Dag 6 Nederland: Over Zutphen en naar Schiphol

Om kwart voor acht sta ik naast mijn bed en maak me klaar. Ik pak alvast wat in en nadat ik afscheid van mijn broer, die naar Arnhem gaat, heb genomen gaan Kai en ik weer in het hotel ontbijten. Dit keer doet hij een dikke laag hagelslag op zijn boterham. Het is gezellig zo samen te eten.

Boven op de kamer pak ik in en alles past maar ternauwernood in mijn tassen. Met de lift brengen we alles beneden en ik ga uitchecken. Dan stallen we de bagage bij mijn broer en lopen naar het station. 

Daar nemen we de stoptrein naar Zutphen en dat blijkt een goede keuze. Het is ook weer een gezellig oud plaatsje en ik weet niet of ik hier ooit eerder ben geweest. Met dit mooie weer is alles zo leuk, wat heb ik geboft deze week!

We gaan de mooie Walburgiskerk in, die nu een museum is. De kerk wordt alleen nog als zodanig gebruikt in de zomer. Het is een prachtige kerk met heel veel historische dingen, zoals een kaars kroonluchter en een doopfont uit de middeleeuwen. We zijn hier wel even bezig. 

Het orgel is 17e eeuws

 

Als we alles gezien en gedaan hebben lopen we naar het haventje. Dit is ook een Hanzestad, de derde, die ik deze reis bezocht heb. In Arnhem was ik al wel geweest, maar Deventer en Zutphen zijn nieuw. 

Na het haventje bewonderd te hebben lopen we het oude centrum weer in. We dwalen wat door de pittoreske straten en steegjes. 

Net na twaalven hebben we zin om te gaan eten en nemen plaats op het gezellige terras van Grand Cafe Pierrot. Kai neemt een pannekoek met spek en kaas en ik een Achterhoekse uitsmijter. Die wordt met kaas, spek, tomaat en ui geserveerd. Het is erg lekker, maar ik krijg het bij lange na niet op. 

We nemen onze tijd om van de zon te genieten en lopen dan terug naar het station. Om kwart over twee zijn we terug in Hengelo. Kai wacht tot Marion me op komt halen en helpt dan de bagage in de auto te laden. 

Marion biedt aan Kai naar het station te brengen en dat neemt hij graag aan. Daar maak ik het afscheid snel, want ik houd niet van afscheid. Dit keer is het makkelijker omdat ik weet dat we Kai in ieder geval in december weer zullen zien. 

Marion heb ik een heel aantal jaren geleden ontmoet bij ons en zij is al jaren een trouwe bloglezeres. Toen zij aanbood om mij naar Schiphol te brengen heb ik dat met beide handen aangenomen. Het is zo ontzettend aardig van haar, want ze woont zelf bij Hilversum. 

We gaan op weg naar Schiphol nog eten en Marion heeft daarvoor bij het 200 jaar oude cafe Ome Ko in Muiden gereserveerd. Ze parkeert op een grote parkeerplaats en via een grindpaadje lopen we het oude stadje in. 

In de verte zien we het Muiderslot, zo leuk! We zijn wat vroeg en gaan eerst een drankje drinken op het terras. Daar zien we een aantal boten door de sluis van het IJsselmeer naar de Vecht komen. Vooral de grote kotter is een mooi gezicht. 

Het cafe is erg gezellig en typisch Hollands met tapijtjes op de tafels. Marion neemt het vegetarische gerecht, een poke bowl, en ik de garnalensalade en een soort carpaccio. Het smaakt allemaal opperbest en we praten gezellig bij. 

Dan is het tijd om naar het Sheraton hotel op Schiphol te gaan. Het is even zoeken naar de ingang en daar is niemand te bekennen. Ik vraag via de intercom of ik hulp met mijn bagage kan krijgen en ik krijg eerst te horen dat daar niemand beschikbaar voor is. 

Dat is me toch wat te gortig voor dit kaliber hotel en ik vertel over mijn voet. Mijn tassen zijn extra zwaar met alle meegebrachte spullen. De man komt dan zelf naar beneden met een bagage wagen. Ik neem afscheid van Marion en boven kan ik inchecken. 

Een rolstoel vanuit het hotel is niet mogelijk, maar ik krijg wel meteen een karretje mee naar boven. Dat is al heel fijn, want mijn grote tas is veel te zwaar om achter me aan te slepen. Zo hobbel ik morgen wel naar de incheckbalie. 

Op de kamer maak ik het me meteen gemakkelijk. Ik ben van plan vroeg te gaan slapen en wil morgenochtend om vijf uur opstaan om op tijd in de vertrekhal te zijn. 

Dag 5 Nederland: Een dag Utrecht met Kai

Mijn Fitbit wekt me om kwart voor acht en ik heb om kwart over acht met Kai afgesproken te gaan ontbijten. De anderen gaan de zaken van mijn ouders in goede banen te leiden. 

Kai en ik hebben een heerlijk ontbijt in het hotel. Kai doet zich tegoed aan de meer Nederlandse dingen, zoals een boterham met hagelslag. Ik probeer een plak ontbijtkoek, die ik vroeger heerlijk vond met boter. Nu is het me veel te zoet!

Als we klaar zijn lopen we naar het station waar we kaartjes voor de trein naar Utrecht kopen. Het is een intercity zonder overstappen, die er bijna anderhalf uur over doet. Om tien voor half twaalf stappen we op Utrecht Centraal uit. 

Je zou denken nostalgie voor mij, maar dit station is zo enorm veranderd met de jaren! Vroeger zat het vast aan Hoog Catharijne en nu niet meer. 1

Kai wil graag zien waar ik vroeger gewoond heb, dus we lopen richting Nachtegaalstraat 56 bis. We komen langs het winkeltje Groeten uit Utrecht en daar koop ik een truitje met Nijntje erop voor Fiona. 

Een paar winkels verderop is banketbakkerij Theo Blom, beroemd om zijn Domtorentjes. Ik koop er een voor Kai, die hij met veel smaak opeet. 

Op onze route ligt ook de Domkerk. Ik weet eigenlijk niet of ik daar ooit binnen ben geweest, maar dat gaan we nu wel. Mijn vader verslechtert telkens meer en Kai en ik branden een kaarsje voor hem. Wat onze relatie ook mag zijn (of niet) we hopen dat hij vredig inslaapt. 

De hoogste Gotische gewelven van Nederland

Het praalgraf van W. van Gendt

Al foto's makend vervolgen we onze tocht tot we de Nachtegaal 56 bis hebben bereikt. Het is het pand naast dat met het torentje en het kamertje met het balkon was een van mijn twee mini kamers daar. Eronder zit nog steeds een delicatessenzaak, hoewel die sinds afgelopen zomer een  nieuwe eigenaar heeft. Erg leuk om weer te zien en er zijn nu zoveel meer winkels dan toen ik er woonde. 

Het loopt inmiddels bij enen en we nemen plaats op het terras van Villa Orloff tegenover de schouwburg. Daar doe ik me tegoed aan een twaalf uurtje en Kai neemt de zalm wrap. Het smaakt ons goed. 

De volgende stop is Drift 19 waar het gebouw van de UVSV/NVVSU staat. Daar was ik lid van. Het pand ernaast is zeer fotogeniek, dus die gaat op de foto niet Hestia. 

We kuieren door de straten naar de Oude Gracht. Wat is Utrecht toch een leuke stad! Natuurlijk lopen we ook even naar het Neude om foto's te maken. 

Dan gaan we Broese binnen, die nu op een andere plek is dan waar ik hem gewend was. Ze hebben geen stripboeken, maar Kai vindt er wel een boek over de geschiedenis van Nederland en een boek met Nederlandse spreekwoorden. 

Vervolgens steken we bij het leuke Nijntje voetgangerslicht over naar de Bijenkorf. Daar koop ik een Amsterdam mok van Blond. Ik vind het wel jammer dat nu alles in het Engels is op die serviezen. Het was juist zo leuk om er wat Nederlands op te hebben staan. 

Raquel was haar waterfles vergeten in de trein en Kai had beloofd een nieuwe voor haar te koop. Hij neemt een Dopper van Nederlandse makelij mee. Wat een uitvinding met dat bekertje als dop. Nu staan alleen de Suske en Wiske's nog op mijn lijstje. 

Bij Piet Snot gaan we kijken of er leuke Utrecht souvenirs zijn en dat is het geval. Ik koop een oranje hoodie met het wapen van Utrecht en 1122 erop. Verder een drietal leuke onderzetters en ik koop een nieuw Delfts molentje voor in onze keuken. Kai kiest een Delfts blauw huisje met bloemen en planten erop. 

Mijn voeten doen al een tijdje flink pijn dus het is met pure wilskracht dat ik nog naar Blunder loop. Daar vind ik wel de jackpot aan Suske en Wiske's en ik moet mezelf ervan weerhouden er niet meer dan zes te kopen. Het is te hopen dat alles in mijn tas gaat passen!

Het is hoog tijd voor een drankje en we nemen plaats op het terrasje van het Springhaver cafe. Het voelt goed om te zitten! Als de dorst gelest is lopen we weer verder. 

Kai wil graag naar de FEBO. Daar trekt hij een frikandel en een sate kroket uit de muur. Ik vind een frikandel voldoende. Terwijl we aan het eten zijn appt mijn broer dat ze in plaats van Utrecht in Arnhem gaan eten. 

Kai en ik lopen terug naar het station en de trein naar Arnhem komt al snel. We treffen de anderen bij 't Taphuys. Het wordt weer gezellig, al is de stemming wat gedrukt aangezien mijn vader ieder moment kan overlijden. Kai en ik delen een borrelplankje en een portie bitterballen. 

Na het eten gaan de anderen terug naar het ziekenhuis en wij terug. Halverwege krijgen we een app dat mijn vader is overleden. 

Zo meteen ga ik lekker slapen en morgen nog een deel van de dag iets leuks doen met Kai voor ik door een vriendin wordt opgehaald om terug naar Schiphol te gaan.