Voor mijn gevoel heb ik niet goed geslapen, maar volgens Fitbit was het 9,5 uur een 90 slaapscore.
Rick is al aan het lezen als ik om tien voor half acht uit een rare droom wakker word. We kleden ons snel aan en gaan naar het ontbijt restaurant.
We krijgen een tafel aan de rand van het strand. De koffie hier is echt lekker. Het buffet is okay, maar dat in de Dominicaanse Republiek was beter.
Aan de andere kant van de brug zijn we in de Zona Romantica. Deze buurt wordt gekenmerkt door heel veel kleur, muurschilderingen e.d.
Er is een park dat ons aan Park Guell in Barcelona doet denken. Alle bankjes zijn met mozaïeken versierd.
Deze kunst komt uit Jalisco, de staat waar Puerto Vallarta in ligt. Dat lijkt ons leuk om als souvenir mee te nemen. Rick kiest een schildpad en ik een kolibrie.
We lopen verder richting Playa de los Muertos. Onderweg valt er heel wat te zien en fotograferen. Dit kleurrijke is wat ik zo leuk vind aan Mexico.
Voor we teruglopen maken we een reservering voor het avondeten bij een van de restaurants aan het strand.
Mijn voeten en rug beginnen helaas flinke pijn te doen. We lopen terug via een andere route.
Hoe weet je in 's hemelsnaam welke draad bij wat hoort
Bij een winkel met verschillende soorten tequila probeert Rick er een paar. Ik vind onderstaand glaasje met de vele kleuren glas erin. Dat wordt ook hier gemaakt en Rick heeft er margarita glazen van. Deze gaat dus mee.
We krijgen een tafel vlak aan de rivier en zien een vrouw kleren wassen in het inderdaad heldere water. Ik bestel een avocado gevuld met poke tonijn en Rick de vistaco's. Het is erg lekker en een stuk goedkoper dan gisteren hoe leuk dat ook was.
We zijn hier vlakbij de parkeergarage en ik ben blij in de auto te zitten. In het hotel rusten we even uit en gaan dan op weg naar een agave boerderij met een tequila distillerij.
Het is drie kwartier rijden door het Mexicaanse binnenland met naar ons gevoel honderdduizend verkeersdrempels. We kijken onze ogen uit.
Bij Finca 18 worden we heel hartelijk ontvangen. Emily en Alex gaan ons rondleiden. Hun honden vormen ook een welkomstcommittee. Luna staat op de foto.
Dit is een organische plantage. Hun productie is daardoor niet groot. De vleermuis zorgt voor het pollineren.
Even verderop zien we hoe de gekookte agave in stukken wordt gehakt. We krijgen een stukje om te proeven en dat is inderdaad heel zoet.
Het blijkt dat ik degene, die in glas gemaakt is, de blanco, het lekkerst vind. Rick is een fan van hoe ouder hoe beter. Hij koopt dan ook een fles reposado, want de anejo proefden we wel, maar die zit nog niet in flessen.
Dit alles duurde langer dan gedacht dus op de terugweg bel ik Si Senor dat we wat later komen. We nemen er een taxi heen en krijgen een tafel vlak aan zee. Jammer genoeg is het zwaar bewolkt en geen mooie zonsondergang. Hier zo vlak aan zee zitten is sowieso hartstikke leuk.
Het eten is heerlijk! Ik bestel de plaatselijke specialiteit molcajete. Dat is een stenen pot waarin vlees en garnalen in een tomatensaus worden bereid. Rick heeft varkensvlees met van alles erin.
Een taxi brengt ons terug naar het hotel. Het was een heel drukke maar mooie en interessante dag. Morgen moeten we vroeg op dus oogjes dicht en snaveltjes toe.









































































0 reacties:
Een reactie posten