Onze webcam

Cul-de-sac Cam

woensdag, oktober 03, 2007

Insektenbeet vervolgd

Ietwat somber begint de dag vandaag en de meteorologen (als ze dat al zijn) op de verschillende nieuwskanalen voorspellen enthousiast motregen. Ieder klein beetje vochtigheid is op het moment welkom, want we zitten 50 tot 75% onder onze gewoonlijke neerslag!

Gisteravond zag Kai's arm er nog niet veel beter uit en ook vanochtend om zes uur zie ik geen verschil. Het is nu vier dagen geleden, dat hij gestoken werd door dat rotbeest, dus ik wil nu wel, dat er even een dokter naar kijkt.


Kai's arm, de zwelling zie je hier niet, maar die is ook flink

De angst met dit soort dingen is cellulitis, waarvan zowel Christine als haar man Chuck recentelijk flink ziek zijn geweest. Om tien over half twaalf kunnen we bij de dokter terecht, dus Kai gaat, zoals het een tiener betaamt, nog even lekker terug naar bed. Katja roept, dat ze jaloers is en gaat naar school.

Nadat Katja weg is gereden ga ik ook nog even wat doezelen. Gewoonlijk staat Rick op met de tieners en ik merk dit vroege opstaan goed in hoe moe ik ben! Om kwart voor acht hebben Saskia en ik de grootste moeite op te staan!

Maar zij gaat op tijd naar school en Mary Ellen en ik doen een interval training. Dit keer wordt het drie minuten hardlopen, drie minuten snel wandelen. Wat we proberen te bereiken is, dat we iedere heuvel af hardlopen. Maar het omgekeerde gebeurt door een minuut bij de interval te doen: we rennen iedere heuvel op! Het gevolg is wel, dat we echt een goede training krijgen!

Thuis neem ik Cosmo mee, die ook zijn beweging nodig heeft. Met hem loop ik nog eens twee mijl, ook afwisselend gewoon en hard. Bij elkaar geeft Garmin uiteindelijk 5,5 mijl aan, toch ongeveer 9 kilometer, niet gek!


Ik kan het toch niet laten nog wat foto's van de vele monarchs op onze vlinderstruik te maken



Bij de dokter hoeven we niet lang te wachten, gelukkig. Dat is weleens anders. We krijgen een Indiase vrouwelijke dokter, die een blik op Kai's arm werpt en zegt, dat het nog geen cellulitis is (alsof ze mijn gedachten gelezen heeft!).

Hij moet twee dagen lang anti histamines slikken. Als het erger wordt moeten we stante pede terugkomen, want cellulitis is een groot risico. Gelukkig is het nog niet zo ver en ze wil niet zomaar antibiotica voorschrijven (wat ik toejuig!). Wat een rotbeesten zijn die wespen en hornets toch! Deze verstopte zich onder een tafel, arme Kai!

Maar, zoals ik telkens een bekende Nederlander geciteerd zie: "Elk nadeel hep ze voordeel". Kai mag kiezen, waar we gaan lunchen en hij kiest Sweetwater Tavern.

Als we aankomen is de parkeerplaats flink vol en we moeten een paar minuten wachten op een tafeltje. Ik had nooit gedacht, dat dit restaurant ook met de lunch zo populair zou zijn! We krijgen een tafeltje (zoals we wilden) buiten op het terras.

Kai bestelt een sandwich met kip en havarti kaas en ik de salade met een moot gegrilde zalm. De salade komt met dadels, cranberries en een champagne vinaigrette, super lekker! De naam "Great American Restaurants" van deze keten is heel terecht: ieder restaurant, dat erbij hoort, serveert voortreffelijk eten.

Op weg naar huis stoppen we bij de CVS om onder anderen Benadryl te kopen. Deze CVS is sinds kort 24 uur per dag open, alleen de apotheek heeft beperkte uren.

Thuis hebben we even tijd om te relaxen. Dan komt Saskia uit school en we gaan naar Christine en Mallory, die we al weken niet hebben gezien! Mallory was vorige week jarig, dus we geven haar de Bridge to Terabithia dvd. Ze is er heel blij mee en de meisjes gaan meteen een spelletje spelen.

Christine en ik vieren het feit, dat zij de laatste woorden in haar derde boek heeft geschreven, met een glas Kir Royal. Als er iemand van het leven kan genieten is zij het wel en het werkt altijd aanstekelijk! Wie drinkt er nu champagne om half vijf op een woensdagmiddag? Juist, Christine! En ik doe vrolijk mee!

Maar al gauw moeten we de warme positie op hun deck verlaten, want Mallory moet naar dansles en Saskia gaat met Tabatha's familie mee voor een verjaarsetentje. Ik zet haar daar af op weg naar huis. Ze gaan naar Red Lobster en Saskia hoopt, dat er ook iets is, wat zij lekker vindt (ze eet uiteindelijk maccaroni met kaas, ooit zal ze hopelijk avontuurlijker worden!).

Het weer is alweer fantastisch, tot acht uur zit ik buiten! Katja komt thuis met een mooie jurk voor haar Homecoming, hij is creme met zwart. Met zijn drieen bestellen we Japans, want dat vindt Saskia niet lekker. Het is super genieten van mijn lievelingseten en ik heb net op de radio gehoord, dat veel vis eten je kansen op Alzheimer ernstig vermindert. Mijn brein zit dus goed!

Tip voor een leuke nieuwe Amerikaanse comedy serie: Pushing daisies. Hoe ze deze serie verder gaan uitwerken weet ik niet, maar de eerste aflevering was super!

PS: 213 unieke lezers bezochten gisteren mijn weblog en drie lieten een berichtje achter. Als ik een weblog lees laat ik vrijwel altijd een berichtje achter, dus ik wil weer eens zeggen, dat het leuk is, om commentaar te krijgen. Wie zijn die 200+ lezers iedere dag? Een deel is "per ongeluk", maar heel veel zijn terugkerende bezoekers (ook dat kan ik in de statistieken bekijken).

35 reacties:

Anoniem zei

Ziet er inderdaad lekker rood uit. Zal hij wel knap last van hebben.

Beterschap ermee.

gr petra

Anoniem zei

haha, daar ben ik weer hoor! (was een beetje druk/niet in orde de laatste dagen)
Die arm van Kai ziet er inderdaad niet lekker uit zeg, hopelijk helpen de medicijnen snel.
Prachtig, die vlinderfoto's, kan me voorstellen dat je daar foto's van blijft maken.

Jasmino zei

Ik hoop dat de arm van Kai weer snel normaal is en dat hij er niet ziek van wordt. Beterschap voor hem!

Wat zijn die vlinders toch prachtig! Mooie foto's ook, de structuur van de vleugels komt mooi uit!

Anoniem zei

oke, ik ben een van die vaste lezers, die bijna nooit een berichtje achter laat...
Ik lees altijd 's ochtends tussen 7 en half 8 als we in het ontbijt-spitsuur zitten, neem niet genoeg tijd om ook te reageren. Moet misschien een ander tijdstip kiezen om te lezen.
beloof beterschap,
groeten uit zuidwolde

Anoniem zei

Arme Kai, jeukt het ook? Ik krijg ook altijd van die vreselijke plekken als ik geprikt wordt. Zelfs een muggenbeet ziet er bij mij afschuwelijk uit.....
Wat zijn die temperaturen bij jullie toch heerlijk. Om jaloers op te zijn!!

Kristel Holsbeek zei

Kai veel beterschap hoor en hopelijk heb je genoten van je dagje af;-)
Prachtige fotos;-)
en ik ben een vaste lezer;-)

Anoniem zei

Arme Kai, hopelijk trekt de (pijnlijke?) plek snel weer weg. Moet wel zeggen dat je hem lekker verwend hebt na het doktersbezoek. Dat het nog zo warm is bij jullie zeg, moet ik altijd nog aan wennen dat je verteld dat je tot acht uur buiten kunt zitten, heerlijk!!!
Fijne dag en beterschap voor Kai.

Groetjes Ludy.

Anoniem zei

Hoi Petra, ik heb gisteren verschillende keren geprobeerd een berichtje te plaatsen, maar het lukte niet. Twee keer kreeg ik de melding dat de woordverificatie niet klopte en daarna verschenen er helemaal geen letters meer om over te typen. Misschien hebben meer mensen last van gehad en waren er daarom zo weinig berichtjes?

Anoniem zei

Delurking! Ik ben een van je 200 trouwe lezers, dus.

Je vormt een prettig tegenwicht tegen alle ietwat-zwaarmoediger-blogs op internet, dus kom ik elke dag even meekijken naar mijn favoriete Amerikaanse zonneschijnfamilie!

Anoniem zei

Ik krijg geen genoeg van je foto's van de vlinders, werkelijk prachtig! En tja......... de temperaturen bij jullie hé, ik ben echt jaloers. Ik zit hier 'af te kicken' van de heerlijke warmte in Egypte (36-40°C)tegen 10-14°C hier in Nedederland!!!

Anoniem zei

Mijn oudste is net als Saskia met eten. Wat hij niet kent, dat eet hij niet. Al gaat het stapje voor stapje wat beter!
Hopelijk helpen de medicijnen voor Kai en gaat de zwelling nu gauw weg. Hij heeft zo wel een gezellig dagje met z'n moeder doorgebracht. Dat komt ook niet meer zoveel voor.
Ben benieuwd naar de jurk van Katja, maar die krijgen we vast nog eens te zien!

Anoniem zei

Ook ik kom regelmatig terug, maar meestal weet ik niet wat ik moet schrijven, behalve mooie foto's, maar zal dat ook eens wat vaker schrijven :-)
Hester

Anoniem zei

Goh dit is de eerste keer dat ik wat over cellulitus hoor en ik moet direct aan mijn vader denken. Die is twee jaar geleden eens heel stom van een keukentrapje gestapt, schaafte zijn scheenbeen, en bleef een lelijke rode huid houden. Schilferen, jeuken en eigenlijk een wond die niet goed genas. De dokter gaf allerlei zalfjes maar tot op heden blijft het een lelijke plek. Net als op de foto van die 'link'. Goe vanje dat je het bij Kai in de gaten houdt dus.

Nel zei

Ben erg jaloers op het lekkere weer bij jullie. Het is hier volop herfst helaas.

Ook ik had gister problemen met het neerzetten van een reactie, maar kon niks doen. Waarschijnlijk komt het omdat ik meestal je blog lees op m'n werk en daar gaat niet altijd alles goed.

Zodra thuis weer alles is zoals het moet zijn kan ik weer regelmatiger reageren. Vind het zelf ook leuk als er bij mij wordt gereageerd, maar ik kom meestal niet verder dan 5 - 7 en dat mag ik dan veel noemen.

Sterkte met Kai z'n arm.

ann en ron zei

En ik ben ook een van je vaste lezeressen. Ik laat ook niet altijd een berichtje achter omdat ik vaak tussen t werk door lees. Maar je weet niet half hoeveel ik aan adviezen en ideeen uit je blog trek.
Net zoals cellulitis. Regelmatig komt de amerikaanse gezondheidszorg op mij als nederlander beetje overdreven over (ik denk altijd aan de verplichte ziekenhuisjasjes uit de tv series) en ik moet bekennnen dat had ik nu ook een beetje. Maar dat komt omdat ik de naam cellulitis associeer met te dikke lichaamsdelen/sinaasappelhuid. Niet met die heftige allergische reaktie op de wespensteek. Zo zie je maar weer nooit te oud om te leren. Ik hoop wel voor Kai dat t gauw overgaat. Ga vooral door met de mooie foto's.

gr,
Ann Soesterberg

Unknown zei

Ook ik lees (uiteraard) iedere dag jouw web-log heel trouw, maar reageer eigenlijk bijna nooit.
Ik neem me wel eens voor later op de dag iets terug te schrijven, maar dat komt er dan om een of andere reden niet van.
Hetzelfde geldt eigenlijk ook voor de andere web-logs die ik dagelijks volg, zoals beide andere Petra's, Wendy en Martin.
Zal proberen wat vaker iets te laten horen, en een kopje koffie begin januari staat nog steeds in de planning hoor !!
Groetjes aan Rick & 'the kids', en wens Kai beterschap met zijn arm,
Eric

Anoniem zei

Ja ook ik lees elke dag je blog. En niet meer vanuit Nederland maar vanuit Amerika. Wij zijn hier voor een jaar en het bevalt ons Prima. En over de temperaturen deze zomer maar niet gesproken. Waren wij blij dat we in New Jersey zatten en niet in Nederland. Groetjes en ik hoop dat Kai zijn arm snel opknapt. Ik heb zelf ook altijd van die belachelijke bulten als ik gestoken wordt. Zelfs van een eenvoudige mug.
Jolanda

Anoniem zei

Wat was het ook al weer, Mea Culpa...Mea Maxima Culpa??
Guilty dus, ik lees je blog praktisch iedere dag (ben wel net terug van 2,5 week USA) en laat veel te weinig een berichtje achter! Jouw blog is altijd even een prettig rustpunt in m'n dag....maar vaak weet ik niet wat ik erop moet zeggen...erg he!

Op dit moment barst ik nog van de 'heimwee' naar de USA, door jouw blog ben ik altijd weer even terug waar ik wil zijn, da's heerlijk!

groetjes,
Karin

Anoniem zei

Rotwespen! Wij hebben ze ook veel rondvliegen maar nu heb ik er nog meer respect voor. Hopelijk knapt Kai snel op.
Die vlinders zijn veel mooier!

Anoniem zei

Ja, ook ik lees je blog regelmatig en neem me voor te reageren. Door de hectiek van alledag komt het er niet altijd van. Dus, hier gaat-ie weer.
Groeten uit Breda
Wilma
Tja, en ook nu weer de woordverificatie die niet lukt, heb er al eerder last van gehad.
Hier weer een poging

Petra zei

@allemaal -- omdat er nogal wat problemen lijken te zijn met word verification heb ik die tijdelijk uitgezet. Hopelijk krijg ik nu geen Spam, anders moet hij weer aan.

@Ann -- Waar jij aan denkt is volgens mij cellulose, cellulitis is een nare ontsteking (ook wel vlees-etende bacterie genoemd).

Anoniem zei

Joepie, ik mag gelukkig weer reageren op je weblog van mijn computer! Ik voelde me al bezwaard dat ik dat de laatste weken niet kon.
Kai zijn arm ziet er nog eng rood uit na die 4 dagen. Hopelijk wordt het snel minder.
Als Saskia op haar moeder lijkt dan zal ze vast snel andere dingen gaan proberen, want als ik het altijd zo lees hou jij ook wel van varierende dingen.
Groetjes, Manon

Anoniem zei

Hoi Petra,

Ik lees je blog regelmatig. Ik heb nooit eerder en berichtje achtergelaten. Ik ken je via Annemarie. Ik ben een vriendin van haar, en zij vertelde me nu zo'n jaartje geleden over jouw blog. Ik lees het altijd met veel plezier! Ik ben zelf ook fanatiek met sporten ed. dus we hebben wel wat overeenkomsten.
groetjes, Gerdine

Anoniem zei

Hallo Petra,

Hier een 'anonieme' maar toch vrij regelmatige lezeres. Ik ben op je site terecht gekomen via de site van Ilse in Lugano die ik nog ken van haar vorig leven in ons Belgenlandje, net zoals Jan en Kristel trouwens.
De beschrijving "zonneschijnfamilie" hier elders in de comments vind ik schitterend gevonden.
's Avonds voor het slapengaan lees ik je blog nog al eens, alsof je naar een leuke serie op tv zou kijken om even te ontspannen. En het feit dat ik een 'States' -fan ben, zal er ook wel iets aan doen.
Ik zal proberen in de toekomst nog eens iets van me te laten horen.
Alvast veel groetjes en beterschap voor Kai.
Tot binnenkort.
Els M

Anoniem zei

Hahaha! Ik was één van de 213 en één van de drie! Het is inderdaad waar, dat wanneer je niet direct reageert, er vaak niets meer van komt.
Kai is waarschijnlijk erg gevoelig voor deze insectenbeten: dit is een behoorlijke reactie. Het is te hopen dat de medicijnen aanslaan; beterschap voor Kai!
Wat een mooie foto's weer van de vlinder, zo super duidelijk!

Anoniem zei

Hoi Petra,

ik ben een van je lezeressen maar heb nog nooit een berichtje achtergelaten. ik ben een beetje te verlegen denk ik?
bij deze is daar dus verandering in gekomen!
je schrijft ongelooflijk aanstekelijk en boeiend en ik ben elke dag benieuwd wat er bij jullie is gebeurd. van je positieve ingesteldheid kunnen veel mensen nog iets leren!

doe zo voort,
caroline

Anoniem zei

Sorrie Petra,

Het eerste wat is 's ochtends doe is jouw blog lezen, ik vind het zo leuk om jullie belevenissen te lezen.
En net als veel anderen komt het er niet van om dan wat terug te schrijven.

Maar ik beloof, ik zal mijn leven beteren.

Sterkte aan Kai met die rare plek. Ik krijg zelf altijd van die plekken als ik door een paardenvlieg (horsel) wordt gestoken, dan blijft het weken jeuken en steken.

Groet, Bea

Anoniem zei

En meteen heb je 28 reactie's! Ik heb dat ook wel eens bij sommige blogs, dan lees ik en weet ik niet goed wat ik op moet schrijven. Hier niet natuurlijk!
Fijn dat Katja een jurk gevonden heeft....Lisa is nu aan het feesten en heeft beloofd dat we, als ze thuiskomt, een foto mogen maken...
Hopelijk gaat het vandaag beter met Kai.
Liefs!!

Larissa zei

Ik laat niet elke dag een berichtje achter, maar wel een paar keer per week!

Ben momenteel erg druk, mijn eigen blog heeft al een maand geen update meer gehad!

Larissa zei

Oh en trouwens, wat is er zo erg aan cellulitis eigenlijk, zo'n beetje elke vrouw heeft dat toch wel? Dacht ik tenminste....

Petra zei

@Larissa -- Cellulitis is een ernstige huidontsteking, ook wel "vleesetende bacterie" genoemd.

@Emma -- Wat een leuke benaming, Zonneschijnfamilie, die houden we erin!

@Allemaal -- bedankt voor de leuke reacties! Ook leuk om een paar nieuwe mensen te "ontmoeten".

M@riet zei

Ik ben dus ook een van de vaste maar weet niet altijd iets te schrijven...Vind het helemaal geweldig om de avonturen rond Cosmo te lezen wat een geweldige hond! Oja en je foto`s zijn echt prachtig!

Nicole zei

Ik beken... Ik heb een tijd geleden jouw blog ontdekt en ik vind het erg leuk om te lezen. Ben al de hele zomer strontjaloers op jullie weer ;-)
Maar ik ben dus één van die anonieme meelezers. Hope you don't mind.

Liefs,
Nicole (van otje dus)

Anoniem zei

Tja, ik wou dat ik wat meer een berichtje achter liet maar meestal is het gewoon leuker om je verhalen te lezen en het gewoon te 'aanschouwen'. Soms lijkt het net alsof ik een soap aan het volgen ben :D Niet dat jouw leven een soap is, maar meer dat ik iedere dag je site even móet checken :P.

Nina zei

Even reactie op reactie op reactie:
Kasaka zei...@Ann -- Waar jij aan denkt is volgens mij cellulose, cellulitis is een nare ontsteking (ook wel vlees-etende bacterie genoemd).

In Nederland staan vooral vrouwentijdschriften vol met cellulitisverhalen over sinaasappelhuid e.d. Dat schijnt sinds kort (zo hoorde ik op mijn opleiding (verpleegkunde))niet meer te mogen in verband met dat wat 'echte' cellulitis is. Dus Nederlandse damestijdschriften duiden de sinaasappelhuid nu vaak aan met 'celluliet'.

En @Petra: Nu heb je meteen een reactie van me en weet je dat ik je nog steeds lees.