Ons pleintje nu:

woensdag, oktober 10, 2012

Alweer halverwege de week!

Nog een weekje en dan komen Petra en Lisa hier!  Ik kan niet wachten!  In februari leek dat nog zo ver weg en opeens zijn ze er al bijna.  Het zullen een paar drukke maar erg leuke dagen worden, dat is zeker.

Hopelijk gaan Rick en ik voor die tijd echter wel beter slapen.  Arme Rick heeft enorme last van zijn schouder.  Jaren geleden rukte hij die met een parachute kapot.  Hij werd eraan geopereerd, maar nu heeft hij er weer zoveel last van dat hij de halve nacht op is (en ik van de weeromstuit ook).  Gelukkig kan hij dinsdag terecht bij een orthopeed.

Bij het opstaan vertelt Rick op zijn hoogst een half uur geslapen te hebben.  Ik heb enorm met hem te doen, want hij kan niet, zoals ik, terug naar bed.  Dat laatste doe ik inderdaad en voor ik het weet ben ik diep in slaap.  Pas om half tien word ik met schrik wakker.  Hoezo een gat in de dag slapen!

Dit was zo'n dag waarvoor ik allerlei plannen had die niet doorgaan.  Ten eerste wilde ik naar de Shenandoah, maar het weerbericht voor daar is niet zo goed en Saskia sms-de eerder vanochtend dat ze na school moet blijven.  Daarvoor moet ze echter wat thuis ophalen en wil ze daarna met de auto terug.  Geen tijd voor mij om helemaal naar het westen te rijden, dus.  Ik las toch dat de kleuren nog niet optimaal zijn.  Hopelijk gaat het deze herfst nog wel lukken.

Op mijn sportagenda vandaag staat een dubbele Max Capacity Training gewichtenroutine.  Het is rustig en ik neem een bankje en bal bij de dumbbells in beslag.  Er is nog heel veel ruimte voor andere mensen om mij heen.  Ik werk mijn eerste kwartier af en ben aan de vierde oefening (buikspieren op de bal) bezig.

Een man neemt het bankje aan de andere kant van mij om zijn gewichten te doen.  Ik ga gewoon door, want er is meer dan genoeg ruimte.  Tot mijn verbazing zegt hij even later: "Dit is niet de juiste ruimte om jouw oefening te doen".  Even denk ik hem verkeerd gehoord te hebben, dus lach vriendelijk terug.

Maar nee, hij vindt dus dat ik mijn routine maar elders moet gaan doen en plaats moet maken voor hem.  Hij staat erop dat hij zulke zware gewichten gaat gebruiken dat hij bang is mij te verwonden.  Ik wijs hem er droog op dat hij vrijwel met zijn gewichten moet gooien om dat te doen, maar hij is niet te vermurwen. 

Nogal pissig bijt ik hem toe dat ik dan wel aan de andere kant van "mijn" bankje blijf, want de tien seconden rust tussen iedere oefening, die ik heb, gaan niet genoeg zijn om telkens van de ene naar de andere kant van de ruimte te lopen. En, niet onbelangrijk, ik was hier eerst!  Zonder verder oponthoud doe ik het tweede kwartier en hij ziet dan duidelijk dat ik ook de gewichten en het bankje nodig heb daarbij.

Na afloop ga ik op de crosstrainer en stel die op een half uur in.  Ik ben de man eigenlijk al half vergeten, maar hij mij niet kennelijk.  Hij komt speciaal op me aflopen om zijn excuses te maken.  Ik moet wel gedacht hebben dat hij een "dick" (nooie woordkeuze tegen een "dame", ha ha) was, zegt hij.  Natuurlijk gebiedt de beleefdheid mij te zeggen dat dat niet het geval was (al was dat nog een milde benaming, die ik voor hem had bedacht).  Toch netjes dat hij zich kwam verontschuldigen.

Het is inmiddels weer prachtig weer en lekker warm met een graad of twintig.  In plaats van de Shenandoah bedenk ik me dat ik wel naar Great Falls kan gaan.  Ik doe Cosmo in de auto en haal bij Whole Foods hun nieuwe Japanse rijstpapier rol gevuld met wortel, sla, tonijn, zalm en avocado.

Mijn bedoeling is bij Great Falls te gaan picknicken, maar vandaag vliegt de tijd te snel!  Ik heb nog maar  een uur voor Saskia thuiskomt,  dus niet genoeg tijd.  Dan eet ik mijn picknick maar thuis op en neem Cosmo mee voor een wandeling door de buurt.  Daar is hij net zo blij mee en ik geniet ook van de herfstkleuren, die langzaam meer en meer tevoorschijn komen.


Precies als Saskia door een vriendin wordt thuisgebracht, zijn Cosmo en ik ook weer terug.  Saskia wil een aantal documenten uitprinten, maar de printer werkt niet, dus ze gaat zonder terug naar school.  Ze heeft me beloofd voor half vijf terug te zijn, want ik heb dan de van weer nodig. 

Tot die tijd ga ik voor het huis mijn boek uitlezen.  Ik ben blij dat deze schrijfster zoveel boeken heeft geschreven, want ze zijn stuk voor stuk even spannend.  Het is gewoon warm voor op de stoep!  De ijscoman komt zelfs langs, maar ik houd me in.

Om kwart over vier verkleed ik me voor yoga en verwacht Saskia ieder moment thuis.  Om half vijf is zij er echter nog steeds niet.  Ik sms haar zonder respons, maar gelukkig neemt ze wel haar telefoon op.  Ze is op weg, alles liep wat uit. 

Gelukkig haal ik mijn yogaklas nog net.  Het is een stuk drukker dan vorige week, maar er is nog plek voor mij. Marybeth is werkelijk een heel leuke, maar ook serieuze lerares.  Het uur vliegt weer voorbij en dit keer staan we zelfs op onze hoofden.  Dat lukt mij maar een paar seconden en ik heb er eigenlijk spijt van, want dat voelde niet goed in mijn nek.

In ieder geval zijn de spieren weer flink gerekt en gestrekt.  Ik vind het jammer de komende twee weken te gaan missen, maar Marybeth heeft me de uitdaging meegegeven de "downward dog" twee minuten in stand te houden.  Ik ga eraan werken!

Rick komt laat uit zijn werk en is natuurlijk ook heel moe.  We bestellen makkelijk Thais eten wat binnen het halve uur wordt bezorgd.  Het smaakt heerlijk en na het eten hebben we niet meer energie dan bankhangen en tv kijken.  Hopelijk wordt het vannacht een betere nacht!

Foto's van vandaag staan hier.

6 reacties:

Anoniem zei

Hallo Petra,

Leuk dat je volgende week logées krijgt. Veel plezier samen. Ik ben benieuwd wat jullie gaan doen.

Het uitzicht hier uit onze huiskamer is nu ook een soort
`Indian Summer'. Heel mooi, die herfstkleuren.

Grappig dat de tuin van het varkentje bij jullie in de buurt weer zo versierd is.

Groetjes,

Anika

Els zei

Ocharme Rick, ik hoop dat het snel betert!
Wel raar hoor van die man in de sportschool, als iemand voor jou bezig is, ga je daar toch geen opmerkingen over maken.
Op mijn hoofd staan zou ik ook niet goed durven, zou bang zijn me te blesseren.
Geniet van de mooie herfstkleuren!

Petr@ zei

Vervelend hoor, als je zo weinig slaap krijgt. Hopelijk slapen jullie vannacht beter en vooral Rick, want hij zal weer moeten werken morgen. Straks valt hij nog in slaap achter zijn bureau, hi hi.

Toch netjes van die man in de sportschool dat hij zijn excuses komt aanbieden.

Wat een leuk vooruitzicht; je bezoek uit Nederland. Leuk hoor!

Brin zei

Goed dat je deugd hebt van de yoga klassen. Ik zelf doe ook de kopstanden niet voor mijn nek, maar er zijn altijd vereenvoudigde oefeningen zodat je toch het effect krijgt van op je hoofd te staan (goede doorbloeding naar hersenen en het gelaat). Je kan bijv. je knieën op de grond plaatsen en gewoon zachtjes je hoofd op de grond plaatsen ondersteunt door beide handen achter je hoofd. Zorg er zeker voor dat je nooit iets doet waar je je niet goed bij voelt...

Veel plezier met je visite... ik kijk er naar uit om te lezen wat jullie zoal zullen doen!

naomi zei

Hallo

Wat je gister zei ik loop als nurse al de afgelopen 3 jaar op crocs, maar zijn hier in NL niet meer zo goed te krijgen. Dus zag dat erin SF nog wel een crocs winkel zit vlakbij de andere winkels die we willen bezoeken. Dus ga zeker een paar nieuwe crocs kopen. Lopen lekker en licht en makkelijk te reinigen. Verder een paar nieuwe gym als Nike of zo en ik kan er weer helemaal tegen. De trend is nu in de zorg wel weer over. 2 jaar terug viel je op als je geen crocs had zeg maar.

Ik heb nu ook gel zooltjes in mijn schoenen helpt erg goed tegen de pijn in mijn hiel. Heel fijn.

Heerlijk tot 9.30 slapen maar wat je zegt de tijd vliegt voorbij. Goed hoor ruim sporten in de ochtend en dan ook nog yoga.

Ik hoop dat julie beide maar zeker Rick beter slapen, misschien een lekkere pijnstiller en evt een extra kussen onder de arm voor de nacht. Succes voor hem.

Volgende week komt Petra al wat snel is dat gegaan. En wat wordt dat genieten. Nu kan je haar in de watten leggen en overal weer mee naar toe nemen. Ik ga zeker van jullie verhalen genieten en dan ga je al weer bijna naar SF. Ik zaterdag over 3 weken al. Tijd vliegt.

Liefs Naomi

Petra zei

@Anika - Helaas blijven ze maar een paar dagen, maar we hebben al een vol programma gepland. Mooi, he, die herfstkleuren, al zou ik het nog mooier vinden als ze geen voorbode van de winter waren!

@Els - Inderdaad, ik vond die man erg onbeschoft, maar toch netjes dat hij zijn excuses maakte.

@Petra - Ja, ik kan niet wachten ze weer te zien!

@Brin - Dat op mijn hoofd staan vond ik inderdaad niet prettig. Dank je voor de aanpassing. Marybeth is daar ook wel goed in, hoor, niets hoeft, je doet wat je kan.

@Naomi - Ja, kun je nagaan hoe lang het alweer geleden is dat we met zijn drieen door Den Haag liepen!