Territoriaal

Gats, de halve nacht lig ik eng te dromen over Katja in allerlei nare autoongelukken! Ik moet er echt niet aan denken, wat er had kunnen gebeuren (en mag van mezelf mijn gedachten niet laten gaan over wat er nog kan gebeuren, brrr!!). Wat is het toch jammer, dat we onze kinderen niet in een veilig beschermende kokon kunnen wikkelen!

Maar de ochtend daagt alweer snel en Katja en Kai voelen zich beiden gelukkig goed genoeg om naar school te gaan, al hoest Kai nog erg. Het is mistig en vochtig buiten en ook wel weer opeens raar warm!

Vanochtend is Cosmo's laatste "serieuze" trainingles van dit jaar. Op het moment trainen we in de winkel, waar nogal wat afleidingen zijn: lekkere luchtjes, andere honden etc. De afgelopen weken heb ik een probleem met Cosmo, dat ik met Carol, de trainster, bespreek.

Iedere keer, als we door de buurt lopen, wordt Cosmo helemaal wild als hij een andere hond ziet, of die nu aan de overkant loopt of in zijn of haar tuin. Ik moet dan echt heel streng zijn om hem te kalmeren en het is vervelend! Ook binnen begint hij te piepen en kreunen om naar buiten te kunnen, als hij een andere hond voorbij ziet lopen.

Carol vraagt of hij ook zo reageert, als we ergens onbekend, zoals op een bospad, lopen. Nu ik erover nadenk, nee! En ze merkt op, dat hij bij Petsmart ook niet zo is naar andere honden. Ze maakt daaruit op, dat hij onze tuin (wisten we al), maar ook de buurt, waar Mary Ellen en ik meestal hetzelfde rondje lopen, tot zijn eigen terrein heeft gemaakt. Hij ziet die andere honden dus als indringers.

Dat moeten we eruit werken, want het kan hem in de problemen krijgen, als hij een agressieve hond ontmoet. Ik moet hem nu heel consequent "time outs" gaan geven, als hij zich zo gedraagt. Binnen ben ik er meteen mee begonnen en verbeeld me nu al verbetering te zien. Dom is Cosmo zeker niet!

Op de terugweg ga ik naar Target. Saskia wil morgen candy canes trakteren (een verbetering van de eeuwige cupcakes, die zij toch niet lekker vindt) en heeft gevraagd om Starburst en Hershey candy canes, die Target zou verkopen.

Als eerste koop ik daar toch gauw een horloge voor $20, want ik kan niet zonder de tijd en kennelijk is mijn horloge gisteravond niet gevonden. Er is allerlei leuk Kerstspul te koop en ik moet me erg inhouden!

Bij de candy canes lijkt het echter wel of de wolven hebben huisgehouden. Met veel geluk vind ik nog twee dozen met twaalf Willy Wonka chocolade candy canes. De Starburst zijn nergens te vinden en van de andere dozen zijn tenminste een derde van de canes gebroken! Gelukkig vind ik even verderop een merkloos doosje met kersensmaak canes. Nu kunnen ze morgen kiezen uit pepermunt, chocola of kersen, dat moet toch goed zijn!

Terug in Vienna haal ik ballonnen bij Party Mania en wat benodigdheden bij Whole Foods. Saskia gaat morgen een super verjaardag tegemoet, twaalf is een grote leeftijd in dit gezin!

Claudia komt om half een voor een lange wandeling. Ik kan meteen Carols theorie over Cosmo testen, want we gaan buiten de buurt wandelen. En inderdaad, we komen een huis tegen, waar drie honden in de voortuin zitten. Allemaal beginnen ze heftig te blaffen en Cosmo doet niets! Wauw! Dat is echt even heel interessant!

We lopen zo'n anderhalf uur door een wat miezerig Vienna. Claudia is altijd een interessant iemand geweest en dat is nu niet anders. Zij is mijn "oudste" Amerikaanse vriendin, ik ken haar al dertien jaar. Haar dochters hebben dezelfde leeftijd als de mijne. Abbey, haar jongste, zit zelfs bij Saskia in de klas.

Thuis gaat de boom aan en de kaarsjes branden vrolijk. Ondanks het sombere weer buiten is het binnen gezellig en, zoals zo vaak, er zijn vier kinderen van anderen in huis, twee vrienden voor Kai en twee vriendinnetjes voor Saskia.

In de brievenbus vind ik een heel leuk pakketje uit Nederland en besluit spontaan Petra eens gezellig op te bellen. Bijna anderhalf uur hangen we aan de telefoon en dan is het al laat voor haar. Woonden we maar dichter bij elkaar!

Hieronder een paar van onze (historische) kerstversieringen:


Voor onze eerste Kerst samen



Saskia's preschool versiering



En een van de kinderen maakte ooit dit



Geen idee wie deze ooit aan ons heeft gegeven, maar ik vind hem spuuglelijk! De kinderen zijn er echter dol op

Website tip voor leuke en goede kwaliteit versieringen met namen (vooral voor Neder-Amerikanen): The Ornamentshop

PS: Nog even over de moeder van die jongen zaterdagavond, Katja vertelde me vandaag, dat zij niet wist, dat Katja en Leah zouden gaan rijden.

Drie maal is scheepsrecht!

Zaterdag

Na een onrustige nacht, waarin Saskia een nachtmerrie heeft en ik daarna niet meer kan slapen, horen we om kwart over zes een luide "Poef!!!". Uit gaat de fan boven ons hoofd en het gepiep van de batterijen van de verschillende alarmen begint. De stroom is in de hele buurt uit en het is pikdonker.

Het constante gepiep houdt me wakker, terwijl Rick en Saskia heerlijk doorsnurken (letterlijk!). Pas twee uur later floept alles weer aan en dan ben ik zo moe, dat ik meteen als een blok in slaap val. Om half tien sleep ik me er met moeite weer uit.

Rick is intussen al op weg om een Starbucks ontbijt te halen. Zo krijgen we de tieners ook makkelijker uit bed, want we willen meteen op weg naar de Kerstboomboerderij, die een uur rijden richting bergen is.

Eigenlijk wilden we morgen gaan, maar Katja moet opeens van 9 tot 14 uur werken dan. Uiteindelijk blijkt dit een verborgen zegen te zijn, want het weer vandaag is vele malen beter!

We rijden het leuke dorpje Lucketts binnen en al gauw zien we de Kerstboomboerderij. Het is er een gezellige bedrijvigheid en iedereen is in de "spirit". Mensen lopen rond met Kerstmutsen en er zijn zelfs versierde auto's!


Met zaag en een kaart, waar welke soorten bomen staan, lopen we naar de bomen. Onze boom van keuze is altijd een Douglas Fir, want die houdt zijn naalden het langst (en ruikt hemels!). Onderweg heeft Katja, die Cosmo vasthoudt, heel wat aanspraak. Gelukkig is Cosmo lief voor kinderen, want die vinden hem onweerstaanbaar.




Cosmo is helemaal wild, want die ruikt natuurlijk van alles en is in een compleet vreemde omgeving. Er zijn ook een heel stel andere honden, die natuurlijk begroet moeten worden. Het is wel erg leuk om nu een hond te hebben, die zo rustig is in de auto, dat we hem makkelijk mee kunnen nemen.

De keuze aan bomen is groot. De kinderen rennen van de ene naar de andere, maar Rick keurt ze af, want ze zijn van binnen nogal droog. We hebben natuurlijk in de herfst hier een flinke droogte gehad. Maar ik ben uiteindelijk degene, die "de" boom vindt. Mooi vol en niet droog van binnen en precies de juiste hoogte (bijna 3 meter) om in onze family room te passen.




Rick gaat eronder liggen om hem om te zagen (en dan valt de boom ook nog eens bijna helemaal op hem!). Kai en Rick dragen onze oogst naar de kant van de weg, waar de boom wordt opgehaald met een tractor. Ik krijg een kaartje met een nummer, zodat we weten, welke boom de onze is.




Bovenaan de heuvel wordt hij uitgeschud, zodat de losse naalden eruit komen. Dan gaat er een touw omheen en hijst Rick de boom stoer op zijn schouders. Met touw maken we hem vast boven op de van en dan gaan we weer huiswaarts.


Onze boom wordt uitgeschud



En dan in touw gewikkeld

Eerst willen we nog even gauw lunch eten, maar het is zo druk in Leesburg (er is een enorme Outlet Mall), dat de lust ons vergaat. Dan maar liever een lekker soepje thuis!

Eigenlijk voel ik me doodmoe en heb zin om gewoon te gaan liggen. Maar we worden rond drie uur bij Marie Jose verwacht voor onze derde Sinterklaas viering. Eerlijk gezegd had ik graag een excuus gevonden om niet te gaan, maar met Saskia en Rick ga ik toch (de tieners zijn met geen stok mee te krijgen, ook wel begrijpelijk, want ze kennen er niemand van hun leeftijd).

Als we aankomen is iedereen er al en we krijgen gelijk een lekker glaasje wijn in de hand gedrukt. Voor we het weten zijn we in gesprek verwikkeld en niet veel later komen Sinterklaas en Zwarte Piet er al aan. De verwachtingsvolle gezichtjes van de kleintjes alleen al maken, dat ik blij ben, dat we toch zijn gegaan!

De twintigjarige zoon van Marie Jose speelt, net als vorig jaar, Sinterklaas en de elf jarige zoon van Martine, Joeri, is Zwarte Piet. Zwarte Piet kan jongleren en dat is natuurlijk heel populair bij de kinderen!

Een voor een verschijnen ze, hele kleintjes tot tieners, bij Sinterklaas om hun cadeautje te aanvaarden. Sinterklaas weet, ook bij de kinderen, waarvan de ouders niets hebben geschreven (ahem, Saskia), een aantal leuke dingen te bespreken uit de kinderlevens. Die baard komt vast gewoon vol wijsheid, want je zou hem zo zestig jaar meer geven! Zwarte Piet deelt ook mandarijntjes en een chocolade Sinterklaas uit.

Als iedereen zijn of haar cadeautje heeft ontvangen heeft Sinterklaas nog een (grote) verrassing. Vorig jaar kregen alle kinderen een chocolade letter, maar dat lukte dit jaar niet. Daarom maakten Sint en zijn helpers een enorme (!) chocolade S om te delen (later hoorde ik, dat daar tien pond chocolade in ging!).


We blijven nog lang nakletsen en het is Saskia, die ons uiteindelijk weg moet trekken. Zij heeft een bowling feestje en moet daar om kwart voor zeven zijn. Zoals (vrijwel) altijd, wanneer ik mezelf ertoe moet zetten naar een feestje te gaan, is het veel leuker, dan verwacht!

Kai is thuis en nog steeds lang niet gezond. Maar Katja is weer de oude en aan het shoppen voor onze "engel" en de rest van haar Kerst cadeautjes. Ze belt me telkens om advies voor maten voor kleding voor het "engeltje". Als we deze week nog tijd vinden adopteren we misschien toch een tweede engel, want Saskia is teleurgesteld, dat zij geen eigen engeltje heeft dit jaar. Misschien was een engel toch niet zo'n goed idee (maar die ene zal wel een super Kerst hebben!).

Na alle snacks bij het Sinterklaas feest houden wij het een paar voorafjes van Tara Thai vanavond. Thais eten is hier nu echt de Chinees geworden!

Dan is vanavond de uitgelezen tijd om "Knocked Up" te kijken. Dat is echt een heel erg leuke film! Ik had er veel minder van verwacht, eigenlijk.

Katja is naar een filmavond bij een vriend in de cul de sac naast de onze. Rick en ik gaan dus gerust naar bed, wetend, dat ze niet hoeft te rijden. Maar de tieners hebben andere ideeen. Leah en Katja brengen een van de gasten nog naar huis en die blijkt erg ver weg te wonen (ik ben eigenlijk razend op de moeder van de "gastheer", die haar zoon niet liet gaan, maar twee van zijn vriendinnetjes wel??? Volgens Katja wist zij dat niet, maar ze bonjourde alle kinderen uit haar huis, want zij wilde naar bed. Hmmmmm.).

Op de terugweg maakte Leah een fout en reed in op een andere auto. Het was aan Katja's kant (een doodeng idee, maar goed) en gelukkig niet hard en weinig schade, maar toch! Ik hoor hier pas zondagmiddag van, nadat Katja het gesprek begint met een (zeer ongebruikelijke) knuffel!

Nieuwe regel: je gaat nergens heen zonder het ons te laten weten, ook al denk je, dat wij slapen!!! En: een ander kind is de verantwoording van zijn of haar ouder om thuis te brengen, of de ouder, die het feestje houdt! Ik stoom nog, dat kun je wel zien! Ik mag Roxanne, de moeder van het feestvarken, graag, maar dit maakt me razend! Katja vindt natuurlijk, dat ik schromelijk overdrijf.

Zondag

Zo druk als gisteren was, zo lekker rustig is vandaag. We slapen uit, al ben ik eigenlijk al vroeg klaarwakker. Als de nacht zonder onderbrekingen is, is het niet moeilijk om eerder op te staan.

Het is buiten mistig en somber en vraagt om extra Kerstlichtjes, die we binnen en buiten aandoen. Dit is een van de redenen, dat ik de Kerstverlichting tot maart zou willen houden. Zo is een sombere dag gezellig en niet doodsaai!

Katja is al voor negenen weg om te gaan werken en voor de rest van ons haalt Rick voor de tweede keer dit weekend een Starbucks ontbijt. De warme latte gaat er weer goed in!

Dan doe ik een gewichtenroutine van een half uur en daarna gaan Rick en ik met Cosmo wandelen. Hij neemt de Kerstlijsten van de kinderen mee, want we moeten lijsten naar Rick's zus en vader sturen. Wat dat betreft zijn we heel anders opgegroeid. Zij moeten op de pagina precies weten, wat iemand wil hebben uit een catalogus.

Als zijn vader zo'n lijst niet krijgt volgen er nare emails of telefoontjes, die al tot resultaat hadden, dat zijn oudste kleinzoon niets met hem te maken wil hebben. Heel erg, want vroeger ging hij constant bij zijn grootouders logeren!

Een keer maakten Rick en ik de fout om zijn moeder (helaas vijf jaar geleden overleden, want verder was het een juweel van een mens!) iets niet van de lijst te geven. Dat werd helemaal niet gewaardeerd!!

Enfin, mijn familie is niet zo, maar meer van het zelf bedenken, met de interesses van de ontvang(st)er in gedachten. Veel leuker, als je het mij vraagt, maar ook moeilijker, natuurlijk. Enfin, wij zijn een mix van onze afkomsten, dus moeten er lijsten gemaakt worden.

Thuis stort ik me op de Kerstbrief, die ik naar de familie en vrienden stuur, die ons niet online "volgen" of Engelstalig zijn (maakt online volgen vrijwel onmogelijk). Daarbij maak ik in Powerpoint een foto collage van foto's van dit jaar. Als je zo terugkijkt lijkt het maar een paar dagen lang!

Intussen staat de Kerstboom in de family room en het geurt zo sterk! Deze Douglas Fir is een van de meest geurende bomen. Rick brengt met behulp van Kai de verlichting aan en Katja en Saskia doen de slingers erin.


Cosmo poseert een seconde met Kerstmuts op



Daarna is hij enkel geinteresseerd om erop te bijten

Dan heeft iedereen trek en we rijden naar Glory Days Grill. Katja (hoofdpijn), Kai (hoest) en ik (fibromyalgie pijnen met dit vochtige weer) voelen ons niet goed en daar weten we, wat we lekker vinden. We verheugen ons vooral op de zoete aardappelfrietjes.

Als voorafjes bestellen we de chicken wings dip (Kai) en natuurlijk de cheese fries (Katja en Saskia) en van beiden moet ik ook proeven, hoe slecht voor de lijn ook!

Dan komen de hoofdgerechten en het is echt waar een schok om daar bleke gewone frietjes te zien liggen, in plaats van de super lekkere zoete aardappelfrietjes. Onze serveerder heeft daar niets over gezegd, dus ik vertel het meisje, dat het eten brengt, dat dat wel een grote teleurstelling is. Katja en Saskia zijn het er ook mee eens, dat ze iets anders hadden besteld, als we dat geweten hadden.

Nog geen minuut later staat de manager aan onze tafel. "Lonnie" is manager en gedeeltelijk eigenaar van dit restaurant en hij maakt zijn excuses voor het ongemak. Niet alleen dat, maar hij haalt zowel Katja's als mijn maaltijd van de rekening! Dat scheelt een volle $20! Daar kan The Source van vrijdagavond nog een voorbeeld aan nemen.

Niet alleen dat, maar als we weggaan zegt hij, dat we hem de volgende keer moeten roepen, dan geeft hij ons een heel bord gratis zoete aardappel frietjes. En intussen winnen de New England Patriots weer. En de Seahawks ook, het leven is goed!

Helaas merk ik bij thuiskomst, dat mijn horloge weg is. Het moet ergens tussen het weggaan en thuiskomen van mijn pols zijn gevallen, wat ik heb er gedurende het eten nog op gekeken. Een telefoontje aan het restaurant heeft (nog) geen resultaat, maar ze nemen mijn naam en telefoonnummer op. Ik hoop, dat het gevonden wordt, want het was een cadeau van Rick!

Thuis worden alle versieringen in de boom aangebracht en oude herinneringen opgehaald. Deze boom heeft geen thema, of het moet een historische zijn. Zelfgemaakte versieringen van de kinderen, toen ze nog in preschool waren en dingen, die Rick en ik uit de drugstore kochten, toen we voor het eerst (en arm) samen Kerst vierden.


Na een paar uur hangt de boom vol en de dieren zijn er, na een wilde tijd ook weer aan gewend. Vanavond is er geen nieuwe Desperate Housewives ondanks de cliffhanger van vorige week! Dus kijken we Kerst films op ABC Family. Ook leuk!

The Source

Zoals iedere ochtend gaat om kwart over zes de wekker. Rick of ik staat dan op om zeker te zijn, dat Katja en Kai wakker zijn en om het alarm af te zetten. Vanochtend is het Ricks beurt en hij komt terug met de mededeling, dat Kai zich nog steeds ziek voelt en niet naar school gaat.

Vijf minuten later staat Katja in onze kamer om te vragen of ze nog even kan slapen om te kijken of zij zich beter zal voelen. Ze zal dan rond negen uur naar school gaan. Kennelijk voelen beiden zich bepaald nog niet je van het.

Saskia is heel moe als ze opstaat en maak een klein drama, want ook zij wil thuisblijven. Pffff!!! We zijn allemaal aan de Kerstvakantie toe, hoe kort die ook is.

Buiten is het grijs, grauw en het "sleet", een soort mengsel van hagel en ijsregen, want de temperatuur is onder het vriespunt. Ik heb helemaal geen zin om naar buiten te gaan! Maar daar is een hond dus goed voor, want bij het simpele woord: "wandelen" staat hij al bij de deur. Ik moet dus wel.

Dik ingepakt en met paraplu loop ik toch drieeneenhalve mijl. Cosmo vermaakt zich vooral in de besneeuwde bergen met bladeren, hij lijkt wel een hert, zoals hij erdoorheen galoppeert! Hij wordt er ook lekker vies van en de bladeren hangen bij thuiskomst in zijn vacht. Hem kan het niet schelen, dat het rotweer is, en dat maakt, dat ik me ook prima vermaak! Ik kan me zo goed voorstellen, dat oudere mensen een huisdier nemen tegen eenzaamheid!

We willen dit weekend onze Kerstboom gaan halen in de bergen en ik heb nauwelijks benzine. Ondanks het kille weer besluit ik de van toch vol te gaan gooien, het scheelt weer een stap als we op weg gaan. Gelukkig is de prijs van een gallon weer onder de $3, met $2,93(.99) (dat laatste vind ik altijd zo belachelijk, maak het dan gewoon $3,94!).

Zo gauw ik kan ben ik weer binnen in de warmte. Gezellig met mijn hoestende zoon en kuchende dochter en dat meen ik. Het is eigenlijk erg, als ik kan genieten van het feit dat ze (een heel klein beetje, als het erger was natuurlijk niet!!!) ziek zijn. We kijken opgenomen series samen en kletsen over de feestdagen, al heeft Kai helemaal geen stem. Ze hebben beiden verhoging en ik blijf me afvragen of het de Flu Mist was? We zullen het nooit weten.

De hele middag schrijf ik Kerst kaarten. Dat is altijd ingewikkeld, want natuurlijk zijn er Europese en Amerikaanse en Canadese familie en vrienden. Maar dat niet alleen, we hebben ook een aantal Joodse vrienden en daar kun je geen "Merry Christmas" naar sturen, vind ik (al zouden ze het niet erg vinden). Ik let dus erg op wat naar wie gaat. En ik ben nog (lang) niet klaar! Het vervelende van Kerstkaarten vind ik, dat je denkt iedereen, die je kent te hebben gestuurd en dan ontvang je er een van net die persoon, die onder je radar door is gevlogen!

Saskia gaat meehelpen met een partijtje van Aoife's jongere zusje. Er zal make up worden gedaan, dus er gaan flessen nagellak en potten oogschaduw mee. Ik druk haar wel op het hart geen lippenstift of lipgloss te delen en ook de oogprodukten eigenlijk niet.

Katja gaat werken, al heeft ze nog steeds erge hoofdpijn. Kai is er het ergst aan toe, maar ook hij lijkt aan het einde van de middag wat opgeknapt. Rick brengt wat KFC voor hem mee, want hij heeft voor ons een restaurant gereserveerd.

Wolfgang Puck, die we in de lente nog in persoon in Los Angeles ontmoetten, heeft nu ook een "fine dining" restaurant hier in Washington geopend. Rick heeft een reservering om half zeven, dus ik kleed me zo netjes mogelijk aan.

Vanavond merken we echt, dat Washington na L.A. het ergste verkeer heeft! Het kost Rick ontzettend veel tijd om thuis te komen, hij verkleedt zich snel en dan rijden we richting Washington. Maar hoe we ook rijden, er staan files! Natuurlijk is het ook nog Kersttijd met alle parties e.d.

We bellen het restaurant, dat we wat laat zullen komen, ze zullen onze tafel vasthouden. Onderweg zien we natuurlijk de mooi verlichte monumenten, maar ook de nationale Kerstboom, eergisteren door president Busch aangestoken en de nationale Menorah, het is al de vijfde dag van Hanukkah.

Na een stressvolle rit, waarbij we de klok zien tikken, geven we de auto aan de valet parking. Gelukkig kunnen we meteen plaatsnemen, want ik heb flinke trek! Dit restaurant heeft een Aziatische toon, dus we krijgen een bakje met boontjes, walnoten, sesamzaadjes en een heel lekker sausje als voorafje (in plaats van brood). Het gaat er goed in!

De voorgerechten smaken ook super lekker, maar ik vind de ambiance wat kaal. Er is geen kleur te bekennen, behalve het rood van de EXIT bordjes. Ook het personeel is helemaal in het grijs. Daar is vast een reden voor, maar ik vind het saai!

Rick en ik bestellen allebei een filet mignon, daar heb ik echt super veel zin in! Het wordt met veel vertoon bezorgd, maar ik heb mijn biefstuk graag zo rauw mogelijk en deze is flink doorgegrilld. Voor %38 stuur ik dat toch echt terug!

Tijdens het wachten krijg ik een gratis glas wijn en mini pannenkoekjes met eendenbort. Heel aardig, maar ik zit niet echt op extra eten te wachten, de biefstuk zelf zal al een hele kluif zijn (no pun intended).

Als de biefstuk eindelijk komt is die inderdaad heel erg lekker! Rick heeft daarna nog plaats voor een dessert en bestelt iets met kersen en ijs. Meestal geniet ik van zo'n dessert mee, maar deze vindt Rick niet lekker en ik ook niet! Duidelijk moet The Source nog wat groeien.

Als ik zulke prijzen voor een biefstuk betaal verwacht ik perfectie. Misschien prima donna achtig, maar ik weet, dat we dat in een heel aantal (goedkopere) restaurants in dit gebied zouden krijgen! The Source krijgt van mij een zes.

Thuis kijken we naar Kerstshows op tv. En als Katja thuiskomst vertelt ze, dat ze een Nederlands stel als klant had. Ze heeft alles in het Nederlands gedaan, wat ze erg moeilijk vond. Dan voel ik me toch even heel erg trots op mijn dochter, die nog nooit in Nederland heeft gewoond en zich toch zo duidelijk als Nederlandstalig profileert. Dat is niet makkelijk voor haar, maar voor mij een grote overwinning na alle negativiteit, die ik te horen kreeg van Nederlanders, toen ik duidelijk maakte mijn kinderen tweetalig op te willen voeden. De overheersende mening was, dat mijn kinderen, zodra ze met school zouden beginnen, hun tweede taal zouden laten vallen. Ik ben blij te zien, dat dat niet het geval is geweest!

Sneeuwpret

Ergens midden in de nacht, wat later half zes bleek te zijn, komt Katja aankondigen, dat de scholen twee uur later open zullen gaan. Lekker, een beetje uitslapen dus, ware het niet, dat ik na die aankondiging klaar wakker ben! Toch blijf ik heerlijk in mijn warme bedje doezelen en pas om half negen staan Rick en ik op.

Dan is het ook tijd om de high schoolers wakker te maken, maar die blijken zomaar allebei ziek te zijn! Koortsachtig en keelpijn zijn de klachten. Ik vraag me af of ze een milde reactie op hun Flu Mist hebben. Dat was tenslotte een levend virusje, dat in hun neus werd gespoten. Aan de andere kant is Saskia (voorlopig) zo gezond als een vis en zodra zij het daglicht ziet gaat ze sleeen met Parker en Mary Kate.

Bij het opstaan is het meer dan tien graden onder vriespunt en alles is ijzig. Maar de lucht is staalblauw en het lijkt buiten werkelijk een sprookjesplaatje! Ik kan eigenlijk niet wachten om er met Cosmo en mijn fototoestel op uit te gaan.

Onze ijspegels:






In deze struiken zaten zo'n maand geleden nog allerlei kleurige vlinders!



Maar eerst heb ik personal training. Een telefoontje aan Mary Ellen wijst uit, dat Marceleus geen problemen had zijn weg hierheen te vinden vanuit Maryland (hoewel hij wel heel wat ongelukken had gezien onderweg). Juist met dit koude weer heb ik die beweging erg nodig, al zou het zo makkelijk zijn om me eraan te onttrekken, want ik voel me niet lekker!


Besneeuwd nestje in de boom voor ons huis (waarvan de bladeren nog maar net gevallen zijn)

Het halve uur is echter zo voorbij en zoals altijd ben ik blij doorgebeten te hebben. Thuis wacht me een ongedurige hond, hij wil duidelijk uit. Geen probleem, want ik wil zeker de gelegenheid nemen om al het moois buiten te vereeuwigen!


Zijn neus is meer in de sneeuw, dan erboven!



Cosmo bij een brandkraan, alleen licht hij zijn poot nog helemaal niet op. Een rasgenoot van tweeeneenhalf doet dat ook nog niet, dus misschien komt dat wel nooit



Santa in een besneeuwde boom



En dan zie ik dit sneeuwpatroon, wie zie je daar in?

En mooi is het, al krijgen we de hele tijd stukken sneeuw op onze hoofden, die van de takken af vallen. De sneeuw brengt voor Cosmo weer allemaal nieuwe luchtjes. Vooral in het bos, waar nog vrijwel niemand is geweest en we de sporen van een hert zien gaat zijn neus te gast.


Lijnenspel in de sneeuw



Mijn hondenmodel in het bos

Mijn zusje belt uit Massachusetts en het is daar warmer en er ligt minder sneeuw, dan hier. Dat is wel heel ongewoon en zal ook beslist niet lang duren (hoop ik!). Dan belt Christine en voor ik het weet is het lunchtijd. De linzensoep en worstjes van gisteren smaken super met dit koude weer.

Gisteren hebben we een nieuwe garagedeur opener laten installeren en gisteravond deed die het al niet meer! De stroom ernaartoe viel compleet uit. Rick heeft ze vanochtend gebeld en al om een uur staat er een monteur voor de deur. Die heeft alles binnen de kortste keren gemaakt, het was een los draadje. Toch goede en snelle service, vind ik!

Pas om half twee maak ik Katja en Kai wakker. Vooral Kai voelt zich helemaal niet lekker, heel ongewoon voor hem. Ik laat hen met Cosmo achter met de belofte met Starbucks lekkere drankjes voor zere kelen terug te komen.

Als eerste stop ik bij Michael's. Eigenlijk hoop ik daar uitnodigingen te vinden voor Saskia's verjaarspartijtje, maar die hebben ze niet. Ik weet nu wel, wat ik als cadeautjes voor mijn vriendinnen wil maken, dus daar koop ik wat materiaal voor.

In het ernaast gelegen Micro Center zoek ik naar blanke fotokaarten voor onze kerstkaarten, maar die hebben ze helemaal niet. Aangezien de andere grote computerwinkel weg is zal ik het nu online moeten zoeken. Micro Center vind ik sowieso erg slecht gesorteerd, het verbaast me, dat zij wel overleven.

Terwijl ik daar sta te kijken breekt een van mijn nagels en het is hoog tijd om ze te laten doen! Als ik de salon binnenloop zijn er maar een paar klanten en gelukkig is mijn favoriete styliste Thu open. Ik kies een mooie robijnrode nagellak en we kletsen wat over de feestdagen. Een van de redenen, dat ik haar leuk vind is dat ze goed Engels praat. Niets ongemakkelijkers dan tegenover iemand zitten, die geen woord verstaat van wat je zegt!

Een uurtje later heb ik weer mooie rode korte nagels en een paar deuren verderop haal ik de beloofde Starbucks drankjes: een magere melk, suikervrije siroop Gingerbread latte zonder room voor Katja, een vanille creme met room voor Kai, een pepermunte warme chocolademelk voor Saskia en een magere melk groene thee latte voor mijzelf. Allemaal even lekker!

Thuis gaan de open haard en de kaarsen aan, het vriest alweer flink. Ik maak een lekkere vegetarische shepherd's pie klaar: vegetarisch gehakt, boontjes, tomatensaus, puree en kaas. Een uurtje in de oven en we hebben een superlekkere maaltijd.


Besneeuwde reflecties in de kreek



Al brengt de kou ook veel gezelligheid, van mij mag het weer opwarmen en te zien aan het weerbericht is dat gelukkig ook het geval!

Sintersneeuw

Het licht in onze kamer ziet er bij het anders uit dan gewoonlijk. Er wordt voor vandaag sneeuw voorspeld, maar maar een beetje en pas na het ochtend spitsuur. De high schoolers gaan dus op tijd weg, maar Katja vertelt later, dat het een glijfestein werd voor sommigen. Gelukkig hoorde zij daar niet bij. Er lag niet genoeg sneeuw en het vroor om het spekglad te maken!

Me niet bewust van de gevaren, waar onze tieners zich in gestort hadden, vraag ik aan Rick of het al sneeuwt. Oh ja, zegt hij, er ligt al een laagje! En dat is toch altijd weer een leuk gezicht. Meteen ligt er een soort stilte over de wereld, alle geluiden lijken gedempt.

Dit is de vierde keer in zes jaar, dat het hier op Sinterklaasdag sneeuwt! Als je dat vergelijkt met de witte Kerst, die slechts zo een keer in de tien jaar voorkomt, is dat best een grappige statistiek! Misschien moeten we het liedje maar veranderen in "I'm dreaming of a White Sinterklaas, just like the ones I used to know...". Betere kans hier, dat die droom bewaarheid wordt!

Rick blijft vanochtend thuis, want onze garagedeur doet raar en hij laat er monteurs voor komen. Soms duurt het bijna vijf minuten voor de deur eindelijk naar beneden gaat, super ergerlijk! Ik, die altijd op het laatste moment op weg gaat, ben er al een paar keer te laat op mijn bestemming door gekomen.

Met Cosmo ga ik op een lange sneeuwwandeling. Er vallen maar een paar vlokjes als we op pad gaan, maar gaandeweg wordt het steeds dichter. Cosmo vindt het prachtig en rolt in de sneeuw en de blaadjes, waardoor zijn vacht helemaal bevriest en er allerlei bladeren aan blijven hangen. Ik vermaak me wel kostelijk om zijn capriolen!


Sneeuwerige Kerst versiering



Stok, waar ga je met de hond naar toe? (hij sleept altijd enorme stokken mee, ni hi



Katja's Kerstversieringsnachtmerrie, al die opblaasversieringen!



Aan het einde van de wandeling, onze besneeuwde hond (hij kijkt heel zielig, maar vond het prachtig!)

Langzaamaan zie ik ook de straten wit worden. De voorspelling was voor maar een paar vlokken, dus dit is toch wat meer dan verwacht. Ik breng Cosmo thuis, waar de garage mensen nog niet zijn gearriveerd, en vertrek dan naar Whole Foods om ons Sinterklaas maal te halen. Nu wilde ik, dat ik dat eerder deze week had gedaan, maar het brood was dan niet vers geweest.

Onderweg voel ik de van zo af en toe slippen, maar ik haal het rustig en heel tot de winkel. Een vrouw, die me bekend voorkomt, zegt, dat het nu wel erg sneeuwt, wat ik natuurlijk beaam. Toch maakt het, dat alles er net iets gezelliger uitziet.

Rick zou eigenlijk deze week in Duitsland zijn, maar heeft die reis afgezegd vanwege Sinterklaas. Vooral omdat dit misschien Katja's laatste viering is vond hij dat belangrijk. Ons traditionele Sinterklaasmaal is worstjes met brood en tomatensoep.

Om Rick toch een beetje een Duits gevoel te geven bestel ik voor hem de knakworstjes van de slager en de "knockwurst", witte lange worstjes. Voor mezelf neem ik pittige worstjes en voor de kinderen natuurlijk hot dogs. De tomatensoep van Amy's smaakt net als de Nederlandse, niet zo zoet als de gewoonlijke Amerikaanse tomatensoep (waar ik van walg).

Op de terugweg glijd ik door een stopbord heen en stop pas midden op het kruispunt, hoewel ik superlangzaam rijd! Dit maakt me heel bezorgd om Katja's terugrit uit school. Zij heeft nog nooit met sneeuw gereden. Rick is ook bezorgd en SMSt haar te zeggen, wanneer ze de school verlaat. Dat doet ze keurig en gelukkig komen ze heelhuids thuis. Dat is iets, waar ik voorheen niet bij stilstond, dat tieners met weinig rij ervaring ook door zulk soort omstandigheden heen moeten!

Maar goed, ook dit ging weer goed en inmiddels is de garagedeur, denken we, ook gemaakt. Tenminste...we hebben een superdeluxe opener naast de deur hangen, die zelfs de temperatuur aangeeft. Werkte perfekt, tot zo'n uur geleden, toen de stroom ernaartoe compleet verdwenen was. En Rick heeft geen idee hoe die terug te krijgen. Dus zullen we de "toothless smiles" van de garagedeurwerkers binnenkort weer met open armen ontvangen. Zucht!


De sneeuw smaakt best lekker



Komt er nog iemand met mij spelen?

Kerstlichtjes:









De rest van de middag blijf ik lekker binnen! Buiten dwarrelen de sneeuwvlokjes gestaag naar beneden en tegen het avonduur begint het nog even serieus te sneeuwen. Uiteindelijk ligt er een pak van zo'n tien centimeter, wie had dat gedacht! Het is een prachtig gezicht, vooral met de besneeuwde Kerstverlichting!



Er wordt door Rick en mij op het laatste moment nog even verwoed gedicht. Ik moet wel lachen om Ricks adaptaties van het Sint gebeuren, hij doet het toch maar! Er wordt wat geplaagd, er is wat Nederlands in verweven en het klinkt heel grappig.


Saskia lijkt wel Marge Simpson (het is goed, dat ze weer blij is, want Tabatha heeft haar een nare streek geleverd vandaag)



Het cadeautje valt ook in goede aarde



Kai leest zijn gedicht, hij is opeens dol op zijn skimuts

Het moet gezegd worden: Rick is degene, die deze traditie in stand heeft gehouden voor ons gezin. Van mij hoefde het niet zozeer, maar nu we het dan zo vieren is het wel weer heel erg leuk. Soms denk ik, dat mijn kinderen helemaal niet tweetalig zouden zijn en we zouden geen Sinterklaas vieren, als ik niet met Rick getrouwd was. Hij vindt juist al die dingen zo belangrijk (ik ook wel, maar hecht er minder belang aan).

We lachen om de gedichten, eten chocolade pepernoten, suikerbeesten en borstplaat en de kinderen eindigen de avond met een kwartetspelletje. Dan gaan ze huiswerk maken en hopen heel hard, dat de scholen morgen twee uur later zullen beginnen, want er ligt toch een centimeter of tien sneeuw (waar ik Katja niet doorheen wil zien rijden!).

Sinterklaas gedichten

Mijn gedichten van vanavond (Rick schrijft die van Kai en natuurlijk mij, zie hieronder):

Katja:

Lieve Katja,

Katja geeft Sint heel veel wrinkles,
Want hij moest voor haar naar wel duizend winkels,
Om vervolgens toch niet te kunnen bedenken,
Wat hij Katja nu eens zou gaan schenken!
Sint was thinking of Katja’s many accomplishments,
For which he can give her endless compliments.
About how Katja manages A’s in three AP and honors classes,
And entered the National Honor Society, which kicks asses!
Sint could wax poetically about all Katja’s caring deeds,
Which benefit unfortunate children and people with special needs.
Of course there is the occasional thorn in Sint’s eye,
Like the laundry hamper which is forever filled with dirty duds, sky high!
But Katja’s virtues far outweigh the few shortcomings I see,
Though a Saint like me she’ll never be.
Compliments are sadly not tangible,
And tonight only three dimensional gifts are acceptable.
So Sint really tired and exhausted from searching,
Found you a gift at which you’ll for certain be lurching!
Katja, my dear, Sint hopes you continue on your excellent track,
Next year, in that case, I’ll for certain be back!

Sint en Piet

Cadeautje: Visa cadeaubon voor Tyson's Corner en overal, waar Visa wordt aangenomen



Saskia:

Lieve Saskia,
Sint vindt jou een heel interessant kind,
Door heel veel mensen erg bemind.
Due to your always smiling face,
You have many friends from all over the place.
You are loving and caring and very sweet,
And that’s why the following so surprised Sint and Piet:
Lately Sint has detected some attitude,
And has heard you say things to your mom that were rather rude.
Sint hopes in the future you will think before you speak,
For being allowed to have a friend over every day is unique!
Believe it or not, your parents are quite easy going,
Sint even thinks their halos are positively glowing.
But enough of that, as you are a most wonderful kid,
And Sint also has seen all the good things you did.
When your mother went to the doctor for her heart and was stressed,
Your immediate question how she was had Sint most impressed!
And Sint found your second hole in your ear an act of courage,
So for some new bling blings he went to forage.
He ended up at your favorite store Claire’s,
And also found something that everyone wears!
So open your package and I hope you enjoy,
The pretty things Sint got for a meisje zo mooi!

Sint en Piet

Cadeautje: twee stellen van Kerst oorbellen voor mensen met twee gaatjes in de oren en een paar teen sokken


Rick:

Lieve Rick,

Sint vindt jou een leuke vent,
Die een smile van oor tot oor kent!
While very busy in your every day travails,
You manage to find time for your family, it never fails.
You postpone your business trips without irritation,
So you can be present at every important family occasion!
Sint realizes even his birthday for you was important enough,
To cancel a trip to beautiful Germany, which must have been tough!
Hopefully, the wursts that you devoured tonight did some good,
So you don’t too much miss all that wonderful food.
Speaking of food, Sint knows this summer you made a big change,
And abandoned your beloved coal for an outdoor gas range!
But coal or gas, it doesn’t matter,
On both the food will burn and splatter.
This requires additional clean up after the meal,
By scrubbing and scrubbing (and scrubbing!) with a brush of steel!
Of course Sint feels badly that you end up having to do this chore,
However, he is not going to offer to do it hence more!
But a solution happily can always be found,
As technology these days is without bound!

Sint en Piet

Cadeautje: automatische borstel om de grill schoon te maken



En Ricks gedichten voor Kai en mij:

Kai

Voor Kai

Sint knows of a young man in this room,
Full of vim and vigor and really in bloom,
He’s bright and impish, really quite neat,
And when you get right down to it a favorite of Piet,
Now the man of the hour is of course good ol’ Kai,
Ready to check out his cadeautje with a twinkle in his eye,
Piet has noticed something that Kai seems to crave,
Something to do while holed up in his cave,
A glow can be seen illuminating Kai’s face,
As he’s intently focusing on something in space,
How about feeding this desire to play through the night,
By giving Kai the power for more, increasing his might!
So Kai, let’s get to it, it’s time for the climax,
Get your engine roaring this is no time to relax,
Piet komt hier, het is tijd voor iets fijn,
Geeft Kai iets special voor Sinter Klaas te zijn.

Cadeautje: Kadobon voor Gamestop


Petra:

Voor Petra

Let’s listen to a tale of a girl named Peet,
Her laugh like music her smile so great,
Sints on the way to pay his respect,
Petra has no idea what she can expect,
Watch out for the pepernoten all scattered around,
Leap over them with a hoot and a bound,
Don’t you love how these poems get wound up and keep going?
They rise up and shout out all the fun Sint’s been knowing,
How ‘bout a peek into what our gal will be getting,
From Piet and old Sint, in the snow getting a wetting.
As you relax in your chair all comfy and cozy,
You may way to enjoy some while dozy,
It’s full of great fun and ribald adventure,
With lots of twists on the road to its clincher,
Potverdikke, its late, Sint’s been yakking all night,
It’s time for the cadeautje from your favorite old sprite!

Cadeautje: de DVD "Knocked Up"

"Sinterklaas" op pad

Het is maar moeilijk voor te stellen, dat we zo'n warme nazomer hadden, op het moment. Natuurlijk halen onze temperaturen niet bij de kou in het noorden, maar dat is dit klimaat dan ook niet. Voor mij is het guur genoeg, de wind zwiept genadeloos om het huis en de temperatuur komt maar net boven het vriespunt. Als Rick en ik aan het ontbijt zitten zien we zelfs de eerste sneeuwvlokjes van het seizoen naar beneden dwarrelen. "Flurries" heet dat zo lief en mooi in het Engels.

Omdat we volgend jaar moeten gaan denken aan het financieren van o.a. Katja's college komt onze financieel adviseur, Geoff, langs voor zijn jaarlijkse bezoek. Nu klinkt dat heel interessant, maar Merrill Lynch helpt ons gewoon te sparen voor het collegegeld voor de kinderen en onze oude dagen. Ieder jaar komt Geoff ons vertellen hoe we ervoor staan. Hier geen AOW, dus je moet echt sparen en goed investeren om er later goed bij te zitten.

Geoff is een super aardige man met zelf ook drie kinderen (weliswaar een stuk jonger, dan de onze) en ik vertrouw zijn inzicht (onze vorige "adviseur" maakte zo'n grote fout, dat we bijna de aanbetaling voor ons huis niet konden opbrengen!). Maar hij is enorm lang van stof, met moeite houden we ons bij het onderwerp.

Hierdoor kan ik me maar net op tijd vrij maken voor mijn personal training sessie. Ik voel me niet erg lekker, heb overal pijn, misschien van de griepprik, misschien door het weer. Maar Marceleus heeft geen medelijden en dat is maar goed ook, want ik werk door de pijnen heen en voel me, als het verlossende piepje van zijn stopwatch na een half uur gaat, een stuk beter.

Het lijkt als ik naar huis loop nog wel kouder, dan het was. Maar Cosmo heeft zijn wandeling nodig en we gaan het bos hier dichtbij in. Hem lijkt de koude absoluut niet te deren, integendeel, hij krijgt er (veel) meer energie door!

Ondanks mijn handschoenen kom ik verkleumd thuis, de wind gaat door merg en been! Gauw spring ik onder de warme douche, want er moet vandaag geshopt worden. Eigenlijk zie ik er best eens naar uit om alleen lekker de winkels in de mall af te gaan struinen. Meestal heb ik tenminste een kind in mijn kielzog voor benodigde kleding voor hem of haar.

Tysons Corner is natuurlijk dolgezellig. Hun Kerstversieringen zijn een van mijn favoriete van de verschillende malls, lekker modern en vrolijk.




Santa ontmoet zijn kleine bezoekers

Omdat het lunchtijd is zeig ik neer bij de bar van Coastal Flats. Hun warme geitenkaas met gekruide pecans salade is heerlijk en het is leuk om mensen te kijken. Het stel naast mij heeft vrij genomen om samen Kerst inkopen te gaan doen.

Als de inwendige mens weer voldaan is begin ik aan mijn speurtocht in de hoedanigheid van Sinterklaas. Eerlijkheidshalve moet ik vermelden, dat ik eerst voor eigen Sinterklaas speel. Ik wil namelijk graag een nieuwe winterjas.

Gisteren bezorgde de post een heel stel kortingsbonnen voor Macy's, dus nu is mijn kans. Als ik bij de jassenafdeling kom, zie ik, dat er ook nog een "sale" is van 40% korting!

De jas, waar ik naar zoek, moet tenminste een capuchon hebben, niet op een skijack lijken, maar ook weer niet te formeel zijn. Ik vind een heel lekkere halflange jas, met houtje-touwtje knopen, van suede helemaal met faux bont gelijnd van Jones New York (als je op "outerwear" klikt, dan op "Fall" en dan op "Look 2" zie je hem). Heerlijk voelt hij aan! Met alle kortingen kost hij minder dan $100!!

Mijn volgende doel is een leuk Sinterklaas cadeautje voor Rick. Dat is toch moeilijk! Niet omdat hij zo'n moeilijke ontvanger van cadeautjes is, hoor, maar omdat ik ook echt iets ongewoons wil vinden. Eindelijk loop ik er zomaar tegenaan bij Brookstone: een geautomatiseerde borstel voor de grill. Rick heeft er een hekel aan die schoon te maken, dus ik weet zeker, dat dit in de smaak zal vallen.

Hier bij Brookstone valt het me meteen op, dat de medewerker me met "Hi, Miss!" begroet. Dat is nieuw! Meestal is het "Hi, Ma'am". Maar kennelijk is dit iets nieuws om de vrouwen zich jonger te doen voelen (ik moet toegeven, dat "Ma'am" me aan een matrone doet denken).

Dit wordt duidelijk bij de kassa, als de medewerker, die een rap mondje heeft, een oudere dame met "Miss" aanspreekt. Zij is daar natuurlijk niet aan gewend en zegt precies dat: "Je maakt, dat ik me jaren jonger voel". Hij antwoordt adrem, dat voor hem nu iedere vrouw "Miss" is, sinds zijn grootmoeder hem vertelde, dat "Ma'am" haar eeuwenoud deed voelen. Ok, had hij (volgens het verhaal) tegen die Oma gezegd, zolang je mij dan maar geen "Sir" noemt. Toch wel grappig hoe een aanspreektitel verschil kan maken, want "Miss" klinkt inderdaad een stuk jonger, dan "Ma'am"!

Rick heeft Kai's cadeautje al gevonden, dus rest mij nog Katja en twee cadeautjes voor Saskia (want zij gaat ook nog mee naar de derde Sinterklaas viering op zaterdag). Voor Katja ben ik gauw klaar, Sint kan haar niet blijer maken, dan een cadeaubon, die in de hele mall gebruikt kan worden.

Maar Saskia is nog kind genoeg om cadeaubons niet zo leuk te vinden (gelukkig!). Voor haar slaag ik bij Claire's met leuke Kerst oorbelletjes (voor oren met twee gaatjes) en een paar leuke teensokken met een sneeuwman erop.

Bij Bath and Body Works slaag ik even later voor Saskia's cadeautje voor zaterdag: drie verschillende Kerst"smaken" bubbelbad. Saskia vindt het heerlijk een bad te nemen, dus ik weet zeker, dat ze het lekker zal vinden.

Eindelijk ben ik klaar en met een volle tas en lekker warme jas ga ik terug naar de auto. Ik ben doodop, maar het was ook wel weer eens leuk om gewoon, zonder ergens anders te moeten zijn, te shoppen.

Vanavond is er alweer een "spirit night" voor Saskia's school, waarbij, als we van een restaurant bestellen de school 40% krijgt. Dit keer is Baja Fresh aan de beurt. Online bekijk ik hun menu en schrik van de calorieen, die in zelfs een simpele burrito zitten! Nacho's zijn zelfs meer dan 2000 calorieen! En dat terwijl de naam "gezond en vers" suggereert.

Maar gelukkig zijn er nog de taco's, die allemaal heel schappelijk zijn kwa gezondheidsgehalte (met de fibromyalgie moet ik ook goed op mijn dieet letten). Katja doet met mij mee en we bestellen garnalen taco's. Ze zijn lekker, maar nu hebben we de school weer voor een tijdje genoeg gesteund! Voorheen was zoiets een, op zijn hoogst twee, keer per jaar, nu is het al de derde keer dit schooljaar, dat we worden gesommeerd!

De avond brengen we door met het kijken naar Kerstfilms op ABCFamily en het werken aan de cadeautje voor onze "Angel" van de Salvation Army. We doen het dit jaar anders. In voorgaande jaren namen we drie namen van de boom en gaven die kinderen een Kerst, maar dan let je toch op de uitgaven. Dit jaar kiezen we een naam en geven dat kind een Kerst om nooit te vergeten. Dit elfjarige meisje vraagt om poppen en we bestellen een American Girl pop met verscheidene kleren.

Blustery Day

Winnie the Pooh: Happy "Winds-day", Piglet.
Piglet: [being blown away] Well... it isn't... very happy... f-for me.
Winnie the Pooh: Where are you going, Piglet?
Piglet: That's what I'm asking myself, where? W-Whoops! P-P-P-Pooh!
Winnie the Pooh: And what do you think you will answer yourself?

uit de film "Winnie the Pooh and the Blustery Day"

Al de hele nacht hoor ik de bomen kreunen en de ramen steunen. Het is vrij ongewoon, dat het hier zo hard waait en er is dan ook een "wind advisory". De bladeren zijn in ieder geval nu wel helemaal van de bomen en enorme takken ook! Op de tv zien we hoe een boom op een auto is gevallen en de chauffeur er nog in gevangen zit. Het zal je gebeuren!

Mary Ellen komt voor ons loopje. We beginnen met hardlopen, maar al gauw kan zij niet meer, haar maag doet pijn. De wind hebben we ook hard tegen en Mary Ellen heeft hoofdpijn. We lopen, wel met een goede vaart, dus de rest van de 3,5 mijl en Cosmo is helemaal gek van de wind en de rondwaaiende blaadjes. Zijn lange haar waait alle kanten op!

Net op tijd zijn Cosmo en ik bij Petsmart voor de hondentraining. Zoe, de bulldog, en Ginger, de mini poedel, zijn er deze week niet. De andere honden zijn ongewoon ongehoorzaam, Cosmo incluis! Geen idee, wat er in hem gevaren is (volgens Carol, de trainer, zijn het de blaadjes), maar hij luistert van geen kanten!

Na de les koop ik een nieuwe bench voor hem. Brynna's oude bench is te klein, hij komt met zijn rug tegen de top! En nu het weer vaker niet goed genoeg is om hem in de tuin te laten vind ik dat zielig.

Christine woont slechts vijf minuten bij Petsmart vandaan en belde vanochtend of ik zin had om met Cosmo een end met haar te gaan wandelen. Dat doen we en we worden bijna weggeblazen! Er is zelfs net een boom omgevallen recht over het pad, waar we lopen! Gelukkig niet op het moment, dat wij langs kwamen!

We gaan het bos in, want daar is de wind wat minder erg (althans, de hoge bomen vangen het allemaal op). Cosmo vermaakt zich prima! Na meer dan vier mijl zijn we weer terug, zonder takken op onze kop, gelukkig. De bomen hier kunnen angstvallig kreunen en kraken!

Op de terugweg stop ik bij de Giant in Oakton om ingredienten voor wat favoriete crockpot maaltijden te kopen. Vroeger gingen we hier altijd heen, want we woonden er dichtbij en ik had toen een hekel aan deze Giant. Maar ik zie, dat ze aan het verbouwen zijn, dus hoop, dat er meer verbeterd is.

Maar de verbouwing heeft nog meer chaos gecreeerd en ik loop rond, wensend, dat ik de paar mijl verderop was gegaan naar de Giant in Vienna! Vooral bij het afrekenen is dat het geval, want er zijn hier geen self checkouts en er zijn twee kassa's open.

Bij de ene staat een dame met een wagentje (denk al maat twee keer zo groot als in Nederland), waar een berg aan goederen in ligt. Dus sluit ik bij de andere kassa aan, want daar ben ik de volgende klant.

Het is inmiddels tegen enen en Cosmo wacht in de auto en ik heb enorme trek! Gewoonlijk kan ik me vermaken om de conversaties bij de kassa en heb ik eindeloos geduld. Zo niet vandaag! Vooral niet, omdat het een half uur (!) duurt, voor de klant voor mij klaar is.

Onderwijl houdt de man achter de kassa een lezing tegen haar over het feit, dat, volgens hem, de verwarming van de aarde niets met de mensheid te maken kan hebben. Ik lees wat in de tijdschriften, die rond de kassa uitgestald staan, maar inwendig heb ik zo'n zin om een opmerking te maken!!! Maar ik houd me in, met heel, heel veel moeite! We komen bij de supermarkt om eten te kopen, niet om een politiek verhaal aan te horen!

Gelukkig rekent hij mij heel snel af en ik ben vrij om thuis lunch te gaan eten, hallelujah!! Ik ben helemaal voor een gezellig praatje met de klant, maar dit liep de spuigaten uit! Gelukkig gebeurt me dat niet vaak, of ik zou meer naar de cardioloog moeten!

Thuis gooi ik de ingredienten voor Taco Soep in de crockpot en ga online shoppen om de Kerst cadeautjes naar mijn broer en zus en neefjes en nichtjes te laten sturen. Amazon.com en Chapters.ca (voor de Canadese familie) bieden allerlei keuzes. Het is eigenlijk net als winkelen, maar dan beter, want je kunt lezen wat anderen over de produkten dachten.

Saskia gaat met Aoife en familie naar de Church Street Stroll, maar ik wacht op Ricks thuiskomst. We genieten van de taco soep, echt "comfort food" en kleden ons dan warm aan om Vienna in te gaan.

Church Street is het historische gedeelte van Vienna en we vinden een parkeerplaats dichtbij. We zijn wat laat, de officiele Kerstboom is al door de burgemeester aangestoken en alleen "Rudolf" zit er nog, Santa zien we nergens, hoewel het wel druk is. Het is bitterkoud met de snijdende wind en temperaturen rond het vriespunt.


In de verte de officiele Kerstboom van Vienna



In de Freeman Store, een ouderwets snoepwinkeltje, is het een en al gezelligheid

Iets verderop staat een groepje Carolers te zingen. Dit vind ik ook zo prachtig bij het Kerst seizoen horen, zanggroepjes. Rick en ik gaan een aantal snuisterijen winkeltjes binnen, helemaal niets voor hem, maar het is er tenminste warm.


Er wordt naar hartelust gezongen!



Een van de versieringen langs Church Street

Onze buren hadden ons lekker gemaakt met leuke dingen als geroosterde marshmallows onderweg en hete chocolade, maar wij zien niets van dit alles. Misschien waren we te laat, misschien was het er niet vanwege de harde wind, maar een hoogtepunt is, dat er een nieuw sushi restaurant zal komen!

De Church Street Stroll was voor ons waarschijnlijk eens maar nooit weer, maar ik vond het toch gezellig arm in arm met manlief door de kou te wandelen!


Ons huis vanavond, we wachten nog op een grote verlichte krans



Tijdens onze "stroll" kregen we een Kerstcadeautje voor Cosmo, hij vindt het duidelijk super!

Op MSN zag ik hier mooie foto's van Kerstbomen over de hele wereld.