Over een gevarieerd weekend

Zaterdag

Eigenlijk ben ik om kwart over zeven al wakker, maar Rick ligt nog te slapen. Ik wil hem niet wekken en blijf nog een tijdje op mijn telefoon lezen. Om vijf voor acht heb ik er genoeg van en vind dat Rick lang genoeg geslapen heeft. 

Beneden geef ik Orion zijn medicijnen, Zorro zijn snoepjes en dan laat ik Orion uit. Rick is intussen ook van de partij en we gaan Vienna in. We halen ontbijt en koffies bij Starbucks en gaan dan naar de wekelijkse markt. Die lijkt wel steeds kleiner te worden.

Dit keer kopen we niets, maar er is veel materiaal om naar mijn bloemen themafoto te zoeken. Het wordt uiteindelijk de derde foto hieronder. 

Thuis gaat Rick het gras van de achtertuin maaien. Ik doe eerst veertig minuten cardio en dan twintig minuten bovenlichaam krachttraining. Mijn spieren trillen na afloop. Nog een aantal minuten stretchen en ik ben klaar voor vandaag. 

Het loopt tegen elven en ik ga me opfrissen en doe mijn bikini aan. Rick volgt niet veel later en samen lopen we naar het zwembad. Daar leggen we onze baddoeken op stoelen onder een parasol. Dan "ren" ik twintig baantjes en Rick vermaakt zich met veel onderwater zwemmen.

Al snel is het na twaalven en we gaan lunch halen. We laten de baddoeken liggen, want het zal vanmiddag druk worden en dan hebben we die stoelen en parasol maar vast. 

Rick wil eigenlijk een gegrilde kip broodje van Wendy's, maar die blijken ze niet meer te hebben. Dan neemt hij maar een wrap met gegrilde kip. Ik heb liever een poke bowl en die bestel ik bij Poki DC. Op het deck smullen we van onze lekkernijen.

Dan lopen we terug naar het zwembad. Ik zwem twintig baantjes en heb zo mijn kilometer van vandaag erop zitten. Het is weer heel erg warm en zoals al verwacht flink druk. We koelen af en toe af in het water en tijdens een kinderpauze "ren" ik nog eens tien baantjes.

Rick gaat om drie uur naar huis om boodschappen te gaan doen. Hij vindt dat ik moet blijven genieten van het zwembad en dat doe ik met graagte. Pas om vier uur ga ik ook naar huis. 

Een uurtje later lopen we naar de buren twee deuren verderop. Reed, hun jongste zoon, heeft zijn high school diploma gehaald en daarvoor is er een graduation party. Gelukkig hebben Ray en Jennifer allemaal tenten in hun tuin gezet, want natuurlijk komt er juist nu een onweersbui over ons heen. 

Onder die tenten blijven we allemaal droog. Vrijwel alle buren komen en wat andere mensen uit de buurt, die we kennen. Alleen is het eten Chinees en allemaal rijst en noedels. Dat wordt niet ons avondeten, hoe lekker ook. 

We praten gezellig met deze en gene en tegen zevenen beginnen we honger te krijgen. We nemen afscheid en rijden naar Pazzo Pomodoro. 

Daar nemen we plaats aan de bar. Rick bestelt een kipgerecht en ik een pizza waar ik de korst niet van eet. Het smaakt heel goed en is gezellig met Johnna, Michael, Wesley en andere Michael achter de bar.

Even overwegen we om terug naar het feestje te gaan, maar we zijn beiden moe en hebben zin om ons te ontspannen. 

Zondag

Ook vandaag ben ik eerder wakker, maar het bed ligt zo lekker dat ik het tot kwart over acht uitzing. Dan sta ik op en doe de routine met Zorro en Orion. Als ik terugkom van mijn wandeling met Orion staat Rick versteld dat ik al zoveel heb gedaan. 

Het is vandaag bewolkt, maar al erg warm. We halen ons gewoonlijke ontbijt van Starbucks en dan een groentensap van Greenheart. Zoals iedere ochtend spelen we ook wat Pokemon Go. Tijdens het weekend doen we dat wat meer dan doordeweeks.  

Dan rijden we naar H Mart en het valt me op hoe heuvelachtig Route 29 is. Hier heet hij nog Lee Highway, maar die naam van de Zuidelijke generaal tijdens de Burgeroorlog gaat binnenkort weg. Dan wordt het gewoon Route 29. 

Bij de H Mart koop ik een paar soorten paddenstoelen voor  mijn ontbijt. Dan steken we over naar het Mosaic District en bezoeken daar de markt. 

Dit keer kopen we behalve eieren en paddenstoelen ook kleine pruimpjes, abrikozen en een grote rode tomaat. De zomervruchten zijn volop aanwezig en zien er allemaal heerlijk uit. De kleuren van de markt vind ik altijd weer leuk om te fotograferen. 

Mijn bloementhema foto van vandaag, Leeuwenbekjes

Met onze buit gaan we huiswaarts. Daar werkt Rick verder in de tuin en ik trap een half uur op mijn elliptische machine. Daarna doe ik twintig minuten gewichtenoefeningen voor benen en billen. Met tien pond gewichten is dat flink pittig. Ik eindig met tien minuten stretchen en dan moet ik me haasten met mijn douche.

We zijn uitgenodigd om te komen brunchen bij Harth in het McLean Hilton hotel. Die brunch is nieuw en er staan Frans geinspireerde gerechten van Chef Laurent op het menu. We worden als speciale gasten begroet. 

Laurent komt een praatje maken en hij geeft ons een tasje met honing en wat honing pinda's. Hij heeft die honing gisteren zelf van het dak gehaald. Daar houden ze 20000 bijen en alle honing voor het restaurant wordt door hen geproduceerd. Laurent laat foto's zien van hoe hij de honing oogst.

We mogen alles van het menu kiezen en ook van het ontbijtbuffet meegenieten. Rick neemt de burger en ik de croque madame. Laurent geeft er de avocado toast ook bij. We willen onze eetlust niet bederven en eten maar een paar dingen van het buffet. 

Dat is maar goed ook, want er worden flinke porties geserveerd. Het is allemaal super lekker en we delen alle gerechten. We eten veel meer dan we gewoonlijk zouden doen, maar iedere hap is heerlijk. Laurent komt telkens even kijken of alles smaakt en we praten over Europa en reizen. 

Hij was in zijn jonge jaren een chef bij het restaurant van Chateau Neuf du Pape. Volgend weekend gaat hij koken voor de Bastille Dag viering bij de Franse ambassade. Laurent heeft heel veel ervaring met Michelin niveau restaurants. Het is dus wel bijzonder dat hij nu hier werkt. Hilton heeft een goede aan hem!

Avocado toast

Croque Madame

Burger op French toast

De manager komt ook nog even langs en brengt ons een cocktail. Rick neemt een Bellini en ik een bloody Mary. Het is allemaal even lekker en iedereen is super aardig. Het overkomt Rick en mij niet vaak dat we een hele gratis brunch krijgen!

Na het eten gaan we even langs Wegmans om zeep en Kleenex te kopen. Daarna gaan we door naar ons volgende avontuur. We hebben kaartjes voor de Indiana Jones film bij de ICON bioscoop. Wat een geweldige film is dat! Meestal is meer dan twee uur me te lang, maar dit keer vliegt de tijd voorbij. Jammer dat dit zeker de laatste film van Indiana is. Raiders of the Lost Ark is nog altijd mijn favoriete film ooit. 

Terwijl we in de bioscoop waren heeft het geonweerd. Het was lang niet zo erg als er werd voorspeld. Dat gebeurt deze zomer vaak. Op dagen dat er nauwelijks kans is op onweer komt het wel en als het volgens het verhaal zelfs met hagel en tornado's moet komen gebeurt er nauwelijks iets. 

Wij besluiten nog even een cocktail aan de bar van Bear Branch Tavern te drinken. Daar kijken we wat golf, meestal vind ik het saai, maar dit zijn dames en om de een of andere reden is dat spannender. 

Eenmaal weer thuis hebben we niet veel trek na de zware brunch. We halen wat kip nuggets met verschillende smaken van America's Best Wings. Nog even ongezond eten, morgen wordt het weer 100% koolhydraatarm. 

Het was weer een heerlijk weekend en zoals altijd veel te snel voorbij! Allemaal een heel fijne week gewenst!

Over een fijne vrijdag

Er daagt weer een flink warme dag en ik vind het prima. Ik maak mijn ontbijt en eet dat buiten op. Daarna ren ik op de plaats op het deck tot Rick klaar is om Vienna in te gaan. 

Na onze koffies van Starbucks te hebben gehaald rijden we naar de paarse glasbak. Rick is blij met Kevin, want die heeft allerlei biertjes gedronken, die Rick nog van feestjes had, maar die Rick zelf niet drinkt. 

Als laatste loop ik Greenheart binnen voor een nieuwe fles groentensap. Er staat een bankje naast de winkel dat ik volgens mij al gezien heb. Ik vind het echt mooi beschilderd en maak er nog een foto van. 

Thuis gaat Rick aan het werk en ik doe de rest van mijn cardio. Daarna is het tijd voor onderlichaam krachttraining. Ik kies vandaag degene voor gevorderden en doe die met tien pond gewichten. Oef, het is pittig! Als afsluiting doe ik een stretchroutine van tien minuten. 

Na wat Duolingo lessen besluit ik naar een van de bloementuinen te lopen en op zoek te gaan naar mijn themafoto. Die vind ik van oranje gestippelde bloemen, ook wel een luipaard iris genoemd hier. Ik zie weer donkere wolken in de verte, maar niets dichtbij. 

De vele foto's van Fiona het afgelopen weekend zijn leuk om op onze Echo Show te zetten. Het zijn er heel wat en ik kan maar tien foto's tegelijk opladen. Net na twaalven ben ik klaar en dan kondigt Rick aan dat hij zijn lunch gaat bestellen. 

Mijn lunch heb ik al in huis, maar ik ga gezellig mee naar Cava om Ricks salade te halen. Dan besmeer ik twee bloemkoolbrood "sneetjes" met mijn heerlijke brie en heb daar mini komkommertjes en kersen bij. We eten gezellig aan de tafel op het deck. 

Niet veel later maak ik me klaar voor het zwembad waar ik net na enen binnenloop. De baan waar ik het liefst zwem is open en ik besluit er meteen gebruik van te maken. Na zo'n veertig minuten heb ik kilometer nummer elf erop zitten. 

De muziek staat weer hard, ondanks dat Lorraine ze gevraagd heeft het zachter te zetten. Ik heb geen zin om die vervelende oude vrouw te zijn vandaag. Ik ben eigenlijk blij dat ze het uitzetten als er onweersbuien in de buurt zijn. 

Om tien over drie wordt er inderdaad donder gehoord en het zwembad sluit voor drie kwartier. Als ik naar buiten kom zie ik Rick aan komen lopen. Hij heeft net het gras gemaaid en wilde een frisse duik nemen. Gelukkig lukt hem dat een uurtje later wel. 

Als Rick terugkomt van het zwembad besluiten we naar Harth te gaan voor ons avondeten. We hebben beiden zin in de tarte flambee. Rachel, de manager, herkent ons en komt vragen hoe het gaat. Ze nodigt ons uit om te komen brunchen en dat gaan we zondag doen. 

Het eten smaakt weer opperbest en de bediening is heel attent. Voor een hotel restaurant is dat echt wel bijzonder. Dit restaurant probeert ook klandizie van de lokale bevolking te krijgen. Vandaag is het terras ook open voor honden, maar er is er maar een. Helaas is zoiets niets voor Orion. 

Na het eten gaan we moe maar voldaan huiswaarts. Ik voel het wel dat ik bijna twee uur heb gesport. Het bevalt me wel al die activiteit. 

Over eindeloze donder

We zijn beiden op tijd naar bed gegaan gisteravond en daardoor staan we uitgerust om vijf over zeven op. Ik maak en eet mijn ontbijt, terwijl Rick zich klaarmaakt voor zijn werkdag. Dan gaan we naar het Pan Am Center om onze koffies van Starbucks te halen. 

Rick zet me vervolgens thuis af, want hij gaat vandaag in Reston werken. Ik begin meteen aan mijn cardio en ben daar om tien over negen al mee klaar. Zo heb ik tijd om van mijn nitro brew te genieten voor ik naar personal training moet. 

Sharon experimenteert met zwaardere gewichten om te zien hoeveel ik aankan. Natuurlijk wil ik me niet laten kennen en ga door zolang ik kan. Daardoor trillen mijn spieren helemaal, maar op een goede manier. 

Op de terugweg stop ik bij een van de bloementuinen voor wat foto's. Het is weer warm en vochtig en ik was vast van plan om bij de opening van het zwembad om elf uur te gaan zwemmen. Mijn lichaam heeft echter andere plannen, ik heb hoofdpijn en besluit een uurtje rust te nemen en dan na de lunch te gaan. 

Natuurlijk werkt de natuur niet mee, want ik zie allerlei stapelwolken in de omgeving. Om twaalf uur hoor ik de eerste donder al blijft het hier droog. Het dondert aan een stuk door als ik mijn lunch eet. Ik heb de kersen ontpit en mijn eten bestaat uit komijnenkaas op bloemkoolbrood en abrikoos en kersen. Heerlijk zomers. 

Eerder had ik optimistisch mijn bikini al aangetrokken, maar aangezien er overal onweersbuien zijn (behalve bij ons) verwacht ik voorlopig niet naar het zwembad te kunnen gaan. Ik doe maar weer normale kleding aan.

Een paar weken geleden vroeg ik op Facebook wat mensen zoal bij Trader Joe's kopen. Ik kreeg een waslijst aan ideeen als antwoord. Ook heb ik gezien dat ze er Delice de Bourgogne hebben. Ik besluit met mijn lijstje te gaan kijken wat ik er kan vinden. 

Het assortiment aan kazen had ik voorheen niet zo goed bekeken, maar ze hebben heel veel. Daaronder inderdaad mijn favoriete brie, maar ook Ricks geliefde Cotswold. Verder zie ik heel wat lekkers, maar het meeste zou bij ons niet op komen. 

De uiteindelijke "buit" is niet veel, maar wel heel lekker. Ik ben benieuwd naar de knoflookdip en de augurkkruiden. Verder gaan we hun garnalenburgers eens proberen, want die hebben vrijwel geen koolhydraten. 

Om drie uur is het eindelijk drie kwartier geleden dat de laatste donderslag werd gehoord. Ik loop naar het zwembad en "ren" tien baantjes in het water. Die 250 meter is genoeg om eindelijk de tien kilometer te bereiken dit seizoen. Vijftig kilometer gaat deze zomer niet lukken, misschien vijfentwintig?

Rick is inmiddels thuis en ik loop terug. We hebben vanavond ons wekelijkse happy hour met Christine en Chuck. We maken crackers met kaas als snacks. Die brie, ik kan me er ziek aan eten!

Het (iets meer dan een) uur wordt weer gezellig al is de connectie soms slecht. Christine en Chucks internet ligt eruit en ze gebruiken Christine's telefoon als een hot spot. Gelukkig hebben ze de nieuwe router al, die moet alleen nog geinstalleerd worden. 

Nadat we afscheid genomen hebben bestellen Rick en ik eten van Plaka Grill. We proberen de knoflooksaus, die ik bij Trader Joe's heb gekocht, met het gyro vlees en die is heerlijk! Het is "toum", romige knoflook, olie en zout. Het smaakt precies zoals we het bij de Libanese restaurants krijgen. 

Ondanks de vele onweersbuien werd het toch nog een fijne dag. 

Over altijd weer moeilijk om afscheid te nemen.

Door het vuurwerk gingen we gisteravond allemaal laat naar bed. Ik ben pas om acht uur echt wakker en sta dan op. Rick doet hetzelfde. Beneden treffen we Kevin met Fiona. Fiona heeft heel slecht geslapen en van de weeromstuit Kevin ook. Katja komt iets later naar beneden. 

Warm en vochtig = juli in Washington

Rick en ik gaan koffies halen, die we allemaal hard nodig hebben. Dan rijden we naar Crepe Amour voor ons ontbijt. De volwassenen kiezen verscheidene hartige crepes (galettes) met ei, kaas en andere ingredienten. 

Fiona krijgt een crepe met Nutella, banaan en aardbeien. Die gaat er heel goed in! Alleen vindt Fiona het niet fijn om vieze handjes te hebben en op de foto vraagt ze zonder woorden of ik haar handje kan wassen. Dat gebeurt herhaalde malen tijdens het eten, maar de crepe gaat schoon op (of misschien niet zo schoon, maar wel op). 

Na het eten nemen Rick en ik Fiona mee naar buiten, zodat Katja en Kevin in kunnen pakken. Fiona vindt de katten in de buurt prachtig en mag van Lorraine hun nieuwe kitten aaien. Wat zijn kleine katjes toch altijd leuk. 

We hebben nog een ongeopende enorme doos met stoepkrijt in de garage liggen. Dit is een goede gelegenheid die te openen. Fiona vindt het prachtig! Eerst tekent ze zelf en daarna worden Rick en ik ingeschakeld om te tekenen waar Fiona aanwijst. 

Henry heeft een grote eekhoorn te pakken!

Als Katja en Kevin klaar zijn om te vertrekken is het weer een moeilijk afscheid. Dit keer ook omdat Katja het niet droog kan houden en als dat zo is gaan bij mij mijn ogen ook tranen. Katja zou zo graag weer in dit gebied komen wonen, maar de realiteit is dat het gewoon te duur is. 

Nadat we ze uit hebben gezwaaid en mijn tranen gedroogd zijn douchen we snel. Dan gaan we op weg naar Chantilly om Orion op te halen. Hij heeft het goed gedaan in de kennel, dus we zullen dit wel vaker doen als er meerdere gasten komen. 

Rick haalt snel een hamburger van de McDonald's drive thru als lunch. Ik bestel een salade van Subway. Als we thuiskomen is de schoonmaakploeg er al en moet arme Orion toch weer in zijn bench. Ik maak me klaar voor het zwembad, want als ik er niet ben is Orion veel rustiger. 

Er zijn heel wat wolken en het is drukkend warm. Lorraine roept me toe dat ze een stoel voor me heeft gereserveerd onder een paraplu. Zij trekt haar baantjes en mijn geliefde baan is bezet. Ik vond het een goede inspanning om baantjes te "rennen" en ik doe dat tot ik een halve kilometer bij elkaar heb "gelopen". 

Mijn hoop was daar nog twintig baantjes bij te zwemmen, maar als Lorraine en ik even pauze nemen om wat water te drinken horen wij al donder. Gelukkig de lifeguards nog niet, maar het duurt niet lang voor het vervaarlijk begint te donderen. 

We lopen naar huis en Orion is stil. Ik besluit dan maar voor het huis de bui af te wachten. Niet veel later begint het te hozen en de bliksemschichten vliegen me om de oren. Ik zet mijn stoel in de garage en sla het schouwspel gade. 

De regen komt met bakken de lucht uit en het blijft plenzen. Op een gegeven moment krijgen we een "flash flood warning". Dat betekent dat rivieren en beken buiten hun oevers kunnen treden en wegen kunnen overstromen. Het verbaast me niets want zo'n lange onweersbui hebben we in tijden niet gehad. 

Tegen half vijf vertrekt de schoonmaakploeg en kan ik naar binnen. Eindelijk neemt de regen af en al snel is het weer zonnig. Rick en ik gaan wat dingen doen in Vienna. 

We nemen Orion mee, want die is dol op de auto en we hebben hem gemist. Rick haalt koolhydraatarme tortilla's van de Giant en haalt daarna zijn kleding op bij de stomerij. Vervolgens rijden we naar Diventures waar we een ding voor Saskia's masker kopen dat ervoor zorgt dat het makkelijk over haar haar gaat. Rick gaat haar snorkel en masker opsturen. 

Als laatste is Whole Foods aan de beurt. We vullen ons mandje met ingredienten voor ons avondeten, mijn favoriete worstjes, die afgesprijsd zijn en nog wat spullen. Tot mijn allergrootste genoegen zie ik dat Whole Foods Delice de Bourgogne heeft! Op het moment is dat mijn favoriete kaas.

Terwijl we bij de zelfscankassa's afrekenen valt de stroom in de winkel opeens uit. We waren net aan het betalen en nu accepteert de machine geen enkele kaart meer. Iedereen om ons heen heeft hetzelfde probleem. 

Al gauw heeft het personeel door dat er een technisch mankement is. Ze openen wat gewone kassa's om te helpen afrekenen. Ik pak mijn tas weer uit en de dame bij de kassa scant de spullen nogmaals. Gelukkig werken de gewone kassa's wel normaal, anders hadden we dit avondeten niet gehad. 

We gaan huiswaarts en maken ons avondeten. Rick grilt de zalmburgers en ik snijd de tomaat en ui en maak de tortilla's warm. We hebben een voorafje van heerlijke garnalen. Dan smaken de tortilla's met zalmburger, tomaat en ui ook opperbest. Gelukkig konden we ons plan om te barbecuen doorzetten. 

Gisteravond lieten we per ongeluk de hordeur open en nu hebben we een probleem met fruitvliegjes. Ik heb vandaag vallen gezet. Op een ervan zitten nu twintig (!) vliegjes, maar geen ervan is nog in de val getrapt. Hopelijk zijn ze morgenochtend allemaal weg. 

Vanavond zijn we beiden moe. Het waren super dagen en nu komt de terugslag een beetje. We realiseren ons extra dat al onze kinderen zo ver weg wonen. Dat is moeilijk als niet iedereen goed in zijn of haar vel zit.

Kai en Raquel hebben net de rellen in St. Etienne meegemaakt. Zij wonen dichtbij het centrum en wij maakten ons zorgen. Gelukkig zijn ze weggebleven van waar het geweld was. Kai stuurde foto's van het centrum van St. Etienne en dat ziet eruit alsof er oorlog is geweest. Verder maak ik me zorgen om Saskia. Gelukkig heeft zij Riley.