Over herfstkleuren en happy hour

Vanochtend blijf ik doezelen tot Alexa haar Disney deuntje begint te spelen. Ik lees mijn dagelijkse dingen op mijn telefoon en om kwart voor acht ben ik beneden. Onderweg ruim ik een halve Orion op qua plukken haar. Het wordt hoog tijd om hem te kammen!

Na mijn ontbijt en ongeveer een derde van mijn stappen gedaan te hebben, gaan we naar Starbucks. Daar weet Nick al dat ik mijn nitro brew caramelkleurig wil hebben en vandaag zit er weer te weinig melk in. Jammer dat de app geen opmerkingen toelaat, want ik weet precies hoeveel amandelmelk perfect is, een derde beker. 

Het is weer een mooie herfstdag en na mijn tienduizend stappen volbracht te hebben fiets ik naar Sharons huis. Daar hebben we het over misschien iets vroegere personal training terwijl Kai en Raquel hier zijn. Hopelijk lukt dat, zodat ik niet twee weken zonder personal training hoef. 

Als ik terugfiets moet ik natuurlijk weer foto's maken van de herfstkleuren. Voor Sharons huis staat een prachtige esdoorn. De blaadjes kleuren felrood. Verder bloeien de dahlia's mooi en zie ik een paar bezige bijtjes daarin bezig. 

Hornsby, het varken, is volgens ons uit de gratie. Hij wordt niet meer verkleed.

Met de latere personal training en het fietsen is de ochtend zo'n beetje voorbij. Ik bestel een Cali Fresh salade van Subway voor mijn lunch. Die vind ik erg lekker en het is een bak vol groente met gezonde avocado. 

Echt een herfstplaatje zo onderweg naar huis

Het is te koud om buiten te zitten, maar perfect weer om met Orion de achtertuin in te gaan. Hij vindt het nog steeds prachtig om snoepjes in het gras te zoeken. Hij vindt ze meestal na heel veel snuffelen. Echt knap, want soms begint hij best ver van waar het snoepje is gevallen. 

Mag ik er nog een?

Vanochtend haalde ik dus flinke plukken Orion haar van het tapijt. Ik haal de hondenkam tevoorschijn en kam hem zolang hij het toelaat. Er komt heel wat uit en dat valt dan tenminste niet op onze vloeren. Ik zou volgens mij eindeloos kunnen kammen en dan nog niet al het losse haar uit Orions vacht  halen. 

De zon verdwijnt achter de wolken en ik heb zin om wat Nederlandse tv programma's te kijken. Ik zet mijn VPN aan en kijk een aantal afleveringen van Van Onschatbare Waarde. Dat vind ik een heel leuk programma. 

Om half vijf verdwijnt Rick naar de basement voor een virtueel happy hour met zijn collega's. Een uurtje later is het alweer tijd voor het wekelijkse happy hour met Christine en Chuck. Natuurlijk hebben we het over de vakantie en andere leuke dingen, die we samen kunnen ondernemen.

Het uur vliegt dan ook voorbij en na afloop bestellen we taco's in slabladeren van BarTaco. Rick haalt het eten en dit blijft een makkelijk, goedkoop en vooral smakelijk maal voor de donderdagavond. Mijn favoriet blijft de Baja fish.

Tot slot dit filmpje van Fiona, die Django maar wat grappig vindt. 

Over een winderige woensdag

"Hakuna Matata, it's a wonderful phrase!", speelt Alexa om half acht. Ik lag al op mijn telefoon te lezen en sta meteen op. Dit is een van de liedjes, die mijn dag vrolijk laten beginnen. 

Rick heeft mijn koffie al aan de pruttel en ik maak mijn geliefde ontbijt. De "zwarte parel" zwammen (kruising van oester- en trompetzwam) vind ik erg lekker. Natuurlijk heb ik ook maitake, want die zijn mijn favoriete paddestoelen. 

Terwijl Rick zich klaarmaakt doe ik zoals zo vaak alvast een gedeelte van mijn stappen. Dan gaan we Vienna in voor onze dagelijkse Starbucks koffies. Ik blijf de amandelmelk in mijn nitro brew erg lekker vinden en denk erover dat nu ook thuis in mijn koffie te gaan doen. 

Onderweg zien we allemaal stoelen en dekens langs de kant liggen. Vanavond is de Vienna Halloween parade. De Vienna Foodies zijn de "Grand Marshals" en Lydia vroeg of ik in een auto mee wilde rijden, maar daar heb ik vriendelijk voor bedankt. 

Nog afgezien van het feit dat ik 's avonds op het moment teveel pijn heb, zou ik me ook opgelaten voelen. Laat Lydia die eer maar helemaal voor zichzelf houden, zonder haar zou er geen groep of stichting zijn. Wij zijn al jaren niet naar de parade geweest, alleen een paar keer toen de kinderen klein waren.

Nadat ik mijn stappen bijeen heb geraapt ga ik een lijstje afwerken. Als eerste ga ik naar Greenheart, waar vandaag gelukkig wel Rooster sap voorradig is. Het zijn echter maar een vijftal flessen, dus ik ben blij vroeg te zijn gegaan.

Bij Roll Play haal ik vervolgens mijn pho lunch en als laatste bij Whole Foods de rest van de ingredienten voor ons avondeten. Ik ben benieuwd of mijn winterpeen recept wat wordt. Gelukkig hoeft alleen Rick er als proefkonijn van te eten. 

Thuis val ik zo'n beetje op de pho aan, zoveel trek heb ik! Het is maar goed dat ik nu eet, want ik heb mijn laatste hap nog maar net op als de schoonmaakploeg komt. Ik doe Orion in zijn bench en ga erop uit. 

Rijdend door de buurt stop ik af en toe om wat herfstkleuren foto's te maken. Dan parkeer ik in het Southside Park en maak een fijne wandeling in het bos. Behalve dat er een fikse wind staat is het heerlijk weer met een graad of twintig.

Na de nodige foto's van leuk versierde Halloween tuinen gemaakt te hebben, strijk ik op een bankje in het centrum van Vienna neer. Ik ben ons stadje zoveel meer gaan waarderen tijdens de pandemie. Het is mooi groen, heeft leuke winkeltjes, restaurants en cafe's, wat wil je nog meer. 

Terug thuis ga ik in de luwte zitten genieten van de warmte en zon. Die is nog flink sterk, het is zelfs te warm om helemaal in de zon te zitten. Als de schoonmakers klaar zijn ga ik Orion uit zijn bench bevrijden en het avondeten voorbereiden. 

Behalve de winterpeen maak ik ook krieltjes klaar om in de oven te doen. De krieltjes bereid ik met olijfolie, rozemarijn en zeezout. Ik doe een opgerold stuk folie in het midden van de pan en maak de wortel klaar. Daar doe ik ketjap asin en verse dille overheen.

Dat gaat de oven in en op  het laatst doe ik geraspte kaas over de stukjes peen. Rick barbecuet intussen de worstjes. 

De winterpeen smaakt voortreffelijk en de combinatie is voor herhaling vatbaar. Dit is zo'n maal dat je niet in een restaurant vindt, maar net zo lekker is.

Terwijl we eten kijken we een deel van de live stream van de Vienna Halloween parade. Het is best grappig, maar ik ben blij dat we daar niet tussen de menige in de kou staan!

Fiona had vandaag het Halloween pakje dat Saskia en ik haar in Michigan gaven aan. Zo schattig! Ze is nog zo'n popje, weegt nog geen tien pond. Morgen heeft ze haar vier maanden controle bij de kinderarts. 

Over een gure, maar gezellige dag

Vreemd genoeg ben ik ook helemaal wakker als Rick net voor zevenen opstaat. Ik probeer nog wat te doezelen, maar dat lukt niet en om kwart over zeven houd ik mijn bed voor gezien. Het is vreemd om nog voor zonsopgang op te staan.

Gelukkig is de zon er vandaag weer na de hevige regens van vannacht. Er is in die paar uur maar liefst 7,5 centimeter water uit de lucht komen vallen! Geen wonder dat de overstromingswaarschuwingen ons om de oren vlogen. 

Vandaag is er een "wind advisory" voor windstoten van bijna 100 km/u. Rick begint zijn dag met een man, die de verlichting in de achtertuin komt maken. 

Die bedrading is meer dan twintig jaar oud en zal over niet onafzienbare tijd vervangen moeten worden. Voor nu kan het nog gemaakt worden.

Na Ricks douche vertrekken we naar Starbucks voor onze koffies. Ik heb al 6500 stappen bijeen, heerlijk! Ik heb nog maar weinig te gaan om mijn stappendoel te bereiken. Zo vroeg klaar zijn met sporten vind ik zo fijn!

Net als ik klaar ben met mijn sporten wordt er aangebeld. Onze afstandsbedieningen van de garage werken opeens niet meer en de monteur is hier. Ik neem Orion naar boven om hem stil te houden. Ik moet me toch opfrissen.

Als ik weer beneden kom werkt de garage weer perfect. Ik ga op weg naar de Safeway waar ik benzine voor VLINDR en wijn voor mezelf koop. Een interessante combinatie besef ik me nu ik dat zo typ. 

Daarna rijd ik door naar The Boro en haal daar mijn favoriete poke bowl. Op de terugweg ga ik langs Whole Foods voor ons avondeten. Het is intussen echt guur, de wind gaat door merg en been. Eigenlijk had ik pho moeten halen. 

Dinsdag is virtuele lunch met Judith dag. Ik ga aan de bar in de basement zitten en we kletsen weer met gemak meer dan een uur vol. Ik ben blij dat we dit tijdens de pandemie gestart zijn en ermee doorgaan. 

Met deze wind is het niet te doen om herfstblaadjes te gaan fotograferen en ik heb zin om foto's te gaan maken. Dat doe ik bij de plaatselijke boerderij, DePaul's Farm. Daar is alles altijd zo mooi uitgestald en de kleuren zo vrolijk. 

Ze hebben er ook ander producten dan pompoenen en appels, zoals kaarsen en allerlei jams. Het is leuk er even rond te kijken, maar ik zie niets van mijn gading. 

De volgende en laatste stop op mijn lijstje is Greenheart. Dat wordt een grote teleurstelling, want de flessen met Rooster sap en een heel aantal andere sappen zijn uitverkocht. 

Ze hebben alleen de nieuwe smaak, Green Heat, maar die zal me te pittig zijn. Hopelijk hebben ze morgen weer verse flessen.

Als ik ons huis binnenloop staat Rick net op het punt om koffie van Starbucks te gaan halen. Ik heb opeens enorme zin in chai thee en ga mee. Dat warme drankje is perfect op een dag als vandaag!

Om vijf uur is het alweer tijd voor mijn volgende virtuele afspraak, happy hour met Marielle in Florida. Ik ga weer in de bar zitten en laat Orion bij Rick. Die is net een kind, zodra ik met iemand praat gaat hij aandacht vragen.

Het wordt een gezellig uur bijkletsen. Ik ben wel jaloers dat Marielle heerlijk in korte mouwen buiten zit. Zij mist dan weer de herfstkleuren. Ik vraag me af of ik dat ook zou missen als ik in een subtropisch klimaat zou wonen.

Vanavond is de eerste keer dit seizoen dat ik de kaarsen aansteek. Dat ziet er zo gezellig uit en met een warme deken op me zou ik zo in slaap kunnen vallen. Dat moet nog maar niet, want er moet gekookt worden.

De zalm maak ik met olijfolie en Old Bay kruiden klaar in de airfryer, verder hebben we er bloemkool tots en spinazie bij.

 De zalm komt altijd weer perfect uit de airfryer. Grappig genoeg is dat het enige dat ik in de airfryer maak, terwijl mensen, die ik ken, er alles in maken. 

Gisteren zag ik zowaar winterpenen bij de Giant en nam een grote mee. Die wil ik morgen bereiden, maar niet in hutspot. Ik heb al een paar interessante recepten gevonden, maar als iemand nog een makkelijk ovenrecept ervoor heeft houd ik me aanbevolen.