Ons pleintje nu:

vrijdag, maart 27, 2009

Namen

Ons gesprek tijdens de core training gaat vandaag vooral over namen. Het is interessant te horen, hoe mensen de namen van hun kinderen hebben uitgezocht. Zo hebben een heel aantal hun kinderen als tweede naam of hun meisjesnaam gegeven of de familienaam van hun moeder. Zo krijg je tweede namen als Walker, Lynn (voor een jongen) en Harrison.

Ook is de gewoonte vaak om naar de vader te vernoemen, die ook weer naar zijn vader is vernoemd. Zo krijg je bijvoorbeeld mijn neef, zwager en zijn vader, die Luke the third, Luke Junior en Luke Senior zijn. In het zuiden van het land krijgen vooral meisjes vaak een dubbele naam: Sammy Jo, Betty Lou en dergelijke. Meer over naamgeving in de VS kun je hier lezen.

Karen, die naast mij staat, vraagt, hoe je Katja schrijft. Haar dochter heet Katy en ze hoorde de naam Katja (of liever Katya) voor het eerst, toen zij drie maanden oud was. Bijna had ze haar dochters naam veranderd, zo mooi vindt ze Katja.

Natuurlijk wordt mij ook gevraagd, hoe wij aan onze namen zijn gekomen, want die zijn de meest "exotische" van het groepje. Katja heet voluit Katarina Margaretha en zou eerst Alexandra Margaretha worden (met roepnaam "Lexi").

Aan mijn ouders kon ik merken, dat zij graag vernoemd zouden worden. Mijn vader heet Alexander, roepnaam Lex of Alex, en de tweede naam van mijn moeder is Margaretha. Dus dachten we hen op deze manier te vernoemen. Margaret was ook nog eens Ricks moeders tweede naam, dus helemaal goed.

Maar echt dol op Alexandra en "Lexi" waren Rick en ik niet. Bovendien kwam er protest, dat Lexi teveel op Lex leek en daardoor verwarring zou veroorzaken. Op weg naar het ziekenhuis hebben we de voornaam dus veranderd in de naam, die wij beiden het mooiste vonden en de vlotte roepnaam Katja. Achteraf past deze naam ook veel beter bij Katja's bruisende persoonlijkheid en Katarina Margaretha vind ik nog steeds een heel mooie combinatie.

Kai Tristan is de jongensnaam, die Katja had gekregen, als ze een jongen was geweest. Al heel lang vond ik de naam Kaj mooi en Rick kon daarin meegaan. Alleen wilde hij een andere spelling, omdat de "j" hier weleens als "dzj" zou kunnen worden uitgesproken.

Tristan vonden wij allebei mooi bij Kai passen. Zelf vond (en vind) ik de heel Nederlandse namen, zoals Jeroen en Joost, erg leuk, maar die zijn voor Amerikanen moeilijker uit te spreken en daar wilde vooral Rick niet aan. Het enige "probleem", dat Kai weleens heeft, is dat men zijn naam als de meisjesnaam Kay uitspreekt. Zodra ze zien, dat hij een jongen is, wordt dat snel verbeterd. Zonder dat wij het wisten, bleek Kai ook een Hawaiiaanse naam te zijn, die "oceaan" betekent.

Saskia is altijd al mijn favoriete meisjesnaam geweest met Marjolein op de tweede plaats. Toen ik Rick ontmoette had ik een fret, die ik Saskia had genoemd, en ik heb lange tijd getwijfeld, of we een dochter nu nog wel diezelfde naam zouden kunnen geven. Rick vond dat gelukkig onzin, want we wilden allebei wel heel graag die naam voor een tweede dochter.

Marjolein mocht van Rick wel als tweede naam, maar niet als roepnaam. Daar was ik het ook wel mee eens, want de uitspraak ervan is niet direct duidelijk voor een Engelstalige. Zo was de meisjesnaam voor onze derde al gauw bepaald, maar met de jongensnaam hadden we flinke moeite.

Het is maar goed, dat Saskia een meisje was, want achteraf gezien was onze keuze van Jip Martijn niet zo geschikt. Jip zou waarschijnlijk als Dzjip worden uitgesproken en "to gyp" betekent iemand een loer draaien.

Alle drie de kinderen vinden hun namen gelukkig mooi. Al zijn hun namen hier ongewoon, alle drie kennen ze anderen met dezelfde naam, al wordt Katja meestal met een y of een i gespeld. Ik ben blij, dat Rick en ik een soortgelijke smaak qua namen hebben. Ik hoor weleens verhalen van multiculturele stellen, die enorme moeite hadden hierover een compromis te sluiten.

Eigenlijk ben ik wel benieuwd naar lezersverhalen hier. Ben jij vernoemd (ik wel, naar mijn grootmoeder van moeders kant) en, als je kinderen hebt, hoe zijn jullie dan aan de namen gekomen?

Na het sporten stuur ik eerst mijn paspoortvernieuwingsaanvraag op en rijd dan naar Metro Run and Walk. De zolen van mijn hardloopschoenen zijn helemaal versleten en ik wil, omdat ik voor een langere race ga trainen, de goede schoenen voor mijn voeten vinden. Hier kijken ze naar hoe je loopt en hoe de oude schoenen versleten zijn.

De medewerker, die mij helpt, blijkt zelf de Army Ten Miler drie keer gewonnen te hebben! Die weet dus van alles over comfortabele schoenen. Mijn probleem is, dat mijn hiel in vrijwel iedere schoen op en neer wrijft, waardoor de kans op blaren groot is. Hij gaat op zoek naar het juiste paar schoenen daarvoor.

Het eerste paar schoenen, waar hij mee komt, zit als gegoten, maar vooral mijn rechterhiel zit nog vrij los. We proberen andere paren, maar daar is het probleem erger in. Veertig minuten later stelt hij voor om andere sokken te proberen. En ziedaar, probleem opgelost!

Met het eerste paar schoenen, dat ik aanprobeerde, vertrek ik tevreden. Ze passen als handschoenen om mijn voeten! De naam van de schoenen: Brooks Adrenaline. Hopelijk zal die adrenaline me naar de finishlijn van de Ten Miler brengen!

Naast de winkel ligt een Trader Joe's. Ik ben al lang niet meer bij deze winkel geweest en ga er weer eens rondkijken. Ze hebben de lekkerste dingen en zeer goede prijzen. Ik neem me meteen voor weer vaker boodschappen te gaan doen hier. Ze hebben o.a. ministroopwafels, die ik meteen meeneem.

Het is inmiddels heerlijk weer, dus tussen de bedrijven door ga ik buiten zitten lezen. Als Saskia thuiskomt wil ze met Laura naar de mall. Ze heeft een hot tub partijtje bij ons overbuurmeisje Mary Kate vanavond en wil daarvoor een cadeautje zoeken. De meisjes vinden niets leuker, dan een paar uur in de mall doorbrengen.

Intussen ga ik naar de chiropractor. Om de een of andere reden heb ik vandaag veel pijn en de manipulatie maakt dat alleen maar erger. Ik ben er nog niet uit, of de behandelingen wel effect hebben. De pijnniveaus fluctueren de afgelopen paar weken, maar dat lijkt meer met het weer, dan de chiropractor te maken te hebben.

Zoals meestal op vrijdagavond heeft Rick zin om uit eten te gaan. Kai gaat ook gezellig mee, Saskia eet bij Mary Kate. We kiezen de nieuwe Maplewood Grill om uit te proberen.

Het Franse restaurant Le Canard, dat het steeds slechter ging doen, ging een paar maanden geleden dicht. Wij dachten voorgoed, maar er bleek een makeover gaande te zijn. Een paar weken geleden werden de deuren weer geopend onder de nieuwe naam Maplewood Grill. De eigenaar en de chef (zoon van de eigenaar) zijn hetzelfde, maar het menu en het interieur helemaal gemoderniseerd.

Het klassieke Franse menu heeft plaatsgemaakt voor een modern Amerikaans menu met Franse tinten. Wij beginnen met een voorafje van zalm quesadilla met een lekkere mais, tomaten en advocado salade erop. Zelfs Kai waagt zich eraan en vindt uit, dat hij gerookte zalm ook lekker vindt. Zijn smaak wordt steeds gevarieerder.

We moeten wel erg lang op het entree wachten. Zo lang zelfs, dat we een gratis dessert aangeboden krijgen. Mijn salade met gegrilde scallops en gamba's is prima bereid en ook de gerechten van Rick (Wiener Schnitzel) en Kai (hamburger) zien er goed uit.

Kai kiest de drie soorten creme brulee als dessert en Rick en ik delen de zwarte en witte chocolade mousse. Al met al een erg lekker etentje met redelijke prijzen. Het restaurant zat ook bijna vol, een grote verbetering met voorheen, toen wij een paar keer de enige klanten waren op het weekend.

19 reacties:

hennyb. zei

Leuk beschreven, de achtergrond van de namen. Als Ruud en ik kinderen hadden gekregen was onze keus geweest: Silja (mengeling van Silvia en Sonja) voor een meisje en Sebastiaan voor een jongetje.
Grappig om te lezen dat je stroopwafeltjes hebt gekocht, een kwartiertje geleden heb ik op TV een test gezien van stroopwafels, toevallig hé?

Anja zei

Leuk om te lezen hoe jullie aan de namen voor de kinderen zijn gekomen.

Zelf ben ik vernoemd naar mijn ouders zowel in mijn volledige naam als mijn roepnaam. Mijn volledige naam is Anna Jacoba, Anna is ook de eerste voornaam van mijn moeder, mijn vader heet voluit Jacob. Hun roepnamen zijn Annet en Jaap en als je van beide de eerste twee letters neemt krijg je Anja

Manon zei

Leuk om te lezen hoe je aan de namen bent gekomen! Ik ben zelf niet vernoemd en heb 1 naam. Glenn heet officieel Petrus Martinus, vernoemd naar beide opa's en de naam Glenn staat niet eens op zijn geboortebewijs omdat degene bij wie zijn vader aangifte ging doen vroeg wat de roepnaam ging worden. Toen hij vertelde dat dat Glenn ging worden schrapte hij die naam en liet alleen de twee doopnamen staan! Het was hun eerste kind dus ene foutje, bij zijn drie zussen is het wel goed gegaan. Soms krijgt hij nog wel eens post met 'beste Petrus' en het is goed pestmateriaal ;)
Als we in NL hadden gewoond hadden we onze kinderen 1 naam gegeven. Maar hier heeft iedereen er eigenlijk wel twee en omdat onze achternaam uit drie delen bestaat (van de Ven) wat nogal last blijkt, want ik krijg bv 'van' als tweede naam toebedeeld, hebben we gekozen om ze twee namen te geven. De eerste naam een Hollandse naam en de tweede een Engelse. We hebben niet vernoemd en gewoon namen gekozen die we mooi vonden. de enige andere eis die we hadden is dat de namen uit 5 letters moesten bestaan. Wij hebben ieder 5 letters en toevallig onze katten ook, dus vandaar. De eerste heet dus Tycho Jason en de tweede Mirte Kaely (eigenlijk een beetje naar Saskia's vriendinnetje, ik kwam de naam hier tegen, heb hem alleen anders gespeld :))

Heb net nog een stroopwafel gegeten!

kastelke zei

Wij zochten een naam die vrij uniek was. En tijdens een vakantie maakten we kennis met een ouder koppel dat vol enthousiasme over hun kleinkinderen vertelde, en 1 van die jongetjes noemde dus ... Dario. Erwin en ik keken elkaar aan, en meteen waren we het eens dat dat de naam voor onze eerstgeboren zoon zou worden.
Als het een meisje was geweest, dan twijfelden we nog tussen de namen Circe en Danaë.
Spijtig genoeg is het bij 1 kind gebleven.
Hij draagt niet de namen van peters, meters of grootouders. Gewoon 1 naam. En hij is er heel gelukkig mee!

Ella, Iowa zei

Leuk is dat, die naam geschiedenis. Ik ben vernoemd naar mijn hele vrouwelijke famile. Ellemina Anna Jacoba, roepnaam Ella. Een naam die geslachten lang al voorkomt in onze tak. Onze 4 kids zijn niet vernoemd en heten Ivan Paul, Ewout Christiaan, Nathalie Donata en Lisandra Manuela. We noemen ze bij de eerste naam. Met de jongensnamen uitspreken hebben ze hier nogal problemen. En Nathalie wordt natuurlijk Natalie.
Kopje koffie met stroopwafels, Yam, lekker! Ik wil ook een Trader Joe in de buurt...

Peacegirl zei

Ik ben ook niet vernoemd en heb ook "maar" 1 naam. Officieel is dat Danny. Toen ik op de basisschool heb ik nooit problemen met m'n naam gehad. Iedereen deed de uitspraak goed (op z'n Engels) en er kwamen ook geen vragen over. Dat veranderde toen ik na klas 6 naar een andere school ging. Ik ben nooit met m'n naam gepest ofzo, maar het irriteerde mij dat ik iedere keer te horen kreeg: Danny? Dat is toch een jongensnaam? Ik was wel zo gevat om te zeggen dat ik het net nog had nagekeken en ik toch echt een meisjes was. Een ander punt waar ik me aan irriteerde was de uitspraak. Mijn naam werd dan op z'n hollands uitgesproken met een a-klank en niet met een e-klank. Daarom heb ik, toen ik de formulieren invulde voor de middelbare, als roepnaam Danielle ingevuld. Dat heeft me veel uitleg en irritatie bespaard. Mijn ouders waren nog wel zo lief om te kijken of ik het niet officieel kon maken, maar dat ging mij iets te veel geld kosten. Iedereen noemt me nu ook Danielle, zelfs m'n ouders. Op internet ga ik ook vaak door voor Peacegirl, maar is pas gekomen nadat ik getrouwd was met mijn man.

Groetjes van Danielle de Vreede-Korporaal. ;-). (en m'n dokter vind de achternamen die ik nu heb een geweldige combinatie). haha

Marie zei

Ik ben niet vernoemd naar iemand in mijn familie. Mijn man is Iers en hij wilde per se dat onze kinderen een Ierse naam zouden krijgen: onze zoon heet Pierce (en laat dat nou net de Ierse versie van Pierre zijn, en zo heette mijn vader) en onze dochter heet Erin (dat is de Ierse naam voor het land Ierland).

Oh, en ik heb ook Brooks loopschoenen (type 'Glycerine') en ben al jaren een tevreden Brooks-runner. Met die schoen ga je veel plezier hebben, dat weet ik zeker!

Groetjes uit Zug (ja, daar waar Hilde inmiddels ook woont;-)

Marie

Jannie zei

Ik ben niet vernoemd, maar heb wel m'n voor en achternaam veranderd. Voornaam omdat ik liever een andere wilde, en achternaam omdat ik een slechte relatie met mijn vader had en zijn naam niet wilde. Ik heb 2 huwelijken gehad, maar heb altijd m'n eigen naam gehouden.

Annemiek zei

Leuk verhaal van de namen. Bij onze kinderen hebben we gekeken naar wat goed in het Engels en Nederlands klinkt en wat we leuk vonden. Voor hun 2e naam hebben ze een familienaam. De dochter van een vriendin heet Marjolein, dat wordt flink verbasterd in het Engels!
Ik ben naar mijn oma Anna genoemd.

Bianca (Hollandranch) zei

Leuk om te lezen die namen.
Gelukkig hoefde ik niet vernoemd te worden zoals een "goed";-) gebruik was in onze familie(ik was het 2e of 3e kleinkind) anders had ik Cora of Corine of Nadia oid geheten. Maar mijn moeder was toen een damesroman aan het lezen waarin de hoofdrolspeelster - je raadt het al ;-) Bianca heette en dat vond ze veel mooier.

Klinkt goed dat etentje mmmmm

Prettig weekend !

Bente zei

Ik vind het leuk dat jullie kinderen Nederlandse/aparte namen hebben.
Mijn naam is Scandinavisch (Deens/Noors) en daar ongeveer zo gewoon als Marijke in NL.
Niks vernoemd, maar als ik een jongetje was geweest had ik Hendrik geheten, naar mijn opa. Blij dat ik een meisje ben. :)
Mijn moeder hoorde de naam op de radio en vond hem gewoon mooi. Ze heeft wel opgelet dat mijn voornaam bij mijn achternaam (een zeer Hollandse) paste.

Hier in de US wordt mijn naam nogal verbastert. De eerste gok is meestal "Benson" (van de sigaretten), dan "Bentz" (auto) en als ze de correcte uitspraak te pakken hebben dan wordt het gespeld als "Benta".

www.ine1149.web-log.nl zei

Leuk, al die verhalen over namen. Ik heb een hele kleine familie en toen ik geboren werd ben ik meteen maar naar (bijna) alle vrouwelijke familieleden vernoemd, Catharina, oma 1, Henrica, oma 2, Willemina naar de zus van mijn moeder. En 2x ina op het eind werd Ineke.
Negen jaar later werd mijn zus geboren en zij kreeg de naam erbij van de zus van mijn vader én een eerste zelf gekozen naam: Yolanda Jenny. En toen waren alle directe,vrouwelijke namen op.

gr, Ineke

Petra S. zei

Eén van mijn eerste paar schoenen waren Brooks....heerlijke schoenen, die als een pantoffel om je voet zitten. Succes met trainen op je nieuwe 'pantoffeltjes'.

Familie Langens zei

Hoi,

grappig al die namen, ik ben zelf vernoemd naar beide oma's, antonia maria en dat is omgezet naar Anne-Marie en Marli heet in het chinees Qing Xin Hai Yan, maar omdat we al 4 jannen in de directe familie hebben en met de groet hai er bij, vonden we dit geen geschikte combinatie alhoewel de betekenis erg mooi is, klipzwaluw. En Jorg zijn chinese naam is Sheng Tian Xiang, dat betekent hemelse cirkel in de lucht. Dat vind ik het mooie van chinese namen, er zit altijd een mooie betekenis aan vast.

groet, Anne-Marie

Petr@ zei

Toevallig had ik het van de week met een collega over het bedenken van namen voor kinderen.

Zelf heb ik maar 1 naam, Petra. Niet vernoemd, dat wilden mijn ouders niet. Ook ik heb mijn kinderen niet vernoemd en ook mijn man is, als enige van de 8 kinderen, niet vernoemd (waarschijnlijk was er geen naam meer over om naar te vernoemen).

De naam van mijn oudste zoon (Kenzo) had ik al langer in gedachten. Ik gebruik al jaren de parfum van Kenzo en vond dit een leuke jongensnaam.
Voor mijn jongste (Zion, naar dat prachtige nationale park) was moeilijker: je wil toch een naam die een beetje bij Kenzo past. Mijn man kwam er op een gegeven moment mee en eerst vond ik het niets, maar uiteindelijk is het dit toch geworden.
Voor ons wat het belangrijk een geen alledaagse naam te geven, maar wel een die makkelijk is uit te spreken voor anderen.

Leuk idee trouwens, dit onderwerp.

Monique zei

Leuk! Ik heet officieel Monika Stijntje Maria, duidelijk katholiek kind, maar het Stijntje stamt uit mijn vaders hervormde familie. Mijn ouders vonden Monique gewoon mooi, maar dat moest dus wel 'verheiligd' worden naar Monika in de doopnamen. Stijntje en Maria is naar beide oma's.

Mijn eigen kinderen: Saskia heeft maar één naam en is ook Alberts dochter, geen doopnamen verder (is ook niet gedoopt). Mijn kinderen wel: Peet komt van Petrus Teunis Franciscus. Naar zijn opa's en een broer van Gerard, mijn eerste man. Esmee heet Esmee Wilhelmina Henrica. Gerard en ik vonden Esmee gewoon een mooie naam en hebben de oma's vernoemd.

Ik zou het niet weer doen denk ik, dat vernoemen. De band met de schoonfamilie is waardeloos na het overlijden van Gerard. Maar anderzijds: Gerards familienaam is wel doorgezet en dat vind ik voor mijn kinderen wel belangrijk. Hun papa hebben ze niet lang mogen kennen, zijn naam dragen ze met heel veel trots.

Bibi zei

Leuk onderwerp en mooie namen kom ik hier tegen! Ik ben ook niet vernoemd en heb twee namen gekregen Bibi en Esther, later koos ik ervoor gedoopt te worden en kreeg twee extra namen Bernadette Elena. Mijn achternaam heb ik op jonge leeftijd ook laten veranderen (naar die van mn moeder) om dezelfde reden als Jannie. Mijn eerste naam voelt de laatste jaren als 'te klein' voor mij, wie weet verander ik dat nog.
Eventuele kinderen zou ik niet vernoemen maar misschien een Hawaiiaanse naam geven, al wil mijn man dan wel de naam van zijn oma, Vera, gebruiken als tweede naam en dat vind ik ook nog wel kunnen.

De Steijntjes zei

Wat leuk om al die verhalen over namen te lezen!

Mijn ouders wilden mij perse niet vernoemen en kozen na lang denken voor Mariëlle. De ambtenaar van de Burgerlijke Stand in Helmond, waar ik ben geboren, kende deze naam niet. Mijn vader moest zelfs met het boekje langskomen waar hij de naam had gevonden.

Maar het meest bijzondere was nog wel dat beide oma's zeer verguld waren. Ik was toch vernoemd, zei mijn oma. Naar Marie (ene oma) en naar Ellie (andere oma).
Mijn ouders baalden vreselijk toen ze hier achterkwamen, maar ze hadden mij al aangegeven. Dus de naam kon niet zomaar veranderd worden en mijn naam is dus Mariëlle (Alexandra)gebleven.

Groetjes Mariëlle

Nicole zei

Leuk zo'n post over namen. Dan ik ook nog maar even. Ik ben niet vernoemd naar familie. Mijn moeder hoorde mijn naam toen mijn vader in Lille aan 't parachutespringen was. En ze vond dat zo leuk hoe die Fransen mijn naam uitspraken dat een meisje Nicole zou heten.

Ik heb Kyra's naam van een filmposter. Phenomenon met John Travolta. Zijn tegenspeelster is Kyra Sedgewick en ik vond die naam op schrift gewoon erg mooi. Gelukkig hoor ik hem niet al te vaak ;-)

Yorans naam heb ik uit een tijdschrift. Volgens mij een Ouders van Nu ofzo. Daarin werd een vader geïnterviewd die dus Yoran heette. En weer vond ik die naam zo mooi dattie dat moest worden. Trouwens wel leuk, wij hadden zo'n kleine annoncering in de krant laten zetten. Toen kregen we van totale vreemden een geboortekaartje. Die mensen hadden zelf een Yoran en dit was de eerste keer in 8 of 10 jaar (geen idee meer hoe oud het ventje toen was) dat zij die naam ook op die manier geschreven hadden gezien. Vond ik erg leuk.

Gelukkig gaf Bas bij beide namen geen tegengas, hihihi.
Een derde, die er nooit is gekomen, had ook een naam met een Y erin gekregen.