Over een historisch plaatsje verkennen

Gisteravond heb ik Alexa afgezet en daardoor slapen we lekker door tot kwart over acht. Zodra Rick aanstalten maakt om op te staan gaat Orion helemaal los. Rollen op het tapijt, rondrennen en maar klingelen met zijn halsband, het is onmogelijk voor mij om nog wat door te doezelen!

Het is maar goed ook, want dit is Ricks laatste vakantiedag en die willen we optimaal gaan benutten. Natuurlijk gaan we eerst naar Starbucks. Daar bestel ik voor de verandering een egg bites met boerenkool en champignons. Morgen ga ik ingredienten voor mijn gewoonlijke ontbijt kopen. 

Bij Greenheart heb ik genoeg punten bijeen gespaard om een gratis fles Rooster mee te krijgen. Dat is altijd meegenomen. Deze is goed tot de achtste, dus ik kan er lang mee doen. Het is zaak de sappen zo vers mogelijk te krijgen en ze werden net gebracht.

Rick heeft erge last van zijn oor dat dichtzit. Hij ziet dat onze urgent care vrijwel meteen een opening heeft. Hij zet mij thuis af en gaat erheen. Niet veel later komt Rick onverrichterzake terug, want hij had zijn portemonnaie met verzekeringsinformatie niet mee. Nu heeft hij een afspraak om vijf uur. 

Als ik klaar ben met mijn sporten van vandaag maken we ons klaar om op pad te gaan. Ons doel is Winchester dat iets meer dan een uur rijden naar het westen is. De weg erheen is vrij direct. We nemen de I-66 naar de I-81 naar het noorden. 

Rick heeft de GPS van mijn auto op het centrum van Winchester ingesteld, maar hij vertrouwt die niet. Dichterbij stelt hij Waze in op Main Street wat 9 van de 10 keer de hoofdstraat van de stadjes hier is. Alleen is dit die ene keer dat dat niet het geval is. 

Waze leidt ons tot mijn hilariteit via dubieuze weggetjes naar een buurt vol stacaravans. Dat is duidelijk niet de hoofdstraat. First Street is hier ook. Ik zoek een restaurant op en we navigeren daarheen, Loudoun Street is de hoofdstraat hier. Het blijkt nog een kwartier verderop te zijn. 

Dan vinden we het leuke historische centrum meteen en een parkeerplek langs de weg. We gaan het voetgangersgedeelte bekijken. Helaas blijken heel wat winkels en restaurants deze week gesloten te zijn. Kennelijk is het een goede tijd om even vakantie te nemen. 

Water Street Kitchen is wel open en dat blijkt ontzettend leuk te zijn. Het pand was voorheen een ouderwetse apotheek en de planken en laadjes daarvan zijn er nog. Ze verkopen heel veel verschillende en ongewone soorten frisdrank. 

Rick neemt een ouderwetse rootbeer, een smaak waar ik nooit aan zal wennen, en ik probeer eens een diet Orange and Cream soda, die net als een vanille ijsje met sinaasappel smaakt. Rick smult van de quiche en mijn salade met ei, spek, blauwe kaas en avocado vind ik ook lekker. 

Na het eten lopen we nog wat rond en ik maak heel wat foto's van de kleurrijke huizen en de ouderwetse kerken met torens zoals je ze in Europa ziet. Op weg hierheen regende het wat, maar nu is het droog en zijn er interessante luchten te zien. 

Tegen half drie zijn we terug bij de auto en stellen de GPS in op "Home". De terugweg gaat vlot en iets meer dan een uur later zijn we thuis. Winchester stond al een tijd op ons lijstje om eens wat beter te verkennen en het stadje stelde niet teleur.

We brengen een paar rustige uren door. Rick gaat verder aan zijn Lego project en ik geniet van mijn leuke boek. Voor we het weten loopt het tegen vijven en Rick vertrekt naar de urgent care. Daar constateert men een oorontsteking en Rick krijgt antibiotica mee.

Vanavond vieren we de laatste avond van de bijzondere feestdagen dit jaar en gaan naar Cafe Renaissance voor ons avondeten. Ik doe mijn feestelijke groene topje aan en Rick zijn nette overhemd en zwarte broek.

Saeed, de eigenaar van het restaurant, begroet ons als beste vrienden. We krijgen een tafeltje bij het raam en Saeed komt regelmatig buurten. Hij geeft ons altijd veel te veel, dit keer een fles rose om te delen!

Mijn maal bestaat uit een uiensoep zonder brood, escargots en foie gras, het is allemaal even lekker! Rick heeft de oesters en dan de filet mignon. Alles is even lekker! Saeed maakt het nog leuker en we krijgen een glaasje cognac (voor mij) en port (voor Rick) als dessert.

Het is de perfecte afsluiting van deze vakantie. Morgen begint het ware leven weer en staat Rick om zeven uur op. Ik hoop dat ik de discipline kan vinden om voor acht uur mijn bed te verlaten. Dit was in ieder geval een superdag!

Over het laatste afscheid en plannen maken

Als Rick en ik om kwart over acht onze kamer uitkomen zien we dat Saskia en Riley nog in diepe rust liggen. Het blijkt dat Saskia heel slecht heeft geslapen en dat ze proberen nog wat meer rust te krijgen voor ze de lange rit naar Boston gaan maken. 

Wij halen Starbucks en dan begin ik aan mijn sportroutine. Als ik aan de Scoop toe ben komen Saskia en Riley beneden. Ik zet koffie en Rick helpt ze Saskia's auto vol te stouwen met hun spullen. Volgens Rick kan er absoluut niets meer bij. Gelukkig passen de katten nog wel.

En dan is er weer dat moeilijke moment van afscheid nemen. Ik knuffel Saskia eens extra en dan rijden ze de oprit af op weg naar het noorden. Alweer pink ik een aantal tranen weg. Ik weet niet waarom het me dit keer allemaal zo moeilijk valt. 

Ook Rick is een beetje melancholiek dat alle gezelligheid weer uit huis is, hoewel we het natuurlijk ook altijd leuk hebben met elkaar. Alleen Orion is waarschijnlijk opgelucht, die heeft zijn vrijheid weer terug. 

Met opruimen en wassen is de ochtend zo voorbij en we besluiten nog een keer van het buffet eten te lunchen. Ik doe gerookte zalm op bloemkoolbrood en eet daar bosbessen en bramen bij. Helaas is de zon achter de wolken verdwenen. Ik had het plan voor het huis te eten, maar nu is dat te koel.

Ondanks dat we meestal in de roos schoten met onze cadeautjes waren er toch een aantal dingen, die dubbel waren of niet pasten. Die gaan we naar Whole Foods brengen om terug naar Amazon te sturen. Zo makkelijk, je geeft het product af, ze scannen een code en klaar. Alleen ben ik natuurlijk weer een van die dingen vergeten. Gelukkig komen we heel vaak bij Whole Foods. 

Rick voelt weer wat pijn in zijn rug en is bang voor een herhaling van vorige winter. Hij doet zijn fysiotherapie routine dus getrouw. Ik zoek naar gratis apps met rek- en strekoefeningen en vind een goede. 

Mijn voornemen is dit jaar dagelijkse te rekken en strekken, want ik doe dat nog steeds niet vaak genoeg. Ik volg de oefeningen voor het hele lichaam en dat bevalt me heel goed. Als iemand me vertelt wat te doen gaat het iedere dag wel lukken. 

De rest van de middag werkt Rick verder aan zijn dubbeldekker bus van Lego. Ik heb een heel leuk boek en vind het heerlijk een aantal uren ononderbroken te kunnen lezen. 

Rick maakt mijn groene Rooster met bloody Mary mix drankje en we besluiten om naar Tysons Corner te gaan. Daar liggen drie restaurants stappen van elkaar verwijderd en we willen drankjes en een voorafje doen bij elk van hen. 

We beginnen bij La Sandia, een Mexicaans restaurant. Daar bestel ik een alcohol- en suikervrije mojito en Rick een margarita. We delen een quesadilla met kaas en kip, die op het happy hour menu staat. 

Rick heeft zijn laptop mee, want het beste middel tegen de blues van het einde van de feestdagen is reizen plannen. Rick wil heel graag in Colorado gaan skien, maar ik vind het echt niet leuk om te doen. Het zoeken is naar een oord waar er ook vertier is voor niet-skiers. 

Na wat rondkijken komen we uit op Telluride. Dat is nieuw voor ons beiden en niet zo duur als bijvoorbeel Vail en Aspen (waar sommige hotels tot $10000 vragen voor vier nachten!). Ik vermaak me sowieso wel, maar vind het leuker als ik bijvoorbeeld op sneeuwschoenen kan gaan lopen of zo. We boeken voor begin februari. 

De tweede reis in februari zal naar Miami en de Florida Keys gaan. Wij zijn al jaren niet in zuid Florida geweest en hebben Key West toen maar heel kort bezocht. Ook hiervoor boeken we de vluchten. We hebben zoveel mijlen bij United dat we die eindelijk eens gaan gebruiken. Zo kost ieder ticket ons $11,20.

Een nieuw jaar van themafoto's is begonnen en dit is de zwartwit foto van vandaag

Na La Sandia gaan we naar de bar van het ernaast gelegen Coastal Flats. Daar delen Rick en ik de gevulde eieren met reepjes spek. Dat spek is meestal heel lekker, maar dit keer zit er veel te veel suiker op. De eieren daarentegen zijn net lekker als altijd, onze favoriete ooit. 

Als laatste lopen we naar Seasons 52 aan de overkant van het mall pad. Daar kennen we de bartender Cynthia. Dit is een van de weinige restaurants waar de bartenders al jarenlang werken. 

Hier nemen we ieder ons eigen voorafje. Ik kies de champignon bisque en Rick een flatbread met kaas, ui en biefstuk. Het is ook weer zeer smakelijk en genoeg om hiermee onze maaltijd af te ronden. 

Intussen vliegen de Vienna politie waarschuwingen ons om de oren. We moeten Park Street vermijden en natuurlijk neemt Rick precies die straat terug (hij was het vergeten). Gelukkig is Park open, maar een van de zijstraten staat vol met blauwe zwaailichten. 

Nu gebeurt er over het algemeen heel weinig in Vienna, dus de Facebookgroepen staan vol met berichtjes van bezorgde inwoners. Het blijkt om een man te gaan, die zich in zijn appartement heeft opgesloten en dreigt zichzelf te doden. Hopelijk kan dat voorkomen worden!

En nu is het weer ongewoon stil in huis in vergelijking met de afgelopen weken. Rick kijkt zijn shows en ik ga zo het vorige seizoen van Emily in Paris verder kijken, zodat ik door kan met seizoen drie. 

Over Oud en Nieuw

Oudejaarsdag

We hebben onze wekker voor acht uur gezet, maar ik hoor Fiona zeker een half uur eerder al. Rick en ik staan dan ook voor de wekker afgaat op. 

Het is enorm mistig en alweer zo warm voor de tijd van het jaar. Dat vinden wij altijd jammer, want nu moeten alle schalen voor het buffet vannacht in de ijskast.

Mijn eerste daad van de dag is de oliebollenmix klaarmaken en er de in rum geweekte rozijnen door mixen. Dan gaat de bak in de oven om te rijzen. Hopelijk gaat het zoals meestal goed.

Dan gaan we ontbijt halen voor de goegemeente. Helaas hebben Saskia en Riley een slechte nacht gehad en Riley voelt zich helemaal niet lekker. Voor hen nemen we dus niets mee, maar we brengen Katja en Kevins ontbijt naar huis.

Rick en ik gaan door naar Target waar we een aantal kleinigheden nodig hebben en de nieuwe friteuse ophalen. Die ziet er handig en veel makkelijker om schoon te maken uit dan onze oude. Die was dan ook decennia oud.

Het deeg is goed gerezen en als de olie warm genoeg is begin ik met bakken. Iets meer dan een half uur later heb ik 26 oliebollen gebakken. Ik eet er meteen een, want ik vind ze alleen lekker als ze nog warm zijn. 

Rick is intussen al bezig met de hapjes voor vanavond. Ik haal de Nieuwjaarsborden, servetten en vorken uit de kist en tot mijn schrik hebben we absoluut niet genoeg borden! Ik haast me naar Party City, maar daar zijn ze helemaal uitverkocht. Dan neem ik maar goudkleurige borden mee. 

Omdat deze lichting oliebollen goed gelukt is stuur ik mijn vriendin Huyen een berichtje dat ze het tweede pak dat ik heb kan gebruiken. Daar is ze heel blij mee en haar dochter komt het halverwege de middag ophalen. 

Rick en ik werken verder aan het buffet. Ik maak de zalm- en hamsalades en de spiesjes met mozzarella, tomaat en basilicum. Wonder boven wonder past alles in de ijskasten. Om een uur of vier zijn we vrijwel klaar en nemen een welverdiende pauze. 

Fiona is intussen op van haar slaapje en eet met smaak haar druiven als snack. Ik laat de Roomba de familiekamer schoonzuigen en dan doet die raar. Er staat telkens "empty bin", maar dat doet hij telkens als ik dat indruk. Zo frustrerend!

Net als ik een berichtje naar iRobot heb gestuurd besluit het ding weer te gaan zuigen. Gelukkig maar, want Rick wil de basement ook graag gedaan hebben. 

Riley voelt zich gelukkig een stuk beter en komt beneden. Als avondeten bestellen Katja, Riley, Saskia en ik sushi. Rick en Kevin hebben een maal van broodjes met Duitse worst en een kop tomatensoep. 

Als het in Frankrijk net na middernacht is videobellen we een tijdje met Kai en Raquel. 

Fiona vindt het prachtig. Ze wijst naar Kai en zwaait en zegt "hi". Daarna vindt Fiona Ricks keyboard interessanter. 

Nu hebben we nog een paar uur voor de eerste gasten komen. Saskia, Katja en ik kleden ons feestelijk aan. Katja had een topje met pailletten besteld, maar vindt het niet leuk. Ik wel en ik draag het op mijn feestelijke zwarte broek met strass steentjes. Daar krijg ik altijd veel complimenten voor. 

Om negen uur staan Joni en Don als eersten voor de deur.We gaan naar de bar en al snel is het gezellig druk. Een heel aantal mensen willen de spannende Amerikaanse voetbalwedstrijd tussen Ohio State University en Georgia Tech kijken. 

Om half twaalf ga ik het buffet klaarleggen en als ik weer beneden kom is het vijf voor twaalf. Rick en Chuck zijn champagne aan het inschenken en ik maan de gasten naar boven te komen om met een glas champagne af te tellen, terwijl de beroemde bal in New York naar beneden komt. 

Alleen die wedstrijd, de score is Georgia 42 - Ohio State 41 en Ohio State heeft op het laatste moment nog een kans om te scoren. Dat doen ze niet en Georgia wint. Nu komt iedereen naar boven, maar net op het moment dat het nieuwe jaar luidt. Die bal in New York hebben we dit jaar dus niet gezien. 

Niet getreurd, we hebben die bal niet nodig en wensen elkaar een heel fijn 2023. Chuck en Rick gaan naar buiten om wat vuurwerk af te schieten. Gelukkig is het droog want verder regende het de hele avond. Het is weer een mooie show. 

We hebben een gezellige groep vrienden, die met ons van het buffet genieten. Er is dan ook veel minder over dan andere jaren. Vooral de salades vallen in de smaak. Altijd fijn om zo eer van ons werk te hebben. 

Pas om kwart over twee ruimen we met zijn allen op en nemen afscheid. Rick en ik vinden ons bed maar wat fijn, want zo laat blijven we natuurlijk nooit op. 

Nieuwjaarsdag

Fiona sliep dwars door het vuurwerk heen en daardoor was zij om half zeven alweer klaar wakker. Arme Kevin heeft dus maar weinig nachtrust gekregen. Ik sta om half tien op, Rick nog in diepe rust achterlatend.

Katja is beneden met een heel vrolijke Fiona en Kevin is weer naar bed gegaan. Ik voel me energiek en begin meteen aan het afwassen van de champagne glazen en de schalen, die gisteravond leeg zijn gemaakt. Dat is altijd een heel werk, maar een uurtje later is de basement netjes en alles afgewassen. 

Rick komt naar beneden en staat er versteld van dat ik dat alles al heb gedaan. Ik weet dat ik na de brunch er de energie niet meer voor zal hebben. Nu kunnen we het na de brunch opruimen. 

Alweer kleden we ons allemaal netjes aan en gaan met twee auto's naar Georgetown. Daar hebben we voor de Nieuwjaarsbrunch gereserveerd bij het Four Seasons hotel. Dat is altijd prachtig versierd en Fiona kijkt haar oogjes uit. 

We bezoeken het buffet nadat we onze wensen voor drankjes hebben opgegeven. Saskia is heel teleurgesteld, want er zijn alleen salades en vruchten, die zij kan eten. Ik herinner me dat de serveerder zei dat er ook van alles uit de keuken besteld kan worden. 

Als ik hem vraag of ze ook veganistische gerechten hebben blijkt dat zeker het geval. Saskia's ogen lichten helemaal op als de serveerder de lijst van mogelijkheden voor haar opsomt. Uiteindelijk is er zelfs teveel lekkers en neemt Saskia een gerecht mee naar huis. 

Natuurlijk ga ik als eerste naar de visafdeling. Daar zijn behalve garnalen, oesters en gerookte zalm ook heerlijke minigerechtjes. Mijn favorieten zijn de inktvis en tonijn hapjes. Verder hebben ze interessante keuzes aan kazen en charcuterie. 

Behalve het eten genieten we van elkaars gezelschap. Fiona is in een opperbest humeur en eet met veel smaak. Verder lacht ze veel om Saskia en Riley, die gekke bekken trekken. Deze brunch kost wat, maar de herinneringen eraan zijn onbetaalbaar. De afgelopen jaren waren Rick en ik maar met zijn tweeen. 

Een kabouter!

Als we aan het dessert toe zijn krijgt Fiona een koekje met schuimpjes erop. Nou, die valt zeer in de smaak! Zoals altijd ziet de zaal met toetjes er fantastisch uit. 

Zoals ieder jaar nemen Rick en ik er een aantal en delen die. Ik eet van ieder maar een paar hapjes, al is alles heerlijk. We blijven nog een beetje natafelen en dan wordt Fiona onrustig. Rick betaalt en door het vrolijk versierde Georgetown rijden we naar huis. 

Onderweg naar huis is Fiona in slaap gevallen en Kevin brengt haar meteen naar boven en naar bed. Fiona's ouders kunnen ook wel wat rust gebruiken en gaan tegelijkertijd even slapen. 

Saskia en Riley gaan naar de dierenarts om naar Flapjacks pootje te laten kijken. Gelukkig ziet dat er goed uit. Ik ga een tijdje voor het huis in de zon zitten lezen. Het lijkt wel lente met zestien graden!

Als ik weer binnenkom hoor ik Fiona boven. Katja en Kevin liggen nog te slapen, dus ik ga haar uit haar bedje halen. Het schattigst is als die twee kleine armpjes omhoog gaan om opgetild te worden. Vlak na haar slaapje moet Fiona nog wat op gang komen.

Dat duurt niet lang, want als Rick en ik haar mee naar de basement nemen om te spelen ziet ze de "kitty". Zorro is zeer sociaal en dat maakt Katja weemoedig dat hij niet meer bij haar woont. Heel begrijpelijk, maar zelfs de angst voor Kevin lijkt weg bij Zorro en die zou zo weer terugkomen in New Jersey. Zorro heeft het hier heel goed. 

Kevin pakt intussen de auto in en helaas is het rond half vijf tijd om afscheid te nemen van het drietal. Dit keer valt me dat zwaar en ik houd het niet droog, ondanks dat ik weet dat ik eind januari naar New Jersey zal gaan. 

Katja vertelt ook meer moeite te hebben dit keer. Waarschijnlijk omdat het zo ontzettend gezellig was met zijn allen. Gelukkig zijn Saskia en Riley er nog. Die zijn naar Great Falls geweest waar het natuurlijk heel druk was met dit weer. 

Riley heeft een paar cadeautjes mee voor ons. Ik krijg een vormpje om kabouterijsklontjes mee te maken en Rick het spel "Hygge". Dat is erg leuk, allemaal gewetensvragen. Die gaan we zeker spelen. 

Saskia en Riley bestellen eten van True Food en Rick en ik snacken van het overgebleven buffet eten. Dat is genoeg voor vanavond en misschien morgen voor de lunch, maar we hoeven waarschijnlijk niets weg te gooien. 

Het is altijd een gok hoeveel te maken, want ook gisteravond kwamen een aantal mensen niet opdagen. Andere keren komen er dan weer meer mensen dan verwacht. Dit keer hebben we goed gegokt. 

En nu gaan we Spirited kijken, een kerstfilm met Wil Ferrell en Ryan Reynolds. Rest mij nog jullie allen een heel fijn, leuk, avontuurlijk en alles wat je maar begeert voor 2023 toe te wensen!