoop bij te lezen.  Alleen staat de muziek in het zwembad zo hard dat ik mijn vingers in mijn oren wil doen en ik zit het verst van de speakers af! 

Dat is me te gortig en ik ga vragen het zachter te zetten.  Gelukkig gebeurt dat ook meteen. De meeste lifeguards zijn tieners, maar zij worden betaald en wij betalen flink voor een lidmaatschap hier.  Ik erger me er dan aan (misschien oude tante) dat ik moet gaan klagen dat de muziek, die vaak ook niet mijn smaak is, mij vrijwel uit mijn ligstoel dreunt.

Saskia komt ook even lekker lezen en dan belt Kai op Whatsapp.  Ik ben aan het proberen naar Italie te komen in september als hij en Bea er ook zijn.  Ik hoop dan Bea's ouders ook te ontmoeten.  Kai mist ons en we praten bij, ze hebben het erg druk op school.  Als Kai en ik bijgepraat zijn kletst Saskia nog een tijdje met hem.

Dan is het tijd om naar huis te gaan en ik douche en was mijn haar zodat ik keurig naar het maandelijkse happy hour met vriendinnen in Vienna kan gaan.  Mijn zus belt nog even tussendoor en wat zou ik willen dat ze dichterbij woonde en meekon naar happy hour!

Saskia brengt mij lief naar Pazzo Pomodoro waar ik de grootste tafel in de bar in beslag neem.  Er waren heel wat vrouwen, die zeiden te zullen komen, en tot mijn verrassing komen er maar liefst acht.  De grootste opkomst sinds ik de groep begon.

Het wordt dan ook heel gezellig en als Rick om zeven uur komt is iedereen er nog.  Rick vindt dat prima, hij gaat wel een biertje aan de bar drinken. Ook werkt Rick zich op tot fotograaf van het groepje. 

Jammer genoeg waren een paar dames al weg

Een voor een vertrekt iedereen, sommigen na gegeten te hebben.  Ik heb gewacht tot ik met Rick kan eten en bestel een pizza met ham, ananas en champignons.  Zoals altijd smaakt die heerlijk.

Rick en ik gaan huiswaarts en laten Orion uit. Het is nog zulk lekker weer!  Ik hoop dat morgen weer te krijgen, want het weerbericht voor vandaag klopte niet.  Ik heb morgen een onverwachte rondleiding en hoop weer op beter weer dan voorspeld!

Dit weer geeft me energie!

We hebben lekker geslapen en de zon schijnt weer vrolijk als we wakker worden.  Rick staat zoals gewoonlijk om kwart over zeven op en ik blijf nog even liggen.  Als ik drie kwartier later ook opsta komt Orion me enthousiast tegemoet rennen.

Hij heeft iedere ochtend wat mijn oma "mataglap" noemde.  Orion neemt een speeltje in zijn bek en rent als een gek door het huis.   Trap of, trap af, gelukkig heeft hij hier lekker de ruimte voor. Het is om je rot te lachen!

Het belooft weer een warme dag te worden en veel mensen worden daar loom van.  Ik merk dat ik er juist energie van krijg.  Ik voel me stukken beter en aangezien pijn moe maakt is mijn energie niveau ook hoger.

Na een heerlijk ontbijt van een crumpet met gerookte zalm en tomaat ga ik naar boven voor een interval op de elliptical.  Orion gaat mee met een kluifje.  Voor het eerst gaat hij daarna rustig liggen tot ik klaar ben. Hoera! Dat betekent dat ik niet iedere dag meer naar de sportschool hoef.

Als ik achtduizend stappen bijeen heb lijn ik Orion aan voor zijn wandeling. Het doosje met snoepjes gaat mee en Orion kijkt de hele tijd naar mij, wetend inmiddels dat hij dan een snoepje krijgt. Dit helpt als we vlak langs een moeder met twee kleintjes, die net uit de auto komen, lopen. 

Een van de jongetjes zegt zelfs (van verre) "Hi, doggy!" en Orion heeft enkel aandacht voor mijn hand met snoepje. Ook een aantal mannen aan de overkant negeert hij.  Het wordt zo een prettige wandeling moet ik zeggen.

Saskia is inmiddels wakker en ietsje beter.  Ik laat Orion bij haar en ga naar het zwembad. Ik wil mijn veertig baantjes trekken voor de schoonmaaksters om half een komen. Het water is nu precies goed en het zwembad nog vrijwel leeg.

Een half uurtje later ben ik klaar en klets heel even met Lorraine en Lois, die er ook zijn. Dan haast ik me huiswaarts waar Saskia net vertrokken is.  Ik fris me gauw op en geef Orion zijn speciale snoepjes voor in zijn bench.

Als lunch heb ik enorme zin in de grote bak met rauwkost en twee dips van True Food Kitchen.  Ik neem aan de buiten bar plaats en niet veel later wordt die bak voor me neergezet.  Alleen lijkt het dit keer wel twee keer zoveel als gewoonlijk!  Ik kijk zelfs snel op de bon of het niet duurder is, maar dat is het niet.

Het ziet er mooi uit en een aantal andere mensen om me heen merken dat ook op. Maar op  een gegeven moment kan ik echt geen hap meer eten!  En dat met alleen maar groentes.  Ik neem de rest mee naar huis en krijg er een bakje met extra tzatziki bij, zo aardig! 

Volgende stop is Pet Valu voor wat nieuwe kluifjes voor Orion.  Bij Michaels kijk ik eens wat ze voor zomerse feeentuin spulletjes hebben.  Er blijkt 40% korting en ik koop een paar leuke spulletjes.  Die hoop ik morgen te introduceren in Fairyville, want het dorpje heeft wel weer eens wat onderhoud nodig.

Bij Pro Nails 3 neemt T me onder haar vleugels  Zij is een van degenen, die er al zo lang ik bij deze salon kom werkt.  Ze is dan ook helemaal geschokt als ik vertel dat Katja gaat trouwen.  Zij herinnert zich Katja nog van haar basisschool en tienerjaren.

Dit keer kies ik dezelfde glitternagellak voor mijn tenen als mijn vingernagels. Het is mooi turquoise en ik ben er weer een aantal weken blij mee. Het ziet er ook lekker zomers en waterkleurig uit

Na afloop ga ik nog even bij Safeway kijken of zij gazpacho hebben, maar ook daar is het niet. Als iemand een super makkelijk recept daarvoor heeft houd ik me aanbevolen. Voor het avondeten haal ik dan maar een van onze favoriete Whole Foods maaltijden, ook nooit verkeerd.

Thuis tref ik Saskia en Kaylee, die me blij vertellen dat Orion helemaal niet tegen Kaylee heeft geblaft.  Helemaal goed!  Ik neem Orion mee de tuin in waar hij zijn vriendin Mia ook meteen ziet.  Goed, dan geeft zij hem de beweging die hij nodig heeft.

Eerlijk gezegd ben ik nu wel uitgeteld en mijn hangmatstoel lonkt.  Ik lees mijn boek uit en dan komt Rick thuis.  Hij heeft nieuwe planten voor de vijver mee, die hij er meteen inzet.  Volgende stap is nieuwe vissen.  In ieder geval heeft Orion er geen interesse meer in nu de fontein weer werkt.  "Onze" mooie rode cardinaal baadt zich er wel lekker in.

Jammer genoeg zijn de muggen er ook weer.  Ondanks dat ik met Off! spuit vinden ze net de plekjes, die niet bedekt daarmee zijn.   Ik ben zo voorzichtig dat we geen staand water hebben en toch vinden de bloedzuigertjes me!

Rick en ik smullen van onze blackened zalm, "vuurwerk" koolsla en olijfbrood maaltijd.  Die zalm van Whole Foods is altijd de beste ooit, zo enorm zacht, maar toch volledig gebakken.  Rick merkt het ook op.

De airconditioning gaat aan en de voeten omhoog om lekker tv te kijken.  Ik moet toegeven dat ik nu wel moe ben dus laat ga ik het niet maken.