Over Saskia's shower

Zaterdag 

Nadat ik werkelijk heerlijk heb geslapen word ik om zeven uur wakker. Veel te vroeg voor Rick, maar bij mijn zus zijn ze allemaal al op schrijft Katja. 

Een half uurtje later zijn wij dat ook. Terwijl Rick doucht ga ik even kijken wat het ontbijt beneden inhoudt. Als ik zie dat er een frittata met spinazie en tomaat en bosbessen en bramen zijn eet ik die. 

Dat is voor mij een prima ontbijt, maar Rick wil liever een broodje van Starbucks. We zitten hier midden in het stadje en het café is drie minuten lopen. Ik laat me de nitro brew goed smaken. 

Eenmaal weer terug bij het hotel maak ik me klaar om met mijn zus in het bos te gaan wandelen. Zij wil de honden moe maken. 

Natuurlijk is het ook heel fijn om zo even een op een tijd te hebben. We lopen iets meer dan vijf kilometer en zijn dan terug bij de auto. 

Op de terugweg stoppen we nog bij wat leuke winkeltjes waar mijn zus een shower cadeautje voor Saskia vindt. Bij een andere winkel kopen we botjes om de honden vanmiddag rustig te houden. 

Daarna zetten we alle zeilen bij om voor de shower te versieren. Mijn nichtje heeft een prachtige schotel met hummus en groente bloemen gemaakt. 

En haar bijtje op de fruitschaal is heel erg goed gelukt. Verder zijn er vegan cupcakes, ook door mijn nichtje gemaakt, vegan koekjes en rondjes met vegan kaas en tomaat. 

In de woonkamer waar we de shower houden hangen Rick en ik de versieringen op. Het ziet er leuk uit al die bijtjes. Bij de voordeur hangen we een groot doek met een bijenthema om foto's voor te maken. 

De eerste gast komt om twee uur en langzaamaan komt de rest binnendruppelen. Riley's moeder en zus zijn er uit Chicago en Saskia's beste vriendin is uit North Carolina hierheen gevlogen. Verder een aantal locale vriendinnen en het is een leuke groep. 

We geven Saskia een sjerp met Bride to Bee erop, die ze moet dragen. Dan poseren we in groepjes voor het doek. Het zijn allemaal erg leuke foto's geworden. 

Iedereen krijgt vervolgens een kraskaart en een van die kaarten heeft de trouwring. Suzanne, Riley's moeder, is de gelukkige en wint een kaarsje in de vorm van een bijenkorf.

Dan deel ik blaadjes uit waarop iedereen haar wensen voor het bruidspaar kan schrijven. Als Riley weer terug is leest het aanstaande bruidspaar ze samen. Duidelijk vinden ze het leuk en dit kunnen ze voor altijd bewaren. 

We nemen pauze om te eten en drinken en al Natalya's werk wordt bewonderd. Ik ben haar zo dankbaar, want ik had er zelf geen tijd voor gehad. Alles is veganistisch en alles wordt heerlijk gevonden. 

De volgende activiteit was Katja's idee en zij legt de regels uit. We worden in vier teams van drie verdeeld en ieder team moet voor een lid een trouwjurk van wc papier ontwerpen. Ayesha en Laura kleden mij aan. 

Na afloop lopen we alle vier op bruidsmuziek de keuken in. Iedereen heeft heel goed zijn best gedaan en Saskia, die de winnaar moet kiezen, vindt dat best moeilijk. Uiteindelijk kiest ze het team van haar vriendinnen, omdat die net wat meer extra's gedaan hebben. Het prijsje voor alle drie is een pluche bijtje. 

Katja gaat Nico naar bed brengen en de rest gaat voor een tweede ronde eten en drinken. Als Nico slaapt spelen we het laatste spelletje, een word scramble van woorden, die met een bruiloft te maken hebben. Mary wint die en krijgt blokjes post-its met een bijenthema. 

Als laatste pakt Saskia haar cadeautjes uit. Ze krijgt erg leuke dingen. Van Katja krijgt ze een hanger met Mrs. R... erop. 

Van mijn zus en nichtjes champagne glazen met Mr. en Mrs. erop en van mij een setje slippers, kimono en toilettasje met Bride erop en een gepersonaliseerd zakdoekje met een gedichtje ondertekend door Rick en mij. 

Rond vijf uur vertrekken de gasten en ze krijgen allemaal een klein honingpotje mee. Die vindt iedereen ontzettend leuk. De mannen komen net weer terug, zij hebben een leuke middag in de kroegen van Newburyport gehad. 

Voor het avondeten maken Ayesha en ik kip, gehakt en vegan gehakt en de bijgerechtjes voor taco's. Het is de perfecte maaltijd, want niemand heeft heel veel honger, maar toch wel trek in iets. 

Na het eten blijven we nog even gezellig napraten en dan willen Saskia en Riley Laura en Matt terug naar Boston nemen. Hun vlucht terug gaat om zes uur morgenochtend. Rick en ik vertrekken tegelijkertijd. 

We kijken terug op een erg geslaagde shower. 

Zondag

Alweer hebben we heerlijk geslapen, zo lekker zelfs dat ik aan de eigenaresse van de inn vraag welk merk de matrassen zijn. Wij hebben nog steeds hard een nieuwe nodig. 

Net als gisteren ontbijt ik in de eetzaal terwijl Rick doucht. Ik smul weer van de frittata en het verse fruit. 

Het regent en is flink koud. We nemen de auto naar Starbucks dit keer. Rick eet zijn ontbijt en dan rijden we naar mijn zus. 

Het is heel jammer dat het zulk slecht weer is, want dit is zo'n leuk stadje om doorheen te lopen. Het huis hieronder stamt uit 1710.

Het wordt een gezellige ochtend met mijn nichtjes, zus en Katja, Kevin en de kleintjes. 

Fiona is dol op de honden en maakt de vlekken van hun modderpoten op de tegels bekwaam schoon. Ze gaat zelfs op Diesel liggen, die dat helemaal prima vindt. 

Hij is zo'n knuffeltje! 

Als Kevin al hun bagage in de auto heeft gedaan gaan we met zijn allen bij Michaels lunchen. Ik kies de poke bowl die geserveerd wordt in een zeewier bakje. Anders en het is erg lekker. 

Na het eten nemen Katja, Kevin en de kids afscheid. Fiona is heel verdrietig, want ze is dol op iedereen. Het is moeilijk, want ze snapt het concept van tijd nog niet. Wij zullen haar vrijdag weerzien. 

Wij gaan naar Boston om nog even wat tijd met Saskia door te brengen. Zij heeft een kattenloopwiel gekregen en Rick helpt haar het in elkaar te zetten. 

Het is een enorm ding, althans zo ziet hij er in hun kleine appartement uit. Hopelijk vinden Flapjack en Pig hem leuk anders is het wel een sta in de weg.

Ze krijgen hem niet helemaal af, want we hebben een reservering voor half zes bij Jin's. Mijn zus, zwager en een van mijn nichtjes zijn er ook.

We krijgen een ronde tafel en dat vind ik altijd gezelliger. Het maakt het makkelijker met iedereen te praten. 

Het eten is heel goed. We hebben hier al vaker gegeten, omdat ze een grote selectie vegan eten hebben. Natalya doet dit keer met Saskia mee daarin. 

Mijn sushi is heerlijk en Rick smult van zijn lamsgerecht. Eigenlijk zitten we zo fijn te praten dat we niet weg willen. Maar iedereen lokaal moet morgen aan het werk en wij de rit terug maken. 

Saskia weet nog een lekkere ijszaak en wil dolgraag dat ik ook een ijsje neem. Ik bestel een kinderbakje bevroren yogurt met matcha en bosbessen. Het is verrassend lekker en niet zoet. 

Dan nemen wij Saskia terug naar haar appartement en de andere rijden terug naar huis. Het was een fantastisch weekend met zijn allen. 

Over de rit naar Massachusetts

We hebben onze wekkers voor half zeven gezet en Alexa speelt "We don't talk about Bruno" als muziekje. Dat is vrolijk wakker worden. 

We hebben het meeste gisteren al in de auto gezet. Alleen de koelbox moet nog gevuld worden en natuurlijk de laatste dingen in de tassen gedaan. Na Orions wandeling kunnen we vertrekken. Het is vijf over half acht, maar vijf minuten later dan we in gedachten hadden. 

In Vienna haal ik mijn ontbijt van Panera en Ricks ontbijt en de koffies komen natuurlijk van Starbucks. Dan rijden we naar de ingang van de tolweg. 

Op de gewone weghelft staat een flinke file en helaas moeten wij daar in Maryland ook bij. Gelukkig is het van korte duur en rijden we zo door naar Baltimore. Eenmaal door de Fort McHenry tunnel zijn we echt uit ons gebied. De rest van Maryland gaat zonder oponthoud. 

Zoals altijd stoppen we net over de grens met Delaware bij het Biden Center. We gaan hier naar de wc en Rick koopt zijn lunch alvast bij Pret a Manger. 

Niet veel later rijden we over de mooie Delaware Memorial Bridge. Deze brug wordt mijn Architectuur themafoto van vandaag. 

In New Jersey zien we na een tijdje de skyline van New York. We moeten over de George Washington brug en zoals wel vaker rijdt Rick aan het einde per ongeluk mis. Het is ook zo onduidelijk, voor je het weet neem je de verkeerde afslag. Gelukkig kunnen we al snel omdraaien en verliezen niet veel tijd. 

Als we eenmaal door de New York drukte heen zijn gaan we op zoek naar een tankstation waar we ook onze lunches op kunnen eten. We vinden een Mobil in Norwalk, Connecticut. Ik laat me mijn meegebrachte lunch van groenten, garnalen en fruit goed smaken. Rick vindt zijn wrap ook lekker. 

Eenmaal weer op weg kijken we naar de viering van het vijftigjarig bestaan van Microsoft. In juni viert Ruck zijn 35-jarig jubileum daar. 

Met al Trumps tarieven e.d. zien veel mensen hun opgespaarde pensioen flink kelderen. Ook wij maken ons wat zorgen omdat Rick binnen afzienbare tijd met pensioen wil gaan. 

Onze vriend Geoff is financieel adviseur en hij belt om ons een beetje gerust te stellen. Dat is fijn, maar feitelijk weet niemand hoe dit zal eindigen. We hopen maar dat het breekpunt nader is nu ook de rijken het in hun portemonnee voelen. 

En zo reizen we voort op de Amerikaanse snelwegen. Van de interstate 95 naar de I-84, dan de I-91 en dan zijn we na een aantal uren weer op de I-95. Een leuk weetje is misschien dat de interstates met even nummers oost-west lopen en de oneven nummers van noord-zuid. De langste is de I-90, bijna 5000 kilometer lang. 

Net voor drieën rijden we Massachusetts binnen en hebben dan nog bijna twee uur te gaan. Helaas wordt dat langer. Er is nogal wat verkeer tijdens het spitsuur van Boston. 

We besluiten even de snelweg af te gaan naar een Whole Foods. Morgen eten we taco's en Whole Foods heeft seitan gehakt dat Saskia lekker vindt daarvoor. Ik neem ook gelijk een plaspauze. 

Nu hebben we nog een uur te gaan en dan zijn we om tien over vijf eindelijk bij de Compass Rose Inn. Dit is een bed & breakfast vlakbij mijn zus en de sleutel ligt voor ons klaar. Onze kamer is op de eerste verdieping dus arme Rick moet alles naar boven slepen. 

Als we geinstalleerd zijn gaan we naar het huis van mijn zus. Daar zijn Katja en Kevin ook net aangekomen. Fiona en Nico hebben de lange rit goed doorstaan en zijn in een opperbeste bui. Fiona is meteen dol op de twee zwarte labradors en zij op haar. 

Mijn zus en nichtje hebben een lekkere maaltijdsalade met kip klaargemaakt. Het wordt heel gezellig met zijn allen! De kinderen eten ook goed, vooral als mijn nichtje allerlei zoetigheden tevoorschijn haalt. 

Wij zijn doodmoe van de lange rit en morgen is er weer een drukke dag. We nemen dus afscheid en gaan terug naar de inn. Daar gaan we op bed liggen en computeren nog wat. Morgen moeten we vroeg aan de bak om te versieren voor de shower. Hopelijk gaat het allemaal goed. 

Over een van alles en nog wat dag

Het is somber buiten en heeft geregend. Dit weer is niet goed voor mijn spieren en ik baal enorm dat ik personal training af heb moeten zeggen. Vreemd genoeg helpt de krachttraining me altijd beter voelen. 

Na mijn eten begin ik dus maar weer aan mijn cardio op de mini elliptische machine. Als Rick klaar is gaan we druilerig Vienna in. Gelukkig is er nu zoveel kleur in de natuur. Dat maakt heel veel goed. 

De staatsbloem van Virginia, de kornoelje, komt ook al uit

Bij Starbucks krijgen we onze koffies aangereikt en de nitro brew met kaneel is weer lekker. Dan maak ik mijn sporten af en doe een aantal Duolingo lessen. Vervolgens ga ik naar boven om me op te frissen en alvast in te pakken. 

Voor de lunch wil ik nog even naar Whole Foods om garnalen en wat andere dingen te kopen. Alleen zijn de garnalen er nog niet, die komen pas na het middaguur. Aangezien ik ze voor de lunch morgen onderweg mee wil nemen moet ik dus vanmiddag terugkomen. 

Op weg naar huis moet ik stoppen voor een ongewone oversteker, een hert. Vlak daarna steekt er een hele kudde over, die een voor een over een hek iemands tuin binnen springen. Het went nooit die dieren zomaar door de buurt te hebben lopen. 

Net op tijd ben ik terug om mijn lunch te maken voor Judith belt. In plaats van garnalen heb ik plakjes tonijn met sesamzaad meegenomen als proteine. Verder zijn de gewoonlijke salade en bessen weer erg lekker. 

Judith belt en we hebben zoals altijd geen gebrek aan gespreksstof. Het is dan ook een uur voor we het weten en we nemen afscheid tot volgende week. Deze virtuele lunch, begonnen tijdens de pandemie, is me heel dierbaar.

Dan ga ik voor de tweede keer vandaag naar Whole Foods. Tot mijn blijheid is dat niet voor niets, want de garnalen zijn er. Ik neem ook een zak mini paprika's mee om mee naar Boston te nemen als snack. 

En nu komt de eerste keer dat de pleister op mijn rug verwisseld moet worden. Ik kan er zelf absoluut niet bij dus ik heb Ricks hulp nodig. Hij neemt een foto en ik vind het er mooi uitzien. Rick vindt het zes hechtingen veel, maar het is minder groot dan ik dacht. Het doet best veel pijn. De dokter heeft flink diep moeten snijden daar zal het wel door komen. 

Het enige wat ik hier thuis nog voor de bridal shower moet doen is de afscheidscadeautjes voor de gasten klaarmaken. Ik bedenk me dat ik straal vergeten ben honing voor de potjes te kopen. Ik rijd gauw naar Safeway en koop er honing uit dit gebied.

Het thema van de shower is Bees (bijen) en deze honingpotjes zijn daar perfect voor. Ik vul ze, plak de stickers op de deksel en strik de bij en het kaartje aan het potje. Als laatste bevestig ik de honinglepels. Ik vind het er erg leuk uitzien. 

De middag vliegt zo voorbij en al gauw is het tijd om ons klaar te maken voor het happy hour met Christine en Chuck. Onze snack is crackertjes met zalmsalade. Zoals altijd wordt het een gezellige iets meer dan een uur.

Rick gaat voor Tex Mex vanavond en je raadt het al, mijn maal bestaat uit verschillende yakitori spiesjes. Morgenvroeg vertrekken we naar Newburyport net ten noorden van Boston. Hopelijk gaat het verkeer meezitten. 

Over deze woensdag

Ondanks dat ik mijn wond af en toe flink voelde heb ik toch goed geslapen. Het helpt dat ik of op mijn buik of op mijn rechterzijde slaap en de wond zit links. Net als het echt pijnlijk begint te worden is het zeven uur en staan we op. Ik neem meteen wat ibuprofen in, hopelijk helpt dat.

Mooie narcissen in onze voortuin

Voor mijn beweging moet ik het vandaag rustig aan doen. Ik mag niet op de plaats rennen en niet meer dan vijf lbs tillen. Gelukkig mag de mini elliptische machine, die net als een zitfiets is, wel. Na mijn ontbijt begin ik daar dan ook mee. 

Als Rick en ik vervolgens naar Vienna rijden zien we dat er steeds meer groen in de natuur komt. Er zijn nog een aantal bomensoorten, die kaal zijn, maar niet veel meer. 

We gaan eerst langs de stomerij om onze kleding op te halen. De knoop, die aan mijn topje is gezet, is vrijwel hetzelfde als de anderen. Het is keurig gedaan.

Na de koffies bij Starbucks op te hebben gehaald steken we nog even over naar de Giant. Ik heb een blikje zwarte olijven nodig voor onze maaltijd voor vanavond. Daarna zet Rick me thuis af en rijdt verder naar kantoor.

Op mijn gemak maak ik mijn drie kwartier cardio af. Dan doe ik een heel aantal Duolingo lessen. Vervolgens maak ik alles voor vanavond in de crockpot en vertrek dan naar Pro Nails 3. 

Als ik daar binnenloop vertelt Phuong me dat mijn afspraak voor half twee was. Kennelijk is er iets misgegaan toen ik het in mijn agenda zette. Het komt me eigenlijk prima uit, dan kan ik mijn boodschappen daarvoor doen.

Nu ik toch in dit winkelcentrum ben loop ik de Michaels even binnen. Ze zijn duidelijk tussen seizoenen. Ik neem nog een paar zijden bosjes tulpen mee om in de plantenbakken aan het deck te zetten. Verder zie ik niets van mijn gading. 

Bij Whole Foods haal ik garnalen voor mijn lunch. Verder koop ik een zakje dadels, want ik heb gelezen dat het heel goed is daar 's ochtends een of twee van te eten. Ik ben er dol op dus dat advies volg ik graag op. 

Ondanks het sombere weer biedt het parkje naast Whole Foods veel kleur. Het is vandaag niet zo koud en ik ga even op het bankje zitten om het in me op te nemen. 

Het april maandthema van mijn fotografiegroep is architectuur. Ik maak een foto van een van de vele verschillende architectuurstijlen in onze buurt. 

Thuis maak ik mijn lunch van een groentesalade, de garnalen en kiwi en gouden bessen. Op de groentesalade doe ik tegenwoordig tajin. Dat is een Mexicaans mengsel van chilipeper, limoen en zout en is ontzettend lekker. 

Als ik niet veel later bij het Pan Am Center parkeer valt me de fietsenstalling op. Twee oranje fietsen, zou daar een Nederlander iets mee te maken hebben gehad? Anders zijn ze meestal blauw. 

Phuong maakt mijn nagels weer keurig. Ik kies voor een bladerkleurig groen dit keer. Thuis plak ik er tulpen stickertjes op. Ik vind het er weer leuk uitzien. 

Het stijf zitten met mijn arm vooruit voor het lakken maakte de pijn in mijn rug erger. Nog maar een pijnstiller dan maar. Ik heb waarschijnlijk ook alweer teveel gedaan. Ik ga op de bank zitten en lees verder in mijn leuke boek over Renoirs schilderij. 

Rick komt rond half zes thuis en niet veel later gaan we eten. Ik dacht niet dat ik de andere maaltijden kon overtreffen, maar deze is mijn favoriet van de week en Rick is het ermee eens. Het is kip met spinazie, zongedroogde tomaten en zwarte olijven in een saus van kokosnootmelk en Parmezaanse kaas. Natuurlijk eten we het weer met bloemkoolrijst. 

En nu ga ik de nieuwste aflevering van Bed & Breakfast kijken. Ik vind het leuk om te bepalen of Rick en ik ook ooit in die B&B's zouden willen logeren. 

 

Over een plotselinge (kleine) operatie

Het heeft gisteravond flink geonweerd en we zijn van de zomer terug naar de vroege lente gegaan. Het was ook wel heel vroeg voor zulke warmte. Het is zonnig en dat is ook heel wat waard.

Mijn ontbijt is weer heerlijk en voor we naar Starbucks vertrekken ren ik alvast wat op de plaats. Vandaag moet ik me er echt toe zetten. Rick is gelukkig vlot klaar.

Bij Starbucks wordt er geprobeerd een aprilgrap uit te halen met Rick. Ze vertellen hem dat ze hem niet kunnen serveren, want hij is uit hun systeem gegooid. Het kan wel een paar weken duren voor dat opgelost is. Het is best geloofwaardig dus we zijn blij als ze "April Fool's!" zegt. 

We krijgen de koffies dus gewoon aangereikt en gaan huiswaarts. Tijdens mijn cardio lees ik meer aprilgrappen. Vooral deze van de tulpen boerderij vlakbij Katja en Kevin is erg leuk: https://www.facebook.com/share/p/1E5PPHmVzB/ 

Na de cardio rijd ik naar Sharon voor personal training. We verhogen de gewichten en dat gaat goed. We hebben het weer over van alles en nog wat. Dat is zo leuk, ik doe flinke krachttraining, maar het is ook gezellig. 

Voor ik naar huis ga breng ik een bezoek aan Whole Foods. Ik heb er een aantal dingen nodig, ook om dit weekend mee te nemen. Het vergt nogal wat voorbereiding zo'n shower. Mijn nichtje vooral helpt gelukkig heel erg mee. 

In het tuintje naast Whole Foods bloeit nu van alles. Het is jammer dat het zo hard waait en daardoor koud is. Ik zou graag een tijdje op een bankje hebben willen zitten. Ach dat komt later wel.

Thuis is er werk aan de winkel, want ik moet het avondeten maken. Daarna eet ik vroeg lunch, want ik moet om kwart over twaalf weg naar de dermatoloog. 

Al sinds mijn tienerjaren heb ik een cyste op mijn rug. Die is de afgelopen jaren flink gegroeid en nu is het een grote bult op mijn rug. Ik heb er geen last van, maar vind het lelijk en wil ernaar laten kijken. 

Bij ForeFront Dermatology maak ik kennis met dokter Issa. Dat is een ontzettend leuke man met een groot gevoel voor humor. Dat is stukken beter dan de droogstoppel, die ik een aantal jaren geleden voor dezelfde cyste zag. 

Alleen schrikt dokter Issa van de grootte van de cyste. Hij is bang dat die binnenkort zal openbarsten en dat zou allerlei narigheid met zich meebrengen. Hij wil de cyste dus vandaag al verwijderen. Ik vind het prima, dan ben ik er maar vanaf. 

Volgens de assistenten doet de verdoving veel pijn, maar het is niets vergeleken bij andere prikken en verdovingen, die ik heb gehad. Een half uur later begint dokter Issa met de operatie. En die blijkt ingewikkelder dan gedacht, want het is een cyste van vijf centimeter, die ook nog eens diep ligt. 

Het wordt dan ook een hele operatie van drie kwartier voor alles eruit is en de hechtingen erin kunnen. Met een antibiotica kuur van twee weken kan ik naar huis en moet begin volgende maand terugkomen om de hechtingen eruit te laten halen.

Op weg naar huis rijd ik langs Church Street en stop even om wat lentefoto's te maken. De tulpen beginnen al uit te komen. Helaas is het bollenveldje bij de Freeman Store niet zo mooi meer. Een aantal jaren geleden stonden er heel veel verschillende soorten tulpen, maar nu valt dat tegen. 

Opeens voel ik me erg moe en zoek mijn luie stoel op. Rick moet toch naar Walgreens voor zijn medicijnen en haalt die van mij (en Orion) tegelijkertijd op. Verder koopt hij grote pleisters om op de wond te plakken, want die hadden we niet. 

Mijn zusje belt en we praten over van alles en nog wat. De shower zal zaterdag bij haar thuis gehouden worden en het klinkt alsof alles ervoor geregeld is. Het zal een gezellig familieweekend worden, ik zie ernaar uit. 

Het avondeten bestaat uit een kipgerecht met broccoli en een kaasroomsaus. We eten het over bloemkoolrijst. Tot nu toe hebben we alles wat ik in de crockpot heb gemaakt lekker gevonden.

Vanavond is Below Deck avond. Ik ben benieuwd wat er nu weer gaat gebeuren!