Genieten van de kerstsfeer in de Mall

Oh, jongens, wat vind ik het moeilijk om op te staan op het moment! De wind huilt om het huis en het is zo koud. Ik heb ook slecht geslapen door veel pijn in mijn benen. Maar ik verman me en om acht uur sta ik rillend op.

Het is wel mooi zonnig weer, zoals zo vaak als het hier koud wordt. Ik kleed me in sportkleding met extra laagjes en tref beneden weer lekker warme en sterke gebrouwen koffie. Aangezien Rick alleen maar Pickwick thee drinkt en geen gewone koffie warmt het mijn hart ook altijd dat hij zo voor mij zorgt.

Rick vertrekt naar zijn werk en ik pocheer een ei als ontbijt en heb er wat kerstomaatjes bij. Ik besluit vandaag op de plaats te gaan hardlopen al kijkend naar kerstshows. Ik weet het, ik kan daar geen genoeg van krijgen. Een uur later heb ik bijna 10000 stappen bijeen.

Onze "ouderwetse" advent kalender met plaatjes achter ieder deurtje is aangekomen. Die blijf ik het leukst vinden en zijn natuurlijk nostalgisch. Vroeger ruzieden mijn broers en ik wie het deurtje van de dag mocht openen. Ik maak een lus met een kerstlintje en hang het aan de deur.

Na mijn douche kleed ik me zo warm mogelijk en laat Orion even uit. Ik word bijna weggeblazen! Gelukkig kan ik de rest van de middag overal dicht bij de ingangen parkeren.

Met dit gure weer heb ik zin in pho en ik hoef niet eens meer te zeggen wat ik wil tegen de serveerster bij Viet Aroma. Er is een nieuwe ober, die mijn pho bezorgd en vol ongeloof vraagt of ik zonder noedels wilde. Ja, dat is het geval, er zitten genoeg groentes en kip in voor een vullende maaltijd.

Na het eten rijd ik naar de mall, Tysons Corner Center, een van de grootste in de VS. Die is drukker dan gewoonlijk op een doordeweekse dag, maar lang niet zo erg als tijdens de weekends. Ik kan dichtbij de ingang van Macy's parkeren en ren naar binnen. Daar is het behaaglijk warm.

Als eerste loop ik naar Swatch. De batterijen van twee van mijn horloges zijn leeg. Terwijl de twee vriendelijke verkopers die vervangen kijk ik naar hun horloges. Ik heb er zoals ieder jaar een op mijn kerstlijst en die hangt hier ook. In het echt is hij net zo leuk als hij er online uitziet.

Dan loop ik de hele mall door. Ik zie Santa beneden zitten en hij zwaait als ik een foto neem. Het is op zo'n woensdagmiddag heel rustig. Deze Santa ziet er goed uit, maar degene bij de mall aan de overkant doet het al 30 jaar en is gewoon Santa Claus met echte baard en al. Kai en Saskia hebben op zijn schoot gezeten, zo'n twee decennia geleden!

Bij Bath & Body Works kijk ik of ze hebben wat Katja op haar lijst heeft staan. Online is dat uitverkocht en helaas hier ook. Het ruikt weer heerlijk en ik "neus" een tijdje rond. Uiteindelijk koop ik niets, ongewoon voor mijn doen hier.

De grote kerstwinkel heeft van alles en nog wat. Het is jammer dat veel dingen zo duur zijn want ik kom af en toe in de verleiding iets te kopen. Vooral als ik een heel leuke Nederlandse Kerstman zie (al heeft hij geen Sinterklaas mijter). Rick vindt hem vanwege dat laatste niet goed, maar ik zou hem best willen hebben. Helaas, de prijs weerhoudt me.

Bij Barnes & Noble kijk ik of ze leuke stripboeken hebben, maar mijn favorieten zijn er helemaal niet. Ze hebben maar een heel kleine selectie, helaas. Misschien komen er ook niet veel nieuwe boeken uit in het digitale tijdperk.

Zoals ieder jaar ga ik naar de Disney Store om cadeautjes voor Toys for Tots te kopen. Het is een leuke traditie vind ik en ik bedenk me al winkelend de snoetjes van de kinderen, die ze met Kerst zullen krijgen. Sowieso maakt deze winkel mij ook happy. Ik vind er zelfs de perfecte Kerstavond pyjama voor Rick.

Bij het afrekenen vraag ik of die pyjama apart kan, want de andere cadeautjes zijn voor Toys for Tots. "Oh, dan kunt u ze gewoon hier laten", zegt de vriendelijke vrouw bij de kassa. Het blijkt dat de Disney Store daar een verzamelplaats voor is. Lekker makkelijk, dan kan ik mijn ritje naar het brandweerstation schrappen.

Vandaag merkte ik dat ik gaten in al mijn kniekousen heb. Bij Macy's besluit ik eindelijk eens een goede kwaliteit te gaan kopen. Als ik hier dan toch ben zie ik dat mijn favoriete beha's halve prijs zijn, die gaan dus ook mee. Gek hoe zoiets saais me toch blij stemt.

Op de terugweg stop ik bij Bed, Bath and Beyond en koop alvast de pakjes met stroopwafels voor onze buren. Zo weet ik zeker dat ik genoeg heb. Ze hebben nu ook de chocolade caramel versie, maar ik ga voor de authentieke.

Bij Bird Watchers koop ik een zak vogelvoer. Ik vraag ook of ze misschien eekhoorneten met pinda's hebben. Dat hebben ze wel, maar dan moet ik ook een duur ding kopen om het in te doen. We houden het maar bij de maiskolven. Misschien koop ik later wel een vogelvoerhouder, die bestand is tegen eekhoorns.

Orion heeft weer knauwdingetjes nodig dus als laatste breng ik Petco een bezoek. Dan ga ik moe, maar voldaan, huiswaarts. Daar gaat de verwarming aan want ik ben verkleumd. Gelukkig wordt het de komende dagen wat minder koud.

Als Rick thuiskomt bestellen we Thais eten wat binnen het kwartier wordt bezorgd. Mijn favoriete gerecht is kip met gember en veel groentes. Het smaakt allemaal lekker en warm.

De rest van de avond, je raadt het al, gaat Hallmark aan met zijn kerstfilms. Grappig dat we er anders nooit naar kijken, maar ik betrap zelfs Rick erop te kijken.

Wie ziet er heel blij uit al zit ze in een strandstoel voor nu? 

Shoppen tot we droppen!

Oef, het lukt ons maar niet vroeger op te staan.  Zelfs Rick, die naar zijn werk moet, gaat pas om kwart over acht naar beneden.  Kai had de honden bij zich dus Orion wekte ons niet. Ik lig nog zo lekker en hoef nergens heen dus als de klok negen slaat schop ik mezelf uit bed.

Rick heeft de koffie al klaar staan en vertrekt naar zijn werk.  Ik maak een crumpet met gerookte zalm als ontbijt en dat smaakt me prima.  Kai en Saskia hebben al ontbeten.  Ik vraag Kai wat hij vandaag wil doen en het antwoord is vanmiddag winkelen voor nieuwe kleding.

Vanochtend blijven we dus rustig thuis en ik doe weer mijn pas op de plaats rennen.  Ik kijk intussen een paar afleveringen van House Hunters International en die van gisteravond speelde in Delft. Wat een leuke plaats is dat!  Maar zij huurden toch maar buiten de stad, een veel ruimer huis met drie kleine kinderen (voor Nederlandse begrippen zelfs een flink huis!).

Het is opeens ook lekker weer met een graad of veertien dus Kai en ik nemen de honden de achtertuin in. Het is een modderbad daar, maar duidelijk heeft Orion het rennen nodig.  Kai heeft hem geleerd te apporteren en dat gaat redelijk goed. Ik ben benieuwd of Orion het voor mij ook gaat doen. Ik zie een terugval in zijn gedrag met blaffen tegen Kaylee en volgens Rick rent hij weer achter auto's aan. Zucht!

Daarna maak ik me gauw klaar want Kai en Saskia willen naar de mall.  Onderweg haal ik nog even een Thaise soep bij Panera, die ik in de auto opeet.  Saskia rijdt, grappig genoeg wil zij dat altijd liever. Ik vind het best want ben niet dol op chaufferen.

Tysons Corner Center is drukker dan ik zou verwachten nu het leven weer zo'n beetje in het gareel is gekomen na de feestdagen. Kai heeft van Bea de opdracht gekregen wat nettere en modernere kleding te kopen.  Gelukkig voor hem is er grote uitverkoop, overal 60 tot zelfs 75% korting, ik neem me voor zelf ook te gaan winkelen binnenkort, want ik kan ook wel wat nieuwe dingen gebruiken.

Saskia brengt eerst wat kleren terug bij PacSun en krijgt er een "store credit" voor.  Dat wil zeggen dat ze het geld in deze winkel kan besteden. Kai en ik zien een topje met gaten erin voor veertig dollar en moeten daar erg om lachen. Hopelijk vindt Saskia hier toch wat leuks later.

Wie betaalt hier nu $40 voor???

 

Kai begint bij Macy's, maar daar vinden Bea en Saskia alles voor oude mannen.  Bea laat zien waar zij aan denkt en Saskia raadt American Eagle aan.  Inderdaad vindt Kai daar een aantal shirts, maar Bea keurt ze bijna allemaal af op een na.  Het duurt allemaal ook even, want het bereik in de mall is niet zo goed en Kai stuurt dus iedere keer foto's naar Italie.

Blij tenminste iets gevonden te hebben lopen we verder.  Bij The Gap is er helemaal niets en bij Urban Outfitters vindt Kai een shirt in een mooie kleur groen, die goed bij zijn haarkleur past. Saskia helpt hem goed, mijn advies telt niet, te oud, ha ha.  Ook daarvoor moeten we wachten tot Bea haar goedkeuring heeft gegeven en ik word doodmoe van het staan. 

We kijken ook even rond in de grote Lush winkel

De volgende stop is Old Navy en ook hier vindt Kai een aantal dingen en wordt Bea geraadpleegd.  Inmiddels heb ik heel wat pijn en ik vertel de kinderen dat ik gebruik ga maken van een van de massagestoelen vlakbij.  Voor $5 krijg ik daarin een heerlijke massage!

Voor die klaar is wil Saskia wat boeken kopen bij Barnes & Noble, maar zij moet toch echt wachten tot die elektronische massage klaar is!  Ik betaal voor de boeken en dan nog is Kai niet klaar.  Saskia en ik blijven in de stoelen wachten en dan komt Kai eindelijk, maar wel met een tas vol met shirts, een broek en een trui.  Succes, dus!

Rick is ook net thuis en hij en Kai gaan werken aan zijn terugvlucht morgen met Lufthansa.  De bijna twee weken zijn werkelijk omgevlogen! Gelukkig weet ik al wanneer ik hem weer ga zien en dat gaat helpen bij het afscheid morgen.

Voor het avondeten willen we naar het Mosaic District, want Kai en Rick willen naar Target daar.  We vragen een tafeltje bij True Food Kitchen, een restaurant waar zelfs Saskia enthousiast over wordt. 

Kai en ik delen de edamame dumplings en ik neem de vistaco's als hoofdgerecht. Kai heeft spaghetti squash, Rick een quinoa burger en Saskia de squash pizza.  Ik zou hun pizza ook bestellen, maar de bodem ziet er altijd zo verbrand uit.  De taco's zijn lekker, maar niet spectaculair. Volgende keer bestel ik wat Kai had.

Terwijl ik op de rekening wacht gaan de mannen naar Target en Saskia naar Mom's om hallo tegen Kaylee te zeggen. Ik blijf dus alleen achter en dat vindt onze ober echt vreselijk voor mij.  Ik moet er wel om lachen en geef hem een goede fooi.

Binnen wacht ik op de anderen want buiten is het vreselijk koud met een snijdende wind.  Saskia wil eigenlijk ook nog veganistisch ijs van Target.  Ik heb daar eigenlijk geen zin in want ik voel me helemaal niet lekker, maar ga toch maar mee naar boven.  Opeens besluit Saskia dat ze het toch niet meer wil en beneden zien we eindelijk Rick en Kai.

In de auto vertelt Kai dat Bea ziek is.  Hopelijk is het niets ernstigs!  Ik moet zeggen dat ik me ook niet erg lekker voel, maar dat is in dit seizoen niet ongewoon.  Thuis gaan de voeten omhoog en de tv aan.  De wind huilt om het huis en ik heb zin in een winterslaap of lekker warm weer met wit zand.

Dagje vol missers

Rick zet nu telkens zijn wekker voor half vijf en dan word ik toch ook wakker.  Ik hoor hem zachtjes "shit" zeggen, maar wil niet te wakker worden om te vragen waarom. Natuurlijk wil ik het als hij terugkomt van de honden even uitlaten toch weten.  Cosmo heeft overgegeven, als het de een niet is, is het de ander, zucht!

Het lukt ons niet weer verder te slapen, want Cosmo geeft nog een paar keer over.  Jammer genoeg ook lekker vlekken makend op ons tapijt.  Dit is weer eens een gelegenheid om te schrijven hoezeer ik tapijt haat!  Rick is er dol op anders hadden we overal parketvloer of een andere soort makkelijker schoon te maken vloer.

Met moeite sta ik om half negen op en dan blijkt ook Orion beneden overgegeven te hebben.  Het is weer lachen in huize Engle.  Bijna net als toen de kinderen alle drie tegelijk buikgriep kregen.  We doen het dus ook maar even zonder hondeneten vanochtend om de hondenmagen wat tot rust te laten komen.

Voor mezelf pocheer ik een paar eieren en kaas in de magnetron.  Na de honden nog even in de tuin uitgelaten te hebben ga ik naar Anytime Fitness. Mijn poging gisteren om thuis te sporten ging met Orion's capriolen helemaal verkeerd dus ik moet voorlopig maar weer naar een van de sportscholen.  Eigenlijk ook naar Lifetime, maar dat is verder weg en vergt meer planning.

Er zijn een heel aantal mensen, die ik ken, aanwezig en ook dat is belangrijk voor me.  Zonder rondleidingen heb ik eigenlijk maar weinig aanspraak gedurende de dag.  Ik neem me ook meteen voor weer af te gaan spreken met vriendinnen.

Eigenlijk zou ik graag ergens tijdelijk gaan werken of vrijwilligerswerk gaan doen.  Ik werd echter vandaag ook weer met vlijmscherpe pijnen wakker.  Fysiek kan ik dat niet aan, al schrijf ik er weinig over in mijn blog de altijd aanwezige pijn beperkt me wel degelijk.

Vandaag is Orion een kleine hondenengel.  Hij gedraagt zich voorbeeldig tijdens onze wandeling, ondanks allerlei mensen en kinderen aan de overkant van de straat.  Hij blaft alleen even tegen een man, die aan zijn telefoon pratend langsloopt.  De "waterbom" werkt ietsje beter dan gisteren en het blijft bij een blaf.  Ik wil misschien ook wel teveel tegelijkertijd.

De herfstkleuren zijn nog prachtig!

In de tuin laat ik de honden lekker rennen, hoewel Cosmo zich nog steeds niet goed voelt.  Hij wil duidelijk niet met Orion spelen en ik houd Orion dus bij hem weg.  Die vindt het prima de bal achterna te rennen, hoewel hij best een lui hondje is, eigenlijk, want zodra hij de kans krijgt gaat hij liggen.

Vanmiddag komen de schoonmaaksters en met Orion wil ik er of de hele middag zijn, of weg zijn en hem in zijn bench laten. Vandaag wordt het het laatste, want ik heb plannen.  Als eerste ga ik naar het Mosaic District en bestel lunch aan de bar van True Food Kitchen.

Vorige week heb ik daar de edamame dumplings ontdekt en ik bestel weer het "kale aid" drankje. Ook hebben ze linzensoep en aangezien Rick niet van linzen houdt bestel ik die er ook bij.  Het is een heerlijke lunch!

Inmiddels schijnt de zon weer en is het een graad of zeventien.  Ik zoek een van de Adirondeck stoelen in de zon op en speel spelletjes. Ik heb om vier uur afgesproken met een stel van het Alles Amerika forum bij Tysons Corner.  Zij denken wel verlaat te zijn, maar ik besluit toch op tijd naar de mall te gaan.

Alleen krijg ik de van niet aan de praat! Wat ik ook probeer, niets.  De accu is duidelijk leeg maar geen idee waarom, niets is aangebleven.  Ik bel Rick en die stelt voor de beveiliging van Mosaic te bellen. 

Gelukkig sturen die na een tijdje een truck met een oplader.  Dat is fijn, want zo hoef ik niet op de AAA (Amerikaanse ANWB) te wachten, maar het heeft toch zo lang geduurd dat het niet meer gaat lukken S. en P. te ontmoeten.  Ik kan niet in het donker rijden en op het moment gaat de zon al voor vijven onder.

Heel jammer en ik baal ervan, maar het is niet anders.  Thuis zijn de schoonmaaksters nog bezig dus ik kan Orion niet uit zijn bench halen.  Ik wacht dus maar in de straat tot ze vertrekken.  Intussen zie ik ook nog een mooie zonsondergang. 

Ironisch genoeg wil Rick uitgerekend vanavond naar Tysons Corner.  Daar wordt bij Gordon Biersch een nieuw bier geintroduceerd en dan geven ze ook wat gratis hapjes.  Ik schrijf nog naar S. of ze nog in de mall zijn, maar krijg geen antwoord (later blijkt dat ze niet lang gebleven zijn).

Rick geniet van zijn biertje en dan lopen we naar Seasons 52 voor ons avondeten.  Daar heb ik gereserveerd en we hebben een cadeaubon.  Adam is een heel attente serveerder, hij vertelt ons ook over de brand, die hier in de zomer woedde, het duurde even voor het restaurant weer open kon.

Als voorafje neem ik de stone crab, dat zijn krab klauwen.  Die doden de krabben niet, want ze groeien weer aan.  Klinkt nog steeds niet erg diervriendelijk, maar ze smaken heerlijk met een mosterdsausje.

 Rick en ik kiezen beiden varkenshaas met zoete aardappelpuree en een groentemengsel als hoofdgerecht.  Het is heel erg lekker!  Gewoonlijk zou ik iets van vis nemen, maar gek genoeg vind ik de visgerechten hier niet zo smakelijk klinken. Bovendien zijn ze $10 duurder!  Zoals altijd is het een heerlijke maaltijd en weten we dat het ook gezond is bij dit restaurant.

We lopen terug naar de auto en net ernaast raakt mijn klomp iets en voor ik het weet lig ik letterlijk op mijn neus!  Gelukkig is die enkel wat geschaafd, maar dit zal mijn al aanwezige pijnen wel erger maken morgen, vrees ik.  Maar ach, het had erger kunnen zijn zullen we maar denken.

Rick is geschrokken van mijn val en legt me in de watten.  Ik voel me gewoon een sukkel, die geluk had en zich niet erg pijn heeft gedaan.  Het was me het pechdagje wel vandaag!

De honden kunnen het steeds beter met elkaar vinden

Een diepvriesweekend!

Zaterdag

Als ik mijn ogen opendoe hoor ik Cosmo al in de achtertuin dus Rick moet al op zijn.  Mij niet gezien, ik hoor de wind loeien en volgens mijn app is het -9 met een gevoelstemperatuur van -14.  Waarom kunnen mensen toch geen winterslaap houden?  Ik blijf in ieder geval nog een uurtje in mijn warme bed.

Het is natuurlijk ook helemaal niet goed dat mijn telefoon naast mijn bed ligt.  Ik klets wat met de kinderen. Kai is voor Valentijnsweekend naar Marburg met Bea en Katja was naar een comedy club in New York met Kevin gisteravond.

Tegen tienen moet ik er van mezelf toch echt uit.  Gelukkig heeft Rick al koffie gezet en ik rooster weer een crumpet.  Mijn broer schreef op Facebook dat die ook heel erg lekker zijn met Lyle's Golden Syrup en laat ik daar nog een pot van hebben staan, gegeven door diezelfde broer.  Die maak ik dus en het smaakt inderdaad zeer goed!

Zoals ieder weekend vind ik het weer heel moeilijk mezelf te motiveren te gaan sporten.  Ik neem me voor een half uur op de elliptical te doen.  Intussen trotseert Rick de ijskou om Cosmo zijn wandeling te geven.  Als hij terugkomt is zijn gezicht ijs- en ijskoud!  Ik ben heel dankbaar dat hij dit deed, want dit weer is funest voor mijn spieren.  En ik heb het toch nog vijftig minuten volgehouden op die elliptical.

Dan maken we ons klaar om naar Tysons Corner mall te gaan.  We zijn bepaald niet de enigen, die met dit ijsweer de warme mall opzoeken.  Dan zijn overdekte winkelcentra toch wel erg handig.  Het is er wel zo druk als met de kersttijd!

Gelukkig vinden we nog net een overdekte parkeerplek en rennen dan de mall in.  Daar wil Rick mij zijn favoriete standje in de food court laten proberen, Pita Pouch.  We nemen beiden een bowl, ik met falafel, couscous en verschillende van hun groentesalades.  Het is inderdaad heerlijk en gezond!

Bij de Microsoft Store wissel ik mijn Band in voor een nieuwe.  De batterij laadde niet meer op.  Ook kijken we wat rond bij de accessoires voor onze telefoons, maar de kortere USB kabels waar we naar zoeken hebben ze niet.

Morgen is het Valentijnsdag dus Rick en ik gaan ieder onze eigen weg om een kleinigheidje voor elkaar uit te kiezen.  Allereerst loop ik naar Hallmark winkel om een kaart uit te kiezen.  Die zaak gaat helaas sluiten, want vooral met Kerst hebben ze er altijd leuke dingen.

Bij Brookstone vind ik een leuk iets voor Rick en dan heb ik de drukke mall wel weer gezien.  Gelukkig is Rick ook klaar.  Op de terugweg stoppen we nog bij Whole Foods en dan gaat thuis de haard aan. 

Niet veel later komt Rick binnenlopen met een prachtig boeket voor mij voor Valentijnsdag.  Hij had het van een plaatselijke bloemist besteld en het was bij de buren bezorgd.  Roze en rode bloemen zijn het en helemaal mijn smaak (ik ben niet zo van de rode rozen).   Bij Whole Foods had ik ook een paar nieuwe boeketten gekocht dus lekker veel verse bloemen in huis zo.

We ontspannen een paar uur en dan stelt Rick voor naar Pazzo Pomodoro te gaan voor het avondeten.  Daar is het gezellig druk, maar we vinden nog twee stoelen aan de bar. Rick bestelt de lasagna en ik een pizza met kerstomaatjes, rucola en prosciutto.  Erg lekker en ik neem de helft mee naar huis, want het hele ding is me teveel.

Rick is flink verkouden dus de rest van de avond blijven we lekker thuis, ondanks dat we kaartjes aangeboden kregen voor een reggae band concert bij Jammin Java hier in Vienna.  Ik moet er eigenlijk ook niet aan denken om in de luide muziek te zitten met mijn pijnen.

Zondag

 



Alweer een ijskoude dag met -10 als we opstaan!  Er staat wel minder wind en daardoor voelt het iets minder koud dan gisteren.  We gaan ons wekelijkse Starbucks en Panera ontbijt halen en eten dat in de auto op. 

Bij de Giant werken we een boodschappenlijstje af.  Het is er enorm druk, waarschijnlijk ook vanwege de sneeuw en ijs, die voor morgen en overmorgen is voorspeld. We zijn nog niet klaar met de winter hier, maar ik houd me vast aan de hoop dat het daarna weer warmer gaat worden.

Tijdens mijn uur op de elliptical laat Rick Cosmo weer uit in de vrieskou.  Als lunch maken we soep om op te warmen. Voor mezelf maak ik het laatste pak mosterdsoep nog meegebracht uit Nederland.  Rick houdt daar niet zo van, helemaal goed, dan is het allemaal voor mij.

Vorige week wilden we eigenlijk al de film Hail Caesar zien, maar toen kwam het er niet van.  We rijden dus vanmiddag naar het Angelika Film Center om hem te kijken.  We krijgen nog de laatste twee stoelen, helaas wel op de eerste rij dus we moeten omhoog kijken naar het scherm.  Gelukkig kan ik mijn hoofd op de stoel leunen anders had ik er nekpijn aan overgehouden!

De film krijgt heel gemengde recensies en er zijn heel wat mensen, die hem vreselijk vonden.  Ik ben dan ook een beetje bang dat ik dat ook zal vinden. Rick heeft een ander gevoel voor humor met films dan ik.  Gelukkig vind ik hem zeer vermakelijk, al kan ik wel begrijpen dat hij zulke uiteenlopende reacties krijgt.

Ieder jaar gaan Rick en ik rond Valentijnsdag uit eten om te vieren hoe we elkaar net voor die dag ontmoetten en nog steeds elkaars Valentijns zijn.  Op de dag zelf echter hebben de meeste sjiekere restaurants prix fixe menu's en dat staat ons niet aan.  Die speciale maaltijd gaan we dus dinsdagavond eten in Washington.

Vanavond willen we toch wat leuks doen en besluiten Koreaanse barbecue te gaan eten.  Bij Woo Lae Oak hebben we gereserveerd en maar goed ook, want ik hoor de hostess zeggen dat er een uur wachttijd is.  Het restaurant zit dan ook vol met stellen voor Valentijnsdag.

We krijgen een van de barbecue tafels en bestellen eerst een miso soep.  Dan delen we de gemengde barbecue.  Die komt met biefstuk, kip, varkenshaas, garnalen, St. Jacobsschelpen en groentes.  Het wordt door een van de serveerster aan tafel bereid.  Als bijgerechten hebben we zes verschillende soorten kimchi, de Koreaanse gefermenteerde groentes en gedroogde zeewier velletjes.

Het smaakt allemaal heerlijk!  En het is ook zo gezond, allemaal eerlijk eten, geen rare toevoegingen.  De bediening is vlot en de ambience ook gezellig, helemaal goed.

En nu gaan we weer winterslaap houden, want er komt een nare storm aan met alle soorten neerslag.  Ik voel het letterlijk pijnlijk juk op mijn schouders. Misschien moet ik toch eens solliciteren voor meteoroloog.

Kookdemonstratie lunch

Zaterdag

In november kregen we van Katja een heel lieve brief waarin zij ons bedankte voor alle hulp die we haar tijdens haar collegejaren gaven.  Daarbij besteedde ze ook een gedeelte van haar eerste salaris aan een cadeaubon voor Rick en mij om een kookdemonstratie en lunch van de chef bij een van de meest gerenommeerde Franse restaurants in dit gebied bij te wonen.

Het duurde even voor we dat konden boeken, omdat die demonstratie heel populair bleek te zijn, maar eindelijk kunnen we het vanmiddag dus mee gaan maken.  Na lekker uitgeslapen te hebben en wat koppen koffie gaan we netjes aangekleed op weg naar Great Falls.

Keurig op de afgesproken tijd van kwart voor elf komen we bij de Auberge Chez Francois aan.  Daar krijgen we een glas rose champagne aangereikt en worden naar stoelen in de zaal waar de demonstratie plaats zal vinden geleid.  Daar zit het al flink vol.

Om elf uur loopt chef Jacques binnen, hij is de zoon van de oorspronkelijke eigenaar van het restaurant dat dit jaar zestig jaar bestaat.  Hij is erg onderhoudend, we lachen regelmatig en de gerechten, die hij demonstreert ruiken heerlijk.

Na ongeveer drie kwartier heeft chef Jacques een voorgerecht, hoofdgerecht en dessert gedemonstreerd.  Onze magen knorren ervan en nu mogen we dan ook gelukkig aan tafel.  Wij komen met zes erg leuke en praatgrage mensen te zitten, twee ervan zijn zelfs buren van kennissen, kleine wereld!

We beginnen met monkfish met scallops in champagne sauce, heerlijk!  Ook het meergranen broodje dat we erbij krijgen vind ik ontzettend lekker.  Dit gerecht wordt gepaard met een frisse chardonnay.

Het servies lijkt wel op boerenbont, maar komt uit Syracuse, NY

De tweede gang is een salade met kreeft, ook erg smakelijk.  Daarna krijgen we een sinaasappelsorbet en wordt er rode wijn geschonken voor het hoofdgerecht.  Dat wordt escalope de veau met ham en gruyere en een heel zachte champignonpuree.  

Het is allemaal heel verrukkelijk, maar ook erg zwaar.  Tegen de tijd dat het dessert wordt geserveerd kan ik eigenlijk geen hap meer op, maar het dessert bestaat uit witte en pure chocolade mousse en tja, vooral die laatste vind ik niet te versmaden.  Een paar hapjes prop ik er dus nog bij en geef de rest aan Rick.

Chef Jacques komt nog even de tafels langs om ons te bedanken en Rick neemt een foto van ons.  Deze chef is ook weleens op tv te zien, hoorde ik, dus wel een beetje een beroemdheid.  Dan nemen we afscheid van onze tafelgenoten.  We hebben met volle teugen van dit originele cadeau van Katja genoten!

Het sneeuwt inmiddels licht en is maar net rond het vriespunt.  Het blijft maar koud hier!  Onderweg naar huis haal ik bij Rite Aid nog wat recepten op voor Saskia en mij en dan volgt een rustige middag thuis Olympische Spelen kijken.

Vanochtend hoorde ik al dat Nederland goud, zilver en brons haalde met de 5000 meter heren.  Gelukkig laten ze die ritten vanmiddag ook nog even zien.  Verder is er biathlon, een sport, die ik verrassend spannend vind, en skispringen.  De Olympische Spelen zijn altijd zo leuk!

Na die heerlijke, maar zware lunch hebben we vanavond niet heel veel trek.  We hebben nog wat mini quiches en groentehapjes over van de Super Bowl en warmen die op.

Zondag

Het is telkens zo koud en de afgelopen paar dagen maar sombertjes en dan vind ik het allermoeilijkst om op te staan!  Eigenlijk had ik op tijd op willen zijn om via mijn net geinstalleerde VPN de 3000 meter schaatsen live te zien, maar dat lukt me niet (het wordt hier op NBC ook live uitgezonden, maar ik vind het leuker met Nederlands commentaar).

Als we dan eindelijk uit de warme veren zijn gaan Rick en ik meteen de kou weer in.  Gelukkig zijn de koffie van Starbucks en sandwiches van Panera wel lekker warm.  Ik ben er zo klaar mee het koud te hebben!!!

Genietend van het ontbijt kijken we hoe Ireen Wuest het goud veroverd.  Super, hoor, dat de Nederlanders het zo geweldig doen!  Hopelijk volgen er nog een aantal meer medailles!

Na gisteren een complete "couch potato" te zijn geweest en minder dan duizend stappen te hebben gezet moet ik er van mezelf vandaag weer tegenaan.  Ik doe een uur interval op de elliptical en stel de interval zo zwaar mogelijk in.  Na afloop heb ik echt het gevoel flink intensief bezig te zijn geweest.

Tijdens dat uur viel het me ook op dat ik in alle Olympische kleuren cirkelvormige sportattributen heb.  Dat is natuurlijk perfect voor de Olympische Spelen themafoto van vandaag.

Katja sms-t dat haar stroom opeens uitviel in haar appartement.  Natuurlijk weet ik van zo ver weg niets beters te adviseren dan dat ze gaat kijken of er een zekering uit is.  Het duurt even voor ze de doos gevonden heeft, maar dan blijkt dat inderdaad het euvel te zijn, gelukkig.  Hoe oud ook, ze blijven toch hun ouders nodig hebben.  

Bij Whole Foods heeft Saskia "The Heat is On" pindakaas gekocht.  Dat is pittige pindakaas, die ik ook weleens wil proberen.  We maken er crackers mee voor onze lunch en mijn hemel, dat is nog pittiger dan pindakaas met sambal, maar ook wel erg lekker.

Na nog wat Portugees geoefend te hebben tijdens het met een half oog kijken naar het schansspringen in Sochi vertrekken Rick en ik naar de mall.  Met kerst heeft Rick mij een Swatch horloge gegeven, maar dat liep niet goed en moest hij terugsturen naar Amazon.com.  Ik heb daar nog geen nieuwe voor uitgekozen, dus dat gaan we eerst doen.  Ik kies er een met gekleurde steentjes, die wat gekleed is en bij vrijwel alles zal staan.

Met mijn nieuwe horloge om mijn pols lopen we naar AMC en kopen kaartjes voor Monuments Men.  De echte critici hebben heel wat (negatiefs) te zeggen over deze film van zes oudere mannen, die als soldaten in de Tweede Wereldoorlog naar Europa vertrekken om de door de Nazi's gestolen kunstwerken terug te vinden, maar Rick en ik vinden het een zeer onderhoudende film. 

Rick stelt voor na afloop een hapje te gaan eten bij Seasons 52 en dat is natuurlijk een van mijn favoriete restaurants!  Ook vanavond is het weer smullen en dit keer, in tegenstelling tot gistermiddag, zonder schuldgevoelens over calorieen.  

We delen als voorafje een flatbread met kreeft en mozzarella, erg lekker.  Als "hoofdgerecht" neem ik twee voorafjes: de halve portie ravioli met geitenkaas en champignons in een uien "jus" en mijn favoriete sashimi tonijn met komkommersalade.

Dan haasten we ons door de sneeuw naar huis om weer Olympische Spelen te kijken.  Er ligt thuis net genoeg om alles er wit uit te laten zien en daar zal het ook bij blijven, gelukkig.  Nu lekker van kunstschaatsen genieten, onvoorstelbaar dat 15-jarige Russische meisje, maar Gracie Gold vind ik ook erg goed.  Ook het Amerikaanse ijsdanspaar, dat al sinds hun achtste samen schaatst, is ook fantastisch.

Heerlijk, nog bijna twee weken allerlei wintersporten, die we gewoonlijk bijna niet te zien krijgen, op tv.  Ook leuk dat ik nu live Nederlandse programma's kan streamen.  Misschien houd ik dat Hide My Ass abonnement voor Nederlandse shows, die ik anders niet van hieruit kan bekijken.