Over maandag

De wind huilt om het huis als we wakker worden en daardoor vind ik mijn bed erg knus en warm. Toch sta ik tegelijkertijd met Rick om half acht op. Een warme kop koffie en een warm ontbijt van ei, cantharellen en tomaat gaan er goed in. 

Terwijl Rick zich klaarmaakt begin ik vast met mijn hardlopen op de plaats. Ik ben al halverwege de 10000 stappen, als we onze dagelijkse gang naar Starbucks gaan maken. Vandaag is Ricks laatste werkdag voor Thanksgiving, dus thuis gaat hij "naar kantoor". 

Saskia is intussen ook wakker en wil graag mee naar personal training. Sharon vond dat prima, toen ik het gisteren vroeg. Zij helpt Saskia met haar spierproblemen in haar rug en been. Intussen doe ik de oefeningen, die ik zonder begeleiding weet te volbrengen. 

Halverwege het halve uur is het tijd voor de rug- en buikspieroefeningen en die doen Saskia en ik tegelijkertijd. Sharon laat Saskia goedkope mogelijkheden voor spiertraining zien, zoals een kleine bal en verschillende fitnessbanden. 

Na afloop halen we onze tassen thuis op en gaan naar Walgreens. Saskia heeft nog geen griepprik gehad en wil die vandaag krijgen. We moeten een kwartiertje wachten, maar dan is die injectie ook weer achter de rug voor Saskia, die niet bepaald dol is op prikken krijgen (wie wel?). Ik haal ook meteen een aantal medicijnen, die klaar liggen, op. 

En zo is het opeens lunchtijd. Rick haalt vandaag ook zijn lunch, van Cava zoals zo vaak. Voor mij ligt mijn online bestelde slawrap met garnalensalade al klaar bij de Italian Gourmet. Het is wat moeilijk eten, zo'n slawrap, maar oh zo lekker!

Net als de schoonmaakploeg komt, gaan Saskia en ik naar de nagelsalon. Paddington is ook mee en helpt ons kleuren te kiezen. Ik heb besloten voor het eerst knalgroene glitters te nemen. Voorheen was ik bang dat mijn nagels er dan uit zouden zien, alsof ik een ziekte had. Dat is gelukkig niet het geval en ik ben er blij mee. Saskia heeft een mooie kleur rozerood gekozen. 

Om de schoonmakers in ons huis te ontlopen, gaan we na afloop naar de nieuwe Sephora in het Mosaic District. Saskia heeft een aantal make up dingen nodig. Ik kijk ook wat rond, maar heb nog niet zo lang geleden nieuwe mascara en oogpotlood gekocht. Ik zie verder niets van mijn gading. Het is wel heel fijn niet naar de mall te hoeven voor deze winkel. 

Bij de Safeway haal ik wat tomaten en onze favoriete Tresor crackers. Dan gaan we huiswaarts, waar de schoonmakers bijna klaar zijn. Het is fijn om een schoon huis te hebben zo net voor Thanksgiving. 

Saskia wordt gebeld door een schooldistrict bij Richmond, waar ze gesolliciteerd heeft om invalskracht te worden. Ze stellen haar een aantal vragen en zeggen dan dat ze op de lijst van gegadigden gaat. Saskia hoopt erg dat het doorgaat, want ze wil dolgraag aan het werk en haar eigen geld verdienen.

Nu hebben we allebei onze energie opgebruikt en gaan in onze luie stoelen liggen computeren. Rick heeft nog een conference call met een klant en is dan tegen zessen klaar voor de week. Morgen nog wat laatste dingen doen en dan is het woensdag wachten op de aankomst van Katja en Kevin! Ik zie daar zo naar uit! 

Voor ons avondeten bestellen we Thais, lekker en makkelijk. Rick en Saskia gaan verder met het versieren van de boom. De Hallmark versieringen hangen er nu in. Morgen komt de rest wel. Het is voor het eerst dat we Thanksgiving zullen vieren met onze echte boom al in huis. 
 

Over het weekend

Zaterdag

We slapen tot iets na achten uit en maken ons dan klaar om naar Starbucks te gaan. Daar halen we de gewoonlijke koffies en egg bites. Zaterdag is nu onze glas wegbreng dag en de volgende stop is de paarse glasbak. Natuurlijk spelen we onderweg ook Pokemon Go en zien dat het centrum van Vienna nu helemaal voor Kerst versierd is. 

Vooral de locomotief ziet er leuk uit. De kerstman er bovenop heeft een Vienna mondkapje aan. Alle gewoonlijke kerstvieringen in onze stad worden dit jaar virtueel gedaan. Alleen de Vienna brandweer komt zoals ieder jaar met Santa door de straten rijden, maar dat is allemaal van afstand. 

Het enige dat wij echt zullen missen is de Church Street Stroll. Dat is wanneer de kerstboom in Vienna officieel aan wordt gestoken door de burgemeester en er alle leuke en lekkere dingen te krijgen zijn. Nu wordt dat virtueel gedaan, maar het aansteken van de kleine hulstboom, die onze "kerstboom" is, online kijken is niet zo interessant. Wij doen het dus maar een jaartje zonder. 

We halen nog even een acai bowl op voor Saskia en gaan dan aan onze oefeningen. Rick heeft er gisteren een heel aantal van zijn fysiotherapeut gekregen en ik doe mijn op de plaats hardlopen. Intussen kijk ik met Saskia een drag queen competitie, heel interessant. 

Als we klaar zijn halen Rick en ik de kerstversieringen voor de tuin en het deck van zolder. Het is vandaag heerlijk weer, maar liefst twintig graden en daar willen we gebruik van maken. 

Tegen de tijd dat alles beneden is, is het lunchtijd. Rick neemt zijn gewoonlijke Cava salad Ik heb zin in een poke bowl en die bestel ik online van Poki DC. Het is weer zo lekker, jammer dat ze net te ver weg zijn om vaak te halen. 

Voor het huis eet ik het op en begin dan aan de versieringen. Rick gaat even met Saskia naar Whole Foods om haar boodschappen op te halen en gaat daarna ook aan de gang. 

Zoals ieder jaar zijn er  een heel aantal netten, waarvan de lampjes uit zijn. Zo jammer! Er zijn nog genoeg goede om op te hangen, maar we kunnen een drietal meer gebruiken. Rick zet het op zijn Home Depot lijstje. 

Met vereende krachten lijnen we de tuin weer met blauwe lichtjes. Toen de kinderen nog geloofden, begonnen we deze traditie. Onze oprit werd zo Santa's landingsbaan. Wij staan in de buurt bekend als het huis met de blauwe lichtjes.

Rick hangt ook altijd "ijspegel" lichtjes aan het dak van de garage. Ik vind het doodeng als hij zo hoog op een ladder gaat staan, dus houd die ladder goed vast. Het lukt allemaal zonder kleerscheuren, maar ooit zal Rick iemand anders moeten vragen die lichtjes op te hangen!

Tegen vieren hangt en staat alles zoals we het willen. Ik ben altijd vooral gecharmeerd van de verlichte Kerstman laarzen en Mr. en Mrs. Sneeuwpop. Morgen gaan we verder binnen. 

Rick heeft nog puf om naar Home Depot te gaan, maar mijn energie is op. Saskia en ik gaan lui zijn en onze shows kijken. Ik ben aan het 8e seizoen van de British Bake Off bezig. Ik merk dat ik me op het moment weer niet goed op series kan concentreren. Geen idee waarom, maar het komt wel weer. 

Voor ons avondeten houden we het makkelijk. Plaka Grill is vlakbij en hun gyro vlees en taramosalata met komkommer is een van mijn favoriete samengeraapte maaltijden. Saskia heeft van haar dietiste allerlei recepten gekregen en kookt daar een van. Ik ben zo blij dat zij nu beter eet! Dat zal haar gezondheid alleen maar ten goede komen. 

Rick verdwijnt zijn man cave in om zijn X Box spel te spelen en Saskia en ik kijken onze respectievelijke shows. Het is heel gezellig, ondanks dat we niet specifiek iets samen doen. 

Zondag

We hebben een drukke dag voor de boeg en staan nog voor achten op. Onze eerste actie is natuurlijk weer ontbijt van Starbucks halen.

Daarna zijn we precies als de markt opent bij het Mosaic District. Daar haal ik mijn bestelde cantharellen van King Mushroom en de flessen groentensap van Greenheart Juice op. 

Thuis halen we Saskia op en rijden dan naar Berryville. Na een uurtje door het mooie Virginiaanse landschap gereden te hebben, komen we bij de Moose Apple Christmas Tree Farm. De eigenaar daarvan, Paris, was vroeger Ricks wiskunde leraar. 

Dit keer gaan we niet zelf onze kerstboom omzagen. We hebben er een van tenminste 2,25 meter hoog nodig en liefst 2,5 meter. Je eigen kerstboom omzagen is zo populair in dit gebied dat de meeste boerderijen alleen nog maar kleinere bomen hebben.

Paris liet Rick weten dat hij vandaag hogere, al omgekapte bomen zou krijgen. Dit zijn concolor en fraser firs, die hun naalden, zolang je water blijft geven, niet zullen verliezen. Dit is het vroegst ooit dat we onze echte kerstboom halen, dus we zullen zien. 

Onze keuze is snel gemaakt, want de eerste concolor, die we zien, is mooi van vorm en precies wat we zoeken qua hoogte. We kijken nog wat bij de andere bomen, maar daar zit niets beters bij. De boom wordt in een net gewikkeld en op onze auto geladen en dan gaan we binnen het uur alweer huiswaarts!

Onderweg stoppen we in Reston. Daar zoekt Rick nog wat meer kerstbier bij Total Wine. Saskia haalt wat dingen van Whole Foods en ik ga kerstbenodigdheden bij Michaels kopen. Ik wil nieuwe strikken voor onze trap en we hebben nieuwe kerstboomslingers nodig. Blij dat we dat allemaal gedaan hebben rijden we naar Vienna.

Daar halen Rick en ik allebei een salade van Subway als lunch. Saskia maakt haar lunch thuis. Amazon bracht een pakketje, terwijl we weg waren. Annette verrast me met het Kind van de Mandelorian, een serie, die ik al een tijd wil kijken. 

Dit is wie Annette voor haar dagelijkse themafoto's gebruikt. Orion denkt dat hij voor hem is, maar hij gaat boven mijn bed leven, waar Orion er niet bij kan.

David, mijn zwager, belt en Rick heeft al een tijd niet met hem gesproken. Ik laat ze bijpraten en haal ondertussen de trap versieringen van zolder. Dat is altijd een heel gedoe om aan te brengen. Ik ben blij dat ik een paar nieuwe slingers heb gekocht, want twee doen het niet meer. De nieuwe strikken staan er mooi bij. 

Als Rick klaar is met bellen halen we de rest van de spullen van zolder. Ik zet het nepboompje op en de kabouters komen ook weer tevoorschijn. De voor- en eetkamer zijn zo versierd en de keuken ook. Als laatste komt de woonkamer met de sokken. Daarvan nog geen foto, want nu staat de kerstboom er nog onversierd naast. 

Vrijdagavond kregen we ons eten van Cafe Renaissance op hun servies mee. Ik ga de borden terugbrengen. Saeed kent mij inmiddels ook goed van de Vienna Foodies Facebook groep, waar ik zijn restaurant al meerdere malen heb aangeraden. Hij maakt een lekker drankje voor mij en Rick. 

Het is een champagne cocktail, dus thuis moeten we er wat champagne indoen. Ik versta niet hoe de cocktail heet, maar Rick en ik vinden hem allebei heel lekker. Zo aardig weer, we moeten binnenkort zijn nieuwe terrasverwarmers gaan uitproberen. 

Intussen heeft Rick met Saskia's hulp de kerstboom in de stand gekregen. Hij heeft een vervanging gekregen voor de stand van vorig jaar, die niet goed openging. Met een paar trappen staat deze boom weer keurig recht. 

De rode, groene en witte lichtjes gaan erin en dan de slingers, die ik eerder bij Michaels kocht. Ik dacht teveel daarvan gekocht te hebben, maar deze boom is zo breed aan de onderkant dat het bijna niet genoeg is. Dan maar niet achter de boom langs, zo past het perfect.

We nemen even rust en bestellen dan avondeten. Saskia van Sunflower en Rick van Istanbul Blue, ik twijfel tussen die twee. Ik vind het eten van Sunflower heerlijk, maar uiteindelijk kies ik toch voor het Turkse levergerecht. Volgende keer wordt het Sunflower.

Na het eten heeft Rick nog energie om te beginnen aan de boomversieringen. Hij drinkt er zijn jaarlijkse eggnog met rum bij. Ik vind dat best lekker, maar zo zwaar! 

Zo'n grote boom zal wel een paar dagen duren voor hij volgehangen is. Ik zie weer uit naar de jaarlijkse favorieten. Het brengt ieder jaar weer zoveel gezelligheid.

En zo is het weekend weer voorbij. Het is altijd weer een hele klus om voor Kerst te versieren, maar dan hebben we ook heel veel gezelligheid en lichtjes. 

Allemaal een heel fijne week gewenst!

Over Ricks verjaardag

Vorig jaar was het een groot feest en het laatste dat we voor de pandemie gaven. Ik ben zo blij dat Rick toen zijn bar heeft kunnen inwijden. Vandaag is hij jarig en is allang blij dat met mij en Saskia te vieren. 

Saskia en ik maken ontbijt, maar Rick wacht tot Starbucks. Mijn paddestoelen, tomaat en ei ontbijt smaakt weer prima, maar het veganistische omelet van Saskia verbrandt zo erg dat we de pan wel weg kunnen gooien. Gauw bestel ik een paar nieuwe bakpannen op Amazon, die van ons zijn zo oud en hun anti-aanbaklaag versleten. 

Als Rick klaar is met zijn douche gaan we naar Starbucks. Dit keer ook met een bestelling voor Saskia, een soja melk gedecaffineerde latte met pepermunt siroop. Rick krijgt een gratis verjaardagskoffie en dat wordt een eggnog latte. Ook neemt hij zijn favoriete broodje hier. 

De tijd gaat zo snel dat Rick meteen naar zijn fysiotherapie moet vertrekken. Saskia heeft nu dus geen ontbijt en we gaan een acai bowl halen bij South Block. Daarna doe ik mijn stappen tot ik er 6500 bijeen heb.

Intussen is Orion helemaal bang van Pig. Hij hoeft maar langs te lopen en de kat slaat hem. Flapjack kan het wel met Orion vinden en lijkt op onderstaande foto de vrede te willen houden. Het is zo grappig om te zien hoe die katten Orion helemaal onder hun kattenduimen hebben.

Na mijn douche gaan Saskia en ik naar Target. Daar heeft Saskia een aantal kledingstukken gezien, die ze graag wil hebben. Ik zeg daar geen nee tegen, want de kleding hier is idioot goedkoop. Een van de truien, die Saskia koopt, kost $6. De broek, die ze leuk vindt, hebben ze alleen in grotere maten, dus die gaan we online zoeken. 

Daarna kijken we nog even bij de kerstspullen en ik neem contactlensvloeistof mee. Die is hier veel goedkoper dan elders. Voor we terug naar huis gaan, haalt Saskia haar lunch bij Mom's Organic Market. Ik kijk of er ook iets van mijn gading is, maar alles heeft teveel koolhydraten. 

Als we thuiskomen is Rick aan het videobellen met Kai. Wij praten ook even mee, maar dit is Ricks verjaardagsgesprek met zijn zoon. Ik ga voor het huis in de zon wachten tot Rick klaar is om lunch te gaan halen. Het is namelijk opeens weer 19 graden en lekker om buiten te zitten.

Rick heeft zijn lunch en het dessert voor vanavond al helemaal bedacht. Eerst haalt hij een chocolade chip koekje (nou, eigenlijk wel koek, zo groot) van Crumbl voor vanavond. Dan bestelt hij een pasty van Pure Pasty, de Engelse bakkerij, die authentieke Cornish pasties heeft. 

Voor mij is dat allemaal een no no en mijn salade staat al klaar bij Subway. Ricks zus belt en hij eet lunch, terwijl hij met haar kletst. Ik eet op 20 november mijn lunch buiten voor op de stoep. Als de winter zo wordt hoor je mij niet klagen. 

Met dit prachtige weer willen Saskia en ik de natuur in en dat wordt Great Falls. We lopen dit keer langs de rivier en er zijn mooie reflecties in de kanaaltjes daar. Jammer genoeg zien we weinig vogels en het adelaarsnest op het eiland aan de overkant lijkt weg te zijn. 

We lopen nota bene zonder jas met 20 graden eind november. We hebben het zelfs warm in onze lange mouwen en broeken en mondkapjes. Die laatste doen we alleen aan als er mensen aankomen. Iedereen doet verder hetzelfde.

Als laatste gaan we naar de uitkijkpunten over de watervallen. Die liggen er op het moment heel mooi bij, precies genoeg water om de watervallen goed uit te doen komen. Kayakers nemen de gelegenheid het water in te gaan op deze prachtige dag. 

Terwijl we naar de auto teruglopen, bedenk ik me dat ik Paddington mee had willen nemen voor de dagelijkse foto. Saskia dacht dat ik expres van plan was hem later op te halen, dus heeft niets gezegd. We halen Paddington op en er is een doorzichtig paneel waar hij voor kan staan met de watervallen op de achtergrond. 

Tegen vieren zijn we terug en nemen even rust tot Rick klaar is met zijn werk. Saskia heeft een vorm van chronic fatigue syndrome, wat mij zeer verontrust. Ik was haar leeftijd, toen mijn fibromyalgie heel erg opspeelde. Gelukkig is Saskia onder goede medische behandeling.

Rick heeft voor zijn verjaardag zijn nieuwe kerst Tommy Bahama's overhemd aan. Er moet natuurlijk een foto van de jarige genomen worden. Dit jaar is het wel heel anders, dan vorig jaar. Toch geniet Rick vandaag ook, merk ik. Deze foto zou zo in de zomer genomen kunnen zijn. 

Tijdens happy hour aan de bar geven Saskia en ik Rick zijn pakjes. Jammer genoeg is mijn grote cadeau toch niet op tijd aangekomen. Het moest uit China komen en ik heb extra betaald om het versneld te sturen. 

Gelukkig heb ik wel een kaart en een cadeau pakket van Lindemans bier om aan Rick te geven. Daar komt een glas bij dat hij nog niet in zijn collectie heeft. Saskia heeft ook een schot in de roos met een t-shirt met Donald Duck erop.

Terwijl we aan de bar zitten te kletsen, belt Katja. We maken allerlei plannen voor Thanksgiving. Zo ontzettend leuk en fijn dat twee van onze drie kinderen er zullen zijn. Kai en Raquel gaan het allemaal virtueel meemaken, want we zullen hen de hele dag op Teams hebben. 

Voor Ricks verjaardagsmaal hebben we van Cafe Renaissance besteld. Saeed maakte een uitzondering en liet ons van het gewone menu kiezen. Het gewoonlijke afhaalmenu is enkel een aantal pasta's. Begrijpelijk, maar dat is niet waar wij op hoopten. 

Bij het restaurant aangekomen zien we dat er nu lampverwarmingen zijn. Dat zal Rick hopelijk overhalen weer buiten te gaan eten. We krijgen onze maaltijd mee op hun porcelein, zo mooi! 

Thuis delen we een voorgerecht van gerookte zalm en dan heeft Rick chateaubriand en ik kalfsmedaillons. Die worden beiden met een wijn champignonsaus geserveerd en de groentes zijn haricots verts, wortel, broccolini en prei. 

Allemaal voortreffelijk bereid, alsof er een engeltje op onze tongen plast. Saeed heeft er voor Ricks verjaardag nog een frambozentaartje bij gedaan dat we samen delen. 

De deurbel gaat en daar is een DHL pakketje. Zou het? En jawel, het is Ricks officiele verjaarscadeau, een mini kettingzaag. Dat was een grote wens en Ricks blijdschap is dan ook groot. Hier kan hij zoveel mee doen (volgens hem). Ik ben blij dat het toch nog op zijn verjaardag aankwam!

De rest van de avond brengen we samen door, maar ieder met ons eigen ding. Dat is ook gezellig. Zo te zien heeft Rick van zijn verjaardag genoten. Ik ook, want niet alleen heb ik mijn jongste hier, ik heb de andere twee vandaag ook gesproken. 

 

Over Saskia hier voor Thanksgiving week

Tot mijn verbazing slaap ik op het moment super goed en lang. Daardoor voel ik me ook beter, merk ik. Rick stond al om kwart voor zeven op, ik volg een uurtje later. 

Het heeft vannacht voor het eerst gevroren en heel ongewoon voor ons is er rijp op het gras en de bladeren. Daar moet ik even een paar foto's van maken. 

Rick is er vandaag dus heel vroeg bij en als ik mijn ontbijt opheb gaan we meteen naar Starbucks. Rick wilde naar de dichtstbijzijnde, maar daar hebben ze weer eens geen nitro brew. Ik zeg nog dat ik het vandaag wel kan overslaan, maar Rick staat erop het dan toch maar in Vienna te halen. 

Daar ben ik natuurlijk blij om, want die koffie helpt me door het uur cardio. Voor ik naar Sharon ga heb ik 9000 stappen bijeen, die 1000 komen de rest van de dag wel. Het is maar net boven het vriespunt met nogmaals een harde wind, dus de fiets laat ik staan en neem de auto naar personal training. 

Vandaag is Paddington mee en laat zijn balanskunsten zien op de bosu. Sharon bedacht dit, zij vindt het ook een leuk thema. Daarna gaan we er een half uur hard tegenaan. Iedere spiergroep wordt uitgedaagd, al doen we voorzichtig met mijn nek en schouders. 

Voor ik het weet is het tijd om een minuut te planken. Daarmee eindigen we altijd en dan masseert Sharon mijn rug en benen nog even. Dat is heel hard nodig. Ik mis mijn hot stone massages, maar durf dat nog niet aan. 

Na mijn gewoonlijke Elevate, Boggle en Wordfeud rondje is het tijd voor mijn douche. Ik had gehoopt dat het warmer zou worden, maar het is maar 8 graden. Dan toch warmere kleren aan, die wind maakt het zoveel kouder.

Als lunch haal ik een van de Subway salades. Ik blijf ze zo lekker vinden en weet daarmee dat ik vandaag een flinke portie groentes binnenkrijg. De ingredienten van deze zijn: spinazie, groene paprika, tomaat, komkommer, zwarte olijven, augurk, kalkoenborst, ham en bacon. Dat alles door elkaar gehakt betekent veel smaak in iedere hap. 

Na het eten probeer ik even buiten te zitten, maar daar is helaas te koud voor. In plaats daarvan ga ik zoeken naar kerstcadeautjes voor Rick. Er schiet me iets te binnen dat hij zei graag te willen, maar dat niet op zijn lijst staat. Dat zijn altijd de leukste verrassingen. 

Daarna maak ik een begin aan onze jaarlijkse fotokalender. Voor het eerst in vele jaren heb ik niet genoeg gezinsfoto's of individuele foto's van iedereen om een kalender samen te stellen. Het is tijd om er een met mijn favoriete foto's van het jaar te maken. Gelukkig heb ik daar wel meer dan genoeg van. 

Saskia is intussen op weg naar huis en is vergeten het katteneten mee te nemen. Rick gaat dat nog even halen voor we ons happy hour met Christine en Chuck hebben. Precies op tijd komt hij terug en kletsen we weer met onze Texaanse vrienden. We hebben er een lekkere gerookte zalm snack bij. 

Halverwege het happy hour komt Saskia thuis met Flapjack en Pig. Mallory, die vroeger een goede vriendin van Saskia was, maar met de jaren is dat verwaterd, komt ook meepraten. Heel gezellig met zijn zessen en voor we het weten zijn er anderhalf uur voorbij en nemen we afscheid om te gaan eten. 

Voordeel van geen bladeren aan de boom is meer zicht op de zonsondergang

De heren voelen zich al thuis

Rick haalt een Impossible burger met frietjes van Glory Days voor Saskia. Voor ons hebben we Indiaas besteld van Jaipur. Hun eten is altijd weer heerlijk, ik heb de saag paneer, spinazie en mosterdbladeren met Indiase boerenkaas. 

Alleen is het altijd genoeg voor tenminste drie personen. Als ik er klaar mee ben lijkt het of ik niets heb gegeten. Hoe Rick hetzelfde gerecht met lamsvlees helemaal verorbert is me een raadsel!

Het is weer gezellig met Saskia hier. Ze ziet er goed uit en we zullen haar de komende anderhalve week verwennen. Katja en Kevin zullen woensdag komen voor Thanksgiving. 

Over een koude woensdag

Alweer had ik een droom over mondkapjes. Ik droomde dat ik in een CVS was, een soort Kruidvat plus apotheek, en dat alle medewerkers weigerden een mondkapje te dragen. Die droom blijft maar doorgaan en ik moet mezelf ertoe dwingen mijn ogen open te doen. 

Natuurlijk is Rick al een tijdje beneden, maar kwart voor acht opstaan is vroeg genoeg, vind ik. Ik maak mijn paddestoelen, tomaat en ei ontbijt, terwijl Rick zijn douche neemt. Het is maar net boven het vriespunt en alweer waait het zo hard. 

Rick verbaast zich erover dat ik dan toch een koude nitro brew wil. Hij neemt een cappuccino. Ik heb thuis al een warme kop koffie op, daar hoef ik geen geld aan te besteden bij Starbucks. De koude koffie is bovendien lekker tijdens het sporten. 

Terwijl ik mijn stappen doe heb ik goed uitzicht op de vogel voeders. Er hangt een Downy spechtje aan met een mooi rood kopje. Het is dus een mannetje. Hij lijkt wel te rusten, want hij eet niet. Dat geeft mij gelegenheid mijn fototoestel te pakken en een goede foto te maken. 

Als mijn stappen erop zitten, besluit ik meteen te douchen en mijn lijstje boodschappen nog voor de lunch af te gaan werken. Ik weet hoe ik me, naarmate de dag vordert, steeds slechter voel. Nu heb ik de energie nog, dus gaan met die banaan oftewel VLINDR.

Vandaag gebruik ik voor het eerst de stuur- en stoelverwarming. Heerlijk is dat, vooral het stuur. Als ik de straat achter ons inrijd, zie ik twee honden rondrennen. Er is in geen velden of wegen een eigenaar te bekennen. 

De mini husky en pug vinden hun vrijheid duidelijk heerlijk. Ik blijf langzaam rijden om te zien waar ze heen gaan en de husky kijkt me echt aan van "mens, waar bemoei je je mee". Na even denken lijkt het me het beste om de politie te bellen. Die beloven iemand te sturen, dus ik kan verder. Hopelijk zijn de honden weer met hun mensen familie verenigd. 

Rick is overmorgen jarig en dan wil ik altijd een bier iets cadeau geven. Ik rijd naar Norm's Beer & Wine en tot mijn genoegen hebben ze daar precies wat ik zoek. Ik vind het fijn hen de klandizie te geven in plaats van de enorme Total Wine & More keten. 

Volgende stop is de Giant voor een verjaardagskaart en wat batterijen. Bij Just $1 koop ik een paar tassen om verjaardags- en kerstcadeaus in te doen. Intussen zoek ik naar een goede plek voor mijn dagelijkse Paddington foto.

Als ik het gebouw van de bibliotheek zie, herinner ik me dat daar een klein boek standbeeld staat. Dat is precies wat ik zoek. Ik vind het zo leuk mijn eigen stad in een ander licht te zien met Paddington. Het is gewoonlijk zo alledaags, maar heeft duidelijk ook veel leuks en unieks te bieden. 

Bij Whole Foods koop ik nieuwe paddestoelen en haal daarna mijn lunch op van Noodles & Company. Dit alles duurde precies een uur, dus ik vind mezelf heel productief! De zoodles smaken weer lekker op deze koude dag. Morgen wordt het gelukkig weer warmer. 

Tijdens het opruimen van de sportkamer vond Rick een boekje van twintig jaar Escher uit 1998 (!). Het is ongeopend en je kunt er Escher doosjes van vouwen. Nu zou ik niet weten wat ik met allerlei Escher doosjes moet doen, maar zonde om weg te gooien, toch? Ik maak de drie makkelijkste, zodat het toch gebruikt is. 

Na dat moment van creativiteit vul ik de vogelvoeders en zet een nieuwe maiskolf neer voor de eekhoorns. Op onderstaande foto kun je zien dat ze daar korte metten mee maken. Het houdt ze van de vogelvoeders af, dus morgen nog maar eens neerzetten. Ik denk er ook over ongepelde pinda's op het deck te leggen. 

Nadat ik Orions nagels nog even heb geknipt, is, zoals ik al dacht, mijn energie op. Tijd om mijn luie stoel op te zoeken. Ik zoek tevergeefs naar leuke kleine dingetjes voor in Ricks kerstsok, maar vind wel lekkere koolhydraat arme recepten op Pinterest. Het wordt tijd dat we die dan ook eens gaan maken, dat wel. 

Het goede nieuws van Katja is dat Kevins coronavirus test negatief was. Dat is niet onverwacht, maar toch een zekerheid, die we nu hebben. Er wordt overal gewaarschuwd tegen samen Thanksgiving vieren, maar Katja, Kevin en Saskia zijn alle drie net zo voorzichtig geweest als wij. 

De gevallen in New Jersey en Virginia stijgen wel, maar niet zoals in andere staten. We nemen het risico welbewust. Vooral Saskia heeft ons allemaal echt nodig op het moment en mentale gezondheid is ook belangrijk. 

Rick heeft een heel drukke dag achter de rug en ik ben doodmoe. We besluiten het onszelf makkelijk te maken en Chinees te bestellen. Het Chinese eten is hier zo anders, dan in Nederland, alleen haaievinnensoep is hier ook.

Die heb ik dan ook als voorgerecht. De Kung Pao garnalen worden geserveerd met groentes en pinda's, erg lekker! Toch mis ik de Indonesische invloed op de Nederlandse Chinese keuken, vooral babi pangang. 

Tot slot wil ik voor de mensen aan deze kant van de oceaan het merk Betabrand broeken aanraden. Ik heb er nu een aan en super comfortabel! Ze zijn feitelijk yoga broeken, maar zien eruit als nette broeken, die je zo naar het werk aan zou kunnen.

Allemaal een fijne donderdag gewenst!

Over een fibromyalgie dinsdag

Het heeft vannacht gestormd en het was flink koud. Ik heb in mijn superzachte nieuwe pyjama geslapen en ik ben nog niet klaar op te staan als Rick dat doet. Tot nu toe lukt het me nog voor achten beneden te zijn en dat is prima in dit seizoen. 

Rick heeft een vroege vergadering en direct, nadat ik mijn ontbijt verorberd heb, gaan we naar de Starbucks het dichtst bij ons. Ik voel nu al dat dit een pijndag gaat worden.

Zaak dus om als Rick aan het werk gaat meteen met mijn hardlopen op de plaats te beginnen. Eigenlijk wilde ik de elliptische machine doen, maar mijn teen doet nog teveel pijn als ik dichte schoenen draag. 

Terwijl ik bezig ben, vliegen de vogels af en aan op onze voeders. Ook het Blue Jay paar komt en passen maar net in een van de voeders. Het zijn mooie vogels in de gaaienfamilie. Ik kan nog net een paar foto's van het vrouwtje maken. Met de telefoon gaat dat niet zo goed. Ik moet mijn echte camera klaar leggen 's ochtends. 

De wind huilt intussen om het huis, al is het wel mooi zonnig weer. Die wind maakt het te koud om buiten te zitten en  is er debet aan dat mijn fibromyalgie opspeelt. Ieder jaar opnieuw hoop ik dat het niet zo erg terug zal komen en dan zijn er zeer teleurstellende dagen als vandaag. 

Dinsdag is virtuele lunch met Judith dag. Samen met Paddington ga ik mijn salade van Subway halen en ben net op tijd terug voor ons video bellen. Zoals iedere week vliegt het uur om en moet Judith zich gaan voorbereiden op een afspraak. 

Intussen ben ik doodmoe en alles doet pijn. Rick komt na een vergadering uit zijn kantoor en vraagt hoe het gaat. Ik antwoord eerlijk dat ik moed aan het verzamelen ben om ons avondeten van Whole Foods te gaan halen. 

Rick beveelt me op mijn stoel te blijven rusten. Hij zal na zijn werk die zalm wel gaan halen. Dankbaar doe ik dat en Orion houdt me gezelschap. Het stormt ronduit buiten dus dit is ook wel knus. Ik kijk een paar Netflix shows en dan is het zo vijf uur. 

Rick gaat de zalm halen en komt terug met een paar lekkere borrelhapjes. Dan maakt Rick ons eten. De Whole Foods kant en klare zalm is altijd weer zo lekker! Helemaal perfect bereid, ik denk niet dat ik dat ooit in de air fryer kan nadoen. Daarbij hebben we bloemkool tots en spinazie. 

Verder is er geen nieuws uit New Jersey. Kevin is vandaag getest en moet snel het resultaat hebben. Het gaat helemaal mis in dit land. Vanuit de federale regering wordt uit het ene kamp aangedrongen op heel voorzichtig zijn en mondkapjes dragen etc. 

Maar Trump en kornuiten kan het allemaal niets schelen, die roepen nog steeds over fraude tijdens de verkiezingen. Iedere rechtszaak, die ze aanspannen, wordt weggezwaaid door de rechters vanwege gebrek aan bewijs. 

En zo eindigt deze dinsdag. Allemaal een heel fijne woensdag gewenst!

 

Over maandag

Mijn week begint wat minder, want mijn nek is helemaal stijf als ik opsta. Rick stelt voor nu in de hot tub te gaan, maar dat is me teveel gedoe. Als ik geen personal training zou hebben, misschien. 

In plaats daarvan schenk ik een warme kop koffie in en maak mijn paddestoelen, tomaat en gepocheerd ei ontbijt. Het is iedere ochtend weer smullen. Ik hoop dat Whole Foods die wilde paddestoelen in voorraad blijft houden. 

Voor Rick klaar voor zijn werk naar beneden komt, doe ik vast wat passen op de plaats. Als we naar Starbucks vertrekken, heb ik er al 2500 en mijn nek voelt iets losser aan. Niets is zo goed als beweging!

Tijdens de rest van mijn cardio geniet ik van de nitro brew. Een koude koffie is erg lekker als je je inspant. Dan is het tijd om naar personal training te gaan. 

Het is frisjes met een fikse wind, maar de zon schijnt dus ik pak mijn fiets. Ik ben blij dat ik voor het eerst dit seizoen een das om mijn nek heb gedaan. Die is nodig en kou op mijn nek kan ik er niet bij hebben.

Bij Sharon aangekomen knapt het elastiekje van mijn mondkapje. Gelukkig heeft zij een voorraadje. het blijft vreemd om met mondkapje op te sporten. We ontzien mijn nek en schouders. Dat is niet moeilijk, want er zijn meer dan genoeg andere oefeningen om te doen. 

Rick vroeg mij Sharon te vragen of hij zijn knieoefeningen goed interpreteert. Dat doet hij en Sharon geeft nog wat andere aanwijzingen. Daar zal Rick blij mee zijn, want hij wil zijn knie voor begin december ski klaar hebben. 

Na de personal training besluit ik een omweg naar huis te nemen. Even lekker door de buurt fietsen en die heuvels zijn goed voor mijn beenspieren. Het wordt langzaamaan een beetje zoeken naar herfstkleuren, maar ze zijn er nog steeds. 

Het is nog wat vroeg voor lunch als ik thuiskom en ik ga voor het huis in de zon mijn breinspelletjes doen. Terwijl ik daar zit landt er een rode admiraal vlinder op de chrisanten. Dat is laat in het jaar voor een vlinder!

Voor mijn lunch haal ik een slawrap met garnalensalade van The Italian Gourmet. Hier word ik inmiddels ook herkend. Het is weer smullen geblazen in het zonnetje voor. Wel moeilijk te eten, maar oh zo yummy!

Rick heeft vanmiddag zijn eerste doktersafspraak sinds de operatie. Zijn hechtingen gaan eruit en hij heeft een hele lijst vragen mee. Hij loopt steeds beter, maar zijn knie is nog te opgezwollen volgens de dokter. Dat kan een mogelijke ontsteking betekenen en nu hebben we dus allebei antibiotica (mijn arm ziet er stukken beter uit). 

Als ik niet zo'n pijn aan mijn verdomde teen had, zou ik met dit perfecte weer gaan wandelen voor meer stappen. In plaats daarvan ga ik maar fietsen, ook leuk. Onderweg fotografeer ik weer een aantal blaadjes. 

Paddington is mee en mijn doel is het Community Center. Daar poseert Paddington met het standbeeld van boeken en twee kinderen. Door Paddington realiseer ik me dat er best veel interessante dingen te zien zijn in Vienna. 

De rest van de middag ga ik voor zitten lezen. Het is bijna te warm uit de wind en te koel in de wind, dus ik wissel af. Op 16 november buiten kunnen zitten is gewoon een groot cadeau. 

Tegen de tijd dat Rick terugkomt van zijn doktersafspraak is het tijd voor happy hour. We maken de laatste paling soldaat, stukje voor klein stukje peuzelen we hem op. We zitten in de bar en kijken het nieuws. Er verandert eigenlijk niets. We hebben een Covidioot in het Witte Huis en een volwassene, die in januari president zal worden. 

Rick gebruikt zijn omelet-bak kunsten weer eens. Hij maakt een flinterdun omelet en vult dat met fijngesneden drie kleuren paprika en ui, champignons en blokjes ham. Het is iedere keer een heerlijk ontbijt als avondeten. 

De hele dag hebben we nieuws van Katja gekregen over Kevins familie's coronavirus testen. Kevin was vandaag thuis, wachtend op wat zijn leidinggevenden vinden. Kevin heeft zich ver van iedereen gehouden en niet meegegeten van de verjaardagstaart, waarop zijn nichtje de kaarsjes uitblies. 

De beslissing is dat Kevin morgen weer kan werken. Zijn zus testte negatief, maar zijn moeder is kortademig. Kevins ouders zijn ouder dan wij en zeker in de risicogroep. Ik hoop van harte dat ze snel beter worden. 

Jullie zullen vast horen hoe erg het hier de VS gesteld is. Ik vrees met grote vrezen voor de staten, waar het virus om zich heen grijpt en waar er maar weinig ziekenhuisbedden zijn. En toch blijven sommigen van die gouverneurs het hoofd in het zand steken, dankzij Trump. Nogmaals ben ik blij een arts als gouverneur te hebben.