Ons pleintje nu:

dinsdag, februari 12, 2013

Over sneeuwschoenen en adelaars

De zon schijnt en ik hoor kindervoetjes op de trap als ik wakker word.  Ik heb hier bij Ayesha thuis een heerlijke grote zolderkamer, dus de kinderen wekken mij niet.  Het is dan ook al bij achten, ik heb zeer goed geslapen!

Beneden heeft iedereen al gegeten en terwijl Ayesha zich aankleedt, help ik Natalya met haar lunch.  Om hun moeder te helpen als hun vader op reis is, maken de twee oudsten hun eigen lunch.  Helaas heeft zondag hun ijskast het begeven en nu is het behelpen met een klein ijskastje en gelukkig is het in de garage ook koel genoeg voor het meeste voedsel.  Natalya kan geen broodbeleg vinden, maar na wat gezoek lukt het toch.

Hier te zijn als David op reis is en Ayesha alleen voor de drie kinderen zorgt, werpt mij zo'n twaalf jaar terug.  Ik weet nog heel goed hoe stressvol het was zonder enige hulp van buitenaf het huishouden te doen en de kinderen te verzorgen.  Ik hoop een beetje mee te helpen door de afwas te doen, de keuken op te ruimen en de kinderen te helpen met klaarmaken voor school.

Het is ongeveer een wonder als we op tijd in de auto zitten om de kinderen naar school te brengen.   Stefan en Natalya zitten op het Montessori schooltje hier.  Er zijn geen schoolbussen, maar de school ligt ook maar vijf minuten verderop in het centrum van Newburyport.  Sasha gaat hier een paar dagen per week naar het kleuterklasje van vierjarigen.  Ze vinden het er alle drie duidelijk superleuk.

Na de kinderen afgezet te hebben gaan Ayesha en ik naar Starbucks in de hoop daar koffie en ontbijt te halen.  Ze hebben echter geen warme sandwiches meer en daar hadden we nu net zin in.  We kijken nog bij een paar bakkerijen, maar vinden daar niet echt iets van onze gading. 

Ayesha weet aan de hoofdstraat een nieuw cafe, het 17 State Street Cafe.  Hier hebben ze precies waar we zin in hebben, eieren en fruit.  Het wordt een lekker hartig ontbijt en we kunnen er weer tegenaan.

We rijden naar het Maudslay State Park.  Daar trek ik een paar sneeuwschoenen aan en Ayesha langlauf ski's.  Er lopen hier allerlei paden het bos in door de sneeuw.  Al gauw merk ik weer hoe inspannend op sneeuwschoenen lopen is!  De sneeuw is heel diep en er staat ook een fikse wind, dus het is flink aanpoten geblazen.

Helaas gaat na een kwartiertje Ayesha's mobieltje.  Het is het alarmbedrijf.  Hun huisalarm is afgegaan en de politie is al geroepen.  We moeten dus hals over kop terug naar huis, helaas.  Daar blijkt het een los contactje in een scherm te zijn dat waarschijnlijk door de wind het alarm heeft doen afgaan.  Blij dat dat niet vannacht gebeurde!

We hebben nog maar beperkt tijd voor de monteur voor de ijskast moet komen.  Ayesha stelt een strandwandeling bij Plum Island voor.  Layla, de hond, gaat ook mee. Het is er mooi met de besneeuwde duinen en de wind zorgt ervoor dat we goed uitwaaien.  We zijn het erover eens dat de zee in alle seizoenen mooi is.

Tegen twaalven zijn we weer thuis om op de monteur te wachten.  Ayesha moet Sasha van school halen, dus ik blijf met Layla wachten.  Zij blaft telkens, waardoor ik denk dat er iemand aankomt.  Maar pas als Ayesha net weer terug is met haar jongste gaat de deurbel.

Helaas heeft de monteur geen goed nieuws.  De ijskast laten maken zou bijna net zoveel kosten als een nieuwe.  Ayesha was daar al bang voor.  Tijd voor hun om naar een nieuwe te gaan zoeken.  Ze zullen nu zeker een week zonder zitten, niet makkelijk met 3 kleintjes.  Wat deed men vroeger toch zonder deze moderne gemakken?

Voor we de twee oudsten op moeten halen gaan we naar de Merrimack Rivier.  Daar drijven de ijsschotsen in en vissen de bald eagles.  Een oudere man met een statief staat er al.  Hij komt hier al meer dan dertig jaar en weet heel wat van de adelaars af.  Hij wijst ons op een volwassen vogel, witte kop en witte staart in de bomen aan overkant.

Helaas is die net te ver weg om er erg goede foto's van te krijgen.  Ook als de vogel opvliegt krijg ik er volgens mij niet optimale foto's van.  Maar mooi is het wel.  Hij roept ook een aantal keren en dan komen er jongere adelaars aanvliegen, wiens kleuren nog helemaal grijs zijn.  Ook dat is een mooi gezicht.  Morgen hopen we hier terug te komen.  Ik vind het altijd zo mooi, deze vogels!

Natalya kan na school blijven, Sasha gaat bij een vriendinnetje spelen en Stefan wil liever thuis blijven.  Ayesha en ik gaan dus samen naar de huishoudelijke apparaten winkel in Newburyport.  Daar hebben ze een ijskast, die misschien past, maar wel erg duur.

We rijden door naar Seabrook, New Hampshire, waar een veel goedkopere winkel is.  Bovendien is er in New Hampshire geen belasting op goederen wat natuurlijk ook scheelt.  Ayesha is er nog niet helemaal uit, dus ze gaat toch maar wachten tot David terug is.  Ik heb intussen ook meegekeken want onze ijskast loopt ook op zijn laatste loodjes.

Als de kinderen allemaal weer thuis zijn gaan we uit eten naar Hana Japan.  Mijn neefje en nichtjes zijn avontuurlijke eters en genieten van hun beef teriyaki, terwijl wij de ene lekkere sushi na de andere eten.  Het wordt een heel gezellige maaltijd, al duurt het allemaal wel erg lang voor eten wordt geserveerd.  Sasha zorgt voor hilariteit door een soep te maken van alle ingredienten, die op tafel staan.

Na alle kinderen in bed gelegd te hebben, kijken Ayesha en ik naar nog meer ijskasten online.  Soms kun je door de bomen het bos bijna niet meer zien, wat een opties zijn er!  Ik ben benieuwd wat hun keuze uiteindelijk wordt.

Foto's volgen later.




2 reacties:

Tineke zei

Veel plezier toegewenst bij je zus en nichtjes en neefje. Mijn dochter vliegt morgen naar boston voor haar werk. Hoe is het winterweer en de sneeuw daar ?
Lekker voor je als overgang met het missen van Kai. Hoe gaat het met hem?

naomi zei

Heerlijke dag en leuk om samen met je zus leuke dingen te doen. Wat gaaf dat de kinderen zulke avontuurlijke eters zijn.
Geniet ze en alvast een goede terugvlucht en fijne valentijnsdag.

Groetjes Naomi