Over 4 juli, de 147ste Onafhankelijkheidsdag

Als Alexa om half acht haar deuntje begint te spelen sta ik meteen op. Rick en Katja volgen niet veel later. Kevin is al beneden met Fiona, die netjes tot half zeven heeft geslapen. 

Ons oorspronkelijke plan was om crepes te halen van Crepe Amour, maar dat restaurant blijkt vandaag gesloten. Dan bestellen we maar eiergerechten van The Virginian. Rick en ik nemen Fiona mee, zodat haar ouders in alle rust kunnen douchen.

We beginnen bij Starbucks voor koffies en dan ren ik even de Giant binnen voor Propel waterflesjes met elektrolyten. Die vindt Katja ook lekker en daardoor ben ik door mijn voorraad heen. Als laatste halen we onze bestelling van The Virginian. 

De Benedict met zalm en spinazie, die Katja en ik eten, is heel lekker. Kevin heeft een typisch Amerikaas gerecht dat chipped beef in gravy op toast heet. Rick vindt zijn omelet lekker en Fiona doet zich tegoed aan pannenkoek en bacon. 

Na het ontbijt vertrekken we al snel naar Washington. Daar willen we de vele vlaggen zien en wat van de 4 juli sfeer meemaken. Waar kan dat beter dan in de hoofdstad van het land. 

Het verkeer naar de stad valt alles mee en dan zien we dat de weg naar onze gewoonlijke parkeergarage afgesloten is. Gelukkig kennen we dit gedeelte van de stad op ons duimpje en de garage dichtbij Freedom Plaza is open en beschikbaar. 

Dat is maar een korte wandeling naar het Witte Huis en het Old Executive Building. Er zijn allerlei protesten voor het Witte Huis. Met een kan ik het eens zijn, Biden moet een klimaatscrisis afkondigen. 

We maken de nodige foto's en wandelen dan naar de Mall. Daar moeten we door een tassencontrole en sommige dingen zijn afgesloten vanwege het vuurwerk. 

We lopen al een tijdje in de zon en vinden een aantal bomen met schaduw eronder. Hier is het een stuk koeler en Fiona kan lekker rennen. We hebben hier mooi zicht op het Washington Monument en Fiona is er zeer van onder de indruk. Het is dan ook wel een heel groot potlood voor zo'n klein meisje. 

Van hieruit lopen we naar het Tweede Wereldoorlog monument en wandelen daar even doorheen. Er is absoluut geen schaduw en Katja en Kevin willen Fiona niet in de fontein laten pootje baden. Dan komt ze er niet meer uit is de vrees. 

De weg naar het Lincoln Memorial heeft bomen aan weerszijden en biedt veel schaduw. We lopen door het Koreaanse Oorlogsmonument en dan heel snel naar het cafetaria aan de overkant. We hebben ontzettende dorst en de ijskoude flesjes water zijn zeer welkom. Verder eet Fiona een snack. 

Na nog wat foto's bij het Lincoln Memorial lopen we het beveiligde gedeelte uit en Constitution Avenue op. Het is druk, maar er is genoeg ruimte om de acht blokken terug naar de auto te lopen. De blokken in DC zijn groot, zeker in de hitte!

Gelukkig worden we afgeleid door de parade. Dit is voor Rick en mij ook de eerste keer dat we hem zien. Fiona vindt het prachtig, vooral de vele muziekbands. Pas om half twee zijn we terug bij de auto en Fiona valt onmiddellijk is slaap. 

Wij hebben allemaal honger en de mannen halen pita's van Cava en Katja en ik slawraps van Sweet Leaf. We eten thuis en dan maak ik me klaar voor het zwembad. Ik heb echt het voornemen baantjes te gaan trekken, maar het is druk en de banen bezet. 

Misschien is het niet zo slecht om vandaag na meer dan 15000 stappen in de hitte wat rustiger aan te doen. Ik ga het water in om af te koelen en praat met onze overburen, die net als wij 's ochtends last hebben van lage waterdruk. 

Tegen vieren komen de anderen en we spelen eerst in het babybad en daarna in het grote bad met Fiona. Die vindt het allemaal prachtig, vooral als Kevin haar telkens een basketbal door het net laat gooien. 

Om kwart voor zes gaat het zwembad dicht en lopen we terug naar huis. Daar nemen de dames inclusief Fiona een douche om het chloor uit onze haren te wassen. Intussen is Rick begonnen aan de 4 juli barbecue. 

Fiona krijgt als voorproefje een glow armband en doet die als een aureooltje op haar hoofd. Ons kleine (b)engeltje is het. 

Het wordt een waar smulfeest. Rick grilt biefstukken, maiskolven en worteltjes. Ik maak komkommersalade en bak paddenstoelen voor bij de biefstuk. Voor Fiona hebben we een mini pizza. Toe is er watermeloen, ook een typisch 4 juli dessert. 

Ik geniet van een Heineken Silver biertje, erg lekker met deze warmte 

Om de een of andere reden neemt dit alles heel wat tijd in beslag en tot onze verbazing moeten we ons haasten om het vuurwerk om kwart over negen te starten. 

Mijn vriendinnen Nhu en Wendy komen. Nhu heeft haar man en twee kleintjes mee en Wendy haar hond waar Fiona dol op is. Verder zijn vrijwel alle buren vertegenwoordigd.

Het meeste vuurwerk komt van Rick en Chuck en ik moet zeggen dat wat wij uit Pennsylvania mee hebben genomen prachtig is. 

Een paar andere buren, vooral Parker, hebben ook wat prachtig, maar illegaal, vuurwerk dat de lucht ingaat. Al met al duurt de show meer dan een half uur en iedereen geniet. 

Fiona met haar hondenvriendinnetje

Fiona is doodmoe en Katja gaat haar meteen naar bed brengen. Ik praat nog even met Nhu, Wendy en Lorraine, wiens verjaardag het is. 

Dan gaan wij ook naar binnen en is deze Onafhankelijkheidsdag ook weer voorbij. Wat hebben we genoten van de vier dagen met Katja, Kevin en Fiona!

Over een rustige maandag

Mijn voornemen was weer op tijd op te staan, maar pas om tien over half acht word ik wakker. Rick ligt nog in diepe rust en ik wil eigenlijk ook nog wat doezelen. Dan houdt de white noise app op mijn telefoon er opeens mee op. Het blijkt dat de batterij leeg is, omdat het snoer om de een of andere reden uit het contact is gekomen. 

Dat is mijn teken om dan maar op te staan. Ik doe mijn contact lenzen in en aan de linkerkant brandt het zo erg dat ik mijn oog niet meer open kan doen. Met heel veel moeite krijg ik de contactlens eruit, maar mijn oog doet nog flinke pijn. 

Beneden tref ik Kevin met Fiona. Hij is al sinds half zes op met haar. Ik benijd jonge ouders absoluut niet en dit is een tijd, die ik me nog goed kan herinneren. Kevin is lief, want Katja voelt zich niet lekker dus hij heeft Fiona onder zijn vleugels genomen. 

Rick komt ook al snel naar beneden en zet koffie voor Kevin, terwijl ik me met Fiona bezighoud. Dan rijden we naar het Pan Am Center om daar nitro brews voor Katja en mij te halen. Rick maakt een ijs latte met zijn espresso machine. Katja krijgt daar ook een van. 

Mijn oog doet nog steeds pijn en voor de zekerheid maak ik een afspraak met de oogdokter. Die is om kwart voor twaalf beschikbaar en dat betekent dat ik niet mee naar het museum kan als de anderen besluiten daarheen te gaan.

Vandaag maken we thuis ontbijt. Ik eet mijn gewoonlijke paddenstoelen, spinazie en ei ontbijt. Rick maakt omeletten voor de anderen en hemzelf. Fiona doet zich tegoed aan ei en bacon. Iedereen smult (en ik kan het niet laten ook wat bacon en zalm te verorberen).

Intussen doe ik ook wat cardio tot ik vijfduizend stappen bijeen heb. Fiona is zeer geinteresseerd in mijn mini elliptische machine en vindt het prachtig om op mijn schoot te zitten terwijl ik trap. Dan neemt Rick Fiona mee de tuin in en ze spelen met de hangmat. Inmiddels is het al bij tienen. 

Tegen de tijd dat iedereen gedoucht en paraat is is het nog later. Mijn oog is intussen een stuk beter en ik zeg mijn doktersafspraak af. Het wordt langzamerhand duidelijk dat een bezoek aan het Udvar-Hazy Air & Space museum te ambitieus is voor vandaag. 

In plaats daarvan gaan we op zoek naar een leuk speeltuintje voor Fiona. We hebben er een heel aantal in de buurt. Eerst proberen we Nottoway Park, want daar heeft Katja nostalgische herinneringen aan. Dat valt echter erg tegen. Vroeger was het een grote speeltuin en nu staan er nog maar een paar apparaten. 

Fiona is er al gauw klaar mee. Ik heb laatst gezien dat er een heel leuke speeltuin in Glyndon Park is. Daar rijden we naartoe en het is een groot succes. Fiona klimt en gaat de glijbaan af met Grandpa, Mommy of alleen. 

Na wat schommelen en klimmen lopen we naar een heel aantal tegen elkaar gezette boomstronken van verschilllende maten. Leuk om te beklimmen, maar de kers op de taart zijn de enorme betonnen buizen waar Fiona doorheen kan wandelen. Ze vindt het allemaal prachtig!

Het is duidelijk dat madammeke moe aan het worden is. Geen wonder, want half zes is natuurlijk heel vroeg om op te staan. We gaan nog even langs Lesley's Pool Supplies en kopen daar zwemvleugeltjes voor Fiona. Hopelijk zijn die niet te groot. 

Thuis eet Fiona een bosbessen muffin en een Uncrustable (brood zonder korst gevuld met pindakaas en jam). Dan brengt Kevin haar naar boven en binnen vijf minuten is hij terug. Fiona viel vrijwel meteen in slaap. 

Katja en ik eten bloemkoolbrood met kaas en een mini komkommertje als lunch. Katja vindt het bloemkoolbrood ook erg lekker. Rick vindt ook genoeg om te eten en Kevin heeft nog wat overgebleven eten van gisteravond. Zo hoeven we geen lunch te halen. 

Eigenlijk heb ik geen energie, maar ik loop toch naar het zwembad voor mijn baantjes. De baan, die ik wil, is bezet en ik besluit een iets anders te doen: heen en weer in het water "rennen". Dat doe ik voor 300 meter en dan komt de zwembaan vrij. 

Terwijl ik de rest van mijn baantjes zwem wordt het steeds donkerder. Ik ben net aan mijn dertigste 25 meter bezig als er een duidelijke donderslag te horen is. Een paar mensen, die ik ken, kwamen net aan om te zwemmen. Ik heb weliswaar niet mijn hele kilometer gezwommen, maar dertig baantjes is een half uur, dus helemaal goed.

Wetend dat de anderen zich waarschijnlijk aan het klaarmaken zijn om naar het zwembad te komen bel ik Rick om te zeggen dat het zwembad voor tenminste 45 minuten gesloten is. We denken drie kwartier te wachten en dan nog even te gaan voor het avondeten, maar de onweersbuien volgen elkaar op al blijft het hier droog. 

Wij gaan de basement in en in ons bioscoopje een leuke serie van Disney kijken. Het gaat over de dieren bij Animal Kingdom en als Fiona tegen vieren wakker wordt vindt zij het ook erg leuk om te kijken. Zo is het opeens tegen vijven en moeten we ons haasten voor het avondeten. 

Wonder boven wonder heb ik voor kwart over vijf een tafel kunnen reserveren bij Genki. Katja wilde daar al een tijdje heen. We krijgen een "booth", banken in plaats van stoelen en Fiona's kinderstoel pas aan het einde. 

Het wordt een heerlijk maal. Fiona vindt de yakitori gehaktballen en garnalen heerlijk en eet nogal wat van haar katsu. Wij delen yakitori en bestellen andere kleine gerechtjes. Het is zoals altijd allemaal even goed en lekker. De bediening is ook heel attent en Katja en Kevin zijn nu ook fans. 

Fiona blaast op haar te warme katsu

Het zwembad is weer geopend en de anderen hebben nog fut erheen te gaan. Fiona vindt haar nieuwe badpakje dat ze van Saskia kreeg prachtig. Op onderstaande foto kun je zien hoe lang haar beentjes zijn. Vorige week woog Fiona bij de dokter net iets meer dan 9 kilo. 

Terwijl de anderen weg zijn werk ik aan dit blog. Een uurtje later is iedereen weer terug, want het begon te regenen. We spelen nog wat met Fiona en dan gaan haar ouders haar naar bed brengen. Het was een volle dag, maar iets meer ontspannend dan de voorgaande dagen. Dat is ook weleens lekker.