Over de reis naar Londen

Zoals zo vaak als ik een wekker heb gezet ben ik een kwartier vroeger wakker. Rick slaapt nog dus ik wacht tot Alexa om kwart voor vijf haar deuntje begint te spelen. 

We maken ons snel klaar en laten Orion uit. Om klokslag half zes rijdt de Washington Flyer taxi voor. De zon komt net boven de horizon uit. 

De taxichauffeur is erg aardig, maar wij verstaan hem niet zo goed. Het gesprek duurt daardoor niet lang. De rit ook niet, want twintig minuten later stappen we uit bij Dulles Airport. 

We lopen naar de internationale check in balie van United, maar daar is tot onze verbazing niemand. Gelukkig ziet een medewerkster ons staan en checht ons gauw in. We zijn met onze TSA Pre ook zo door de veiligheidscontrole en nemen dan de trein naar de C gates. 

Daar nemen we plaats aan de bar bij Chef Geoff's. We betalen een idioot hoog bedrag voor wat eieren met spek, maar het vult de magen. Hun koffie is wel verrassend lekker. 

Na het eten gaan we naar gate C4. Als we stoelen hebben gevonden pas ik op de bagage. Rick gaat koffies en flessen water halen bij Starbucks. Zo is het al snel tijd om aan boord te gaan. Wij zitten bij een nooduitgang en hebben daardoor fijn veel beenruimte. 

De vrouwelijke piloot (zie je niet vaak bij United) kondigt aan dat we op tijd zullen vertrekken en voor op het schema in Londen aan zullen komen. Dat vinden we natuurlijk goed nieuws. 

Als we opgestegen zijn koop ik wifi en kom zo al spelletjes spelend, Frans lerend en lezend de tijd wel door. Rick kijkt zoals altijd een aantal films. 

Er wordt ontbijt geserveerd en wij kiezen de croissant met ei, kaas en ham. Ik eet hem half op en bewaar het broodje wat erbij komt voor het geval ik nog trek krijg. Tijdens zo'n reis is ons hele eetpatroon van slag. 

Ergens boven Nova Scotia

 

Rick en ik dragen een mondkapje en ongeveer een kwart van de passagiers ook. Wij moeten voorzichtig zijn, want we moeten nog steeds een Covid test doen om terug te keren naar de VS.

Op wat turbulentie na verloopt de vlucht rustig. Anderhalf uur voor aankomst krijgen we een snack geserveerd. Die bestaat uit falafels, hummus, pita's en een heel lekkere salade met groentes en verschillende granen. Het eten is zeker verbeterd bij United! 

We zitten naast een ouder Engels stel en zij geven ons maar al te graag advies. Sommige dingen gaan we misschien wel doen. 

Om half negen landen we in Heathrow. We kunnen door de automatische paspoortcontrole en onze bagage komt vrijwel meteen. Ook de douane stelt niets voor. 

Dan is het zoeken naar de taxi's en ook die zijn vlot gevonden. We nemen een zwarte taxi naar ons hotel. We hebben een heel aardige chauffeur, die vertelt ver van het 70-jarig Jubileum te zijn gebleven. 

We komen door bekende buurten en langs Harrods en dan zien we Picadilly Circus. Vlak daarbij is ons hotel, de W London. Het blijkt vlak naast de Chinese boog te liggen. Die hebben wij nog niet eerder gezien. 

De taxi chauffeur neemt afscheid en iemand van het W Hotel helpt ons met de bagage. Dit is een hotel met de lobby op de eerste verdieping. We checken in en krijgen een kamer op de vierde verdieping. Hyper modern is dit hotel en de kamer ook. 

We hebben er gemengde gevoelens over, want met al dat moderne zijn er nauwelijks stopcontacten of USB contacten om dingen op te laden. We vinden daar wel een oplossing op, maar vreemd is het wel. 

Oh, terwijl ik dit schrijf zie ik er een heel aantal onder het bureau c.q. wastafel. Daar zal Rick blij mee zijn. We vonden het al zo raar, tegenwoordig hebben mensen toch allerlei dingen om op te laden. 

Er wordt hier tot elf uur eten geserveerd en het is al bijna half elf. We haasten ons naar beneden naar de gezellige bar. Daar zorgen Nick en Wisdom goed voor ons. We bestellen beiden de tikka kip "burger". Die smaakt ons zeer goed. 

Eenmaal weer boven ga ik op bed de rest van dit blog schrijven. Rick gaat de buurt wat verkennen, maar komt al snel weer terug. Op dinsdagavond is alles vroeg gesloten. We gaan nu even kijken of we straks de slaap kunnen vatten, want voor ons gevoel is het natuurlijk een stuk vroeger. 

We willen echter op tijd opstaan morgen, dus veel langer blijven we niet op. Morgen een volle dag in Londen, ik ben benieuwd wat we gaan doen. In ieder geval Harrods bezoeken, dat lukte drie jaar geleden niet. 

Kai en Raquel zijn ook heel blij dat we aan deze kant van de oceaan zijn!

Over herten en hoera!

Mijn eerste actie bij het opstaan is Lufthansa bellen. Iedere keer dat ik dat de afgelopen weken probeerde kreeg ik te horen dat ze geen telefoontjes aannamen. Ik hoop dat zeven uur 's ochtends niet zo'n drukke tijd is en daar krijg ik gelijk in.

Eindelijk krijg ik iemand aan de telefoon om onze zitplaatsen van Lyon naar Frankfurt te reserveren. Volgens mij is de dame in training, want het duurt meer dan een half uur om dat voor elkaar te krijgen. Maar goed, we hebben nu zitplaatsen voor alle vluchten en dat geeft altijd een gerust gevoel.

Rick wil zoveel mogelijk kunnen studeren voor zijn examen vanmiddag om half vier. Direct na mijn ontbijt vertrekken we dus naar de Starbucks in Vienna. Opeens komen er een paar herten uit een tuin vlakbij. Ik blijf dat zo speciaal vinden, gewoon midden in de buurt op een maandagochtend. 

Met de koffies keren we terug en Rick sluit zich op in zijn kantoor. Ik doe mijn cardio, breinspelletjes en Franse lessen. Ik ben benieuwd in hoeverre de dagelijkse lessen gaan helpen met mijn Frans spreken. 

Om half twaalf komt Rick even boven water en we halen samen lunch. Mijn salade staat al klaar bij Subway en Ricks bij Cava. We eten gezellig samen en dan gaat Rick verder studeren. 

Met dit schitterende weer is een middagje zwembad weer heerlijk. Ik moet even moed bijeen rapen om het koude water in te gaan. Dat is beduidend koeler dan gisteren, maar na een paar baantjes is het erg lekker.

Als ik mijn veertig baantjes, vijf en een halve kilometer nu dit seizoen, heb getrokken heb ik het omgekeerde gevoel. Het is lekker in het water, maar er staat een koele bries. Ondanks de 27 graden maakt die het toch wat fris als je nat bent. Heel ongewoon voor mij ga ik in de zon zitten om op te drogen. 

Mijn boek is leuk en ik klets bij met Saskia, die een beetje een dip heeft nu de drukte van het afgelopen jaar voorbij is. Dat is te begrijpen, want opeens is er geen schema meer. Ze zorgt ervoor dat ze veel buiten is en heeft een paar leuke reisjes met Riley voor de boeg.

Om kwart over vier begint het zwemteam te trainen en al die zwemmende kinderen maken flink wat lawaai. Ik loop naar huis, was mijn haar en pak wat laatste spullen in. Ik heb Orion bij me, zodat hij niet blaft terwijl Rick nog aan zijn examen werkt. 

Om half zes hoor ik Rick bezig en als ik beneden kom zie ik een heel opgeluchte man. Hij is met vlag en wimpel geslaagd! Dat is natuurlijk een heel fijn iets om de vakantie mee te beginnen.

Rick trakteert zichzelf op The Cheesecake Factory, maar daar zie ik niet veel van mijn gading. Ik laat mijn eten van The Four Sisters brengen. Hun Vietnamese eten is verrukkelijk en vandaag smul ik van biefstuk, waterkers, tomaat met een pittige limoensaus.

We moeten morgen super vroeg op en ik ben van plan rond 21 uur naar bed te gaan. Of ik dat ga halen? Hopelijk komt het volgende blog uit Londen. 

Nog even een paar foto's van een baby, die dol op eten is: 

Over een zonnige zaterdag en zondag

Zaterdag

We hebben beiden geen zin om uit te slapen en zijn al om kwart over zeven beneden. Het is schitterend weer en we vinden het fijn om zoveel mogelijk van het daglicht te genieten. 

Als eerste halen we ons weekend Starbucks ontbijt. Dan gooien we het glas van de week in de glasbak. Daar ligt Greenheart vlakbij en we kopen er een paar flessen Rooster groentensap. Het gaat allemaal bijzonder vlot. 

De markt is dan ook maar net geopend als we er aankomen. Het is nog rustig. Dit keer heeft Rick zijn portemonnee wel mee en we kopen een potje rood Hawaiiaans zout van Gypsy Hill. Dat heeft een heel bijzondere smaak. 

Verder vind ik het weer leuk om kleurrijke foto's te maken van de verse producten. Ik vind de prijzen op de markt wel heel erg hoog voor dingen, die direct van het land komen. We kopen er dan ook meestal geen groente of fruit. 

Thuis ga ik aan mijn cardio en doe dat op het deck. Rick gaat de voortuin maaien. Als we daarmee klaar zijn rijden we naar Home Depot. Hier kopen we onder anderen "carpenter bee" gif, want die heeft nog een gat in ons bankje geboord.

Zo loopt de ochtend al snel ten einde en na onze douches gaan we op weg om lunch te halen. Rick kiest een salade van PizzaRoni en ik smul weer van een poke bowl. We eten op het terras van Poki DC. Hier waait het altijd enorm, maar met dit warme weer is dat juist wel lekker. 

Rick wil vervolgens nog wat rond het huis doen, maar ik loop naar het zwembad. Daar praat ik even met Maria en Lorraine en begin dan aan mijn baantjes. Het water is kouder dan de afgelopen dagen, maar ik ben al gauw door en dan is het verfrissend. 

Halverwege mijn kilometer is Rick er ook, maar hij waagt zich maar tot zijn knieen in de koele nattigheid. Voor hem moet het warm genoeg zijn om een tijdschrift in het water te kunnen lezen. Dat duurt denk ik nog wel even. 

We hebben vanavond afgesproken met Karin en Frank om bij The Wharf in Washington te gaan eten. Wij gaan om half vier op pad, want we weten dat het altijd heel druk is daar. Er staat een file op de brug naar de stad, dus het is hier sowieso altijd goed om de tijd te nemen ergens te komen. 

Eenmaal bij The Wharf staat er dat de parkeergarage vol is. Toch zien we auto's naar binnen rijden en wij doen dat ook. We vinden nota bene een perfecte plek voor elektrische auto's. 

Karin en Frank zouden rond vijf uur komen en wij gaan op zoek naar een terras om wat te drinken. Dat vinden we bij Kirwan's. Rick en ik bestellen beiden een virgin Mary (zonder alcohol) en die is erg lekker. Ik stuur een berichtje naar Karin dat we hier zitten. 

Intussen kijken we onze ogen uit, want verderop in de stad is de Awesome Con bezig en veel van die in allerlei fantasie kostuums verklede mensen lopen hier rond. Ook is er een of ander formeel evenement, want we zien mannen in smoking en vrouwen in de mooiste jurken. 

Karin heeft mijn berichtje nog niet gelezen en het is al na vijven. Rick gaat eens kijken of ze soms bij Kaliwa, waar we gaan eten, zijn. Dat blijkt het geval, ze hebben zelfs al een tafel op het terras. Wij rekenen af bij Kirwan's en begroeten dan Karin en Frank. 

Zeven jaar geleden alweer verhuisden zij van Vienna terug naar Nederland. Er is natuurlijk heel veel veranderd en meer dan genoeg gespreksstof.

We zijn inmiddels grootouders van kleine meisjes en onze andere kinderen zijn ook aan hun volwassen leven begonnen. We praten zoveel dat de arme ober telkens onverrichterzake weer vertrekt, want we hebben het menu nog niet eens bekeken. 

Eindelijk hebben we besloten wat we als voorafje willen. Rick en ik delen de garnalen en varkensvlees Philippijnse loempia's en Karin en Frank een Koreaans buikspek voorgerecht. Dat smaakt allemaal bijzonder goed. Dit restaurant heeft een Michelin Bib Gourmand en dat is te merken.

Rick en Frank bestellen vervolgens het ribbengerecht en Karin de pad Thai. Ik neem de steak tartare met een bijgerecht van gewokte groentes. Het is allemaal zeer smakelijk. De tartare is zeker anders dan anders en heeft echt een Aziatische smaak. 

Het is al na achten als we afrekenen. Dan brengen Rick en ik Karin en Frank even naar hun appartement. Hoewel, het is eigenlijk nooit "even" in DC met zijn eenrichtingsstraten en dubbel geparkeerde auto's. 

Bij het appartement nemen we afscheid, want Karin en Frank hebben nog last van jetlag. Rick en ik zien een mooie zonsondergang op de weg terug. Het was erg leuk om onze oude vrienden weer terug te zien!

Zondag

Eigenlijk ben ik om zeven uur al wakker, maar Rick slaapt nog en ik wacht tot Alexa haar half acht deuntje begint te spelen. Dan ga ik op mijn telefoon lezen en om kwart voor acht sta ik stilletjes op. Kennelijk niet stil genoeg, want Rick zet de fan af terwijl ik mijn contactlenzen indoe. 

Natuurlijk zijn we nog steeds vroeger dan gewoonlijk op pad. Het is dan ook heel stil op de weg en niemand in de drive thru van Starbucks. We spelen vervolgens wat Pokemon Go en halen wat benodigdheden van de Giant. 

We zijn te vroeg in het Mosaic District, de marktmensen zijn nog aan het opzetten. Wij spelen dan maar weer, je raadt het al, Pokemon Go. Om negen uur is de markt op en we lopen langs de kraampjes. Ik koop een tomaat voor $1 en wat paddenstoelen van King Mushroom.

Mijn gewoonlijke bestelling zou teveel zijn, aangezien ik alleen morgen thuis ontbijt. Nu neem ik een klein bakje maitake en wat Judasoor paddenstoelen mee. Dat wordt weer een smakelijk maal morgen. 

Thuis gaat Rick de achtertuin maaien en ik doe met tegenzin mijn cardio. Ook vullen we het formulier in dat nodig is om Frankrijk binnen te komen. Dat is de enige restrictie om in Europa te kunnen reizen. De stomme Covid test is enkel nog nodig om terug naar de VS te komen. 

Voor we het weten is het lunchtijd. Rick haalt een lamskabob van Friends en ik weer een poke bowl van Poki DC. Net als gisteren eten we op hun terrasje en net als gisteren waait het hard. De temperatuur is wel heerlijk. 

Na het eten bezoeken we de Tysons Galleria mall. Daar komen we niet vaak en ik zie op de muur dat een van Ricks favoriete (bier)restaurants hier gaat komen: Yard House. Rick kijkt niet naar die muur en ik wijs hem erop. Hij danst als een kind zo blij door de mall, zo grappig!

Ons doel hier is Tommy Bahama. Rick heeft een bon voor $50 korting en wil een nieuwe zomerbroek. Hij vindt er zowaar twee, dus volgens hem is dit bezoek aan de mall "a dream come true". 

Ook in het Tysons Corner Center vinden we bij de Barnes and Noble precies waar we naar zoeken. We nemen een Rick Steve's boekje over Londen mee. Rick zoekt ook nog een tijdschrift om in het vliegtuig te lezen en vindt Popular Mechanics. Ik lees eigenlijk nooit meer Amerikaanse tijdschriften, enkel soms de Libelle of Margriet. 

Thuis pakken we al heel wat in. Rick heeft morgen een drukke werkdag, dus voor hem is het belangrijk zoveel mogelijk gedaan te krijgen. Ik heb daarentegen een vrij open dag, maar het is gewoon fijn om te zien hoe alles past. Ik hoef ook niet veel meer te doen. 

Tijd om naar het zwembad te gaan. Ik denk dat ik vandaag niet wil zwemmen, maar als ik de temperatuur van het water voel trek ik toch even twintig baantjes. Rick gaat ook vandaag maar "knieen baden". 

We genieten een tijdje van het heerlijke weer. Rick leest over Londen en ik lees in mijn boek. De tijd gaat altijd sneller in het zwembad om de een of andere reden. Het is dan ook zo kwart voor vijf en we lopen terug naar huis. 

Onderweg spreken we met een paar buren en gaan daardoor later dan we wilden naar Bear Branch Tavern. Gelukkig zijn er nog een aantal tafeltjes open op hun terras. 

Rick en ik delen een quesadilla als voorafje en dan bestellen we beiden de special: filet mignon met pepersaus op een bed van gefrituurde uienpuree, champignons en broccolini. Het is verrukkelijk en ook nog koolhydraatarm. 

Tevreden gaan we huiswaarts. Het was weer een heel fijn weekend en Ricks werkweek zal heel kort zijn. Allemaal een fijne week gewenst!

Over een vrolijke vrijdag

 Alweer een prachtige dag daagt. Het zal vanmiddag minder warm worden dan de afgelopen dagen, maar 27 graden is natuurlijk ook nog heerlijk. Het is met zestien graden wel wat koel om op het deck te ontbijten. 

Dat eet ik dus binnen. Rick is weer heel vroeg vandaag en om kwart voor acht rijden we naar de Starbucks in het Pan Am Center. Alweer vind ik dat helemaal goed, zo ben ik extra vroeg klaar met sporten. 

Ik ben helemaal weg van deze lelies!

Dat is inderdaad om negen uur het geval. Na mijn douche neem ik mijn nagelstickertjes naar beneden en versier mijn nagels ermee. Dit keer plak ik er oranje en gele vlinders op. 

Helaas gaat de nagel van mijn rechter middelvinger eraf, de nieuwe nagel is al te zien. Dit komt omdat die toen ik met Maria op reis was klem kwam te zitten in de huurauto. Ik verwachtte het al en ik hoop dat het snel gaat, want het ziet er zo lelijk uit. 

Eindelijk zijn mijn medicijnen klaar en ik haal ze op bij de Walgreens drive thru. Ik ben opgelucht, want ik zag me al niet genoeg medicijnen hebben op vakantie. Nu heb ik ruimschoots voldoende. 

Om kwart voor elf trek ik mijn nieuwe sandalen aan en ontmoet Lois aan het einde van de straat achter ons huis. Ik wil die sandalen proberen voor een langere wandeling en ik ben er dolblij mee! Ze zitten zo ongelooflijk lekker en het is alsof ik op een kussen loop.

Lois en ik wandelen naar Bear Branch Tavern om te gaan lunchen. Onderweg stappen we over allerlei gevallen moerbeien, want die bomen staan hier overal. Ik moet er toch een keer eens eentje proeven, ze schijnen lekker te zijn. 

Bij Bear Branch krijgen we een tafel op hun gezellige deck. Lois neemt de zalm nicoise salade en ik de zalm garnalen burger zonder broodje. Die wordt ook met een salade geserveerd, dus ik krijg meer dan genoeg groente binnen.

Op een geven moment komt er een groepje vrouwen op het deck en ik herken twee van hen. Het zijn Karin en Martine, Nederlandse vriendinnen. Karin en haar man zijn hier op bezoek en wij gaan morgen met ze uit eten. Wel heel toevallig dat ze ook hier gaan lunchen!

Lois en ik hebben zoveel te kletsen dat het voor we het weten twee uur later is! Jim zou ons op komen halen, maar we besluiten ook terug te lopen. Zo ver is het niet en het is zulk heerlijk weer. 

Patriottisch huis

Na deze wandeling heb ik 17000 stappen gelopen en besluit mijn plan om naar het zwembad te gaan te laten varen. Het is ook best koel met de noordwestelijke wind die er staat. Ik zoek lekker mijn hangmatstoel op en ga lezen. 

Een paar uur later bedenk ik me dat dit het perfecte weer is om de zomer naar Fairyville te laten komen. Ik zet de feeencamping op en zo kunnen de feetjes heerlijk vakantie houden. 

Rick werkt tot half zes en dan beginnen we aan ons weekend. We besluiten bij Greenhouse Bistro te gaan eten. Hun terras is een van de beste in de omgeving en er staan veel dingen waar we van houden op het menu.

We delen dit keer de biefstuk hapjes als voorafje. Dan bestelt Rick de lamskabob en ik de zalmkabob, erg lekker! We vermaken ons met mensen kijken, want om de een of andere reden komen veel mensen hier compleet uitgedost voor een feest aan. 

Allemaal een heel fijn weekend gewenst!

Over een drukke donderdag

Rick lijkt wel steeds vroeger op te staan, grap ik met hem. Het is al helemaal licht in de kamer, maar pas tien voor half zeven. Ik blijf tot zeven uur liggen en ga dan naar beneden.

De reden dat Rick zo vroeg opstond is dat hij leert voor een examen dat hij maandag moet doen. Ik merk dan ook verbaasd op dat het nieuws niet aanstaat. Ik vind het eerlijk gezegd wel rustig zo.

Het is alweer lekker warm buiten en ik geniet op het deck van mijn ontbijt. Terwijl Rick zijn toilet maakt krijg ik wat stappen bijeen, maar niet veel. 

We gaan veel vroeger dan gewoonlijk naar Starbucks en naar degene in het Pan Am Center. Rick heeft namelijk om acht uur een vergadering. Ik vind het altijd wel gezellig om naar Vienna te gaan om ook wat Pokemon Go te spelen, maar dit is vandaag ook voor mij prima. 

Zo kan ik mijn cardio afmaken voor ik naar personal training moet. Omdat ik ruimschoots de tijd heb besluit ik met een omweg naar Sharons huis te fietsen. Het is warm en vochtig, maar met een briesje goed te doen. 

Natuurlijk heeft Sharon weer een intensief half uur voorbereid. Zij gaat zaterdag op vakantie en wij volgende week, dus de komende twee weken zal er geen personal training zijn. Ik denk dat ik zonder ook genoeg beweging ga krijgen. 

Net als de afgelopen twee dagen haal ik nog voor twaalven een salade van Subway. Na die opgegeten te hebben loop ik naar het zwembad. Daar besluit ik mijn veertig banen in een keer te zwemmen, zodat ik niet wordt overvallen door een voorspelde onweersbui. Na veertig minuten zit kilometer drie van dit jaar erop. 

Het is maar goed dat ik dat gedaan heb, want ik lees nog maar net op mijn ligstoel als het wat begint te druppen. De radar is nog vrij schoon, maar nu zie ik hoe snel een onweer zich vormt. Nog geen tien minuten later horen we een flinke donderslag en die sluit het zwembad voor minstens een uur (wordt uiteindelijk de hele middag). 

We krijgen de ene na de andere flinke onweersbui over ons heen, maar gelukkig is er geen hagel zoals elders. Verder blijft onze stroom aan. Dat is niet overal het geval en er moeten ook mensen gered worden uit auto's op plotseling overstroomde wegen.

Gelukkig is het net droog als ik naar Pro Nails rijd. Ik heb dit keer eens een ander plan qua kleuren op mijn nagels. Voor het eerst in lange tijd worden het geen glitters, maar vrolijk geel en oranje. Het is al na vijven als ik klaar ben en ik besluit de vlindertjes er morgen op te plakken. 

Om half zes hebben Rick en ik namelijk on wekelijkse happy hour met Chuck en Christine. Chuck is er vandaag niet vanwege een onverwachte doktersafspraak, maar we praten gezellig met Christine. Zij gaan ook op reis, dus we zullen elkaar de volgende keer veel te vertellen hebben.

Het is alweer even geleden dat ik van Passion Fin heb besteld, dus dat wordt mijn avondeten. Rick gaat het zijne van een food truck bij het zwembad halen. Dat is Tex Mex eten en daar ben ik niet weg van. Natuurlijk is Japans zo ongeveer mijn favoriete eten, dus een taco kan daar niet bij tippen.

Nu kijken we naar de toespraak van President Biden. Ik krijg er tranen van in mijn ogen. Zoveel onschuldige levens verloren alleen omdat de Republikeinen de wapenwetten niet willen verscherpen. Het is een goede speech met veel vreselijke voorbeelden. Zal het helpen? Wij hopen het, maar voorheen werd er niets gedaan. 

Over een warme woensdag

Het bevalt ons wel, dat vroege opstaan. Nog voor zevenen zijn we beiden beneden. Net als gisteren smul ik buiten van mijn ontbijt, terwijl Rick naar de narigheden, die over de hele wereld gebeuren, luistert. 

Dan gaat Rick naar boven om zich klaar te maken en ik doe alvast wat stappen op het deck. Zelfs zo vroeg is het al flink warm. Ik heb ongeveer een derde van mijn stappendoel bijeen als we naar Starbucks gaan.

Omdat we zo vroeg zijn hebben we ook meer tijd om Pokemon Go te spelen. Dat is altijd weer leuk om samen te doen. Intussen heeft Rick de tuinsproeiers aangezet en ik fotografeer wat van de druppels op de planten. 

Als ik klaar ben met sporten doe ik mijn gewoonlijke Duolingo lessen en breinspelletjes. Daarna ga ik al vroeg mijn salade van Subway halen. Als ik die opheb loop ik naar het zwembad.

Omdat ik een kappersafspraak heb wil ik mijn baantjes vroeg getrokken hebben. Om vijf over twaalf lig ik al in het water. Na twintig baantjes zie ik Lois en Kathy en praat wat bij met hen. Als zij gaan lunchen zwem ik de tweede helft van de kilometer, nummer twee dit seizoen. Ik hoop de vijftig kilometer weer te overschreiden. 

Om twee uur loop ik Lofty Salon binnen. Ik ben wat vroeg, maar Mona is beschikbaar om mijn haar bij te knippen. Het wordt schouderlengte, zodat het wat meer volume heeft en lang genoeg is om met een klem op te steken. 

Nadat Carmen mijn haar heeft bijgekleurd rijd ik naar huis. Daar realiseer ik me dat ik bijna geen groentensap meer heb. Ik ga terug naar Vienna en neem ook gelijk de lege Greenheart flessen mee. Daar hebben ze een nieuw apparaat voor dat ze schoonmaakt zodat ze opnieuw gevuld kunnen worden.

Als ik het cafe binnenloop zie ik lege schappen. Er staat nog welgeteld een fles groen sap, maar dat hoeft geen Rooster te zijn. Er zijn ook andere, zoetere, groene sappen. Maar het geluk is met mij, het is de allerlaatste fles Rooster! Vanavond drink ik dus weer een lekkere mocktail van groentensap en bloody Mary mix. 

Nu ik hier toch ben loop ik een stukje van het W&OD pad. Dat is wel erg warm met 34 graden, maar zo kom ik bij de korenbloemen, die er nog prachtig bijstaan. Na een paar foto's ben ik blij weer in de airconditioning van de auto te zitten!

Voor onze vakantie en eventueel voor mijn rondleidingen zocht ik een sandaal met een goed voetbed. Ik denk dat ik die in onderstaande heb gevonden. De schoenen passen me perfect. Ook grappig dat het model "Fiona" heet.

Rick en ik zitten op het deck om te bedenken waar we eten zullen bestellen. Intussen vermaken we ons met het kijken naar de eekhoorns, die onze moerbeiboom heerlijk vinden. Ze eten al het fruit voor wij het kunnen proberen. Een hangt zelfs ondersteboven aan een tak om te eten, klein acrobaatje. 

Onze keuze valt weer eens op Plaka Grill. Dat is lekker Grieks eten en ze zijn snel met bereiden. Rick wilde het nieuwe Thaise restaurant vlakbij proberen, maar daar zijn vrijwel alle gerechten pittig. Ik vind dat heel lekker, maar mijn gestel helaas niet meer. 

We eten op het deck, maar helaas zijn de muggen er weer en vooral tegen zonsondergang. Leukere insecten zijn de vuurvliegjes. Onze achtertuin lijkt weer kerstlichtjes te hebben door die beestjes. 

Vanavond kijk ik de Au Pairs serie op NPO. Die is volgens mij al ouder, maar wel leuk om te zien. Ik erger me aan sommige mede-Amerikanen en anderen zijn juist heel leuk. 

Tot slot Fiona's elf maanden foto's :