Over ambassades en kloosters

Zaterdag

Om kwart over zeven sta ik op en Rick volgt niet veel later. Ik neem een snelle douche en kleed me aan. We maken een kop koffie en thee en dan gaat Rick naar boven voor zijn douche. Ik laat Orion uit en zo zijn we om kwart voor acht gereed om te vertrekken.

Als eerste haal ik mijn broodje op van Panera en dan brengen we een bliksembezoek aan het marktje in Vienna. Ik hoop altijd iets bijzonders te zien, maar ook vandaag is dat niet het geval. De snijbiet ziet er wel erg lekker uit. Daar wil ik binnenkort iets mee maken. 

We halen Ricks broodje en de koffies bij de Starbucks drive thru en rijden dan naar Washington. Op dit tijdstip is het zelfs in Georgetown heel rustig. 

Zo komen we rond negen uur bij de Italiaanse ambassade aan. Het blijkt dat je daar langs de straat gratis kunt parkeren. Dat is geluk hebben, want parkeren in garages is duur en omdat we zo vroeg zijn is er nog plaats. 

We sluiten aan in de rij en het is gezellig praten met deze en gene. Daardoor is het al snel tijd om naar binnen te gaan. Het is een interessant nieuw gebouw en vooral binnen heel interessant met een enorme hal. 

Rick koopt een stuk pizza en ik neem wat brochures van Italiaanse scholen mee. In de tuin zien we een Lamborghini (maar waarom saai grijs vragen we ons af) en wat Vespa brommers. Ook is er een karretje met verse burrata en truffels. Die koop ik en dat is pas echt lekker!

Als we alles gezien hebben lopen we de heuvel op naar de Deense ambassade. Hier is het vrolijk versierd met Deense vlaggen en er staan tentjes met verschillende Deense spullen en leuke dingen voor kinderen. Natuurlijk mag Lego niet ontbreken. 

De residentie van de ambassadeur is hier ook en we krijgen een interessante rondleiding binnen. Er mogen geen foto's gemaakt worden dus er ik neem er alleen een paar in de vestibule. Rick doet zich daarna nog tegoed aan een broodje authentieke Deense worst en dan gaan we verder. 

De Finse ambassade ligt iets meer dan een kilometer naar boven aan Massachusetts Avenue. Het is een flinke wandeling want helemaal heuvel op. Het is echter zeer de moeite waard. 

Bij alle ambassades zijn veiligheidscontroles, maar gelukkig gaat dat vrij snel. De rijen lijken dus lang, maar we zijn al snel binnen. Zowel de Deense als deze ambassade zijn typisch Scandinavisch. Er zijn natuurlijke elementen, zoals klimplanten aan de voorkant van het gebouw. 

Ook hier krijgen we een worstje en een flesje water, beiden gratis. Er is Panda drop om te proeven, maar helaas is het zoet en dat vind ik niet lekker. Ik geef de zak, die ik win, dan ook aan iemand die het wel lekker vindt. 

We proberen een heel verfrissend alcoholisch drankje, Long Drink. We drinken het op het terras op. Dan hebben we het wel gezien en verlaten de ambassade. Alle drie van vandaag waren echt leuk gedaan en namen ook wat meer tijd in beslag dan degenen van vorige week. 

Eigenlijk wilden we nog naar Spanje, maar dat is twee kilometer wandelen en er dichterbij parkeren zal onmogelijk zijn met de menigtes op dit tijdstip. In plaats daarvan besluiten we het bij Scandinavie te houden en de Zweedse ambassade als laatste te bezoeken.

Die ligt aan het water in Georgetown en er is een parkeergarage daar. Ook dit gebouw is zo typisch modern Scandinavisch, ik houd ervan. We zien Pippi Langkous en leren over dingen waarvan we niet wisten dat ze van oorsprong Zweeds zijn (het Coca Cola flesje bijvoorbeeld). 

Boven op het dak kun je een bekertje vossenbessensap krijgen en een Zweedse wafel. Ik heb helemaal geen trek, maar Rick smult ervan. Helaas begint het nu ook te regenen. We lopen snel terug naar de auto na weer een leuke ochtend en vroege middag in de ambassades. 

Er is van alles gaande in de stad en er omheen. Het verkeer is daarnaar en we staan een tijdje in files. Gelukkig wonen we niet ver weg en om drie uur zijn we weer thuis. 

Rick gaat een middagslaapje doen en ik lees liggend op de bank. Ik hoor wat bij de voordeur en als ik die opendoe zie ik er een boeket bloemen staan. Zo vreemd dat ze niet aangebeld hebben! Het blijkt van alle drie de kinderen te zijn voor Moederdag, zo lief!

Vanavond vieren we Moederdag alvast bij Modan, want die hebben morgen alleen een brunch. Wij willen de omakase, want die is heerlijk! 

Het is zo genieten. Vijftien mini gerechtjes, het ene is nog lekkerder dan het andere. De bediening is heel attent en het dessert van lychee, mango gecondenseerde melk en ijs is zo licht en smakelijk! 

Wat een fantastische dag was dit en we hebben de echte Moederdag nog voor de boeg! 

Zondag

We hebben vandaag niet zo'n haast en blijven wat langer liggen tot half acht. Dan gaan we naar beneden, drinken koffie en thee en gaan op pad. Mijn keuze voor mijn moederdag ontbijt valt op Toastique. 

Daar hebben ze heerlijke gerookte zalm op zuurdesem toast en die bestellen we allebei. We nemen er ook een gepocheerd ei bij voor extra proteine. Het smaakt super lekker!

Na het eten rijden we naar het Mosaic District en bezoeken de markt daar. We hebben niet veel nodig, ik koop alleen een bakje aardbeien. De boeren hebben steeds meer producten, maar de aardbeien zijn het eerste fruit van het seizoen. 

Op onze weg naar huis gaan we langs Garden Masters in de hoop een paar hibiscus planten te scoren. Ze hebben er echter maar weinig en ze zijn heel duur. Als ik de eigenaar vraag welke planten het het best doen op het zuiden raadt hij petunia's aan. Dat is weer eens wat anders en we kopen twee grote geel met witte bakken. 

Het is heerlijk buiten en Rick zet mijn elliptische machine op het deck zodat ik daar mijn cardio kan doen. Daarna komt Rick naar buiten met mijn Moederdag cadeautjes. Van hem krijg ik een nieuw kolibrie voederhuisje (hoera!) en een mooi waterglas met vlinders. Saskia heeft me een tulpenbedel van Pandora gestuurd, ik ben er superblij mee!

De tijd vliegt zo en we gaan naar Panera voor een snelle lunch die we in de auto opeten. Ik heb een halve salade met kip en kaas, want het ontbijt was best vullend. Rick heeft een van hun "salade in brood" nieuwe gerechten. Het is precies genoeg. 

Al jaren wil ik graag naar het Franciscaanse klooster in Washington. Weinig mensen weten dat dat bestaat, maar het schijnt heel mooi te zijn. Daarmee is niets teveel gezegd. De tuinen alleen al zijn prachtig. Daar wil ik nog wel een keer terug om langer rond te kijken. 

We hebben kaartjes voor de rondleiding van half twee. Grappig genoeg wordt daar helemaal niet naar gevraagd. De groep is dan ook niet zo heel groot. 

Claude wordt onze gids. Hij behoort wel op de een of andere manier bij het klooster, maar is geen monnik. In de kerk valt mijn mond open van verbazing. Zo ontzettend mooi, maar niet wat ik zou verwachten van Franciscanen. 

We zijn hier in het Heilige Land en in de kerk zijn allemaal altaren, die nagemaakt zijn van belangrijke plekken in het Heilige Land. Nu begrijpen we het beter, want deze kerk is gebouwd naar voorbeeld van de Kerk van het Heilig Graf in Jerusalem zodat mensen, die niet naar het Heilige Land konden reizen, het hier zouden vinden. Die kerk verbaasde ons in Jerusalem ook vanwege de pracht en praal. 

Hun bisschop is dan ook de bisschop van het Heilige Land in Jerusalem en niet de bisschop van Washington. Rick en ik zien allerlei plekken terug waar wij in 2023 zijn geweest. Daaronder de geboorteplek en het graf van Jezus. 

Een fossiel van een slang in een van de marmeren tegels, schijnt heel bijzonder te zijn

Als we de kerk gezien hebben en Claude heel interessant heeft verteld gaan we de catacomben in. Deze zijn nagemaakt van degenen in Rome, maar er ligt niemand begraven. Wel liggen er een aantal relikwieen, waaronder de Heilige Innocentius, die er helemaal ligt, en Sint Benignus. 

Na de rondleiding lopen we de tuin in en bellen op een bankje met Katja (en Fiona), Kai (en Raquel) en Saskia (en Flapjack). Het is een heel leuk gesprek, maar dan begint het te regenen. We lopen terug naar de auto en nemen afscheid van de kinderen. 

Helaas regent het thuis ook, want Rick moet de oprit vrij maken en daar liggen nog zakken met mulch. Hij doet dat dan maar in regenkleding. Ik ga verder aan het in elkaar zetten van mijn kolibrie voederhuisje. Het is hetzelde merk als het gewone voederhuisje dus ik kan ook dezelfde app gebruiken, heel handig. 

Tegen half zes gaan we op weg naar ons restaurant van vanavond. Nue in Falls Church noemt zichzelf elegant Vietnamees en ik wil het al een tijdje uitproberen. Falls Church is wat groter dan Vienna, maar ook een erg leuke plaats.

We parkeren de auto in een garage en lopen door de regen naar het restaurant. We moeten even wachten voor we aan tafel kunnen. Het restaurant ziet er gezellig uit en ze hebben allerlei mocktails op het menu staan. Rick kiest een cocktail en ik een mocktail van lychee limonade en een paars drankje. Helaas is het toch wel erg zoet dus ik drink het niet helemaal op.

Als voorafje delen we garnalen kroketjes en dan neem ik twee voorafjes als hoofdgerecht. Ik kies de krab en asperges soep en de garnalen loempiaatjes. Rick gaat voor de wagyu biefstuk, die perfect bereid is. 

Iedereen zit heel dicht op elkaar en de dame naast me vraagt of we willen dat zij een foto van ons maakt. Later hoor ik ze aan de serveerder vertellen dat ze Indonesisch zijn. Ik vertel dat ik Nederlands ben en mijn ouders in Indonesie geboren zijn. 

Het blijkt dat veel familie van de man in Nederland woont en hij passieve kennis van het Nederlands heeft. Er ontstaat een leuk gesprek. We verzuchten ook hoe jammer het is dat er geen Indonesisch restaurant in onze buurt is. Wat is het toch een kleine wereld soms!

Als we terug naar de auto lopen zijn Rick en ik het erover eens dat we niet per se terug hoeven naar dit restaurant. Het eten was echt goed, maar ook duur en ons eigen Viet Aroma is net zo lekker. 

Het was een heerlijk Moederdag weekend zo en veel te snel voorbij! Allemaal een fijne week gewenst!

Over deze vrijdag

Half zeven en ik ben uitgeslapen. Prima, ik doe mijn Connections puzzel en lees wat en dan is Rick ook op. Ik heb een heel programma voor vanochtend en begin daar na het ontbijt aan met natuurlijk drie kwartier op de mini elliptische machine. 

Dan gaan we Vienna in om onze koffies te halen. We spelen wat Pokemon Go en Rick helpt me bedenken waar ik wellicht mijn "magenta" themafoto voor morgen kan vinden. Dan gaat hij aan het werk en ik doe mijn tai chi app en de trilplaat. 

Vervolgens fris ik me op en begin aan mijn lijstje. Als eerste wil ik langs The Fresh Market. Die gaat helaas eind deze maand sluiten en ik wil nog wat foto's van hun leuke ouderwetse snoep bakken maken. Verder zal ik de winkel niet echt missen, we kopen er zelden wat. 

Aan de overkant ligt de Giant en daar doen we wel de meeste van onze boodschappen. Vandaag wordt er gevierd dat de winkel gerenoveerd is en worden er cupcakes en pizza uitgedeeld. Daar bedank ik vriendelijk voor, maar ik probeer wel een stukje vegan "spek" gemaakt van paddestoelen. Die is best lekker. 

Verder staat de hele winkel natuurlijk in het teken van Moederdag. De ballonnen zijn altijd vrolijk en maak er wat foto's van. Verder vind ik alles op mijn lijstje. De blikjes soda zijn drie halen twee betalen dus dat doe ik. Het is allemaal wel flink zwaar!

 Hierna parkeer ik bij Whole Foods en maak weer een korte wandeling. Ik spuit bloemen nat en fotografeer ze en zoek een 1 seconde video en maandelijkse themafoto (deze maand "gezien tijdens mijn wandeling"). Dan koop ik een paar benodigdheden van Whole Foods. 

Voor de Magenta foto rijd ik nog even langs T Mobile, want dat is hun kleur. Vrijwel iedereen zend foto's van bloemen en vruchten in en ik wil wat anders. Toevallig hangt er een poster waar zelfs "magenta" opstaat. Ik denk dat ik de bovenste foto ga gebruiken. 

Thuis wacht Rick me op en helpt de boodschappen opruimen. Dan gaat hij zijn lunch van Yalla Pita halen. Ik maak de mijne hier en eet op het deck. Het is wat koel, maar in de zon goed te doen. 

Rick komt thuis met een verrassing. Hij is langs de Oekraiense supermarkt gegaan en heeft daar nog bevroren haring gekocht. Toen ik er was hadden ze alleen al ontdooide haring en ik durfde dat toen niet aan. We zien ernaar uit die haring volgende week soldaat te maken. 

Het weer is lekker genoeg om voor het huis te lezen. Dat doe ik dan ook een paar uur. Mijn boek is weer erg leuk. Als Rick klaar is met zijn werk ga ik naar binnen. 

We gaan een nieuw voor ons restaurant uitproberen, Mazadar. Ze noemen zichzelf een Mediterraans restaurant, maar het menu is meer Perzisch en Afghaans. Ze hebben in ieder geval mijn favoriete yoghurt drank "doogh". 

Als voorafje delen we mantu dumplings en ik kies de zalm kabob als hoofdgerecht. Rick heeft ook kabobs, filet mignon en lamsvlees. Het smaakt ons zeer goed en de ambiance is ook gezellig. Hier gaan we zeker vaker heen. 

Allemaal een heel fijn weekend gewenst!

Over een gezellig virtueel happy hour

Het is alweer donderdag! Deze week gaat erg snel. Ik maak mijn ontbijt en heb kennelijk de magnetron niet goed ingesteld voor mijn eieren. Met een grote klap ontploffen ze en de hele magnetron zit vol ei. Het duurt even voor ik hem schoon heb en er nieuwe eieren in kook. 

Na mijn ontbijt begin ik aan mijn elliptische machine in de hoop de 45 minuten gedaan te hebben als Rick klaar is om op pad te gaan. Dat lukt me precies! We gaan naar Starbucks en daar vindt Rick uit dat hij per ongeluk egg bites heeft besteld. Gelukkig zijn ze zo aardig ze van de rekening te halen. 

Rick zet me thuis af en vertrekt naar kantoor. Ik denk erover personal training af te zeggen, maar ga toch. Ik vraag Sharon voornamelijk onderlichaam training te doen. Ik heb het gevoel dat mijn schouders overbelast zijn met de tai chi en gewichten. 

Als het halve uur voorbij is rijd ik naar Whole Foods. Daar parkeer ik de auto en ga een stuk op het W&OD pad lopen. Het is bewolkt en koeler dan ik gedacht had. Ik heb mijn spuitflesje mee en maak weer foto's van bloemen en wat winkels. Het is toch wel een gezellig stadje waar we wonen. 

Bij Whole Foods koop ik onze happy hour snack voor vanavond. Dan rijd ik naar huis en maak lunch. Beide dieren hopen daar een stukje van mee te krijgen en Orion krijgt wat komkommer. Helaas voor Zorro eet ik mijn gerookte forel zonder te delen op. 

Gisteren heeft Rick niet goed opgelet bij de dierenarts, maar gelukkig merk ik het wel op. We hebben betaald voor twee pakketten met hartworm tabletten, maar Rick heeft er maar een meegekregen. Ze zijn niet goedkoop dus ik rijd naar Town & County Animal Hospital om het tweede pakket op te halen. 

Dan ga ik langs Genki. Ik wil vanavond weer yakitori eten en ik vind het altijd zo zielig voor Rick als hij het op gaat halen. Bezorgen is duur en dus haal ik het nu vast. Dan warm ik het vanavond wel op.

Nu ik toch op deze weg ben kan ik ook wel meteen naar H Mart gaan. Daar koop ik mijn paddenstoelen voor volgende week en de mini komkommers zijn ook heel goedkoop en gaan mee. 

Als laatste ga ik langs Pure Green voor mijn flesjes groentesap. Elena, de eigenaresse, is er. Zij is altijd zo super aardig. Ik hoop maar dat de zaken goed gaan, want er is nooit iemand als ik er ben. 

De zon is inmiddels tevoorschijn gekomen en ik ga voor het huis zitten lezen. De wereld ziet er zoveel  vriendelijker uit met zon en blauwe lucht. Alleen moet ik uitkijken niet te verbranden.

Rick komt thuis en dan is het tijd voor happy hour met Christine en Chuck. Het is weer erg gezellig en wordt bijna anderhalf uur. Dan nemen we afscheid voor twee weken, want zij hebben volgende week gasten. 

Mijn yakitori gaat dus in de oven en Rick haalt zijn maal van Taco Bamba. Tijdens het eten zie ik de vogels af en aan vliegen op ons voederhuisje. Kennelijk is het voor hen ook etenstijd. 

Over een rustige dag

Mijn lichaam is een barometer en dit op en neer weer laat dat goed zien. We hebben de regen hard nodig, maar voor mij betekent dat altijd een mindere dag. Ik besluit me er maar aan over te geven. 

Na mijn ontbijt doe ik mijn cardio, maar wat rustiger aan dan anders. Dan sta ik enorm in tweestrijd, wel of geen tai chi. Aangezien daarbij heel veel arm en schouderwerk komt kijken besluit ik op weg naar Starbucks niet te gaan. 

Jammer, want ik wil het wel graag leren. Als ik Joni schrijf dat ik niet ga blijkt dat zij zich ook niet lekker voelt en deze les ook voorbij laat gaan. Gek genoeg wordt mijn schuldgevoel (en waarom?) daardoor minder. 

Vandaag hoef ik geen spuitfles mee te nemen. De bloemen en planten zijn vanzelf nat van de regen. Mijn wandeling wordt dan ook maar kort, maar het is toch lekker om buiten te zijn. 

Om elf uur heb ik een afspraak bij Lofty Salon. Carmen kleurt mijn haar weer keurig bij. Ik vind de eindeloze weerspiegeling altijd zo grappig om te fotograferen. Gelukkig is het droog als ik weer naar buiten loop.

Rick zit al aan de lunch als ik thuiskom en ik maak snel de mijne. Die heb ik net op als de schoonmakers komen. Zoals altijd ontvlucht ik het huis en bel eerst United Airlines om mijn vlucht naar Lyon en terug van Parijs te boeken. 

We zijn heel blij, Kai en Raquel zijn eind september beschikbaar voor een weekje op stap met ons naar west Frankrijk! Ik heb $200 korting op mijn ticket, maar kan dat niet via de app boeken, vandaar dat het met een telefoontje moet. Rick boekt zodra ik dat gedaan heb dezelfde vluchten. 

Starbucks stuurde me een mailtje dat ik maar beter mijn sterren kan gebruiken of ik raak ze kwijt. Ik heb er niet zoveel, maar dat is zonde. Ik bestel een kamille en pepermunt thee, die met punten gratis is, en ga die in het cafe opdrinken. 

Als de schoonmakers vertrokken zijn maak ik vast de traybake voor vanavond, zodat die alleen nog maar in de oven hoeft. Het wordt de kip met mozzarella, tomaat en pesto en broccoli met tajin erop. 

Rick gaat intussen met Orion naar de dierenarts voor zijn jaarlijkse controle. Dit is de eerste keer dat zij zijn medicijnen gaan voorschrijven en ik niet meer naar de gedragstherapeut dierenarts hoef. Scheelt weer ettelijke honderden dollars. 

Orion lijkt wat bleek tandvlees te hebben en dan moet ik meteen aan onze vorige hond Cosmo denken, die dat had toen hij milt kanker had. Hopelijk is dat bij Orion niet het geval. We krijgen over een paar dagen de uitslag van het bloedonderzoek. 

Als Rick thuiskomt is het eten klaar en we vallen meteen aan. Het is laat voor ons doen, na zevenen. En nu ga ik eens uitzoeken welke EU ambassades we zaterdag willen bezoeken. 

 

Over Cinco de Mayo

Het belooft weer een heerlijke dag te worden dus waarom heb ik iedere keer zoveel pijn? Na mijn ontbijt doe ik mijn drie kwartier op de elliptische machine en dat helpt altijd wel wat. 

Toch verzucht ik tegen Rick dat ik niet weet of het goed is om personal training te doen. We gaan eerst maar eens op pad om koffies te halen. We stoppen ook bij Shilla Bakery voor tofu snacks en bij de stomerij om Ricks kleding op te halen. 

Thuis drink ik mijn nitro brew op mijn gemak en besluit toch naar personal training te gaan. Als ik tegen Sharon zeg dat ik veel pijn heb, verzucht ze een beetje geergerd dat ze dan niet weet wat ze met me aan moet. 

Meteen neem ik me voor om zoals zo vaak niet meer eerlijk te zijn. Uiteindelijk doen we de gewoonlijke oefeningen, maar met minder zware gewichten. 

Na het halve uur rijd ik naar het Community Center. Ik heb een spuitflesje gekocht en daar water in gedaan. Ik wandel naar Whole Foods en maak onderweg bloemen nat. Dan fotografeer ik ze. Vooral met uitgebloeide paardenbloemen is het leuk om te experimenteren. 

Bij Whole Foods koop ik wat worstjes en pin geld voor een fooi voor de kapper morgen en Sharon donderdag. Dan wandel ik terug en het is al flink warm. 

Thuis neem ik een verfrissende douche en kleed me dan in een t-shirt en broekrok. Dit is voor het eerst dit seizoen dat mijn knieen niet bedekt zijn. Jammer dat het warme weer niet blijft, al is rond de twintig graden natuurlijk prima. 

Rick en ik eten buiten lunch en dan maak ik me klaar om in de hot tub te gaan. Ik vind een plekje waar de stralen op het probleem deel van mijn rug staan en bubbel zo een uurtje. Het is altijd zo ontspannend en hopelijk helpt het wat.

Als ik zo zit te relaxen denk ik aan hoe mijn leven heel anders was geweest als Nederland niet bevrijd zou zijn 81 jaar geleden. Sowieso zijn er veel punten in een leven waarop alles opeens heel anders dan gedacht gaat. 

Daar moest ik de afgelopen paar avonden aan denken toen ik de EO serie "Klinkt als een Sekte" keek (grote aanrader). Het zette me heel erg aan het denken, die gesprekken met mensen, die uit de sektes gestapt waren. 

Wat zoiets met je doet en hoe je erin terechtkomt. Het menselijk brein is soms beangstigend. Enfin, zware gedachten daar in die hot tub!

Het is vandaag Cinco de Mayo en dat is een grotere feestdag hier dan in Mexico. Wij gaan bij El Bebe eten. Ik vind dat heel fijn, want ik heb toch geen puf om te koken. 

We krijgen een tafel in het bargedeelte en het is gezellig druk. als voorafje bestellen we een trio dips, guacamole, queso en iets met mais. Rick bestelt een margarita, maar ik houd het bij water. 

Als hoofdgerecht neemt Rick de biefstuk fajita's en ik taco's in slabladeren. Ik moet zeggen het smaakt allemaal zeer goed!

Helaas lekt mijn kolibrie voederhuisje als een zeef. Misschien dat er daarom nog geen vogeltjes op af zijn gekomen. Stiekem hoop ik voor Moederdag een nieuwe te krijgen.