Over zaterdag

Voor het eerst dit seizoen heb ik vannacht mijn Minnie pyjama met lange mouwen en lange broek gedragen. Daar heb ik geen spijt van gekregen, want het was berekoud in de kamer. Ik heb daardoor wel heerlijk geslapen.

Rick ligt nog in diepe rust als ik om kwart over acht echt wakker ben. De zon schijnt de kamer binnen en ik ben klaar voor de dag. Ik lees nog wat op mijn telefoon en dan is Rick ook bereid om op te staan. 

We hebben nog maar heel weinig op te ruimen van gisteravond en doen dat maar meteen. Dan laden we de vele lege bier- en wijnflessen in de auto en rijden Vienna in. In de drive thru van Starbucks overhandigt Nick ons onze koffies en egg bites.

Dan rijden we naar de paarse glasbak en gooien alle flessen daarin. Het is maar goed dat niemand hier in de buurt woont, want het maakt flinke herrie. Ik weet nog dat ik me in Utrecht altijd afvroeg hoe hinderlijk de glasbak was voor de omwonenden. 

We spelen wat Pokemon Go en gaan dan naar het marktje in Vienna. Dit is alweer de laatste maand dat het er is. De laatste dag zal 31 oktober zijn. Ik ga het dan flink missen, want het is een vast deel van de zaterdag voor ons.

Zoals iedere week haal ik mijn groentensap bij het standje van Greenheart Juice. Hopelijk gaat hun winkel in Vienna voor het einde van de maand open, zodat ik hun Rooster sap niet hoef te missen. De eierboer is er vandaag niet. Niet zo heel erg, want dan kopen we in Nags Head wel eieren voor de komende week. 

Rick en ik hoopten nog wat bijzondere smaken zout te vinden bij Gypsy Hill, maar die heeft de verkoopster niet mee, omdat ze niet tegen vochtigheid kunnen. Jammer, want we vonden vooral het Hawaiiaanse zout erg lekker. Misschien dat ik eraan denk om het via de telefoon te bestellen. 

Thuis ga ik aan mijn stappen op het deck, terwijl Rick de auto alvast inpakt met strandspullen. Er is iets minder plaats dan in de van, maar alle benodigdheden passen erin. We bedenken wel dat we in deze auto maar een kind, in dit geval Orion, mee kunnen nemen met deze bagage. 

Omdat ik laat ben begonnen met mijn cardio is het lunchtijd als ik ermee klaar ben. Rick haalt een gyro salade van Maggio's en ik een bloemkool rijst bowl met garnalen bij Zoe's Kitchen. Nadat Rick nog even de nodige strips bij Big Planet Comics heeft gehaald, eten we voor het huis in de zon. 

Er is nog van alles te leren aan mijn Pathfinder. Onder anderen hoever de stoelen opgevouwen kunnen worden. We proberen van alles, maar krijgen de middelste stoelen niet helemaal tegen de voorste rij aan. Er blijft een opening, die we dan maar benutten om er van alles tussen te schuiven. 

We hebben vandaag onze bestelde terrasverwarmer  bezorgd gekregen en Rick gaat er propaan voor halen. Hij heeft een adresje in Fairfax dat er al sinds de jaren zestig is. Alleen heeft die beste man tot februari geen propaantanks meer. Gelukkig heeft Home Depot die wel en Rick haalt daar een van. Voor het ongemak geeft de vriendelijke man Rick de helft van het propaan gratis. Super aardig!

Terwijl Rick de terrasverwarmer in elkaar zet, ga ik een wandeling door de buurt maken. Ik kies telkens een ander gedeelte, zodat ik wat nieuws zie. Ik maak weer herfstfoto's en vooral van de voor Halloween versierde tuinen. 

Het blijkt niet zo makkelijk de verwarmingslamp in elkaar te zetten, want Rick is nog niet klaar als ik thuiskom. Ik ga naar boven om de was op te vouwen en in te pakken. Als ik beneden kom kan ik Rick nog net even helpen met het laatste deel en dan doen we de lamp aan. 

Hij geeft goed veel warmte af en we houden ons happy hour onder de lamp. Voor mij een sake bloody Mary en voor Rick dit keer een Belgisch biertje. Die hebben zijn voorkeur boven de Duitse van gisteravond. Hij vindt de Duitse veel te licht. 

We hadden gehoopt op het terras van Bear Branch Tavern te kunnen eten, maar daar is de wachttijd 45 minuten. Rick had zijn keuze van de Wiener schnitzel al klaar, maar hopelijk blijft die heel oktober op het menu staan. 

We gooien het roer om naar Italiaans. Pazzo Pomodoro heeft nog een tafel voor ons. Michael wordt weer onze serveerder en weet eigenlijk al onze voorkeuren al. Alleen nemen we vandaag niet het bord met prosciutto en verschillende kazen. 

Rick kiest hier voor de lamsbouten met twee soorten groente en ik voor de kabeljauw in tomatensaus met olijven en kappertjes. Ik heb daar ook twee groentes bij, maar de vis en saus zijn al genoeg en erg lekker. Ik denk dat ik het volgende keer gewoon zonder groentes bestel. 

We zijn moe van de drukke dag en zullen vroeg naar bed gaan, zodat we morgen ook vroeg op pad kunnen gaan. Ik ben benieuwd hoe de eerste lange rit in de Pathfinder ons zal bevallen. Allemaal een fijne zondag gewenst! 

Over een Oktoberfest met COVID maatregelen

Om half acht komt Rick naar boven met een nieuwtje dat hij niet langer voor zich kan houden. Zowel Trump als zijn vrouw Melania hebben COVID-19. Nu wens ik niemand deze ziekte toe, maar misschien opent dit hun ogen dat het toch echt geen hoax is!

Als we ontbijt zitten te eten krijgen we een berichtje van Kai. Een van zijn huisgenoten testte positief voor het coronavirus. Oei, dat is wel zorgwekkend! Gelukkig heeft ze geen symptomen en delen ze geen badkamer. Wel de keuken, maar ze desinfecteren alles en wassen hun handen veelvuldig. Hopen maar dat Kai en Raquel gezond blijven, dus. 

Intussen gaat het hier in Virginia nog steeds de goede kant op. Gisteren waren er maar 46 gevallen in onze county. We blijven voorzichtig, want je weet nooit, maar ik hoop zo dat gevallen zo laag blijven!

Na mijn stappen op het deck te hebben gedaan ga ik de achterbankbedekking, die ik voor Orion heb gekocht, installeren. Het ziet er goed uit. Zo blijven mijn stoelen krasvrij. 

Als Rick klaar is met zijn vergadering rijden we naar Arlington. Daar is de Heidelberg Pastry Shoppe. Hier hebben ze allemaal Duitse producten, blijkt. Ik dacht dat het alleen een bakkerij was. Ik had hier ook de aardappelsalade en bratwursten kunnen kopen. Nu weet ik dat voor een volgende keer. 

Wij hebben vijftig pretzels besteld en, als we zien hoe groot die zijn, weten we zeker dat dat niet allemaal op zal gaan. We zullen de overblijfselen verdelen tussen de gasten om mee naar huis te nemen. 

Op de terugweg komen we in een file terecht. Daardoor is het al half een als we terug in Vienna zijn. We besluiten meteen maar lunch op te halen. Rick neemt zijn gewoonlijke Cava salade en ik een van Subway. Voor het huis in de zon is het lekker warm en eten we het op. 

Dan gaat Rick nog even aan het werk en ik werk een lijstje boodschappen af. Ik haal nog een paar flessen riesling van Norm's Beer & Wine, want ik denk dat een fles niet genoeg gaat zijn. Als er teveel is drink ik het wel op (latere toevoeging: er was niet teveel). Bij de ABC slijterij haal ik een fles Aperol en bij Whole Foods mijn favoriete zeewier chips. 

 Dan is het tijd voor mijn wandeling. Ik probeer die met dit mooie weer iedere dag te maken. Er staat vandaag een harde, koude wind dus lang maak ik het niet. Het is wel 20 graden, maar ik ben niet warm genoeg gekleed.

Tegen vieren gaan we ons klaarmaken voor ons Oktoberfest. We dragen de tafel uit de achtertuin naar voren en zetten hem aan het einde van onze oprit. We hebben een tafelkleed, bekers, bordjes en servetten, die een Oktoberfest thema hebben. 

Zoals altijd gaat de tijd te snel en stopte Rick eigenlijk te laat met werken. Hij moet nog ijs halen en ik werp me op de bratwursten dan maar te bereiden. Ik maak er veertien en snijd die in drieen. Het lijkt heel veel, maar we hebben uiteindelijk maar een paar stukjes over. 

Verder doe ik prikkertjes in mini knakworstjes en daar zijn vooral de kinderen dol op, blijkt. De bak met aardappelsalade en de pretzels maken het geheel af. Verder brengen onze buren nog Italiaanse antipasti. 

Rick doet zijn officiele Oktoberfest Lederhosen aan, zet de hoempa muziek aan en dan zijn we klaar om mensen te ontvangen. 

Er is Duits bier en riesling wijn en langzamerhand komen de gasten. Iedereen draagt keurig mondkapjes en houdt netjes afstand. Natuurlijk gaan de mondkapjes tijdens eten en drinken af, maar dan wordt er afstand gehouden. Ik was een beetje bezorgd dat men zich niet aan de regels zou houden, maar dat valt alles mee. Bovendien weten we van alle genodigden dat ze eigenlijk nergens heen gaan. 

Rick en ik serveren het eten met handschoenen aan en mondkapjes op. Er wordt lekker gegeten en iedereen geniet duidelijk. Wij worden dan ook van alle kanten bedankt voor het organiseren. In deze tijd zijn dit soort feestjes extra leuk. Wie weet wordt dit wel iets jaarlijks voor ons. 

Tot ons genoegen gaan alle pretzels op en de overgebleven aardappelsalade wordt door ons buurmeisje meegenomen. Er zijn ook vrijwel geen worstjes meer over. Mijn vrees dat we veel te veel hadden wordt dus niet bewaarheid. 

Met vereende krachten ruimen we tegen achten op en dan neemt iedereen afscheid. Rick en ik hebben nauwelijks de kans gekregen iets te eten, dus ik bestel wat voorafjes van de Japanner en Rick gaat een hamburger halen van McDonald's. 

Kortom een zeer geslaagde avond en het was echt niet moeilijk te organiseren. Een paar worstjes braden en de rest werd voor ons gemaakt. Een goede afsluiting van de week, allemaal een heel fijn weekend gewenst!

Over 1 oktober

Rick is weer vroeg uit de veren, maar ik heb allerlei leuke dromen en sta met moeite net voor achten op. Als ik beneden kom begroet Rick mij heel enthousiast en trots met: "Het is gelukt!".  Met mijn nog slaperige hoofd begrijp ik niet meteen waar hij het over heeft.

Rick is zodra Home Depot opende daarheen gegaan om een afstandsbediening voor de garage te kopen. Die programmeerde hij voor onze garage en vervolgens met mijn auto. Het waren twee stappen en nu kan ik met de Pathfinder de garage openen en sluiten. Zo handig! Ik bedank Rick natuurlijk heel hartelijk.

Rick stelt voor mijn ontbijt van Starbucks te halen, maar hij eet zijn cereal. Ik vind het net zo makkelijk een ei te pocheren en tomaatjes en paprikaatjes in stukjes te snijden voor het mijne. Zo heb ik meteen al veel groente binnen. De egg bites hebben wel stukjes paprika, maar dat is miniem. 

Als we onze ontbijten ophebben rijden we Vienna in naar de Starbucks. Daar staat een flinke rij voor de drive thru en we lopen dan liever van een andere parkeerplaats naar binnen. Eigenlijk zijn er voor ons gevoel teveel mensen binnen en een viertal aan een tafeltje zonder mondkapje. Nu waren er gisteren maar 35 gevallen van coronavirus in onze county, maar we blijven voorzichtig. 

Thuis ga ik aan mijn stappen en Rick aan het werk. Ook vandaag lukt het me niet de 10000 in een keer te doen. Ik heb om kwart over tien personal training en moet ook de tijd nemen om naar Sharons huis te fietsen. 

Sharon vertelt dat ze vanochtend om half zeven even buiten op haar veranda wilde zitten om haar koffie te drinken. Het was nog donker dus ze ging zo in een van de stoelen zitten. Nu hebben zij een vos vlakbij en kennelijk heeft die op hun veranda geslapen en op een van Sharon kussens gepoept. Vossen zijn leuke dieren, maar ik kan me voorstellen dat Sharon daar minder blij van werd! Ze haalt voortaan de kussens 's avonds binnen. 

Het halve uur personal training gaat weer snel en ik ga na afloop een stuk fietsen door de buurten. Opeens zie ik vier herten in een tuin. Daar moet ik natuurlijk voor stoppen en foto's en filmpjes maken. 

Het komt hier vaak voor dat wild in tuinen rondloopt, de eekhoorns zijn nu in hun kamikaze fase bijvoorbeeld en het is goed opletten dat ze niet voor je wielen rennen. Ik heb er zo in mijn leven hier al twee gedood. 

Voor mij blijft het na al die jaren nog een wonder om herten zo dichtbij te zien. Tegelijkertijd heeft een coyote vanochtend in een voorstad in Maryland drie mensen aangevallen. Dat is dan weer minder. De herten zijn gelukkig niet agressief.

Verder stap ik af en toe af om wat foto's te maken. Dit is weer een ander deel van Vienna, waar ik fiets. De stad bestaat uit vier kwadranten, die vrij groot zijn. Wij wonen in het zuidwestelijke gedeelte en ik neem me voor ook de andere drie delen per fiets te gaan verkennen. 

Er staan heel veel borden in tuinen met allerlei teksten erop, maar deze vond ik wel bijzonder (die vuist is het symbool van Black Lives Matter)

Thuis douche ik gauw en ga dan naar The Boro, een nieuwe buurt niet ver hier vandaan. Ik wil dingen voor ons Oktoberfest kopen bij Whole Foods. Daar hebben ze wel 15 bratwursten, maar verder niets. Ik had gehoopt ook aardappelsalade te vinden. 

Nu ik hier toch ben loop ik naar de overkant en bestel een poke bowl bij Poki DC. Die is altijd zo kleurrijk en lekker! Ik peuzel hem op het deck op, echt beetje bij beetje, alle smaken proevend. 

Orions medicijn ligt klaar bij Walgreens en ik haal dat bij de drive thru op. De Safeway ligt er tegenover en ik ga eens kijken of zij aardappelsalade hebben. Dat hebben ze wel, maar het ziet er echt niet lekker uit. Meer mayonnaise dan aardappels en dat is helemaal niet Duits. 

Onverrichterzake vertrek ik weer en besluit The Fresh Market en de Giant te proberen. Bij The Fresh Market vind ik het er ook niet zo lekker uitzien. Bij de Giant gelukkig wel, daar hebben ze Amish aardappelsalade. Het is niet echt Duits, maar wel van Duitse afkomst en onze gasten weten toch niet beter op een enkeling na. 

We verwachten ongeveer dertig gasten, dus hopelijk heb ik genoeg ingeslagen. Soms is het net genoeg en soms is het veel te veel. We zullen het morgen mee gaan maken. Ik wil in ieder geval niet dat er te weinig  is, dan maar wat extra. 

Als ik thuiskom is Rick het gras aan het maaien. De zon is er nog dus ik ga voor het huis wat vitamine D opdoen. Rick verkondigt dat de rijdende maaimachine aan het einde van zijn leven is. Dat wordt binnenkort ook een nieuwe, alweer dank u, Dad!

De zon verdwijnt achter de wolken en dan wordt het fris. Ik neem Orion mee het deck op om hem te borstelen. Het is zo eindeloos! Ik haal er een hele hond uit en nog is het absoluut niet klaar. Hopelijk krijg ik morgen nog een kans, zodat hij niet zoveel verhaart als we in het vakantiehuisje zijn. 

Om zes uur is het tijd voor het wekelijkse virtuele happy hour met Chuck en Christine. Wat vliegen de weken eigenlijk voorbij. Natuurlijk hebben we meer dan genoeg te bespreken en met moeite nemen we net na zevenen weer afscheid. 

Rick en ik hebben intussen ons avondeten van BarTaco al besteld. Rick gaat de buit halen en we smullen van de sla taco's, hoewel Rick er ook een aantal met gewone tortilla's bestelde. Voor mij zijn die slabladeren dan mijn groente, want de vulling heeft daar vrijwel niets van. Het blijft een lekker maal. 

Allemaal een heel fijne vrijdag gewenst (en ik vind reacties nog altijd super leuk!).

Over woensdag

Gisteravond kon ik maar niet in slaap komen. Die opmerking van Trump over de Proud Boys vervult me met grote angst. Ik ben bang dat als Trump verliest die mensen in opstand gaan komen met al hun wapens. 

Hierdoor heb ik niet goed geslapen en sta ietwat geradbraakt op. Gelukkig heeft Rick de koffie al klaarstaan en na mijn gewoonlijke ontbijt voel ik me helemaal wakker. In mijn nieuwe auto rijden we als Rick klaar is naar de Starbucks drive thru. Ik moet zeggen dat hij heel fijn rijdt!

Rick daarna gaat aan het werk en ik begin aan mijn stappen. Intussen lees ik de gebruikershandleiding van de Pathfinder. Daar zitten heel wat snufjes aan! Tienduizend stappen in een keer zit er vandaag niet in, ik wil veel te graag mijn auto leren kennen. 

Orion wacht geduldig tot ik klaar ben

Het duurt een paar uur, maar dan denk ik de knopjes en elektronische handigheden van de auto te kennen. Alleen de garagedeur programmeren lukt maar niet. Ik volg de gebruiksaanwijzing perfect, maar er gebeurt niets. Ook Rick lukt het niet. Morgen zal ik er een paar telefoontjes aan wagen. 

Intussen zijn de Verizon mensen gekomen om ons internet sneller te maken. Verder wordt de oprit van de buren opnieuw geasfalteerd. Dit alles zorgt ervoor dat wij niet weg kunnen. Ik besluit mijn lunch dus thuis te eten. Het wordt een Italiaans/Griekse combinatie. Eerst een kop gazpacho met wat plakjes mortadella en dan komkommer met de overgebleven taramosalata van gisteren. Het smaakt heel goed!

Na het eten probeer ik nog eens de garage code in de auto te krijgen, maar zonder succes. Dan ga ik maar een wandeling door de buurt maken. Het is prachtig weer en ik fotografeer, al is alles nog voornamelijk groen, wat vroege herfstkleuren. 

Verderop zie ik weer een monarch en een heel aantal vlijtige hommels in een tuin. Een paar huizen verder is de veranda leuk versierd voor Halloween. Dichtbij huis kom ik nog een monarch tegen. Het blijven zulke prachtige vlinders!

De schoonmaakploeg is er inmiddels en ik wil Orion, die in zijn bench zit, niet laten weten dat ik er ben. Ik ga dus voor het huis in de zon zitten lezen. Het is weer boven de twintig graden en dat is in de zon nog best warm. Af en toe zoek ik dan ook de schaduw op.

Rick is nog steeds bezig met ons internet en wil naar Micro Center voor een nieuwe router. Ik ga mee, dan kan ik even bij de Michaels ernaast rondneuzen. Daar is van alles te krijgen, maar ik gun mezelf de tijd niet om te zien of er iets van mijn gading tussen zit. 

In dit winkelcentrum is ook California Shabu Shabu en ik mis de shabu shabu enorm. Nu las ik gisteren dat iemand dat had afgehaald. Ik ben wel benieuwd hoe dat dan gaat, maar helaas zijn ze nog dicht als ik het wil gaan vragen. 

Thuis gaat Rick verder aan het internet en ik geniet van de laatste zonnestralen. Als ik weer binnen kom is het internet inderdaad vele malen sneller dan voorheen. Wat een verschil, mijn blog foto's laden in een paar seconden op!

We hebben beiden zin in pizza en Ledo Pizza heeft een bloemkoolkorst, die maar weinig koolhydraten bevat. Dat is bij andere zaken wel anders. Het is meestal wel minder dan een gewone korst, maar niet veel. Het helpt dus om dat even op te zoeken. Deze smaakt in ieder geval heel lekker.

Gisteren kregen we goed nieuws, Virginia's coronavirus gevallen gaan steeds verder omlaag en onze staat werd van de quarantaine lijst van New York en New Jersey gehaald. Dat betekent dat Katja en Kevin nu wel hierheen kunnen komen zonder dat Kevin bij terugkomst twee weken in quarantaine moet van zijn werk. Hopelijk blijft het tot en met de feestdagen zo!